Բուլղարիայում 2024 թվականի հոկտեմբերի 27-ին կայացած վերջին խորհրդարանական ընտրությունները
խեղդվել են անհավանական ընտրական խարդախություններով։
Մեծամասն լրատվամիջոցները ծածկում են այս սկանդալը։
Kla.TV-ն խոսել է Վելիչիե կուսակցության առաջատար թեկնածուի հետ, որը անմիջապես տուժել է այս ամենից։
Հարցազրույցող՝ Իվելին, քանի որ մեր շատ դիտողներ ձեզ չեն ճանաչում, կարո՞ղ եք կարճ ներկայացնել ինքներդ ձեզ։
Իվելին։ Իմ անունն է Իվելին Լյուդմիլով Միխայլով, ես ծնվել եմ 1977 թվականին Գորնա Օրյախովիցա քաղաքում։
Սա Բուլղարիայի կենտրոնական մասում գտնվող մի քաղաք է, որը կարևոր երկաթուղային հանգույց է։
Ես ավարտել եմ միջնակարգ կրթությունս էլեկտրատեխնիկայում, արդյունաբերական
արտադրության ավտոմատացման և ծրագրավորման ոլորտներում։
Եվ ես ունեմ տնտեսագիտության և կառավարման համալսարանական աստիճան։
Այդ օրվանից ի վեր ես ձեռնարկատեր եմ եղել և Բուլղարիայում մի շարք ընկերություններ եմ հիմնել։
Ես բուլղարական մշակույթի զարգացմանը բազմաթիվ ձևերով նպաստել եմ։
Եվ հիմա ես Բուլղարիայի 51-րդ Ազգային ժողովի պատգամավոր եմ և «Վելիչիե» կուսակցության խորհրդարանական խմբի նախագահ։
Հարցազրույցող: Լավ, իսկ մյուս կուսակցությունները ինչպես արձագանքեցին ձեր թեկնածությանը 2024 թվականի հոկտեմբերին?
Իվելին. Կուսակցությունները շատ թշնամաբար էին տրամադրված մեր նկատմամբ, նույնիսկ երբ մենք
հունիսյան ընտրություններում մտանք 50-րդ Ազգային ժողով։
Ազգային ժողովում իրավիճակը զզվելի էր։
Բոլորը, անշուշտ բոլոր կողմերը մեր դեմ էին։
Դրանից հետո այս հանրային ժողովը ցրվածվեց, և դա մասամբ մեր շնորհիվ էր, քանի որ մենք
ցուցաբերեցինք և ցույց տվեցինք էթիկա և բարոյականություն։
Դրանից հետո Բուլղարիայում մեր մի քանի պատգամավորներ գնել են։ Աշխարհի մարդիկ կարող են չգիտակցել, որ երկու
օլիգարխների կողմից պատգամավորների գնումը սովորական պրակտիկա է։
Նրանք են Բոյկո Բորիսովը և Դելյան Պևսկին։
Մեր պատգամավորները այդ ժամանակ գնել էր Դելյան Պևսկին։
Մենք նաև ունենք ձայնագրություններ, որոնցում Դելյան Պևսկին շանտաժի է ենթարկում և կաշառք է
տալիս պատգամավորներին խոստովանությունների դիմաց։
Այնուամենայնիվ, Բուլղարիայի հանրային դատախազությունը չի արձագանքում այս ազդանշաններին։
Այնուամենայնիվ, մեզանից մի քանի պատգամավորներ մնացին անզիջում, ինչը հանգեցրեց Ազգային ժողովում պառակտման և, ի
վերջո, դրա լուծարմանը մինչև նոր ընտրությունների անցկացումը։
2024 թվականի հոկտեմբերի նոր ընտրություններում բոլոր կուսակցությունները ապահովեցին, որ Վելիչիեն չմտնի Ազգային ժողով,
քանի որ ընտրության օրը և հաջորդ օրը, երբ հաշվարկվում էին ձայները, ես ստացա զանգ 11:00-ից 17:30-ի միջակայքում, քանի որ
Բուլղարիայում այդ ժամանակ դա ընտրություններից հետո երկրորդ օրն է։
Եթե ընտրությունները, օրինակ, տեղի ունենային 27-ին, ապա 28-ին։ Երբ 28-ին ձայները հաշվեցին, հաշվարկը դադարեցվեց առավոտյան 11:00-ին։
11:00-ի դրությամբ ձայների 99.79%-ը հաշվարկվել էր։
99.79%-ը հաշվարկվել է; մնացած 0.21%-ի համար հաշվարկումը դադարեցվել է։
Այս ընթացքում, 11:00-ից մինչև 17:30-ը, ինձ զանգահարեցին և առաջարկեցին 100 միլիոն եվրո՝ Դելյան Պևսկիի ենթակա դառնալու համար։
100 միլիոն եվրո – կամ եթե ես հրաժարվեմ, կուսակցությունը չի ընտրվի։
Նա ստանում է 3.99 տոկոս, և ինչ տեղի կունենա, դա այն է, որ ես կձերբակալվեմ։
Ես նույնիսկ մամուլի հաղորդագրություն հրապարակեցի, մինչև հաշվարկը ավարտվեր, որովհետև
հաշվարկի ընթացքում թվում էր, թե Վելիչին կհաղթի։
Ես ստացա մի քանի հեռուստաընկերությունների զանգեր մեկնաբանություն խնդրելով, և ես ասացի. «Ոչ,
Վելիչիեն չի տեղափոխվի, որովհետև ես մերժեցի այս կաշառքը»։
Եվ երեկոյան ժամը 17:30-ին հայտարարվեց վերջնական արդյունքը՝ 0.21%։
Հաշվարկը տևեց վեց ու կես ժամ, ինչի արդյունքում Վելիչեին Ազգային ժողով մտնելու համար պակասեց 21 ձայն։
3.999%-ը ցուցադրելու իրենց ուժը և ապացուցելու, որ կարող են ձևավորել քվեն հենց
այնպես, ինչպես ցանկանում են, մինչև վերջին ձայնը։
Հարցազրույցող: Իսկ հետո ի՞նչ արեցիք։ Դա դատարան ներկայացվե՞ց։
Իվելին. այն, ինչ մենք իրականացրինք յոթ օրվա ընթացքում, եղել է Բուլղարիայում ընտրությունների ժամանակ
երբևէ անցկացված ամենամասշտաբային հետաքննությունը։
Յոթ օրվա ընթացքում մենք ստուգեցինք 3 000 ընտրատարածքներ, որոնցում ընդգրկված էին ընդհանուր առմամբ 13 000 ընտրական տեղամասեր
և տեսագրություններ, և բացահայտեցինք ցնցող հանցագործություններ։
Մենք Սահմանադրական դատարան ենք ներկայացրել 700 էջանոց բողոք, բազմաթիվ CD-ներ և հարուստ տեղեկատվություն,
որը մանրամասն նկարագրում է բազմաթիվ այլ խախտումներ։
Եվ հետո, երբ վերանայեցինք բողոքը, մենք ավելացրինք շատ ավելին, քանի որ մինչ այդ արդեն վերանայել էինք ավելի քան 6 000 բաժին։
Մենք բացահայտեցինք ցնցող հանցագործություններ, օրինակ՝ մեկ համայնքում՝ Վարբիցայում, որտեղ պարզվեց, որ 4
200 ընտրողներից 4 100-ի ձայները մանիպուլացվել էին։
– 4,100-ից 4,200-ը!
Մենք այս ամենը ապացուցել ենք վկաների, մարդկանց և տեսագրությունների միջոցով։
Այնուամենայնիվ, Բուլղարական հեռուստատեսությամբ ևս ցուցադրվել էին տեսագրական կադրեր։
Սակայն տեսագրությունները ապացույց չեն, պարզաբանեցին իշխանությունները։
Կարո՞ղ ես պատկերացնել դա։
Դա նման է այն բանին, թե մենք ինչ-որ մեկին կրակում ենք։
Մեզ մոտ կա սպանության ձայնագրություն, և մենք ասում ենք, որ տեսագրությունը ապացույց չէ։
Այդ դեպքում ես չգիտեմ, թե ինչը կարելի է համարել հանցանքի ապացույց։
Սահմանադրական դատարանը երկար ժամանակ հետաձգեց այս գործի քննությունը, որպեսզի այդ ընթացքում կառավարություն ձևավորվեր։
Քանի որ Վելիչեն Ազգային ժողովում լիներ, նա թույլ չէր տա կառավարություն կազմել, որը
ընտրությունների կեղծման պատճառով անօրինական կլիներ։
Վերջապես, 2025 թվականի մարտի 19-ին Սահմանադրական դատարանը հրապարակեց իր վճիռը։
Եվ Վելիչեն ստացավ հարյուրից ավելի ձայն և մտավ Ազգային ժողով։
Հարցազրույցող՝ եթե ընտրությունները կեղծված չլինեին, Վելիչին իրականում քանի՞ ձայն կստանար։
Իվելին: Վելիչիեն կստանար երկու-երեք անգամ ավելի շատ ձայներ, քանի որ քվեարկության ընթացքում ես
տեղեկություններ էի ստանում սոցիոլոգիական գործակալություններից, որոնք վերլուծում էին արդյունքները։
Եվ սկզբում մենք ունեցել ենք շատ բարձր արդյունք։
Այնուհետև տեղեկատվական ծառայություններում էլ ունենք մեր համակիրներ, որոնք մեզ ասացին, որ առաջին անգամ՝ մոտավորապես ժամը
15:30-ին, մեզանից ձայներ հանեցին, իսկ երկրորդ անգամ տեղեկատվական ծառայության այդ աշխատակիցը ասաց. «Ես երբեք չեմ հանդիպել
նման դաժան կրճատման, երբ մեզանից առնվազն 150 000 ձայն հանեցին»:
Հարցազրույցող: Լավ, հիմա պատմիր ինձ մի փոքր, թե ինչպես են ճշգրիտ կերպով կեղծվում ընտրությունները։
Իվելին։ Ահա ընտրախաբեության վկան՝ Վարբիցայի համայնքի Մենգիշևո գյուղի Հասան Հասանովը, ով կարող է կարճ պատմել դրա մասին։
Նա դիտորդ էր։
Այդ ժամանակ ինչ կեղծ ապրանքներ կային?
Հասան: Իսկ կոնկրետ Վարբիցա համայնքում տեղադրվել էին շարժական քվեարկության տեղամասեր, որտեղ մարդկանց
ավելի քան 97%-ը քվեարկել է DPS – Novo Nachalo-ի օգտին։
Սա վերաբերում է Դելյան Պևսկիին, ով Բոյկո Բորիսովի հետ միասին Բուլղարիայում
բուլղարական մաֆիայի գլխավոր կազմակերպիչներից մեկն է։
Այս շարժական քվեարկության կետերում շարժական քվեարկության տուփեր չկային. փոխարենը քվեաթերթիկները պարզապես բաժանվում էին
մարդկանց, և կարելի էր տեսնել, թե ով ում է քվեարկում, ինչը նշանակում էր, որ ընտրությունը բաց էր և գաղտնի չէր։
Նրանք կեղծեցին ընտրությունները։
Իվելին։ Ի՞նչ կլինի այս սոցիալապես անապահով մարդկանց հետ, եթե նրանք չքվեարկեն Դելյան Պևսկու օգտին։
Հասան։ Լավ, ահա ինչ է լինում՝ ձեր բոլոր սոցիալական նպաստները անմիջապես չեղարկվում են՝ սոցիալական աջակցությունը, տաք ճաշերը։
Դրանից հետո ջեռուցման համար որևէ դիմում չեք ստանա։
Իվելին։ Եվ այս մարդիկ ջեռուցման համար որևէ վառելափայտ չէին ստանա։
Նրանք նույնպես ուտելիք չեն ստանա՞
Հասան: Այո։ Իվելին: Մինգիշևոյի ընտրատեղամասում մարդիկ ինչպես էին քվեարկում մեքենայով?
Հասան. Մինգիշևոյում քվեարկությունը անցավ ամբողջությամբ քվեարկության մեքենաների միջոցով քվեարկության տեղամասերում։
Այնտեղ մի մարդ կար, որը նրա փոխարեն քվեարկեց։
Դրա համար DPS-Nowo Natschalo-ին տրված են այդքան շատ ձայներ, ինչը անհնար կլիներ, եթե հիմա
վերադառնայինք այս գյուղ և ճիշտ կերպով կրկնեինք ընտրությունները։
Իվելին. Դա նշանակում է, որ անգամ մեքենայական քվեարկությունները մանիպուլացվել են՝ մարդկանց հետ միասին ընտրելով, ում քվեարկել։
Հասան: Այո,
Իվելին։ Ընտրատեղամասում կար տեսախցիկ, որը վերահսկում էր, թե ով ում է քվեարկել՞
Հասան։ Այո, Վուրբիցա քաղաքում կար տեսախցիկ, որը ուղղված էր անմիջապես մեքենայի վրա։
Քաղաքապետ Մերդին Բայրամը ամբողջ ժամանակ անձամբ հսկում էր տեսախցիկը։
Իվելին։ Կայի՞ն մարդիկ, որոնց սպառնում էին աշխատանքից ազատել կամ քանդել իրենց տները, եթե նրանք չքվեարկեին DPS-ի օգտին։
Հասան: Անշուշտ, անշուշտ։ Միշտ։ Դա տեղի է ունենում յուրաքանչյուր ընտրությունից առաջ։
Քաղաքապետը գալիս է և ասում. «Եթե դուք DPS-Nowo Natschalo-ի օգտին չքվեարկեք, ես կքանդեմ ձեր տները և կչեղարկեմ ձեր տաք ճաշերը»։
Դու գիտես, ինչի եմ ընդունակ, ես դա արդեն արել եմ։
Իվելին։ Վերջնական արդյունքը՝ ընդհանուր առմամբ քվեարկվել է 4 200 ձայն։
DPS-Nowo Natschalo-ն քանի՞ է ստացել։
Հասան: 3,906 ձայն։
Իվելին: 3,900 ձայն՝ 200-ը GERB-ի օգտին և 100-ը մյուս բոլոր կուսակցությունների համար։
Իվելին։ Այսպիսով, 4 200 մարդուց 3 900-ը քվեարկել են DPS – Նովո Նաչալոյի օգտին, 200-ը՝ GERB-ի, երկրորդ
մաֆիայի, և 100-ը՝ մյուս բոլոր կուսակցությունների օգտին։
Իվելին. Ընտրությունները բազմաթիվ ձևերով մանիպուլացվում են։
Ես կբացատրեմ հնարավորություններից մեկը, որի մասին ինձ պատմեցին Ալբանիայում բնակվող որոշ բուլղարացիներ, որոնք կազմում են
Ալբանիայի բուլղարական փոքրամասնությունը. նրանք ասացին, որ Ալբանիայի ընտրությունները կհաղթեն
Բուլղարիայից իրականացված ընտրական խարդախության՝ «Բուլղարական գնացք» կոչվող ռազմավարության շնորհիվ։
Բուլղարական ընտրախախտումները տարածվում են ամբողջ Բալկաններում, Բալկանյան թերակղզում։
Օրինակ՝ Բուլղարիայում ընտրությունները կեղծելու 20 տարբերակ կարող են լինել, իսկ Ալբանիայում
հաղթանակ ապահովելու համար բավական է միայն մեկը։
Միայն պատկերացրեք, թե որքան ստեղծագործ ենք մենք այս համակարգում, երբ խոսքը գնում է
ընտրությունների կեղծման մասին։ Ուրեմն, ինչ է բուլղարական քայլը?
Սա ներկայումս իրականացվող խաբեություններից մեկն է։
Տրամադրվում է քվեաթերթիկ, որը արդեն լրացված է ճիշտ կուսակցության և թեկնածուի անուններով։
Բուլղարիայում ճնշում գործադրվեց, որպեսզի ընտրողները ընտրեին նշված թեկնածուներին և կուսակցություններին։
Ալբանիայում տրամադրվում է քվեաթերթիկ, որը արդեն լրացված է ճիշտ կուսակցության և թեկնածուի անուններով։
Քվեարկել ցանկացող անձը ներս է մտնում և ստանում է նոր, դատարկ քվեաթերթիկ։
Նա մտնում է սենյակ, գցում է իր լրացված քվեաթերթիկը և դուրս է բերում դատարկ քվեաթերթիկը որպես
ապացույց և երաշխիք, որ նշված թեկնածուն ստացել է ձայնը։
Արտաքինից նրանք նույն կերպ լրացնում են քվեաթերթիկը։
Այնուհետև հաջորդ մարդը գալիս է լրացված քվեաթերթիկով, և նրան տալիս են դատարկ քվեաթերթիկ։
Այսպիսով, սա կոչվում է բուլղարական գնացք։
Եվ Ալբանիայում նրանք այսպես խաբում են և հաղթում են ընտրություններում, ինչպես ինձ ասաց մի ալբանացի, կամ ավելի ճիշտ՝
մի բուլղարացի, որը պատկանում է Ալբանիայի փոքրամասնությանը։
Մեկ հնարավորություն է, որ Բուլղարիայում կան շարժական քվեարկության կետեր, որոնք այցելում են սոցիալապես անապահով մարդկանց մոտ։
Սոցիալապես անապահովները հասարակության ամենաանպաշտպան խումբն են, և նրանց պետք է տրամադրվի մի տուփ,
որը երաշխավորում է ընտրությունների գաղտնիությունը։
Այնուամենայնիվ, նրանք այնտեղ գնում են առանց տուփի, և, օրինակ, մեկ օրում հավաքվում է 800 ձայն, ինչը, ինչպես գիտենք, անհնար է։
Օրինակ, նրանք գործում են այնպես, որ կան չորս ընտրատարածքներ, յուրաքանչյուրում 250, ոչ, 200 մարդ։
Աբսուրդ է, որ մեկ օրվա ընթացքում կարելի է այցելել 200 մարդու և խնդրել նրանց մտածել և քվեարկել։
Նրանք գնում են այնտեղ և հանձնում իրենց քվեաթերթիկները, սակայն քաղաքապետի մարդը վերցնում է դրանք առանց դրանց տուփի մեջ դնելու։
Նա նայում է դրանց, և եթե դու ճիշտ թեկնածուին ու ճիշտ կուսակցությանը չես քվեարկել, նրանք դադարեցնում են քո սոցիալական
աջակցությունը, չեն տալիս սնունդ, չեն տալիս վառելափայտ, որովհետև հակառակ դեպքում այդ մարդիկ չեն կարող գոյատևել։
Կան նաև այլ հնարավորություններ, օրինակ՝ կան քվեարկության մեքենաներ, որոնք, ասվում է, անհնար է խաբել։
Եվ խնդրում ենք նկատի ունենալ, որ մենք ունենք ապացույցներ, քանի որ ունենք վկա, որը
այցելում է նման ընտրատարածքներ; մենք ունենք վկաներ։
Նա գնում է հանձնաժողովի անդամի մոտ։
Պնդվում է, որ հանձնաժողովներում ներկայացված են բոլոր կուսակցությունների ներկայացուցիչներ, սակայն պարզվում է, որ
դրանք բացառապես մեկ կուսակցության՝ DPS-ի ներկայացուցիչներն են։
Այնուամենայնիվ, նրանք պնդում են, որ ներկայացնում են այլ կուսակցությունների։
Մենք նույնիսկ պաշտոնական նամակներ ուղարկեցինք կողմերին։ Ունե՞ք ներկայացուցիչներ։ Այո։
Եվ մենք ապացուցել ենք, որ դա այդպես չէր; իրականում այնտեղ դրանք նույնն են։
Ինչ է լինում, այն է, որ այս մարդիկ՝ օրինակ Հասսանը, պարզապես ներս են գալիս, և նրանք նրան
հարցնում են. «Հասսան, դու ում ես քվեարկելու?»
Այնուամենայնիվ, քվեարկության գաղտնի քվեարկություն կատարելու համար քվեարկության մեքենայի մոտ չի գնում Հասանը,
այլ ընտրական հանձնաժողովի մի անդամն է, որը կանգնած է մեքենայի վերահսկիչ վահանակի հետևում։
Եվ եթե Հասսանը ասի՝ «Ես ճիշտ թեկնածուին չեմ քվեարկի», նրան աշխատանքից կհեռացնեն, և եթե նրա տան վերաբերյալ որևէ բան գրանցված
չէ, օրինակ՝ հողային գրանցամատյանում, ապա նրանք կքանդեն նրա տունը։
Եվ նրան անգամ խանութում գնումներ անելու իրավունք չեն տալիս։
Կամ, այլ կերպ ասած, այս մարդը ունի ավելի քիչ իրավունքներ, քան ստրուկը Հռոմեական կայսրությունում։
Եվ հենց դրա համար են մարդիկ միայն քվեարկում նրանց օգտին, ովքեր ներկայումս՝ ինչպես ասեմ, իշխանության մեջ են։
Մեկ այլ խարդախության տեսակ։
Երբ սկսվում է ձայների հաշվարկը, նրանք վերցնում են գրիչը և մի փոքր նշում են իրենց մրցակցի
քվեաթերթիկը, այդպիսով անվավեր դարձնելով այն։
Սա հանգեցնում է բազմաթիվ անվավեր քվեաթերթիկների, որոնք քվեներ են խլում հակառակորդներից։
Մեկ այլ հնարավորություն է, որ հաշվարկման ընթացքի ժամանակ կարող են հայտնվել անորոշ քվեաթերթիկներ։ Եվ նրանք միշտ թույլ են
տալիս քվեարկել այն կուսակցության օգտին, որը պետք է նշանակվի։
Կան նաև այլ տարբերակներ, դրանցից շատ կան, սակայն վերջիվերջո տեղեկատվական ծառայությունները, որոնց մեջ են Բորիսովն ու
Պեևսկին, նույնպես մանիպուլացնում են՝ ավելացնելով մեռած ձայներ։
Ի՞նչ են մեռած ձայները?
Բուլղարիայում ընտրական ցուցակում կա 6 600 000 ընտրող, իսկ Բուլղարիայի բնակչությունը ներկայումս կազմում է 6 միլիոն։
Դա անհնար է; մենք այստեղ խոսում ենք նաև երեխաների մասին, անչափահասների, որոնք չունեն ընտրելու իրավունք։
Չի կարևոր, թե նրանք արտերկրում ապրող բուլղարացիներ են, թե ոչ։
Այստեղ առավելագույնը 5 կամ 5,5 միլիոն մարդ կարող է քվեարկել։
Կամ կունենանք 1 100 000-ից մինչև 1 200 000 մահ։
Վերջում տեղեկատվական ծառայությունը կարող է այս մեռած հոգիներից ստանալ այնքան ձայն, որքան անհրաժեշտ է ամեն ինչ ուղղելու
համար, քանի որ կառավարող կուսակցությունները միայն երկուսը չեն։
Երկու իշխող կուսակցությունները վերահսկում են մյուս բոլոր կուսակցություններին և ժողովրդի առջև
խաղում են ընդդիմության և իշխող կուսակցության դերերը։
Եվ կա ևս մի բան, որը այս մարդիկ անում են, երբ պետք է մանիպուլացնեն արդյունքները:
Դրանք թույլ են տալիս արտերկրում գտնվող, սակայն չքվեարկող բուլղարացիներին կեղծ ներկայացնել, թե իբր նրանք
վերադարձել են Բուլղարիա և քվեարկում են որոշ ընտրատարածքներում։
Եվ մենք ունենք ապացույցներ։
Մարդը քվեարկում է, քվեաթերթիկը գցվում է, օրինակ՝ Սիմիթլիի քաղաքապետարանում, սակայն կինը Իսպանիայում է։
Մենք տեսազանգով ենք զանգահարում, և նա Իսպանիայում է։
Լավ, ինչպես կարող է նա Սիմիթլիում քվեարկել, երբ միևնույն ժամանակ Իսպանիայում է?
Եվ այսպես, ընտրական խարդախությունը ահռելի է։
Նրանք ամբողջ ընտրատարածքներ են գնում և առանձին գումարով ձայներ են գնում Ռոմա թաղամասերում։
Մենք ունենք հայտարարություններ Ռոմա թաղամասերի մարդկանցից, որոնք կարող են մեզ ասել, թե ով
ինչ է գնում, որտեղ է գնում և որքան գումար ունի։
Նրանք դա անում են բնակավայրերի քաղաքապետերի միջոցով, և այդ մարդիկ ամբողջությամբ կեղծում են ընտրությունները։
Բայց ամենավատն այն է, որ մենք փոխանցեցինք բոլոր այն ապացույցները, որոնք գտել էինք։
Մենք դրանք նաև հանձնել ենք Եվրոպական Միությանը։
Մենք Բրյուսելում բողոքի ակցիա կազմակերպեցինք և գնացինք Եվրոպական հանձնաժողովի շենք, որտեղ անցկացրինք մամուլի ասուլիս
բոլոր լրատվամիջոցների համար՝ բացահայտելու բոլոր ընտրակեղծիքները։
Չկա արձագանք։ Ռումինիայում ընտրությունները չեղարկվեցին, քանի որ թեկնածուն, ըստ ամենայնի, ռուսամետ էր։
Բուլղարիայում ամեն ինչ կարգին է, խնդիրներ չկան, տեսանյութերը, մյուս բաները, ամեն ինչ կարգին է,
որովհետև սրանք Ուրսուլա ֆոն դեր Լեյենի մարդիկ են։
Հարցազրույցող: Լավ, ուրեմն ինչ կապ կա բուլղարական մաֆիայի, Եվրոպական Միության և Ուրսուլա ֆոն դեր Լեյենի միջև?
Իվելին։ Լավ, բուլղարական մաֆիայի և Եվրոպական Միության միջև կապը կայանում է եվրոպական միջոցների գողության մեջ։
Այսպիսով, եթե այստեղ եվրոպական միջոցներ են հոսում, ապա հիմա կպատմեմ ձեզ մի քանի ամենախոշոր գողությունների մասին։
Դրանք տեղի կունենան այս զենքի գործարքի շրջանակներում, որը ներառում է զենքերի արտադրության գործարանների կառուցումը։
Այստեղ Բուլղարիայում Rheinmetall-ի, Բոյկո Բորիսովի և Դելյան Պևսկիի աջակցությամբ ներկայումս գործարան է կառուցվում։
Այս գործարանը պետք է կառուցվեր երկու տարի առաջ բուլղար ձեռնարկատիրոջ կողմից, ով պետք
է այն ֆինանսավորեր իր սեփական միջոցներով։
Հետո նրանք նրան կանգնեցրին, և հիմա այս գործարանը պատկանում է գերմանական արդյունաբերական և ռազմական հսկային և մեր մաֆիային։
Եվ նրանք սա ֆինանսավորելու են եվրոպական միջոցներով։
Այս կերպ նրանք գողանում և յուրացնում են եվրոպական գումարները և հարստացնում են իրենց սեփական ունեցվածքը։
Թույլ տվեք ձեզ օրինակ բերել՝ վերականգնման և դիմացկունության պլանը։
Բուլղարիան այս վերականգնման և դիմացկունության պլանից կստանա 6.5 միլիարդ, որը կուղղվի
COVID-պանդեմիայից տուժած միջին չափի ձեռնարկություններին։
Գումարը ծախսվում է արևային և քամու գեներատորների վրա, որոնք ձեռք են բերվում Siemens-ից և
այլ եվրոպական ընկերություններից կրկնակի գնով։
Այս կերպ, Եվրոպային կաշառք վճարելուց հետո, բուլղարական իշխանավորները երկրորդ անգամ բռնագրավում են
որոշ ակտիվներ և սկսում են բուլղարական բնակչության նկատմամբ կիրառել ավելի խիստ ստրկություն։
Ինչու՞։ Որովհետև երբ մեկից էլեկտրաէներգիա ես գնում, այդ մարդը կարող է անջատել քո էլեկտրաէներգիան, եթե դու չհանձնվես։
Եվրոպան խրախուսում է Բուլղարիայի էներգետիկ ոլորտի պետական սեփականությունից մասնավոր հատվածի վերածումը։
Եվ այստեղ կրկին էներգետիկ ոլորտը վերահսկվում է այս մաֆիոզների կողմից, որոնք մարդկանց վրա ավելի մեծ ճնշում են գործադրում։
Ինչպե՞ս կարող եք նրանց դեմ քվեարկել, երբ ձեր էլեկտրականությունը անջատված է։
Ահա Մաֆիան, որը կապված է Եվրոպայի և Բուլղարիայի հետ։
Հարցազրույցող՝ Շատ լավ, շատ շնորհակալություն։