დღეს, ჩვენს სტუდიაში მინდა მივესალმო განსაკუთრებულ სტუმარს.
ის ძალიან განსაკუთრებული ადამიანია, ჩემთვის გმირია.
ამ კორონავირუსის პანდემიის უახლეს და ყველაზე ბნელ წარსულში, როდესაც პანიკური შეტევები გვაწუხებდა, როდესაც უსასრულო
შეზღუდვების ატანა გვიწევდა, როდესაც ყველანაირი რამ აკრძალული გვქონდა, მან დააარსა "ადამიანურობის
წინააღმდეგ ჩადენილი დანაშაულების გამოძიების, გარკვევის, სამართლებრივი დევნისა და პრევენციის ცენტრი".
როდესაც დაწესდა ობიექტებზე ვაქცინაციის მოთხოვნა, რაც კიდევ ერთი შეზღუდვების ფენა იყო, მან 2023 წლის 10 დეკემბერს
კარლსრუეში ფედერალური საზოგადოებრივი პროკურატურის ოფისში დაახლოებით 600 სისხლის სამართლის საჩივარი შეიტანა.
მისი დევიზი იყო: სახელმწიფომ არავინ უნდა მოკლას.
ეს მოხდა კორონავირუსის წინააღმდეგ ამ ექსპერიმენტული, ეგრეთ წოდებული ვაქცინაციის კონტექსტში, რომელსაც
მრავალი გვერდითი ეფექტი ჰქონდა, მათ შორის სიკვდილიც.
მისი დევიზი: სახელმწიფოს ამის უფლება არ უნდა მიეცეს. ჩვენ მას ამის უფლება არასდროს მიგვიცია.
ეს გმირი, რომელიც ჩვენი ქვეყნისთვის და მთელი კაცობრიობისთვის იბრძოდა, ხშირად ჩანდა დემონსტრაციებზე მაიკლ ბალვეგის გვერდით.
ის ასევე უწევდა იურიდიულ მხარდაჭერას მაიკლ ბალვეგს მისი მოლაპარაკებებისა და სასამართლო მოსმენების დროს და დღეს
მინდა თბილი მისალოცი გადავუგზავნო ადვოკატ რალფ ლუდვიგს.
დიახ, გამარჯობა, გმადლობთ, რომ აქ ყოფნის საშუალება მომეცით.
ბატონო ლუდვიგ, ZAAVV-მა, ადამიანურობის წინააღმდეგ ჩადენილი დანაშაულების განათლების, სამართლებრივი დევნისა და
პრევენციის ამ ცენტრმა, ახლახან დაწერა ანგარიში გაეროსთვის – სხვა არავისათვის და არა თავად გაეროსთვის.
https://www.zaavv.com/de-de/uno
რატომ გახდა აუცილებელი თქვენი არასამთავრობო ორგანიზაციისთვის, ZAAVV?
დიახ, ჩვენ 1948 წელს მივიღეთ ადამიანის უფლებათა საყოველთაო დეკლარაცია.
მეორე მსოფლიო ომისა და ნაცისტური ეპოქის გამოცდილების საფუძველზე, უნივერსალური ადამიანის
უფლებები ინდივიდუალურ უფლებებად იქნა შემოღებული.
ადამიანის უფლებათა საყოველთაო დეკლარაციის შემდგომ, მიღებულ იქნა კიდევ ორი პაქტი.
პირველ რიგში, არსებობს სამოქალაქო პაქტი, რომელიც სამოქალაქო და სამოქალაქო უფლებებს ეხება, ხოლო მეორეა
სოციალური პაქტი, რომელიც კიდევ უფრო აზუსტებს და განმარტავს ინდივიდუალურ ადამიანის უფლებებს.
რაც შეეხება ამ სოციალურ პაქტს, მიღწეულია შეთანხმება, რომ 2000-იანი წლებიდან ქვეყნებმა ყოველ ხუთ წელიწადში
ერთხელ უნდა წარადგინონ ეგრეთ წოდებული სოციალური ანგარიში.
ეს ნიშნავს, რომ შტატები წარადგენენ სახელმწიფო ანგარიშს.
მათ, არსებითად, უნდა წარადგინონ ანგარიში ადამიანის უფლებების მდგომარეობის შესახებ, როგორც ეს ამ სოციალურ პაქტშია განსაზღვრული.
ესენია, მაგალითად, შრომის უფლებები, თანასწორობა, ჯანმრთელობისა და კულტურული უფლებები.
მსოფლიოს ქვეყნებმა რეგულარულად უნდა აწარმოონ ანგარიშგება ამ უფლებებისა და თავიანთ ქვეყნებში არსებული ვითარების შესახებ.
გაეროს წინააღმდეგ?
გაეროსადმი. სწორედ გაეროს სოციალური კომიტეტი აკეთებს ამას.
ასე რომ, ეს არის გაეროს ქვეორგანიზაცია ან ქვეჯგუფა.
და შემდეგ, ყოველ ხუთ წელიწადში, ასე ვთქვათ, მიმდინარე სტატუსის შესახებ ანგარიში უნდა წარადგინოთ.
როგორი ვითარებაა აქ ხელფასების, თანასწორობისა და ჯანდაცვის კუთხით?
ხომ არ არსებობს საბაზისო ჯანდაცვა, თუ ადამიანები უბრალოდ საუკეთესო შესაძლო ზრუნვას იღებენ?
რაც შეეხება კულტურულ უფლებებს? რადგან კულტურული უფლებები ასევე ინდივიდუალური ადამიანის უფლებებია.
და არასამთავრობო ორგანიზაციებს, მათ შორის ფიზიკურ პირებს, შეუძლიათ წარადგინონ ეგრეთ წოდებული ჩრდილოვანი ან
პარალელური ანგარიში ამ ანგარიშების გამოქვეყნების შემდეგ.
ეს ნიშნავს, რომ თქვენ გაეროს წარუდგენთ ანგარიშს და აცხადებთ:
მოკლედ, მთავრობამ შესანიშნავად წარმოადგინა ყველაფერი, რასაც მიაღწია, მაგრამ ბევრი რამ დაავიწყდა.
კერძოდ, იმის დავიწყება, რაც მან არ გააკეთა, ან რისი დარღვევითაც ადამიანის უფლებები მან შესაძლოა ჩაიდინა.
ამ მიზნით, არასამთავრობო ორგანიზაციებს მოეთხოვებათ, რომ გარკვეულ ვადაში წარადგინონ ეგრეთ
წოდებული ჩრდილოვანი ან პარალელური ანგარიში.
სწორედ ამას ვაკეთებდით ZAAVV-ის სახელით. ახლა კი, 18 სექტემბერს...
ბოდიში – კონკრეტულად ამ კორონავირუსის პერიოდის შესახებ?
მიმდინარე ანგარიშმა, გერმანიის ფედერაციული რესპუბლიკის ქვეყნის ანგარიშმა, მოიცვა პერიოდი 2018-დან 2023 წლამდე.
ასე რომ, როგორ დაცული იყო გერმანიაში სოციალური უფლებები, ანუ უფლებები, რომლებიც ახლახან ჩამოვთვალე, ამ
პერიოდში. და ეს პერიოდი კორონავირუსის პანდემიას დაემთხვა.
და ეს ნიშნავს, რომ თავის ქვეყნის ანგარიშში ფედერალურმა რესპუბლიკა გერმანიამ რატომღაც ვერ მოახერხა 2020-2023
წლებში გატარებული ზომების შესახებ ინფორმაციის წარდგენა.
და ახლა ჩვენ, როგორც არასამთავრობო ორგანიზაციებს, გვთხოვენ, შევადგინოთ ეგრეთ წოდებული საკითხების სია... – სხვა სიტყვებით
რომ ვთქვათ, გვთხოვენ, ვთქვათ, რა არ არის ამ ანგარიშში შეტანილი.
რა ხარვეზებია? რა დაავიწყდათ?
და ჩვენ, ZAAVV-ში, ამას ჩვენს ამოცანად მივიჩნიეთ და ვთქვით:
კარგი, თუ ფედერალური მთავრობა თავად არ იუწყება, რომ სკოლის მოსწავლეები ტრავმირებულები არიან იმის გამო, რომ მათ სკოლაში
სიარული აუკრძალეს, რადგან იქ ყოფნისას ნიღბების ტარება უწევდათ, მუდმივად ამოწმებდნენ და ასე შემდეგ,
მაშინ ჩვენ უნდა ვიუწყებოდეთ ამ ტრავმატიზაციის შესახებ.
თუ ფედერალური მთავრობა არ გაამჟღავნებს, რომ მან ადამიანებზე სამედიცინო პროცედურები ჩაატარა სამედიცინო სტანდარტების დაუცველად,
მაგალითად, ეს სავალდებულო ვაქცინაცია, ჩვენ ეს უნდა გავავრცელოთ.
დიახ, თუ ფედერალური მთავრობა დაივიწყებს, რომ მის მიერ გატარებული ზომები არსებითად ეფუძნება ნუჯინგს და შოკ-თერაპიას, რაც ადამიანის
უფლებების დარღვევაა, ჩვენ ამის შესახებ უნდა ვიტყობინებოდეთ.
დიახ, თუ ფედერალური მთავრობა დაუშვებს ორსული ქალების ვაქცინაციის რეკომენდაციას ყოველგვარი სამეცნიერო
დასაბუთების გარეშე, ანუ mRNA ვაქცინით აცრის რეკომენდაციას, ჩვენ ამის შესახებ უნდა ვიტყობინებოდეთ.
და სწორედ ეს დავწერეთ ჩვენს პარალელურ ანგარიშში.
ან, მაგალითად, კულტურული უფლებები, იმის გათვალისწინებით, რომ 2020-დან 2023 წლამდე გერმანიაში კულტურა ფაქტობრივად
აღარ არსებობდა და გარკვეული პერიოდის შემდეგ კონცერტებზე დასწრება ან კინოში შესვლა მხოლოდ ვაქცინირებულებს შეეძლოთ.
თუ ფედერალური მთავრობა ამ პერიოდში არსებული ადამიანის უფლებების დარღვევების შესახებ ანგარიშის წარდგენას ვერ
ახერხებს, ეს ჩვენ უნდა გავაკეთოთ. და ჩვენ სწორედ ეს გავაკეთეთ.
ეს საკითხი შემდეგ 18 სექტემბერს გენევაში განიხილება ფედერალური მთავრობისა და გაეროს წარმომადგენლებთან.
დაუჯერებელია, რომ ჩვენი პოლიტიკოსები სრულიად დუმან ამ ნამდვილად სკანდალურ შეზღუდვებზე, ამ მასობრივ — ნამდვილად — ადამიანის
უფლებების დარღვევებზე და ასევე, როგორ ვთქვათ, იმ ტრავმაზე, რომელიც ბავშვებს ნიღბების ტარების გამო მიადგათ. არაფერი ეს არ ახსენეს?
არაფერი ეს არ ხსენებულა.
დაუჯერებელია.
ზუსტად, შესაძლოა ითქვას: კარგი, პანდემიური ვითარებისა და ამ ვირუსის სახიფათო ბუნების გამო, ამ პერიოდის
განმავლობაში ჩვენ შევზღუდეთ შემდეგი უფლებები შემდეგი მასშტაბით.
ეს შეიძლებოდა ითქვას. მაგრამ ფედერალურმა მთავრობამ არც კი სცადა თავისი მიღებული ზომების
გამართლება; ამის ნაცვლად, მათ ეს ზომები სრულად დაფარეს.
ამის შესახებ საერთოდ არ გაუვრცელებიათ ინფორმაცია. არსებობს სქოლიო, სადაც ნათქვამია, რომ
ამჟამად პრობლემაა ბევრი ტრავმირებული მოსწავლის გამო.
და ამ სქოლიოში შემდეგ მიუთითებს სხვა ანგარიშზე, რომელსაც, თავის მხრივ, აქვს სხვა სქოლიო, სადაც
ნათქვამია, რომ ეს შესაძლოა ამ ზომების გამო იყოს.
მაგრამ, ძირითადად, ეს იყო ყველაფერი. სხვა მხრივ – სავალდებულო ვაქცინაციაზე, ვაქცინით გამოწვეულ ზიანზე, ვაქცინით გამოწვეულ
სიკვდილებზე, დარწმუნებისა და შოკისმომგვრელ ზომებზე, კულტურულ შეზღუდვებზე, ყველაფერზე, რაც 2020-დან
2023 წლამდე გამოვიარეთ – არც ერთი სიტყვა, არაფერი.
ამის ნაცვლად, ფედერალური მთავრობა, ფაქტობრივად, საკუთარ თავს აქებს გენდერულად ნეიტრალური ენის დანერგვასა და დისკრიმინაციის
აღმოფხვრაში წარმატების მიღწევისთვის, რადგან ახლა ადამიანებს, რომლებიც საკუთარ გენდერს დაბადებისას რეგისტრირებული გენდერისგან
განსხვავებულად აღიქვამენ, აქვთ მისი შეცვლის შესაძლებლობა და ა.შ.
ეს იყო 2018-2023 წლების წარმატებები ან აღსანიშნავი მოვლენები.
ფედერაციული რესპუბლიკა გერმანიის ქვეყნის ანგარიშში სხვა არაფერია ნახსენები.
დიახ, დაუჯერებელია. და ახლა მე-18 რიცხვში მოსმენაა, თუ სწორად გავიგე – თავად გაეროს მიერ, ამ სოციალური კომიტეტის მიერ?
ზუსტად, პროცესი მოიცავს შტატებს, გაეროს ყველა წევრ შტატს, რომლებიც ჩართულნი არიან ამაში
და რომლებმაც რატიფიცირეს ეს სოციალური პაქტი.
ისინი ამ სხვადასხვა სფეროებზე ანგარიშს აბარებენ.
მაშასადამე, არასამთავრობო ორგანიზაციებს აქვთ ვადა და დრო – ამ შემთხვევაში, 30 ივნისამდე.
30 ივნისს წარვადგინეთ, მგონი, 28-ში.
ასე რომ, 30 ივნისამდე შეგიძლიათ წარადგინოთ ეს ეგრეთ წოდებული პარალელური ანგარიში, რომელშიც განიხილავთ ფედერალური მთავრობის,
ანუ სახელმწიფოს, ანგარიშს და შემდეგ, როგორც არასამთავრობო ორგანიზაცია, ყურადღებას ამახვილებთ ყველაფერზე, რაც მასში აკლია.
გერმანიიდან დაახლოებით 20 არასამთავრობო ორგანიზაციამ თავისი პარალელური ანგარიშები წარადგინა.
არცერთ სხვაშიც არაფერია ნახსენები კორონავირუსის შესახებ.
დაუჯერებელია.
ეს იმის განცდას იწვევს, რომ ეს, არსებითად, ყველა სახელმწიფო დაფინანსების მქონე არასამთავრობო
ორგანიზაციაა, ანუ, აშკარად, უფრო მეტად მხარდამჭერები , ვიდრე კრიტიკული უფლებადამცველი ორგანიზაციები.
და ისინი მას ამ ვადით წარადგენენ. ჩვენც ასე მოვიქეცით.
და შემდეგ, გარკვეული პერიოდის განმავლობაში – ვფიქრობ, ეს პერიოდი აგვისტოს ბოლოდან 3 ოქტომბრამდე გრძელდება – გაიმართება... მოკლედ,
ვფიქრობ, ჩვენი რეგიონი, გერმანიის ფედერაციული რესპუბლიკის გარდა, ხუთ ქვეყანას მოიცავს და გაეროს სოციალური
კომიტეტის წინაშე ეგრეთ წოდებული ბრიფინგი გაიმართება.
ეს ნიშნავს, რომ ჩვენ, მეტ-ნაკლებად, დიდ დარბაზში ვართ, მაგრამ ის ჩაკეტილია. გარესამყაროსთან კავშირი არ არის.
და შემდეგ ისინი იუწყებიან ამ საკითხებზე, რომლებსაც, ასე ვთქვათ, არასამთავრობო ორგანიზაციები წამოჭრიან, და
კითხულობენ, სად არის ჯერ კიდევ გასაუმჯობესებელი სივრცე.
და შემდეგ შედგება ეგრეთ წოდებული საკითხების სია.
ეს ნიშნავს, რომ გაერო ახლა, არსებითად, ბრიტანეთის მთავრობას საშინაო დავალებას აძლევს იმის
შესახებ, თუ რა უნდა შეცვალოს და გააუმჯობესოს მომავალში.
და შემდეგ, ხუთი წლის შემდეგ, ისინი კვლავ შეამოწმებენ: დაემორჩილნენ თუ არა?
გააუმჯობესეს თუ არა მათ ადამიანის უფლებათა მდგომარეობა?
ასე რომ, თუ სწორად გავიგე, ბატონო ლუდვიგ, ZAAVV პრაქტიკულად ერთადერთი ორგანიზაცია იყო, რომელმაც კრიტიკა გამოთქვა?
ისევე, როგორც ეს კორონავირუსის პანდემიის დროს იყო.
მხოლოდ მცირე რაოდენობის კრიტიკოსები, ადამიანები, რომლებიც მას აკრიტიკებდნენ.
თითქმის ყველა მიიჩნევდა, რომ სერიოზული პანდემიის წინაშე ვდგავართ.
და როდესაც სერიოზული პანდემიაა, მთავრობის კვალდაკვალ უნდა მივყვეთ. სხვა სიტყვებით რომ ვთქვათ, მორჩილები უნდა ვიყოთ.
ამ წესებს კითხვის ნიშნის ქვეშ ვერავინ დააყენებდა, მაშინ ეს იყო დევიზი. უნდა დაემორჩილოს ამას ადამიანი?
და დიახ, ყველა ასე აგრძელებს. ასე რომ, ჩვენ ჯერ კიდევ ამ ნარატივში ვართ გაჭედილები.
და ჩვენი პარალელური ანგარიშის მთავარი ნაწილია ის, რომ ჩვენ ძალიან, ძალიან ნათლად აღვწერეთ,
თუ როგორ იქნა გამოყენებული ეს შოკური სტრატეგია.
ხალხი შოკირებული იყო და ეს შოკი ჯერ კიდევ მოქმედებს.
და ერთ-ერთი მოთხოვნა – ჩვენ ამ ანგარიშში ასევე ვსვამთ მოთხოვნებს; დაშვებულია იმ მოთხოვნების წამოყენება, რომლებიც უნდა შესრულდეს.
და ჩვენი ერთ-ერთი მოთხოვნაა, აიკრძალოს შოკური ტაქტიკა, რომ გაერომ ფაქტობრივად გამოაცხადოს, რომ შოკური ტაქტიკა
ყოველთვის ჩაითვლება ადამიანის უფლებების დარღვევად, კაცობრიობის წინააღმდეგ ჩადენილ დანაშაულად.
როდესაც სახელმწიფო შოკის ტაქტიკას იყენებს, რაც ამ შემთხვევაში ასეც იყო, დევიზია:
თქვენი ბებია-ბაბუა საშინლად შეწუხდებიან, თუ წესებს არ დაიცავთ. შემდეგ ბავშვების რიგი იყო და ასე შემდეგ.
ასე რომ, როდესაც სახელმწიფო შოკში აგდებს ხალხს, მაგალითად, ჩინეთიდან წამოსული ამ სურათებით, ბერგამოს გამოსახულებით,
რომელიც ისტორიაში ბერგამოს სურათებად შევიდა, და იმ მტკიცებებით, რომ თუ ამ წესებს არ დაიცავთ, ბევრი ადამიანი დაიღუპება.
შემდეგ ბებია და ბაბუა მოკვდებიან, შემდეგ ერთი მტკივნეულად დაიხრჩობა, და ასე შემდეგ.
ეს ყველაფერი შოკის სტრატეგიაა. და როდესაც სახელმწიფო ამ შოკის სტრატეგიას თავისი მოქალაქეების მიმართ იყენებს, რომელიც
ცნობილია როგორც ნუჯინგი, და მათ გარკვეული მიმართულებით წასასვლელად უბიძგებს, მაშინ, რა თქმა უნდა, ხალხი მისდევს.
და, როგორც ვიცით, ეს ტვინში იწვევს რეაქციას, რომელიც ადამიანებს მოულოდნელად მორჩილს ხდის, მეტ-ნაკლებად
აჩერებინებს კრიტიკული ზომების კითხვას და, როგორც ასევე ვნახეთ, იწყებენ კრიტიკოსების დევნას.
მაშ, რა გავიარეთ სახლების ჩხრეკებით, კრიმინალიზაციით და ასე შემდეგ, და ასევე მედიაში საჯარო კრიმინალიზაციით და ასე შემდეგ.
და ეს ხდება ამ შოკის სტრატეგიის გამო. და ჩვენ ის უნდა აკრძალოთ.
ჩვენ უნდა უზრუნველვყოთ, რომ სახელმწიფოს აღარ მიეცეს მოსახლეობაზე ამგვარი გავლენის მოხდენის საშუალება.
და რამდენად სავარაუდოა, თქვენი აზრით, რომ სახელმწიფო თავის მიდგომას შეცვლის?
მაშ, კონკრეტულად რა მოხდება? მიიღებს ის, შესაძლოა, ზომების სიას, სადაც დეტალურად იქნება აღწერილი, თუ რა უნდა
შეცვალოს მომავალში? ან როგორ იმუშავებს ეს პრაქტიკაში?
ზუსტად, იქნება ზომების კატალოგი, რომელიც აღწერს ამ კრიტიკულ წერტილებს.
ასე რომ, ჩვენ უკვე საკმაოდ ბევრს მივაღწიეთ.
ჩვენ წარვადგინეთ პარალელური ანგარიში და ის მიღებულ იქნა.
ის გამოქვეყნებულია გაეროს ვებგვერდზე, , ასე რომ, შეგიძლიათ იქვე ნახოთ და წაიკითხოთ.
ჩვენ იქ მიგვიწვიეს, როგორც არასამთავრობო ორგანიზაცია – ჩემი აზრით, გერმანიაში ერთადერთი არასამთავრობო ორგანიზაცია,
რომელიც ინდივიდუალური ადამიანის უფლებებისთვის იბრძვის.
ცხადია, დანარჩენები ასე არ იქცევიან.
ჩვენ იქ ვიქნებით, ამ ბრიფინგის ოთახში, ამ დარბაზში, სადაც ის განხილული იქნება.
ეს ნიშნავს, რომ ფედერალური მთავრობა, ასე ვთქვათ, ჩვენს არგუმენტებს დაუპირისპირდება.
ეს მოიცავს, მაგალითად, იმ ფაქტს, რომ (პროფ. დოქტ. დენის) რანკურტმა ნამდვილად აჩვენა კვლევაში , რომლის
მიხედვითაც, 2022 წლის ბოლოსთვის ვაქცინაციის შედეგად მსოფლიოში 17 მილიონი ადამიანი გარდაიცვლება.
ეს მნიშვნელოვანი საკითხია, სადაც უნდა ვთქვათ:
აქ რაღაც დაინერგა, ძალის გამოყენებითაც კი, რამაც აშკარად გამოიწვია მსოფლიოში 17 მილიონი ადამიანის სიკვდილი.
ანუ, 17 მილიონი ადამიანი – ისტორიაში ოდესმე 17 მილიონი ადამიანი დაღუპულა მთავრობის მიერ გატარებული
ზომების შედეგად? დიახ, ეს ყველაფერი არ უნდა დაგვავიწყდეს.
და ეს ნიშნავს, რომ იქ მივედით. იქ გვიცნობენ.
ჩვენ შეგვიძლია ჩვენი ხედვები შევიტანოთ. და ეს არის თავსატეხის კიდევ ერთი ნაწილი განმარტებისა და გადაფასების პროცესში.
დიახ, ასე რომ, ჩვენ ამას ვავრცელებთ, მათ შორის გაეროს ვებსაიტის მეშვეობით.
ჩვენ მიერ გამოთქმული მოსაზრებები, რომლებიც სრულად არის მეცნიერულად დასაბუთებული, აუცილებლად უნდა გაითვალისწინოთ.
ეს ჩვენთან უნდა განიხილოთ. და ერთ მომენტში, მას უბრალოდ ვეღარ უგულებელყოფთ.
და შენ თქვი წინადადება: სახელმწიფომ არავინ უნდა მოკლას.
მე ჯერ კიდევ მაქვს მეორე წინადადება დასამატებელი:
კაცობრიობის წინააღმდეგ ჩადენილ დანაშაულებს არ მოქმედებს ხანდაზმულობის ვადა.
ასე რომ, ის, რასაც ახლა ვაკეთებთ, შემდეგი ეტაპია.
ჩვენ სისხლისსამართლებრივი ბრალდება წავუყენეთ. რა თქმა უნდა, ის არ დაკმაყოფილდა.
ჩვენ ვივარაუდესთ, რომ ასე იქნებოდა, მაგრამ ეს ასევე აუცილებელი ნაბიჯია, რათა ჰააგაში სისხლის სამართლის საჩივრის შეტანა შევძლოთ.
ახლა ჩვენ ამას სამეცნიერო და პოლიტიკურ დონეზე ხელახლა ვიკვლევთ და ვადასტურებთ, რომ ეს ქმედებები მოხდა და მათ შედეგები მოჰყვა.
და ეს იქნება შემდეგი ნაბიჯი: ამ ქმედებებისთვის სისხლისსამართლებრივი დევნის დაწყება და მათზე
პასუხისმგებლობის დაკისრება მათთვის, ვინც ისინი შემოიღო.
ასე რომ, ჩვენ ყოველთვის ერთ ნაბიჯს წინ მივდივართ. ესეც ამის ნაწილია.
ამის დაჯერება მართლაც რთულია.
ასე რომ, ჩვენი მთავრობის ანგარიშში, მაგალითად, არ იყო ნახსენები რობერტ კოხის ინსტიტუტის გასაიდუმლოებული
ოქმები, რომლებშიც ნათქვამი იყო, რომ ამ ზომებისთვის არასდროს არსებობდა რაიმე სამედიცინო საჭიროება.
ეს წმინდად პოლიტიკურად არის მოტივირებული, რადგან მასზე საერთოდ არ უსაუბრიათ.
თავად ის ფაქტი, რომ რობერტ კოხის პროტოკოლების გასაჯაროებისთვის სასამართლოში წასვლა გახდა საჭირო, რომ მთავრობას თავისი
ნებით არ განაცხადა: "აი, ჩვენი ანგარიში, როგორ ვფიქრობდით მაშინ, როგორ ვიმოქმედეთ, რა ვითარებაში ვიყავით".
და როცა ისინი გაასუფთავეს, ყველა მათგანი ასევე გაშავდა.
ის პროტოკოლები, რომელთა შესახებაც ვიცით, რობერტ კოხის პროტოკოლები, გაჟონა.
დიახ, ის ნაწილები, რომლებიც არ არის რედაქტირებული, სადაც შეგვიძლია წავიკითხოთ, რა მოხდა. და ეს ისტორიის დიდებული თავი არ არის.
როგორც ხედავთ... ჩვენ ყოველთვის გვეუბნებოდნენ: მიჰყევით მეცნიერებას, ენდეთ მეცნიერებას!
RKI-ის პროტოკოლებმა აქაც გარკვეულწილად აღადგინეს ნდობა, კერძოდ:
სინამდვილეში ენდეთ მეცნიერებას, რადგან მეცნიერებაა დისკურსი, ისაა წინააღმდეგობა, ისაა დებატები.
და ეს, ფაქტობრივად, RKI-შიც სწორედ ასე მოხდა.
და შემდეგ პოლიტიკურად იქნა გადაწყვეტილი, რომ ეს დავა, სამეცნიერო დავა და სამეცნიერო კვლევების შედეგები, არ განხორციელებულიყო,
არამედ მის ნაცვლად პოლიტიკური ზომები იქნა მიღებული.
ჩვენ ამას ასევე ვხედავთ.... ამ ანგარიშის ნაწილი ეხება იმას, თუ როგორ მუშაობს STIKO, ვაქცინაციის მუდმივმოქმედი კომიტეტი.
ვაქცინაციის მუდმივმოქმედი კომიტეტი, არსებითად, პროფესორებისგან შემდგარი ორგანოა, რომლის წევრებიც მასში თავიანთი რეზიუმესთვის
გარკვეული სტატუსის ან აღიარების მოსაპოვებლად ერთვებიან.
ჩვენ ვართ ამ მუდმივმოქმედი ვაქცინაციის კომიტეტის ნაწილი, მაგრამ მუდმივმოქმედი ვაქცინაციის კომიტეტი არის წმინდად პოლიტიკური,
დომინირებული ორგანო, სადაც საბოლოო ჯამში გადაწყვეტილებები მიიღება არა სამეცნიერო, არამედ პოლიტიკური დასკვნების საფუძველზე.
და სწორედ ეს გამოავლინეს RKI-ის პროტოკოლებმა.
და, რა თქმა უნდა, ფედერალურ მთავრობას არ სურს ასეთი რამის მოხვედრა ანგარიშში, რადგან მაშინ აშკარა გახდებოდა, რომ
ადამიანის უფლებების ეს დარღვევები კეთილი განზრახვითაც კი არ მომხდარა, არამედ, სინამდვილეში, პოლიტიკური რწმენის გამო.
მოქალაქეებისთვის, ამჟამად სიტუაცია ასეთია.
სახელმწიფო მთელ ამ წარსულს ხალიჩის ქვეშ სვამს.
მთავრობის და არასამთავრობო ორგანიზაციებიდან, ვთქვათ, ოციდან, რომლებიც ანგარიშებს წარადგენენ,
მხოლოდ ერთმა აღმართა თითი და თქვა: "არა ასე!"
დანაშაული ჩადენილ იქნა. ეს, ძირითადად, – მომიტევეთ, ასე ვთქვათ – დავითისა და გოლიათის ბრძოლას ჰგავს, არა?
საპირისპირო ხმების უდიდესი უმრავლესობა, ან სიტუაცია, რომელშიც გიწევთ გზის გაკვალვა.
როგორ შეუძლია ჩემნაირ მოქალაქეს თქვენი საქმიანობის მხარდაჭერა, რათა მას მეტი წონა ჰქონდეს და უფრო მეტი
ადამიანი გააცნობიეროს, რომ აუცილებელია ამ დანაშაულების გადაფასება და შემდგომი დანაშაულების პრევენცია?
კარგი, პირველ რიგში, შეგიძლიათ მხარი დაგვიჭიროთ მხარდამჭერი წევრობის მეშვეობით.
ასე რომ, ჩვენ ბევრი მხარდამჭერი წევრი გვყავს. ჩვენ ZAAVV დავაარსეთ, როგორც ცენტრი.
არსებობს მხარდამჭერი ასოციაცია, სადაც შეგიძლიათ გახდეთ მხარდამჭერი წევრი და, ჩემი აზრით, ფინანსურად შეიტანოთ წვლილი
საქმეში ყოველთვიური შემოწირულობით, რომელიც ათი ევროდან იწყება.
რადგან, რა თქმა უნდა, ხარჯები ყოველთვის იქმნება.
მაგალითად, ჟენევაში მოგზაურობა და იქ ყოფნა ფულს ჯდება.
მსგავსი ანგარიშის მომზადებას, რომლის დასრულებასაც ნახევარ წელზე მეტი დასჭირდა, რაც მოიცავდა განმეორებით შეხვედრებს,
ექსპერტებთან კონსულტაციებს და ა.შ., ასევე სჭირდება თანხები.
ასე რომ, ერთი შესაძლებლობაა, რომ თქვენ მას ფინანსურად და მხარდამჭერი წევრობის მეშვეობით დაეხმაროთ.
სხვა შემთხვევაში, ჩვენ ასევე გვაქვს თანამშრომლობის შესაძლებლობები.
ასე რომ, ჩვენ გვყავს სხვადასხვა კომიტეტები, გვყავს სხვადასხვა ორგანიზაციები.
ასე რომ, ჩვენ, არსებითად, ამ ZAAVV-ში ოთხ ქვედარაზე ვამუშავებთ.
თქვენ ეს ადრე ახსენეთ: გამოძიება, გადაფასება, სამართლებრივი დევნა და პრევენცია.
ჩვენ თითოეული ამ სფეროსთვის გვაქვს ქვეორგანიზაციები, რომლებიც სხვადასხვა სფეროში მუშაობენ.
მაგალითად, ფლაერების, საფოსტო ბარათების, საინფორმაციო მასალების, პრესრელიზების და ა.შ. შექმნა.
ჩვენ გვაქვს შესაძლებლობა, ეს ვნახოთ ZAAVV-ის ვებსაიტზე : იქ შეგიძლიათ აღწეროთ თქვენი პირადი გამოცდილება.
თქვენ თავად შეგიძლიათ შეატყობინოთ შემთხვევები, რომლებიც თავად განიცადეთ – იქნება ეს
დემონსტრაციებზე დევნა თუ კონცერტზე შესვლის აკრძალვა.
ყველა ამ საკითხის შესახებ, რომელიც თავად განიცადეთ, შეგიძლიათ შეატყობინოთ სარეგისტრაციო ფორმის გამოყენებით .
რადგან თუ თქვენ ჰააგაში წახვალთ... ჰააგაში უკვე შეტანილია სისხლის სამართლის საჩივარი, რომელიც უფლებადამცველებმა, რომლებიც,
ფაქტობრივად, ჩემთან ერთად დაწერეს ეს ანგარიში, უკვე წარადგინეს.
არსებობს საქმის ნომერი, ჰააგაში უკვე შეტანილია სისხლის სამართლის საჩივარი და ჩვენ განვაგრძობთ დამატებითი ინფორმაციის წარდგენას.
ეს ნიშნავს, რომ ყოველ ჯერზე, როდესაც ახალი შემთხვევები გვექნება, როდესაც მეტი ვაქცინით დაზარალებული გვეყოლება,
როდესაც გვექნება თანმდევი ზიანი და ასე შემდეგ, ჰააგა ყოველთვის უნდა იტვირთებდეს მთავარ დარტყმას.
ეს ნიშნავს, რომ ჰააგა მოითხოვს უამრავ ინფორმაციას, რომლის მოწოდებაც შეგიძლიათ.
ასე რომ, შეგიძლიათ ინფორმაცია მიაწოდოთ ZAAVV-ს, ან გამოგვიგზავნოთ დოკუმენტები.
ჩვენ ახლა გვაქვს შესანიშნავი სერვერის სისტემა, სადაც შეგიძლიათ ატვირთოთ ვიდეოები და დოკუმენტები.
გთხოვთ, გამოაგზავნოთ ZAAVV-ში ყველაფერი, რაც კორონავირუსის პანდემიის დროს გადაიტანეთ. იმის სანახავად, თუ
როგორ, უბრალოდ ეწვიეთ ZAAVV-ის ვებსაიტს (www.zaavv.com).
უბრალოდ ატვირთეთ ნივთები იქ, ატვირთეთ ფაილები, ან გაგზავნეთ ისინი ელფოსტით.
და, როგორც ვთქვით, ჩვენ გვაქვს დოკუმენტაციის სისტემა, სადაც ყველაფერს წაკითხვადს ვხდით.
ყოველი ვიდეო დაუყოვნებლივ ტრანსკრიბირდება .
ეს ნიშნავს, რომ ჩვენ შეგვიძლია გამოვიყენოთ საძიებო ფუნქცია, ასე რომ, იურისტებსა და აკადემიურ წრეებს უკვე შეუძლიათ მოიძიონ
უამრავი მასალა, რომელიც კორონავირუსის პანდემიის დროს მოხდა.
ვიდეოები, როგორც ვთქვი, დოკუმენტები, ფაილები, ინფორმაცია და, რა თქმა უნდა, ყველა ის წერილი,
რომელიც შეტევისა და შოკის სტრატეგიას ემსახურება.
ყოველივე ეს იგროვება, დოკუმენტირდება და განთავსდება ქრონოლოგიურ თანმიმდევრობაში, რათა შემდგომ თაობებს
გადავცეთ და ხელმისაწვდომი გავხადოთ სამეცნიერო ანალიზისთვის.
და ეს ნიშნავს, რომ შეგვიძლია გვქონდეს ჩვენი საკუთარი ყველა გამოცდილება.
მაგალითად, ერთხელ მე მოვმართე. ამას ნებისმიერი, თქვენც კი, შეუძლია.
ძალიან მნიშვნელოვანია, რომ ვიდეო თქვენი მობილური ტელეფონით გადაიღოთ. დღესდღეობით ყველას აქვს მობილური ტელეფონი.
მოათავსეთ თქვენი მობილური ტელეფონი წინ, გადაიღეთ ვიდეო ან მოუყევით ვინმეს თქვენი ისტორია იმის
შესახებ, თუ რა განიცადეთ 2020-დან 2023 წლამდე.
ეს ძალიან მნიშვნელოვანია, რადგან წინააღმდეგ შემთხვევაში ჩვენი ზეპირი ისტორია შემოიფარგლება იმით, რასაც
ძირითადი მედია, გაზეთები, ტელევიზია და ა.შ. გვაწვდის.
უკეთესია, თუ ადამიანები თავიანთ ისტორიებს მოყვებიან.
ეს ჩვენთვის ნაცნობია ეროვნული სოციალიზმის დროიდან – ახლა ვხედავთ ბევრ ხანდაზმულს, რომლებიც იმ დროს ცხოვრობდნენ და
შეუძლიათ თანამედროვე მოწმეთა სახით თავიანთი გამოცდილების მოყოლა.
ახლა კი, თანამედროვე დროში, ჩვენ ყველას შეგვიძლია ვიყოთ თანამედროვე მოწმენი, უბრალოდ ვიდეოზე ჩაწერით, ჩვენი
ისტორიების მოყოლითა და ZAAVV-ში გაგზავნით, მათ ატვირთვით.
და ყოველ ხმას უბრალოდ აქვს წონა თქვენს საქმეში, ჩვენს საერთო საქმეში, რომ მივმართოთ და აღვკვეთოთ მსგავსი რამეები
და, უპირველეს ყოვლისა, უზრუნველვყოთ, რომ ისინი არასდროს განმეორდეს. ეს ასევე მთელ ამას წონას მატებს.
დიახ, ასევე მომავლისთვის. ზუსტად, ისედაც არსებობს წონა.
ასე რომ, ჩვენ ვმუშაობთ მიზნისკენ – რომელიც, სხვათა შორის, ჩვენი პარალელური ანგარიშის ერთ-ერთი შემდგომი
მოთხოვნაცაა – რომ გვქონდეს ეგრეთ წოდებული სიმართლის კომისია.
რა არის ჭეშმარიტების კომისია?
სიმართლის კომისია დამკვიდრებული ტერმინია, გაეროშიც კი.
ეს ნიშნავს, რომ ადამიანის უფლებების დარღვევის შემთხვევებში, როგორიცაა რუანდაში ან სამხრეთ აფრიკაში, აპარტეიდის
გაუქმების შემდეგ დაარსდა ეგრეთ წოდებული სიმართლის კომისია.
სიმართლის კომისია ნიშნავს, რომ დაზარალებულები ერთიანდებიან. რას განვიცდით ახლა?
ჩვენ ვხედავთ საგამოძიებო კომიტეტებს, საგამოძიებო კომისიებს და ასე შემდეგ.
ეს ნიშნავს, რომ დამნაშავეები ფაქტობრივად ერთად სხდებიან და განიხილავენ, თუ რა მოხდა მაშინ.
სადაც იმართება მსხვერპლშეწირვები? დიახ, რამდენიმე ექსპერტი შემოგვიერთდება, მაგრამ სულ ესაა.
მაგრამ სად არიან დაზარალებული ადამიანები? სად ხდება ეს?
რადგან ადამიანებმა, რომლებზეც ეს მოქმედებს, ეს საკუთარ თავზე გამოსცადეს.
და, ჩემი აზრით, ჩვენ გვჭირდება სიმართლის კომისია ყველა ოლქში, ყველა მუნიციპალიტეტში, სადაც წარსულს მოეწევა ანგარიში.
რა მოხდა სინამდვილეში ამ პერიოდში? ვინ იყო ჩართული? ვინ იყო ჩართული და როგორ?
ჯანდაცვის ორგანოებმა მიიღეს მონაწილეობა, სკოლებმა მიიღეს მონაწილეობა, სკოლის ადმინისტრატორებმა მიიღეს
მონაწილეობა, დამსაქმებლებმა მიიღეს მონაწილეობა, პოლიციამ მიიღო მონაწილეობა, საკრებულოს ორგანოებმა მიიღეს მონაწილეობა.
ყველა მონაწილეობდა და დისკრიმინაციას უწევდა ადამიანებს, ჩაგრავდა მათ, ვინც უბრალოდ კრიტიკულად სვამდა
კითხვას, მართალია თუ არა ყველაფერი, რასაც აქ ვსმენთ.
და ეს უნდა მოხდეს ადგილობრივ დონეზე, ეგრეთ წოდებულ სიმართლის კომისიებში.
ეს ნიშნავს, რომ სულაც არ არის აუცილებელი... – როგორც ვთქვი, საგამოძიებო კომიტეტები და საგამოძიებო კომისია კარგია, მაგრამ...
მაგრამ ჩვენ გვჭირდება ადგილობრივი კომისიები, სადაც დამნაშავეები და მსხვერპლები ერთ მაგიდასთან სხედან და განიხილავენ საკითხებს,
სადაც რეალურად მომხდარი ამბავი საფუძვლიანად განიხილება და დამნაშავეებიც ხსნიან, თუ რატომ მოიქცნენ ისე, როგორც მოიქცნენ.
მაშინ ისევ შოკის სტრატეგიას ვუბრუნდებით, "ნუჯინგს", სადაც ამბობენ, რომ ყველაფერში ვიჯერებდით.
და შემდეგ თქვენ შეიმუშავებთ თანაარსებობის ახალ წესებს და ამბობთ, კარგი, სად შემიძლია ფაირვოლების დაყენება?
სად შემიძლია დავრწმუნდე, რომ მსგავსი რამ აღარასდროს მოხდება?
და ეს სიმართლის კომისიები, ვინ ააქტიურებს მათ? როგორ ჩნდებიან ისინი?
ნუ, სიმართლის კომისიების დაარსება სხვადასხვა გზითაა შესაძლებელი.
ჩვენ ახლა მივმართავთ გაეროს და ვთხოვთ, რომ ფედერალურ მთავრობას წაუყენოს მოთხოვნა, არსებითად, ასეთი შინაარსის: გამოყავით თანხები.
ასე რომ, პრინციპში, შტატის დონეზე, ანუ ფედერალური შტატის დონეზე ან თუნდაც ფედერალურ დონეზე, შეიძლება ითქვას,
რომ ჩვენ ვუზრუნველყოფთ... – დემოკრატიის ხელშეწყობაში კიდევ 15 მილიონის ინვესტირების ნაცვლად...
სწორედ ეს არასამთავრობო ორგანიზაციები დგებიან შემდეგ და ამბობენ, რომ სინამდვილეში საყვედური არაფერი აქვთ.
ჩვენ ფულს სახელმწიფოსგან ვიღებთ, ყველაფერი რიგზეა.
ის, რომ ეს 15 მილიონი, რომლის გაზრდაც ახლა სურთ, არ გამოიყენება დემოკრატიის, ამ ეგრეთ
წოდებული დემოკრატიის, ხელშეწყობის გასაგრძელებლად...
წახალისებული არ არის დემოკრატია, არამედ ჩვენი დემოკრატია – ეს ორი სხვადასხვა კონცეფციაა.
რომ თქვენ აიღოთ ეს ფული, მაგალითად, და თქვათ, რომ ის ხელმისაწვდომი იქნება იმ ორგანიზაციებისთვის ან ადამიანებისთვის,
რომლებიც ადგილობრივ დონეზე ჭეშმარიტების კომისიას აარსებენ.
და შემდეგ შენ სინამდვილეში იქ ზიხარ და ამბობ, კარგი, წავალთ მუნიციპალიტეტის ან ქალაქის მერიაში, იმის
მიხედვით, თუ სად არის ადგილი. და ყველას შეუძლია მონაწილეობა.
ახლა აქ პროგრამას ვადგენთ და ვამბობთ, კარგი, წლების განმავლობაში რა გამოგვიცდია?
რა განვიცადე? როგორ განვიცადე?
რა მომივიდა? რა დაემართათ ჩემს შვილებს? რა ზეწოლას ვითმენდი?
და შემდეგ ერთად ჯდებით, არა ერთმანეთის გასაკრიტიკებლად ან მსგავსი რამისთვის, არამედ იმისთვის, რომ თქვათ:
მოდით, ვისაუბროთ იმაზე, რაც მოხდა. როგორ მოვხვდით აქამდე?
და შემდეგ ამას უბრალოდ მოაგვარებენ. და შემდეგ ამისგან დასკვნებს გამოიტანენ.
ეს იქნებოდა სიმართლის კომისია. და ის შემდეგ ჩატარდებოდა, მაგალითად, გაეროს ეგიდის ქვეშ, რომელიც უზრუნველყოფდა,
რომ პროცესი სამართლიანად წარიმართულიყო და არა ისევ ცალმხრივად, პრინციპით: "ჩვენ ყველაფერი სწორად გავაკეთეთ".
და ZAAVV-მა ახლა თავის ანგარიშში გაეროსაც შესთავაზა, რომ ეს ჭეშმარიტების კომისიები უნდა არსებობდნენ.
ჩვენ შეგვიძლია მოთხოვნები წავუყენოთ. ჩვენ, არსებითად, შეგვიძლია ვთქვათ, რა გვსურს, რომ ახლა მოხდეს.
ეს მოიცავს სიმართლის კომისიების შექმნას. ის ასევე მოიცავს mRNA ვაქცინაციის დაუყოვნებლივ შეჩერებას.
ეს მოიცავს ნიუდჯინგის აკრძალვას. ეს მოიცავს მკაფიო წესს, რომ კულტურა აღარასდროს უნდა აიკრძალოს.
კულტურას ყოველთვის აქვს წინააღმდეგობის ბირთვი.
კულტურა და ხელოვნება ყოველთვის მოიცავს იდეას იმისა, თუ რა შეიძლებოდა ყოფილიყო, და,
შესაბამისად, მათში ყოველთვის არის რაღაც მეამბოხე.
მჯერა, რომ ამას მიზეზი ჰქონდა.
მგონი, თავიდან თქვით, რომ ეს ზომები მთელ მსოფლიოში განხორციელდა. ეს სიმართლე არ არის.
ასე რომ, ეს ზომები, თუნდაც ასეთი რადიკალური ზომები, ფაქტობრივად, შეზღუდული იყო დასავლურ, ან, უფრო სწორად, ინდუსტრიულად
განვითარებულ ქვეყნებში. და არსებობდა მნიშვნელოვანი განსხვავებები.
ასე რომ, ეგრეთ წოდებულ ოქსფორდის სიმკაცრის ინდექსში გერმანია ყოველთვის მნიშვნელოვნად წინ იყო.
ესპანეთში, მაგალითად, კულტურული ღონისძიებები არასდროს აკრძალულა, რადგან ესპანეთში კულტურა ასევე ესპანეთის კონსტიტუციითაა დაცული.
და ეს ნიშნავს, რომ კონცერტები ყოველთვის უნდა ტარებულიყო და ხალხს ყოველთვის უნდა ჰქონოდა უფლება დაესწრო
კონცერტებს, კულტურულ ღონისძიებებს, მუზეუმებს და ასე შემდეგ.
და მე მჯერა, რომ ტოტალიტარული საზოგადოება მხოლოდ ხელოვნების აკრძალვით შეიძლება აშენდეს.
ან როდესაც ხელოვნებაზე წვდომის აკრძალვის მცდელობები ხდება. და ეს მართლაც მომხდარა.
და სწორედ ამიტომ, ჩვენი ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი მოთხოვნაა, რომ ხელოვნება და კულტურა აღარასდროს აიკრძალოს
ამგვარად და მათზე წვდომა აღარასდროს შეიზღუდოს ისე, როგორც ეს ბოლო სამი წლის განმავლობაში განვიცადეთ.
ძალიან საინტერესოა.
და, რა თქმა უნდა, განათლება. განათლება შეზღუდულია.
მოსწავლეებს სკოლაში სიარული აღარ შეეძლოთ.
და ეს ეგრეთ წოდებული დისტანციური სწავლება არ მომხდარა, ან, არსებითად, ვერც მოხდებოდა.
სკოლის შესახებ: სკოლის მთავარი არსი ისაა, რომ ადამიანები ერთმანეთს ხვდებიან და არა იმას, რომ სადღაც მოწყობილობასთან,
მანქანასთან ზიან და რაიმე სახის განათლებას იღებენ.
მაგრამ ეს ასევე არის ეს შეკრება, ეს პირადი ურთიერთქმედება.
და მსგავსი რამ აღარასდროს უნდა აიკრძალოს. ეს აღარასდროს უნდა განმეორდეს.
და ეს, როგორც ერთი ნაბიჯი, მოიცავს სიმართლის კომისიის შექმნას, სადაც, მაგალითად, სკოლის მოსწავლეებს შეეძლებათ აღწერონ, თუ როგორ
გრძნობდნენ თავს იმ დროს და როგორ გრძნობენ დღეს, რათა საზოგადოებისთვის უფრო ნათელი
გახდეს: ჩვენ ეს არასდროს უნდა განვიცადოთ ხელახლა!
დიახ, ძალიან საინტერესოა. შესანიშნავია.
ესეც არის გასაღები წარსულთან შეგუებისა და შემდგომი დანაშაულების პრევენციისთვის, და ის ასევე არის იმ
ჭეშმარიტების კომისიების ნაწილი, რომლებიც ახლა უნდა შეიქმნას.
და ვფიქრობ, რომ ჩვენი დღევანდელი ინტერვიუ, ჩვენი დღევანდელი საუბარი ამ თემაზე, ასევე
მნიშვნელოვანი ინფორმაციაა, მათ შორის საზოგადოებისთვისაც.
რომ შემოღებულ იქნას მსგავსი რამ, რათა ხალხმა იცოდეს, რომ ის აბსოლუტურად აუცილებელია.
დიახ, ეს უნდა იყოს გზავნილი. პანდემიის პერიოდი ხასიათდებოდა დევიზით, რომ ამ წესებს კითხვის ნიშნის ქვეშ ვერავინ დააყენებდა.
და ჩვენ ამას ვუპირისპირდებით – როგორც ჩემს მაისურზე ხედავთ: თავისუფლება უარით იწყება – წესები ყოველთვის უნდა ეჭვქვეშ დადგეს.
შენ ყოველთვის უნდა შეგეძლოს უარის თქმა. თავისუფლება არის, როდესაც ადამიანს შეუძლია უარი თქვას უარყოფითი შედეგების შიშის გარეშე.
რადგან ყველას უნდა შეეძლოს ამის გაკეთება საკუთარი თავისთვის.
და ხალხმა უნდა გაიგოს, რომ გაცილებით მეტი ძალა აქვს, ვიდრე აქამდე სჯეროდა.
ხალხს უბრალოდ სჯერა, რომ ჩვენ ჩვენს წარმომადგენლებს ვანდობთ ძალაუფლებას და ისინი სწორად მოიქცევიან.
და როდესაც ჩნდება ასეთი დეზინფორმაცია, როდესაც ჩნდება ასეთი წაახალისების სტრატეგიები, როდესაც ჩნდება შოკის სტრატეგიები,
მაშინ ადამიანები უბრალოდ ბრმად მიჰყვებიან და არც კი აცნობიერებენ იმ ძალას, რომელიც სინამდვილეში აქვთ, რომ ცვლილებები მოახდინონ.
ჩვენ ვიხილეთ კორონავირუსის პანდემიის დროს, რომ ადამიანებს ნამდვილად შეუძლიათ გავლენა მოახდინონ პოლიტიკაზე
და შეცვალონ სოციალური პირობები დემონსტრაციების მეშვეობით, როგორიცაა ორშაბათის დემონსტრაციები.
და ეს სიმართლის კომისიები ასევე უნდა ემსახურებოდეს იმის გასააზრებლად, რომ სახელმწიფო ყოველთვის
ხალხზეა აგებული და რომ ძალაუფლება სინამდვილეში ხალხს უჭირავს ხელში, თუკი მას თავად არ დათმობს.
და ეს ნიშნავს, რომ საკუთარ თავს ერთგული დარჩე და, როდესაც მიხვდები, რომ რაღაც რიგზე ვერ არის, თქვა
"არა" და: "მე ამას არ დავთანხმდები, ამას არ გავაკეთებ".
ეს მნიშვნელოვანი გზავნილია. და, რა თქმა უნდა, ამის გაძლიერება ასევე შესაძლებელია ამ სიმართლის კომისიების მიერ.
და ცხადია, რომ მთავრობა, სახელმწიფოს წარმომადგენლები, რომლებიც ახლა ხელისუფლებაში არიან, ბუნებრივია, არ სურთ ასეთი რამ.
რადგან წარმომადგენლებისთვის უდიდესი საფრთხე ისაა, რომ ხალხმა გააცნობიეროს, რომ ჩვენ სინამდვილეში ამის გაკეთება არ გვიწევს.
ჩვენ არ გვმართებს, დავემორჩილოთ იმას, რასაც აქ გვეუბნებით.
და ეს უნდა იყოს გზავნილი. გზავნილი კი სინამდვილეში უნდა იყოს:
სახელმწიფო ფუნქციონირებს, როდესაც მის შიგნით მცხოვრები ხალხი აცნობიერებს თავის ძალაუფლებასა და
შესაძლებლობებს და ასევე იყენებს ამ შესაძლებლობებს.
და ესეც, სხვათა შორის, შეტანილია, შესაძლოა, ჩვენი სოციალური ანგარიშის ნაწილად, პარალელური
ანგარიშის სახით, რომელიც ჩვენ წარვადგინეთ...
როგორც, ალბათ, შეამჩნიეთ, ხდებოდა მცდელობები, რომ აღსრულებადი ინდივიდუალური ადამიანის
უფლებები ეთიკის კონცეფციით ჩანაცვლებულიყო.
ძალიან ფრთხილად უნდა ვიყოთ, რომ არ გამოვიყენოთ ტერმინი "ეთიკა".
არსებობს ეთიკის კომიტეტები და ამ ეთიკის კომიტეტებმა მოულოდნელად დაიწყეს დიქტატურა, თუ რა შეგიძლიათ და
რა არ შეგიძლიათ, და რა არის სწორი და რა — არასწორი.
ის, რაც სწორი და არასწორია, ჩვენთვის ჩამოყალიბებულია ადამიანის უფლებათა საყოველთაო დეკლარაციასა და ამ ორ პაქტში.
კერძოდ, ის ინდივიდუალური ადამიანის უფლებები, რომლებიც მე მაქვს: მე მაქვს უფლება ჩემს სიცოცხლეზე.
მე მაქვს უფლება, თავისუფლად ვიცხოვრო.
მე მაქვს შეკრების უფლება. მე მაქვს საკუთრების უფლება.
მე მაქვს უფლება, ვეძებო სასურველი სამსახური.
მე მაქვს უფლება, ჩემი შვილები ისე აღვზარდო, როგორც მინდა, და ასე შემდეგ.
ბავშვებს, რა თქმა უნდა, აქვთ უფლება, რომ არ სცემონ. ეს ყველაფერი ინდივიდუალური უფლებებია.
და მე ასევე შემიძლია დავადასტურო და მოვითხოვო ეს ინდივიდუალური უფლებები სხვადასხვა ინსტიტუციის წინაშე
და, საჭიროების შემთხვევაში, სახელმწიფოს წინააღმდეგ.
ეთიკა კოლექტიური მოვლენაა. ეთიკა უცებ აღწერა ხდება – დიახ, მართალია, დაემორჩილო სახელმწიფო წესებს, რადგან
ამ შემთხვევაში ჩვენ ყველას უკეთესად ვიქნებით და ა.შ.
და შემდეგ, მოულოდნელად, ინდივიდუალური უფლებები განათლებაზე, მუშაობაზე, ყველაფერზე, რაც ახლახან ვახსენე,
და განსაკუთრებით ჩემს ღირსებაზე, უკანა პლანზე გადადის.
და სწორედ ამიტომ ვთქვით, და ეს მოთხოვნა ამ ანგარიშშიც არის, რომ ადამიანის უფლებები, ინდივიდუალური
ადამიანის უფლებები, ეთიკით არ უნდა ჩავანაცვლოთ.
დიახ, მითხარით, საეჭვო ეთიკის მეშვეობით, საიდან მოდის ის, რომ ინდივიდუალური უფლებები ან ადამიანის
ღირსება მოულოდნელად მოლაპარაკების საგანი ხდება.
მოულოდნელად, დიახ, ზუსტად.
კარგი. ვფიქრობ, ეს ამოწმებს ყველაფერს, რაც გონებაში გაქვს.
ჩვენ ერთად გავაგრძელებთ ამაზე მუშაობას. ჩვენ ასევე გავაგრძელებთ თქვენი მუშაობის შესახებ ანგარიშის წარდგენას.
კიდევ ერთხელ, ძალიან გმადლობთ, ძალიან გმადლობთ, რომ დრო დაუთმეთ ამ ინტერვიუს.
დიახ, დიდ მადლობას გიხდით, რომ აქ ყოფნის საშუალება მომეცით.
ყოველ ჯერზე, როდესაც Kla.TV-ის ვიდეოს აზიარებთ, თქვენ მნიშვნელოვან წვლილს შეგაქვთ მედიის ტყუილებისა და ომის გაჩაღების მხილებაში.
კაცობრიობა აღარ უნდა დარჩეს სიბნელეში.