Ik wil vandaag een speciale gast verwelkomen in onze studio.
Hij is een heel speciaal persoon, een held in mijn ogen.
In het donkerste, meest recente verleden van deze coronapandemie, waarin we werden geteisterd door paniekaanvallen, waarin we
eindeloze beperkingen moesten ondergaan, waarin ons al het mogelijke werd verboden, richtte hij het "Centrum voor
de Herwaardering, Opheldering, Juridische Vervolging en Preventie van Misdaden tegen de Menselijkheid" op.
Toen de vaccinatieplicht in faciliteiten werd ingevoerd, ging hij nog een stap verder en diende op 10 december
2023 ongeveer 600 strafrechtelijke aanklachten in bij het federale openbaar ministerie in Karlsruhe.
Zijn motto was: De staat mag geen mensen doden.
Dit gebeurde met het oog op deze experimentele zogenaamde vaccinatie tegen corona, waarbij er
veel bijwerkingen waren, waaronder sterfgevallen.
Zijn motto: De staat mag dat niet doen. We hebben de staat nooit toestemming gegeven om dit te doen.
Deze held, die opkwam voor ons land, die opkwam voor de mensheid als geheel, was vaak te
zien bij demonstraties, naast Michael Ballweg.
Hij bood ook juridische ondersteuning aan Michael Ballweg tijdens zijn onderhandelingen en zijn dagen in de
rechtszaal, en ik wil Ralf Ludwig vandaag welkom heten.
Ja, hallo, bedankt dat ik hier mocht zijn.
Mijnheer Ludwig, het ZAAVV, dit centrum voor het onderzoek en de gerechtelijke vervolging en preventie van
misdaden tegen de menselijkheid, heeft net een rapport geschreven aan de VN - niemand minder dan de VN.
Waar gaat dit rapport over? Waarom was dit rapport er?
Waarom had uw niet-gouvernementele organisatie ZAAVV dit nodig?
Ja, we hebben de "Universele Verklaring van de Rechten van de Mens" aangenomen in 1948.
De ervaringen van de Tweede Wereldoorlog en het Nazi-tijdperk leidden tot de introductie van
universele mensenrechten als individuele rechten.
En na de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens volgden er nog twee verdragen.
Het eerste is het Burgerpact, over burger- en burgerrechten, en het tweede is het Sociaal Pact, dat
individuele mensenrechten verder concretiseert en verduidelijkt.
En met betrekking tot dit sociale pact is afgesproken dat staten vanaf het begin van de jaren 2000 elke
vijf jaar een zogenaamd sociaal verslag moeten indienen.
Dit betekent dat de staten een staatsverslag moeten indienen.
Ze moeten als het ware een verslag indienen over de staat van de mensenrechten zoals die in dit sociale pact zijn vastgelegd.
Dit zijn bijvoorbeeld arbeidsrechten, gelijke rechten, gezondheid en culturele rechten.
Staten moeten regelmatig verslag uitbrengen aan de wereld over deze rechten en over de situatie in hun land.
Op weg naar de VN?
Richting de VN. Dat is het Sociaal Comité van de VN dat dit doet.
Dit is dus een suborganisatie of subgroep van de VN.
En elke vijf jaar moet de status worden gerapporteerd, bij wijze van spreken.
Hoe zit het met lonen, gelijke rechten en gezondheidszorg?
Is er basisgezondheidszorg of krijgen mensen de best mogelijke zorg?
Hoe zit het met culturele rechten? Omdat culturele rechten ook individuele mensenrechten zijn.
En niet-gouvernementele organisaties, waaronder individuen, kunnen een zogenaamd schaduwrapport of parallel
rapport indienen zodra deze rapporten zijn gepubliceerd.
Met andere woorden, je dient een rapport in bij de VN en zegt:
Welnu, hier heeft de staat heel mooi gerapporteerd over wat het heeft bereikt, maar veel dingen zijn vergeten.
Hij vergeet vooral ook dingen die hij niet heeft gedaan of die hij misschien zelfs in strijd met de mensenrechten heeft gedaan.
En de niet-gouvernementele organisaties wordt dan gevraagd om voor een bepaalde datum een zogenaamd
schaduwrapport of parallel rapport in te dienen.
Dat hebben we gedaan als ZAAVV. En nu, op 18 september...
Neem me niet kwalijk - over deze Corona tijd in het bijzonder?
Het huidige verslag was, het staatsverslag van de Bondsrepubliek Duitsland was van 2018 tot 2023.
Met andere woorden, hoe de sociale rechten in Duitsland, de rechten die ik net heb opgesomd, in deze tijd werden nageleefd.
En in die tijd vond de pandemie van het coronavirus plaats.
En dat betekent dat de Bondsrepubliek Duitsland op de een of andere manier is vergeten om in het staatsverslag verslag te doen
van de maatregelen die zij tussen 2020 en 2023 heeft genomen.
En nu worden wij, als niet-gouvernementele organisaties, gevraagd om een zogenaamde Lijst van kwesties op te
stellen... - met andere woorden, we zeggen eigenlijk: wat staat er niet in dit verslag?
Welke gaten zijn er? Wat zijn ze vergeten?
En wij van ZAAVV zagen dit als onze taak en zeiden:
Oké, als de federale regering zelf geen verslag uitbrengt over het feit dat schoolkinderen getraumatiseerd zijn omdat ze niet
naar school mochten, omdat ze maskers moesten dragen als ze daar waren, voortdurend getest werden enzovoort, dan
moeten wij verslag uitbrengen over deze traumatisering.
Als de federale overheid vergeet te melden dat ze medische ingrepen tegen mensen heeft uitgevoerd zonder de
medische normen in acht te nemen, bijvoorbeeld deze verplichte vaccinatie, dan moeten we dit melden.
Ja, als de federale regering vergeet dat de maatregelen die ze hebben genomen in wezen gebaseerd zijn op nudging
en shocktherapie, wat een schending van de mensenrechten is, dan moeten we daarover rapporteren.
Ja, als de federale overheid vergeet dat ze een vaccinatie-aanbeveling voor zwangere vrouwen toestaat zonder dat
daar een wetenschappelijke rechtvaardiging voor is, d.w.z. een vaccinatie-aanbeveling met
mRNA-vaccinatie, dan moeten we daarover rapporteren.
En dit is wat we schreven in ons parallelle verslag.
Of bijvoorbeeld culturele rechten, dat er in de periode tussen 2020 en 2023 vrijwel geen cultuur was in Duitsland, dat
je als gevaccineerde vanaf een bepaald moment alleen nog maar concerten mocht bezoeken of naar de bioscoop mocht.
Als de federale regering in deze periode vergeet om verslag uit te brengen over deze beperkingen van de
mensenrechten, dan moeten wij dat doen. En dat hebben we gedaan.
En dit zal op 18 september in Genève worden besproken met vertegenwoordigers van de Duitse regering en de VN.
Het is ongelooflijk dat onze politici in hun verslag volledig zwijgen over deze werkelijk schandalige beperkingen, over deze
massale - echt waar - mensenrechtenschendingen en ook, hoe zal ik het zeggen, als er kinderen met maskers
rondlopen, over de traumatisering die daardoor heeft plaatsgevonden. Niets van dit alles is genoemd?
Niets van dit alles is genoemd.
Ongelooflijk.
Precies, je zou kunnen zeggen: Oké, vanwege de pandemische situatie en vanwege de gevaarlijke aard van
dit virus, hebben we de volgende rechten gedurende deze tijd in de volgende mate beperkt.
Dat had je kunnen zeggen. Maar de federale regering probeerde niet eens om de maatregelen die ze hadden genomen te
rechtvaardigen, in plaats daarvan negeerden ze ze volledig.
Ze hebben er helemaal niet over gerapporteerd. In een voetnoot staat dat er momenteel een
probleem is met veel getraumatiseerde schoolkinderen.
En in deze voetnoot wordt vervolgens verwezen naar een ander rapport, dat weer een voetnoot heeft waarin
staat dat het mogelijk te wijten is aan deze maatregelen.
Maar dat was echt alles. Afgezien daarvan - over verplichte vaccinatie, over vaccinatieschade, over vaccinatiedoden, over
de duw- en schokmaatregelen, over de culturele beperkingen, over alles wat we meemaakten van 2020 tot 2023 - geen woord, niets.
In plaats daarvan prijst de federale regering zichzelf omdat ze erin geslaagd is gendergeschikt taalgebruik in te voeren en
discriminatie te voorkomen, want nu hebben mensen die hun geslacht anders zien dan bij hun geboorte geregistreerd,
de mogelijkheid om van geslacht te veranderen, enzovoort.
Dit waren de successen of nieuwswaardige items van 2018 tot 2023.
Al het andere is niet opgenomen in het verslag, in het staatsverslag van de Bondsrepubliek.
Ja, dat is ongelooflijk. En nu op de 18e is er een hoorzitting, als ik het goed begrepen heb
- van de VN zelf, van deze sociale commissie?
Precies, het proces is, de staten, alle staten van de VN die erbij betrokken zijn, die dit sociale pact hebben geratificeerd.
Ze brengen verslag uit over deze verschillende gebieden.
Niet-gouvernementele organisaties hebben dan een deadline en tijd - in dit geval was dat tot 30 juni.
Op 30 juni, ik denk dat we het op de 28e hebben ingediend.
U hebt dus tot 30 juni de tijd om dit zogenaamde parallelle rapport in te dienen, waarin u kijkt naar het rapport van de
federale overheid, d.w.z. de staat, en vervolgens als niet-gouvernementele
organisatie zegt wat er in de marge ontbreekt.
Ongeveer 20 niet-gouvernementele organisaties uit Duitsland hebben hun parallelle rapporten ingediend.
Geen van de anderen vermeldt iets over corona.
Ongelooflijk.
Dus je krijgt het gevoel dat dit hier natuurlijk allemaal in wezen door de staat gefinancierde
niet-gouvernementele organisaties zijn, dus duidelijk meer claqueurs dan kritische mensenrechtenorganisaties.
En dat doen ze tot nu toe. Dat hebben we ook gedaan.
En dan zal er over een bepaalde periode - ik geloof van eind augustus tot 3 oktober - ik geloof dat er vijf staten in ons
gebied zijn, afgezien van de Bondsrepubliek Duitsland - een zogenaamde briefing
plaatsvinden voor het Sociaal Comité van de VN.
Dit betekent dat we min of meer in een grote zaal zijn, maar die is afgesloten. Er wordt niets naar buiten doorgegeven.
En dan brengen ze verslag uit over deze kwesties, die de niet-gouvernementele organisaties als het ware
inbrengen, en zeggen: waar is er nog een inhaalslag te maken?
En dan wordt er een zogenaamde Lijst van Kwesties gemaakt.
Dit betekent dat de VN de Duitse regering nu als het ware huiswerk geeft over wat ze in de
toekomst moeten veranderen, wat ze moeten verbeteren.
En dan wordt het over vijf jaar opnieuw bekeken: Hebben ze zich eraan gehouden?
Hebben ze de mensenrechtensituatie verbeterd of niet?
Dus, als ik het goed begrepen heb, mijnheer Ludwig, dan was ZAAVV praktisch de enige organisatie die kritiek uitte?
Nou, net als tijdens de coronaperiode.
Er was maar een klein aantal critici, mensen die er kritiek op hadden.
Bijna iedereen was van mening dat we een ernstige pandemie hebben.
En als we een ernstige pandemie hebben, moeten we nu blindelings de staat volgen. Met andere woorden, quasi gehoorzaam.
Aan deze regels mag niet worden getornd, was toen het motto. Moeten we ze gehoorzamen?
En ja, iedereen blijft dat doen. Dus we zitten nog steeds in dit verhaal.
En een essentieel onderdeel van ons parallelle verslag is dat we heel, heel duidelijk hebben
uitgewerkt hoe deze schokstrategie werd gebruikt.
Mensen zijn geschokt en deze schok heeft nog steeds effect. .
En een van de eisen - dus we stellen ook eisen in dit rapport, je kunt dan eisen stellen die uitgevoerd moeten worden.
En een van onze eisen is dat schokstrategieën worden verboden, dat de VN praktisch zegt dat schokstrategieën
altijd worden beschouwd als een schending van de mensenrechten, als een misdaad tegen de menselijkheid.
Als de staat met shockstrategie, wat hier het motto was:
Je grootouders zullen stikken als je je niet aan de regels houdt. Daarna ging het door naar de kinderen enzovoort.
Dus als de staat mensen onder schok zet, zoals deze foto's uit China, die uit Bergamo, die de geschiedenis is
ingegaan als de foto's uit Bergamo, de beweringen dat als je deze regels niet volgt, veel mensen zullen sterven.
Dan zullen de grootouders sterven, dan zul je stikken van de pijn, enzovoort.
Het is allemaal een shockstrategie. En als de staat deze schokstrategie gebruikt om zijn burgers te
beïnvloeden - het heet nudging - om ze in een bepaalde richting te duwen, dan zullen de mensen vanzelf volgen.
En zoals we weten, wordt er een reactie opgewekt in de hersenen, die er vervolgens toe leidt dat mensen plotseling gehoorzaam zijn
en min of meer geen kritische maatregelen meer in twijfel trekken en in plaats daarvan, zoals we ook
hebben meegemaakt, plotseling de critici vervolgen.
Dus wat hebben we meegemaakt, met huiszoekingen, criminaliseringen enzovoort, en ook met
openbare criminaliseringen in de media enzovoort.
En dat gebeurt door deze shockstrategie. En die moeten we verbieden.
We moeten ervoor zorgen dat de staat niet langer mag proberen om de bevolking op deze manier te beïnvloeden.
En welke kansen op succes ziet u voor de staat om te veranderen?
Dus wat gaat er precies gebeuren? Krijgt hij misschien een catalogus met maatregelen die hij in de toekomst
moet veranderen? Of hoe zal dat er in de praktijk uitzien?
Precies, er zal een catalogus van maatregelen zijn waarin deze kritieke punten worden beschreven.
We hebben al veel bereikt.
We hebben het parallelle verslag ingediend, het parallelle verslag wordt erkend.
Het is gepubliceerd op de website van de VN, dus je kunt het zien, je kunt het daar lezen.
We waren daar uitgenodigd als niet-gouvernementele organisatie - volgens mij de enige niet-gouvernementele organisatie in
Duitsland die campagne voert voor individuele mensenrechten.
Alle anderen doen dat duidelijk niet.
We zullen aanwezig zijn in deze briefingzaal, in deze hal, waar dit wordt besproken.
Met andere woorden, de federale overheid wordt in feite geconfronteerd met onze punten.
Dit omvat bijvoorbeeld het feit dat (Prof. Dr. Denis) Rancourt in een studie ontdekte dat 17 miljoen mensen wereldwijd
zullen zijn gestorven aan het vaccin tegen het einde van 2022.
Dat is een belangrijk punt waarop we moeten zeggen:
Er is hier iets geïntroduceerd, zelfs met geweld, dat aantoonbaar de dood van 17 miljoen mensen wereldwijd heeft veroorzaakt.
Ik bedoel 17 miljoen mensen - wanneer in de geschiedenis zijn er 17 miljoen mensen gestorven als gevolg van
overheidsmaatregelen? Ja, dat kun je allemaal niet vergeten.
En dat betekent dat we daar zijn aangekomen. We worden daar herkend.
We kunnen onze punten naar voren brengen. En dat is weer een stukje van het mozaïek in het
proces van verduidelijking en herwaardering.
Ja, dus we geven er ruchtbaarheid aan, ook via de VN.
De punten die we maken, en die allemaal worden ondersteund door wetenschappelijk bewijs, moeten worden erkend.
Je moet het met ons bespreken. En op een gegeven moment kun je ze niet meer aan de kant schuiven.
En je zei de zin: De staat mag geen mensen doden.
Ik heb nog een tweede set:
Misdaden tegen de menselijkheid of misdaden tegen de menselijkheid verjaren nooit.
Dus wat we nu doen is de volgende fase.
We hadden een aanklacht ingediend. Die werden natuurlijk afgewezen.
Daar waren we wel van uitgegaan, maar het is ook een noodzakelijke stap om een aanklacht in te kunnen dienen in Den Haag.
Nu wordt dit opnieuw wetenschappelijk en ook politiek geanalyseerd en duidelijk gemaakt dat deze daden
hebben plaatsgevonden en dat er ook gevolgen waren.
En de volgende stap zal zijn om deze overtredingen te vervolgen en degenen die ze hebben
geïntroduceerd ter verantwoording te roepen.
Dus we gaan altijd een stapje verder. Dat hoort er ook bij.
Dat is echt moeilijk te geloven.
Het rapport van onze regering vermeldde bijvoorbeeld niet eens de protocollen van het Robert Koch Institute, die zijn vrijgegeven,
dat er nooit een medische vereiste was voor deze maatregelen.
Dit is dus puur politiek gemotiveerd, want het werd helemaal niet genoemd.
Het feit alleen al dat de Robert Koch protocollen moesten worden vrijgegeven, dat de regering niet op eigen initiatief heeft
gezegd, kijk, hier is ons rapport, bij wijze van spreken, over hoe we op dat moment dachten, hoe
we handelden, in welke situatie we ons bevonden.
En nadat ze waren vrijgelaten, werden ze allemaal verduisterd.
Dus degene die we kennen, de Robert Koch protocollen, zijn uitgelekt.
Ja, degene die niet bewerkt zijn, waar we echt kunnen lezen wat er gebeurd is. En dat is niets om over naar huis te schrijven.
Dat kun je zien... Ons is altijd verteld: volg de wetenschap, vertrouw op de wetenschap!
De RKI-protocollen hebben ook hier het vertrouwen een beetje hersteld, namelijk:
Vertrouwen in de wetenschap, want wetenschap is discours, is tegenspraak, is geschil.
En dit heeft daadwerkelijk plaatsgevonden in het RKI.
En het werd toen politiek opgelegd dat dit geschil, het wetenschappelijke geschil en de
wetenschappelijke bevindingen niet werden geïmplementeerd, maar dat er politieke maatregelen werden genomen.
Overigens zien we dit ook in de... Onderdeel van dit rapport is hoe de STIKO, het Permanent Comité voor Vaccinatie, werkt.
Het Permanent Comité voor Vaccinatie is eigenlijk een orgaan waarin professoren zitting hebben om een
bepaalde status of erkenning op hun CV te kunnen laten zien.
Wij zitten in dit Permanent Comité voor Vaccinatie, maar het Permanent Comité voor Vaccinatie is een puur politiek gedomineerd
orgaan, waar uiteindelijk geen beslissingen worden genomen op basis van wetenschappelijke
kennis, maar op basis van politieke kennis.
En de RKI-protocollen hebben dit ook onthuld.
En natuurlijk wil de Duitse regering dat niet in een rapport als dit, want dan kun je zien dat deze
mensenrechtenschendingen niet eens uit goede wil zijn gebeurd, maar eigenlijk uit politieke overtuiging.
Nou, vanuit het oogpunt van de burgers is het zo.
De staat veegt dit hele verleden onder het tapijt.
De gouvernementele en niet-gouvernementele organisaties, ik zou zeggen de twintig die hun verslagen indienen, er is er maar
één die zijn vinger heeft opgestoken en heeft gezegd: Niet zo!
Er heeft een misdaad plaatsgevonden. Het is bijna - laat ik het zo zeggen - als een gevecht tussen David en Goliath, nietwaar?
Een enorm overwicht aan tegenstemmen of waar je bent, daar moet je je doorheen zien te werken.
Hoe kan een burger zoals ik jullie werk steunen zodat het belangrijker wordt, zodat mensen zich meer
bewust worden van de noodzaak om deze misdaden te verwerken en verdere misdaden te voorkomen?
Allereerst kun je ons natuurlijk steunen door lid te worden.
We hebben dus veel ondersteunende leden. We hebben de ZAAVV opgezet als een centrum.
Er is een sponsorvereniging waar je sponsorlid kunt worden en dan het werk financieel kunt steunen
vanaf, ik geloof, tien euro per maand als sponsorlid.
Want er zijn natuurlijk altijd kosten aan verbonden.
Dus nu bijvoorbeeld naar Genève reizen en ter plaatse zijn in Genève kost geld.
Het opstellen van een verslag als dit, dat meer dan een half jaar in beslag nam, waarbij we steeds weer bij elkaar
kwamen, deskundigen interviewden enzovoort, kost ook geld.
Een mogelijkheid is dus dat je het financieel en via een sponsorlidmaatschap kunt steunen.
Anders hebben we ook mogelijkheden voor samenwerking.
Dus we hebben verschillende commissies, we hebben verschillende organisaties.
We bouwen dus aan vier deelgebieden in deze ZAAVV.
Je noemde het al eerder: verduidelijking, herwaardering, gerechtelijke vervolging en preventie.
We hebben quasi-suborganisaties voor elk van deze gebieden, die op verschillende gebieden werken.
Ze maken bijvoorbeeld flyers, ansichtkaarten, informatie, persberichten enzovoort.
We hebben de mogelijkheid om dit te zien op de ZAAVV website : Daar kun je je eigen ervaring beschrijven.
Je kunt virtueel zelf gevallen melden, wat je zelf hebt meegemaakt - of je werd gevolgd bij
demonstraties, of je niet naar een concert mocht.
Al deze dingen die je zelf hebt meegemaakt, kun je daar registreren met een registratieformulier .
Want als je naar Den Haag gaat... Er is al een strafklacht in Den Haag, die de twee mensenrechtenverdedigers, die in wezen samen
met mij het rapport hebben geschreven, al hebben ingediend.
Er is een dossiernummer, er is al een strafklacht in Den Haag, en we blijven er meer indienen.
Dit betekent dat telkens als er nieuwe gevallen zijn, als er meer vaccinatieslachtoffers zijn, als er secundaire schade is,
enzovoort, Den Haag bij wijze van spreken de massa moet halen.
Dit betekent dat Den Haag veel informatie nodig heeft, en wij kunnen die leveren.
Dus je kunt ZAAVV de informatie geven, je kunt ons documenten sturen.
We hebben nu een prachtig serversysteem waar je video's en documenten kunt indienen.
Je bent welkom om alles wat je hebt meegemaakt tijdens de Corona-periode naar de ZAAVV te sturen, ga gewoon naar de
website van de ZAAVV (www.zaavv.com), dan zul je het zien.
Upload daar gewoon dingen, upload bestanden of stuur ze per e-mail.
En zoals ik al zei, hebben we een documentatiesysteem waarbij we alles leesbaar maken.
Elke video wordt onmiddellijk getranscribeerd .
Dit betekent dat we als het ware een zoekfunctie kunnen gebruiken waarmee advocaten en wetenschappers een
heleboel dingen kunnen doorzoeken die tijdens de periode van het coronavirus zijn gebeurd.
Video's, zoals ik al zei, documenten, dossiers, informatie, natuurlijk al deze duwtjes
in de rug en schokkende strategie brieven.
Dit alles wordt verzameld, gedocumenteerd en in een tijdlijn gezet zodat we het voor toekomstige generaties kunnen
verwerken en beschikbaar hebben voor academisch onderzoek.
En dat betekent dat we al onze eigen ervaringen kunnen hebben.
Ik heb bijvoorbeeld ooit een oproep gedaan. Iedereen, ook jij, kan dat doen.
Heel belangrijk: maak een video met je mobiele telefoon. Iedereen heeft tegenwoordig een mobiele telefoon.
Houd je mobiele telefoon voor je, neem een video op of vertel iemand je verhaal over
wat je hebt meegemaakt tussen 2020 en 2023.
Dat is heel belangrijk, want anders hebben we alleen oral history via wat de mainstream media of
de mainstream kranten, televisie enzovoort melden.
Het is beter als mensen het zichzelf (vertellen).
We weten dit uit de tijd van het nationaal-socialisme - we zien nu altijd veel oude mensen
die zich hebben gemeld als hedendaagse getuigen.
En nu, in deze moderne tijd, kunnen we allemaal zelf hedendaagse getuigen zijn, het gewoon opnemen op video, ons
eigen verhaal vertellen en het naar de ZAAVV sturen, uploaden.
En elke stem is gewoon een gewicht in uw zorg, in onze gezamenlijke zorg voor herwaardering,
preventie en, bovenal, dat zoiets niet nog een keer gebeurt. Dat geeft ook gewicht aan het geheel.
Ja, ook voor de toekomst. Precies, er is sowieso gewicht.
We werken dus naar het doel toe - wat overigens ook een van de andere eisen in ons parallelle verslag is -
dat er een zogenaamde waarheidscommissie moet komen.
Wat is dit, Waarheidscommissie?
Waarheidscommissie is een gevestigde term, zelfs bij de VN.
Met andere woorden, we hebben mensenrechtenschendingen gezien zoals in Rwanda of in Zuid-Afrika, waar
een zogenaamde waarheidscommissie werd opgericht nadat de apartheid was afgeschaft.
Een waarheidscommissie betekent dat de betrokkenen bij elkaar gaan zitten. Wat maken we nu mee?
We hebben te maken met onderzoekscommissies, onderzoekscommissies , enzovoort.
Dit betekent dat de daders daadwerkelijk bij elkaar gaan zitten en bespreken wat er destijds is gebeurd.
Waar vinden de offers plaats? Ja, er zullen een paar experts zijn, maar dat is het.
Maar waar zijn de mensen die getroffen zijn? Waar vindt dit plaats?
Omdat de mensen die erdoor getroffen worden, dit aan den lijve hebben ondervonden.
En naar mijn mening hebben we een waarheidscommissie nodig in elk district, in elke gemeente, waar de waarheid wordt behandeld.
Wat gebeurde er eigenlijk in die tijd? Wie namen er deel? Wie nam deel en hoe?
De gezondheidsautoriteiten namen deel, de scholen namen deel, de schooldirecteuren namen deel, de werkgevers namen
deel, de politie nam deel, de verzamelautoriteiten namen deel.
Iedereen deed mee en discrimineerde mensen, onderdrukte mensen die eigenlijk gewoon kritisch aan
het kijken waren, is alles wat we hier horen waar?
En dit moet ter plaatse gebeuren in zogenaamde waarheidscommissies.
Dus dat betekent dat het niet... - zoals ik al zei, de onderzoekscommissies en de
onderzoekscommissie zijn allemaal goed en wel.
Maar we hebben lokale commissies nodig waar daders en slachtoffers rond de tafel zitten en met elkaar praten, waar echt
wordt geanalyseerd wat er werkelijk is gebeurd, waar de daders ook rapporteren waarom ze zijn gekomen tot wat ze hebben gedaan.
Dan zijn we weer terug bij de shockstrategie, bij het duwtje in de rug, waarbij ze zeggen dat we het allemaal geloofden.
En dat je dan nieuwe regels ontwikkelt om samen te leven en zegt, oké, waar kan ik firewalls installeren?
Waar kan ik ervoor zorgen dat dit nooit meer gebeurt?
En deze waarheidscommissies, wie neemt het initiatief? Hoe komen ze tot stand?
Nou, de waarheidscommissies kunnen op verschillende manieren geïnitieerd worden.
We benaderen nu de VN met het idee dat de VN dit als het ware als eis aan de federale regering zou moeten stellen en in feite zou
moeten zeggen dat er fondsen beschikbaar moeten worden gesteld.
Dus in principe kun je dit op staatsniveau doen, d.w.z. op federaal staatsniveau of zelfs op federaal niveau, kun
je zeggen dat we... - in plaats van nu nog eens 15 miljoen te investeren in het bevorderen van democratie...
Het zijn juist deze NGO's die dan opstaan en zeggen dat we eigenlijk niets te bekritiseren hebben.
We krijgen geld van de staat, alles is in orde.
Het feit dat deze 15 miljoen, die ze nu willen verhogen, niet worden gebruikt om te blijven investeren in
democratiebevordering, deze zogenaamde democratie...
Het is niet de democratie die wordt gepromoot, maar onze democratie - dat zijn twee verschillende concepten.
Bijvoorbeeld door dit geld te nemen en te zeggen dat het beschikbaar zal worden gesteld aan organisaties
of mensen die een lokale waarheidscommissie opzetten.
En dan ga je echt ter plaatse zitten, je zegt, oké, we gaan naar het gemeentehuis of het stadhuis,
afhankelijk van waar er plaats is. En iedereen kan meedoen.
We maken hier nu een programma en zeggen, oké, wat hebben we in deze jaren meegemaakt?
Wat heb ik ervaren? Hoe heb ik het ervaren?
Wat is er met mij gebeurd? Wat gebeurde er met mijn kinderen? Welke druk heb ik moeten verdragen?
En dan ga je bij elkaar zitten en niet in de zin dat je elkaar veroordeelt of iets dergelijks, maar dat je eerst zegt, laten we
verslag doen van wat er is gebeurd. Hoe zijn we hiertoe gekomen?
En dan wordt het gewoon doorgewerkt. En dan worden er conclusies getrokken.
Dat zou een waarheidscommissie zijn. En het zou ook plaatsvinden onder auspiciën van de VN, bijvoorbeeld, zodat de
VN ervoor zorgt dat het eerlijk is en niet eenzijdig, in de trant van, nou, we hebben alles goed gedaan.
En ZAAVV heeft nu ook een voorstel gedaan aan de VN in haar rapport dat er deze waarheidscommissies moeten komen.
We kunnen eisen stellen. We kunnen praktisch zeggen wat we willen dat er nu gebeurt.
En daar hoort het instellen van waarheidscommissies bij. Dit betekent ook een onmiddellijke stop op mRNA-vaccinaties.
Dit omvat een verbod op nudging. Dit omvat een duidelijke regel dat cultuur nooit meer verboden mag worden.
Cultuur heeft altijd een kern van weerstand.
Cultuur, kunst en cultuur bevatten dus altijd het idee van wat zou kunnen zijn en hebben daarom altijd iets resistents.
Ik denk dat er een reden voor was.
Volgens mij zei je aan het begin dat deze maatregelen wereldwijd bestonden. Dat is niet waar.
Dus het was alleen beperkt, in wezen tot de westerse landen, tot deze maatregelen, zelfs deze drastische
maatregelen, met andere woorden, tot de geïndustrialiseerde landen. En het was heel anders.
In de Oxford Stringency Index heeft Duitsland altijd voorop gelopen.
In Spanje zijn culturele evenementen bijvoorbeeld nooit verboden geweest omdat cultuur
in Spanje ook in de Spaanse grondwet staat.
En dat betekent dat er altijd concerten moesten zijn en dat mensen altijd het recht moesten hebben om deel te
nemen aan concerten, culturele evenementen, musea enzovoort.
En ik denk dat je alleen een totalitaire samenleving kunt opbouwen als je kunst verbiedt.
Of wanneer mensen de toegang tot kunst proberen te verbieden. En dat is wat er gebeurde.
En daarom is een van onze belangrijkste eisen dat kunst en cultuur nooit meer in deze vorm verboden mogen worden,
dat de toegang ertoe nooit meer verboden mag worden op de manier die we in deze drie jaar hebben meegemaakt.
Heel interessant.
En natuurlijk onderwijs. Onderwijs is beperkt.
De leerlingen konden niet meer naar school.
En dit zogenaamde afstandsonderwijs vond niet plaats, of kon in wezen niet plaatsvinden.
Over school: Het belangrijkste aan school is dat je mensen ontmoet en niet dat je ergens achter
een apparaat zit en een soort onderwijs absorbeert.
Maar het is ook dit samenkomen, de interpersoonlijke interactie.
En zoiets mag nooit meer verboden worden. Het mag nooit meer gebeuren.
En het maakt ook deel uit van het proces om deze waarheidscommissie als stap te hebben, waar de leerlingen
bijvoorbeeld kunnen beschrijven hoe ze zich echt voelden in die tijd, hoe ze zich nu nog steeds voelen, zodat het duidelijker
wordt voor de samenleving: zoiets mogen we nooit meer doen!
Ja, heel interessant. Prachtig.
Dit is dus ook de sleutel om in het reine te komen met de misdaden en om verdere misdaden te voorkomen, en maakt daarom ook deel
uit van deze waarheidscommissies die nu moeten worden ingesteld.
En ik denk dat ons interview van vandaag, onze discussie van vandaag, ook belangrijke informatie is, ook voor de burgers.
Dat zoiets moet worden ingevoerd, zodat mensen weten dat het absoluut noodzakelijk is.
Ja, dat moet de boodschap zijn. Dus het motto tijdens de pandemie was dat deze regels niet in twijfel mogen worden getrokken.
En we verzetten ons hiertegen - zoals je hier op mijn T-shirt kunt zien: vrijheid begint met nee -
regels moeten altijd in twijfel worden getrokken.
Je moet altijd nee zeggen. Vrijheid is waar iemand nee kan zeggen zonder bang te hoeven zijn voor negatieve
gevolgen. Want iedereen moet dat voor zichzelf kunnen doen.
En mensen moeten leren dat ze veel meer macht hebben dan ze tot nu toe dachten.
Mensen geloven gewoon dat we macht geven aan onze vertegenwoordigers en dat zij het juiste zullen doen.
En als er zulke verkeerde informatie langskomt, als er zo'n duwstrategie langskomt, als er schokstrategieën langskomen, dan
volgen mensen gewoon blindelings en zijn ze zich niet eens bewust van de macht die ze eigenlijk hebben om dingen te veranderen.
Tijdens de coronavirus pandemie hebben we gezien dat mensen wel degelijk de politiek kunnen sturen en
sociale omstandigheden kunnen veranderen door demonstraties, door de maandag demonstraties.
En deze waarheidscommissies zouden ook moeten dienen om mensen te laten beseffen dat een staat altijd gebaseerd is op het volk en
dat het volk de macht in handen heeft als het die niet opgeeft.
En dat betekent trouw blijven aan jezelf en nee zeggen als je je realiseert dat iets verkeerd is en
zeggen: ik ga hier niet in mee, ik doe dit niet.
Dat is een belangrijke boodschap. En dit kan natuurlijk ook worden versterkt door deze waarheidscommissies.
En het is duidelijk dat een regering, de vertegenwoordigers van een staat, die nu de macht
in handen hebben, dat natuurlijk niet willen.
Want het grootste gevaar voor de vertegenwoordigers is dat mensen zich realiseren dat we dit eigenlijk niet hoeven te doen.
We hoeven niet mee te doen met wat jij ons opdraagt.
En dat zou de boodschap moeten zijn. De boodschap zou eigenlijk moeten zijn:
Een staat functioneert wanneer de mensen in deze staat zich bewust zijn van hun macht, hun
mogelijkheden en deze mogelijkheden ook benutten.
En dat, tussen haakjes, is misschien ook een deel van ons, dit sociale, dit parallelle verslag dat we hebben ingediend...
Zoals je misschien hebt gemerkt, zijn er pogingen gedaan om individuele mensenrechten, die
afdwingbaar zijn, te vervangen door het concept van ethiek.
We moeten heel voorzichtig zijn met het gebruik van de term ethiek.
Je hebt ethische commissies en de ethische commissies hebben plotseling gedicteerd wat je
wel en niet mag doen en wat goed en fout is.
De Universele Verklaring van de Rechten van de Mens en deze twee verdragen vertellen ons wat goed en fout is.
Namelijk de individuele mensenrechten die ik heb: Ik heb recht op mijn leven.
Ik heb het recht om mijn leven in vrijheid te leiden.
Ik heb het recht van vergadering. Ik heb het recht op eigendom.
Ik heb het recht om het werk te kiezen dat ik wil.
Ik heb het recht om mijn kinderen op te voeden zoals ik dat wil, enzovoort.
Natuurlijk hebben de kinderen op hun beurt het recht om niet geslagen te worden. Dit zijn allemaal individuele rechten.
En ik kan deze individuele rechten ook opeisen bij verschillende instellingen en tegen de staat.
Ethiek is iets collectiefs. Ethiek is opeens de beschrijving - ja, het is gewoon goed om je te onderwerpen aan de regels
van de staat, want dan zijn we allemaal beter af, enzovoort.
En dan vallen de individuele rechten op onderwijs, op werk, op alle dingen die ik net heb
genoemd, en vooral op mijn waardigheid, plotseling weg.
En daarom hebben we gezegd, ook in een eis in dit verslag, dat we mensenrechten, individuele
mensenrechten, niet moeten vervangen door ethiek.
Ja, vertel me, door middel van dubieuze ethiek, waar plotseling individuele rechten of
menselijke waardigheid toch bespreekbaar worden.
Ooit ja, precies.
Goed. Ik denk dat dit alles opsomt waar je aan denkt.
We blijven samen op de hoogte. We zullen ook verslag blijven doen van jullie werk.
Nogmaals hartelijk dank dat je de tijd hebt genomen voor dit interview.
Ja, hartelijk dank dat ik hier mag zijn.
Elke keer dat je een Kla.TV-video doorstuurt, lever je een beslissende bijdrage aan het
onthullen van de leugens en oorlogszucht van de media.
De mensheid mag niet langer in het ongewisse worden gelaten.