Përshëndetje, emri im është Heinz Pommer. Unë jam fizikant i kualifikuar dhe punoj si redaktor teknik dhe vizatues teknik.
Prezantimi im sot quhet:
As zjarr, as shembje: Si mbijetoi Pasquale Buzzelli shkatërrimin e kullës veriore të ndërtesës.
Lidhja për slajdet është dhënë më poshtë, në slajdin e parë, dhe në këtë pikë dëshirojmë të shprehim mirënjohjen
tonë të sinqertë për mundësinë për të mbajtur këtë prezantim.
Pyetja e parë që natyrisht do të bëni tani është: Kush është ky Pasquale Buzzelli?
Zoti Buzzelli është, në njëfarë kuptimi, dëshmitari kryesor i shkatërrimit të Kullave Binjake.
Në kullën veriore, 15 persona mbijetuan shkatërrimit, por vetëm Pasquale Buzzelli ishte relativisht lart në ndërtesë, rreth 80
metra mbi nivelin e rrugës, dhe ishte në gjendje të rrëfente si dëshmitar okular atë që ndodhi brenda kullës dhe si u shemb.
Sot, do të doja të shpjegoja pse ai mbijetoi gjykimin.
Së pari, një video e shkurtër hyrëse, duke filluar me një deklaratë nga z. Buzzelli.
Dhe ndërsa po lutesha, muri u çarë dhe dyshemeja u shemb, dhe pastaj fillova të bie. Dhe
në atë çast kuptova: O Zot, kështu do të vdes.
Fontana e rënies së materialit shihet qartë.
Pasi kalojnë, segmentet vertikale tani bien majtas në një lëvizje rrotulluese.
Kujdes, tani në të majtë, këtu dalin nga pluhuri.
Tani, prit një çast, tani këtu, dhe pastaj struktura e mbetur në të djathtë shembet vertikalisht.
Kësaj strukture i është vënë nofka Spire.
Për këtë slajd të parë, mund të përcaktojmë termin e përgjithshëm: Kush është Pasquale Buzzelli?
Së pari, tani duhet të lëmë kornizën e vjetër të diskutimit – zjarr ose shembje.
Sepse zakonisht kjo pyetje tashmë të kap në kurth dhe ti nuk mund të gjesh të vërtetën nëse
nuk ishte as zjarr, as pesha e saj, as shpërthim.
Konkretisht, do të doja të përdorja këtë ligjëratë për të sqaruar dy pika duke përshkruar proceset fizike të përfshira.
1. Narrativa globalisht e pranuar e Perëndimit – se tre kullat u shembën për shkak të zjarrit – është një gënjeshtër
lehtësisht e dallueshme, por, çuditërisht, globalisht e pranuar.
2. Mediat alternative, dhe veçanërisht grupi Arkitektë dhe Inxhinierë për të Vërtetën e 11
Shtatorit (A&E) www.ae911truth.org, janë në gabim.
Nuk ishte një shembje në kuptimin konvencional.
Kullat binjake u shkatërruan nga një proces tjetër, konkretisht nga shpërthimi i gazrave pune të përqendruara nga toka.
Dhe, ashtu si krimi i Covid-it, sekuenca e saktë e ngjarjeve të planifikuara dëshmon për ekspertizë teknike të jashtëzakonshme.
Kjo ligjëratë përqendrohet kryesisht në shpjegimin e dinamikës, dmth shpjegimin e proceseve sekuenciale dhe të vëzhgueshme.
Pasi të fillojnë, këto procese funksionojnë në mënyrë të parashikueshme dhe kompulsive, si një
"rrugë topash të djallit", brenda 30 sekondash.
Termi ombrellë për këtë slajd të dytë është, pra: Largimi nga korniza e diskutimit.
Si ta shpërthejmë? Si të dalim prej aty?
Tani le të analizojmë dinamikën e shkatërrimit të Kullës së Jugut:
Tek kulla jugore, blloku i sipërm filloi të fundosej i pari dhe njëkohësisht të rrotullohej pak.
Pastaj papritmas ndaloi së rrotulluari dhe u shpërbë në pjesën e sipërme, duke u zhdukur në pluhur, i cili në majë ishte i zi i
thellë për shkak të hekurit të avulluar dhe në fund gri-i bardhë për shkak të betonit të bluar, dmth dy shtresa, dy ngjyra.
Le të vëmë re për këtë slajd: Kishte një shtresë pluhuri me dy ngjyra dhe momenti i majës që po binte u zhduk.
Një veçori tjetër e rëndësishme ishte një front shkatërrues që lëvizte nga lart-poshtë në fasadë, një
lloj vale goditjeje që zbriti përgjatë murit të jashtëm.
Kjo front i lëvizshëm i shkatërrimit dhe fishekzjarret e rastësishme individuale zakonisht
interpretohen gabim si dëshmi e shpërthimit të sinkronizuar të mijëra ngarkesave shpërthyese individuale.
Megjithatë, ky është një proces i vazhdueshëm; thjesht segmentet e kullës, e cila është ndërtuar nga
segmente individuale, shkëputen veçmas dhe me vonesë.
Ja një video rreth kësaj:
Së pari, kulla shembet, pastaj presioni i tepërt lirohet dhe vala goditëse udhëton poshtë.
Për të përmbledhur slajdin 4: Në fasadë kishte një valë goditjeje udhëtuese.
Për dinamikën e shkatërrimit të Kullës së Veriut:
Një mur flakësh doli për pak kohë nga vrima në kullën veriore, para se maja e kullës që ende
qëndronte të zhytej poshtë dhe të shpërbëhej.
Pra, një mur flakësh, në pak fjalë.
Vetëm atëherë e gjithë kulla nxori përjashta përbërësit e saj si një fontanë, siç shihet
këtu, dhe u çarë në anë – formacion fontane.
Megjithatë, nëse shikojmë një seksion të detajuar, një zmadhim, duket kështu: kulla është prerë anash sikur me
një thikë, ndërsa një fontanë rrënojash tashmë po bie poshtë në formë parabolike nga lart.
Nuk mund të mbijetosh diçka të tillë kur je brenda aty.
Dhe megjithatë ndodhi, mrekullia e pakuptueshme, Mrekullia e shkallëve B.
Pra, për slajdin 7: Ju e mbani mend efektin e prerjes.
Dinamika e shkatërrimit të Ndërtesës 7 ishte dukshëm e ndryshme.
Ndërtesa 7 lëshoi tym të dendur e të zi për orë të tëra, derisa papritmas u shemb në orët e vona të pasdites.
Sekonda para se të fillonte rënia e lirë, struktura e sipërme, e njohur si penthouse, u shemb, dhe drita përmbyti nga
lart përmes xhamave; me fjalë të tjera, u bë e ndritshme.
Vetëm atëherë ndërtesa u shemb papritmas dhe papritur, pa asnjë rezistencë nga kolonat vertikale të çelikut
brenda ose nga fasada e jashtme. Me fjalë të tjera, çdo strukturë mbajtëse u shpërbë papritmas.
Më pas u formua një re kërpudhe dhe u ngrit më shumë se një e gjysmë kilometra në qiell.
Këtu është një video e shkurtër e shembjes:
Lartësia e rezes së kërpudhës mund të vlerësohet lehtësisht nga katër ndërtesat e Qendrës Botërore Financiare.
Këto ndërtesa janë afërsisht 200 metra të larta, këtu në të djathtë në fotografi, 200 metra për ndërtesat.
Pra, slajdi 8, term i thjeshtë dhe i përgjithshëm: reja kërpudhë mbi Ndërtesën 7.
Sot, ne do të përqendrohemi kryesisht te ngjarjet në Kullën Veriore – Kulla A, WTC 1.
Kjo është kulla me antenën në çati.
Ne jemi veçanërisht të interesuar për katin e 22-të.
Pasquale Buzzelli ishte aty kur filloi shkatërrimi.
Ne e dimë nga seksioni transversal i planeve se kulla kishte një plan dyshemeje katror, me përmasa 64 metra me 64 metra.
Fasada e jashtme ishte një rrjetë çeliku që gjithashtu shërbente si mbajtëse ngarkese.
Bërthama e brendshme ishte drejtkëndore dhe përmbante shtytësit e ashensorit, njësitë e shërbimit dhe shkallët.
Hapësirat e zyrave ishin të bollshme dhe të hapura midis bërthamës dhe kësaj fasade të jashtme.
Me rëndësi të veçantë për ne është boshti qendror i ashensorit të mallrave 50.
Kjo shfaqet si një katror i vogël i verdhë në qendër, si dhe shkallët B në të djathtë, të shfaqura në të gjelbër.
Në total kishte tre shkallë, por vetëm shkalla B na intereson.
Atje ishte dëshmitari ynë kryesor në kohën zero.
Me këtë slajd, tani, për të thënë kështu, jemi njohur me katin e 22-të.
Në pamjen anësore të planit të përgjithshëm, kullat binjake duken kështu – do të doja të theksoja këto veçori:
1. Në planet, pika zero e referencës arkitektonike është 75 metra e thellë në granit.
Nga kjo perspektivë e pikës zero, kulla është 510 metra e lartë.
400 metra zbatohen nga niveli i rrugës.
2. Shufra qendrore e ashensorit nr. 50 në mes, e shfaqur me ngjyrë të verdhë, është 420 m e gjatë nga poshtë në sipër
– dmth. ajo kalon gjithashtu nëpër katër katet e bodrumit.
Ky është elementi teknik më i rëndësishëm i gjithë prezantimit.
Ky bosht ngritës përcakton kanalin e shpërthimit në të gjithë kullën.
Kjo është shumë, shumë e rëndësishme.
3. Për këtë ngritës qendror të mallrave 50, ekziston një gropë shtesë në granit, e njohur si gropa e ngritësit.
Është rreth 6 metra i thellë.
Kjo gropë gjithashtu shërben si një nozelë.
Por mbani mend këtë për sot: Axha i ashensorit shërbente si kanal shpërthimi nga poshtë deri në majë.
Më pas, struktura e brendshme drejtkëndore, bërthama e brendshme, shfaqet në të kuqe.
Bërthama qendrore është nën-elementi 1 i analizës strukturore, dhe nën-elementi 2 i analizës
strukturore është rrjeta e jashtme prej çeliku.
Është ndërtuar shumë më fort se një fasadë normale.
4. Rreth 100,000 tonë çelik dhe 400,000 tonë xham dhe beton u përdorën në ndërtimin e secilës kullë.
Kjo do të thotë që pesha totale e kullës arrin gjysmë milioni tonë.
Pra, për të përmbledhur slajdin 10, termi i përgjithshëm është: Kanali i shpërthimit 510 metra i lartë nga pika zero.
Tani te procesi aktual i shkatërrimit:
Rreth 10 sekonda para se të fillonte shkatërrimi i dukshëm i kullave binjake, në
secilin rast u regjistrua një dridhje sizmike.
Në total pati tre dridhje, jo dy.
Dy sinjalet e forta sizmike mund t'u atribuohen qartë kullave binjake.
Tërmeti i tretë, i shfaqur këtu në të gjelbër, ishte dukshëm më i vogël dhe nuk mund të atribuohet qartë Ndërtesës
7, pasi nuk u pasua nga shkatërrim, por vetëm nga shfaqja e tymit të zi rreth orës 11:00 e tutje.
Por të kthehemi te Kulla Veriore.
Tërmeti nën kullën veriore u mat 2.3 në shkallën Richter.
Pastaj mbretëroi heshtje për 10 sekonda.
Slajdi 11: Tërmeti
Megjithatë, 21 sekonda pas këtij tërmeti, Kulla Veriore dukej pikërisht kështu:
Një fontanë e përhershme, e shkëlqyer me mbeturina dhe pluhur, me një flamur të zi lart mbi të, e vendosur në qendër.
Dhe këtë e quaj një të shtënë që kalon nëpër të gjithë ndërtesën.
Ajo që është emocionuese tani është periudha e shkurtër kohore midis dridhjes dhe këtyre 10 sekondave të qeta.
Duhet të ketë ndodhur diçka shumë misterioze.
Në përmbledhje, megjithatë, tashmë mund të thuhet se:
1. Dinamika e vëzhguar e shkatërrimit është jo tipike për zjarr, kerosen dhe peshë të vdekur.
2. Është gjithashtu e pazakontë për karika prerëse dhe karika shpërthyese, si termiti ose TNT.
Kjo natyrisht ngre pyetjen: Çfarë bëjmë tani?
Na duhet një qasje e re.
Nuk mund të ketë qenë njëri. As tjetri nuk mund të ketë qenë, pasi kjo bie në kundërshtim me vëzhgimet.
Modeli Ground Zero, ose GZM, tani supozon një futje të energjisë së lartë drejtpërdrejt nën kullat,
konkretisht në pikën zero arkitektonike të referuar.
Kjo është 75 metra e thellë brenda granitit.
Le të supozojmë së pari një proces tërësisht kimik dhe të vlerësojmë 50 kamionë, secili duke bartur 20 tonë substancë X.
Kjo korrespondon me një energji totale më shumë se një kiloton ekuivalent TNT.
Dhe kjo është një marrëveshje e shkëlqyer.
Pra, imagjinoni 50 kamionë në parkimin e një autostrade gjermane gjatë fundjavës, secili duke bartur 20 tonë ngarkesë.
Pasi kjo energji të ndizet dhe të konvertohet, ajo duhet në njëfarë mënyre të formojë një vezë
shpërthyese nën kullë, gazrat e punës që ikin të cilat ngrihen lart përmes ashensorit të mallrave 50.
Por pyetja mbetet: pse këto gazra punues kanë një efekt kaq shkatërrues kur fillimisht shpërthejnë
lart përmes një kanali shumë të ngushtë në granit?
Si është e mundur kjo?
Pra, këtu është slajdi në terma të përgjithshëm: Modeli Ground Zero pyet, si është e mundur kjo?
Pra, së pari pyesim për parimin bazë fizik të shkatërrimit.
Çfarë ndodh me një ndërtesë kur brenda saj shpërthen një dhomë presioni me gazra pune shumë të nxehta?
Le të konsiderojmë sa vijon: 1: Sipas parimit të Bernoullit – Bernoulli ishte një fizikant zviceran, meqë ra fjala,
përshëndetje Zvicrës – ekziston një presion negativ me efekt thithjeje në afërsi të menjëhershme të rrjedhës.
Ju mund ta shihni këtë, për shembull, në një tren që kalon me shpejtësi.
Rrjedha e ajrit mund të largojë objekte, duke i shtyrë drejt trenit.
Këtu në kullë, një shpërthim ndodh vetëm kur presioni negativ shembet, për shembull për shkak të lartësisë së
arritur ose, alternativisht, për shkak të një hapjeje.
Përmbledhje e diapozitivit 14: Efekti i thithjes dhe presioni negativ
Ose, si pasojë e kësaj, pasi plazma ka ikur, pasi gazrat e nxehta kanë ikur, mbi konsideratën 2:
Nëse këto gazra pune janë jashtëzakonisht të nxehta, ato menjëherë shkatërrojnë strukturën e ndërtesës kur arratisen
në zonën e sipërme. Po flasim për 4000 gradë, 5000 gradë.
Megjithatë, kjo strukturë e tretur është shumë e rëndë dhe do të shtypë poshtë, duke rënë poshtë.
Kjo masë tani paraqet një pengesë për rrjedhën në rritje të gazit.
Duke supozuar vetëm 10% të peshës së ndërtesës, kjo është 50,000 tonë masë në rënie ose një
rrjedhë piroklastike që përshpejtohet nga lart.
Pra, edhe një herë: 50,000 ton pluhur të nxehtë që bie nga lart dhe një rrjedhë
jashtëzakonisht e nxehtë gazrash pune që godet këtë pluhur.
Çekiçi dhe kova, për të thënë kështu, që pastaj lëvizin së bashku poshtë.
Në këtë situatë, Pasquale Buzzelli përfaqësohet simbolikisht këtu në kullën veriore në kutinë e verdhë.
Pra, slajdi 15, termi i përgjithshëm: çekiç dhe nallë
Është tashmë e qartë se bërthama e brendshme e kullës do të çmontohet plotësisht.
Por çfarë do të ndodhë me fasadën e jashtme, me rrjetën prej çeliku?
Vëzhguam një front shkatërrimi që lëvizte në kullën jugore dhe më shumë një prerje ose këputje në kullën veriore.
Të dy modelet e shkatërrimit janë qartë logjike, pasi drejtimi fillestar plotësisht vertikal i gazrave të punës
që po largohen devijohet në mënyrë horizontale dhe kështu godet fasadën e jashtme me gjithë forcën.
Rrjedha e gazit nga kulla veriore ishte ndjeshëm më e shpejtë, më masive dhe më energjetike se ajo nga kulla jugore.
Kjo shpjegon sjelljen e ndryshme, e cila megjithatë bazohet në të njëjtin parim.
Ja një animacion i shkurtër për kullën jugore:
Materiali shpërthen nga poshtë, dhe pengesa është lart. Pastaj presioni duhet të dalë anash.
Pra, për ta thënë hapur, slajdi 16: Presioni thjesht duhet të lirohet.
Sa i përket fasadës së jashtme, tashmë mund të vlerësojmë se rrjedha e gazit duhet të godasë horizontalisht nga brenda me një
shpejtësi minimale prej 100 metrash në sekondë, pasi kullat janë projektuar për shpejtësi ere deri në
300 kilometra në orë. Kjo është 85 metra në sekondë.
Dobësimi termik i mëtejshëm është, natyrisht, i favorshëm për të siguruar që e gjithë fasada të copëtohet vërtet.
Kjo arrihet përmes zgjerimit natyror të plazmës, gazrave të nxehtë, në rajonin e sipërm gjatë shpërthimit.
Në seksionin e poshtëm, megjithatë, shpejtësia e rrjedhjes së gazit është dukshëm më e lartë, pasi duhet të kapërcejë
një lartësi të vogël ngritjeje, që do të thotë se ka energji kinetike të lartë dhe mund të ketë një efekt shkatërrues.
Ky vizatim i bukur tregon të tre kullat – Ndërtesën 7, WTC 1 dhe WTC 2.
Ne mbajmë të njëjtën perspektivë 7, 1, 2.
Pra, diapozitivi 17 përpara: Gjithçka është ende e paprekur. Dhe diapozitivi 18 pas.
Ja e njëjta pamje pas përfundimit të procesit 7, 1, 2.
WTC-ja tani është një grumbull rrënojash, me fasadën e saj prej graniti që qëndron sipër si një batanije e kuqe.
Zona përreth WTC 1 dhe WTC 2 është një fushë e tërë me rrënoja.
Fasada e jashtme është hapur jashtë dhe shtrihet pjesërisht si lëkurat e një bananeje të qëruar, me planin e
katit të kullës përkatëse në qendër të saj në anën e jashtme.
Gjithashtu të veçanta janë strukturat e mbetura në formë L të fasadës së jashtme, të vendosura në skajin e shigjetës 2 për
kullën jugore dhe në skajin e shigjetës 1 për kullën veriore.
Nëse zgjatim pak më tej fundin e shigjetës 1, mund të shohim një kupolë të vogël, një grumbull të bardhë gërmadhash,
pothuajse në qendër të planit të dyshemesë së kullës veriore.
Tani do të zmadhojmë imazhin; është i njëjti imazh. Zmadhoje dhe vërej një kolonë të vetme që del në
të djathtë të kupolës. Le ta mbajmë këtë në mendje.
Struktura mbeturore në formë L e fasadës është gjithashtu qartë e dukshme: këtu në fotografi,
një segment i gjatë dhe një segment i shkurtër.
Kjo ishte rasti me kullën veriore, dhe në kullën jugore kishte struktura të mbetura që kishin pikërisht këtë formë.
I marrë nga toka, kupola e rrënojave dhe kolona e vetme që dallohet, të cilën e kemi vënë re.
Pra, dy slidet 19 dhe 20 në përgjithësi janë: Strukturat reziduale të pranishme.
Në këtë pikë, do të bëjmë një devijim të shkurtër për të demonstruar diçka në një eksperiment shtëpiak.
Siç e shprehu kaq saktë fizikani Richard Feynman: "Nuk ka rëndësi sa i zgjuar je, kush bëri supozimin apo si e quajnë."
Nëse nuk përkon me eksperimentin, supozimi është i pasaktë. Kjo është e vetmja gjë që ka rëndësi.
Pra, së pari tregojmë se një kullë e bërë nga segmentet katrore të tubave prej alumini shpërbëhet nga lart-poshtë kur
një rrjedhë ajri e përqendruar kalon përmes kullës nga poshtë.
Në këtë eksperiment, me rreth 6 bar nga nozela e kompresorit të ajrit.
Pra, ky është eksperimenti i parë:
Një segment pas tjetrit ngrihet në krye, pasi vakumi mbrojtës në tub nuk ekziston më
dhe rrjedha e ajrit mund të zgjerohet në krye.
Kutitë e zbrazëta të shkrepsave që qëndrojnë pranë kupolës gjithashtu ndjejnë rrymën e ajrit në zgjerim
lart, duke u pjerrë në njërën anë ose duke u tundur.
Është e rëndësishme të theksohet këtu se një segment pas tjetrit ngrihet copë-copë në krye me një rrjedhë ajri nga poshtë.
Shkatërrimi nuk fillon nga poshtë, siç supozohet gjithmonë.
Pra, le ta quajmë slajdin 21: Shkatërrim nga lart-poshtë.
Eksperimenti ynë në shtëpi është vazhdimisht i riprodhueshëm.
Në një konfigurim tjetër, një rrjedhë ajri gjithashtu çmonton një kullë të bërë nga segmente katrore tubash
alumini nga lart-poshtë, e treguar këtu në të majtë në diapozitiv, dmth. eksperimenti i dytë.
Pra e shohim përsëri: këtu, rryma rrjedh poshtë.
Megjithatë, kur shtojmë mbështjelljen, siç shihet këtu në të djathtë, duke përdorur të njëjtën fletë metalike, dmth
një fasadë të jashtme – në këtë eksperiment me pllaka metalike të fiksuara me shirit magnetik – vërejmë se:
Komponenti horizontal është shumë i dobët për të hedhur kartat metalike anash.
Zgjerimi lateral i ajrit nuk është i mjaftueshëm për këtë.
Vetëm segmentet e tubave prej alumini rrotullohen në kullë si në një vorbull.
Do t'i mbaj përpara kamerës për një çast. Ja këto karta metalike.
Nuk e di nëse e sheh, por konturet e elementeve të sistemit Truss janë të printuara mbi të.
Pra, ky është eksperimenti i tretë: nuk ka mjaftueshëm energji për të shtyrë këto karta
metalike, të lidhura në këtë mënyrë, anash.
Pra, termi i përgjithshëm për këtë mbulesë mund të përshkruhet thjesht si karta metalike ose, për ta shprehur
më me elegancë, elementët e sistemit truss të fasadës. Ky do të ishte termi teknik për të.
Megjithatë, sapo vendosim një kundërpesë mbi boshtin e shpërthimit, për shembull një kovë të vogël, kjo
masë ngrihet shkurtimisht nga rrjedha e ajrit lart.
Kjo shkatërron boshtin e bërë nga segmentet e aluminit.
Masa tani fillon të bjerë dhe devijon rrjedhën e ajrit që vazhdon të ngjitet në mënyrë horizontale.
Kartat metalike, të cilat janë të lidhura vetëm me shirit magnetik, tani po hidhen me
sukses anash nga rrjedha e ajrit, nga maja në majë.
Pra, këtu është eksperimenti i katërt dhe i fundit:
Pikërisht te nozela, kovën e ndalojnë përsëri dhe e katapultojnë lart, gjë që, natyrisht, është e pavërtetë kur bëhet
fjalë për imitim të proceseve në Qendrën Botërore të Tregtisë.
Por ti e ke kuptuar parimin, dhe ai padyshim mund të prezantohet shumë më mirë dhe më bindshëm si
një model duke përdorur komponentë nga printerët 3D.
Kjo do të ishte një projekt kërkimor i vlefshëm për një universitet të guximshëm ose madje edhe për një shkollë.
Një student tashmë ka krijuar për mua një model CAD që mund të printohet në printerë 3D ose përbëhet nga blloqe
Lego të montuara lirshëm në kombinim me pjesët e printuara.
Sigurisht, asgjë nuk duhet të ngecë gjatë një eksperimenti të tillë.
Çdo gjë duhet të ndërtohet aq lirshëm sa që ndryshimet e vogla të presionit në të vërtetë ta çmontojnë modelin.
Fatkeqësisht, ky projekt artizanale kërkon shumë, shumë kohë dhe për këtë arsye ende nuk është
realizuar. Kaq për parimin e blloqeve ndërtuese.
Por të kthehemi te kupola jonë e vogël.
Mund ta gjeni historinë në media me fjalën kyçe: Mrekullia e shkallëve B – das Wunder von Treppenaufgang B.
Brenda kupolës së vogël, grupi i Mickey Krossit (14 persona) dhe Pasquale Buzzelli mbijetuan rënien
nga 50 metra dhe u ulën mbi ose pas kupolës së vogël.
Pra, slajdi 25: Mrekullia e shkallëve B
Pas pastrimit të rrënojave, kështu dukej pas kësaj kupole:
Shkallët ku grupi mbijetoi me Mickey Kross janë qartë të dukshme këtu. Është një mrekulli e vogël.
Por strukturat janë të paprekura, kështu që edhe njerëzit brenda tyre mbijetuan.
Një mrekulli e vogël, por disi logjike. Ti dhe unë gjithashtu do të kishim mbijetuar.
Historia e Pasquale Buzzelli, nga ana tjetër, kufizohet me magjinë: kulla u shemb nën të dhe ai ra 50 metra deri në vdekje.
Ai nuk u vra nga goditja, por u ul butë.
Ai as nuk u vra, as nuk u shtyp nga rrënojat, as nuk u copëtua nga eksplozivat, as nuk u dogj nga termiti apo
zjarri, as nuk u rrezatua apo u zier, as nuk u avullua.
Ai nuk u shurdhua as nuk u verbua. Megjithatë, ai raportoi se dëgjoi një zhurmë të fortë gjatë rënies së tij prej 50 metrash.
Pas kësaj, kulla ishte zhdukur dhe mbi të ishte qielli blu.
Pra, për të përmbledhur slajdin 26: shtrigëri, magji, e papërshkrueshmja deri më tani
Deklaratat e Pasquale Buzzelli-t më duken kaq interesante sepse përputhen me të gjitha
fenomenet që mund të priten sipas modelit Ground Zero.
Ato nuk përputhen me modelet shpjeguese që përmendin eksplozivët dhe agjentët prerës si shkakun kryesor.
Në librin e tij "Ne të gjithë rrëzohemi", ai përshkruan fazat, hapat para dhe gjatë shkatërrimit.
Dhe vini re se ai gjithmonë i referohet sekondave në rrëfimin e tij.
Nuk janë milisekonda, siç do të pritej me një shpërthim.
Gjithçka është e ngadaltë, si në një makth.
Së pari, kulla dridhet. Buzzelli shkruan, 'një dridhje në rritje'.
Pastaj kulla fillon të dridhet si një i çmendur. Ai shkruan, një makinë dridhëse.
Dëgjohet një zhurmë e fortë nga lart.
Vetëm atëherë prishet lidhja mes murit dhe shkallëve dhe parmakët shkëputen nga muri.
Vetëm tani fillojnë të formohen çarje në mur. Dhe këto çarje rriten ngadalë. Buzzelli shkruan, "një çarje në rritje".
Papritmas, të gjitha strukturat mbështetëse shemben dhe shkallët rrëzohen, duke mbushur gjithçka me pluhur.
Në disa sekonda të ardhshme, Buzzelli bie dhe goditet nga objekte të forta që po fluturojnë gjithashtu.
Megjithatë, ajo mbartet pjesërisht dhe ngadalësohet nga ngritjet e forta të ajrit.
Ai shkruan: "frymet e frymës së ferrit; trupi i tij duke u kthyer dhe duke u shtrembëruar ndërsa
fluturonte, sikur pa peshë, mbi një erë të tmerrshme".
Pas rënies, ka një ulje të butë mbi një trarë çeliku në lartësinë e katit të katërt, pas disa sekondash fluturimi.
Buzzelli pëson vetëm një këmbë të thyer kur zbret.
Slajdi 27 mund të përmbledhet nën titullin: Koha e tmerrit
Dhe është një makth kur je në një ndërtesë dhe papritmas gjithçka fillon të shpërbëhet.
Libri i Pasquale Buzzelli është shkruar në një stil shumë emocional, disi të tepruar dhe herë-herë madje
lotues. Megjithatë, në kontekstin e një analize të ftohtë dhe të kthjellët, duhet të pyesim: Kush ishte ku?
Me fjalë të tjera, të dhëna të sakta për pozicionin, presionet, shpejtësitë, kohët, etj.
Megjithatë, libri është një element i rëndësishëm në hulumtimin e 11 shtatorit, libri i dëshmitarit kyç.
Kur u liruan gazrat e punës, Pasquale Buzzelli ishte në katin e 22-të dhe grupi i Mickey Kross
ishte në katin e 4-të, por të dy ishin në shkallën B.
Gazet e punuese shpërthejnë me një shpejtësi prej të paktën 100 metrash në sekondë, dhe në fazën fillestare ndoshta edhe 200
metrash në sekondë, siç mund të përfundohet nga sinjalet e ndërhyrjes, ndërprerjet e transmetimit
dhe transmetimi i drejtpërdrejtë nga helikopteri.
Korridorët me formë kryqi veprojnë në këtë moment si një vakum, dhe më vonë si shpërndarës presioni.
Materiali thithet në qendër.
Megjithatë, strukturat prej betoni në shkallë nuk kanë thyer ende kolonat prej çeliku; deri tani janë
formuar vetëm çarje dhe shkallët dhe muret janë ulur.
Pra, slajdi 28: Shpërndarësi i presionit, korridoret
Pastaj slajdi 29: Vakuumi
Këtu, situata përkeqësohet për Pasquale Buzzelli, pasi gazrat punuese lirohen para se kulla të shkatërrohet dukshëm.
Çdo gjë ende po ndodh brenda.
Këtu është veçanërisht e qartë se boshti qendror i ashensorit nr. 50 është pak i
zhvendosur drejt perëndimit; ai nuk është qendror.
Në kontrast, korridoret në formë kryqi kalojnë nëpër qendër të ndërtesës.
Ashensori i mallrave 50 është pranë tij. Siç u përmend, materiali tani po thithet drejt qendrës, veçanërisht përmes korridoreve.
Kjo gjeometri e veçantë, zhvendosja e kanalit të shpërthimit, shpëton jetët e më pak njerëzve në kullë dhe është
përgjegjëse për formimin e strukturave të mbetura të kupolës së vogël dhe të strukturave të mbetura në formë L të fasadës.
Sllajdi 30: Tani vjen mbishkrimi.
Disa sekonda më vonë, zona e presionit të lartë kalon në katin e 22-të.
Por në këtë pikë, Pasquale Buzzelli tashmë është nën tubin vdekjeprurës.
Materiali hidhet në të gjitha drejtimet, por veçanërisht në perëndim.
Në fazën përfundimtare, materiali hidhet përtej kupolës së vogël.
Kam shënuar pikën e uljes së Pasquale Buzzelli-t me një katror të vogël cyan.
Ndodhet në afërsi të menjëhershme të shkallës B, në të djathtë në fotografi.
Është e qartë se Buzzelli u zhvendos vetëm disa metra në juglindje.
Ja përsëri një pamje nga afër e situatës kur kaloni përmes zonës së presionit:
Fotografi po shikon në jug, dhe ana perëndimore e kullës është qartë e dukshme, që është pikërisht
drejtimi në të cilin u zhvendos ashensori i mallrave 50.
Në këtë drejtim, efekti i thikës ishte më i fortë sepse fasada ishte më afër rrjedhës së energjisë.
Kjo asimetri e lehtë në sjelljen e shpërthimit ose në modelin e shpërthimit shpjegohet pra nga modeli Ground Zero – dhe vetëm nga
modeli Ground Zero. Asnjë model tjetër nuk mund ta arrijë këtë.
Dhe përsëri pyetja: Kush ishte ku – këtë herë gjatë shkatërrimit të strukturës?
Në imazh, kam shënuar me pika gri parabolën e fontanës dhe nxjerrjen ekstreme të materialit drejt perëndimit.
Pasquale Buzzelli dhe grupi me Mickey Kross janë në pjesën e kundërt të kullës, dmth në lindje.
Kolonat e brendshme prej çeliku tashmë janë çmontuar dhe copëtuar ndërsa kalojnë përmes zonës së presionit.
Struktura rrjetore prej çeliku e fasadës së jashtme është shkatërruar në segmente ose thyhet
plotësisht, ndonjëherë si një e tërë, duke u drejtuar jashtë.
Por – shkallët dhe muret prej betoni tashmë janë ulur.
Buzzelli bie bashkë me rrënojat.
Kjo do të thotë se Pasquale Buzzelli është gjithmonë nën zonën e presionit.
Rënia e lirë ngadalësohet nga rrymat ngjitëse.
Shpejtësia e rënies e vlerësuar është 10 metra në sekondë.
Kjo është 36 kilometra në orë. Kjo do të thotë se koha e rënies për 50 metra është plot 5 sekonda.
Slajdi 32 mund të përmbledhet prandaj nën titullin: Surferi i 11 Shtatorit
Kështu e quajnë herë pas here Pasquale Buzzelli për shkak të kohëzgjatjes relativisht të
gjatë të rënies ose lundrimit mbi këto gazra.
Mesazhi kryesor i Pasquale Buzzelli-t është çarja e ngadaltë e mureve dhe lirimi i lidhjeve, siç përshkruhet,
dhe procesi i rënies, i cili zgjat vetëm disa sekonda.
Përndryshe, ai vetë është dëshmi e gjallë e procesit, efekti i presionit negativ pranë gazrave
pune që po ikin, ngadalësimi i vazhdueshëm i rënies.
Citim: "Dhe ndërsa po lutesha, muri u çarë dhe dyshemeja u shemb. Dhe pastaj fillova të bie, dhe
në atë çast kuptova: O Zot, kështu do të vdes."
Qëndrova në pozicion fetalisht, ndjeva këtë ajër si shpërthim rëre, u godita, pashë shkëlqime
drite nga përplasja e objekteve që më godisnin.
Një çast më vonë, ngrita sytë dhe thjesht qëndrova aty, krejtësisht i mpirë, duke shikuar lart një qiell blu.
Ja një fragment nga intervista në anglisht.
Mesazhi kryesor i Mickey Kross është efekti i tërheqjes i përshkruar.
Dhe pastaj era. Një erë shumë, shumë e fortë.
Kaska ime – nisi të më ngrinte nga toka, kështu që u përkulra.
Pastaj u përkulra dhe kërkova shkallët pranë parmakut, duke u bërë sa më i vogël që të mundja.
Helma ime filloi të fluturonte nga koka ime. Kisha harruar ta lidhja. Kështu që e mora helmetën time.
Instinktivisht u zvarrita në qoshe.
Ja intervista në anglisht. Një tjetër fragment.
Sllajdi 34 në shkurt: Ëera në Kullë
E gjithë dinamika shkatërruese – përfshirë "mrekullitë" – mund të shpjegohet thjesht dhe në mënyrë të qëndrueshme duke
supozuar një shpërthim të gazrave pune të përqendruara nga toka.
Tani nuk ka asnjë arsye të dukshme që mediat alternative të kundërshtojnë këtë zgjidhje fizikisht të saktë, përveç:
Frika e lexuesve, frika e njerëzve se ky shpjegim mund të jetë i vërtetë – dhe refuzimi i tyre për të trajtuar çështjen.
Me Covid, ky refuzim nuk është kaq i fortë, pasi mundësia që përgjegjësit të jenë gabuar
mbetet gjithmonë si një rrugëdalje psikologjike.
Arsyetimi instiktiv: "Politikanët nuk e menduan kështu, nuk e donin, nuk e dinin."
Për të ndihmuar në kapërcimin e kësaj frike, kam projektuar objekte të ndryshme si nxitëse bisedash, të
cilat mund të shërbejnë si ndihmë në këtë drejtim.
Këto janë gota, zarë, broshura dhe kështu me radhë.
Këtu, për shembull, është një broshurë, Fizika: Frikë dhe Argëtim, e cila shpjegon fizikën e hedhjes
vertikale bazuar në lartësinë e zgjedhur të Kullës së Veriut.
Kjo është një shaka, një shaka e fshehtë e fizikantëve në planet.
Për më tepër, shfaqen pamje shumë interesante në krahasim me shpërthime të tjera.
Përmbledhje e diapozitivit 35: Qëndrimi negativ ose qëndrimi negativ i vëzhguar
Për më tepër, enigma kryesore fizike që lidhen me shkatërrimin e Qendrës Botërore të Tregtisë mund të reduktohen në vetëm gjashtë
pyetje, duke i lejuar që të paraqiten në faqet e një kubi Rubik.
Do ta tregoj shkurtimisht.
Këto gjashtë tema janë:
Impulsi – domethënë fontana e pluhurit e Kullës së Veriut me momentumin e sipërfaqes anësore.
Energjia në tokë – që do të thotë koha e vëzhguar e ftohjes prej tre muajsh.
Këtu mund të shihni sipërfaqen anësore Energy underground dhe reja avulli që ngrihet në fotografi.
Më pas, momenti i papërfituar i kullës jugore që e diskutuam – sipërfaqja anësore do të ishte mos-ruajtja e momentit këndor.
Mbijetuesit në Kullën e Veriut që diskutuam – mbijetuesit do të ishin në zonën anësore.
Shpërthimi i papritur në flakë i makinave, të cilat papritmas u përfshinë të gjitha nga zjarri, dhe –
Pluhuri i nxehtë, dmth rrjedha piroklastike dhe reja kërpudhë mbi Ndërtesën 7, e cila u ngrit në qiell në orët e
vona të pasdites – zona anësore Pluhur i nxehtë.
Pra, duke kaluar te slajdi 36: Kubiku i Rubikut
Ka, natyrisht, shumë më tepër mistere që rrethojnë 11 shtatorin.
Kështu që ilustrova një kub tjetër dhe kuptova se pothuajse të gjitha enigma rreth shkatërrimit të Qendrës
Botërore të Tregtisë mund të reduktohen në vetëm 42 pyetje.
Kjo do të thotë se ato mund të përfaqësohen në një kub që mund të ndryshojë formë, siç tregohet këtu.
Epo, kjo është e vështirë për t'u njohur me një vështrim të parë – por ishte një kub me anë të
ndryshme që mund të merrte forma shumë interesante.
Ose këtu, ky është kubi i mbyllur. Dhe ky kub mund të hapet dhe përmban më shumë enigma.
Këto janë sipërfaqet e jashtme të njohura, por kur e hapim këtë, shohim, për shembull,
misterin e metaleve të lëngshme ose sinjaleve sizmike.
Siç thashë, mund të përdorni këtë kub, dhe çdo imazh individual është një enigma e lehtë për t'u shpjeguar
– dhe gjithçka përshtatet harmonishëm, për sa kohë që dini si ta palosni kubin përsëri.
Kështu mund të mësosh shumë detaje përmes lojërave të tilla me zar. Megjithatë, pavarësisht të gjitha lojërave, subjekti
mbetet psikologjikisht shumë i vështirë për t'u arritur.
Dhe këtu citoj Dr David Hughes nga Universiteti i Lincoln:
Të marrësh në konsideratë mundësinë që 11 shtatori të ketë qenë një krim me flamur të rremë kërkon që
njerëzit në Perëndim të refuzojnë supozimet themelore me të cilat janë socializuar që nga lindja.
Por çfarë nënkupton saktësisht
Kjo do të thotë që njerëzit fiksohen, zemërohen ose dalin jashtë dhomës sepse nuk mund të kuptojnë më informacionin.
Sepse ndjejnë se kuptimi i tyre për botën është nën sulm.
Do të kthehem te kjo.
Dhe e quaj slajdin 37: Aftësia për t'u ndryshuar si një kub ose, në mënyrë kolokviale, Aftësia për t'u ndryshuar.
Ishte e rëndësishme që ky hap i parë në zgjidhjen e prezantuar në këtë ligjëratë të lejonte mundësinë e një shpërthimi.
Pra, për të lejuar fare idenë (!)
Natyra e hyrjes së energjisë është fillimisht me rëndësi të dytë.
Si shembull, përmenda 50 x 20 tonë substancë X, e cila çon në formimin e dhomës së presionit të gazit.
Megjithatë, është gjithashtu e mundshme që të jenë përdorur vetëm disa (!) qese me substancën U, pra vetëm 120 kg.
Kjo është shumë, shumë, shumë më pak.
Megjithatë, kjo do të thotë se procesi nuk është kimik, por bërthamor.
Një sondazh testues do të provonte natyrën e futjes së energjisë pa asnjë dyshim dhe do të mbyllte të gjitha mosmarrëveshjet.
Në çdo rast, procesi mund të sinkronizohet lehtësisht me videot historike në një film të shkurtër të animuar.
Kam krijuar 120 imazhe individuale për kullën jugore, për procesin bërthamor.
Ne mund të shohim brenda kullës, ose përmes saj, për të thënë kështu.
Përzierja e lëngut të aktivizuar digjet në granit si një sistem reaktori superkritik me vonesë
në rreth 3,000 gradë dhe ndizet në pikën zero.
Brenda dhjetë sekondash, veza shpërthyese digjet duke u ngjitur lart.
Ndodh një shpërthim, i cili fillimisht depërton në kullë në mënyrë të përqendruar.
Kulla e majës copëtohet, shembet dhe fillon të rrotullohet.
Hekuri i avulluar njihet si pluhur i zi, ndërsa pluhuri i betonit është i bardhë.
Kulla është thërrmuar nga lart-poshtë.
Pra, slajdi 38 – gjëja e rëndësishme këtu është: Nga qasja konvencionale te qasja bërthamore.
Prandaj mund të shohim se proceset e përcaktuara nga modeli Ground Zero tashmë mund të
shpjegohen qartë në një eksperiment shtëpiak të thjeshtë.
Dhe shohim se të gjitha vëzhgimet e bëra në vend përputhen në mënyrë të përkryer me modelin ose madje
mbështeten prej tij, falë videove të disponueshme.
Megjithatë, modeli Ground Zero gjithashtu refuzohet ose injorohet në masë të madhe nga mediat alternative.
Ky fenomen psikologjik bazohet në madhësinë e pabesueshme të krimit, në kundër-rrëfimet propagandistike si raporti i NIST-it,
në universitete të kontrolluara dhe shkencëtarë të blerë, dmth. në bashkëfajësi – dhe në peshën e zërave dhe
argumenteve kundërshtare me qëllime të mira, përfshirë ato nga mediat alternative, kundër modelit të Ground Zero.
Në rastin e dytë, dy argumentet kryesore janë:
Nuk kishte ndotje radioaktive të rëndësishme. Dhe –
Është e pamundur të mbahet fshehur një krim i tillë.
Më në fund të fundit, nuk mund të planifikosh dhe të zbatosh diçka të tillë pa dikë që jep sinjale ose paralajmëron publikun.
Megjithatë, AI, inteligjenca artificiale, tregon një histori krejtësisht të ndryshme këtu.
Kështu këtu shohim diçka të re, krejtësisht të re, si një zhvillim: roli i mediave alternative dhe roli i
inteligjencës artificiale në zgjidhjen e këtij krimi.
Së pari, do të doja të kthehesha te argumenti: Është e pamundur për shkak të mungesës së kontaminimit.
Nëse pyesim inteligjencën artificiale për zbatimin e një procesi të tillë, ChatGPT shkruan – ja ku e ke:
Këtu keni një përbërje hipotetike materiale për një sistem shkatërrimi bërthamor të
bazuar në një reaktor superkritik me vonesë.
Receta është pak e zbehur në diapozitiv, sepse gjëja më e rëndësishme është lidhja Fallout.
Dhe ChatGPT shkruan për këtë lidhje të rënies:
Rrezatimi fillestar përbëhet nga rrezatimi gama dhe rrezatimi neutronik.
Dhe rrezatimi rezidual (rrezatimi alfa dhe beta nga produktet e fisionit të uraniumit) është i lidhur në pluhurin e mbeturinave.
Dhe lidhja e mbetjeve radioaktive zakonisht është e lartë për shkak të përfshirjes së materialit në
bërthamën e avullimit, ku procesi filloi në granit.
Me pak fjalë, ChatGPT shkruan: Funksionon, është e mundur.
Pra, për të përmbledhur, për të gjithë kërkuesit e paqes dhe të së vërtetës – ju lutem:
Ju lutem rishikoni argumentet në lidhje me deklaratën: Nuk kishte ndotje të rëndësishme.
Ndotja ishte paksa e lartë në Ground Zero. Kjo është një fakt.
Megjithatë, ky fakt është injoruar vazhdimisht, domethënë është hedhur poshtë me argumente.
Shumë nga forcat e para të reagimit që vuajnë nga kanceri gjithashtu tregojnë për ekspozim afatgjatë me rrezatim me
nivel të ulët, përveç efekteve të azbestit dhe avujve toksikë.
Shumë e rëndësishme për slajdin 40, lidhja e rënies së radioaktivitetit e përcaktuar nga AI.
Sa i përket argumentit të dytë, "Është e pamundur të mbahet fshehur një krim i tillë," nuk ka nevojë as të
përmendet Projekti Manhattan i vitit 1942, i klasifikuar si shumë sekret, i cili çoi në zhvillimin e bombës atomike.
Sa i përket zhvillimit narrativ lidhur me shkatërrimin e Qendrës Botërore të Tregtisë nga një proces
bërthamor, ai në të vërtetë shtrihet si një fije e përbashkët përmes historisë së 11 shtatorit.
Narrativa Bomba Atomike ishte fillimisht e qëllimshme; ajo është qartë e pranishme.
Ja disa shembuj:
Në vitin 1990, një lojë me letra parashikon shkatërrimin e kullave binjake nga një bombë atomike.
Karta në fakt quhej Bombë bërthamore terroriste.
Në vitin 1995, Benjamin Netanyahu paralajmëron në librin e tij Lufta kundër Terrorizmit për shkatërrimin e Qendrës Botërore të
Tregtisë nga një bombë bërthamore e shpërthyer nga islamistët.
Në vitin 1998, dokumenti strategjik amerikan (Foreign Affairs, Vëllimi 77, Nr. 6), me bashkëpunimin e Philip D. Zelikow,
trajtoi këtë temë si një shembull paralajmërues. Ja një citat:
Nëse bomba që shpërtheu nën Qendrën Botërore të Tregtisë në vitin 1993 do të ishte bërthamore, ose do të kishte përhapur
në mënyrë efektive një patogjen vdekjeprurës, atëherë ...
Dhe pastaj janë të gjitha masat drastike që qeveria do të duhet të marrë për të mbrojtur qytetarët e saj.
Pesë ditë pas ngjarjes, më 16 shtator 2001, në gazetën spanjolle El Mundo u botua një artikull që pretendonte se tre
bomba atomike të vogla ishin blerë në tregun e zi nga grupi i dyshuar terrorist – madje duke specifikuar edhe llojin.
Në përmbledhje, për të gjithë kërkuesit e paqes dhe të së vërtetës:
Ju lutem rishikoni argumentet në lidhje me deklaratën: "Nuk ka pasur kurrë asnjë provë për përdorimin e mundshëm të një bombe
bërthamore në shkatërrimin e Qendrës Botërore të Tregtisë."
Është një fakt që rrëfimi u përgatit në mënyrë sistematike, por më pas u braktis në favor të një versioni më të butë.
Pra, slajdi emocionues 41 si term ombrellë: Dijetat paraprake dhe zhvillimi i planifikuar i narrativës
Dhe ja slajdi i fundit: Si të dalim nga kjo rrëmujë tani?
Le të kemi guximin ta kapërcejmë narrativën psikologjikisht.
Në mënyrë lozonjare, duke përdorur sisteme AI që lejojnë anashkalimin e filtreve të korrektësisë
politike dhe mund të ofrojnë përgjigje që nuk ndikohen nga ndikimet apo preferencat kulturore.
Por pavarësisht guximit dhe pavarësisht sistemeve të inteligjencës artificiale, pavarësisht rrjetëzimit
dhe një zgjimi kolektiv të ngadaltë, na duhet ndihmë.
Sepse njerëzit janë mashtruar dhe vazhdojnë të mashtrohen në çdo nivel.
Kjo vlen edhe për shumë bashkëfajtorë që janë thjesht viktima të një skeme mashtrimi të pabesueshme që ata vetë nuk e kuptojnë.
Me pak fjalë, për të kapërcyer mashtrimin nevojitet ndihma e të gjithëve – veçanërisht ndihma e atyre që janë kryerës
kundër vullnetit të tyre në këtë lojë dhe duan të tërhiqen.
Ne nuk duhet vetëm të mësojmë guxim, por edhe të mësojmë faljen për të dalë nga kjo, për hir të së vërtetës.
Sa më qartë ta bëjmë të ditur se e kemi parë përmes sistemit të gënjeshtrave dhe tashmë e kemi thyer atë, dhe sa më qartë të
themi se ka një të ardhme për ata që duan të largohen dhe se falja është e mundur, aq më shpejt
do të shembet shtëpia prej kartash e gënjeshtrave.
Shpresoj që ky prezantim ka qenë i dobishëm. Ju falenderoj shumë!