Այսօր ես կցանկանայի ողջունել մեր ստուդիայում հատուկ հյուրին։
Նա շատ յուրահատուկ մարդ է, իմ աչքերում հերոս է։
Այս կորոնավիրուսային համաճարակի ամենամութ, ամենավերջին անցյալում, երբ մեզ տանջում էին պանիկային նոպաները, երբ ստիպված էինք
հանդուրժել անվերջ սահմանափակումներ, երբ մեզ համար արգելված էին ամենատարբեր բաներ, նա հիմնեց «Մարդկության դեմ
հանցագործությունների քննության, պարզաբանման, իրավական հետապնդման և կանխարգելման կենտրոնը»։
Երբ ներդրվեց հաստատությունում պատվաստումների պահանջը, որը ավելացրեց ճնշման ևս մեկ շերտ, նա 2023 թվականի
դեկտեմբերի 10-ին Կարլսռուեի Դաշնային հանրային դատախազության գրասենյակում ներկայացրեց մոտ 600 քրեական հաղորդում։
Նրա կարգախոսն էր՝ պետությունը չպետք է ոչ ոքի սպաներ։
Սա տեղի ունեցավ այսպես կոչված փորձարկման փուլում գտնվող կորոնավիրուսի դեմ պատվաստանյութի համատեքստում, որը
ունեցել է բազմաթիվ կողմնակի ազդեցություններ, այդ թվում՝ մահեր։
Նրա կարգախոսը՝ Պետք չէ թույլ տալ, որ պետությունը սա անի։ Մենք երբեք չենք թույլատրել պետությանը դա անել։
Այս հերոսը, ով կանգնեց մեր երկրի և ողջ մարդկության պաշտպանության համար, հաճախ էր երևում ցույցերում Մայքլ Բալվեգի կողքին։
Նա նաև Մայքլ Բալվեգին իր բանակցությունների և դատական լսումների ընթացքում իրավաբանական աջակցություն է ցուցաբերել, և ես
ուզում եմ այսօր ջերմորեն ողջունել փաստաբան Ռալֆ Լյուդվիգին։
Այո, բարեւ, շնորհակալություն, որ թույլ տվեցիք ինձ այստեղ լինել։
Պարոն Լյուդվիգ, ZAAVV-ը՝ մարդկության դեմ հանցագործությունների դատապարտման, իրավական հետապնդման և կանխարգելման այս կրթական
կենտրոնը, նոր է զեկույց ներկայացրել ՄԱԿ-ին (Միացյալ Ազգեր)։
https://www.zaavv.com/de-de/uno
Ինչու՞ էր ձեր ոչ կառավարական կազմակերպության՝ ZAAVV-ի համար դա անհրաժեշտ։
Այո, լավ, մենք 1948 թվականին ընդունեցինք Մարդու իրավունքների համընդհանուր հռչակագիրը։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի և նացիստական դարաշրջանի փորձերի հիման վրա համընդհանուր մարդու
իրավունքները ներկայացվեցին որպես անհատական իրավունքներ։
Եվ Մարդու իրավունքների համընդհանուր հռչակագրից հետո կնքվեցին ևս երկու պայմանագրեր։
Առաջին հերթին գոյություն ունի քաղաքացիական պայմանագիրը, որը վերաբերում է քաղաքացիական և քաղաքացիական իրավունքներին, իսկ
երկրորդ հերթին գոյություն ունի սոցիալական պայմանագիրը, որը ավելի մանրամասն սահմանում և
պարզաբանում է անհատական մարդու իրավունքները։
Եվ այս սոցիալական պայմանագրի համատեքստում համաձայնվել է, որ 2000-ականների սկզբից երկրները պետք է հնգամյա պարբերականությամբ
ներկայացնեն այն, ինչը կոչվում է «սոցիալական զեկույց»։
Սա նշանակում է, որ պետությունները ներկայացնում են պետական զեկույց։
Նրանք պետք է էապես ներկայացնեն զեկույց մարդու իրավունքների վիճակի մասին, ինչպես սահմանված է այս սոցիալական պայմանագրում։
Դրանք ներառում են, օրինակ՝ աշխատանքի իրավունքները, հավասարությունը, առողջության և մշակութային իրավունքները։
Աշխարհի երկրները պարտավոր են պարբերաբար զեկուցել այս իրավունքների և իրենց երկրներում տիրող իրավիճակի մասին։
ՄԱԿ-ի դեմ?
ՄԱԿ-ի դիմաց։ Դա ՄԱԿ-ի Սոցիալական հանձնաժողովն է, որը դա է անում։
Այսպիսով, սա ՄԱԿ-ի ենթակազմակերպություն կամ ենթախումբ է։
Եվ ապա, յուրաքանչյուր հինգ տարին մեկ, պետք է, կարելի է ասել, հաշվետվություն ներկայացնել ներկայիս վիճակի մասին։
Այստեղ աշխատավարձերի, հավասարության և առողջապահության առումով իրավիճակը ինչպիսին է?
Արդյո՞ք գոյություն ունի հիմնական առողջապահություն, թե՞ մարդիկ պարզապես ստանում են հնարավոր լավագույն բուժօգնությունը։
Իսկ մշակութային իրավունքների մասին ի՞նչ կասեք։ Քանի որ մշակութային իրավունքները նույնպես անհատական մարդու իրավունքներ են։
Եվ ոչ կառավարական կազմակերպությունները, այդ թվում անհատները, կարող են ներկայացնել կոչված ստվերային կամ
զուգահեռ զեկույց, երբ այդ զեկույցները հրապարակվեն։
Դա նշանակում է, որ դուք ՄԱԿ-ին ներկայացնում եք զեկույց և ասում եք՝
Լավ, կառավարությունը շատ գեղեցիկ հաշվետվություն է ներկայացրել իր բոլոր ձեռքբերումների մասին, սակայն մոռացել է շատ բաներ։
Մասնավորապես, մոռացեք այն բաները, որոնք նա չի արել կամ որոնք նա, հնարավոր է, անգամ կատարել է մարդու իրավունքների խախտմամբ։
Այս նպատակով ոչ կառավարական կազմակերպություններին խնդրվում է մինչև որոշակի ժամկետ ներկայացնել
այն, ինչը կոչվում է ստվերային կամ զուգահեռ զեկույց։
Դա այն է, ինչ մենք արեցինք որպես ZAAVV։ Իսկ հիմա՝ սեպտեմբերի 18-ին…
Ներողություն՝ հատկապես այս կորոնավիրուսի շրջանի մասին՞
Ներկա զեկույցը, Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետության երկրի զեկույցը, ընդգրկում էր 2018-ից մինչև 2023 թվականները։
Այսպիսով, Գերմանիայում սոցիալական իրավունքները, այսինքն՝ այն իրավունքները, որոնք ես նոր թվարկել եմ, այս
ժամանակահատվածում պահպանվեցին։ Եվ այս ժամանակահատվածը համընկավ կորոնավիրուսի համաճարակի հետ։
Եվ դա նշանակում է, որ երկրի զեկույցում Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետությունը ինչ-որ կերպ մոռացել է ներկայացնել
2020-ից 2023 թվականների միջև ձեռնարկած միջոցառումները։
Եվ հիմա մեզ, որպես ոչ կառավարական կազմակերպությունների, խնդրում են կազմել այնպես կոչված խնդիրների ցանկը… – այլ
խոսքով՝ մեզ խնդրում են նշել, թե ինչը ներառված չէ այս զեկույցում։
Որոնք են բացթողումները? Ի՞նչ են նրանք մոռացել?
Եվ մենք ZAAVV-ում սա համարեցինք մեր առաջադրանքը և ասացինք:
Լավ, եթե դաշնային կառավարությունը ինքը չի հաղորդում, որ դպրոցականները տրավմացված են, քանի որ նրանց թույլ չեն տվել
դպրոց գնալ, դպրոցում դիմակ կրել են, անընդհատ թեստավորվել են և այլն, ապա մենք ստիպված ենք հաղորդել այդ տրավմացման մասին։
Եթե ֆեդերալ կառավարությունը չի հայտնում, որ մարդկանց վրա բժշկական ընթացակարգեր է իրականացրել առանց բժշկական ստանդարտների պահպանման,
օրինակ՝ այս պարտադիր պատվաստումը, մենք պետք է դա հաղորդենք։
Այո, եթե ֆեդերալ կառավարությունը մոռանա, որ իր ձեռնարկած միջոցառումները էապես հիմնված են նուջինգի (մեկին որոշակի
ուղղությամբ հրելու) և շոկային թերապիայի վրա, որոնք մարդու իրավունքների խախտում են, մենք
պետք է դրա մասին հաշվետվություն ներկայացնենք։
Այո, եթե ֆեդերալ կառավարությունը մոռանա, որ առանց որևէ գիտական հիմնավորման՝ օրինակ՝ mRNA պատվաստանյութով, թույլատրում է հղի
կանանց պատվաստման առաջարկը, մենք պետք է դրա մասին հաղորդենք։
Եվ հենց դա ենք մենք գրել մեր զուգահեռ զեկույցում։
Օրինակ, մշակութային իրավունքները, հաշվի առնելով, որ 2020-ից 2023 թվականների ընթացքում Գերմանիայում մշակույթը գրեթե դադարեց
գոյություն ունենալ, և որոշ պահից սկսած միայն պատվաստվածներին թույլատրվում էր մասնակցել համերգների կամ այցելել կինոթատրոն։
Եթե ֆեդերալ կառավարությունը այս ժամանակահատվածում չի հաշվետվի այս մարդու իրավունքների խախտումների
վերաբերյալ, մենք պետք է դա անենք։ Եվ հենց դա ենք արել։
Այնուհետև սեպտեմբերի 18-ին Ժնևում դա կքննարկվի Դաշնային կառավարության և ՄԱԿ-ի ներկայացուցիչների հետ։
Անհավանական է, որ մեր քաղաքական գործիչները իրենց զեկույցում լիովին լռում են այս իսկապես սկանդալային սահմանափակումների, այս
զանգվածային՝ իսկապես՝ մարդու իրավունքների խախտումների և նաև, ինչպես ասեմ, երեխաների վրա պատճառված տրավմայի մասին,
որոնք ստիպված են եղել դիմակներով շրջել։ Այս ամենը չի նշվել՞
Այս ամենը չի նշվել։
Անհավանական է։
Հենց այդպես, կարելի է ասել՝ լավ, համաճարակային իրավիճակի և այս վիրուսի վտանգավոր բնույթի պատճառով մենք այս ժամանակահատվածում
սահմանափակել ենք հետևյալ իրավունքները հետևյալ չափով։
Դա կարելի էր ասել։ Բայց դաշնային կառավարությունը անգամ չփորձեց արդարացնել ձեռնարկված
միջոցառումները; փոխարենը դրանք ամբողջությամբ ծածկեց գորգի տակ։
Նրանք դրա մասին ընդհանրապես չեն հաղորդել։ Կան ստորագրություն, որտեղ նշվում է, որ ներկայումս
խնդիր կա բազմաթիվ տրավմատացված դպրոցականների հետ։
Եվ այս ստորագրման մեջ այն հղում է անում մեկ այլ զեկույցի, որը իր հերթին ունի մեկ այլ ստորագրում, որտեղ նշվում է,
որ դա հնարավոր է պայմանավորված լինի այս միջոցառումներով։
Բայց դա, ըստ էության, ամենն էր։ Հակառակ դեպքում՝ պարտադիր պատվաստումների, պատվաստանյութի վնասների, պատվաստանյութից մահերի,
խրախուսական և ցնցող միջոցառումների, մշակութային սահմանափակումների, 2020-ից մինչև 2023
թվականը մեր ապրած ամեն ինչի մասին՝ ոչ մի բառ, ոչինչ։
Փոխարենը՝ ֆեդերալ կառավարությունը իրականում ինքն իրեն գովաբանում է գենդեր-նեյտրալ լեզու ներդնելու և խտրականությունը կանխելու
հաջողության համար, քանի որ այժմ մարդիկ, ովքեր իրենց գենդերը այլ կերպ են ընկալում, քան այն, ինչ գրանցվել է ծննդյան
պահին, ունեն հնարավորություն փոխել իրենց գենդերը և այլն։
Սրանք 2018-ից 2023 թվականների միջև ընկած ժամանակահատվածի հաջողություններն ու նշանավոր իրադարձություններն էին։
Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետության երկրի զեկույցում այլ ոչինչ չի նշվում։
Այո, անհավանական է։ Եվ հիմա, եթե ես ճիշտ եմ հասկանում, 18-ին կայանալու է լսում՝ ՄԱԿ-ի
կողմից, այս սոցիալական հանձնաժողովի կողմից՞
Հենց այդպես, գործընթացը ներառում է պետությունները՝ բոլոր այն ՄԱԿ-ի անդամ պետությունները, որոնք ներգրավված
են այս հարցում և վավերացրել են այս սոցիալական պակտը։
Նրանք զեկուցում են այս տարբեր ոլորտների մասին։
Այնուհետև ոչ կառավարական կազմակերպությունները ունեն վերջնաժամկետ և ժամանակ – այս դեպքում մինչև հունիսի 30-ը։
Հունիսի 30-ին մենք, կարծեմ, ներկայացրինք այն 28-ին։
Այսպիսով, մինչև հունիսի 30-ը կարող եք ներկայացնել այսպես կոչված զուգահեռ զեկույցը, որտեղ դուք ուսումնասիրում եք ֆեդերալ
կառավարության՝ այսինքն՝ պետության զեկույցը, և որպես ոչ կառավարական կազմակերպություն մատնանշում եք ամենը, ինչ բացակայում է։
Գերմանիայից մոտ 20 ոչ կառավարական կազմակերպություններ ներկայացրեցին իրենց զուգահեռ զեկույցները։
Մյուսներից ոչ մեկը նույնպես չի հիշատակում կորոնավիրուսը։
Անհավանական է։
Այսինքն՝ ստացվում է, որ դրանք, ըստ էության, բոլորը պետբյուջեից ֆինանսավորվող ոչ կառավարական կազմակերպություններ են,
այսինքն՝ ակնհայտորեն ավելի շուտ հիշեցնում են «չիրլիդերների» , քան քննադատական մարդու իրավունքների կազմակերպությունների։
Եվ նրանք այն ներկայացնում են մինչև այդ ժամկետը։ Մենք էլ այդպես արեցինք։
Եվ ապա, որոշակի ժամանակահատվածում՝ իմ կարծիքով օգոստոսի վերջից մինչև հոկտեմբերի 3-ը, տեղի կունենա… Լավ, կարծում եմ, որ մեր
տարածաշրջանը, բացի Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետությունից, ներառում է հինգ երկիր, և կայանալու է
կոչված բրիֆինգ ՄԱԿ-ի Սոցիալական հանձնաժողովի առջև։
Դա նշանակում է, որ մենք ավելի-քիչ մեծ դահլիճում ենք, բայց այն փակ է։ Արտաքին աշխարհին ոչինչ չի փոխանցվում։
Եվ հետո նրանք զեկուցում են այս խնդիրների մասին, որոնք, կարելի է ասել, բարձրացնում են ոչ կառավարական
կազմակերպությունները, և հարցնում՝ որտեղ դեռ կա բարելավման տեղ։
Եվ հետո կազմվում է կոչվող խնդիրների ցուցակ։
Սա նշանակում է, որ ՄԱԿ-ը հիմա, ըստ էության, դաշնային կառավարությանը տնային աշխատանք է հանձնարարում՝
այն մասին, թե ինչ պետք է փոխի և բարելավի ապագայում։
Եվ ապա հինգ տարի անց նրանք կրկին կստուգեն՝ արդյոք նրանք ենթարկվել են։
Արդյո՞ք նրանք բարելավել են մարդու իրավունքների իրավիճակը, թե ոչ?
Այսինքն, եթե ես ճիշտ եմ հասկանում, պարոն Լյուդվիգ, ZAAVV-ը գործնականում միակ
կազմակերպությունն էր, որը արտահայտեց քննադատություն՞
Լավ, ինչպես եղավ կորոնավիրուսի համաճարակի ժամանակ։
Քննադատներ միայն մի փոքր թվով կային՝ մարդիկ, որոնք այն քննադատում էին։
Գրեթե բոլորը կարծում էին, որ մենք բախվում ենք լուրջ համաճարակին։
Եվ երբ լուրջ համաճարակ է լինում, մենք ստիպված ենք կուրորեն հետևել կառավարության
առաջնորդությանը։ Մյուս խոսքով՝ մենք պետք է ենթարկվենք։
Այս կանոնները չպետք է հարցականի տակ դրվեն, այն ժամանակ դա կարգախոսն էր։ Պետք է՞ ենթարկվել դրան։
Եվ այո, բոլորը շարունակում են դա անել։ Ուստի մենք դեռևս այս պատմության մեջ ենք։
Եվ մեր զուգահեռ զեկույցի առանցքային մասը նրանում է, որ մենք շատ, շատ հստակ ներկայացրել ենք,
թե ինչպես է կիրառվել այս ցնցող ռազմավարությունը։
Մարդիկ ցնցված են եղել, և այդ ցնցումը դեռևս ազդեցություն ունի։
Եվ պահանջներից մեկը՝ մենք այս զեկույցում նույնպես ներկայացնում ենք պահանջներ; թույլատրվում է
ներկայացնել պահանջներ, որոնք պետք է իրականացվեն։
Մեր պահանջներից մեկը այն է, որ շոկային տակտիկաները արգելվեն, որ ՄԱԿ-ը արդյունավետ կերպով հայտարարի, որ շոկային
տակտիկաները միշտ կհամարվեն մարդու իրավունքների խախտում և մարդկության դեմ հանցագործություն։
Երբ պետությունը կիրառում է ցնցող taktikաներ, ինչը տեղի ունեցավ այստեղ, կարգախոսը հետևյալն է՝
Եթե դու կանոնները չպահես, քո պապիկն ու տատիկը շատ ամաչելու են։ Հետո երեխաների հերթն էր, և այդպես շարունակ։
Այսպիսով, երբ պետությունը մարդկանց ցնցում է, ինչպես Չինաստանից այս պատկերները, Բերգամոյի պատկերը, որը պատմության
մեջ մտել է որպես Բերգամոյի պատկերներ, և պնդումները, որ եթե չհետևեք այս կանոններին, շատ մարդիկ կմահանան։
Հետո պապիկն ու տատիկը կմահանան, հետո մեկը ցավոտ կխեղդվի, և այդպես շարունակ։
Այս ամենը ցնցող ռազմավարություն է։ Եվ երբ պետությունը իր քաղաքացիների նկատմամբ կիրառում է այս ցնցող
ռազմավարությունը, որը հայտնի է որպես «նուջինգ», նրանց որոշակի ուղղությամբ մղելու համար, բնականաբար մարդիկ ենթարկվում են։
Եվ, ինչպես գիտենք, սա ուղեղում առաջացնում է արձագանք, որը մարդկանց հանկարծ դարձնում է ենթարկվող և, ավելի-քիչ չափով,
դադարեցնում է կարևոր միջոցառումների քննադատական հարցադրումները, և, ինչպես տեսել ենք, սկսում է հալածել քննադատներին։
Ուրեմն, ինչի միջով ենք անցել՝ տների խուզարկություններով, քրեականացմամբ և այլն, ինչպես
նաև մեդիայում հանրային քրեականացմամբ և այլն։
Եվ դա տեղի է ունենում այս ցնցող ռազմավարության պատճառով։ Եվ մենք պետք է արգելենք այն։
Մենք պետք է ապահովենք, որ պետությանը այլևս թույլ չտրվի այս կերպ ազդել բնակչության վրա։
Իսկ որքան հավանական եք համարում, որ պետությունը կփոխի իր մոտեցումը?
Այսինքն՝ ինչ՞ է իրականում տեղի ունենալու։ Գուցե նա ստանա միջոցառումների ցանկ, որտեղ մանրամասն նշված կլինի, թե
ապագայում ինչ պետք է փոխի։ Կամ դա գործնականում ինչպես կաշխատի՞։
Հենց այդպես, կլինի միջոցառումների կատալոգ, որը նկարագրում է այս կարևոր կետերը։
Այսպիսով, մենք արդեն բավականին շատ բան ենք հասցրել։
Մենք ներկայացրել ենք զուգահեռ զեկույցը, և այն ընդունվել է։
Այն հրապարակված է ՄԱԿ-ի կայքում՝ https://tbinternet.ohchr.org/_layouts/15/treatybodyexternal/Sessio
nDetails1.aspx?SessionID=2704&Lang=en, այնպես որ կարող եք այնտեղ դիտել և կարդալ։
Մեզ այնտեղ հրավիրել են որպես ոչ կառավարական կազմակերպություն – իմ կարծիքով, Գերմանիայում միակ ոչ կառավարական կազմակերպությունը,
որը պայքարում է անհատական մարդու իրավունքների համար։
Մնացած բոլորը, ակնհայտ է, դա չեն անում։
Մենք կլինենք այնտեղ՝ այս բրիֆինգի սենյակում, այս դահլիճում, որտեղ դա կքննարկվի։
Սա նշանակում է, որ ֆեդերալ կառավարությունը, ըստ էության, կհանդիպի մեր կետերին։
Սա ներառում է, օրինակ, այն փաստը, որ (պրոֆ. դոկտ. Դենիս) Ռանկուրտը իրոք ցույց է տվել մի ուսումնասիրության մեջ ,
պրոֆ. դոկտ. Դենիս Ռանկուրտը պարզել է, որ մինչև 2022 թվականի վերջը աշխարհում պատվաստանյութից կմահանա 17 միլիոն մարդ։
Դա կարևոր կետ է, որի առթիվ մենք պետք է ասենք՝
Այստեղ ինչ-որ բան է ներդրվել, անգամ ուժով, որը ապացուցելիորեն առաջացրել է 17 միլիոն մարդու մահ ամբողջ աշխարհում։
Ես նկատի ունեմ՝ 17 միլիոն մարդ. պատմության մեջ երբևէ 17 միլիոն մարդ է մահացել կառավարության
միջոցառումների հետևանքով՞ Այո, մենք չպետք է մոռանանք դա ամենը։
Եվ դա նշանակում է, որ մենք այնտեղ ենք հասել։ Այնտեղ մեզ ճանաչում են։
Մենք կարող ենք մեր դիտարկումները ներդնել։ Եվ դա պարզաբանման և վերագնահատման գործընթացում հանելուկի մեկ այլ կտոր է։
Այո, ուստի մենք այն հանրայնացնում ենք, այդ թվում՝ ՄԱԿ-ի կայքի միջոցով։
Մեր ներկայացրած կետերը, որոնք բոլորը գիտականորեն հիմնավորված են, պետք է հաշվի առնել։
Դուք պետք է դրա մասին մեզ հետ քննարկեք։ Եվ մի պահ կգա, երբ այլևս չեք կարողանա անտեսել այն։
Եվ դու ասացիր նախադասությունը՝ Պետությունը չի կարող ոչ ոքի սպանել։
Ես դեռ պետք է ավելացնեմ երկրորդ նախադասությունը:
Մարդկության դեմ հանցագործությունները կամ մարդկության դեմ հանցագործությունները ենթակա չեն որևէ ժամկետային սահմանափակման։
Այսպիսով, այն, ինչ մենք հիմա անում ենք, հաջորդ փուլն է։
Մենք ներկայացրել էինք քրեական մեղադրանքներ։ Իհարկե, դրանք մերժվեցին։
Մենք ենթադրել էինք, որ այսպես կլինի, սակայն դա նաև անհրաժեշտ քայլ է Հաագայում քրեական դիմում ներկայացնելու համար։
Հիմա մենք գիտական և քաղաքական առումով կրկին ուսումնասիրում, վերանայում և փաստագրում ենք, որ այս
գործողությունները տեղի են ունեցել և ունեցել են հետևանքներ։
Եվ դա կլինի հաջորդ քայլը՝ հետապնդել այս արարքները և պատասխանատվության ենթարկել դրանք իրականացրածներին։
Ուստի մենք միշտ մեկ քայլ առաջ ենք գնում։ Դա նույնպես դրա մի մասն է։
Դա իսկապես դժվար է հավատալ։
Այսպիսով, մեր կառավարության զեկույցում, օրինակ, նշված չէին Ռոբերտ Կոխի ինստիտուտի դասակարգումից հանված
արձանագրությունները, որոնցում նշվում էր, որ այս միջոցառումների համար երբեք չի եղել որևէ բժշկական անհրաժեշտություն։
Այսինքն՝ սա ամբողջովին քաղաքական դրդապատճառներով է, քանի որ դրա մասին ընդհանրապես չի նշվել։
Պարզապես այն փաստը, որ Ռոբերտ Կոխի արձանագրությունները ստացվել են դատական գործընթացի միջոցով, որ կառավարությունը ինքնակամ
չի ասել. «Նայեք, ահա մեր զեկույցը՝ ինչպես էինք մտածում այն ժամանակ, ինչպես գործում էինք, ինչ իրավիճակում էինք»։
Եվ երբ դրանք մաքրվեցին, դրանք բոլորը նույնպես սևացան։
Մեզ հայտնի Ռոբերտ Կոխի պրոտոկոլները արտահոսել են։
Այո, այն հատվածները, որոնք չեն խմբագրվել, որտեղ մենք իսկապես կարող ենք կարդալ, թե ինչ է
տեղի ունեցել։ Եվ դա պատմության փառավոր գլուխ չէ։
Դուք կարող եք տեսնել, որ... Մեզ միշտ ասում էին՝ հետևեք գիտությանը, վստահեք գիտությանը։
RKI պրոտոկոլները այստեղ նույնպես մի փոքր հավատ են վերականգնել, մասնավորապես՝
Իրականում վստահիր գիտությանը, որովհետև գիտությունը դիսկուրս է, հակասություն է, բանավեճ է։
Եվ հենց դա էլ տեղի ունեցավ RKI-ում։
Եվ հետո քաղաքական որոշում ընդունվեց, որ այս վեճը, գիտական վեճը և գիտական եզրակացությունները չեն
կիրականացվի, փոխարենը ձեռնարկվեցին քաղաքական միջոցներ։
Մենք դա նաև տեսնում ենք... Այս զեկույցի մի մասը վերաբերում է նրան, թե ինչպես է գործում
STIKO-ն՝ Վակցինացիայի մշտական հանձնաժողովը։
Վակցինացիայի մշտական հանձնաժողովը, ըստ էության, պրոֆեսորներից կազմված մարմին է, որոնց անդամակցությունը թույլ է տալիս
իրենց CV-ներում ձեռք բերել որոշակի հեղինակություն կամ ճանաչում։
Մենք այս մշտական պատվաստումների հանձնաժողովի անդամ ենք, սակայն այն ամբողջությամբ քաղաքականորեն դոմինացված մարմին է,
որտեղ, ի վերջո, որոշումները չեն կայացվում գիտական եզրակացությունների, այլ քաղաքական եզրակացությունների հիման վրա։
Եվ ահա դա են բացահայտել RKI-ի պրոտոկոլները։
Եվ, իհարկե, ֆեդերալ կառավարությունը չի ցանկանում, որ նման զեկույցում դա նշվի, քանի որ այդ դեպքում պարզ կդառնար, որ
այս մարդու իրավունքների խախտումները տեղի չեն ունեցել անգամ բարի մտադրությունից, այլ իրականում քաղաքական համոզմունքից։
Եվ քաղաքացիների տեսանկյունից՝ այս պահին այդպես է։
Պետությունը ամբողջ անցյալը գորգի տակ է քաշում։
Կառավարական և ոչ կառավարական կազմակերպություններից, ասենք՝ քսանից, որոնք ներկայացնում են իրենց զեկույցները,
միայն մեկն է, որ բարձրացրել է մատը և ասել՝ «ոչ այսպես»:
Հանցագործություն է կատարվել։ Դա, կարելի է ասել, այսպես ասած՝ Դավիթի և Գողիաթի պայքարի նման է, չէ՞։
Դեմ քվեների մեծամասնությունը, կամ այն դեպքերը, երբ ստիպված ես դրանց միջով անցնել։
Ինչպե՞ս կարող է իմ նման քաղաքացի աջակցել ձեր աշխատանքին, որպեսզի այն ձեռք բերի ավելի մեծ կարևորություն և մարդիկ
ավելի լավ հասկանան, որ այս վերագնահատումը և հետագա հանցագործությունների կանխարգելումը անհրաժեշտ են։
Նախ և առաջ, դուք կարող եք աջակցել մեզ՝ դառնալով աջակից անդամ։
Ուստի մենք ունենք բազմաթիվ աջակից անդամներ։ Մենք ZAAVV-ը հիմնել ենք որպես կենտրոն։
Կա աջակցության ասոցիացիա, որտեղ կարող եք դառնալ աջակից անդամ և, ինչպես կարծում եմ, ամսական նվիրատվությամբ՝
սկսած տասը եվրոյից, ֆինանսապես աջակցել աշխատանքին։
Քանի որ, իհարկե, ծախսերը միշտ առաջանում են։
Այսպիսով, օրինակ, հիմա Ժնև ճանապարհորդելը և այնտեղ գտնվելը գումար է պահանջում։
Այսպիսի զեկույց պատրաստելը, որի ավարտին ավելի քան կես տարի պահանջվեց, ներառելով բազմակի հանդիպումներ, փորձագետների
հետ խորհրդակցություններ և այլն, նույնպես գումար է պահանջում։
Այսպիսով, մեկ հնարավորությունն այն է, որ դուք կարող եք այն ֆինանսապես աջակցել և աջակցող անդամակցության միջոցով։
Հակառակ դեպքում, մենք նույնպես ունենք համագործակցության հնարավորություններ։
Այսպիսով, մենք ունենք տարբեր հանձնաժողովներ, ունենք տարբեր կազմակերպություններ։
Այս ZAAVV-ում մենք, ըստ էության, կառուցում ենք չորս ենթաոլորտներում։
Դուք դա ավելի վաղ նշել եք՝ հետաքննություն, վերագնահատում, իրավական հետապնդում և կանխարգելում։
Մենք յուրաքանչյուր այս ոլորտի համար ունենք ենթակազմակերպություններ, որոնք գործում են տարբեր ոլորտներում։
Օրինակ՝ թռուցիկներ, բացիկներ, տեղեկատվական նյութեր, մամուլի հաղորդագրություններ և այլն ստեղծել։
Մենք հնարավորություն ունենք դա տեսնելու ZAAVV կայքում . այնտեղ կարող եք նկարագրել ձեր սեփական փորձառությունները։
Դուք կարող եք ինքնուրույն հաղորդել դեպքերը՝ այն իրադարձությունները, որոնք ինքներդ եք ապրել՝ լինի ցույցերի
ժամանակ հետապնդվել եք, թե ձեզ թույլ չեն տվել մտնել համերգ։
Այս բոլոր բաները, որոնք դուք ինքներդ եք փորձել, կարող եք այնտեղ ներկայացնել գրանցման ձևաթղթի
միջոցով՝ https://www.habeascorpus.ch/fallerfassung.php։
Որովհետև եթե դուք գնաք Հաագա... Հաագայում արդեն կա քրեական դիմում, որը երկու մարդու իրավունքների պաշտպանները, ովքեր, ըստ
էության, ինձ հետ միասին կազմել են զեկույցը, արդեն ներկայացրել են։
Կա գործի համարը, Հաագայում արդեն կա քրեական դիմում, և մենք շարունակում ենք այն համալրել։
Սա նշանակում է, որ երբեք նոր դեպքեր լինեն, երբեք ավելի շատ պատվաստանյութի զոհեր լինեն, երբեք կողմնակի
վնասներ լինեն և այլն, Հագը միշտ պետք է կրել հիմնական բեռը։
Սա նշանակում է, որ Հաագան կպահանջի մեծ քանակությամբ տեղեկատվություն, որը դուք կարող եք մեզ տրամադրել։
Ուստի դուք կարող եք տրամադրել տեղեկատվությունը ZAAVV-ին և ուղարկել մեզ փաստաթղթեր։
Մենք այժմ ունենք հիանալի սերվերային համակարգ, որտեղ կարող եք ներկայացնել տեսանյութեր և փաստաթղթեր։
Խնդրում ենք ուղարկել կորոնավիրուսի պանդեմիայի ընթացքում ձեր ապրած ամեն ինչը ZAAVV-ին։ Պարզապես այցելեք
ZAAVV-ի կայք (www.zaavv.com)՝ տեսնելու համար, թե ինչպես։
Պարզապես վերբեռնեք այնտեղ իրեր, վերբեռնեք ֆայլեր կամ ուղարկեք դրանք էլփոստով։
Եվ, ինչպես ասացինք, մենք ունենք փաստաթղթավորման համակարգ, որտեղ ամեն ինչ դարձնում ենք ընթեռնելի։ Յուրաքանչյուր
տեսանյութ անմիջապես տեքստային տարբերակի է վերածվում։
Սա նշանակում է, որ մենք կարող ենք օգտագործել որոնման ֆունկցիան, որպեսզի փաստաբաններն ու ակադեմիկոսները
կարողանան արդեն որոնել կորոնավիրուսային պանդեմիայի ընթացքում տեղի ունեցած բազմաթիվ իրադարձությունները։
Տեսանյութեր, ինչպես ասացի, փաստաթղթեր, ֆայլեր, տեղեկատվություն և, իհարկե, բոլոր այն նյարդայնացնող և ցնցող ռազմավարական նամակները։
Այս ամենը հավաքվում, փաստագրվում և ժամանակագրական գծի վրա է դասավորվում, որպեսզի մենք կարողանանք այն մշակել ապագա
սերունդների համար և դարձնել գիտական վերլուծության առարկա։
Եվ դա նշանակում է, որ մենք կարող ենք ունենալ մեր բոլոր սեփական փորձառությունները։
Օրինակ, ես մի անգամ դիմում ներկայացրի։ Դա կարող է անել յուրաքանչյուրը, այդ թվում՝ դու։
Շատ կարևոր է ձեր բջջային հեռախոսով տեսանյութ ձայնագրել։ Այս օրերին բոլորն ունեն բջջային հեռախոս։
Ձեր բջջային հեռախոսը դրեք ձեր առջև, նկարահանեք տեսանյութ կամ պատմեք ինչ-որ մեկին ձեր պատմությունը այն
մասին, ինչ ապրել եք 2020-ից 2023 թվականների ընթացքում։
Սա շատ կարևոր է, որովհետև հակառակ դեպքում մեր բանավոր պատմությունը սահմանափակվում է այնով, ինչ հաղորդում են
հիմնական լրատվամիջոցները՝ թերթերը, հեռուստատեսությունը և այլն։
Ավելի նախընտրելի է, որ մարդիկ ինքնուրույն ասեն։
Մենք սա գիտենք ազգային սոցիալիզմի օրերից – հիմա տեսնում ենք շատ տարեց մարդկանց, որոնք այն ժամանակ
այնտեղ էին և կարող են պատմել, թե ինչ տեղի ունեցավ։
Եվ հիմա, մեր օրերում, մենք բոլորս կարող ենք ինքներս դառնալ ժամանակակից վկաներ՝ պարզապես տեսագրելով, պատմելով մեր սեփական
պատմությունները և ուղարկելով դրանք ZAAVV-ին, վերբեռնելով դրանք։
Եվ յուրաքանչյուր ձայն պարզապես կշիռ է հաղորդում ձեր գործին, մեր ընդհանուր գործին՝ նման բաները քննարկելու և
կանխարգելելու, և, առաջին հերթին, ապահովելու, որ դրանք այլևս երբեք չկրկնվեն։ Դա նույնպես ամբողջին կշիռ է հաղորդում։
Այո, նաև ապագայի համար։ Հենց այդպես, այնուամենայնիվ կա քաշ։
Այսպիսով, մենք աշխատում ենք նպատակին հասնելու ուղղությամբ, որը, ի դեպ, մեր զուգահեռ զեկույցում ներկայացված
հետագա պահանջներից մեկն է՝ որպեսզի ստեղծվի այն, ինչը կոչվում է «ճշմարտության հանձնաժողով»։
Ի՞նչ է ճշմարտության հանձնաժողովը?
«Ճշմարտության հանձնաժողովը» հաստատված տերմին է, նույնիսկ ՄԱԿ-ում։
Սա նշանակում է, որ մարդու իրավունքների խախտումների դեպքերում, ինչպիսիք են Ռուանդայում կամ Հարավային Աֆրիկայում, ապարտեիդի
վերացումից հետո ստեղծվեց կոչված «ճշմարտության հանձնաժողովը»։
Ճշմարտության հանձնաժողովը նշանակում է, որ տուժածները միավորվում են։ Ի՞նչ ենք մենք հիմա ապրում։
Մենք տեսնում ենք քննիչ հանձնաժողովներ, հետաքննիչ հանձնաժողովներ և այլն։
Սա նշանակում է, որ հանցագործները իսկապես միասին նստում են և քննարկում, թե ինչ էր տեղի ունեցել այն ժամանակ։
Որտե՞ղ են կատարվում զոհաբերությունները։ Այո, մի քանի փորձագետներ կմիանան մեզ, բայց դրանով ամեն ինչն ավարտվում է։
Բայց որտե՞ղ են տուժած մարդիկ։ Որտե՞ղ է սա տեղի ունենում։
Քանի որ տուժած մարդիկ տեղական մակարդակում են սա ապրել։
Եվ, իմ կարծիքով, մեզ անհրաժեշտ է ճշմարտության հանձնաժողով յուրաքանչյուր շրջանում, յուրաքանչյուր
համայնքում, որտեղ հնարավոր կլինի լուծել այս խնդիրները։
Իրականում ինչ տեղի ունեցավ այս ժամանակահատվածում? Ովքեր էին ներգրավված? Ովքեր էին ներգրավված և ինչպես?
Առողջապահության մարմինները մասնակցեցին, դպրոցները մասնակցեցին, դպրոցների ադմինիստրատորները մասնակցեցին, գործատուները մասնակցեցին,
ոստիկանությունը մասնակցեց, ժողովի մարմինները մասնակցեցին։
Բոլորը մասնակցեցին և խտրական վերաբերմունք ցուցաբերեցին մարդկանց նկատմամբ, ճնշեցին նրանց, ովքեր պարզապես քննադատորեն
հարցնում էին՝ արդյոք այստեղ լսած ամեն ինչ ճշմարտություն է։
Եվ սա պետք է տեղի ունենա տեղական մակարդակում՝ այնպես կոչված ճշմարտության հանձնաժողովներում։
Դա նշանակում է, որ դա պարտադիր չէ... – ինչպես ասացի, քննիչ հանձնաժողովները և
հետաքննության հանձնաժողովը բոլորը լավն են և օգտակար։
Բայց մեզ անհրաժեշտ են տեղական հանձնաժողովներ, որտեղ հանցագործներն ու զոհերը նստում են նույն սեղանի շուրջ և քննարկում ամեն ինչ, որտեղ
իրականում տեղի ունեցածը մանրամասն վերլուծվում է, և հանցագործները բացատրում են, թե ինչու են նրանք արել այն, ինչ արեցին։
Այնուհետև մենք կրկին վերադառնում ենք ցնցող ռազմավարությանը, մղմանը, որտեղ նրանք ասում են՝ մենք ամեն ինչին հավատացել ենք։
Եվ որ դուք հետո մշակում եք համակեցության նոր կանոններ և ասում՝ լավ, որտե՞ղ կարող եմ տեղադրել firewall-ներ։
Որտեղ կարող եմ երաշխավորել, որ նման բան այլևս երբեք չպատահի?
Իսկ այս ճշմարտության հանձնաժողովները ո՞վ է նախաձեռնում: Ինչպե՞ս են դրանք ստեղծվում?
Լավ, ճշմարտության հանձնաժողովները կարելի է նախաձեռնել տարբեր ձևերով։
Մենք այժմ դիմում ենք ՄԱԿ-ին՝ պահանջելով, որ նա պահանջի Դաշնային կառավարությունից, ըստ էության ասելով՝ տրամադրեք միջոցները։
Այսպիսով, սկզբունքորեն, պետական մակարդակում, այսինքն՝ ֆեդերալ պետական մակարդակում կամ նույնիսկ ֆեդերալ
մակարդակում, կարելի է ասել՝ մենք տրամադրում ենք… – փոխարենը ժողովրդավարության խթանմանը ևս 15 միլիոն ներդնելու…
Հենց այս ՀԿ-ներն են, որոնք հետո ոտքի են կանգնում և ասում՝ իրականում քննադատելու ոչինչ չունենք։
Մենք պետությունից գումար ենք ստանում, ամեն ինչ հրաշալի է։
Այդ 15 միլիոնը, որը նրանք այժմ ցանկանում են ավելացնել, չի օգտագործվում այսպես կոչված
ժողովրդավարությունը խթանելու շարունակականության համար…
Խոսքը ոչ թե ընդհանրապես ժողովրդավարության, այլ մեր ժողովրդավարության մասին է.
սրանք երկու տարբեր հասկացողություններ են։
Օրինակ, դուք վերցնում եք այս գումարը և ասում, որ այն կտրամադրվի այն կազմակերպություններին կամ մարդկանց, որոնք
տեղական մակարդակում ստեղծում են ճշմարտության հանձնաժողով։
Եվ հետո դուք իսկապես նստած եք այնտեղ և ասում եք՝ լավ, կգնանք քաղաքային կամ քաղաքապետարանի դահլիճ, կախված
նրանից, թե որտեղ կա տեղ։ Եվ բոլորը կարող են մասնակցել։
Մենք այժմ այստեղ կազմում ենք ծրագիր և ասում՝ լավ, տարիների ընթացքում ինչ ենք փորձառել։
Ի՞նչ փորձեցի ես։ Ինչպե՞ս փորձեցի ես դա։
Ի՞նչ պատահեց ինձ հետ? Ի՞նչ պատահեց իմ երեխաների հետ? Ի՞նչ ճնշում ստիպված էի ես հանդուրժել?
Եվ հետո դուք միասին նստում եք, ոչ թե միմյանց դատելու կամ նման որևէ բան անելու իմաստով, այլ ասելու համար՝ եկեք խոսենք
այն մասին, թե ինչ տեղի ունեցավ։ Ինչպե՞ս հասանք այս կետին։
Եվ հետո դրան պարզապես կզբաղվեն։ Եվ հետո դրանից եզրակացություններ կկատարվեն։
Դա կլիներ ճշմարտության հանձնաժողով։ Եվ այն կիրականացվեր, օրինակ, ՄԱԿ-ի հովանու ներքո, որը կհամոզեր, որ այն անցկացվի արդարացիորեն
և ոչ կրկին միակողմանի՝ «մենք ամեն ինչ ճիշտ ենք արել» սկզբունքով։
Եվ ZAAVV-ը իր զեկույցում այժմ նաև առաջարկ է ներկայացրել ՄԱԿ-ին, որ պետք է գոյություն ունենան այս ճշմարտության հանձնաժողովները։
Մենք կարող ենք պահանջներ ներկայացնել։ Մենք, ըստ էության, կարող ենք ասել, թե ինչ ենք ուզում, որ հիմա տեղի ունենա։
Սա ներառում է ճշմարտության հանձնաժողովների ստեղծումը։ Սա նաև ներառում է mRNA պատվաստումների անհապաղ դադարեցումը։
Սա ներառում է նյուջինգի արգելքը։ Սա ներառում է հստակ կանոն, որ մշակույթը երբեք այլևս չարգելվի։
Մշակույթը միշտ ունի դիմադրության այս միջուկը։
Մշակույթն ու արվեստը միշտ ներառում են այն, ինչ կարող էր լինել, և, հետևաբար, միշտ ունեն դիմադրության տարր։
Ես հավատում եմ, որ դրա համար պատճառ կար։
Ես կարծում եմ, որ սկզբում դուք ասացիք, որ այս միջոցառումները կիրականացվեն ամբողջ աշխարհում։ Դա ճիշտ չէ։
Այսպիսով, այս միջոցառումները, անգամ այս խիստ միջոցառումները, հիմնականում սահմանափակված էին Արևմտյան
երկրներով, կամ ավելի ճիշտ՝ արդյունաբերական երկրներով։ Եվ գոյություն ունեին նշանակալի տարբերություններ։
Այսպես կոչված Օքսֆորդի խիստության ինդեքսում Գերմանիան միշտ էլ զգալիորեն առաջ է եղել։
Օրինակ՝ Իսպանիայում մշակութային միջոցառումները երբեք չեն արգելվել, քանի որ Իսպանիայի մշակույթը
նույնպես ամրագրված է Իսպանիայի սահմանադրությունում։
Եվ դա նշանակում է, որ համերգները միշտ պետք է կայանային, և մարդիկ միշտ պետք է ունենային համերգներին, մշակութային
միջոցառումներին, թանգարաններին և այլն մասնակցելու իրավունք։
Եվ ես հավատում եմ, որ տոտալիտար հասարակությունը կարող է կառուցվել միայն արվեստի արգելքով։
Կամ երբ փորձեր են արվում արվեստին մուտքը արգելելու։ Եվ դա տեղի է ունեցել։
Եվ հենց դրա համար մեր ամենակարևոր պահանջներից մեկը այն է, որ արվեստն ու մշակույթը այլևս երբեք այսպես չարգելվեն, և
դրանց հասանելիությունը այլևս երբեք չարգելվի այնպես, ինչպես մենք դա ապրել ենք վերջին երեք տարիների ընթացքում։
Շատ հետաքրքիր։
Եվ, իհարկե, կրթություն։ Կրթությունը սահմանափակվել է։
Աշակերտները այլևս չէին կարող դպրոց գնալ։
Եվ այսպես կոչված հեռավար ուսուցումը տեղի չունեցավ, կամ, ըստ էության, չէր կարող տեղի ունենալ։
Դպրոցի մասին. Դպրոցի էականն այն է, որ մարդիկ հավաքվում են միասին, այլ ոչ թե նստած ինչ-որ
սարքի կամ մեքենայի առջև ու կրթություն ստանում։
Բայց սա նաև այս միասնությունն է, այս միջանձնային փոխգործակցությունը։
Եվ նման բան այլևս երբեք չպետք է արգելվի։ Դա այլևս երբեք չպետք է պատահի։
Եվ դրա մի մասը այս ճշմարտության հանձնաժողովի ստեղծումն է, որտեղ, օրինակ, դպրոցականները կարող են պատմել, թե իրականում ինչպես են
զգացել այդ ժամանակ և ինչպես են զգում մինչ օրս, որպեսզի հասարակության համար պարզ
դառնա՝ մենք երբեք չպետք է կրկնենք նման բան։
Այո, շատ հետաքրքիր է։ Հիանալի։
Այդպիսով, դա նույնպես բանալին է անցյալը ընդունելու և հետագա հանցագործությունները կանխելու համար, և դա նույնպես կազմում է այն
ճշմարտության հանձնաժողովների մի մասը, որոնք այժմ պետք է ստեղծվեն։
Եվ ես կարծում եմ, որ մեր այսօրվա հարցազրույցը, մեր այսօրվա զրույցը այս թեմայով, նույնպես կարևոր
տեղեկատվություն է, այդ թվում՝ հանրության համար։
Պետք է ներդնել նման մի բան, որպեսզի մարդիկ իմանան, որ դա անպայման անհրաժեշտ է։
Այո, հենց այդ հաղորդագրությունն է։ Փանդեմիայի ժամանակաշրջանը բնութագրվում էր կարգախոսով,
որ այս կանոնները չպետք է հարցականի տակ դրվեն։
Եվ մենք դրան դեմ ենք՝ ինչպես տեսնում եք իմ T-շերտի վրա. Ազատությունը սկսվում է
«ոչ»-ից՝ կանոնները պետք է միշտ հարցականի տակ դնել։
Դուք միշտ պետք է կարողանաք ասել «ոչ»: Ազատությունն այն է, երբ մարդը կարող է ասել «ոչ»՝ առանց վախենալու բացասական հետևանքներից:
Քանի որ յուրաքանչյուրը պետք է ինքնուրույն կարողանա դա անել:
Եվ մարդիկ պետք է իմանան, որ ունեն զգալիորեն ավելի մեծ ուժ, քան մինչ այժմ են հավատացել։
Մարդիկ պարզապես հավատում են, որ մենք մեր ներկայացուցիչներին իշխանություն ենք տալիս, և նրանք ճիշտ կգործեն։
Եվ երբ հայտնվում են նման սխալ տեղեկություններ, նման մղման ռազմավարություններ կամ ցնցող հնարքներ, մարդիկ
պարզապես կուրորեն հետևում են և անգամ չեն գիտակցում, թե իրականում ինչ ուժ ունեն իրավիճակը փոխելու։
Մենք տեսել ենք կորոնավիրուսի համաճարակի ընթացքում, որ մարդիկ իսկապես կարող են ազդել քաղաքականության վրա և փոխել սոցիալական
պայմանները ցույցերի միջոցով, օրինակ՝ երկուշաբթի ցույցերը։
Եվ այս ճշմարտության հանձնաժողովները պետք է նաև ծառայեն մարդկանց պարզ դարձնելու, որ պետությունը միշտ կառուցվում է
ժողովրդի վրա, և որ իրականում իշխանությունը գտնվում է ժողովրդի ձեռքում, եթե միայն նրանք այն չզիջեն։
Եվ դա նշանակում է հավատարիմ մնալ ինքդ քեզ և, երբ հասկանում ես, որ ինչ-որ բան ճիշտ չէ, ասել
«ոչ» և ասել՝ «Ես դրան չեմ միանա, ես դա չեմ անի»։
Դա կարևոր հաղորդագրություն է։ Եվ, իհարկե, սա կարելի է նաև ամրապնդել այս ճշմարտության հանձնաժողովների միջոցով։
Եվ պարզ է, որ կառավարությունը, պետության ներկայացուցիչները, որոնք այժմ իշխանության մեջ են, բնականաբար նման բան չեն ուզում։
Քանի որ ներկայացուցիչների համար ամենամեծ վտանգը նրանում է, որ մարդիկ հասկանան, որ մենք իրականում պարտավոր չենք դա անել։
Մենք պարտավոր չենք հետևել այն, ինչ դուք այստեղ մեզ ասում եք անել։
Եվ սա պետք է լինի հաղորդագրությունը։ Իրականում հաղորդագրությունը պետք է լինի՝
Պետությունը գործում է, երբ դրա մեջ գտնվող մարդիկ գիտակցում են իրենց ուժը և իրենց հնարավորությունները և օգտվում են դրանցից։
Եվ դա նույնպես ներառված է, ի դեպ, հավանաբար որպես մեր սոցիալական զեկույցի, մեր զուգահեռ
զեկույցի մի մաս, որը մենք ներկայացրել ենք...
Ինչպես, հավանաբար, նկատած կլինեք, փորձեր են արվել իրավական ուժ ունեցող անհատական մարդու
իրավունքները փոխարինել էթիկայի հասկացությամբ։
Մենք պետք է շատ զգույշ լինենք, որ չօգտագործենք «էթիկա» տերմինը։
Կան էթիկայի հանձնաժողովներ, և այդ հանձնաժողովները հանկարծակիորեն սահմանել են, թե ինչ կարող եք և
ինչ չեք կարող անել, և ինչը ճիշտ է, և ինչը սխալ։
Ինչը ճիշտ է և ինչը սխալ՝ սահմանված է մեզ համար Մարդու իրավունքների համընդհանուր հռչակագրում և այս երկու կոնվենցիաներում։
Այսինքն՝ իմ անհատական մարդու իրավունքները, որոնք ես ունեմ։ Ես ունեմ իմ կյանքի իրավունք։
Ես իրավունք ունեմ ազատորեն ապրել իմ կյանքը։
Ես ունեմ հավաքվելու իրավունք։ Ես ունեմ սեփականություն ունենալու իրավունք։
Ես իրավունք ունեմ փնտրել այն աշխատանքը, որը ես ուզում եմ։
Ես իրավունք ունեմ իմ երեխաներին դաստիարակելու այնպես, ինչպես ուզում եմ, և այլն։
Երեխաները, իհարկե, ունեն իրավունք չծեծվելու։ Սրանք բոլորը անհատական իրավունքներ են։
Եվ ես կարող եմ նաև անհրաժեշտության դեպքում տարբեր հաստատությունների առջև և պետության դեմ
պնդել և պահանջել այս անհատական իրավունքները։
Էթիկան ինչ-որ կերպ կոլեկտիվ է։ Էթիկան հանկարծ դառնում է նկարագրություն՝ այո, ճիշտ է ենթարկվել պետության կանոններին,
որովհետև այդպես մենք բոլորս ավելի լավ կլինենք, և այդպես շարունակ։
Եվ ապա հանկարծ անհատական իրավունքները՝ կրթության, աշխատանքի, այն ամենի նկատմամբ, ինչ ես նոր նշեցի, և
հատկապես իմ արժանապատվության նկատմամբ, մոռացվում են։
Եվ հենց դրա համար ենք ասել, և սա նաև այս զեկույցի պահանջն է, որ մենք չպետք է մարդու իրավունքները,
անհատական մարդու իրավունքները փոխարինենք էթիկայով։
Այո, ասեք ինձ՝ կասկածելի էթիկայի միջոցով, որտե՞ղ են անհատական իրավունքները կամ մարդկային
արժանապատվությունը հանկարծ դառնում բանակցելի։
Հանկարծ, այո, ճիշտն է։
Լավ։ Կարծում եմ, սա ամփոփում է այն ամենը, ինչ կա ձեր մտքում։
Մենք կշարունակենք այս հարցով միասին աշխատել։ Մենք նաև կշարունակենք զեկուցել ձեր աշխատանքի մասին։
Մեկ անգամ ևս շատ շնորհակալ եմ, շատ շնորհակալ եմ, որ ժամանակ հատկացրիք այս հարցազրույցին։
Այո, շատ շնորհակալ եմ, որ թույլ տվեցիք ինձ այստեղ լինել։
Յուրաքանչյուր անգամ, երբ դուք կիսվում եք Kla.TV-ի տեսանյութով, դուք նշանակալի ներդրում եք բերում լրատվամիջոցների
ստահոդ լուրերի և պատերազմավարության բացահայտմանը։
Մարդկությունը այլևս չպետք է մնա մթության մեջ։