Hodiaŭ mi ŝatus bonvenigi specialan gaston en nian studion.
Li estas tre speciala persono, heroo en miaj okuloj.
En la plej malluma, plej freŝa pasinteco de ĉi tiu kronvirusa pandemio, kiam nin turmentis panikaj atakoj, kiam ni devis elteni
senfinajn restriktojn, kiam ĉiaspecaj aferoj estis malpermesitaj al ni, li fondis la "Centron por la Esploro, Klarigo,
Jura Persekutado kaj Preventado de Krimoj kontraŭ la Homaro".
Kiam estis enkondukita la postulo pri instalaĵ-bazita vakcinado, aldonante ankoraŭ plian tavolon de premo, li la 10-an
de decembro 2023 prezentis ĉirkaŭ 600 krimajn plendojn al la Federacia Publika Prokurorejo en Karlsruhe.
Lia devizo estis: La ŝtato ne devas mortigi iun ajn.
Tio okazis en la kunteksto de tiu eksperimenta tiel nomata vakcinado kontraŭ la kronviruso, kiu
havis multajn kromefikojn, inkluzive de mortoj.
Lia devizo: Oni ne devas permesi al la ŝtato fari tion. Ni neniam rajtigis la ŝtaton fari tion.
Ĉi tiu heroo, kiu defendis nian landon kaj la tutan homaron, ofte estis vidata ĉe manifestacioj apud Michael Ballweg.
Li ankaŭ provizis al Michael Ballweg juran subtenon dum liaj intertraktadoj kaj kortumaj aŭdiencoj, kaj
mi ŝatus hodiaŭ kore bonvenigi advokaton Ralf Ludwig.
Jes, saluton, dankon, ke vi permesis al mi esti ĉi tie.
S-ro Ludwig, la ZAAVV, ĉi tiu centro por edukado, jura persekutado kaj prevento de krimoj kontraŭ la
homaro, ĵus verkis raporton al la UN – neniu alia ol la UN.
https://www.zaavv.com/de-de/uno
Kial estis necese por via ne-registara organizo ZAAVV?
Jes, nu, ni adoptis la Universalan Deklaracion de Homaj Rajtoj en 1948.
Surbaze de la spertoj de la Dua Mondmilito kaj de la nazia epoko, universalaj homaj
rajtoj estis enkondukitaj kiel individuaj rajtoj.
Kaj post la Universala Deklaracio pri Homaj Rajtoj, estis du pliaj konvencioj.
Unue, ekzistas la civila pakto, kiu traktas civilajn kaj civitanajn rajtojn, kaj due, ekzistas la socia pakto,
kiu plue specifas kaj klarigas individuajn homajn rajtojn.
Kaj rilate al ĉi tiu socia pakto, oni interkonsentis, ke ekde la komenco de la 2000-aj jaroj landoj devas
prezenti tiel nomatan socian raporton ĉiujn kvin jarojn.
Tio signifas, ke la ŝtatoj submetas ŝtatan raporton.
Ili devas esence prezenti raporton pri la stato de homaj rajtoj, kiel difinite en ĉi tiu socia pakto.
Tiuj inkluzivas, ekzemple, laborrajtojn, egalecon, sanrajtojn kaj kulturajn rajtojn.
La landoj de la mondo devas regule raporti pri ĉi tiuj rajtoj kaj pri la situacio en siaj landoj.
Kontraŭ la UN?
Al la UN. Estas la Socia Komitato de la UN, kiu faras tion.
Do ĉi tio estas sub-organizo aŭ subgrupo de UN.
Kaj tiam, ĉiujn kvin jarojn, oni devas raporti pri la nuna stato, tiel diri.
Kia estas la situacio ĉi tie rilate al salajroj, egaleco kaj sanservo?
Ĉu ekzistas baza sanservo, aŭ ĉu homoj simple ricevas la plej bonan eblan prizorgon?
Kio pri kulturaj rajtoj? Ĉar kulturaj rajtoj ankaŭ estas individuaj homaj rajtoj.
Kaj ne-registaraj organizoj, inkluzive de individuoj, povas prezenti tiel nomatan ombran raporton aŭ
paralelan raporton post kiam tiuj raportoj estos publikigitaj.
Tio signifas, ke vi submetas raporton al la UN kaj diras:
Nu, ĉi tie la registaro tre bone raportis pri ĉio, kion ĝi atingis, sed ĝi forgesis multajn aferojn.
Precipe forgesi aferojn, kiujn li ne faris, aŭ kiujn li eble eĉ faris malobservante homajn rajtojn.
Por tiu celo oni petas ne-registarajn organizojn submeti tiel nomatan ombran aŭ paralelan raporton ĝis certa dato.
Tion ni faris kiel ZAAVV. Kaj nun, la 18-an de septembro...
Pardonu – specife pri ĉi tiu kronvirusa periodo?
La nuna raporto, la landa raporto pri la Federacia Respubliko de Germanio, kovris la periodon de 2018 ĝis 2023.
Do kiel sociaj rajtoj en Germanio, t.e. la rajtoj, kiujn mi ĵus listigis, estis respektataj dum ĉi tiu periodo.
Kaj ĉi tiu periodo koincidis kun la kronvirusa pandemio.
Kaj tio signifas, ke en sia landa raporto, la Federacia Respubliko Germanio iel forgesis raporti
pri la rimedoj, kiujn ĝi prenis inter 2020 kaj 2023.
Kaj nun oni petas nin, kiel ne-registarajn organizaĵojn, redakti tiel nomatan liston de temoj... – alivorte, oni
petas nin diri, kio ne estas inkluzivita en ĉi tiu raporto.
Kiujn mankojn estas? Kion ili forgesis?
Kaj ni ĉe ZAAVV vidis tion kiel nian taskon kaj diris:
Bone, se la federacia registaro mem ne raportas, ke lernejanoj estas traumatizitaj, ĉar oni ne permesis al ili iri al lernejo,
ĉar ili devis porti maskojn en la lernejo kiam ili estis tie, estis konstante testataj kaj tiel
plu, tiam ni devas raporti pri tiu traumatizado.
Se la federacia registaro ne malkaŝas, ke ĝi faris medicinajn intervenojn sur homoj sen respekto al medicinaj normoj,
ekzemple ĉi tiun devigan vakcinadon, ni devas raporti tion.
Jes, se la federacia registaro forgesas, ke la mezuroj, kiujn ĝi prenis, esence baziĝas sur instigado kaj ŝokoterapio,
kio estas malobservo de homaj rajtoj, ni devas raporti pri tio.
Jes, se la federacia registaro forgesas, ke ĝi permesas rekomendon pri vakcinado por gravedaj virinoj sen ajna scienca pravigo,
t.e. rekomendon pri mRNA-vakcinado, ni devas raporti pri tio.
Kaj jen kion ni skribis en nia paralela raporto.
Aŭ, ekzemple, kulturaj rajtoj, konsiderante ke inter 2020 kaj 2023, kulturo en Germanio preskaŭ ĉesis ekzisti,
kaj ke ekde certa punkto, nur tiuj, kiuj estis vakcinitaj, rajtis ĉeesti koncertojn aŭ iri al kinejo.
Se la federacia registaro ne raportos pri ĉi tiuj homarajtaj malobservoj dum ĉi tiu
periodo, ni devas fari tion. Kaj tion ni faris.
Ĉi tion poste diskutos la 18-an de septembro en Ĝenevo kun reprezentantoj de la
Federacia Registaro kaj reprezentantoj de UN.
Estas nekredeble, ke niaj politikistoj restas tute silentaj en sia raporto pri ĉi tiuj vere skandalaj restriktoj, pri ĉi tiuj
masivaj – vere – malobservoj de homaj rajtoj kaj ankaŭ, kiel mi diru, pri la traŭmato kaŭzita de infanoj
devantaj porti maskojn. Ĉu nenio el tio estis menciita?
Nenio el tio estis menciita.
Neimagebla.
Ekzakte, oni eble povus diri: Bone, pro la pandemia situacio kaj la danĝera naturo de ĉi tiu viruso, ni dum ĉi
tiu periodo limigis la jenajn rajtojn ĝis la jena grado.
Tion oni povus diri. Sed la federacia registaro eĉ ne provis pravigi la mezurojn, kiujn ĝi
prenis; anstataŭe ĝi tute kaŝis ilin sub la tapiŝon.
Ili tute ne raportis pri ĝi. Estas piednoto, kiu diras, ke nuntempe ekzistas problemo kun multaj traŭmatizitaj lernejanoj.
Kaj en ĉi tiu piednoto ĝi tiam referencas al alia raporto, kiu siavice havas alian piednoton, kie
estas dirite, ke tio eble estas pro ĉi tiuj mezuroj.
Sed tio estis preskaŭ ĉio. Alie – pri deviga vakcinado, pri damaĝoj pro vakcinoj, pri mortoj pro vakcinoj, pri
persvado kaj ŝokaj rimedoj, pri kulturaj restriktoj, pri ĉio, kion ni spertis de 2020 ĝis 2023 – ne eĉ vorto, nenio.
Anstataŭe la federacia registaro fakte laŭdas sin mem pro tio, ke ĝi sukcesis enkonduki genro-neŭtralan lingvaĵon kaj malhelpi
diskriminacion, ĉar nun homoj, kiuj vidas sian genron alimaniere ol tio, kio estis registrita ĉe
naskiĝo, havas la eblecon ŝanĝi sian genron kaj tiel plu.
Tiuj estis la sukcesoj aŭ rimarkindaj eventoj el la periodo inter 2018 kaj 2023.
Nenio alia estas menciita en la raporto, en la landa raporto de la Federacia Respubliko de Germanio.
Jes, ĝi estas nekredebla. Kaj nun la 18-an okazas aŭdienco, se mi ĝuste komprenas – de la UN mem, de ĉi tiu socia komitato?
Precize, la procezo implikas la ŝtatojn, ĉiujn UN-ŝtatojn, kiuj estas implikitaj en ĉi tio, kiuj ratifis ĉi tiun socian pakton.
Ili raportas pri ĉi tiuj diversaj areoj.
Do ne-registaraj organizoj havas limdaton kaj tempon – en ĉi tiu kazo ĝis la 30-a de junio.
La 30-an de junio, ni submetis ĝin la 28-an, mi kredas.
Do, ĝis la 30-a de junio, vi povas submeti ĉi tiun tiel nomatan paralelraporton, en kiu vi ekzamenas la raporton de la
federacia registaro, t.e. de la ŝtato, kaj poste, kiel ne-registarorganizo, indikas en la marĝenoj ĉion, kio mankas.
Ĉirkaŭ 20 ne-registaraj organizoj el Germanio prezentis siajn paralelajn raportojn.
Neniu el la aliaj ankaŭ mencias ion pri la kronviruso.
Neimagebla.
Tio signifas, ke oni havas la impreson, ke ĉi tiuj estas esence ĉiuj ŝtate financataj ne-registaraj organizaĵoj, t.e.
evidente pli da aklamantoj ol kritikaj homrajtaj organizaĵoj.
Kaj ili submetas ĝin ĝis tiu dato. Tion ni ankaŭ faris.
Kaj tiam, dum certa periodo – mi kredas, ke ĝi estas de la fino de aŭgusto ĝis la 3-a de oktobro – estos... – mi kredas, ke en
nia regiono estas kvin landoj krom la Federacia Respubliko de Germanio – estos informkunveno antaŭ la Socia Komitato de UN.
Tio signifas, ke ni estas pli-malpli en granda halo, sed ĝi estas fermita. Nenio estas transdonata al la ekstera mondo.
Kaj poste ili raportas pri tiuj temoj, kiujn la ne-registaraj organizoj, tiel diri, levas, kaj
demandas, kie ankoraŭ estas spaco por plibonigo.
Kaj tiam oni faras tiel nomatan liston de problemoj.
Tio signifas, ke la UN nun esence donas al la federacia registaro hejmtaskon pri tio, kion
ĝi bezonas ŝanĝi kaj plibonigi en la estonteco.
Kaj tiam post kvin jaroj ili denove kontrolos: ĉu ili plenumis?
Ĉu ili plibonigis la situacion de homaj rajtoj aŭ ne?
Do, se mi ĝuste komprenas, sinjoro Ludwig, ĉu la ZAAVV estis praktike la sola organizo, kiu esprimis kritikon?
Nu, same kiel dum la kronvirusa pandemio.
Estis nur malgranda nombro da kritikantoj, homoj kiuj kritikis ĝin.
Preskaŭ ĉiuj opiniis, ke ni alfrontas seriozan pandemion.
Kaj kiam ni havas seriozan pandemion, ni devas blinde sekvi la gvidon de la registaro. Alivorte, ni devas esti obeemaj.
Tiuj reguloj ne rajtas esti pridubataj, tio estis la devizo tiam. Ĉu oni devas obei tion?
Kaj jes, ĉiuj daŭre tion faras. Do ni ankoraŭ estas blokitaj en ĉi tiu rakonto.
Kaj ŝlosila parto de nia paralela raporto estas, ke ni tre, tre klare skizis, kiel oni uzis ĉi tiun ŝokan strategion.
Homoj estis ŝokitaj, kaj ĉi tiu ŝoko ankoraŭ efikas.
Kaj unu el la postuloj – ni ankaŭ faras postulojn en ĉi tiu raporto; estas permesate
fari postulojn, kiuj devas esti efektivigitaj.
Kaj unu el niaj postuloj estas, ke ŝoktaktikoj estu malpermesitaj, ke la UN efike deklaru, ke ŝoktaktikoj ĉiam estos konsiderataj
kiel malobservo de homaj rajtoj, kiel krimo kontraŭ la homaro.
Kiam la ŝtato uzas ŝoktaktikojn, kiel okazis ĉi tie, la devizo estas:
Viaj geavoj estos terure hontigitaj, se vi ne sekvos la regulojn. Poste estis la vico de la infanoj, kaj tiel plu.
Do kiam la ŝtato ŝokas homojn, kiel ĉi tiuj bildoj el Ĉinio, la bildo el Bergamo, kiu eniris la historion kiel
la bildoj el Bergamo, la asertoj ke se vi ne sekvos ĉi tiujn regulojn, tiam multaj homoj mortos.
Tiam la geavoj mortos, tiam unu sufokiĝos dolore, kaj tiel plu.
Ĉio estas ŝoka strategio. Kaj kiam la ŝtato uzas tiun ŝokan strategion kontraŭ siaj civitanoj, konatan kiel nudgeado, por
puŝi ilin en certan direkton, tiam kompreneble homoj sekvas.
Kaj, kiel ni scias, tio ekigas reagon en la cerbo, kiu igas homojn subite fariĝi obeemaj kaj pli-malpli
ĉesi pridubi kritikajn rimedojn kaj, kiel ni ankaŭ vidis, komenci persekuti kritikantojn.
Do, kion ni travivis: domserĉojn, krimigon kaj tiel plu, kaj ankaŭ publikan krimigon en la amaskomunikiloj kaj tiel plu.
Kaj tio okazas pro ĉi tiu ŝoka strategio. Kaj ni devas malpermesi ĝin.
Ni devas certigi, ke la ŝtato ne plu rajtas provi influi la loĝantaron tiamaniere.
Kaj kiom verŝajne vi opinias, ke la ŝtato ŝanĝos sian aliron?
Do kio precize okazos? Ĉu li eble ricevos liston de mezuroj, kiu detaligas, kion li devas ŝanĝi
en la estonteco? Aŭ kiel tio funkcios en praktiko?
Precize, estos katalogo de rimedoj priskribantaj ĉi tiujn kritikajn punktojn.
Do ni jam atingis sufiĉe multe.
Ni submetis la paralelan raporton, kaj la paralela raporto estis akceptita.
Ĝi estas publikigita en la retejo de UN, , do vi povas tie vidi ĝin kaj legi ĝin.
Ni estis invititaj tien kiel ne-registarorganizo – laŭ mia opinio, la sola ne-registarorganizo en
Germanio, kiu kampanjas por individuaj homaj rajtoj.
Ĉiuj aliaj evidente ne faras tion.
Ni estos tie en ĉi tiu informkunvenĉambro, en ĉi tiu halo, kie ĝi estos diskutata.
Tio signifas, ke la federacia registaro esence estos alfrontita de niaj argumentoj.
Tio inkluzivas, ekzemple, la fakton, ke (Prof. Dr. Denis) Rancourt fakte montris en studo , ke ĝis la fino de 2022, 17
milionoj da homoj tutmonde estos mortintaj pro la vakcinado.
Tio estas grava punkto, ĉe kiu ni devas diri:
Io estis enkondukita ĉi tie, eĉ per forto, kio pruveble kaŭzis la mortojn de 17 milionoj da homoj tutmonde.
Mi volas diri, 17 milionoj da homoj – kiam en la historio iam 17 milionoj da homoj mortis pro
registaraj rimedoj? Jes, ni ne devas forgesi ĉion tion.
Kaj tio signifas, ke ni alvenis tien. Tie oni rekonas nin.
Ni povas kontribui niajn komprenojn. Kaj tio estas alia peco de la puzlo en la procezo de klarigo kaj reevaluado.
Jes, do ni publikigas ĝin, inkluzive per la retejo de UN.
La punktoj, kiujn ni prezentas, ĉiuj science pruvitaj, devas esti konsiderataj.
Vi devas diskuti ĝin kun ni. Kaj iam vi ne plu povas ignori ilin.
Kaj vi diris la frazon: La ŝtato ne devas mortigi iun ajn.
Mi ankoraŭ havas duan frazon por aldoni:
Krimoj kontraŭ la homaro ne estas submetitaj al iu ajn preskriptiĝa periodo.
Do tio, kion ni nun faras, estas la sekva stadio.
Ni prezentis krimajn akuzojn. Ili estis, kompreneble, malakceptitaj.
Ni supozis, ke tio estos la kazo, sed ĝi ankaŭ estas necesa paŝo por povi prezenti kriman plendon en Hago.
Nun ni sciencie kaj politike reekzamenas kaj dokumentas, ke ĉi tiuj agoj okazis kaj ke ili havis konsekvencojn.
Kaj tio estos la sekva paŝo: procesi ĉi tiujn agojn kaj respondecigi tiujn, kiuj ilin enkondukis.
Do ni ĉiam iras unu paŝon plu. Tio ankaŭ estas parto de ĝi.
Estas vere malfacile kredi tion.
Do tiam la raporto de nia registaro ne menciis, ekzemple, la senklasifikitajn protokolojn de la Robert Koch-Instituto, kiuj
deklaris, ke neniam ekzistis medicina neceso por ĉi tiuj rimedoj.
Do tio estas tute politike motivita, ĉar ĝi tute ne estis menciita.
La nura fakto, ke oni devis akiri la protokolojn de Robert Koch per jura ago, ke la registaro ne memvole
diris: "Rigardu, jen nia raporto, kiel ni tiam pensis, kiel ni agis, en kia situacio ni estis."
Kaj post kiam ili estis purigitaj, ili ĉiuj ankaŭ nigriĝis.
Tiuj, pri kiuj ni scias, la protokoloj de Robert Koch, estis likitaj.
Jes, tiuj, kiuj ne estas redaktitaj, kie ni fakte povas legi, kio okazis. Kaj tio ne estas glora ĉapitro en la historio.
Vi povas vidi, ke... Oni ĉiam diris al ni: sekvu sciencon, fidu sciencon!
La RKI-protokoloj ankaŭ iomete restarigis ĉi tie fidon, nome:
Fakte fidu sciencon, ĉar scienco estas diskurso, ĝi estas kontraŭdiro, ĝi estas debato.
Kaj tio ja estas tio, kio okazis ĉe la RKI.
Kaj poste estis politike decidite, ke ĉi tiu disputo, la scienca disputo kaj la sciencaj rezultoj, ne estu
efektivigitaj, sed anstataŭe oni prenis politikajn rimedojn.
Ni ankaŭ vidas tion en la... Parto de ĉi tiu raporto temas pri tio, kiel STIKO, la Standa Komitato pri Vakcinado, funkcias.
La Standa Komitato pri Vakcinado estas esence korpo konsistanta el profesoroj, kiuj estas membroj
por akiri certan prestiĝon aŭ rekonon en siaj CV-oj.
Ni estas parto de ĉi tiu konstanta komitato pri vakcinado, sed ĝi estas pure politike dominata korpo, kie
finfine decidoj ne estas farataj surbaze de sciencaj rezultoj, sed surbaze de politikaj rezultoj.
Kaj jen kion malkaŝis la RKI-protokoloj.
Kaj kompreneble la federacia registaro ne volas tion en tia raporto, ĉar tiam evidentiĝus, ke ĉi tiuj malobservoj de homaj
rajtoj eĉ ne okazis el bona volo, sed fakte el politika konvinko.
Nu, laŭ la vidpunkto de la civitanoj, tiel ĝi estas nuntempe.
La ŝtato balajas ĉi tiun tutan pasintecon sub la tapiŝon.
El la registaraj kaj neregistaraj organizaĵoj, ni diru la dudek, kiuj submetas siajn raportojn,
estas nur unu, kiu firme rifuzis kaj diris: Ne tiel!
Krimo estis farita. Ĝi estas esence – lasu min diri tion tiel – kiel Davido batalanta kontraŭ Goliato, ĉu ne?
Amasa plimulto da kontraŭaj voĉoj, aŭ kie vi devas vin trudi tra ili.
Kiel civitano kiel mi povas subteni vian laboron, por ke ĝi akiru pli da pezo, kaj por ke estu pli granda konscio, ke ĉi
tiu reekzamenado kaj prevento de pliaj krimoj estas necesaj?
Unue, vi povas subteni nin iĝante subtena membro.
Do ni havas multajn subtenajn membrojn. Ni establis la ZAAVV kiel centron.
Estas subtena asocio, kie vi povas fariĝi subtenanta membro kaj, laŭ mi, finance kontribui
al la laboro per monata donaco ekde dek eŭroj.
Ĉar, kompreneble, kostoj ĉiam estas kaŭzitaj.
Do, ekzemple, vojaĝi nun al Ĝenevo kaj esti tie en Ĝenevo kostas monon.
Produktado de tia raporto, kiu daŭris pli ol duonon de jaro por esti kompletigita, implikante ripetajn kunvenojn,
konsultadon de fakuloj kaj tiel plu, ankaŭ kostas monon.
Do, unu ebleco estas, ke vi fakte povas subteni ĝin finance kaj per subtena membreco.
Alie, ni ankaŭ havas eblecojn por kunlaboro.
Do ni havas diversajn komitatojn, ni havas diversajn organizojn.
Do ni esence konstruas sur kvar subareoj en ĉi tiu ZAAVV.
Vi menciis ĝin pli frue: enketo, reekzameno, jura persekutado kaj prevento.
Ni havas sub-organizaĵojn por ĉiu el ĉi tiuj areoj, kiuj laboras en diversaj kampoj.
Do, ekzemple, krei flugfoliojn, poŝtkartojn, informojn, gazetaran komunikon kaj tiel plu.
Ni havas la eblecon vidi tion en la retejo de ZAAVV : tie vi povas priskribi viajn proprajn spertojn.
Vi povas esence mem raporti kazojn, aferojn, kiujn vi mem spertis – ĉu vi estis persekutita dum
manifestacioj aŭ ne permesita eniri koncerton.
Ĉiuj ĉi aferoj, kiujn vi mem spertis, povas esti raportitaj tie per registriĝformularo .
Ĉar se vi iros al Hago... Jam en Hago estas krima plendo, kiun la du defendantoj de homaj rajtoj, kiuj
esence verkis la raporton kune kun mi, jam prezentis.
Estas dosiernumero, jam ekzistas krima plendo en Hago, kaj ni daŭre aldonas al ĝi.
Tio signifas, ke kiam ajn ni havas novajn kazojn, kiam ajn ni havas pliajn viktimojn de la vakcino, kiam
ajn ni havas kromdamaĝojn kaj tiel plu, La Hago ĉiam devas porti la plej grandan ŝarĝon.
Tio signifas, ke Hago postulos multajn informojn, kaj vi povas provizi al ni tiujn.
Do vi povas doni la informojn al la ZAAVV, vi povas sendi al ni dokumentojn.
Ni nun havas mirindan servilan sistemon, kie vi povas sendi videojn kaj dokumentojn.
Bonvolu sendi ĉion, kion vi spertis dum la kronvirusa pandemio, al ZAAVV. Simple iru al la
retejo de ZAAVV (www.zaavv.com) por vidi kiel.
Simple alŝutu objektojn tien, alŝutu dosierojn, aŭ sendu ilin per retpoŝto.
Kaj, kiel ni diris, ni havas dokumentadsistemon, per kiu ni igas ĉion legebla. Ĉiu video estas tuj transskribita .
Tio signifas, ke ni povas uzi serĉfunkcion, do advokatoj kaj akademiuloj jam povas serĉi tra
multaj aferoj, kiuj okazis dum la kronvirusa pandemio.
Videoj, kiel mi diris, dokumentoj, dosieroj, informoj, kaj kompreneble ĉiuj tiuj instigaj kaj ŝokaj strategiaj leteroj.
Ĉio ĉi estas kolektita, dokumentita kaj metita sur kronologion, por ke ni povu prilabori ĝin por
estontaj generacioj kaj disponigi ĝin por scienca analizo.
Kaj tio signifas, ke ni povas havi ĉiujn niajn proprajn spertojn.
Ekzemple, mi iam faris apelacion. Ĉiu, inkluzive de vi, povas fari tion.
Estas tre grave filmi per via poŝtelefono. Ĉiutage ĉiuj havas poŝtelefonon.
Metu vian poŝtelefonon antaŭ vin, registru filmeton aŭ rakontu al iu vian historion pri tio, kion vi spertis inter 2020 kaj 2023.
Tio estas tre grava, ĉar alie nia buŝa historio limiĝas al tio, kion raportas la ĉefaj
amaskomunikiloj aŭ la ĉefaj gazetoj, televido kaj tiel plu.
Estas pli bone, ke homoj mem diru al si.
Ni scias tion el la tagoj de la Nacia Socialismo – nun ni vidas multajn maljunulojn, kiuj
tiam ĉeestis kaj povas rakonti, kio okazis.
Kaj nun, en modernaj tempoj, ni ĉiuj povas mem esti samtempaj atestantoj, simple filmante per video, rakontante niajn
proprajn rakontojn kaj sendante ilin al ZAAVV, alŝutante ilin.
Kaj ĉiu voĉo simple havas pezon en via afero, en nia komuna afero por trakti kaj malhelpi tiajn aferojn, kaj
antaŭ ĉio por certigi, ke ili neniam plu okazu. Tio ankaŭ donas pezon al la tuta afero.
Jes, ankaŭ por la estonteco. Ekzakte, ĝi tamen havas pezon.
Do ni laboras por atingi la celon – kiu, cetere, estas ankaŭ unu el la pliaj postuloj en nia paralela raporto –
ke ni volas, ke estu tiel nomata komisiono de la vero.
Kio estas komisiono pri la vero?
Komisiono pri la vero estas establita termino, eĉ ĉe la Unuiĝintaj Nacioj.
Tio signifas, ke en kazoj de homrajtaj malobservoj, kiel en Ruando aŭ en Sud-Afriko, post la abolicio de
apartismo estis establita tiel nomata komisiono pri vero.
Komisiono pri la vero signifas, ke la tuŝitoj kuniĝas. Kion ni nun spertas?
Ni vidas enketkomitatojn, enketkomisionojn kaj tiel plu.
Tio signifas, ke la krimuloj fakte sidiĝas kune kaj diskutas pri tio, kio okazis tiam.
Kie okazas la oferoj? Jes, kelkaj fakuloj aliĝos al ni, sed tio estas ĉio.
Sed kie estas la homoj, kiuj estis trafitaj? Kie tio okazas?
Ĉar la homoj, kiuj estas trafitaj, spertis tion loke.
Kaj, laŭ mia opinio, ni bezonas komisionon pri la vero en ĉiu distrikto, en ĉiu
municipo, kie oni povas pritrakti la pasintecon.
Kio fakte okazis dum ĉi tiu periodo? Kiu estis implikita? Kiu estis implikita kaj kiel?
La sanaj aŭtoritatoj partoprenis, la lernejoj partoprenis, la lernejaj administrantoj partoprenis, la dungantoj partoprenis,
la polico partoprenis, la asembleaj aŭtoritatoj partoprenis.
Ĉiuj partoprenis kaj diskriminaciis kontraŭ homoj, subpremis homojn, kiuj fakte nur faris kritikajn
demandojn: ĉu ĉio, kion ni ĉi tie aŭdas, estas vera?
Kaj tio devas okazi loke en tiel nomataj verkomisionoj.
Tio signifas, ke ĝi ne devas... – kiel mi diris, la enketkomitatoj kaj la enketkomisiono estas ĉiuj bone kaj taŭge.
Sed ni bezonas lokajn komisionojn, kie agantoj kaj viktimoj sidas kune ĉe la sama tablo kaj diskutas aferojn, kie tio,
kio fakte okazis, estas vere prilaborita, kaj kie la agantoj ankaŭ klarigas, kial ili faris tion, kion ili faris.
Tiam ni revenas al la ŝoka strategio, al la instigado, kie ili diras: ni kredis ĉion.
Kaj ke vi tiam evoluigas novajn regulojn por kunekzisto kaj diras: bone, kie mi povas instali fajromurojn?
Kie mi povas certigi, ke io tia neniam plu okazu?
Kaj kiuj iniciatas ĉi tiujn verkomisionojn? Kiel ili ekestas?
Nu, verkomisionoj povas esti iniciatitaj diversmaniere.
Ni nun alproksimiĝas al la Unuiĝintaj Nacioj, petante ĝin fari postulon al la Federacia
Registaro, esence dirante, ke ĝi disponigu financojn.
Do, principe, je la ŝtata nivelo, t.e. je la federacia ŝtata nivelo aŭ eĉ je la federacia nivelo, oni povus
diri, ke ni provizas... – anstataŭ investi pliajn 15 milionojn por antaŭenigi demokration...
Ĝuste tiuj ĉi NRO-oj tiam leviĝas kaj diras, ke ili fakte havas nenion por kritiki.
Ni ricevas monon de la ŝtato, ĉio estas perfekta.
Ke tiuj 15 milionoj, kiujn ili nun volas pliigi, ne estas uzataj por daŭre antaŭenigi
demokration, tiun tiel nomatan demokration...
Ne estas demokratio, kiu estas antaŭenigata, sed nia demokratio – tio estas du malsamaj konceptoj.
Ke vi prenu ĉi tiun monon, ekzemple, kaj diru, ke ĝi estos disponebla al organizoj aŭ al
homoj, kiuj starigas lokan komisionon pri vero.
Kaj tiam vi efektive sidas tie, kaj vi diras: bone, ni iros al la urbodomo aŭ la municipa halo,
depende de kie estas spaco. Kaj ĉiuj povas partopreni.
Ni nun kunmetas ĉi tie programon kaj diras: bone, kion ni spertis dum la jaroj?
Kion mi spertis? Kiel mi ĝin spertis?
Kio okazis al mi? Kio okazis al miaj infanoj? Kian premon mi devis elteni?
Kaj tiam vi sidiĝas kune, ne por juĝi unu la alian aŭ io simila, sed por diri: ni parolu pri
tio, kio okazis. Kiel ni atingis ĉi tiun punkton?
Kaj tiam oni simple pritraktos ĝin. Kaj tiam oni eltiros konkludojn el ĝi.
Tio estus komisiono pri la vero. Kaj tio tiam okazus sub la aŭspicioj de, ekzemple, la Unuiĝintaj Nacioj, kiuj
certigus, ke ĝi estu kondukata juste kaj ne denove unuflanke laŭ la linioj de "nu, ni faris ĉion ĝuste."
Kaj la ZAAVV nun ankaŭ en sia raporto proponis al la UN, ke ĉi tiuj verkomisionoj ekzistu.
Ni povas fari postulojn. Ni esence povas diri, kio nun devas okazi.
Tio inkluzivas starigon de komisionoj pri la vero. Ĝi ankaŭ inkluzivas tujan haltigon de mRNA-vakcinoj.
Ĉi tio inkluzivas malpermesi nudĝadon. Ĝi inkluzivas klaran regulon, ke kulturo neniam plu estu malpermesita.
Kulturo ĉiam havas kernon de rezisto.
Kulturo kaj arto ĉiam implicas la ideon pri tio, kio povus esti, kaj tial ĉiam havas elementon de rezisto.
Mi kredas, ke estis kialo por tio.
Mi kredas, ke vi diris komence, ke ĉi tiuj mezuroj estis efektivigitaj tutmonde. Tio ne estas vera.
Do ĉi tiuj rimedoj, eĉ ĉi tiuj drastaj rimedoj, estis esence limigitaj al okcidentaj landoj, aŭ pli ĝuste
al industriaj landoj. Kaj estis signifaj diferencoj.
Do, en la tiel nomata Oksforda Striktindico , Germanio ĉiam estis multe antaŭe.
En Hispanio, ekzemple, kulturaj eventoj neniam estis malpermesitaj, ĉar kulturo en Hispanio
ankaŭ estas enskribita en la hispana konstitucio.
Kaj tio signifas, ke koncertoj ĉiam devis okazi, kaj homoj ĉiam devis havi la rajton ĉeesti
koncertojn, kulturajn eventojn, muzeojn kaj tiel plu.
Kaj mi kredas, ke oni povas konstrui totalisman socion nur se oni malpermesas arton.
Aŭ kiam oni provas malpermesi aliron al arto. Kaj tio jam okazis.
Kaj tial unu el niaj plej gravaj postuloj estas, ke arto kaj kulturo neniam plu estu tiel malpermesitaj, kaj ke
aliro al ili neniam plu estu malpermesita laŭ la maniero, kiun ni spertis dum la pasintaj tri jaroj.
Tre interesa.
Kaj, kompreneble, edukado. Edukado estis limigita.
La lernantoj ne plu povis iri al la lernejo.
Kaj tiu tiel nomata distanca lernado ne okazis, aŭ esence ne povis okazi.
Pri lernejo: La esenca afero pri lernejo estas, ke homoj kunvenas, anstataŭ sidi ie ĉe
aparato, ĉe maŝino, absorbante ian edukadon.
Sed temas ankaŭ pri ĉi tiu kuniĝo, ĉi tiu interpersona interago.
Kaj io tia neniam plu devas esti malpermesita. Ĝi neniam plu devas okazi.
Kaj tio inkluzivas, kiel paŝon, havi ĉi tiun komisionon pri la vero, kie, ekzemple, lernejanoj povas priskribi, kiel ili fakte
sentis sin dum tiu tempo kaj kiel ili ankoraŭ sentas sin hodiaŭ, por ke al la socio iĝu
pli klare: ni neniam denove faru ion similan!
Jes, tre interesa. Mirinda.
Do tio ankaŭ estas la ŝlosilo por akcepti la pasintecon kaj malhelpi pliajn krimojn, kaj ĝi ankaŭ estas parto de
tiuj komisionoj pri vero, kiuj nun devas esti starigitaj.
Kaj mi opinias, ke nia hodiaŭa intervjuo, nia hodiaŭa konversacio pri ĉi tiu temo, estas
ankaŭ grava informo, inkluzive por la publiko.
Ke oni enkonduku ion similan, por ke la homoj sciu, ke ĝi estas absolute necesa.
Jes, tio devas esti la mesaĝo. La pandemia periodo estis karakterizita per la devizo,
ke ĉi tiuj reguloj ne devas esti pridubitaj.
Kaj ni kontraŭas tion – kiel vi povas vidi ĉi tie sur mia T-ĉemizo: Libereco komenciĝas
per ne – reguloj ĉiam devas esti pridubataj.
Vi ĉiam devas diri ne. Libereco estas kiam iu povas diri ne sen timi negativajn
konsekvencojn. Ĉar ĉiu devas povi fari tion por si mem.
Kaj homoj devas lerni, ke ili havas konsiderinde pli da potenco ol ili ĝis nun kredis.
Homoj simple kredas, ke ni donas potencon al niaj reprezentantoj, kaj ke ili faros la ĝustan aferon.
Kaj kiam aperas tia misinformado, kiam aperas tiaj instigaj strategioj, kiam aperas tiaj ŝokaj strategioj, tiam
homoj simple sekvas blinde kaj eĉ ne konscias pri la potenco, kiun ili fakte havas por ŝanĝi aferojn.
Ni vidis dum la kronvirusa pandemio, ke homoj ja povas influi politikon kaj ŝanĝi sociajn kondiĉojn
per manifestacioj, kiel la lundaj manifestacioj.
Kaj ĉi tiuj verkomisionoj ankaŭ devus servi por klarigi al la homoj, ke ŝtato ĉiam baziĝas sur la popolo, kaj ke la popolo fakte
tenas la potencon en siaj manoj, krom se ĝi rezignas pri ĝi.
Kaj tio signifas resti fidela al vi mem kaj, kiam vi rimarkas, ke io ne estas ĝusta, diri ne kaj
diri: mi ne konsentas pri tio, mi ne faros tion.
Tio estas grava mesaĝo. Kaj, kompreneble, tion ankaŭ povas plifortigi ĉi tiuj verkomisionoj.
Kaj estas klare, ke registaro, la reprezentantoj de ŝtato, kiuj nun tenas potencon, nature ne volas ion tian.
Ĉar la plej granda danĝero por reprezentantoj estas, ke homoj ekkonscias, ke ni fakte ne devas fari tion.
Ni ne devas konsenti kun tio, kion vi diras al ni fari ĉi tie.
Kaj tio devus esti la mesaĝo. La mesaĝo fakte devus esti:
Ŝtato funkcias, kiam la homoj ene de tiu ŝtato konscias pri sia potenco kaj siaj eblecoj kaj ankaŭ utiligas tiujn eblecojn.
Kaj tio ankaŭ estas inkluzivita, cetere; ĝi ankaŭ povas esti parto de nia socia raporto, la paralela raporto, kiun ni submetis...
Kiel vi eble rimarkis, oni faris provojn anstataŭigi individuajn efektivigeblajn homajn rajtojn per la koncepto de etiko.
Ni devas esti tre singardaj por ne uzi la terminon etiko.
Ekzistas etikaj komitatoj, kaj tiuj etikaj komitatoj subite diktis, kion vi povas kaj ne
povas fari, kaj kio estas ĝusta kaj malĝusta.
Kio estas ĝusta kaj malĝusta estas difinita por ni en la Universala Deklaracio de
Homaj Rajtoj kaj en tiuj du interkonsentoj.
Nome, la individuaj homaj rajtoj, kiujn mi havas: mi havas la rajton al mia vivo.
Mi havas la rajton vivi mian vivon libere.
Mi havas la rajton kunveni. Mi havas la rajton posedi posedaĵojn.
Mi havas la rajton serĉi la laboron, kiun mi volas.
Mi havas la rajton kreskigi miajn infanojn laŭ mia deziro, kaj tiel plu.
Infanoj, kompreneble, havas la rajton ne esti batataj. Ĉiuj ĉi estas individuaj rajtoj.
Kaj mi ankaŭ povas aserti kaj postuli ĉi tiujn individuajn rajtojn antaŭ diversaj institucioj kaj kontraŭ la ŝtato, se necese.
Etiko estas io kolektiva. Etiko subite estas priskribo – jes, ĝi estas ĝusta submetiĝi al ŝtataj
reguloj, ĉar tiam ni ĉiuj pli bone fartas, kaj tiel plu.
Kaj tiam subite individuaj rajtoj al edukado, al laboro, al ĉio, kion mi ĵus menciis, kaj precipe al mia digno, falas flanken.
Kaj tial ni diris, kaj fakte inkluzivis en postulo en ĉi tiu raporto, ke ni ne devas anstataŭigi
homajn rajtojn, individuajn homajn rajtojn, per etiko.
Jes, diru al mi, per dubindaj etikaj principoj, kie subite individuaj rajtoj aŭ homa digno fariĝas intertrakteblaj post ĉio.
Subite, jes, ĝuste.
Bone. Mi pensas, ke tio resumas ĉion, kio estas en via menso.
Ni daŭre laboros pri tio kune. Ni ankaŭ daŭre raportos pri via laboro.
Denove, dankon tre, dankon tre, ke vi prenis la tempon por ĉi tiu intervjuo.
Jes, dankon tre pro tio, ke vi permesis al mi esti ĉi tie.
Ĉiufoje kiam vi dividas videon de Kla.TV, vi faras signifan kontribuon al malkaŝado de
amaskomunikilaj mensogoj kaj militinstigado.
La homaro ne plu devus esti lasita en mallumo.