Kamusta, ang pangalan ko ay Heinz Pommer. Mayroon akong degree sa pisika at nagtatrabaho bilang
teknikal na editor at teknikal na draughtsman.
Ang aking presentasyon ngayon ay may pamagat na:
Hindi apoy ni demolisyon: Paano nakaligtas si Pasquale Buzzelli sa pagkawasak ng hilagang tore ng gusali.
Ang link sa mga slides ay makikita sa ibaba, sa unang slide, at sa puntong ito, nais naming ipahayag ang aming taos-pusong
pasasalamat sa pagpapahintulot na maganap ang presentasyong ito.
Ang unang tanong na natural mong itatanong ngayon ay: Sino si Pasquale Buzzelli?
Si Ginoong Buzzelli ay, sa isang diwa, ang pangunahing saksi sa pagkawasak ng Twin Towers.
Sa hilagang tore, labinlimang tao ang nakaligtas sa pagkawasak, ngunit si Pasquale Buzzelli lamang ang nasa medyo mataas na
bahagi ng gusali, mga 80 metro sa itaas ng antas ng kalye, at nagawang ikwento bilang isang saksi ang
nangyari sa loob ng tore at kung paano ito gumuho.
Ngayon, nais kong ipaliwanag kung bakit siya nakaligtas sa paglilitis.
Upang magsimula, isang maikling panimulang video na nagsisimula sa pahayag ni Ginoong Buzzelli.
At habang nananalangin ako, nabiyak ang pader at bumagsak ang sahig, at saka ako nagsimulang mahulog. At sa
sandaling iyon, naunawaan ko: Diyos ko, ganito ako mamamatay.
Kitang-kita ang bumabagsak na fountain ng materyal.
Pagkatapos dumaan, ang mga patayong bahagi ay bumabagsak sa kaliwa sa paikot na galaw.
Mag-ingat, ngayon sa kaliwa, lumalabas sila mula sa alikabok.
Ngayon, maghintay sandali, narito, at pagkatapos ay bumabagsak nang patayo ang natitirang estruktura sa kanan.
Ang estrukturang ito ay binansagang Spire.
Para sa unang slide na ito, maaari nating tukuyin ang pangkalahatang termino: Sino si Pasquale Buzzelli?
Una, kailangan na nating iwan ang lumang balangkas ng talakayan – sunog o demolisyon.
Dahil karaniwan, nahuhuli ka na ng tanong na ito at hindi mo matutuklasan ang katotohanan kung hindi ito apoy, hindi
rin ang sariling bigat nito, at hindi rin isang pagsabog.
Partikular, nais kong gamitin ang lekturang ito upang linawin ang dalawang punto sa pamamagitan ng
paglalarawan ng mga pisikal na proseso na kasangkot.
1. Ang pandaigdigang tinatanggap na salaysay ng Kanluran – na ang tatlong tore ay gumuho dahil sa apoy – ay isang
malinaw na nakikilalang kasinungalingan ngunit, nakapagtataka, ay tinatanggap ng buong mundo.
2. Ang alternatibong media, at lalo na ang grupong Architects and Engineers for 9/11
Truth (A&E) www.ae911truth.org, ay nagkakamali.
Hindi ito demolisyon sa karaniwang kahulugan.
Ang kambal na tore ay winasak sa pamamagitan ng ibang proseso, partikular sa pagsabog ng mga nakapokus na
gas na ginagamit sa trabaho mula sa ilalim ng lupa.
At, tulad ng krimen sa Covid, ang eksaktong pagkakasunod-sunod ng mga pangyayaring pinlano ay
nagpapatotoo sa kamangha-manghang teknikal na kasanayan.
Ang lekturang ito ay pangunahing nakatuon sa pagpapaliwanag ng dinamika, ibig sabihin, ang
pagpapaliwanag ng sunud-sunod at nasusubaybayang mga proseso.
Kapag nagsimula na, ang mga prosesong ito ay tumatakbo nang maaasahan at sapilitan, parang
"devil's marble run," sa loob ng 30 segundo.
Ang pangkalahatang termino para sa ikalawang slide na ito ay: Pag-alis sa balangkas ng talakayan.
Paano natin ito paputukin? Paano tayo makakalabas doon?
Suriin natin ngayon ang dinamika ng pagkawasak ng Timog Torre:
Sa katimugang tore, unang nagsimulang lumubog ang itaas na bloke at sabay na bahagyang umikot.
Bigla itong tumigil sa pag-ikot at tuluyang nagkawatak-watak sa itaas, na naglaho sa alikabok, na sa itaas ay malalim na itim
dahil sa singaw na bakal at sa ibaba ay abo-puti dahil sa durog na kongkreto, ibig sabihin dalawang patong, dalawang kulay.
Tandaan natin para sa slide na ito: May dalawang kulay na patong ng alikabok at
nawala ang torque ng bumabagsak na dulo.
Isa pang makabuluhang tampok ay ang isang mapaminsalang unahang gumalaw mula sa itaas pababa sa harapan, isang uri ng
alon ng pagsabog na dumadaloy pababa sa panlabas na pader.
Ang naglilibot na harapan ng pagkawasak at ang paminsan-minsang putok ng paputok ay karaniwang maling ipinagkakamalang ebidensya
ng sabayang pagsabog ng libu-libong indibidwal na pampasabog.
Gayunpaman, ito ay isang tuloy-tuloy na proseso; ang mga bahagi ng tore, na binubuo ng mga indibidwal na seksyon,
ay nabubuwag nang paisa-isa at may kaunting pagkaantala.
Narito ang isang video tungkol dito:
Una, bumabagsak ang tore, pagkatapos ay pinakakawalan ang labis na presyon at bumababa ang alon ng pagkabigla.
Upang buodin ang slide 4: Mayroong gumagalaw na alon ng pagkabigla sa harapan.
Tungkol sa dinamika ng pagkawasak ng Hilagang Torre:
Isang pader ng apoy ang sandaling lumitaw mula sa butas sa hilagang tore bago lumubog at
magkawalay-walay ang tuktok ng tore na nakatayo pa.
Kaya, pader ng apoy, sa madaling sabi.
Noon lamang inilabas ng buong tore ang mga sangkap nito na parang fountain, gaya ng makikita
rito, at napunit sa gilid – pormasyon ng fountain.
Gayunpaman, kung titingnan natin ang isang detalyadong seksyon, isang paglaki, ganito ang itsura nito: ang tore ay pinutol
sa gilid na parang may kutsilyo, habang isang fountain ng mga guho ang bumabagsak pababa sa hugis parabol mula sa itaas.
Hindi ka makakaligtas sa ganoong bagay kapag nandoon ka.
At gayon pa man, nangyari ang hindi maipaliwanag na himala, ang Himala ng Stairwell B.
Kaya, para sa slide 7: Naalala mo ang epekto ng pagputol.
Ang dinamika ng pagkawasak ng Gusali 7 ay lubos na naiiba.
Ang Gusali 7 ay naglabas ng makapal na itim na usok nang ilang oras hanggang sa biglaang gumuho ito sa huling bahagi ng hapon.
Ilang sandali bago magsimula ang malayang pagbagsak, gumuho ang itaas na estruktura na tinatawag na penthouse, at
bumuhos ang liwanag mula sa itaas sa pamamagitan ng mga salamin; sa madaling salita, naging maliwanag ito.
Doon lamang bigla at hindi inaasahang gumuho ang gusali, nang walang kahit anong pagtutol mula sa mga patayong haligi ng bakal
sa loob o mula sa panlabas na harapan. Sa madaling salita, biglang nagkawatak-watak ang bawat estrukturang nagdadala ng bigat.
Pagkatapos noon, nabuo ang isang ulap ng kabute at umakyat nang higit sa isang at kalahating kilometro sa himpapawid.
Narito ang isang maikling video ng pagbagsak:
Madaling matantiya ang taas ng ulap ng kabute gamit ang apat na gusali ng World Financial Centre.
Ang mga gusaling ito ay humigit-kumulang 200 metro ang taas, dito sa kanan ng larawan, 200 metro para sa mga gusali.
Kaya, slide 8, simpleng pangkalahatang termino: Ang ulap ng kabute sa ibabaw ng Gusali 7.
Ngayon, pangunahin nating tatalakayin ang mga pangyayari sa Hilagang Torre – Torre A, WTC 1.
Iyon ang tore na may antena sa bubong.
Lalo kaming interesado sa ika-22 palapag.
Nandoon si Pasquale Buzzelli nang nagsimula ang pagkawasak.
Alam natin mula sa cross-section ng mga blueprint na ang tore ay may parisukat na floor plan na sukat na 64 metro sa 64 metro.
Ang panlabas na harapan ay isang grids na gawa sa mesh na bakal na nagsisilbi ring pang-suporta ng bigat.
Ang panloob na core ay hugis-parihabang at naglalaman ng mga lift shaft, mga yunit ng serbisyo, at mga hagdan.
Maluluwag at bukas ang mga opisina sa pagitan ng pangunahing bahagi at ng panlabas na harapan.
Partikular na mahalaga sa amin ang sentral na lift shaft ng Freight Elevator 50.
Ito ay ipinapakita bilang isang maliit na dilaw na parisukat sa gitna, pati na rin ang
hagdanang B sa kanan, na ipinapakita sa berde.
May tatlong hagdanang daanan sa kabuuan, ngunit tanging ang hagdanang daanan B lamang ang mahalaga sa atin.
Diyan nandoon ang aming pangunahing saksi sa oras zero.
Sa slide na ito, sa paraang masasabi, nakilala na natin ang ika-22 palapag.
Sa pananaw sa gilid ng pangkalahatang plano, ganito ang itsura ng kambal na tore – nais kong itampok ang mga sumusunod na tampok:
1. Sa mga plano, ang sangguniang punto zero ng arkitektura ay 75 metro ang lalim sa granito.
Mula sa perspektibong zero point na ito, ang tore ay 510 metro ang taas.
Ang 400 metro ay nalalapat mula sa antas ng kalye.
2. Ang sentral na lift shaft na may bilang 50 sa gitna, na ipinapakita sa dilaw, ay may habang 420 m mula
sa ibaba hanggang sa itaas – ibig sabihin, dumadaan din ito sa apat na palapag sa basement.
Ito ang pinakamahalagang teknikal na elemento ng buong presentasyon.
Ang lift shaft na ito ang naglalarawan sa lagusan ng pagsabog sa buong tore.
Iyon ay napakahalaga.
3. Para sa sentral na freight lift 50, may karagdagang lukab sa granito na tinatawag na lift pit.
Mga anim na metro ang lalim nito.
Ang lukab na ito ay nagsisilbi rin bilang nozel.
Ngunit tandaan mo ito ngayong araw: Ang lift shaft ay nagsilbing daanan ng pagsabog mula sa ilalim hanggang sa tuktok.
Susunod, ang parihabang panloob na estruktura, ang panloob na core, ay ipinapakita sa pula.
Ang sentral na core ay sub-elemento 1 ng pagsusuring estruktural, at ang sub-elemento 2 ng
pagsusuring estruktural ay ang panlabas na mesh na bakal.
Mas matibay ang pagkakagawa nito kaysa sa karaniwang harapan.
4. Tinatayang 100,000 toneladang bakal at 400,000 toneladang salamin at kongkreto ang ginamit sa pagtatayo ng bawat tore.
Ibig sabihin nito ay ang kabuuang bigat ng tore ay umabot sa kalahating milyong tonelada.
Kaya, upang buodin ang slide 10, ang pangkalahatang termino ay: Sumulbong na lagusan na
510 metro ang taas mula sa panimulang punto.
Ngayon sa aktwal na proseso ng pagkawasak:
Mga sampung segundo bago nagsimula ang nakikitang pagkawasak ng kambal na tore, naitala
ang isang seismic na panginginig sa bawat isa.
May tatlong yugto ng pagyanig sa kabuuan, hindi dalawa.
Ang dalawang malalakas na seismic na senyales ay malinaw na maiuugnay sa kambal na tore.
Ang ikatlong pagyanig, na ipinapakita rito sa berde, ay mas maliit nang malaki at hindi malinaw na maiuugnay sa Gusali
7, dahil hindi ito sinundan ng pagkawasak, kundi ng paglitaw ng itim na usok mula bandang alas-11 ng umaga pataas.
Ngunit pabalik sa hilagang tore.
Ang pagyanig sa ilalim ng hilagang tore ay umabot sa 2.3 sa Richter scale.
Pagkatapos ay naging tahimik nang sampung segundo.
Slide 11: Ang Pagyanig ng Lupa
Gayunpaman, 21 segundo matapos ang lindol na ito, ganito ang hitsura ng Hilagang Torre:
Isang nakatayo, bumubula na fountain ng mga guho at alikabok na may itim na bandila sa itaas, na nasa gitna.
At iyan ang tinatawag kong putok na tumagos sa buong gusali.
Ang nakakapanabik ngayon ay ang maikling panahon sa pagitan ng pagyanig at ng tahimik na sampung segundo.
Marahil ay may nangyaring napaka-misteryoso.
Sa buod, gayunpaman, masasabi na:
1. Ang naobserbahang dinamika ng pagkawasak ay hindi karaniwan para sa apoy, kerosina, at patay na bigat.
2. Hindi rin karaniwan para sa mga pamputol na kargada at mga pampasabog na kargada, tulad ng thermite o TNT.
Ito ay natural na nagbubunsod ng tanong: ano ang gagawin natin ngayon?
Kailangan natin ng bagong pamamaraan.
Hindi ito maaaring isa lamang bagay. Hindi rin ito maaaring ang isa pa, dahil salungat ito sa mga obserbasyon.
Ang Ground Zero Model, o GZM, ay ngayon nagpapalagay ng mataas na enerhiyang input nang direkta sa ilalim ng mga
tore, partikular sa tinukoy na arkitektural na zero point.
Iyon ay 75 metro ang lalim sa granite.
Una nating ipagpalagay na isang purong kemikal na proseso ito at tantiyahin ang 50 trak, bawat
isa ay nagdadala ng 20 toneladang substansiya X.
Ito ay katumbas ng kabuuang enerhiya na higit sa isang kiloton ng katumbas na TNT.
At iyon ay isang malaking bagay.
Kaya isipin mo ang limampung trak sa paradahan ng isang Germanong motorway tuwing katapusan ng linggo,
bawat isa ay may dalang dalawampung toneladang kargamento.
Kapag nasindihan at na-convert na ang enerhiyang ito, kailangang mabuo ito bilang isang pumuputok na itlog sa ilalim ng
tore, kung saan ang mga nakakalabas na working gases ay umaakyat sa loob ng tore sa pamamagitan ng goods lift 50.
Ngunit nananatiling tanong: bakit nagkakaroon ng napakasirang epekto ang mga gas na ito habang unang
tumataas sa pamamagitan ng napakasikip na lagusan sa granite?
Paano iyon posible?
Narito ang slide bilang isang pangkalahatang termino: Tinatanong ng modelong Ground Zero, paano ito posible?
Kaya, una nating itanong ang pangunahing pisikal na prinsipyo ng pagkawasak.
Ano ang nangyayari sa isang gusali kapag sumabog sa loob nito ang isang silid-presyon ng gas na naglalaman ng
napakainit na mga gas na ginagamit sa pagpapatrabaho?
Isaalang-alang natin ang mga sumusunod: 1: Ayon sa prinsipyo ni Bernoulli – si Bernoulli ay isang pisikong Swiss, sa totoo
lang, kaya pagbati sa Switzerland – may negatibong presyon na may epekto ng pagsipsip sa agarang paligid ng daloy.
Makikita mo ito, halimbawa, sa isang tren na dumaraan nang mabilis.
Maaaring dalhin ng daloy ng hangin ang mga bagay palayo, hinihila ang mga ito patungo sa tren.
Dito sa tore, ang pagsabog ay nagaganap lamang kapag gumuho ang negatibong presyon, halimbawa dahil sa naabot na
altitud o, bilang alternatibo, dahil sa isang pagbubukas.
Buod ng Slide 14: Epekto ng pagsipsip at negatibong presyon
O, bilang bunga nito, pagkatapos lumabas ang plasma, pagkatapos lumabas ang mainit na mga gas, sa itaas ng konsiderasyon 2:
Kung ang mga gas na ginagamit sa pagpapatakbo ay sobrang init, agad nilang sinisira ang estruktura ng gusali
kapag nakatakas sila sa itaas na bahagi. Pinag-uusapan natin ang 4000 degrees, 5000 degrees.
Gayunpaman, napakabigat ng natunaw na estrukturang ito at ito'y magpapababa, bumabagsak pababa.
Ang masa na ito ay ngayon nagiging hadlang sa dumadaloy na gas.
Kung ipagpapalagay na 10% lamang ng bigat ng gusali ang bumabagsak, katumbas ito ng 50,000
toneladang masa na bumabagsak o ng daloy ng pyroclastikong materyal na papabilis mula sa itaas.
Kaya, muli: 50,000 toneladang mainit na alikabok na bumabagsak mula sa itaas at isang napakainit na daloy ng mga
gas na ginagamit sa trabaho na tumatama sa alikabok na ito.
Martilyo at panday, gaya ng sinasabi, na sabay na bumababa.
Sa sitwasyong ito, simbolikong kinakatawan si Pasquale Buzzelli dito sa hilagang tore sa dilaw na kahon.
Kaya, slide 15, pangkalahatang termino: martilyo at panday
Malinaw na ang panloob na core ng tore ay ganap nang guguhuin.
Ngunit ano ang mangyayari sa panlabas na harapan na may rehas na bakal?
Napansin namin ang gumagalaw na harapan ng pagkawasak sa timog tore at mas parang paghiwa o pagkapunit sa hilagang tore.
Parehong malinaw na lohikal ang dalawang pattern ng pagkawasak, dahil ang orihinal na purong patayong direksyon ng mga
nakalalabas na gas sa trabaho ay naitutulak nang pahalang at dahil dito tumatama nang buong lakas sa panlabas na harapan.
Ang daloy ng gas mula sa hilagang tore ay mas mabilis, mas marami, at mas enerhetiko kaysa sa mula sa timog tore.
Ipinapaliwanag nito ang iba't ibang pag-uugali, na gayunpaman ay nakabatay sa iisang prinsipyo.
Narito ang isang maikling animasyon para sa timog tore:
Umisket ang materyal mula sa ibaba, at ang hadlang ay nasa itaas. Kaya kailangang lumabas ang presyon sa gilid.
Kaya, upang maging prangka, slide 16: Kailangang pakawalan ang presyon.
Kaugnay ng panlabas na harapan, maaari na nating tantiyahin na ang daloy ng gas ay dapat tumama nang pahalang mula sa loob sa
pinakamababang bilis na 100 metro bawat segundo, dahil ang mga tore ay dinisenyo para sa bilis ng hangin na hanggang
300 kilometro bawat oras. Iyon ay 85 metro bawat segundo.
Ang karagdagang pagpapahina dahil sa init ay, siyempre, kapaki-pakinabang upang
matiyak na ang buong harapan ay tunay na masira.
Nakakamit ito sa pamamagitan ng natural na paglawak ng plasma, ang mainit na mga gas, sa itaas na rehiyon sa panahon ng pagsabog.
Sa mas mababang bahagi, gayunpaman, mas mataas nang malaki ang bilis ng daloy ng gas dahil kailangan nitong malampasan ang
mababang taas ng pag-angat, na nangangahulugang mayroon itong mataas na kinetikong enerhiya
at maaaring magdulot ng nakasisirang epekto.
Ipinapakita ng magandang guhit na ito ang lahat ng tatlong tore – Gusali 7, WTC 1 at WTC 2.
Nananatili kami sa parehong pananaw 7, 1, 2.
Kaya, slide 17 bago: Lahat ay buo pa rin. At slide 18 pagkatapos.
Narito ang parehong tanawin pagkatapos ng pagtatapos ng proseso 7, 1, 2.
Ang WTC ay ngayon isang tambak ng guho, na may sariling granite na harapan na nakahiga sa ibabaw nito na parang pulang kumot.
Ang lugar sa paligid ng WTC 1 at WTC 2 ay ganap na punong-puno ng mga guho.
Ang panlabas na harapan ay nakabuka palabas at nakahiga nang bahagya na parang balat ng hinubad na
saging, na may plano ng palapag ng kani-kaniyang tore sa gitna nito sa panlabas na bahagi.
Karagdagan, kapansin-pansin din ang natitirang L-shaped na mga estruktura sa panlabas na harapan, na
matatagpuan sa dulo ng pana 2 para sa tore sa timog at sa dulo ng pana 1 para sa tore sa hilaga.
Kung palawigin pa natin nang kaunti ang dulo ng pana 1, makikita natin ang isang maliit na kupula, isang puting tambak ng
mga guho, halos sa gitna ng plano ng lupa ng hilagang tore.
Ngayon ay magzoom in tayo sa larawan; iyan ay parehong larawan. Palakihin ito at pansinin ang isang
haligi na nakausli sa kanan ng dome. Tandaan natin iyon.
Kitang-kita rin ang L-shaped na natitirang estruktura ng harapan: dito sa larawan,
isang mahabang bahagi at isang maikling bahagi.
Ganito ang nangyari sa hilagang tore, at ang katimugang tore ay may natitirang mga
estruktura na nasa eksaktong parehong kalagayan.
Kinuha mula sa lupa, ang kupol ng mga guho at ang nag-iisang haligi na namumukod-tangi, na ating napansin.
Kaya, ang dalawang slide 19 at 20 sa pangkalahatan ay: May mga natitirang estruktura.
Sa puntong ito, gagawa tayo ng maikling liko upang ipakita ang isang bagay sa isang eksperimento sa bahay.
Tulad ng matalinong sinabi ng pisiko na si Richard Feynman: "Hindi mahalaga kung gaano ka-matalino ka,
kung sino ang naghula o kung ano ang pangalan nila."
Kung hindi ito tumutugma sa eksperimento, mali ang palagay. Iyon lang ang mahalaga.
Kaya, una naming ipinapakita na ang isang tore na gawa sa mga segment ng parisukat na tubo ng aluminyo ay
nabubuwag mula sa itaas pababa kapag tinamaan ng nakatuong daloy ng hangin na dumadaan mula sa ibaba.
Sa eksperimentong ito, may humigit-kumulang 6 na bar mula sa nozel ng air compressor.
Kaya narito ang unang eksperimento:
Sunod-sunod na itinaas sa itaas ang bawat segment dahil wala nang protektibong vacuum sa tubo
at maaaring lumawak ang daloy ng hangin sa itaas.
Ang mga walang laman na kahon ng posporo na nakatayo sa tabi ng tore ay nakararamdam din sa lumalawak na agos ng hangin
sa itaas, kaya't yumuyuko sa isang gilid o nahahampas-hampas.
Mahalagang tandaan dito na ang bawat bahagi ay itinaas nang paisa-isa sa itaas gamit ang daloy ng hangin mula sa ibaba.
Ang pagkawasak ay hindi nagsisimula sa ibaba, gaya ng palaging inaakala.
Kaya tawagin natin ang slide 21: Pinsalang top-down, mula sa itaas hanggang sa ibaba.
Ang aming eksperimento sa bahay ay palaging nauulit nang pareho.
Sa isa pang setup, sinisira rin ng isang daloy ng hangin ang isang turret na gawa sa mga segment ng parisukat na tubo
ng aluminyo mula sa itaas hanggang sa ibaba, na makikita rito sa kaliwa ng slide, i.e. ang ikalawang eksperimento.
Kaya nakikita natin ito muli: dito, ang daloy ng kuryente ay pababa.
Gayunpaman, kapag nagdagdag tayo ng cladding, gaya ng ipinapakita rito sa kanan, gamit ang parehong foil, ibig sabihin
panlabas na façade – sa eksperimentong ito gamit ang mga metal na plato na nakapirmi sa magnetic tape – nakikita natin na:
Ang pahalang na sangkap ay masyadong mahina para itapon nang pahalang ang mga metal na kard.
Hindi sapat ang pahalang na paglawak ng hangin para dito.
Ang mga segment ng aluminyo na tubo lamang ang paikot-ikot sa tore na parang buhawi.
Itataas ko muna sila sa kamera sandali. Narito ang mga metal na kard na ito.
Hindi ko alam kung nakikita mo ito, pero naka-print dito ang mga kontur ng mga elemento ng System Truss.
Kaya narito ang ikatlong eksperimento: hindi sapat ang enerhiya para itulak nang pahalang ang
mga metal na kard na nakakabit sa ganitong paraan.
Kaya, ang pangkalahatang termino para sa foil na ito ay maaaring ilarawan nang simple bilang mga metal na kard o,
upang mas magara itong sabihin, mga elemento ng truss system ng façade. Iyon ang teknikal na termino para rito.
Gayunpaman, sa sandaling maglagay tayo ng pambalanse sa ehe ng pagsabog, halimbawa isang maliit na timba, pansamantalang
itinaas ang masang ito ng pataas na daloy ng hangin.
Sinisira nito ang baras na gawa sa mga segment ng aluminyo.
Ngayon ay nagsisimulang bumagsak ang masa at ididirekta nang pahalang ang patuloy na pataas na daloy ng hangin.
Ang mga metal na kard, na nakakabit lamang sa pamamagitan ng magnetic tape, ay matagumpay nang nahahampas nang
pahalang ng daloy ng hangin mula itaas hanggang itaas.
Kaya narito na ang ika-apat at huling eksperimento:
Sa mismong nozel, muling pinapatigil ang timba at itinapon pataas, na siyempre ay walang katuturan
pagdating sa paggaya sa mga proseso sa World Trade Centre.
Ngunit naunawaan mo na ang prinsipyo, at tiyak na maaari itong ipakita nang mas mahusay at mas nakakakumbinsi bilang
isang modelo gamit ang mga bahagi mula sa mga 3D printer.
Magiging isang kapaki-pakinabang na proyektong pananaliksik iyon para sa isang matapang na unibersidad o kahit isang paaralan.
May isang estudyante na ang gumawa ng CAD model para sa akin na maaaring i-print sa mga 3D printer o
binubuo ng maluwag na pagkakatipon ng mga Lego bricks kasabay ng mga na-print na bahagi.
Siyempre, hindi dapat may maipit sa ganitong eksperimento.
Dapat buuin ang lahat nang napakaluwag upang ang bahagyang pagkakaiba sa presyon ay tunay na magwasak sa modelo.
Sa kasamaang palad, ang proyektong pang-gawaing-kamay na ito ay napaka-matagal gawin kaya hindi pa ito
natutupad. Ganoon na lang ang prinsipyo ng building block.
Ngunit bumalik tayo sa ating maliit na dome.
Makikita mo ang kuwento sa media sa ilalim ng keyword: The Miracle of Stairwell B – das Wunder von Treppenaufgang B.
Sa loob ng maliit na kupola, nakaligtas ang grupo ni Mickey Kross (14 katao) at si Pasquale Buzzelli sa pagbagsak mula sa
50 metro at lumapag sa ibabaw o sa likod ng maliit na kupola.
Kaya, slide 25: Ang Himala ng Stairwell B
Matapos alisin ang mga guho, ganito ang itsura sa likod ng kupol na ito:
Malinaw na makikita rito ang hagdanan kung saan nakaligtas ang grupo kasama si Mickey Kross. Isang maliit na himala ito.
Ngunit buo pa ang mga estruktura, kaya nakaligtas din ang mga tao sa loob nito.
Isang maliit na himala, ngunit medyo lohikal. Ikaw at ako ay nakaligtas din sana.
Ang kuwento ni Pasquale Buzzelli, sa kabilang banda, ay halos mahiwaga: gumuho ang tore sa ilalim niya at
bumagsak siya ng 50 metro hanggang sa kanyang kamatayan.
Hindi siya napatay ng pagbangga, kundi malumanay siyang bumagsak.
Hindi siya napatay, hindi rin siya napiga ng mga guho, hindi rin siya pinaghiwa-hiwalay ng mga pampasabog, hindi rin
siya nasunog ng thermite o apoy, hindi rin siya na-irradiate o pinakuluan, at hindi rin siya naging singaw.
Hindi siya nabingi o nabulag. Gayunpaman, iniulat niyang narinig niya ang isang malakas na ugong habang
bumabagsak siya ng 50 metro patungo sa kailaliman.
Pagkatapos noon, nawala ang tore at sa itaas nito ay ang asul na langit.
Kaya, upang buodin ang slide 26: Salamangka, mahika, ang hanggang ngayon ay hindi maipaliwanag.
Ang mga pahayag ni Pasquale Buzzelli ay napaka-interesante para sa akin dahil tumutugma ang mga ito sa lahat ng
mga penomenang inaasahan ayon sa modelo ng Ground Zero.
Hindi ito tumutugma sa mga paliwanag na modelo na nagsasabing ang mga pampasabog at mga ahenteng pamputol ang pangunahing sanhi.
Sa kanyang aklat na "We All Fall Down," inilalarawan niya ang mga yugto, ang mga hakbang bago at sa panahon ng pagkawasak.
At pansinin na palagi niyang tinutukoy ang mga segundo sa kanyang salaysay.
Hindi ito milisekundo, gaya ng inaasahan sa isang pagsabog.
Mabagal ang lahat, parang nasa bangungot.
Una, nanginginig ang tore. Sinulat ni Buzzelli, 'isang lumalaking panginginig'.
Pagkatapos ay nagsimulang umuga ang tore na parang baliw. Sinulat niya, isang makina ng pag-uga.
May malakas na ugong mula sa itaas.
Doon lamang nabibiyak ang koneksyon ng pader at hagdan at hinahawi ang mga riles mula sa pader.
Ngayon lamang nagsisimulang mabuo ang mga bitak sa pader. At dahan-dahan lumalaki ang mga ito.
Isinusulat ni Buzzelli, isang lumalaking bitak.
Bigla, gumuho ang lahat ng sumusuportang estruktura at bumagsak ang hagdan, pinuno ng alikabok ang lahat.
Sa loob ng ilang segundo, mahuhulog si Buzzelli at matatamaan siya ng matitigas na bagay na umiikot-ikot din.
Gayunpaman, bahagyang dinadala at pinapabagal ito ng malalakas na pag-angat ng hangin.
Sumulat siya, "mga bugso ng hiningang impiyerno; ang kanyang katawan ay umiikot at kumikibot habang siya ay inihahatid
ng isang kakila-kilabot na hangin, na tila walang bigat".
Pagkatapos ng pagbagsak, may banayad na paglapag sa isang bakal na biga sa taas ng ika-apat na
palapag matapos ang ilang segundo ng paglipad.
Si Buzzelli ay nagdusa lamang ng nabasag na binti nang dumating siya.
Ang Slide 27 ay maaaring buuin sa ilalim ng pamagat na: Ang Bangungot
At bangungot ito kapag nasa gusali ka at biglang nagsimulang gumuho ang lahat.
Ang aklat ni Pasquale Buzzelli ay isinulat sa isang napaka-emosyonal na istilo, medyo pinalaki at kung minsan ay
halos mapaluha. Gayunpaman, sa konteksto ng isang malamig at matinong pagsusuri, kailangan nating itanong: Sino ang nasaan?
Sa madaling salita, tumpak na datos ng posisyon, presyon, bilis, oras, atbp.
Gayunpaman, ang aklat ay isang mahalagang elemento sa pananaliksik tungkol sa 9/11, ang aklat ng pangunahing saksi.
Nang mapakawalan ang mga gas na ginagamit sa trabaho, nasa ika-22 palapag si Pasquale Buzzelli at ang grupo ni Mickey Kross
ay nasa ika-4 na palapag, ngunit pareho silang nasa hagdanan B.
Ang mga gas na ginagamit sa paggana ay sumisirit pataas sa bilis na hindi bababa sa 100 metro bawat segundo, at sa paunang yugto
marahil ay umaabot pa sa 200 metro bawat segundo, ayon sa mga sinyales ng interference, mga
blackout, at sa live broadcast mula sa helikoptero.
Ang mga koridor na hugis krus ay kumikilos bilang isang vacuum sa puntong ito, at
pagkatapos ay bilang isang tagapamahagi ng presyon.
Sinisipsip ang materyal patungo sa gitna.
Gayunpaman, hindi pa nabibiyak ng mga konkretong estruktura sa hagdanan ang mga bakal na haligi; hanggang ngayon,
bitak lamang ang nabuo at bumagsak ang mga hagdan at dingding.
Kaya, slide 28: Ang mamamahagi ng presyon, ang mga koridor
Pagkatapos ay slide 29: Ang vacuum
Dito, lumalala ang sitwasyon ni Pasquale Buzzelli dahil nailalabas ang mga gas na ginagamit sa
trabaho bago pa man kitang-kitang masira ang tore.
Patuloy pa ring nangyayari sa loob ang lahat.
Dito ay lalong nagiging malinaw na ang pangunahing lift shaft na numero 50 ay bahagyang
nakaligaw patimog-kanluran; hindi ito nasa gitna.
Sa kabaligtaran, ang mga pasilyong hugis krus ay dumadaan sa gitna ng gusali.
Ang freight lift 50 ay katabi nito. Tulad ng sinabi ko, ang materyal ay ngayon
hinihigop patungo sa gitna, lalo na sa mga koridor.
Ang partikular na heometriyang ito, ang pag-iiba ng posisyon ng lagusan ng pagsabog, ay nakaliligtas sa mas kaunting bilang ng
mga tao sa tore at responsable sa pagbuo ng mga natitirang estruktura ng maliit na dome at ng
mga L-shaped na natitirang estruktura ng façade.
Slide 30: Narito na ang overprint.
Ilang segundo pagkatapos, dumadaan ang sona ng mataas na presyon sa ika-22 palapag.
Ngunit sa puntong ito, nasa ilalim na si Pasquale Buzzelli ng nakamamatay na funnel.
Ang materyal ay itinapon sa lahat ng direksyon, ngunit lalo na sa kanluran.
Sa huling yugto, itinapon ang materyal lampas sa maliit na kupula.
Minarkahan ko ang punto ng paglapag ni Pasquale Buzzelli ng isang maliit na asul-berdeng parisukat.
Matatagpuan ito sa mismong tabi ng hagdanang B, sa kanan sa larawan.
Malinaw na lumipat lamang si Buzzelli ng ilang metro patimog-silangan.
Narito muli ang malapít na tanawin ng sitwasyon habang dumadaan sa sona ng presyon:
Ang potograpo ay nakatingin sa timog, at malinaw na nakikita ang kanlurang bahagi ng tore, na siyang
eksaktong direksyon kung saan inilipat ang freight lift 50.
Sa direksyong ito, mas malakas ang epekto ng pagsukat dahil mas malapit ang harapan sa daloy ng enerhiya.
Ang bahagyang hindi pagkakapantay-pantay sa pag-uugali o pattern ng pagsabog ay ipinaliwanag ng Ground Zero
model – at tanging ng Ground Zero model lamang. Walang ibang modelo ang makakagawa nito.
At muli ang tanong: Sino ang nasaan – sa pagkakataong ito habang winawasak ang estruktura?
Sa larawan, minarkahan ko ang parabola ng fountain at ang matinding pag-usok ng materyal
patungong kanluran ng mga kulay-abo na tuldok.
Si Pasquale Buzzelli at ang grupo kasama si Mickey Kross ay nasa kabilang bahagi ng tore, ibig sabihin sa silangan.
Ang mga panloob na kolum na bakal ay tuluyan nang hinubad at pinaghiwa-hiwalay habang dumaraan sila sa sona ng presyon.
Ang bakal na grid na estruktura ng panlabas na harapan ay nasisira nang paisa-isa o tuluyang
nabibiyak, kung minsan bilang isang buo, palabas.
Ngunit – ang hagdan at ang mga pader na kongkreto ay bumagsak na.
Nahuhulog si Buzzelli kasama ang mga guho.
Ibig sabihin nito ay palaging nasa ilalim ng sona ng presyon si Pasquale Buzzelli.
Pinabagal ng mga pag-angat ng hangin ang malayang pagbagsak.
Ang tinatayang bilis ng pagbagsak ay 10 metro bawat segundo.
Iyon ay 36 kilometro bawat oras. Ibig sabihin nito, ang oras ng pagbagsak para sa 50 metro ay limang buong segundo.
Kaya't maaaring buuin ang Slide 32 sa ilalim ng pamagat na: Ang Surfer ng 9/11
Ito ang paminsan-minsang tawag kay Pasquale Buzzelli dahil sa medyo mahabang tagal ng pagbagsak o paglutang sa mga gas na ito.
Ang pangunahing mensahe ni Pasquale Buzzelli ay ang dahan-dahang pagbitak ng mga pader at ang pagluwag ng mga
koneksyon, gaya ng inilarawan, at ang proseso ng pagbagsak, na tumatagal ng ilang segundo.
Kung hindi, siya mismo ang buhay na patunay ng proseso, ng epekto ng negatibong presyon malapit sa mga lumalabas na
gas na ginagamit, at ng tuloy-tuloy na pagbagal ng pagbagsak.
Sipi: "At habang nananalangin ako, nabiyak ang pader at gumuho ang sahig. At saka ako nagsimulang mahulog, at sa sandaling
iyon ay naunawaan ko: Diyos ko, ganito pala ako mamamatay."
Nanatili akong nakabaluktot sa posisyong fetal, naramdaman ko ang hangin na parang sandblasting, tinamaan ako, nakita ko
ang mga kisap ng liwanag mula sa pagbangga ng mga bagay sa akin.
Sa isang kisap-mata, itinaas ko ang aking mga mata at naupo na lang doon, lubos na manhid, nakatitig sa asul na kalangitan.
Narito ang isang sipi mula sa panayam sa Ingles.
Ang pangunahing mensahe ni Mickey Kross ay ang inilarawan na epekto ng paghila.
At saka ang hangin. Isang napakalakas na hangin.
Ang helmet ko – nagsimulang itaas ako nito mula sa lupa, kaya yumuko ako.
Pagkatapos, yumuko ako at hinanap ang hagdan sa tabi ng barandilya, pinaliit ko ang sarili ko hangga't maaari.
Nagsimulang lumipad ang helmet ko mula sa ulo ko. Nakalimutan kong ikabit ito. Kaya kinuha ko ang helmet ko.
Instinktibong gumapang ako sa sulok.
Narito ang panayam sa Ingles. Isa pang sipi.
Maikling paglalahad ng Slide 34: Ang Hangin sa Torre
Ang buong mapanirang dinamika – kasama na ang mga "milagro" – ay maaaring ipaliwanag nang simple at tuloy-tuloy sa
pamamagitan ng pag-aakalang naganap ang pagsabog ng mga nakapokus na gas na ginagamit sa paggana mula sa ilalim ng lupa.
Ngayon ay walang nakikitang dahilan para tutulan ng alternatibong media ang wastong solusyong pisikal na ito, maliban sa:
Ang takot ng mga mambabasa, ang takot ng mga tao na maaaring totoo ang paliwanag na ito –
at ang kanilang pagtanggi na harapin ang isyu.
Sa Covid, hindi ganoon kalakas ang pagtanggi na ito, dahil ang posibilidad na nagkamali ang mga may pananagutan
ay palaging nananatili bilang isang butas sa sikolohiya.
Ang likas na dahilan: "Hindi ganoon ang ibig sabihin ng mga pulitiko, hindi nila iyon gusto, hindi nila alam."
Upang matulungan malampasan ang takot na ito, nagdisenyo ako ng iba't ibang bagay bilang panimulang
usapan, na maaaring magsilbing tulong sa bagay na ito.
Ito ay mga tasa, mga dice, mga polyeto at iba pa.
Narito, halimbawa, ang isang polyeto na pinamagatang Physics Fear and Fun, na nagpapaliwanag ng pisika ng
patayong proyeksyon gamit ang napiling taas ng North Tower.
Birong iyon, isang nakatagong biro ng pisiko sa mga plano.
Bukod dito, ipinapakita ang napaka-interesanteng kuha kumpara sa iba pang mga pagsabog.
Buod ng Slide 35: Ang negatibong saloobin o ang napapansing negatibong saloobin
Higit pa rito, ang mga pangunahing pisikal na palaisipan kaugnay ng pagkawasak ng World Trade Centre ay maaaring masayang
paliitin sa anim na tanong lamang, na nagbibigay-daan upang mailarawan ang mga ito sa mga mukha ng isang Rubik's cube.
Ipapakita ko ito nang maikli.
Ang anim na paksang ito ay:
Ang impulso – iyon ay ang fountain ng alikabok ng Hilagang Torre na may momentum sa gilid na ibabaw.
Ang enerhiya sa lupa – ibig sabihin, ang naobserbahang oras ng paglamig na tatlong buwan.
Dito makikita mo ang gilid na ibabaw na Energy underground at ang tumataas na mga ulap ng singaw sa larawan.
Susunod, ang hindi nakamit na torque ng timog tore na tinalakay natin – ang gilid na ibabaw ay
Hindi Pagpapanatili ng Angular Momentum.
Ang mga nakaligtas sa Hilagang Torre na ating tinalakay – Ang mga nakaligtas ay nasa gilid na bahagi.
Ang biglaang pagsiklab ng apoy sa mga kotse, na biglaang lahat ay nasusunog, at –
Ang mainit na alikabok, ibig sabihin ang pyroclastic flow at ang ulap na kabute sa itaas ng Gusali 7, na
umakyat sa kalangitan noong huling bahagi ng hapon – gilid na lugar Mainit na alikabok.
Kaya, tungkol sa slide 36: Ang Mahiwagang Kubiko
Mayroon, siyempre, pang maraming misteryo pa tungkol sa ika-11 ng Setyembre.
Kaya iginuhit ko muli ang isa pang kubo at napagtanto kong halos lahat ng mga palaisipan tungkol sa pagkawasak ng
World Trade Centre ay maaaring paliitin sa 42 na tanong lamang.
Ibig sabihin nito, maaari silang irepresenta sa isang kubiko na maaaring magbago ng hugis, gaya ng ipinapakita rito.
Nauuhaw, mahirap itong kilalanin sa unang tingin – ngunit ito ay isang kubo na may iba't ibang panig
na kayang bumuo ng napaka-interesanteng mga hugis.
O narito, ito ang saradong kubiko. At ang kubiko na ito ay maaaring buksan at
naglalaman pa ng iba pang mga palaisipan sa loob.
Ito ang mga kilalang panlabas na ibabaw, ngunit kapag binuksan natin ito, makikita natin, halimbawa, ang
hiwaga ng dumadaloy na metal o ng mga seismic na senyales.
Tulad ng sinabi ko, maaari mong gamitin ang kubong ito, at ang bawat indibidwal na larawan ay isang madaling
ipaliwanag na palaisipan – at magkakabagay nang maayos ang lahat, basta't alam mo kung paano muling itupi ang kubo.
Kaya't maaari kang matuto ng maraming detalye sa pamamagitan ng ganitong mga laro ng dice. At gayon pa man, sa
kabila ng lahat ng mga laro, nananatiling napakahirap ma-access sa sikolohikal na paraan ang paksa.
At narito ang sipi ni Dr. David Hughes mula sa University of Lincoln:
Ang pagsasaalang-alang sa posibilidad na ang 9/11 ay isang krimeng false flag ay nangangailangan sa mga tao
sa Kanluran na tanggihan ang mga pangunahing palagay na itinuro sa kanila mula pa sa kapanganakan.
Ngunit ano nga ba talaga ang ibig sabihin ng mahirap ma-access sa sikolohikal na paraan?
Ibig sabihin nito ay nawawalan ng interes ang mga tao, nagagalit, o tumatakbo palabas ng silid
dahil hindi na nila maintindihan ang impormasyon.
Dahil nararamdaman nilang inaatake ang kanilang pananaw sa mundo.
Babalik ako diyan.
At tinatawag ko itong slide 37: Ang kakayahang magbago tulad ng kubiko o, sa karaniwang pananalita, Ang kakayahang magbago.
Mahalaga sa unang hakbang ng solusyon na ipinakita sa lekturang ito na payagan ang posibilidad ng pagsabog sa simula pa lamang.
Kaya payagan ang isip (!) sa anumang paraan.
Ang kalikasan ng input ng enerhiya ay sa simula pangalawang kahalagahan.
Bilang halimbawa, inilista ko ang 50 x 20 toneladang substansiya X, na humahantong sa pagbuo ng silid-pagsubok ng presyon ng gas.
Gayunpaman, maaari ring isipin na ilang (!) bag lamang ng substansiya U ang ginamit, na katumbas lamang ng 120 kg.
Mas kaunti iyon nang husto, nang husto, nang husto.
Gayunpaman, ibig sabihin nito na ang proseso ay hindi kemikal, kundi nuklear.
Ang isang pagsubok na pagbabarena ay magpapatunay nang walang alinlangan sa kalikasan ng input
ng enerhiya at wakasan ang lahat ng pagtatalo.
Sa anumang kaso, madaling maisabay ang proseso sa mga makasaysayang video sa isang maikling animated na pelikula.
Gumawa ako ng 120 indibidwal na larawan para sa timog tore, para sa proseso ng nukleyar.
Maaari nating makita ang loob ng tore, o sa pamamagitan nito, gaya ng pagsasabi.
Ang aktibong likidong halo ay nasusunog sa granite bilang isang naantalang superkritikal na sistema ng reaktor sa
humigit-kumulang 3,000 degrees at sumisiklab sa zero point.
Sa loob ng sampung segundo, sinunog ng nag-aalab na itlog ang daan patungo sa itaas.
Nagaganap ang isang pagsabog na sa simula ay tumatagos sa tore nang nakatuon.
Ang spire ay nabubuwag, bumabagsak, at nagsisimulang umikot.
Ang pinatuyong bakal ay makikilala bilang itim na alikabok, ang pulbos ng kongkreto ay puti.
Ang tore ay pinudpod mula sa itaas hanggang sa ibaba.
Kaya, slide 38 – ang mahalagang bagay dito ay: Mula sa karaniwang pamamaraan patungo sa nuklear na pamamaraan.
Kaya nakikita natin na ang mga prosesong itinakda ng modelo ng Ground Zero ay maaari nang malinaw na
ipaliwanag sa isang simpleng eksperimento sa bahay.
At nakikita natin na lahat ng mga obserbasyon na ginawa sa lugar ay perpektong akma sa modelo o mas
lalo pa itong pinatutunayan ng mga magagamit na video.
Gayunpaman, ang modelo ng Ground Zero ay malawak ding tinatanggihan o hindi pinapansin ng alternatibong media.
Ang penomenong sikolohikal na ito ay nakabatay sa hindi maisip na laki ng krimen, sa mga propagandistikong kontra-narratibo gaya ng
ulat ng NIST, sa mga kontroladong unibersidad at biniling siyentipiko, ibig sabihin ay pakikipagsabwatan – at sa bigat ng
mga mabubuting layuning tinig at argumento ng mga hindi sumasang-ayon, kabilang ang mula sa mga
alternatibong pahayagan, laban sa modelong Ground Zero.
Sa huling kaso, ang dalawang pangunahing argumento ay:
Walang makabuluhang kontaminasyong radyaktibo. At –
Imposibleng itago ang ganitong krimen.
Pagkatapos ng lahat, hindi mo maaaring planuhin at isagawa ang ganitong bagay nang walang sinumang
magbibigay ng pahiwatig o magbababala sa publiko.
Gayunpaman, ang AI, o artipisyal na intelihensiya, ay nagsasabi ng ganap na ibang kuwento rito.
Kaya dito nakikita natin ang isang bago, ganap na bago, bilang isang pag-unlad: ang papel ng alternatibong
media at ang papel ng AI sa paglutas ng krimeng ito.
Una, nais kong bumalik sa argumento: Imposible ito dahil sa kawalan ng kontaminasyon.
Kung tatanungin natin ang artipisyal na intelihensiya tungkol sa pagpapatupad ng ganitong
proseso, isinusulat ni ChatGPT – narito na:
Narito ang isang hipotetikong komposisyon ng materyal para sa isang sistemang pagguho ng nukleyar na nakabatay
sa isang naantala na superkritikal na sistema ng reaktor.
Bahagyang kinulayan ng abo ang resipe sa slide, dahil ang mahalaga ay ang Fallout bond.
At isinusulat ni ChatGPT ang tungkol sa mismong bond ng pagbagsak na ito:
Ang paunang radyasyon ay binubuo ng radyasyon ng gamma at neutron.
At ang natitirang radyasyon (radyasyong alfa at beta mula sa mga produktong fission ng
uranium) ay nakapaloob sa alikabok ng mga labi.
At karaniwang mataas ang fallout bond dahil sa pagsasama ng materyal sa core ng
pagsingaw, kung saan nagsimula ang proseso sa granite.
Sa madaling salita, isinusulat ni ChatGPT: Gumagana ito, posible ito.
Kaya, sa buod, sa lahat ng naghahanap ng kapayapaan at katotohanan – pakiusap:
Mangyaring suriin ang mga argumento tungkol sa pahayag: Walang makabuluhang kontaminasyon.
Bahagyang tumaas ang kontaminasyon sa Ground Zero. Iyon ay isang katotohanan.
Gayunpaman, ang katotohanang ito ay palagiang itinatabi sa ilalim ng alpombra, ibig sabihin
ay itinanggi sa pamamagitan ng mga argumento.
Ang maraming first responder na nagkakaroon ng kanser ay nagpapahiwatig din ng mababang antas ngunit
pangmatagalang pagkakalantad sa radyasyon, bukod pa sa mga epekto ng asbestos at nakalalasong usok.
Napakahalaga para sa slide 40, ang fallout bond na tinukoy ng AI.
Tungkol sa ikalawang argumento, "Imposibleng itago ang ganitong krimen," hindi na kailangang banggitin ang
lubos na lihim na Manhattan Project noong 1942, na nagbunga ng pagbuo ng bomba atomiko.
Sa pag-unlad ng salaysay tungkol sa pagkawasak ng World Trade Centre sa pamamagitan ng isang nuklear na
proseso, talagang umaagos ito bilang isang karaniwang sinulid sa kasaysayan ng ika-11 ng Setyembre.
Ang salaysay na "Atomic Bomb" ay orihinal na sinadya; malinaw itong naroroon.
Narito ang ilang halimbawa:
Noong 1990, hinulaan ng isang larong baraha ang pagkawasak ng Twin Towers sa pamamagitan ng isang atomikong bomba.
Ang card ay tinatawag na Terrorist Nuke.
Noong 1995, binalaan ni Benjamin Netanyahu sa kanyang aklat na Fighting Terrorism ang pagkawasak ng WTC dahil
sa isang bombang nuklear na pinasabog ng mga Islamista.
Noong 1998, tinalakay ng papel ng estratehiya ng Estados Unidos (Foreign Affairs, Bolyum 77, Blg. 6), sa
pakikipagtulungan ni Philip D. Zelikow, ang paksang ito bilang isang babala. Narito ang isang sipi:
Kung ang bomba na sumabog sa ilalim ng World Trade Centre noong 1993 ay naging nuklear, o kung epektibong
nakalatag ang isang nakamamatay na mikrobyo, kung gayon ...
At saka nariyan ang lahat ng matitinding hakbang na kailangang gawin ng pamahalaan upang protektahan ang mga mamamayan nito.
Limang araw matapos ang pangyayari, noong 16 Setyembre 2001, lumabas sa pahayagang Espanyol na El Mundo ang isang artikulo na
nagsasabing tatlong maliliit na atomikong bomba ang binili sa itim na pamilihan ng
pinaghihinalaang grupong terorista – pati na ang uri.
Sa buod, para sa lahat ng naghahanap ng kapayapaan at katotohanan:
Pakisuri ang mga argumento tungkol sa pahayag: "Walang kailanman ebidensya ng posibleng paggamit ng
atomikong bomba sa pagwasak ng World Trade Centre."
Katotohanan na ang salaysay ay sistematikong inihanda ngunit kalaunan ay pinabayaan pabor sa mas banayad na bersyon.
Kaya, ang kapanapanabik na slide 41 bilang pangkalahatang termino: Mga paunang
kaalaman at planadong pag-unlad ng naratibo.
At narito ang huling slide: Paano tayo makakalabas sa gulo na ito ngayon?
Magkaroon tayo ng tapang na lampasan ang naratibo sa sikolohikal na paraan.
Sa mapaglarong paraan, gamit ang mga sistemang AI na nagpapahintulot na lampasan ang mga filter ng
political correctness at makapagbigay ng mga sagot na hindi naaapektuhan ng mga impluwensiya o kagustuhan sa kultura.
Ngunit sa kabila ng tapang at sa kabila ng mga sistemang AI, sa kabila ng networking at mabagal na
kolektibong paggising, kailangan natin ng tulong.
Sapagkat ang mga tao ay nilinlang at patuloy na nilinlang sa bawat antas.
Ito rin ay naaangkop sa maraming kasabwat na mga biktima lamang ng isang hindi kapanipaniwalang
iskema ng panlilinlang na hindi nila mismo nauunawaan.
Sa madaling sabi, ang pagtagumpay sa panlilinlang ay nangangailangan ng tulong ng lahat – lalo na ng
tulong ng mga nagiging salarin nang hindi nila ninanais sa larong ito at nais nang huminto.
Hindi lamang natin dapat matutunan ang tapang, kundi dapat din nating matutunan ang pagpapatawad
upang makalabas tayo rito, alang-alang sa katotohanan.
Kapag mas malinaw nating ipinapakita na nakita na natin ang sistema ng mga kasinungalingan at nalampasan na natin ito, at mas
malinaw nating sinasabi na may kinabukasan para sa mga gustong umalis at posible ang pagpapatawad, mas mabilis na
gugumuho ang bahay-bahay na gawa sa mga kasinungalingan.
Sana ay naging kapaki-pakinabang ang presentasyong ito. Maraming salamat!