Денес сакам да го поздравам специјалниот гостин во нашето студио.
Тој е многу посебна личност, херој во моите очи.
Во најмрачниот, најнов дел од оваа пандемија на коронавирусот, кога нè мачеа напади на паника, кога моравме да издржиме
бескрајни рестрикции, кога ни беа забранети секакви работи, тој го основа "Центарот за истражување, разјаснување,
правно гонење и превенција на злосторства против човечноста".
Кога беше воведен условот за вакцинација во објектите, што додаде уште еден слој на притисок, тој на 10 декември
2023 година поднесе околу 600 кривични пријави до Федералното јавно обвинителство во Карлсруе.
Неговиот мото беше: Државата не смее да убива никого.
Ова се случи во контекст на оваа експериментална таканаречена вакцинација против коронавирус, која имаше
многу несакани ефекти, вклучувајќи и смртни случаи.
Неговото мото: Не смее да му се дозволи на државата да го стори ова. Ние никогаш не ѝ дозволивме на државата да го стори тоа.
Овој херој, кој се застана за нашата земја, кој се застана за целото човештво, често беше
виден на демонстрации заедно со Мајкл Балвег.
Тој исто така му обезбеди правна поддршка на Мајкл Балвег за време на неговите преговори и појавувања пред судот, и денес
сакам да му упатам топла добредојде на адвокатот Ралф Лудвиг.
Да, здраво, ви благодарам што ми дозволивте да бидам тука.
Господине Лудвиг, ZAAVV, овој центар за едукација и правно гонење и превенција на злосторства против човечноста,
штотуку напиша извештај до ОН – ниту еден друг освен ОН.
https://www.zaavv.com/de-de/uno
Зошто беше неопходно за вашата невладина организација ZAAVV?
Да, добро, ја усвоивме Универзалната декларација за човекови права во 1948 година.
Врз основа на искуствата од Втората светска војна и нацистичката ера, универзалните
човекови права беа воведени како индивидуални права.
И по Универзалната декларација за човекови права, беа уште два пакта.
Прво, постои граѓанскиот пакт, кој се занимава со граѓанските и политичките права, а второ, постои
социјалниот пакт, кој дополнително ги специфицира и разјаснува индивидуалните човекови права.
И во врска со овој социјален пакт, е договорено дека од почетокот на 2000-тите години земјите мора да
поднесуваат таканаречен социјален извештај на секои пет години.
Ова значи дека државите поднесуваат државен извештај.
Тие суштински мора да поднесат извештај за состојбата на човековите права, како што е дефинирано во овој социјален пакт.
Овие вклучуваат, на пример, права на труд, еднаквост, здравствени и културни права.
Државите во светот мора редовно да известуваат за овие права и за состојбата во своите земји.
Против ОН?
До ОН. Тоа го прави Социјалниот комитет на ОН.
Значи ова е под-организација или под-група на ОН.
И потоа, на секои пет години, треба да се пријави тековната состојба, така да се каже.
Каква е ситуацијата овде во однос на платите, еднаквите права и здравствената заштита?
Дали постои основно здравствено осигурување, или луѓето едноставно добиваат најдобра можна нега?
А што е со културните права? Затоа што културните права се исто така индивидуални човекови права.
И невладините организации, вклучувајќи поединци, можат да поднесат таканаречен сенчест извештај или
паралелен извештај откако овие извештаи ќе бидат објавени.
Тоа значи дека поднесувате извештај до ОН и велите:
Па, владата многу убаво извести за сè што постигнала, но заборави многу работи.
Особено, заборавете работи што тој не ги направил или што можеби ги направил во прекршување на човековите права.
За таа цел, од невладините организации се бара да достават таканаречен сенчест или паралелен извештај до одреден датум.
Тоа е она што го направивме како ZAAVV. И сега, на 18 септември...
Извинете – конкретно за овој период на коронавирусот?
Тековниот извештај, земјен извештај за Сојузната Република Германија, го опфати периодот од 2018 до 2023 година.
Значи, како социјалните права во Германија, односно правата што штотуку ги набројав, беа заштитени во овој период.
А овој период се совпадна со пандемијата на коронавирусот.
А тоа значи дека во земјен извештај, Сојузната Република Германија некако заборавила да ги пријави
мерките што ги презела помеѓу 2020 и 2023 година.
И сега од нас, како невладини организации, се бара да составиме таканаречен список на прашања... – со други зборови,
се бара од нас да кажеме што не е вклучено во овој извештај.
Кои празнини постојат? Што заборавиле?
И ние во ZAAVV го сметавме ова за наша задача и рековме:
Добро, ако самата федерална влада не известува дека учениците се трауматизирани затоа што не им беше дозволено да одат на
училиште, затоа што мораа да носат маски додека беа на училиште, постојано беа тестирани и така натаму,
тогаш ние мораме да известуваме за оваа трауматизација.
Ако федералната влада не успее да открие дека спровела медицински процедури врз луѓе без оглед на медицинските стандарди, на пример
оваа задолжителна вакцинација, ние мораме да го пријавиме тоа.
Да, ако федералната влада заборави дека мерките што ги презеде се во суштина засновани на поттикнување и
шок-терапија, што претставува повреда на човековите права, ние мораме да известиме за тоа.
Да, ако федералната влада заборави дека дозволува препорака за вакцинација на бремени жени без никаква научна
оправданост, т.е. препорака за вакцинација со мРНК вакцина, ние мораме да известиме за тоа.
И тоа е она што го напишавме во нашиот паралелен извештај.
Или, на пример, културните права, имајќи предвид дека помеѓу 2020 и 2023 година, културата во Германија практично престана да
постои, и дека од одреден момент натаму, само на вакцинираните им беше дозволено да присуствуваат на концерти или да одат во кино.
Ако федералната влада не успее да извести за овие прекршувања на човековите права во текот на овој период,
ние мораме да го сториме тоа. И токму тоа го направивме.
Ова потоа ќе се дискутира на 18 септември во Женева со претставници на Сојузната влада и претставници на ОН.
Неверојатно е дека нашите политичари остануваат целосно молчеливи во нивниот извештај за овие навистина скандалозни ограничувања,
за овие масовни – навистина – прекршувања на човековите права и, како да го кажам, за траумата што ја предизвика тоа
што децата мораа да носат маски. Ништо од ова не е спомнато?
Ништо од ова не е спомнато.
Неверојатно.
Точно, можеби би можеле да кажеме: Добро, поради пандемиската ситуација и опасната природа на овој вирус, ги ограничивме
следниве права во следната мера за време на овој период.
Тоа можеше да се каже. Но федералната влада дури ни не се обиде да ги оправда мерките што ги
презеде; наместо тоа, таа целосно ги заташка.
Тие воопшто не известија за тоа. Има фуснота која вели дека во моментов постои проблем со многу трауматизирани ученици.
И во оваа фуснота потоа се повикува на друг извештај, кој пак има уште една фуснота, каде што
пишува дека тоа можеби се должи на овие мерки.
Но тоа беше во основа сè. Инаку – за задолжителното вакцинирање, за штетите од вакцините, за смртните случаи од вакцини, за мерките
за притискање и за шок-мерките, за културните ограничувања, за сè што доживеавме од 2020 до 2023 година – ни збор, ништо.
Наместо тоа, федералната влада всушност се фали дека успеала да воведе родово неутрален јазик и да спречи дискриминација, бидејќи
сега луѓето кои го доживуваат својот пол поинаку од оној што е регистриран при раѓањето имаат
можност да го променат својот пол и така натаму.
Тоа беа успесите или значајните настани од 2018 до 2023 година.
Во извештајот за Федеративна Република Германија не е спомнато ништо друго.
Да, неверојатно е. И сега на 18-ти има сослушување, ако добро разбирам – од самиот ОН, од овој социјален комитет?
Точно, процесот ги вклучува државите, сите држави-членки на ОН кои се вклучени во ова и кои го ратификуваа овој социјален пакт.
Тие известуваат за овие различни области.
Потоа невладините организации имаат рок и време – во овој случај, до 30 јуни.
На 30 јуни го поднесовме, мислам дека беше на 28-ми.
Значи, до 30 јуни можете да го поднесете овој таканаречен паралелен извештај, во кој го разгледувате извештајот на
федералната влада, односно на државата, и потоа, како невладина организација, укажувате на сè што недостасува.
Околу 20 невладини организации од Германија ги поднесоа своите паралелни извештаи.
Ниту еден од другите не споменува ништо за коронавирусот.
Неверојатно.
Значи, тоа значи дека добивате впечаток дека тоа се, во суштина, сите невладини организации финансирани од
државата, односно очигледно повеќе како навивачки отколку критички организации за човекови права.
И тие го поднесуваат до тој датум. И ние го направивме тоа.
И потоа, во одреден период – верувам дека тоа е од крајот на август до 3 октомври – ќе има... Па, верувам дека нашата
област опфаќа пет земји, освен Сојузната Република Германија, и таканаречен брифинг ќе се одржи пред Социјалниот комитет на ОН.
Тоа значи дека ние сме повеќе или помалку во голема сала, но таа е затворена. Ништо не се пренесува кон надворешниот свет.
А потоа тие известуваат за овие прашања, кои, така да се каже, ги покренуваат невладините организации,
и прашуваат каде сè уште има простор за подобрување.
И потоа се составува таканаречен список на прашања.
Ова значи дека ОН сега во суштина ѝ задава домашна задача на федералната влада за тоа
што треба да го промени и подобри во иднина.
И потоа, по пет години, тие повторно ќе проверат: дали се придржувале?
Дали ја подобриле состојбата со човековите права или не?
Значи, ако добро разбирам, господине Лудвиг, ZAAVV практично беше единствената организација што изрази критика?
Па, исто како што беше за време на пандемијата на коронавирусот.
Имаше само мал број критичари, луѓе кои го критикуваа.
Речиси сите беа на мислење дека се соочуваме со сериозна пандемија.
И кога имаме сериозна пандемија, мораме слепо да ја следиме владата. Со други зборови, мораме да бидеме послушни.
Овие правила не смеат да се доведуваат во прашање, тоа беше мотото тогаш. Дали треба да се послуша?
И да, сите продолжуваат да го прават тоа. Значи, сè уште сме заглавени во овој наратив.
И клучен дел од нашиот паралелен извештај е тоа што многу, многу јасно е наведено како беше применета оваа шок-стратегија.
Луѓето се шокирани, и овој шок сè уште има ефект.
И една од барањата – ние исто така поставуваме барања во овој извештај; дозволено е да се
поставуваат барања кои мора да се спроведат.
И една од нашите барања е шок-тактиките да бидат забранети, ОН ефективно да прогласи дека шок-тактиките секогаш ќе се сметаат
за повреда на човековите права, за злосторство против човештвото.
Кога државата користи шок-тактики, што беше случај овде, мотото е:
Вашите баба и дедо ќе бидат многу засрамени ако не ги следите правилата. Потоа беше редот на децата, и така натаму.
Па кога државата ги шокира луѓето, како овие слики од Кина, сликата од Бергамо, која влезе во историјата
како слики од Бергамо, тврдењата дека ако не ги следите овие правила, тогаш многу луѓе ќе умрат.
Потоа баба и дедо ќе умрат, потоа еден ќе се задуши болно, и така натаму.
Сè е стратегија на шок. И кога државата ја користи оваа стратегија на шок врз своите граѓани, позната како наџинг, за да
ги турне во одредена насока, тогаш, секако, луѓето ја следат.
И, како што знаеме, ова предизвикува реакција во мозокот што ги тера луѓето одеднаш да станат послушни и повеќе или помалку да
престанат да ги доведуваат во прашање критичните мерки и, како што исто така видовме, да почнат да ги прогонуваат критичарите.
Па, низ што сè сме поминале, со претреси на домови, криминализација и така натаму, а исто така и со
јавна криминализација во медиумите и така натаму.
И тоа се случува поради оваа шок-стратегија. И мораме да ја забраниме.
Мораме да обезбедиме државата повеќе да не може да се обидува да влијае врз населението на овој начин.
И колку веројатно мислите дека е дека државата ќе го промени својот пристап?
Па што точно ќе се случи? Дали можеби ќе добие список со мерки кои детално опишуваат што треба да
промени во иднина? Или како тоа ќе функционира во пракса?
Точно, ќе има каталог на мерки што ги опишуваат овие критични точки.
Значи, веќе постигнавме доста.
Ние го поднесовме паралелниот извештај, и паралелниот извештај е прифатен.
Објавено е на веб-страницата на ОН, , па можете да го прегледате и прочитате таму.
Бевме поканети таму како невладина организација – според мене, единствената невладина организација во
Германија која се залага за поединечни човекови права.
Очигледно, сите останати не го прават тоа.
Ќе бидеме таму во оваа сала за брифинг, во оваа сала, каде што ќе се дискутира.
Ова значи дека федералната влада во суштина ќе се соочи со нашите аргументи.
Ова вклучува, на пример, фактот дека (проф. д-р Денис) Ранкур навистина покажа во една студија , дека до крајот на 2022
година, 17 милиони луѓе ширум светот ќе умрат од вакцинацијата.
Тоа е важна точка, на која мораме да кажеме:
Овде е воведено нешто, дури и со сила, што докажано предизвика смрт на 17 милиони луѓе ширум светот.
Мислам, 17 милиони луѓе – кога во историјата 17 милиони луѓе некогаш умреле како резултат на
владините мерки? Да, не смееме да го заборавиме сето тоа.
И тоа значи дека сме стигнале таму. Таму нè препознаваат.
Можеме да ги придонесеме нашите согледувања. И тоа е уште еден дел од сложувалката во процесот на разјаснување и преоценување.
Да, така што го објавуваме, вклучувајќи го и преку веб-страницата на ОН.
Аргументите што ги изнесуваме, кои се сите научно потврдени, мора да се земат предвид.
Мора да го дискутирате тоа со нас. И во одреден момент повеќе не можете да ги игнорирате.
И ти ја изговори реченицата: Државата не смее да убие никого.
Сè уште имам втора реченица за додавање:
Злосторствата против човечноста или злосторствата против човештвото не подлежат на никаков застарен рок.
Значи, она што го правиме сега е следната фаза.
Ние поднесовме кривични пријави. Тие, секако, беа отфрлени.
Претпоставивме дека така ќе биде, но тоа е исто така неопходен чекор за да можеме да поднесеме кривична пријава во Хаг.
Сега ова се научно и политички преиспитува и документира, дека овие дејства се случиле и дека имало последици.
И тоа ќе биде следниот чекор: да се гонат овие дела и да се држат одговорни оние што ги воведоа.
Затоа секогаш одиме еден чекор понатаму. И тоа е дел од тоа.
Навистина е тешко да се поверува.
Значи, извештајот на нашата влада не ги спомна, на пример, декласифицираните записници од Институтот
"Роберт Кох", во кои се наведуваше дека никогаш не постоела медицинска потреба за овие мерки.
Значи, ова е чисто политички мотивирано, бидејќи воопшто не е спомнато.
Самиот факт што протоколите на Роберт Кох мораа да се добијат преку судска постапка, што владата сама по себе не
рече: "Погледнете, еве го нашиот извештај, како размислувавме тогаш, како постапувавме, во каква ситуација бевме."
И откако беа исчистени, сите беа и зацрнети.
Протоколите на Роберт Кох, за кои знаеме, се протечени.
Да, оние што не се цензурирани, каде што навистина можеме да прочитаме што се случило. И
тоа не е баш славно поглавје во историјата.
Можете да видите дека... Ние секогаш ни велеа: следете ја науката, верувајте ѝ на науката!
Протоколите на RKI исто така вратија малку доверба овде, имено:
Всушност, верувајте во науката, бидејќи науката е дискурс, таа е противречност, таа е дебата.
И навистина тоа се случи во РКИ.
И потоа политички беше одлучено дека овој спор, научниот спор и научните наоди нема да бидат
спроведени, туку наместо тоа беа преземени политички мерки.
Ние исто така го гледаме ова во... Дел од овој извештај е за тоа како функционира СТИКО, Постојаниот комитет за вакцинација.
Постојаниот комитет за вакцинација е всушност тело составено од професори кои се членови за да
стекнат одреден углед или признание во своите биографии.
Ние сме дел од овој постојан комитет за вакцинација, но постојаниот комитет за вакцинација е чисто политички
доминиран орган каде што, на крајот, одлуките не се носат врз основа на научни наоди, туку врз основа на политички наоди.
И тоа е она што го открија протоколите на RKI.
И секако, федералната влада не сака тоа во таков извештај, бидејќи тогаш би станало очигледно дека овие
прекршувања на човековите права не се случиле ниту од добра волја, туку всушност од политичко уверување.
Па, од гледна точка на граѓаните, така е во моментов.
Државата го мете целото минато под тепих.
Од владините и невладините организации, да речеме дваесет што ги поднесуваат своите
извештаи, само една ја крена прстот и рече: "Не вака!"
Извршено е злосторство. Тоа е, во основа – да го кажам вака – како Давид да се бори против Голијат, нели?
Огромно мнозинство на спротивставени гласови, или каде што морате да се пробиете.
Како граѓанин како мене може да ја поддржи вашата работа за да добие поголемо значење и луѓето да станат
свесни дека ова преиспитување и спречувањето на понатамошни злосторства се неопходни?
Па, пред сè, можете да не поддржите со тоа што ќе станете поддржувачки член.
Значи, имаме многу поддржувачи. Го формиравме ZAAVV како центар.
Постои здружение за поддршка каде што можете да станете поддржувачки член и, верувам, финансиски да придонесете
за работата со месечна донација почнувајќи од десет евра.
Затоа, се разбира, секогаш се прават трошоци.
Значи, на пример, патувањето до Женева сега, да се биде таму во Женева, чини пари.
Изработката на ваков извештај, кој траеше повеќе од шест месеци, вклучувајќи повторени состаноци,
консултирање со експерти и слично, исто така чини пари.
Значи, една можност е дека навистина можете да го поддржите финансиски и преку поддржувачко членство.
Во спротивно, исто така имаме можности за соработка.
Значи, имаме различни комисии, имаме различни организации.
Значи, ние во суштина градиме на четири под-области во овој ZAAVV.
Вие го спомнавте тоа порано: истрага, преиспитување, правна постапка и превенција.
Имаме под-организации за секоја од овие области, кои работат во различни области.
Значи, на пример, изработка на летоци, разгледници, информации, соопштенија за печат и така натаму.
Имаме можност да го видиме ова на веб-страницата на ZAAVV : таму можете да ги опишете вашите сопствени искуства.
Во основа, можете сами да пријавувате случаи, работи што сте ги доживеале – дали сте биле прогонувани на
демонстрации или не ви било дозволено да влезете на концерт.
Сите овие работи што сами сте ги доживеале можат да се пријават таму преку формулар за регистрација .
Затоа што ако отидете во Хаг... Веќе постои кривична пријава во Хаг која двата бранители на човекови права, кои
всушност го напишаа извештајот заедно со мене, веќе ја поднесоа.
Постои број на предмет, веќе има кривична пријава во Хаг и ние продолжуваме да ја дополнуваме.
Ова значи дека секогаш кога ќе имаме нови случаи, кога ќе имаме повеќе жртви од вакцината, кога ќе имаме колатерална штета и
така натаму, Хаг секогаш мора да ја сноси најголемата тежина.
Ова значи дека Хага ќе бара многу информации, кои можете да ни ги доставите.
За да можете да ги дадете информациите на ZAAVV, можете да ни испратите документи.
Сега имаме одличен серверски систем каде што можете да поднесувате видеа и документи.
Ве молиме, испратете сè што доживеавте за време на пандемијата на коронавирусот до ZAAVV. Едноставно посетете ја
веб-страницата на ZAAVV (www.zaavv.com) за да видите како.
Едноставно поставете предмети таму, поставете датотеки или испратете ги по е-пошта.
И, како што рековме, имаме систем за документација каде што сè правиме читливо. Секое видео веднаш се транскрибира .
Ова значи дека можеме да користиме функција за пребарување, така што адвокатите и академиците веќе можат да
пребаруваат низ многубројни настани што се случија за време на пандемијата на коронавирусот.
Видеа, како што реков, документи, датотеки, информации и, секако, сите тие писма со поттикнување и шок-стратегија.
Сето ова се собира, документира и поставува на временска линија за да можеме да го обработиме за идните
генерации и да го направиме достапно за научна анализа.
И тоа значи дека можеме да ги имаме сите наши сопствени искуства.
На пример, еднаш направив апел. Секој, вклучувајќи и тебе, може да го направи тоа.
Многу е важно да снимите видео со вашиот мобилен телефон. Секој денес има мобилен телефон.
Ставете го мобилниот телефон пред вас, снимајте видео или раскажете му на некого за вашата приказна
за она што го доживеавте помеѓу 2020 и 2023 година.
Ова е многу важно, бидејќи инаку нашата усна историја е ограничена на она што го известуваат главните
медиуми или главните весници, телевизијата и така натаму.
Подобро е луѓето да си кажат самите.
Ова го знаеме од времето на националсоцијализмот – сега гледаме многу постари луѓе кои
тогаш беа таму и можат да раскажат што се случило.
А сега, во современото време, сите можеме да бидеме современи сведоци, едноставно снимајќи на видео, раскажувајќи ги нашите
сопствени приказни и испраќајќи ги до ZAAVV, прикачувајќи ги.
И секој глас едноставно носи тежина во вашата кауза, во нашата заедничка кауза да се справиме и да спречиме такви
работи, и пред сè да обезбедиме тие никогаш повеќе да не се случат. Тоа исто така ѝ дава тежина на целата работа.
Да, исто така и за во иднина. Точно, сепак има тежина.
Значи, ние работиме кон целта – која, инаку, е исто така една од понатамошните барања во нашиот паралелен
извештај – дека сакаме да има таканаречена комисија за вистина.
Што е комисија за вистината?
Комисијата за вистината е установен термин, дури и во ОН.
Ова значи дека во случаи на кршење на човековите права, како во Руанда или во Јужна Африка, по укинувањето на
апартхејдот беше формирана таканаречена комисија за вистина.
Комисија за вистина значи дека погодените се собираат заедно. Што доживуваме сега?
Гледаме истражни комисии, комисии за истрага и така натаму.
Ова значи дека сторителите навистина седат заедно и разговараат за тоа што се случило тогаш.
Каде се одвиваат жртвите? Да, неколку експерти ќе ни се придружат, но тоа е сè.
Но каде се луѓето кои беа погодени? Каде се случува ова?
Бидејќи луѓето кои се погодени го искусиле ова од прва рака.
И, според мене, ни треба комисија за вистината во секој округ, во секоја општина, каде што може да се занимаваме со минатото.
Што всушност се случи во овој период? Кој беше вклучен? Кој беше вклучен и како?
Здравствените власти учествуваа, училиштата учествуваа, администраторите на училиштата учествуваа,
работодавачите учествуваа, полицијата учествуваше, властите на собранието учествуваа.
Сите учествуваа и ги дискриминираа луѓето, ги угнетуваа луѓето кои всушност само критички
се прашуваа дали сè што слушаме овде е вистина.
И ова мора да се случи локално во таканаречените комисии за вистина.
Тоа значи дека не мора... – како што реков, комисиите за истрага и истражната комисија се сосема во ред.
Но ни се потребни локални комисии каде сторителите и жртвите седат заедно на иста маса и разговараат, каде навистина се
обработува она што навистина се случило, каде сторителите исто така објаснуваат зошто го направиле тоа што го направиле.
Потоа се враќаме на стратегијата на шок, на поттикнувањето, каде што велат: "Ние во сè тоа верувавме."
И потоа развивате нови правила за коегзистенција и велите: "Добро, каде можам да инсталирам заштитни ѕидови?"
Каде можам да обезбедам дека нешто вакво никогаш повеќе нема да се случи?
А овие комисии за вистина, кој ги иницира? Како се формираат?
Па, комисиите за вистина можат да се иницираат на различни начини.
Сега се обраќаме до ОН, барајќи од него да упати барање до Федералната влада, во суштина велејќи: обезбедете ги средствата.
Значи, во принцип, на државно ниво, односно на федерално државно ниво или дури и на федерално ниво, може да се
каже дека ние обезбедуваме... – наместо да вложиме уште 15 милиони во унапредување на демократијата...
Токму овие невладини организации потоа стануваат и велат дека всушност немаат ништо за критикување.
Ние добиваме пари од државата, сè е во најдобар ред.
Овие 15 милиони, кои сега сакаат да ги зголемат, не се користат за продолжување на промовирањето
на демократијата, оваа таканаречена демократија...
Не се промовира демократија, туку нашата демократија – тоа се два различни концепта.
Да речеме, дека ќе ги наменувате овие пари за организации или луѓе кои локално формираат комисија за вистината.
И потоа навистина седите таму и велите: "Добро, ќе одиме во општината или во градското собрание, во
зависност од тоа каде има простор." И секој може да учествува.
Сега составуваме програма и велиме: добро, што сме искусиле низ годините?
Што искусив? Како го искусив?
Што ми се случи? Што им се случи на моите деца? Каков притисок морав да издржам?
И потоа заедно седнувате, не во смисла да се судиме еден на друг или нешто слично, туку да кажеме: ајде да
поразговараме за тоа што се случи. Како стигнавме до оваа точка?
И потоа едноставно ќе се реши. И потоа ќе се извлечат заклучоци од тоа.
Тоа би била комисија за вистина. И тоа потоа би се одвивало под покровителство на, на пример, ОН, кои би
обезбедиле дека ќе се спроведе фер и не повторно еднострано, по принципот "ние направивме сè како што треба".
И ZAAVV сега во својот извештај до ОН предложи дека треба да постојат комисии за вистината.
Можеме да поднесеме барања. Во суштина можеме да кажеме што сакаме да се случи сега.
Ова вклучува формирање комисии за вистината. Исто така, вклучува итно запирање на вакцинациите со мРНК.
Ова вклучува забрана на нуджинг. Вклучува јасна регулатива дека културата никогаш повеќе не смее да биде забранета.
Културата секогаш има јадро на отпор.
Културата и уметноста секогаш ја вклучуваат идејата за она што би можело да биде, и затоа секогаш имаат елемент на отпор.
Верувам дека имаше причина за тоа.
Мислам дека на почетокот рековте дека овие мерки се спроведени ширум светот. Тоа не е точно.
Значи, овие мерки, дури и овие драстични мерки, беа ограничени, во суштина, на западните земји, или поточно на
индустријализираните земји. И постоеја значителни разлики.
Значи, во таканаречениот Оксфордски индекс на строгост , Германија секогаш била далеку понапред.
Во Шпанија, на пример, културните настани никогаш не беа забранети, бидејќи културата во
Шпанија е исто така вградена во шпанскиот устав.
И тоа значи дека концертите секогаш морале да се одржуваат, а луѓето секогаш морале да имаат право да присуствуваат
на концерти, културни настани, музеи и така натаму.
И верувам дека тоталитарно општество може да се изгради само со забрана на уметноста.
Или кога се прават обиди да се забрани пристапот до уметноста. И тоа се случило.
И затоа една од нашите најважни барања е уметноста и културата никогаш повеќе да не бидат забранети на овој начин, а
пристапот до нив никогаш повеќе да не биде забранет на начинот на кој го доживеавме во изминатите три години.
Многу интересно.
И, секако, образованието. Образованието е ограничено.
Учениците повеќе не можеа да одат на училиште.
И ова таканаречено учење на далечина не се одржа, или во суштина не можеше да се одржи.
За училиштето: Суштинската работа кај училиштето е што луѓето се собираат заедно, наместо да седат некаде
пред уред или машина и да впиваат некакво образование.
Но исто така е и ова зближување, оваа меѓучовечка интеракција.
И нешто слично на ова никогаш повеќе не смее да биде забрането. Никогаш повеќе не смее да се случи.
И тоа вклучува, како еден чекор, формирање на комисија за вистината каде, на пример, учениците можат да опишат како
навистина се чувствувале во тоа време и како се чувствуваат и денес, за да стане појасно за општеството:
никогаш повеќе не смееме да направиме нешто слично!
Да, многу интересно. Прекрасно.
Тоа е исто така клучот за помирување со минатото и спречување на понатамошни злосторства, и тоа е дел од
овие комисии за вистина што сега треба да се формираат.
И мислам дека нашето интервју денес, нашиот разговор денес на оваа тема, е исто така
важна информација, вклучително и за јавноста.
Треба да се воведе нешто слично, за луѓето да знаат дека тоа е апсолутно неопходно.
Да, тоа мора да е пораката. Периодот на пандемијата беше обележан со мотото дека овие
правила не смеат да се доведуваат во прашање.
И ние се спротивставуваме на тоа – како што можете да видите овде на мојата маичка: Слободата започнува со "не"
– правилата секогаш треба да се доведуваат во прашање.
Секогаш мораш да кажеш не. Слободата е кога некој може да каже не без да се плаши од негативни последици.
Затоа секој мора да може тоа да го направи за себе.
И луѓето мора да научат дека имаат значително повеќе моќ отколку што досега верувале.
Луѓето едноставно веруваат дека ние им даваме моќ на нашите претставници и тие ќе постапат правилно.
И кога ќе се појави таква дезинформација, кога ќе се појават такви стратегии за поттикнување, кога ќе се појават такви
стратегии на шок, тогаш луѓето едноставно слепо ги следат и дури не се свесни за моќта
што навистина ја имаат да ги променат работите.
Видовме за време на пандемијата на коронавирусот дека луѓето навистина можат да влијаат врз политиката и да
ги променат социјалните услови преку демонстрации, како што се демонстрациите во понеделник.
И овие комисии за вистина треба исто така да служат за да им станат јасни на луѓето дека државата секогаш се
гради врз луѓето и дека народот навистина ја држи власта во своите раце, освен ако не се откаже од неа.
А тоа значи да останеш верен на себеси и, кога ќе забележиш дека нешто не е во ред, да кажеш "не" и да
речеш: "Нема да се согласам со тоа, нема да го правам тоа."
Тоа е важна порака. И, секако, ова може да се зајакне и преку овие комисии за вистина.
И е јасно дека владата, претставниците на државата кои сега ја држат власта, природно не сакаат такво нешто.
Бидејќи најголемата опасност за претставниците е луѓето да сфатат дека всушност не мораме да го правиме ова.
Не мораме да се согласиме со она што ни кажувате да го правиме овде.
И тоа треба да биде пораката. Пораката всушност треба да биде:
Државата функционира кога луѓето во неа се свесни за својата моќ и своите можности и ги користат тие можности.
И тоа е исто така дел од нашиот социјален извештај, нашиот паралелен извештај што го поднесовме...
Како што можеби сте забележале, се направени обиди да се заменат поединечните човекови
права, кои се спроведливи, со концептот на етика.
Мораме да бидеме многу внимателни да не го користиме терминот етика.
Постојат етички комисии, и тие одеднаш почнаа да диктираат што можете, а што не можете
да правите, и што е правилно, а што погрешно.
Што е правилно и што е погрешно е утврдено за нас во Универзалната декларација за човекови права и во овие два завета.
Имено, поединечните човекови права што ги имам: имам право на мојот живот.
Имам право да го живеам својот живот слободно.
Имам право да се собирам. Имам право да поседувам имот.
Имам право да ја барам работата што ја сакам.
Имам право да ги воспитувам моите деца онака како што сакам, и така натаму.
Децата, секако, имаат право да не бидат тепани. Сите овие се поединечни права.
И јас исто така можам да ги тврдам и да ги барам овие индивидуални права пред различни
институции и против државата, ако е потребно.
Етиката е нешто колективно. Етиката одеднаш станува опис – да, правилно е да се покоруваме на државните
правила, бидејќи така сите ќе бидеме подобро, и така натаму.
И потоа одеднаш индивидуалните права на образование, на работа, на сè што штотуку го спомнав, а
особено на мојата достоинство, паѓаат во заборав.
И затоа рековме, и ова е исто така барање во овој извештај, дека не смееме да ги замениме
човековите права, поединечните човекови права, со етика.
Да, кажи ми, преку сомнителна етика, каде индивидуалните права или човечкото достоинство одеднаш стануваат предмет на преговори.
Одеднаш, да, точно.
Добро. Мислам дека тоа го сумира сè што ти е на ум.
Ќе продолжиме да работиме на ова заедно. Исто така, ќе продолжиме да известуваме за вашата работа.
Уште еднаш, многу ви благодарам, многу ви благодарам што одвоивте време за ова интервју.
Да, многу ви благодарам што ми дозволивте да бидам тука.
Секој пат кога ќе споделите видео од Kla.TV, давате клучен придонес во разоткривањето на
медиумските лаги и поттикнувањето на војна.
Човештвото повеќе не треба да останува во темнина.