Имрӯз ман мехоҳам меҳмони махсусеро ба студияи мо хуш омад гӯям.
Ӯ шахси хеле махсус аст, дар назари ман қаҳрамон аст.
Дар ториктарин ва наздиктарин гузаштаи ин пандемияи коронавирус, вақте ки мо аз ҳамлаҳои паникӣ ранҷ мекашидем, вақте ки маҷбур
будем маҳдудиятҳои беохирро таҳаммул кунем, вақте ки ҳама гуна чизҳо барои мо мамнӯъ буданд, ӯ «Маркази
таҳқиқ, равшансозӣ, таъқиби ҳуқуқӣ ва пешгирии ҷиноятҳо алайҳи башарият»-ро таъсис дод.
Вақте ки талаботи эмгузаронӣ дар муассисаҳо ҷорӣ шуд ва боз як қабати маҳдудиятҳоро илова кард, ӯ 10 декабри 2023
тақрибан 600 аризаи ҷиноятиро ба Прокуратураи Федералии Ҷамъиятии Олмон дар Карлсруэ пешниҳод кард.
Шоири ӯ чунин буд: «Давлат набояд касеро бикушад.»
Ин дар доираи ин таҷрибавии, ба ном, эмгузаронии зидди коронавирус рух дод, ки таъсироти
паҳлӯии зиёде, аз ҷумла маргҳоро, дарбар дошт.
Шоири ӯ: Набояд ба давлат иҷозат дод, ки ин корро анҷом диҳад. Мо ҳеҷ гоҳ ба давлат иҷозат надодаем, ки ин корро анҷом диҳад.
Ин қаҳрамон, ки барои кишварамон ва барои тамоми башарият истод, аксар вақт дар эътирозҳо дар паҳлуи Майкл Баллвег дида мешуд.
Вай инчунин ҳангоми музокирот ва ҳузур дар суд ба Майкл Баллвег дастгирии ҳуқуқӣ расонд ва ман мехоҳам имрӯз
ба вакили ҳуқуқӣ Ральф Людвиг самимона хуш омадед гӯям.
Бале, салом, ташаккур барои он ки ба ман иҷозат додед, ки дар инҷо бошам.
Ҷаноби Людвиг, ZAAVV, ин марказ оид ба таълим, таъқиби ҳуқуқӣ ва пешгирии ҷиноятҳои зидди башарият, ба Созмони Милали Муттаҳид
— ҳеҷ каси дигар нест, ба худи СММ — як гузориш навиштааст.
https://www.zaavv.com/de-de/uno
Чаро барои созмони ғайриҳукуматии шумо, ZAAVV, ин зарур буд?
Бале, хуб, мо Соли 1948 Эъломияи Умумиҷаҳонии Ҳуқуқи Инсонро қабул кардем.
Бар асоси таҷрибаҳои Ҷанги Дуюми Ҷаҳонӣ ва давраи нацизм, ҳуқуқҳои умумибашарии инсон ҳамчун ҳуқуқҳои инфиродӣ ҷорӣ карда шуданд.
Ва дар пайравӣ аз Эъломияи умумиҷаҳонии ҳуқуқи башар боз ду конвенсия қабул шуданд.
Аввалан, пакти шаҳрвандӣ вуҷуд дорад, ки ба ҳуқуқҳои шаҳрвандӣ ва ҳуқуқҳои шаҳрдорӣ дахл дорад, ва дуюм, пакти иҷтимоӣ вуҷуд
дорад, ки ҳуқуқҳои инсонро боз мушаххастар ва равшантар мекунад.
Ва дар робита ба ин пакти иҷтимоӣ қарор шудааст, ки аз аввали солҳои 2000 кишварҳо бояд ҳар
панҷ сол гузориши иҷтимоиро пешниҳод кунанд.
Ин маънои онро дорад, ки давлатҳо гузориши давлатӣ пешниҳод мекунанд.
Онҳо бояд аслан гузоришеро дар бораи ҳолати ҳуқуқи башар, ки дар ин пакти иҷтимоӣ муайян шудааст, пешниҳод кунанд.
Инҳо, масалан, ҳуқуқҳои меҳнатӣ, баробарӣ, саломатӣ ва ҳуқуқҳои фарҳангиро дар бар мегиранд.
Кишварҳои ҷаҳон бояд мунтазам дар бораи ин ҳуқуқҳо ва вазъият дар кишварҳояшон гузориш диҳанд.
Бар зидди СММ?
Ба СММ. Ин Комиссияи иҷтимоии СММ аст, ки ин корро анҷом медиҳад.
Пас ин як зерсозмон ё зергурӯҳи Созмони Милали Муттаҳид аст.
Ва сипас, ҳар панҷ сол, вазъи кунунӣ бояд, ба таври гӯё, гузориш дода шавад.
Дар ин ҷо вазъи маошҳо, баробарӣ ва хизматрасонии тиббӣ чӣ гуна аст?
Оё хизматрасонии асосии тиббӣ вуҷуд дорад, ё мардум танҳо беҳтарин нигоҳубини имконпазирро мегиранд?
Дар бораи ҳуқуқҳои фарҳангӣ чӣ? Зеро ҳуқуқҳои фарҳангӣ низ ҳуқуқҳои инсонӣ мебошанд.
Ва созмонҳои ғайриҳукуматӣ, аз ҷумла шахсони алоҳида, метавонанд пас аз нашри ин гузоришҳо
гузориши соя ё гузориши параллелӣ пешниҳод кунанд.
Ин маънои онро дорад, ки шумо ба СММ гузориш пешниҳод мекунед ва мегӯед:
Хуб, ҳукумат дар бораи ҳама чизҳое, ки ба даст овардааст, хеле хуб гузориш додааст, аммо бисёр чизҳоро фаромӯш кардааст.
Махсусан, фаромӯш кардани чизҳое, ки ӯ накардааст ё ҳатто шояд онҳоро дар вайрон кардани ҳуқуқи башар анҷом додааст.
Барои ин, аз созмонҳои ғайриҳукуматӣ хоҳиш карда мешавад, ки то як санаи муайян гузориши соя ё параллелӣ пешниҳод кунанд.
Ин корро мо ҳамчун ZAAVV анҷом додем. Ва ҳоло, 18 сентябр...
Узр мехоҳам – махсусан дар бораи ин давраи коронавирус?
Ҳисоботи ҷории кишварӣ барои Ҷумҳурии Федеративии Олмон давраи аз соли 2018 то соли 2023-ро дар бар гирифт.
Пас, чӣ гуна ҳуқуқҳои иҷтимоӣ дар Олмон, яъне ҳуқуқҳое, ки ман тоза ба онҳо ишора кардам, дар ин давра ҳифз
шуданд. Ва ин давра бо пандемияи коронавирус ҳамзамон буд.
Ва ин маънои онро дорад, ки дар гузориши худ оид ба кишвар Ҷумҳурии Федеративии Олмон ба таври номаълум
фаромӯш кардааст, ки дар бораи чораҳое, ки дар солҳои 2020 то 2023 андешидааст, гузориш диҳад.
Ва ҳоло аз мо, ҳамчун созмонҳои ғайриҳукуматӣ, хоҳиш мекунанд, ки як рӯйхати масъалаҳоро тартиб диҳем... – ба ибораи дигар,
аз мо мепурсанд, ки дар ин гузориш чӣ чизҳо дохил нашудаанд.
Кадом фосилаҳо ҳастанд? Онҳо чӣ чизро фаромӯш кардаанд?
Ва мо дар ZAAVV инро вазифаи худ донистем ва гуфтем:
Хуб, агар худи ҳукумати федералӣ хабар надиҳад, ки хонандагони мактаб аз он ки ба мактаб рафтан иҷозат надоштанд, маҷбур буданд
дар мактаб ниқоб пӯшанд, доимо санҷиш мешуданд ва ғайра, травматизатсия шудаанд, пас мо
бояд дар бораи ин травматизатсия гузориш диҳем.
Агар ҳукумати федералӣ ошкор накунад, ки он бидуни риояи меъёрҳои тиббӣ бар мардум амалиёти тиббӣ, масалан ин эмгузаронии
ҳатмиро, анҷом додааст, мо бояд ин масъаларо матраҳ кунем.
Бале, агар ҳукумати федералӣ фаромӯш кунад, ки чораҳое, ки онҳо андешидаанд, аслан бар асоси «nudging» ва
терапияи шокӣ, ки ин вайронкунии ҳуқуқи башар аст, асос ёфтаанд, мо бояд дар ин бора гузориш диҳем.
Бале, агар ҳукумати федералӣ фаромӯш кунад, ки бидуни ягон асоси илмӣ тавсияи эмгузарониро барои занони ҳомила,
яъне тавсияи эмгузаронӣ бо ваксинаи mRNA, иҷозат додааст, мо бояд дар ин бора гузориш диҳем.
Ва ҳамин чизест, ки мо дар гузориши параллелии худ навиштаем.
Ё, масалан, ҳуқуқҳои фарҳангӣ, бо назардошти он ки дар давраи 2020 то 2023 фарҳанг дар Олмон қариб пурра аз байн рафт ва
аз як лаҳза ба баъд танҳо онҳое, ки эм шуда буданд, иҷозат доштанд дар консертҳо ширкат кунанд ё ба кинотеатр раванд.
Агар ҳукумати федералӣ дар ин давра дар бораи ин нақзи ҳуқуқи башар гузориш надиҳад, мо бояд ин
корро анҷом диҳем. Ва ҳамин корро мо анҷом додем.
Ин масъала сипас 18 сентябр дар Женева бо намояндагони Ҳукумати Федералӣ ва намояндагони СММ баррасӣ мешавад.
Нобоваранд, ки сиёсатмадорони мо дар гузориши худ дар бораи ин маҳдудиятҳои воқеан скандалӣ, дар бораи ин нақзи густурдаи ҳуқуқи
башар ва ҳамчунин, чӣ тавр гӯям, дар бораи травмае, ки аз маҷбур шудани кӯдакон ба пӯшидани ниқобҳо ба вуҷуд омадааст, комилан
хомӯшӣ ихтиёр кардаанд. Ҳеҷ кадоме аз инҳо зикр нашудааст?
Ҳеҷ кадоме аз ин зикр нашудааст.
Нобоварӣ.
Дуруст, метавон гуфт: Окей, бо сабаби вазъияти пандемия ва хатарнокии ин вирус, мо дар ин давра
ҳуқуқҳои зеринро то ҳадди зерин маҳдуд кардем.
Инро метавонистанд гуфт. Аммо ҳукумати федералӣ ҳатто кӯшиш ҳам накард, ки чораҳое, ки андешида буд, асоснок
кунад; ба ҷои ин онҳоро пурра зери қолин пинҳон кард.
Онҳо дар ин бора ҳеҷ гузориш надоданд. Дар поёни саҳифа як қайд ҳаст, ки дар он гуфта шудааст, ки ҳоло бо
шумораи зиёди хонандагони мактаб, ки травматизатсия шудаанд, мушкилот вуҷуд дорад.
Ва дар ҳамин пойнавис он ба гузориши дигар ишора мекунад, ки он низ пойнависи дигар дорад, ки дар он гуфта
мешавад, ки ин эҳтимолан метавонад ба ин чораҳо вобаста бошад.
Аммо аслан ҳамин буд. Дар акси ҳол – дар бораи эмгузаронии ҳатмӣ, зарари эмкунӣ, маргҳо аз эмкунӣ, чораҳои маҷбурсозӣ ва
таҳдид, маҳдудиятҳои фарҳангӣ, дар бораи ҳама он чизҳое, ки мо аз соли 2020 то 2023 аз сар гузарондем – ҳеҷ калима, ҳеҷ чиз.
Баръакс, ҳукумати федералӣ воқеан худро барои муваффақ шудан дар ҷорӣ кардани забони гендер-нейтралӣ ва пешгирӣ кардани табъиз
ситоиш мекунад, зеро ҳоло онҳое, ки ҷинси худро бо он чи дар шаҳодатномаи таваллуд сабт шудааст фарқ
медиҳанд, имконият доранд ҷинсашонро тағйир диҳанд ва ғайра.
Инҳо муваффақиятҳо ё рӯйдодҳои назаррас аз соли 2018 то соли 2023 буданд.
Дар гузориши кишвар оид ба Федератсияи Ҷумҳурии Олмон дар бораи чизе дигар зикр нашудааст.
Бале, ин боварнопазир аст. Ва ҳоло дар рӯзи 18-ум баррасӣ баргузор мешавад, агар ман дуруст фаҳмида бошам
– аз ҷониби худи СММ, аз ҷониби ин кумитаи иҷтимоӣ?
Дақиқ, ин раванд давлатҳоро дар бар мегирад, ҳамаи давлатҳои СММ-ро, ки дар ин масъала
иштирок доранд ва ин пакти иҷтимоиро тасдиқ кардаанд.
Онҳо дар бораи ин соҳаҳои гуногун гузориш медиҳанд.
Пас созмонҳои ғайриҳукуматӣ муҳлат доранд ва вақт доранд – дар ин ҳолат то 30 июн.
30 июн мо онро, ба назарам, 28-ум супоридем.
Пас, то 30 июн шумо метавонед ин гуна гузориши параллелиро пешниҳод кунед, ки дар он шумо гузориши ҳукумати
федералӣ, яъне давлат, баррасӣ карда, сипас ҳамчун созмони ғайриҳукуматӣ ҳама чизҳои дар канорҳо норасоро нишон медиҳед.
Тақрибан 20 созмони ғайриҳукуматӣ аз Олмон гузоришҳои параллелии худро пешниҳод карданд.
Ҳеҷ кадоме аз дигарон низ дар бораи коронавирус чизе намегӯянд.
Нобоварӣ.
Пас ин маъно дорад, ки шумо эҳсос мекунед, ки инҳо аслан ҳама созмонҳои ғайриҳукуматие мебошанд, ки аз ҳисоби давлат
маблағгузорӣ мешаванд, яъне, албатта, бештар монанди ҳимоятгарон нисбат ба созмонҳои интиқодии ҳуқуқи башар.
Ва онҳо онро то он сана пешниҳод мекунанд. Мо низ ҳамин тавр кардем.
Ва сипас, дар давраи муайян – ман бовар дорам, ки он аз охири август то 3 октябр аст – баргузор мешавад... – ман бовар дорам,
ки дар минтақаи мо, ҷуз Ҷумҳурии Федеративии Олмон, панҷ кишвар ҳастанд – пеш аз Кумитаи иҷтимоии СММ брифинг баргузор мешавад.
Ин маънои онро дорад, ки мо тақрибан дар як толори калон ҳастем, аммо он баста аст. Ҳеҷ
чиз ба ҷаҳони беруна интиқол дода намешавад.
Ва сипас онҳо дар бораи ин масъалаҳо, ки созмонҳои ғайриҳукуматӣ, ба таври рамзӣ, матраҳ мекунанд, гузориш медиҳанд ва
мепурсанд, ки дар куҷо ҳанӯз барои беҳбудӣ ҷой вуҷуд дорад.
Ва сипас номгӯи ба ном масъалаҳо тартиб дода мешавад.
Ин маънои онро дорад, ки Созмони Милали Муттаҳид ҳоло аслан ба ҳукумати Бритониё вазифаи хонагӣ
медиҳад, ки дар оянда чӣ бояд тағйир диҳад ва беҳтар созад.
Ва сипас пас аз панҷ сол онҳо боз санҷиш хоҳанд кард: оё онҳо риоя кардаанд?
Оё онҳо вазъи ҳуқуқи башарро беҳтар кардаанд ё не?
Пас, агар ман дуруст фаҳмида бошам, ҷаноби Людвиг, ZAAVV амалан ягона созмон буд, ки интиқод кард?
Хуб, ҳамон тавре ки дар давраи пандемияи коронавирус буд.
Танқидгарон, яъне онҳое, ки онро танқид мекарданд, танҳо теъдоди ками онҳо буданд.
Қариб ҳама бар ин ақида буданд, ки мо бо як пандемияи ҷиддӣ рӯбарӯ ҳастем.
Ва вақте ки пандемияи ҷиддӣ рух медиҳад, мо бояд беандеша роҳбарии ҳукуматро пайравӣ
кунем. Ба ибораи дигар, мо бояд итоаткор бошем.
Ин қоидаҳо набояд зери шубҳа гузошта шаванд, он замон шиор ҳамин буд. Оё бояд ба ин итоат кард?
Ва ҳа, ҳама ҳанӯз ҳам ҳамин тавр амал мекунанд. Пас мо ҳанӯз ҳам дар ин нақл маҳкам мондаем.
Ва як қисми калидии гузориши параллелии мост, ки мо хеле, хеле возеҳ нишон додаем, ки
ин стратегияи зарба чӣ гуна истифода шудааст.
Одамон ба ҳайрат афтодаанд ва ин ҳайрат ҳанӯз ҳам таъсир дорад.
Ва яке аз талаботҳо – мо дар ин гузориш низ талабот мегузорем; иҷозат дода мешавад талаботҳое гузорем, ки бояд иҷро шаванд.
Ва яке аз талабҳои мо ин аст, ки тактикаҳои шок манъ карда шаванд, ки Созмони Милали Муттаҳид самаранок эълон
кунад, ки тактикаҳои шок ҳамеша ҳамчун нақзи ҳуқуқи башар ва ҷиноят алайҳи башарият эътироф хоҳанд шуд.
Вақте давлат тактикаҳои зарбаиро истифода мебарад, ки дар ин ҷо низ ҳамин тавр буд, шиор чунин аст:
Агар шумо қоидаҳоро риоя накунед, бобову бибиҳои шумо хеле шармзада хоҳанд шуд. Сипас навбати кӯдакон расид ва ғайра.
Пас вақте давлат мардумро ба ларза меорад, мисли ин тасвирҳо аз Чин, тасвири Бергамо, ки дар таърих ҳамчун тасвирҳои
Бергамо сабт шудааст, иддао мекунанд, ки агар шумо ин қоидаҳоро риоя накунед, бисёре аз одамон хоҳанд мурд.
Пас бобову бибӣ мефавтанд, сипас яке аз онҳо бо дард гуфта хоҳад шуд ва ғайра.
Ҳамааш як стратегияи зарбаи ҳайратангез аст. Ва вақте давлат ин стратегияи зарбаи ҳайратангезро нисбат ба шаҳрвандонаш,
ки онро «nudging» меноманд, истифода мекунад, то онҳоро ба самти муайян тела диҳад, албатта мардум пайравӣ мекунанд.
Ва, чунон ки медонем, ин дар мағз вокунишеро ба вуҷуд меорад, ки мардумро ногаҳон итоаткор месозад, қариб пурра аз савол
кардан дар бораи чораҳои муҳим даст мекашанд ва, чунон ки мо низ дидаем, ба таъқиби интиқодгарон шурӯъ мекунанд.
Пас мо бо ҷустуҷӯҳои хона, ҷинояткоршавӣ ва ғайра ва инчунин бо ҷинояткоршавии оммавӣ дар ВАО ва ғайра чӣ гузаронидем?
Ва ин ба далели ҳамин стратегияи шок рух медиҳад. Ва мо бояд онро манъ кунем.
Мо бояд боварӣ ҳосил кунем, ки дигар ба давлат иҷозат дода нашавад, ки ба ин тариқ ба аҳолӣ таъсир расонад.
Ва ба назари шумо, то чӣ андоза эҳтимол дорад, ки давлат равиши худро тағйир диҳад?
Пас дақиқан чӣ рӯй хоҳад дод? Оё шояд ӯ рӯйхати чораҳоро гирад, ки дар он тафсилан нишон дода шудааст, ки дар оянда
чӣ бояд тағйир диҳад? Ё дар амал ин чӣ гуна кор хоҳад кард?
Дуруст аст, рӯйхати чораҳое хоҳад буд, ки ин нуқтаҳои ҳассосро тавсиф мекунанд.
Пас мо аллакай хеле зиёд дастовард дорем.
Мо гузориши параллелиро пешниҳод кардем ва он қабул шуд.
Он дар вебсайти СММ нашр шудааст, бинобар ин шумо метавонед онро дар он ҷо бинед ва бихонед.
Мо ҳамчун созмони ғайриҳукуматӣ ба он ҷо даъват шудаем – ба назари ман, ягона созмони ғайриҳукуматӣ дар
Олмон, ки барои ҳуқуқҳои инфиродии инсон мубориза мебарад.
Албатта, дигарон ин корро намекунанд.
Мо дар ин утоқи брифинг, дар ин толор хоҳем буд, ки дар он ҷо ин масъала баррасӣ мешавад.
Ин маънои онро дорад, ки ҳукумати федералӣ, ба таври рамзӣ гӯем, бо нуқтаҳои мо рӯбарӯ хоҳад шуд.
Ин, масалан, инро дар бар мегирад, ки (проф. д-р Денис) Ранкурт дар як тадқиқот воқеан нишон дод , ки дар он
муайян шудааст, ки то охири соли 2022 дар саросари ҷаҳон 17 миллион нафар аз эмгузаронӣ хоҳанд мурд.
Ин нуқтаи муҳим аст, ки мо бояд бигӯем:
Инҷо чизе, ҳатто бо зӯрӣ, ворид карда шудааст, ки ба таври возеҳ боис ба марги 17 миллион нафар дар саросари ҷаҳон шудааст.
Яъне, 17 миллион нафар – кай дар таърих 17 миллион нафар аз сабаби чораҳои ҳукуматӣ
фавтидаанд? Бале, мо набояд ҳамаи инро фаромӯш кунем.
Ва ин маънои онро дорад, ки мо ба он ҷо расидем. Он ҷо моро мешиносанд.
Мо метавонем дарки худро илова кунем. Ва ин боз як қисми пазл дар раванди равшансозӣ ва бознигарии арзёбӣ аст.
Бале, мо онро таблиғ мекунем, аз ҷумла тавассути вебсайти СММ.
Нуқтаҳое, ки мо пеш меорем ва ҳамаи онҳо аз ҷиҳати илмӣ асоснок шудаанд, бояд ба назар гирифта шаванд.
Шумо бояд инро бо мо муҳокима кунед. Ва дар як лаҳза дигар наметавонед онро нодида гиред.
Ва ту гуфтӣ: «Давлат набояд касеро бикушад.»
Ман ҳанӯз як ҷумлаи дуюм дорам, ки бояд илова кунам:
Ҷиноятҳо алайҳи башарият ё ҷиноятҳо алайҳи инсоният ба ҳеҷ муҳлати даъвоӣ тобеъ нестанд.
Пас он чизе, ки мо ҳоло мекунем, марҳилаи навбатӣ аст.
Мо алайҳи онҳо айбҳои ҷиноятӣ эълом карда будем. Албатта, онҳо рад карда шуданд.
Мо инро тахмин карда будем, аммо ин низ қадами зарурӣ аст, то тавонем дар Гаага аризаи ҷиноятӣ пешниҳод кунем.
Ҳоло мо инро аз ҷиҳати илмӣ ва сиёсӣ бозбинӣ карда, ҳуҷҷатгузорӣ мекунем, ки ин амалҳо сурат гирифтаанд ва оқибатҳо доштанд.
Ва ин қадами оянда хоҳад буд: айбдор кардани ин амалҳо ва ҷавобгар донистани онҳое, ки онҳоро ҷорӣ кардаанд.
Пас мо ҳамеша як қадам ба пеш мегузорем. Ин ҳам қисми он аст.
Ин воқеан бовар кардан душвор аст.
Пас, дар гузориши ҳукумати мо, масалан, дафтари протоколҳои деклоссификатсияшудаи Институти Роберт Кох, ки
дар он қайд шуда буд, ки ҳеҷ гоҳ барои ин чораҳо зарурати тиббӣ вуҷуд надошт, зикр нашудааст.
Пас ин комилан бо ангезаҳои сиёсӣ аст, зеро умуман зикр нашудааст.
Фақат ҳамин воқеият, ки протоколҳои Роберт Кохро бояд тавассути чораҳои ҳуқуқӣ ба даст меоварданд, ҳукумат аз ихтиёри худ нагуфт:
«Нигаред, ин ҳисоботи мост, мо он замон чӣ гуна фикр мекардем, чӣ гуна амал кардем ва дар кадом вазъият қарор доштем.»
Ва пас аз он ки онҳоро тоза карданд, ҳамаи онҳо низ сиёҳ шуданд.
Протоколҳои Роберт Кох, ки мо дар бораи онҳо медонем, фош шудаанд.
Бале, ҳамонҳое, ки таҳрир нашудаанд ва мо воқеан метавонем бихонем, ки чӣ рӯй додааст. Ва
ин чизе нест, ки мо бояд ба он ифтихор кунем.
Шумо мебинед, ки... Ба мо ҳамеша мегуфтанд: ба илм пайравӣ кунед, ба илм бовар кунед!
Протоколҳои RKI инчунин каме эътимодро барқарор карданд, яъне:
Дар асл ба илм эътимод кунед, зеро илм гуфтугӯ аст, он мухолифат аст, он баҳс аст.
Ва ҳамин воқеан дар RKI рӯй дод.
Ва сипас аз ҷиҳати сиёсӣ қарор дода шуд, ки ин баҳс, баҳси илмӣ ва натиҷаҳои илмӣ татбиқ
нашаванд, балки ба ҷояш чораҳои сиёсӣ андешида шаванд.
Мо инро низ дар ... мебинем. Қисми ин гузориш дар бораи он аст, ки STIKO, Кумитаи доимии эмкунӣ, чӣ гуна кор мекунад.
Кумитаи доимии эмкунӣ аслан як ниҳодест, ки аз профессорҳо иборат аст, ки барои ба даст овардани мақом
ё эътирофи муайян дар резюмеҳояшон узвият мекунанд.
Мо узви ин кумитаи доимии ваксинагузорӣ ҳастем, аммо он як ниҳодест, ки комилан таҳти нуфузи сиёсӣ қарор дорад
ва дар он ниҳоят қарорҳо бар асоси натиҷаҳои илмӣ қабул намешаванд, балки бар асоси натиҷаҳои сиёсӣ.
Ва ҳамин чизест, ки протоколҳои RKI ошкор карданд.
Ва албатта ҳукумати федералӣ намехоҳад, ки дар чунин гузориш ин оварда шавад, зеро дар он сурат равшан мегардад, ки ин
нақзи ҳуқуқи башар ҳатто аз нияти нек сарчашма нагирифта, балки дар асл аз эътиқоди сиёсӣ сарчашма мегирад.
Хуб, аз назари шаҳрвандон, дар айни замон ҳамин тавр аст.
Давлат тамоми гузаштаро зери қолин мекашад.
Аз байни созмонҳои давлатӣ ва ғайридавлатӣ, бигӯем, бист созмон, ки ҳисоботҳояшонро пешниҳод мекунанд,
танҳо яке ангушташро боло бардошта гуфт: «Не, ин тавр не!»
Ҷиноят содир шудааст. Дар асл – бигзор ин тавр гӯям – ин мисли муборизаи Давид бо Голиаф аст, не?
Аксарияти бузурги раъйҳои мухолиф, ё ҳолате, ки шумо бояд роҳи худро аз миёни онҳо пайдо кунед.
Чӣ тавр як шаҳрванди мисли ман метавонад кори шуморо дастгирӣ кунад, то он эътибор пайдо кунад ва огоҳии бештар ба вуҷуд
ояд, ки ин бозбинӣ ва пешгирии ҷиноятҳои минбаъда зарур аст?
Хуб, пеш аз ҳама, шумо метавонед бо узви дастгиркунанда шудан моро дастгирӣ кунед.
Пас мо аъзоёни пуштибони зиёд дорем. Мо ZAAVV-ро ҳамчун марказ таъсис додем.
Як ассотсиатсияи дастгирӣ вуҷуд дорад, ки шумо метавонед узви дастгиркунанда шавед ва, ба назари ман, бо
хайрияи моҳона аз даҳ евро оғоз карда, ба ин кор саҳм гузоред.
Зеро, албатта, хароҷот ҳамеша ба вуҷуд меоянд.
Пас, масалан, сафар ба Женева ва дар он ҷо будан пул талаб мекунад.
Тайёр кардани чунин гузориш, ки барои анҷом доданаш беш аз ним сол вақт сарф шуд, бо баргузории вохӯриҳои
такрорӣ, машварат бо коршиносон ва ғайра, низ пул талаб мекунад.
Пас, яке аз имкониятҳо ин аст, ки шумо воқеан метавонед онро молиявӣ ва тавассути узвияти дастгирӣ дастгирӣ кунед.
Дар акси ҳол, мо низ имкониятҳои ҳамкорӣ дорем.
Пас мо кумитаҳои гуногун дорем, мо ташкилотҳои гуногун дорем.
Пас мо аслан дар ин ZAAVV дар чор зерминтақа кор мекунем.
Шумо қаблан зикр кардед: тафтиш, бознигарӣ, таъқиби ҳуқуқӣ ва пешгирӣ.
Мо барои ҳар кадоме аз ин соҳаҳо зерсозмонҳо дорем, ки дар соҳаҳои гуногун кор мекунанд.
Пас, масалан, эҷод кардани варақаҳои таблиғотӣ, почтакортҳо, маълумот, хабарнишонҳои матбуотӣ ва ғайра.
Мо имконият дорем, ки инро дар вебсайти ZAAVV бубинем: шумо метавонед таҷрибаҳои худро дар он ҷо тавсиф кунед.
Шумо аслан метавонед ҳодисаҳоро худатон гузориш диҳед, чизҳое, ки худатон аз сар гузаронидаед – хоҳ дар
эътирозҳо таъқиб шуда бошед, хоҳ ба консерт роҳ наёфта бошед.
Ҳамаи он чизҳое, ки шумо шахсан таҷриба кардаед, метавонед онҳоро дар он ҷо бо истифода аз варақаи сабти ном гузориш диҳед.
Зеро агар шумо ба Гаага равед... Дар Гаага аллакай аризаи ҷиноӣ вуҷуд дорад, ки онро ду ҳомии ҳуқуқи башар, ки
аслан бо ман якҷоя гузоришро навиштаанд, пешниҳод кардаанд.
Шумораи парванда вуҷуд дорад, дар Гаага аллакай аризаи ҷиноятӣ вуҷуд дорад ва мо онро пайваста пурра мекунем.
Ин маънои онро дорад, ки ҳар вақте ки мо ҳолатҳои нав дорем, ҳар вақте ки қурбониёни бештар аз ваксина дорем,
ҳар вақте ки зарари иловагӣ ва ғайра рух медиҳад, ҳамеша Гаага бояд бори асосиро бар дӯш гирад.
Ин маънои онро дорад, ки Гаага маълумоти зиёдеро талаб хоҳад кард, ки шумо метавонед онро ба мо пешниҳод кунед.
Пас шумо метавонед маълумотро ба ZAAVV диҳед ва ҳуҷҷатҳоро ба мо ирсол кунед.
Ҳоло мо як низоми аъло барои сервер дорем, ки дар он шумо метавонед видеоҳо ва ҳуҷҷатҳоро ирсол кунед.
Лутфан ҳама чизеро, ки дар давраи пандемияи коронавирус аз сар гузаронидед, ба ZAAVV фиристед. Барои
маълумот ба вебсайти ZAAVV (www.zaavv.com) муроҷиат кунед.
Фақат ашёҳоро дар он ҷо бор кунед, файлҳоро бор кунед ё онҳоро тавассути почтаи электронӣ фиристед.
Ва, чунон ки гуфтем, мо як низоми ҳуҷҷатгузорӣ дорем, ки ҳама чизро хонданӣ месозад.
Ҳар видео фавран ба матн табдил дода мешавад.
Ин маънои онро дорад, ки мо метавонем аз функсияи ҷустуҷӯ истифода барем, то ҳуқуқшиносон ва донишмандон
аллакай тавонанд дар миёни бисёр ҳодисаҳои рухдода дар давраи пандемияи коронавирус ҷустуҷӯ кунанд.
Видеоҳо, чунон ки гуфтам, ҳуҷҷатҳо, файлҳо, маълумот ва, албатта, ҳамаи он мактубҳои стратегии «nudging» ва «shock».
Ҳамаи ин ҷамъоварӣ, ҳуҷҷатгузорӣ ва дар хатти вақт ҷойгир карда мешавад, то мо онро барои наслҳои
оянда коркард карда, барои таҳлили илмӣ дастрас созем.
Ва ин маънои онро дорад, ки мо метавонем ҳамаи таҷрибаҳои худро дошта бошем.
Масалан, ман як бор муроҷиат кардам. Ҳар кас, аз ҷумла шумо, метавонад ин корро анҷом диҳад.
Бисёр муҳим аст, ки бо телефони мобилии худ видео сабт кунед. Ҳозир ҳар кас телефонҳои мобилӣ дорад.
Телефони мобилии худро дар назди худ гузоред, видео сабт кунед ё ба касе ҳикояи худро дар бораи он чизе, ки шумо
дар солҳои 2020 то 2023 аз сар гузаронидед, нақл кунед.
Ин хеле муҳим аст, зеро дар акси ҳол таърихи шифоҳии мо маҳдуд мешавад ба он чи
матбуоти асосӣ, телевизион ва ғайра хабар медиҳанд.
Беҳтар аст, ки мардум ҳикояҳои худро нақл кунанд.
Мо инро аз замони Социализми Миллӣ медонем – ҳоло мо бисёр пиронсолонеро мебинем, ки он вақт онҷо
буданд ва метавонанд нақл кунанд, ки чӣ рӯй дод.
Ва ҳоло, дар замони муосир, мо ҳама метавонем худамон шоҳидони ҳамзамон бошем, танҳо бо сабт кардани видео, нақл кардани
ҳикояҳои худ ва фиристодани онҳо ба ZAAVV ва бор кардани онҳо.
Ва ҳар як овоз воқеан дар ҳадафи шумо ва дар ҳадафи муштараки мо барои баррасӣ ва пешгирӣ кардани чунин ҳодисаҳо ва, аз
ҳама муҳим, барои он ки онҳо дигар ҳеҷ гоҳ такрор нашаванд, аҳамият дорад. Инчунин ба тамоми масъала аҳамият мебахшад.
Бале, инчунин барои оянда. Дуруст, дар ҳар сурат вазн дорад.
Пас мо ба сӯи ҳадаф кор мекунем – ки, тасодуфан, инчунин яке аз талаботи минбаъда дар гузориши параллелии мост – ки мо
мехоҳем комиссияи ба ном «комиссияи ҳақиқат» таъсис дода шавад.
Комиссияи ҳақиқат чист?
Комиссияи ҳақиқат истилоҳи маъруф аст, ҳатто дар СММ.
Ин маъно дорад, ки дар ҳолатҳои нақзи ҳуқуқи башар, ба монанди Руанда ё дар Африқои Ҷанубӣ, пас аз барҳам
додани апартеид комиссияи ба ном «ҳақиқат» таъсис ёфт.
Комиссияи ҳақиқат маънои онро дорад, ки онҳое, ки осеб дидаанд, бо ҳам ҷамъ меоянд. Ҳоло мо чӣ таҷриба дорем?
Мо кумитаҳои тафтишотӣ, комиссияҳои тафтишотӣ ва ғайра мебинем.
Ин маънои онро дорад, ки ҷинояткорон воқеан якҷоя менишинанд ва дар бораи он чи он вақт рӯй дода буд, муҳокима мекунанд.
Қурбониҳо дар куҷо сурат мегиранд? Бале, чанд коршинос ба мо ҳамроҳ мешаванд, аммо ҳамин аст.
Аммо одамоне, ки осеб дидаанд, дар куҷоянд? Ин дар куҷо рух медиҳад?
Зеро одамоне, ки аз ин осеб дидаанд, инро маҳаллӣ эҳсос кардаанд.
Ва, ба назари ман, дар ҳар ноҳия ва дар ҳар шаҳрдории маҳаллӣ комиссияи ҳақиқат лозим аст, то ки ин масъалаҳо баррасӣ шаванд.
Дар ин давра воқеан чӣ рӯй дод? Кӣ дар он иштирок дошт? Кӣ иштирок дошт ва чӣ гуна?
Мақомоти тандурустӣ иштирок карданд, мактабҳо иштирок карданд, маъмурони мактабҳо иштирок карданд, корфармоён иштирок
карданд, полис иштирок кард, мақомоти маҷлис иштирок карданд.
Ҳама ширкат карданд ва нисбати одамоне, ки дар асл танҳо бодиққат мепурсиданд, ки оё ҳама чизе, ки мо дар ин ҷо мешунавем,
рост аст, табъиз карданд ва онҳоро зери фишор қарор доданд.
Ва ин бояд маҳаллӣ дар он чи комиссияҳои ҳақиқат номида мешаванд, сурат гирад.
Ин маънои онро дорад, ки он маҷбур нест... – чунон ки ман гуфтам, кумитаҳои тафтишотӣ ва комиссияи тафтишотӣ ҳамаашон хубанд.
Аммо ба мо комиссияҳои маҳаллӣ лозиманд, ки дар онҳо ҷинояткорон ва қурбониён якҷоя дар як миз менишинанд ва масъалаҳоро баррасӣ
мекунанд, он чи воқеан рӯй додааст, амиқан таҳлил мешавад ва ҷинояткорон низ шарҳ медиҳанд, ки чаро ба ин амал даст заданд.
Пас мо боз ба стратегияи шок, ба маҷбурсозӣ бармегардем, ки дар он мегӯянд: «Мо ба ҳама чиз бовар кардем.»
Ва он гоҳ шумо қоидаҳои нави ҳамзистиро таҳия мекунед ва мегӯед: «Хуб, дар куҷо метавонам фаерволҳоро насб кунам?»
Чӣ тавр метавонам боварӣ ҳосил кунам, ки чунин ҳодиса дигар ҳеҷ гоҳ такрор нашавад?
Ва ин комиссияҳои ҳақиқатро кӣ таъсис медиҳад? Онҳо чӣ гуна ба вуҷуд меоянд?
Хуб, комиссияҳои ҳақиқатро метавон ба роҳ монд.
Ҳоло мо ба Созмони Милали Муттаҳид муроҷиат мекунем ва аз он хоҳиш мекунем, ки ба Ҳукумати
Федералӣ талаб кунад, яъне: маблағҳоро ҷудо кунад.
Пас, дар принсип, дар сатҳи давлатӣ, яъне дар сатҳи давлати федералӣ ё ҳатто дар сатҳи федералӣ, метавон гуфт,
ки мо пешниҳод мекунем... – ба ҷои сармоягузории боз 15 миллион доллар барои пешбурди демократия...
Маҳз ҳамин созмонҳои ғайриҳукуматӣ ҳастанд, ки сипас бармехезанд ва мегӯянд, ки дар асл мо ҳеҷ чиз барои интиқод кардан надорем.
Мо аз давлат пул мегирем, ҳама чиз аъло аст.
Ин 15 миллион, ки онҳо ҳоло мехоҳанд онро зиёд кунанд, барои идома додани таблиғи демократия,
ин демократияи ба ном... истифода намешаванд.
Он демократияе нест, ки таблиғ мешавад, балки демократияи мост – ин ду мафҳум гуногунанд.
Масалан, шумо метавонед ин пулро бигиред ва бигӯед, ки он ба созмонҳо ё шахсоне, ки дар маҳал
комиссияи ҳақиқат таъсис медиҳанд, дастрас хоҳад шуд.
Ва пас шумо воқеан онҷо менишинед ва мегӯед: «Хуб, мо ба маҷлисгоҳи шаҳр ё толори шаҳр меравем, вобаста ба он
ки дар куҷо ҷой ҳаст.» Ва ҳама метавонанд иштирок кунанд.
Ҳоло мо дар ин ҷо барномаеро таҳия мекунем ва мегӯем: хуб, дар тӯли солҳо мо чӣ таҷрибаҳо доштем?
Ман чӣ таҷриба кардам? Ман онро чӣ гуна таҷриба кардам?
Бо ман чӣ шуд? Бо фарзандонам чӣ шуд? Ман ба кадом фишорҳо тоб овардам?
Ва сипас шумо якҷоя менишинед, на барои он ки якдигарро суд кунед ё чизи монанди он, балки барои он ки бигӯед: «Биёед дар бораи
он чи рӯй дод, сӯҳбат кунем. Чӣ гуна мо ба ин нуқта расидем?»
Ва сипас он танҳо ҳал карда мешавад. Ва сипас аз он хулосаҳо бардошта мешаванд.
Ин комиссияи ҳақиқат хоҳад буд. Ва он сипас таҳти сарпарастии, масалан, Созмони Милали Муттаҳид баргузор мешавад, ки ин
кафолат медиҳад, ки он одилона гузаронида шавад ва дигар боз яктарафа, ба мисли «мо ҳама чизро дуруст кардем», набошад.
Ва ZAAVV ҳоло дар гузориши худ ба СММ низ пешниҳод кардааст, ки ин комиссияҳои ҳақиқат бояд вуҷуд дошта бошанд.
Мо метавонем талабҳо пешниҳод кунем. Мо аслан метавонем бигӯем, ки ҳоло чӣ рӯй доданашро мехоҳем.
Ин аз ҷумла таъсиси комиссияҳои ҳақиқат мебошад. Он инчунин қатъи фаврии эмгузаронии mRNA-ро дар бар мегирад.
Ин манъ кардани nudging-ро дар бар мегирад. Он қоидаи возеҳеро дар бар мегирад, ки фарҳанг дигар ҳеҷ гоҳ манъ карда нашавад.
Фарҳанг ҳамеша дорои ин ядрои муқовимат аст.
Фарҳанг ва санъат ҳамеша идеяи он чи метавонист бошад-ро дар бар мегиранд ва аз ин рӯ ҳамеша унсури муқовиматро доранд.
Ман бовар дорам, ки барои ин сабабе буд.
Ман бовар дорам, ки шумо дар аввали сухан гуфтед, ки ин чораҳо дар саросари ҷаҳон татбиқ шудаанд. Ин дуруст нест.
Пас ин чораҳо, ҳатто чораҳои шадид, асосан ба кишварҳои Ғарб, ё дақиқтараш ба кишварҳои саноатӣ
маҳдуд буданд. Ва фарқиятҳои назаррас вуҷуд доштанд.
Пас, дар он чизе, ки онро Индекси сахтии Оксфорд меноманд , Олмон ҳамеша хеле пеш буд.
Масалан, дар Испания чорабиниҳои фарҳангӣ ҳеҷ гоҳ манъ нашудаанд, зеро фарҳанг дар
Испания низ дар Конститутсияи Испания сабт шудааст.
Ва ин маънои онро дорад, ки консертҳо ҳамеша бояд баргузор мешуданд ва мардум ҳамеша бояд ҳуқуқ дошта бошанд, ки дар
консертҳо, чорабиниҳои фарҳангӣ, музейҳо ва ғайра иштирок кунанд.
Ва ман бовар дорам, ки ҷомеаи тоталитарӣ танҳо бо мамнӯъ кардани санъат сохта мешавад.
Ё вақте кӯшиш мекунанд дастрасӣ ба санъатро манъ кунанд. Ва ин рӯй додааст.
Ва ҳамин аст, ки яке аз муҳимтарин талабҳои мо ин аст, ки санъат ва фарҳанг дигар ҳеҷ гоҳ бо ин роҳ манъ нашаванд ва
дастрасӣ ба онҳо дигар ҳеҷ гоҳ ба он шакле, ки мо дар тӯли се соли охир таҷриба кардем, манъ нашавад.
Бисёр ҷолиб.
Ва, албатта, маориф. Маориф маҳдуд карда шудааст.
Хонандагон дигар наметавонистанд ба мактаб раванд.
Ва ин ба ном таълими фосилавӣ сурат нагирифт, ё аслан наметавонист сурат гирад.
Дар бораи мактаб: Муҳимтарин чиз дар бораи мактаб ин аст, ки одамон бо ҳам ҷамъ меоянд, на он ки дар ҷое
назди дастгоҳ ё мошин нишаста, танҳо таълим мегиранд.
Аммо ин низ ҳамин ҷамъшавӣ, ҳамин муоширати байнифардӣ аст.
Ва чизи монанди ин бояд дигар ҳеҷ гоҳ манъ нашавад. Ин бояд дигар ҳеҷ гоҳ такрор нашавад.
Ва ин, ҳамчун як қадам, таъсиси комиссияи ҳақиқатро дар бар мегирад, ки, масалан, хонандагони мактаб метавонанд тавсиф
кунанд, ки дар он замон воқеан чӣ ҳис мекарданд ва то имрӯз чӣ ҳис мекунанд, то барои ҷомеа равшан
шавад: мо набояд дигар ҳеҷ гоҳ чунин кореро такрор кунем!
Бале, хеле ҷолиб. Аҷоиб.
Пас ин низ калиди қабул кардани гузашта ва пешгирии ҷиноятҳои оянда аст ва инчунин ҷузъи ҳамин
комиссияҳои ҳақиқат аст, ки ҳоло бояд таъсис дода шаванд.
Ва ман фикр мекунам, ки мусоҳибаи мо имрӯз ва гуфтугӯи мо дар ин мавзӯъ низ маълумоти муҳим аст, аз ҷумла барои омма.
Бояд чизе монанди ин ҷорӣ карда шавад, то мардум донанд, ки он комилан зарур аст.
Бале, ин бояд паём бошад. Давраи пандемия бо шиори он ки ин қоидаҳо набояд мавриди савол қарор гиранд, тавсиф мешуд.
Ва мо бар зидди он ҳастем – чунон ки шумо дар ин ҷо дар футболкаи ман мебинед: Озодӣ бо «не» оғоз
меёбад – қоидаҳо бояд ҳамеша мавриди савол қарор гиранд.
Шумо ҳамеша бояд «не» бигӯед. Озодӣ он аст, ки касе битавонад «не» бигӯяд, бе он ки аз оқибатҳои манфӣ битарсад.
Зеро ҳар кас бояд тавонад ин корро барои худ анҷом диҳад.
Ва мардум бояд фаҳманд, ки онҳо нисбат ба он чи то ҳол бовар доштанд, қудрати хеле бештар доранд.
Одамон танҳо бовар доранд, ки мо ба вакилони худ қудрат медиҳем ва онҳо кори дурустро анҷом хоҳанд дод.
Ва вақте чунин маълумоти бардурӯғ пайдо мешавад, вақте чунин стратегияҳои ташвиқкунанда пайдо мешаванд, вақте чунин
стратегияҳои шокӣ пайдо мешаванд, мардум танҳо беандеша пайравӣ мекунанд ва ҳатто намедонанд, ки воқеан
чӣ қадар қудратеро барои тағйир додани вазъият доранд.
Мо дар давраи пандемияи коронавирус дидем, ки мардум воқеан метавонанд тавассути эътирозҳо, ба монанди эътирозҳои душанбе,
ба сиёсат таъсир расонида, шароити иҷтимоиро тағйир диҳанд.
Ва ин комиссияҳои ҳақиқат низ бояд ба мардум равшан кунанд, ки давлат ҳамеша бар асоси мардум бунёд мешавад ва воқеан
қудрат дар дасти мардум аст, то даме ки онҳо онро надиҳанд.
Ва ин маънои онро дорад, ки ба худ содиқ бимонед ва вақте дарк мекунед, ки чизе нодуруст аст, не бигӯед ва
бигӯед: «Ман бо ин розӣ нестам, ман ин корро намекунам.»
Ин паёми муҳим аст. Ва, албатта, инро ин комиссияҳои ҳақиқат низ метавонанд тақвият бахшанд.
Ва равшан аст, ки ҳукумат, намояндагони давлат, ки ҳоло ҳокимиятро дар даст доранд, табиатан чунин чизеро намехоҳанд.
Зеро бузургтарин хатар барои намояндагон дар он аст, ки мардум мефаҳманд, ки мо дар асл маҷбур нестем ин корро анҷом диҳем.
Мо маҷбур нестем, ки бо он чи шумо дар ин ҷо ба мо мегӯед, розӣ шавем.
Ва ҳамин паём бояд бошад. Дар асл паём бояд чунин бошад:
Давлат он вақт кор мекунад, ки мардуми он давлат аз қудрату имкониятҳои худ огоҳ бошанд ва аз ин имкониятҳо истифода баранд.
Ва ин низ, ба ҳар ҳол, шояд ҳамчун қисми гузориши иҷтимоии мо, гузориши параллелии мо, ки мо пешниҳод кардем...
Шояд шумо мушоҳида карда бошед, ки кӯшишҳое сурат гирифтаанд, то ҳуқуқҳои инфиродии инсон, ки қобили
иҷро мебошанд, бо мафҳуми ахлоқ иваз карда шаванд.
Мо бояд хеле эҳтиёткор бошем, то истилоҳи «этика»-ро истифода набарем.
Комиссияҳои ахлоқӣ ҳастанд ва ин комиссияҳои ахлоқӣ ногаҳон муайян карданд, ки шумо чӣ кор карда метавонед ва чӣ
кор карда наметавонед, ва чӣ дуруст аст ва чӣ нодуруст.
Он чи дуруст ва нодуруст аст, барои мо дар Эъломияи умумиҷаҳонии ҳуқуқи башар ва ин ду конвенсия муқаррар шудааст.
Яъне, ҳуқуқҳои инфиродии инсонӣ, ки ман дорам: ман ҳуқуқ ба ҳаёт дорам.
Ман ҳақ дорам, ки озодона зиндагӣ кунам.
Ман ҳуқуқ дорам, ки ҷамъ шавам. Ман ҳуқуқ дорам, ки моликият дошта бошам.
Ман ҳақ дорам, ки кори дилхоҳаамро ҷустуҷӯ кунам.
Ман ҳақ дорам, ки фарзандонамро он тавре парвариш кунам, ки мехоҳам, ва ғайра.
Кӯдакон, албатта, ҳақ доранд, ки латту кӯб нашаванд. Ҳамаи ин ҳуқуқҳои инфиродӣ мебошанд.
Ва ман инчунин метавонам ин ҳуқуқҳои инфиродиро дар назди муассисаҳои гуногун ва, агар лозим
шавад, бар зидди давлат даъво кунам ва талаб намоям.
Ахлоқ чизест ҷамъӣ. Ахлоқ ногаҳон тавсиф мешавад – ҳа, дуруст аст, ки ба қоидаҳои давлатӣ тобеъ шавем,
зеро дар он сурат ҳамаи мо беҳтар хоҳем шуд ва ғайра.
Ва пас ногаҳон ҳуқуқҳои инфиродии ман ба таҳсил, ба кор, ба ҳама чизе, ки ман аллакай зикр кардам,
ва махсусан ба шарафи ман нодида гирифта мешаванд.
Ва ҳамин аст сабабе, ки мо гуфтаем ва инчунин дар ин гузориш талаб мекунем, ки набояд ҳуқуқи инсон,
яъне ҳуқуқҳои инфиродии инсонро бо ахлоқ иваз кунем.
Бале, бигӯед, бо меъёрҳои ахлоқии шубҳанок, дар куҷо ҳуқуқҳои инфиродӣ ё шаъну шарафи инсон ногаҳон баҳснопазир мешаванд?
Нагаҳон, ҳа, дақиқ.
Хуб. Ман фикр мекунам, ки ин ҳама чизеро, ки дар зеҳни шумо аст, ҷамъбаст мекунад.
Мо ҳамроҳ кор карданро дар ин самт идома хоҳем дод. Мо инчунин дар бораи кори шумо гузориш доданро идома хоҳем дод.
Бори дигар, бисёр ташаккур, бисёр ташаккур, ки барои ин мусоҳиба вақт ҷудо кардед.
Бале, бисёр ташаккур, ки ба ман иҷозат додед дар ин ҷо бошам.
Ҳар дафъа, ки шумо видеои Kla.TV-ро мубодила мекунед, шумо саҳми ҳалкунанда дар ошкор кардани дурӯғҳои ВАО ва ҷангҷӯӣ мегузоред.
Башарият дигар набояд дар торикӣ бимонад.