Dina iki, aku kepengin nyambut tamu istimewa menyang studio kita.
Dheweke iku wong sing istimewa banget, pahlawan ing paningalku.
Ing jaman paling peteng lan paling anyar saka pandemi coronavirus iki, nalika kita kaserang serangan panik, nalika kita kudu nahan
watesan sing ora ana enteke, nalika kabeh jinis prekara dilarang kanggo kita, dheweke ngedegake "Pusat Panaliten, Klarifikasi,
Penuntutan Hukum, lan Pencegahan Kejahatan Nglawan Kamanungsan".
Nalika syarat vaksinasi adhedhasar fasilitas diwènèhaké, sing nambah siji lapisan watesan manèh, dhèwèké
ngajokaké watara 600 pengaduan pidana marang Kantor Jaksa Umum Federal ing Karlsruhe tanggal 10 Desember 2023.
Motoé yaiku: Negara ora kena matèni sapa waé.
Iki kelakon ing konteks vaksinasi eksperimental sing diarani nglawan coronavirus, sing nduwèni akèh efek samping, kalebu pati.
Motoé: Negara ora kena diijini nindakake iki. Kita ora tau maringi wewenang marang negara kanggo nindakake kuwi.
Pahlawan iki, sing mbela negara kita lan mbela kabèh manungsa, asring katon ing demonstrasi bareng karo Michael Ballweg.
Dheweke uga maringi dhukungan hukum marang Michael Ballweg nalika negosiasi lan sidang ing pengadilan, lan aku kepengin ngaturake
sugeng rawuh sing anget marang pengacara Ralf Ludwig dina iki.
Ya, halo, matur nuwun wis maringi aku kesempatan kanggo ana ing kene.
Pak Ludwig, ZAAVV, pusat pendidikan lan penuntutan hukum lan pencegahan kejahatan marang kemanusiaan iki,
bubar nulis laporan marang PBB – ora liya kajaba PBB.
https://www.zaavv.com/de-de/uno
Kenapa organisasi non-pemerintah sampeyan, ZAAVV, perlu?
Ya, ya, kita wis ngadopsi Deklarasi Universal Hak Asasi Manungsa ing taun 1948.
Adhedhasar pengalaman Perang Donya II lan jaman Nazi, hak asasi manungsa universal dikenalké minangka hak individu.
Lan sawisé Deklarasi Universal Hak Asasi Manungsa, ana loro perjanjian maneh.
Kaping pisan ana pakta sipil sing ngatur hak-hak sipil lan hak-hak warga, lan kapindho ana pakta sosial sing
luwih nerangake lan njlentrehake hak asasi manungsa individu.
Lan babagan pakta sosial iki, wis disepakati manawa wiwit awal taun 2000-an, negara-negara kudu
ngirim sing diarani laporan sosial saben limang taun.
Iki ateges yèn negara-negara bagian ngirimaké laporan negara bagian.
Padha kudu nyerahake laporan babagan kahanan hak asasi manungsa kaya sing ditemtokake ing pakta sosial iki.
Iki kalebu, contone, hak buruh, kesetaraan, hak kesehatan, lan hak budaya.
Negara-negara ing donya kudu nglaporake sacara rutin babagan hak-hak iki lan kahanan ing negarane.
Nglawan PBB?
Kanggo PBB. Iki Komite Sosial PBB sing nindakake iki.
Dadi iki sawijining organisasi anak utawa kelompok anak saka PBB.
Lan banjur, saben limang taun, status saiki kudu dilaporake, yen diomongake.
Kepiye kahanané ing kéné bab upah, kesetaraan, lan layanan kesehatan?
Apa ana layanan kesehatan dhasar, utawa wong mung nampa perawatan sing paling apik?
Kepiye bab hak budaya? Amarga hak budaya uga kalebu hak asasi manungsa individu.
Lan organisasi non-pemerintah, kalebu individu, bisa ngirim sing diarani laporan bayangan utawa laporan
paralel sawisé laporan-laporan kasebut wis diterbitaké.
Iku ateges sampeyan ngirim laporan marang PBB lan kandha:
Nah, ing kéné pamaréntah wis nglaporaké kanthi apik kabèh sing wis diraih, nanging wis lali akèh bab.
Utamané, lali marang prakara-prakara sing ora ditindakké déning dhèwèké utawa sing malah bisa waé
wis ditindakké kanthi nglanggar hak asasi manungsa.
Kanggo tujuan iki, organisasi non-pemerintah dijaluk ngirim laporan sing diarani laporan bayangan
utawa laporan paralel sadurunge tanggal tartamtu.
Kuwi sing wis kita lakoni minangka ZAAVV. Lan saiki, tanggal 18 September...
Nyuwun pangapunten – khusus babagan periode coronavirus iki?
Laporan saiki, laporan negara kanggo Republik Federal Jerman, nyakup periode saka 2018 nganti 2023.
Dadi kepiye hak sosial ing Jerman, yaiku hak-hak sing wis tak dhaptar, dijaga sajrone periode
iki. Lan periode iki pas karo pandemi coronavirus.
Lan kuwi ateges ing laporan negara, Republik Federal Jerman entah kepiye lali nglaporake
langkah-langkah sing wis dijupuk antara taun 2020 lan 2023.
Lan saiki kita, minangka organisasi non-pemerintah, dijaluk nyusun sing diarani dhaptar masalah... – kanthi tembung
liya, kita dijaluk ngomong apa sing ora kalebu ing laporan iki.
Ana celah apa waé? Apa sing wis padha lali?
Lan kita ing ZAAVV ndeleng iki minangka tugas kita lan kandha:
Oke, yen pamaréntah féderal dhéwé ora nglaporake yèn bocah-bocah sekolah traumatis amarga ora diijini menyang sekolah, amarga kudu
nganggo masker ing sekolah nalika ana ing kana, terus-terusan dites lan sapituruté, mula kita kudu nglaporake traumatisasi iki.
Yen pamaréntah féderal gagal mbukak yèn wis nindakake prosedur medis marang wong tanpa nggatekake standar
medis, contoné vaksinasi wajib iki, kita kudu nglaporaké.
Ya, yen pamaréntah féderal lali yèn langkah-langkah sing wis dijupuk saktenané adhedhasar nudging lan terapi kejut, sing dadi
pelanggaran hak asasi manungsa, kita kudu nglaporaké bab kuwi.
Ya, yen pamaréntah féderal lali yèn dhèwèké maringi rekomendasi vaksinasi kanggo wanita meteng tanpa alesan
ilmiah, yaiku rekomendasi vaksinasi nganggo vaksin mRNA, kita kudu nglaporaké bab kuwi.
Lan kuwi sing kita tulis ing laporan paralel kita.
Utawa, umpama hak-hak budaya, amarga antara taun 2020 lan 2023, kabudayan ing Jerman meh ora ana maneh, lan wiwit
sawisé titik tartamtu, mung wong-wong sing wis divaksin sing diijini rawuh ing konser utawa menyang bioskop.
Yen pamaréntah féderal gagal nglaporake pelanggaran hak asasi manungsa iki sajrone periode iki,
kita kudu nglakoni. Lan kuwi sing wis kita lakoni.
Iki bakal dibahas tanggal 18 September ing Jenewa karo wakil-wakil Pamaréntah Federal lan wakil-wakil PBB.
Ora bisa dipercaya yèn para politikus kita tetep meneng bae ing laporané babagan watesan sing pancèn skandal iki, babagan
pelanggaran hak asasi manungsa sing gedhé banget – pancèn – lan uga, kepiye carané tak omong, babagan
trauma sing disebabaké bocah-bocah sing kudu nganggo masker. Ora ana siji waé sing kasebut?
Ora ana siji-sijine sing wis kasebut.
Ora bisa dipercaya.
Bener, bisa diomongake: Ya, amarga kahanan pandemi lan sipat virus iki sing mbebayani, kita wis matesi hak-hak ing
ngisor iki nganti tingkat ing ngisor iki sajrone periode iki.
Kuwi pancen bisa diomongake. Nanging pamaréntah fédhéral malah ora nyoba mbenerake
langkah-langkah sing dijupuké; malah padha nutupi kabèh mau.
Padha ora nglaporake bab kuwi sakabehe. Ana cathetan sikil sing kandha yèn saiki ana
masalah karo akèh bocah sekolah sing traumatis.
Lan ing cathetan sikil iki banjur nyebutake laporan liyane, sing sabanjure uga nduweni cathetan sikil liyane,
ing kono kacarita yen bisa uga amarga langkah-langkah iki.
Nanging kuwi saktenane mung kuwi. Kajaba kuwi – babagan vaksinasi wajib, babagan karusakan amarga vaksin, babagan pati amarga
vaksin, babagan paksaan alus lan langkah kejut, babagan watesan budaya, babagan kabeh sing kita alami saka taun
2020 nganti 2023 – ora ana siji tembung, ora ana apa-apa.
Nanging pamaréntah féderal malah muji dhéwé amarga wis kasil ngenalaké basa netral jender lan nyegah diskriminasi, amarga saiki
wong-wong sing ndeleng jenderé béda karo sing kacathet nalika lair nduwé kasempatan kanggo ngganti jenderé lan sapituruté.
Kuwi kasil-kasil utawa kedadeyan wigati saka taun 2018 nganti 2023.
Ora ana sing liya sing kasebut ing laporan, ing laporan negara Republik Federal Jerman.
Ya, iki ora bisa dipercaya. Lan saiki tanggal 18 ana sidang, yen aku paham kanthi bener –
déning PBB dhéwé, déning komite sosial iki?
Persis, proses iki nglibatake negara-negara, kabeh negara PBB sing melu ing iki, sing wis meratifikasi pakta sosial iki.
Padha nglaporake babagan wilayah-wilayah sing beda-beda iki.
Banjur organisasi non-pemerintah nduwé tenggat wektu lan nduwé wektu – ing kasus iki, nganti 30 Juni.
Ing tanggal 30 Juni, kita ngirim tanggal 28, miturutku.
Dadi, nganti tanggal 30 Juni, sampeyan bisa ngirim laporan sing diarani paralel iki, ing ngendi sampeyan mriksa laporan saka
pamaréntah federal, yaiku negara, banjur minangka organisasi non-pamaréntah, nunjukaké kabèh sing kurang ing pinggir.
Watara 20 organisasi non-pemerintah saka Jerman ngirimaké laporan paralelé.
Liyane ora ana siji-sijia sing nyebut babagan coronavirus uga.
Ora bisa dipercaya.
Dadi kuwi ateges sampeyan krasa yèn kabèh iki sejatine organisasi non-pemerintah sing dibiayai déning negara,
ya iku mesthi luwih kaya pemandu sorak tinimbang organisasi hak asasi manungsa sing kritis.
Lan padha ngirim sadurunge tanggal kuwi. Kuwi uga sing kita lakoni.
Lan banjur, sajrone sawatara wektu – aku yakin wiwit pungkasan Agustus nganti 3 Oktober – bakal ana... – aku yakin ana
limang negara ing wilayah kita, kajaba Republik Federal Jerman – bakal ana paparan ing ngarep Komite Sosial PBB.
Iku ateges kita luwih kurang ana ing aula gedhe, nanging ditutup. Ora ana sing dikirim menyang donya njaba.
Lan banjur padha nglaporake masalah-masalah iki sing diangkat dening organisasi non-pemerintah, bisa diomongake,
lan padha takon ing endi isih ana ruang kanggo perbaikan.
Lan banjur digawe dhaptar masalah sing diarani.
Iki ateges PBB saiki sejatine maringi tugas omah marang pamaréntah federal babagan apa sing
kudu diowahi lan ditingkatake ing mangsa ngarep.
Lan sawisé limang taun, padha bakal mriksa maneh: apa padha wis netepi?
Apa padha wis nambah kahanan hak asasi manungsa utawa durung?
Dadi, yen aku paham kanthi bener, Pak Ludwig, ZAAVV meh siji-sijine organisasi sing nyatakake kritik?
Ya, kaya nalika pandemi coronavirus.
Mung ana sawetara kritikus, wong-wong sing ngritik iku.
Kabeh meh padha nganggep yèn kita lagi ngadhepi pandemi sing serius.
Lan nalika ana pandemi sing serius, kita kudu manut marang pamaréntah tanpa mikir. Kanthi tembung liya, kita kudu taat.
Aturan-aturan iki ora kena dipertanyakan, kuwi dadi semboyan nalika semana. Apa kudu manut marang iki?
Lan ya, kabeh wong isih terus nindakake kuwi. Dadi kita tetep kejebak ing narasi iki.
Lan pérangan kunci saka laporan paralel kita yaiku kita wis nerangake kanthi cetha
banget carane strategi kejutan iki ditrapake.
Wong-wong wis kaget, lan kaget iki isih nduwèni pangaruh.
Lan salah siji panjalukan – kita uga ngajokake panjalukan ing laporan iki; diijini ngajokake panjalukan sing kudu ditindakake.
Lan salah siji panjaluk kita yaiku supaya taktik kejut dilarang, supaya PBB kanthi efektif nyatakake manawa taktik
kejut bakal tansah dianggep pelanggaran hak asasi manungsa, sawijining kejahatan marang kemanungsan.
Nalika negara nggunakake taktik kaget, kaya sing kedadeyan ing kéné, motoné yaiku:
Mbahmu bakal isin banget yen kowe ora ngetutake aturan. Banjur gilirane bocah-bocah, lan sateruse.
Dadi nalika negara ngagetake wong, kaya gambar-gambar saka China iki, gambar saka Bergamo sing wis mlebu sajarah
minangka gambar saka Bergamo, klaim yen kowe ora ngetutake aturan-aturan iki, banjur akeh wong bakal mati.
Banjur eyang putri lan eyang buyut bakal mati, banjur siji bakal kesrimpung kanthi nyeri, lan sapiturute.
Kabeh iki strategi kejut. Lan nalika negara nggunakake strategi kejut iki marang wong-wongé, sing dikenal
minangka nudging, kanggo nyurung wong-wong mau menyang arah tartamtu, mesthi waé wong-wong padha manut.
Lan, kaya sing kita ngerti, iki nyebabake reaksi ing otak sing ndadekake wong-wong dumadakan manut lan meh mandheg
pitakon marang langkah-langkah kritis lan, kaya sing wis kita deleng, miwiti nganiaya para kritikus.
Dadi apa waé sing wis kita alami, saka panyusuan omah, kriminalisasi lan sapituruté, uga
kriminalisasi umum ing media lan sapituruté.
Lan iki sing kelakon minangka asil saka strategi kejut iki. Lan kita kudu nglarang iki.
Kita kudu njamin supaya negara ora diijini maneh nyoba ngaruhake masyarakat kanthi cara kaya ngene.
Lan sepira kamungkinan miturut panjenengan yen negara bakal ngganti pendekatane?
Dadi persis apa sing bakal kelakon? Apa dhèwèké bakal nampa dhaptar ukuran sing nerangake apa sing kudu diganti ing
mangsa ngarep? Utawa kepiye carane bakal mlaku ing praktik?
Persis, bakal ana katalog langkah-langkah sing nerangake titik-titik kritis iki.
Dadi kita wis nggayuh akèh banget.
Kita wis ngirim laporan paralel, lan laporan paralel kasebut wis ditampa.
Iki diterbitake ing situs web PBB, , dadi sampeyan bisa ndeleng lan maca ing kana.
Kita wis diundang menyang kana minangka organisasi non-pemerintah – miturut panemuku, siji-sijine organisasi non-pemerintah
ing Jerman sing ngkampanyekake hak asasi manungsa individu.
Wong liya mesthi ora nindakake kuwi.
Kita bakal ana ing kene ing ruang briefing iki, ing aula iki, ing ngendi bakal dibahas.
Iki ateges pamaréntah féderal bakal saktenané diadhepi karo poin-poin kita.
Iki kalebu, contone, kasunyatan manawa (Prof. Dr. Denis) Rancourt pancen wis mbuktèkaké ing sawijining panaliten ,
nemokake yèn ing pungkasan taun 2022, 17 yuta wong ing saindenging jagad bakal wis tilar donya amarga vaksinasi.
Iku sawijining poin penting, ing ngendi kita kudu ngomong:
Ana sawijining bab sing wis diparingake ing kene, sanajan kanthi paksa, sing wis kabukten
nyebabake pati 17 yuta wong ing saindenging jagad.
Maksudku, 17 yuta wong – kapan ing sajarah ana 17 yuta wong sing tau mati amarga
langkah-langkah pamaréntah? Ya, kita ora kena lali kabèh kuwi.
Lan kuwi ateges kita wis tekan kana. Kita diakoni ing kana.
Kita bisa nyumbangake wawasan kita. Lan iku minangka potongan teka-teki liyane ing proses njlentrehake lan ngevaluasi maneh.
Ya, mula kita nyebarake iki, kalebu liwat situs web PBB.
Poin-poin sing kita ajokake, sing kabèh wis dibuktekake sacara ilmiah, kudu dijupuk kanthi serius.
Kowe kudu rembugan karo kita bab iki. Lan ing sawijining wektu, kowe ora bisa nglirwakake maneh.
Lan kowe ngomong ukara: Negara ora kena matèni sapa waé.
Aku isih duwe ukara kapindho sing kudu ditambahake:
Tindak pidana nglawan kemanusiaan utawa tindak pidana nglawan manungsa ora kena kadaluwarsa.
Dadi apa sing saiki kita lakoni yaiku tahap sabanjure.
Kita wis ngajokake tuduhan pidana. Mesthi wae, tuduhan-tuduhan kuwi dibatalake.
Kita wis nganggep manawa iki bakal kelakon, nanging iki uga minangka langkah sing perlu
supaya bisa ngajokake pengaduan pidana ing Den Haag.
Saiki kita lagi mriksa maneh sacara ilmiah lan politik lan ndokumentasikake manawa
tumindak-tumindak iki pancen kelakon lan ana akibaté.
Lan iku bakal dadi langkah sabanjure: nuntut tumindak-tumindak iki lan njaluk tanggung jawab marang wong-wong sing ngenalake.
Mula kita tansah maju siji langkah luwih adoh. Kuwi uga bagéan saka iku.
Kuwi pancen angel dipercaya.
Dadi, laporan pamaréntah kita ora nyebutaké, umpamané, notulen sing wis dideklasifikasi saka Institut Robert Koch, sing
nyatakake yèn ora ana kabutuhan medis kanggo langkah-langkah iki.
Dadi iki murni dimotivasi politik, amarga durung tau kasebutake bab iki.
Kasunyatan yèn protokol Robert Koch kudu dipikolehi liwat tindakan hukum, pamaréntah ora kanthi sukarela kandha,
"Delengen, iki laporan kita, kepiyé kita mikir wektu kuwi, kepiyé kita tumindak, kahanan kaya apa sing kita alami."
Lan sawisé dibersihaké, kabèh padha diitèni ireng uga.
Protocol Robert Koch sing kita ngerti wis bocor.
Ya, sing ora disensor, ing ngendi kita pancen bisa maca apa sing kelakon. Lan kuwi dudu bab sing mulya ing sajarah.
Sampeyan bisa weruh yen... Kita tansah diparingi pangandikane: ngetutake ilmu pengetahuan, percaya marang ilmu pengetahuan!
Protokol RKI uga wis mbalekake maneh sethithik kapercayan ing kene, yaiku:
Sejatine percaya marang ilmu pengetahuan, amarga ilmu pengetahuan iku wacana, iku kontradiksi, iku debat.
Lan pancen kuwi sing kelakon ing RKI.
Lan banjur diputusake sacara politik yen perselisihan iki, perselisihan ilmiah lan panemuan ilmiah, ora bakal
ditrapake, nanging bakal dijupuk langkah-langkah politik.
Kita uga weruh iki ing.... Saperangan saka laporan iki ngenani carane STIKO, Komite Tetap babagan Vaksinasi, makarya.
Komite Tetap Vaksinasi sejatine sawijining badan sing kabentuk saka para profesor sing dadi anggotane
kanggo entuk pangkat utawa pangakuan tartamtu ing CV-e.
Kita minangka bagéan saka panitia vaksinasi permanen iki, nanging panitia vaksinasi permanen iku sawijining badan sing murni
didominasi politik, ing pungkasané keputusan ora digawe adhedhasar panemuan ilmiah, nanging adhedhasar panemuan politik.
Lan kuwi sing diungkapake dening protokol RKI.
Lan mesthi wae pamaréntah féderal ora péngin kuwi ana ing laporan kaya ngono, amarga banjur bakal cetha yèn
pelanggaran hak asasi manungsa iki ora kelakon amarga niyat apik, nanging sakjatiné amarga keyakinan politik.
Ya, saka sudut pandang warga, kahanané kaya ngono saiki.
Negara iki nyapu kabèh masa kepungkur iki ing sangisore karpet.
Saka organisasi pamaréntahan lan non-pamaréntahan, ayo diomongké rong puluh sing ngirim laporané, mung ana
siji sing ngacungaké drijiné lan kandha: Ora kaya ngéné!
Ana tindak pidana sing wis kelakon. Sakjane – ayo tak omong kaya ngene – kaya David nglawan Goliath, ta?
Mayoritas ageng saka swara sing ora sarujuk, utawa kahanan sing kudu sampeyan lalui.
Kepiye carane warga kaya aku bisa ndhukung pakaryan panjenengan supaya luwih wigati, supaya wong-wong luwih sadar manawa penilaian
maneh lan pencegahan tindak pidana luwih lanjut iku perlu?
Ya, sepisanan, sampeyan bisa ndhukung kita kanthi dadi anggota pendukung.
Dadi kita nduwé akèh anggota pendukung. Kita wis ngadegaké ZAAVV dadi pusat.
Ana asosiasi dhukungan ing ngendi sampeyan bisa dadi anggota pendukung lan, miturutku, nyumbang sacara finansial kanggo
karya kasebut kanthi sumbangan saben wulan wiwit sepuluh euro.
Amarga mesthi wae biaya tansah metu.
Dadi, umpama, lelungan menyang Jenewa saiki, lan ana ing kono, mbutuhake dhuwit.
Ngasilake laporan kaya ngene, sing njupuk luwih saka setengah taun kanggo rampung, kalebu rapat bola-bali,
konsultasi karo para ahli lan sapiturute, uga mbutuhake dhuwit.
Dadi, salah siji kamungkinan yaiku sampeyan pancen bisa ndhukung kanthi finansial lan liwat keanggotaan pendukung.
Saliyane, kita uga duwe kasempatan kanggo kolaborasi.
Dadi kita duwe macem-macem panitia, kita duwe macem-macem organisasi.
Dadi saktenane kita mbangun ing papat sub-wilayah ing ZAAVV iki.
Sampeyan wis nyebutake mau: panyelidikan, penilaian maneh, penuntutan hukum, lan pencegahan.
Kita duwe sub-organisasi kanggo saben wilayah iki, sing makarya ing bidang sing beda-beda.
Dadi, umpama, nggawe selebaran, kartu pos, informasi, siaran pers lan sapiturute.
Kita duwe kasempatan kanggo ndeleng iki ing situs web ZAAVV : sampeyan bisa nerangake pengalaman sampeyan dhewe ing kana.
Sampeyan saktenane bisa nglaporake kasus-kasus sing wis sampeyan alami dhéwé – apa sampeyan dianiaya
nalika demonstrasi utawa ora diidini mlebu konser.
Kabeh bab sing wis sampeyan alami dhewe bisa dilaporake ing kana nganggo formulir pendaftaran .
Amarga yen kowe menyang Den Haag... Wis ana pengaduan pidana ing Den Haag sing wis diajukake dening loro pembela hak asasi
manungsa, sing saktenane nulis laporan bebarengan karo aku.
Ana nomer berkas, wis ana pengaduan pidana ing Den Haag, lan kita terus nambahake.
Iki ateges saben ana kasus anyar, saben ana korban vaksin luwih akeh, saben ana karusakan samping lan
sapiturute, The Hague mesthi sing nampa beban paling abot.
Iki ateges yen The Hague bakal mbutuhake akèh informasi sing bisa sampeyan wenehake marang kita.
Supaya sampeyan bisa menehi informasi marang ZAAVV, sampeyan bisa ngirim dokumen marang kita.
Saiki kita wis duwe sistem server sing apik banget sing ngidini sampeyan ngirim video lan dokumen.
Mangga kirimna kabeh sing wis sampeyan alami sajrone pandemi coronavirus menyang ZAAVV. Bukak wae
situs web ZAAVV (www.zaavv.com) kanggo ndeleng carane.
Cukup unggah barang-barang ing kana, unggah file, utawa kirim liwat email.
Lan, kaya sing wis kita kandhakake, kita duwe sistem dokumentasi sing nggawe kabeh bisa
diwaca. Saben video langsung dialihake dadi teks.
Iki ateges kita bisa nggunakake fungsi panelusuran, supaya para pengacara lan akademisi wis bisa nggoleki akèh
banget kedadeyan sing wis kelakon sajrone pandemi coronavirus.
Video-video, kaya sing wis tak kandhakake, dokumen, berkas, informasi, lan mesthi wae kabeh surat strategi nudging lan kejut.
Kabeh iki diklumpukake, didokumentasikake, lan disusun ing garis wektu supaya bisa diolah kanggo generasi
sabanjure lan digawe kasedhiya kanggo analisis ilmiah.
Lan kuwi ateges kita bisa nduwèni kabèh pengalaman dhéwé.
Contone, aku tau nggawe banding. Sapa wae, kalebu kowe, bisa nindakake kuwi.
Penting banget kanggo ngrekam video nganggo ponselmu. Saiki saben wong duwe ponsel.
Selehake ponselmu ing ngarepmu, rekam video utawa critakake marang wong liya critamu babagan
apa sing kowe alami antara taun 2020 lan 2023.
Iki penting banget amarga yen ora, sajarah lisan kita mung winates ing apa sing dilaporake déning media arus
utama utawa koran arus utama, televisi lan sapituruté.
Luwih becik yen wong-wong ngandhani awake dhewe.
Kita ngerti iki saka jaman Nasional Sosialis – saiki kita weruh akèh wong tuwa sing nalika
semana lan bisa nyritakaké apa sing kelakon.
Lan saiki, ing jaman modhèren, kita kabeh bisa dadi saksi kontemporer dhéwé, mung ngrekam nganggo video, nyritakaké
crita dhéwé lan ngirim menyang ZAAVV, banjur ngunggah.
Lan saben swara pancen nduweni bobot ing perjuanganmu, ing perjuangan kita bebarengan kanggo ngatasi lan nyegah kahanan
kaya ngono, lan sing paling utama kanggo njamin supaya ora tau kelakon maneh. Kuwi uga menehi bobot marang kabèh iki.
Ya, uga kanggo mangsa ngarep. Persis, pancen ana boboté.
Dadi kita saiki lagi ngupaya nggayuh tujuan – sing, sakliyane, uga kalebu salah siji panjalukan luwih lanjut ing laporan
paralel kita – yaiku supaya ana sing diarani komisi kabeneran.
Apa iku komisi kabeneran?
Komisi kabeneran iku istilah sing wis mapan, malah ing PBB.
Iki ateges ing kasus pelanggaran hak asasi manungsa kaya ing Rwanda utawa ing Afrika Kidul, sawijining
komisi kabeneran diadegake sawisé apartheid dibubarake.
Komisi kabeneran ateges wong-wong sing kena pengaruh padha kumpul bebarengan. Saiki kita lagi ngalami apa?
Kita weruh panitia panyelidikan, komisi panyelidikan lan sapiturute.
Iki ateges para pelaku pancen padha lungguh bebarengan lan rembugan apa sing kelakon biyen.
Ing endi pangorbanan kuwi dilakoni? Ya, sawetara ahli bakal mèlu karo kita, nanging mung kuwi.
Nanging ing endi wong-wong sing kena pengaruh? Ing endi iki kedadeyan?
Amarga wong-wong sing kena pengaruh wis ngalami iki sacara lokal.
Lan, miturut panemuku, kita butuh komisi kabeneran ing saben kecamatan, ing saben kutha, supaya masa kepungkur bisa diurusi.
Apa sing sejatine kelakon ing periode iki? Sapa sing melu? Sapa sing melu lan kepiye carane?
Pejabat kesehatan melu, sekolah-sekolah melu, administratur sekolah melu, para majikan melu, polisi melu, pejabat rapat melu.
Kabeh wong melu lan nindakake diskriminasi marang wong-wong, nindhes wong-wong sing mung pitakon kanthi
kritis apa kabeh sing kita krungu ing kene iku bener.
Lan iki kudu kelakon sacara lokal ing sing diarani komisi kabeneran.
Iku ateges ora kudu... – kaya sing wis tak kandhakake, panitia penyelidikan lan komisi penyelidikan kabèh apik-apik waé.
Nanging kita butuh komisi lokal ing ngendi para pelaku lan korban padha lungguh bebarengan ing meja sing padha lan rembugan
babagan apa sing sejatine kelakon, ing ngendi para pelaku uga nerangake kenapa padha nindakake apa sing wis ditindakake.
Banjur kita bali maneh marang strategi kejutan, marang nudging, ing ngendi padha kandha yèn kita pancèn wis pracaya kabèh.
Lan banjur sampeyan ngembangake aturan anyar kanggo urip bebarengan lan kandha, oke, ing endi aku bisa masang firewall?
Ing endi aku bisa njamin supaya kahanan kaya ngene iki ora tau kelakon maneh?
Lan komisi-komisi kasunyatan iki, sapa sing miwiti? Kepiye bisa ana?
Ya, komisi kabeneran bisa diwiwiti kanthi macem-macem cara.
Saiki kita nyedhaki PBB, njaluk supaya padha nuntut Pemerintah Federal, intine: nyedhiyakake dana.
Dadi, sacara prinsip, ing tingkat negara bagian, yaiku ing tingkat negara bagian federal utawa malah ing tingkat
federal, bisa diomongake, kita nyedhiyakake... – tinimbang nandur modal maneh 15 yuta kanggo ngembangake demokrasi...
Mung LSM-LSM iki sing banjur munggah lan kandha, "sejatine kita ora duwe apa-apa sing bisa dikritik."
Kita entuk dhuwit saka negara, kabeh sampurna.
Yèn 15 yuta iki, sing saiki arep ditambahaké, ora digunakaké kanggo nerusaké promosi demokrasi, sing diarani demokrasi iki...
Sing ora dipromosikake iku demokrasi, nanging demokrasi kita – loro konsep sing beda.
Yen kowe njupuk dhuwit iki, umpama, lan kandha yèn dhuwit iki bakal disedhiyakake kanggo organisasi utawa
wong-wong sing mbentuk komisi kabeneran sacara lokal.
Lan banjur kowe pancen lungguh ing kana, lan kowe kandha, oke, kita bakal menyang balai kota utawa gedhong kota,
gumantung ing endi ana papan. Lan saben wong bisa melu.
Saiki kita lagi nyusun program ing kene lan ngomong, oke, apa sing wis kita alami sajrone pirang-pirang taun?
Apa sing tak alami? Kepiye carane aku ngalami iku?
Apa sing kelakon marang aku? Apa sing kelakon marang anak-anakku? Apa tekanan sing kudu tak tahan?
Lan banjur kowe padha lungguh bebarengan, ora kanthi maksud ngadili siji lan sijine utawa apa wae kaya ngono,
nanging luwih kanggo ngomong, ayo padha rembugan apa sing wis kelakon. Kepiye carane kita tekan titik iki?
Lan banjur bakal diatasi. Lan banjur bakal ditarik kesimpulan saka iku.
Iku bakal dadi komisi kabeneran. Lan kuwi bakal dilaksanakake ing sangisoré naungan, umpama, PBB, sing bakal njamin
supaya dilakokaké kanthi adil lan ora manèh kanthi cara sepihak kaya, ya, kita wis nindakake kabèh kanthi bener.
Lan ZAAVV saiki uga wis ngajokake usulan marang PBB ing laporané yèn komisi kabeneran iki kudu ana.
Kita bisa ngajokake panjalukan. Kita saktenane bisa ngomong apa sing pengin kelakon saiki.
Iki kalebu ngadegake komisi kabeneran. Uga kalebu mandhegake vaksinasi mRNA kanthi langsung.
Iki kalebu nglarang nudging. Iki kalebu aturan sing cetha manawa budaya ora kena dilarang maneh.
Kabudayan tansah nduwèni inti perlawanan.
Budaya lan seni tansah ngemot gagasan babagan apa sing bisa kelakon, mula mesthi ana unsur perlawanan.
Aku yakin ana alesan kanggo kuwi.
Aku yakin kowe ngomong ing wiwitan yèn ukuran-ukuran iki wis ditrapaké ing saindenging donya. Nanging kuwi ora bener.
Dadi ukuran-ukuran iki, kalebu ukuran-ukuran drastis iki, winates sacara dhasar mung kanggo negara-negara
Kulon, utawa luwih tepaté kanggo negara-negara industri maju. Lan ana bedane sing signifikan.
Dadi, ing sing diarani Oxford Stringency Index , Jerman mesthi waé wis adoh ing ngarep.
Ing Spanyol, umpama, acara budaya ora tau dilarang amarga budaya ing Spanyol uga kacantum ing konstitusi Spanyol.
Lan kuwi ateges konser mesthi kudu dianakake, lan wong-wong mesthi kudu nduwé hak kanggo rawuh ing
konser, acara kabudayan, museum, lan sapituruté.
Lan aku pracaya yen masyarakat totaliter mung bisa dibangun kanthi nglarang seni.
Utawa nalika ana upaya kanggo nglarang akses marang seni. Lan kuwi wis kelakon.
Lan mulane salah siji panjalukan paling wigati saka kita yaiku supaya seni lan kabudayan ora tau maneh dilarang kaya ngene,
lan supaya akses marang seni lan kabudayan ora tau maneh diwatesi kaya sing wis kita alami sajrone telung taun kepungkur.
Sanget menarik.
Lan, mesthi wae, pendidikan. Pendidikan wis diwatesi.
Para murid ora bisa maneh menyang sekolah.
Lan sing diarani sinau jarak jauh iki ora kelakon, utawa sejatine ora bisa kelakon.
Babagan sekolah: Bab sing paling penting saka sekolah yaiku wong-wong padha kumpul bebarengan, tinimbang lungguh ing ngendi
wae ing ngarep piranti utawa mesin lan nampa semacam pendidikan.
Nanging uga iki kumpulé bebarengan, interaksi antarpersonal.
Lan prekara kaya iki ora kena dilarang maneh. Iki ora kena kelakon maneh.
Lan iku kalebu, minangka salah siji langkah, ngadegake komisi kabeneran sing ing kono, umpama bocah-bocah sekolah bisa
nyritakake kepiye rasane saktenane nalika wektu kuwi lan kepiye isih krasa nganti saiki, supaya dadi luwih cetha
marang masyarakat: kita ora kena nindakake kaya ngene maneh!
Ya, menarik banget. Apik tenan.
Mangkono uga iku kunci kanggo nampa masa kepungkur lan nyegah kejahatan luwih lanjut, lan uga dadi
bagéan saka komisi kabeneran sing saiki bakal dibentuk.
Lan aku mikir yèn wawancara kita dina iki, obrolan kita dina iki babagan topik iki uga
minangka informasi penting, kalebu kanggo umum.
Yen prelu ngenalake bab kaya ngene, supaya wong-wong ngerti yèn iki pancèn perlu banget.
Ya, mesthi kuwi pesené. Mangsa pandemi ditandhani karo semboyan manawa aturan-aturan iki ora kena dipertanyakan.
Lan kita nentang kuwi – kaya sing kowe weruh ing kaosku iki: Kabebasan diwiwiti karo ora – aturan kudu tansah dipertanyakan.
Kowe tansah kudu ngomong ora. Kabebasan iku nalika wong bisa ngomong ora tanpa wedi akibat negatif. Amarga
saben wong kudu bisa nindakake kuwi kanggo awake dhewe.
Lan wong-wong kudu sinau manawa padha nduwé kuwasa sing luwih gedhé tinimbang sing wis padha pracaya nganti saiki.
Wong-wong mung pracaya yèn kita maringi kuwasa marang wakil-wakil kita, lan padha bakal nindakake sing bener.
Lan nalika ana informasi sing salah kaya ngono, nalika ana strategi nudge kaya ngono, nalika ana strategi kejut kaya
ngono, wong-wong mung manut kanthi wuta lan malah ora nyadari kekuwatan sing sejatine diduweni kanggo ngganti kahanan.
Kita wis weruh sajrone pandemi coronavirus manawa wong pancen bisa mengaruhi politik lan ngganti kahanan
sosial liwat demonstrasi, kaya demonstrasi dina Senin.
Lan komisi kabeneran iki uga kudu migunani kanggo nerangake marang wong-wong yèn sawijining negara mesthi
dibangun déning rakyat, lan yèn rakyat pancèn nyekel kakuwasan ing tangané, kajaba yèn padha nyerahake.
Lan kuwi ateges tetep setya marang awakmu dhewe, lan nalika kowe nyadari yen ana sing ora bener, kowe ngomong ora lan
kandha, aku ora gelem melu kuwi, aku ora bakal nindakake kuwi.
Iku pesen sing penting. Lan mesthi wae, iki uga bisa dikuatake dening komisi kabeneran iki.
Lan cetha manawa pamaréntah, wakil-wakil nagara sing saiki nyekel kuwasa, mesthi ora kepéngin kaya ngono.
Amarga bebaya paling gedhé kanggo para wakil yaiku wong-wong padha nyadari yèn saktenané kita ora perlu nindakake iki.
Kita ora perlu manut karo apa sing kowe kandha supaya kita lakoni ing kene.
Lan kuwi kuduné dadi pesen. Pesené saktenané yaiku:
Negara bisa mlaku nalika wong-wong ing njero negara kuwi padha ngerti kekuwatan lan kasempatané
lan uga migunakaké kasempatan-kasempatan kuwi.
Lan kuwi uga kalebu, omong-omong; uga bisa dadi bagéan saka laporan sosial kita, laporan paralel sing wis kita ajokake...
Kaya sing wis sampeyan weruhi, wis ana upaya kanggo ngganti hak asasi manungsa individu sing bisa ditegakake karo konsep etika.
Kita kudu banget ati-ati supaya ora nggunakake istilah etika.
Ana panitia etika, lan panitia etika iki dumadakan wis nemtokake apa sing bisa lan ora bisa
kowe lakoni, lan apa sing bener lan sing salah.
Apa sing bener lan sing salah wis ditemtokake kanggo kita ing Deklarasi Universal Hak Asasi Manungsa lan loro perjanjian iki.
Yaiku hak asasi manungsa pribadi sing tak duwé: aku nduwé hak kanggo uripku.
Aku nduwé hak kanggo urip kanthi bébas.
Aku duwe hak kanggo nglumpuk. Aku duwe hak kanggo nduwèni properti.
Aku nduwé hak kanggo nggoleki pakaryan sing tak karepake.
Aku nduwé hak kanggo ngopeni anak-anakku miturut caraku dhéwé, lan sapituruté.
Anak-anak mesthi nduwé hak supaya ora dipukul. Kabèh iki hak individu.
Lan aku uga bisa ngaku lan nuntut hak-hak individu iki ing ngarepe macem-macem lembaga lan marang negara, yen perlu.
Etika iku bab sing kolektif. Etika dumadakan dadi katrangan – ya, bener menuruti aturan negara amarga
banjur kita kabeh bakal luwih apik, lan sapiturute.
Lan banjur dumadakan hak-hak individu kanggo pendidikan, kanggo kerja, kanggo kabeh sing wis tak
sebutake, lan utamane kanggo ajining diriku, padha diabaikan.
Lan mulane kita wis ngomong, lan uga kalebu ing panjalukan ing laporan iki, manawa kita ora kena ngganti hak
asasi manungsa, hak asasi manungsa individu, karo etika.
Ya, critakna marang aku, liwat etika sing diraguhi, ing endi hak-hak individu utawa
ajining manungsa dumadakan dadi bisa ditawarake.
Dumadakan, ya, persis.
Apik. Aku kira kuwi wis nyakup kabeh sing ana ing pikiranmu.
Kita bakal terus kerja bareng ing iki. Kita uga bakal terus nglaporake pakaryanmu.
Sakpisan maneh, matur nuwun sanget, matur nuwun sanget wis maringi wektu kanggo wawancara iki.
Ya, matur nuwun sanget wis maringi aku kesempatan kanggo ana ing kene.
Saben sampeyan nuduhake video Kla.TV, sampeyan menehi kontribusi wigati kanggo mbukak
bohongé media lan nyebarake semangat perang.
Manungsa ora kena ditinggal ing pepeteng maneh.