Apa sing dimaksud karo ekonomi perang?
Ekonomi perang tegesé "menawa ing mangsa perang, kabèh diarahaké kanggo upaya perang lan, amarga iku, ekonomi
diwènèhi struktur sing béda," ujare ekonom Jerman Tilman Brück.
Brück iku pangadeg lan direktur Pusat Keamanan lan Pangembangan Internasional ing Universitas Humboldt ing Berlin.
Singkaté: negara njupuk kendali lan ékonomi manut marang tujuwané.
Miturut laporan anyar ing koran saben dina, Uni Éropa saiki lagi nyiapake ngowahi industri dadi ekonomi perang.
Keputusan kanggo njupuk utangan sing jumlahé €800 milyar ing wiwitan kanggo industri senjata digawe ing pungkasan Maret 2025.
Kajaba iku, ing wiwitan Juni 2025, Komisi Éropa kudu nyedhiyakake watara €335 milyar saka dana
bantuan koronavirus kanggo pembiayaan senjata.
Swiss uga kena pengaruh saka pangembangan iki.
Parlemen bubar nyetujoni kenaikan anggaran militer dadi 30 milyar franc Swiss ing taun 2028.
Nanging, sanajan mangkono, iki katon adoh saka cukup kanggo sawetara wakil, loro ing Uni Éropa lan ing Swiss.
Ngapa kabeh iki?
Apa ancaman perang agresi Rusia pancen nyata banget – utawa apa ana bab liya sing dipertaruhkan?
Ora preduli kepiye ekonomi perang berkembang, para wajib pajak lan generasi sabanjure kudu nanggung biaya sing dhuwur.
Apa akibaté iki?
Kebutuhan finansial sing dhuwur nganti atusan milyar euro kanggo pangreksan maneh sing masif nyuda pertumbuhan sektor swasta:
Pengeluaran kanggo infrastruktur, pendidikan, perlindungan lingkungan, layanan
kesehatan, lan sapiturute wis parah diabaikan.
Iki nambah parah masalah sosial, ekonomi, lan politik ing negara iki.
Kanthi kontradiksi lan krisis ing politik lan ekonomi, ora percaya ing masyarakat saya cepet mundhak.
Upaya politik kanggo njaga rakyat supaya tetep dimanipulasi mentalé liwat propaganda negara lan gumantung sacara
ekonomi marang media umum ing kahanan perang saya dadi grotesk.
Kaya sing wis kasebut, belanja militer saiki lagi ditambahake kanthi signifikan ing kabeh negara Kulon.
Saliyane rencana anyar belanja pertahanan luwih saka €800 milyar ing Uni Éropa, negara-negara anggota NATO bubar mutusaké
nambah belanja militèr dadi 5% saka produk domestik bruto.
Mung Spanyol, Hongaria, lan Slowakia sing nyatakake keberatan sing kuat babagan target 5%.
Pengeluaran pertahanan ing umume negara NATO nganti saiki watara 2% saka produk domestik bruto.
Njupuk Republik Federal Jerman minangka conto, iki bakal ateges kenaikan belanja militer saka
€90 milyar saiki dadi €160 milyar saben taun.
Ing pertengahan taun 1990-an, biayane mung 45 milyar euro.
Lan kuwi kanthi jumlah personel lan piranti meh kaping pindho dibandhingake karo jaman
wajib militer, tanpa melu misi manca negara.
Luwih lan luwih akèh dhuwit sing diinvestasèkaké ing teknologi militer, lan rasa wedi marang mungsuh sing dianggep
terus digugah kanggo mbeneraké panggunaan dhuwit kasebut.
Gambar sing padha bisa dideleng ing periode sadurunge Perang Donya I lan Perang Donya II.
Apa sing kita perhatosake babagan iki?
Kaya sing katon ing portal internet "produktion.de" ing bagean "Focus" lan "Arms Industry", saya akeh perusahaan teknik
mesin tradisional sing mlebu ing ranté nilai kritis keamanan.
Saliyane tantangan geopolitik, sing paling utama yaiku pergeseran paradigma teknologi sing nggawa momentum anyar.
Conto-conto ing ngisor iki kasebut: Kecerdasan buatan kanggo pangakuan target, Sistem pertahanan drone nganggo teknologi
laser utawa microwave, Fusi sensor kanggo evaluasi wektu nyata ing medan perang, Kembar digital kanggo skenario simulasi .
Kaya sing bisa dideleng, industri pertahanan nawakake donya keuangan macem-macem proyek sing nguntungake.
Garis produksi sing ana saiki lagi ditutup lan diowahi kanggo gawé senjata.
Minangka loro conto saka akèh, pabrikan sepur Alstom ing situsé ing Görlitz, Jerman wétan.
Ing mangsa ngarep, kendaraan lapis baja sing kagungané pemilik anyar lan panyedhiya sistem
peperangan darat KNDS bakal diprodhuksi ing kana.
Grup MV Werften, sing bangkrut ing taun 2022 lan biyen mbangun kapal pesiar, saiki bakal ngasilake kapal perang lan aksesoris
ing papan-papané ing Wismar, Rostock-Warnemünde, lan Stralsund.
Situs Rostock-Warnemünde bakal dipindhahake marang Angkatan Bersenjata Jerman kanthi rega €87 yuta.
Komisi EU wis nampilake Strategi Industri Pertahanan Eropa (EDIS) lan program investasi sing cocog (EDIP) ing taun 2024.
Utamane kanthi tujuan ngadegake industri pertahanan sing kuwat, mandiri, lan kompetitif ing Uni Éropa.
Kaya sing bisa dideleng ing pirang-pirang panggonan, iki nyengkuyung produksi senjata.
Langkah-langkah luwih lanjut ing arah iki bakal diarep-arep.
Sawise usaha sipil diowahi kanggo ngasilake senjata, ora gampang bali menyang kegiyatan sadurunge.
Dana gedhé banget sing saiki dialokasèkaké kanggo konversi macem-macem pabrik lan fasilitas
produksi mesthi ora kasedhiya kanggo dibongkar.
Amarga iki ora bakal maneh kalebu ing sing diarani "kapentingan umum kanggo nglindhungi masyarakat umum" .
Dhuwit pajak saiki digunakake kanggo ngrusak fasilitas produksi jangka panjang kanggo masyarakat sipil lan perdagangan.
Nanging, sing diprodhuksi mung barang-barang sing cocog kanggo matèni lan ngrusak, nanging ora
ana gunané sing produktif kanggo masyarakat umum.
Tank, umpama, ora ana gunane kanggo masyarakat umum ing urip saben dina. Mung manggon ing barak.
Iki ora bisa digunakake kanggo ngangkut pasien utawa transportasi taksi ing urip saben dina.
Iku ora ana gunané, nanging mbutuhake akèh dhuwit kanggo gawé lan njaga.
Sumber daya sing digunakake kanggo tujuan iki banjur kurang kanggo populasi ing wilayah liyane.
Sing wigati sacara ekonomi yaiku carane investasi ditindakake.
Investasi ing barang militer pungkasane mung mbuwang dhuwit.
Nandur modal ing riset, ing sisih liya, bisa nuntun marang kasehatan sing luwih apik, umpama.
Nandur modal ing infrastruktur sing apik bisa nggawa pertumbuhan ekonomi marang sawijining wilayah, lsp.
Mula saka iku kita nyimpulake manawa ing ekonomi perang, warga kudu mbayar luwih akeh tanpa
bisa entuk manfaat tambahan saka sektor swasta.
Sanajan angka pangangguran bisa mudhun kanthi drastis ing wiwitan ekonomi perang,
pengalaman sajarah nuduhake yen kamakmuran ora nambah.
Kosok baline, iku mudhun amarga beban pajak sing dhuwur sing dibutuhake kanggo mbiayai belanja militer.
Amarga nalika ana ancaman konflik militer, dana meh ora diinvestasikake ing sektor swasta nanging
utamane ing ekonomi militer, sumber daya iki mesthi kurang ing urip saben dinane masyarakat.
Sanajan pikiran-pikiran paling pinter, kaya ilmuwan, spesialis, lan sapiturute, banjur dipekerjaké ing industri
senjata, nganti ninggalaké kekosongan ing sektor sipil liyane.
Yen ana perang, warga uga mbayar nganggo nyawane dhewe lan nyawane keluargane.
Sawetara wong sing curiga bisa nyangka yèn karusakan ékonomi tentrem lan mundhaké pengangguran kuwi disengaja
digawé supaya mengko ékonomi perang éntuk dhukungan luwih akèh.
Kaping pisan, alternatif tentrem dirusak, banjur industri senjata dianggep dadi siji-sijine pilihan sing isih
ana kanggo nylametake lan nyelametake saka dilema ekonomi.
Sawise buruh biasa gumantung sacara ekonomi marang pakaryané ing produksi senjata, mesthi waé padha ndhukung kabijakan sing ana.
Yen sampeyan ndeleng maneh sejarah, sampeyan bakal weruh manawa pangembangan iki pancen mung tahap
majeng saka eskalasi ing agenda sing wis dirancang suwé.
Pola-pola sing muncul nalika nyiapake perang mesthi padha.
1. Strategi digarap dening sing diarani "think tank," sing nemtokake tujuan perang lan
kanthi teliti nimbang risiko lan kasempatan kasil.
2. Perundingan rahasia dianakake karo mitra potensial kanggo nyelarasake kapentingan saben mitra.
"Rampasan sing diarep-arep" wis disebarake utawa dijanjekake – kaya ing dolanan papan "Risk", mung saiki diarani "geopolitik".
3. Staf umum negara wis diwènèhi instruksi kanggo nggawe persiapan sing perlu lan nyiapake
korps perwira kanthi mental ngadhepi mungsuh.
4. Kanthi ndhukung kelompok oposisi ing antarané mungsuh mbesuk liwat LSM lan kegiatan intelijené dhéwé, "alasan lan
sebab" kanggo "intervensi sing perlu" digawé supaya bisa entuk "justifikasi moral" saka masarakaté dhéwé.
5. Pers ing "negara mitra" diwènèhi arahan kanggo nggambaraké mungsuh potensial kanthi cahaya negatif.
Minangka aturan umum, kejahatan marang kemanusiaan lan keluhuran manungsa asring disebutake utawa bebaya
sing bakal teka marang warga negara diumumake tanpa nerangake latar mburi sing saktenane.
Gambar provokatif lan pidato emosional nggugah emosi massa lan banjur nuntun dheweke.
6. Dana kanggo persenjataan disedhiyakake lan insentif kanggo partisipasi perusahaan
komersial sing dibutuhake disubsidi dening negara.
7. Ing sekolah, universitas, lan urip saben dina, ana ajakan kanggo ndhukung kabecikan bebarengan kanthi semangat patriotik,
supaya generasi enom kepengin ngabdi ing angkatan bersenjata.
8. Sawise tentara siap, rakyat wis siyap kanggo konflik, lan ekonomi wis dikuatake, sing
dibutuhake mung alesan sing pas kanggo nyerang.
Urutan poin 4–8 bisa beda-beda.
Persiapan biasane mbutuhake pirang-pirang taun, gumantung saka skala tumindak militer sing direncanakake.
Napa mayoritas wong nampa ekonomi perang tanpa protes
Pengaruh media iku salah siji saka faktor penentu ing ngontrol populasi.
Sapa waé sing nduwé wewenang nerangaké, sing mutusaké apa sing bener lan apa sing salah.
Gustave Le Bon – salah siji pangadeg psikologi massa – nerangake manawa mayoritas wong utamane diatur dening perasaan,
kepinginan, lan pangarep-arep – dudu dening akal lan logika.
Dheweke mbuktèkaké yèn sanajan klaim sing paling ora masuk akal bisa ditanamaké marang wong
akèh minangka kabeneran sing ora bisa dibantah.
Iki digayuh liwat telung pendekatan ing ngisor iki: kaping pisan, liwat pangulangan terus-terusan; kaping pindo,
liwat panguwatan emosional; kaping telu, liwat nuduhake apa sing wis dirungokake ing grup.
Mangkéné carané goroh dadi katon kaya bebener kanggo akèh wong.
Umume wong uga ora ngerti sepira gedhene transisi menyang ekonomi perang nyuda kamakmuran sosial masyarakat.
Yen padha ngerti bab iki, bakal ana perlawanan sing luwih akeh.
Pangembangan geopolitik sing saiki kita alami wis direncanakake sacara umum ing tengah abad kepungkur.
Sawisé ambruké Uni Soviet, para ahli strategi global Amérika weruh kasempatan kanggo nggedhekaké lingkup pangaribawa
marang negara-negara Blok Wétan sing saiki wis digulingaké.
Iki kanggo ngwujudake impen sing wis suwe diidam-idamake para globalis lan oligark finansial – kanggo
ngadegake pamarentahan donya ing sangisoré pimpinan Amerika.
Zbigniew Brzeziński wis makarya dadi penasihaté John F. Kennedy wiwit taun 1960.
Dheweke uga dadi ahli strategi global terkemuka lan penasihat keamanan suwé kanggo
Amerika Serikat lan perusahaan internasional.
Brzeziński nerangake langkah-langkah sing perlu kanggo iki ing bukune "The Grand Chessboard: American Primacy and
Its Geostrategic Imperatives," sing diterbitake taun 1997.
Akeh langkah-langkah sing dijupuk ing politik Kulon nasional lan internasional wiwit awal
taun 1990-an bisa dijupuk saka buku Brzeziński.
Ing taun 2015, George Friedman, pangadeg lan mantan CEO saka lembaga pemikir swasta AS Stratfor, ngumumake manawa luwih saka
100 taun kabijakan AS wis ditujokake kanggo nyegah aliansi antarane Jerman lan Rusia amarga iku
dadi ancaman paling gedhe marang keunggulan AS.
Saliyane liya-liyane, dhèwèké nyorot peran penting sing dipegang déning Jerman ing ngleksanani tujuan-tujuan iki.
"Apa sing bakal ditindakake Jerman?" – Titik ringkih ing game kanggo dominasi donya.
Kaya akèh prakara sing saiki nuduhaké, kajaba panyerahan ekonomi perang, titik ringkihé Jerman wis diatur.
Para oligark finansial paling unggul ing donya nggunakake pangaribawa marang media lan politik kanggo
nggedhekake kuwasa lan nggawe negara-negara manut.
Mula saka iku, ora kedadéan kanthi kebetulan carané masyarakat lan bangsa dipengaruhi.
Iki kelakon amarga kapentingan saka sawijining golongan cilik sing berpengaruh lan nduwé kuwasa.
Apa kesimpulan sing bisa ditarik saka pergeseran gedhe menyang ekonomi perang?
Owah-owahan sing cetha lan gedhé banget marang "ekonomi perang" ing akèh negara ing Éropa lan saindenging donya kanthi
kiyat nuduhaké yèn perang lagi disiapaké utawa dilakokaké.
Nanging, iki ora mesthi ateges yèn perang bakal enggal kelakon.
Nanging iki nuduhaké owah-owahan dhasar ing struktur ékonomi – adoh saka tatanan jaman
tentrem lan ngarahaké marang prioritas militer.
Pangalihan sumber daya lan keuangan iki bakal dirasakake minangka kekurangan ing umume wilayah
sipil lan bakal nyebabake kerugian sing cukup gedhe.
Apa pancen bakal ana perang ing Éropah utawa apa kabèh retorika perang lan pangrakit senjata mung dadi
taktik pangalihan sing disenengi, isih kudu dideleng.
Kaya sing wis diterangake ing dokumenter NATO kita (www.kla.tv/29106), wong-wong sing kesengsem karo
panguasaan donya padha ngetutake pirang-pirang dalan sakaligus.
Apa liwat perang fisik utawa gangguan, tujuane tetep padha: ngedegake landasan pamaréntahan donya
sing terpusat – kontrol total lan pangawasan jembar.
Ing debat babagan kabijakan keamanan, taun 2027 asring kasebut minangka taun nalika prang ing Éropa diarep-arep bakal meletus.
Sawetara negara NATO – contone Jerman, Polandia, lan Swedia – padha rembugan babagan kabutuhan kesiapan pertahanan
nganti taun 2030, amarga konflik gedhe diprakirakaké bakal kelakon nalika kuwi yèn panyegahan ora mujarab.
Ing pertengahan taun 2024, Menteri Pertahanan Jerman Pistorius ngendika: "Kita kudu siap perang ing taun 2029."
Alih sing cepet menyang ekonomi perang lan upaya nggedhekake perang liyane kayane nunjukake masa depan sing peteng.
Nanging, masa depan iki ora tetep.
Gumantung marang para bangsa kanggo mutusake apa sing sejatine bakal kelakon.
Dadi apa sing bisa ditindakake saben individu? Sampeyan bisa ngomong "ora".
Kowe ora perlu kerja kanggo perusahaan senjata, ora perlu ngidini awakmu diprovokasi, ora perlu dadi warga sing nganggo seragam.
Sampeyan bisa ngangkat swara lan nentang ekonomi perang.
Sampeyan bisa maringi pangerten marang sesama manungsa babagan sesambungan iki.
Saben wong duwe pilihan kanggo melu utawa ora.
Aku dadi relawan ing Kla.TV amarga donya nduwé hak duwé swara sing béda.
Gabung karo tim kita lan ndhukung karya kita.
Daftar ing: www.kla.tv/mitwirken
Getih sing padha mili ing kowe lan aku
Minangka putra lan bapak, kita ngadeg ing kene
Katentreman lan kamardikan minangka kabecikan paling agung, ya, kuwi sing dadi sebab kita urip.
Ora asal, ora ras, ora agama, iku sing misahake atiné kita.
Kamardikan lan tentrem iku visi, kanggo donya sing pantes kanggo urip.
Lan saiki kowe pengin meksa kita ing kene, kanggo padha matèni siji lan sijiné kanthi kejem, nalika sejatine kita kabèh sedulur.
Kita kandha: "Ora nganggo jeneng kita!"
Kita ora melu perangmu
Kita ora bakal nggawa senjata, amarga iku ora tau nggawa kamenangan.
Kita kandha: "Ora nganggo jeneng kita!"
Kita ora melu perangmu
Kita ora bakal nggawa senjata, amarga iku ora nate nggawa kamenangan.
Pira suwé iki bakal terus?
Ngundang perang, kekuwatan lan keserakahan?
Apa kowe krungu korban-korban sing njerit marang swarga?
Sapa sing bakal mandhegake kegilaan iki yen ora kita?
Sapa waé sing nyebarake wedi, kebencian, lan nesu marang wong iku tukang nyulut perang lan misantrop.
Dhèwèké sing nuntun kabèh marang karusakan lan nolak kabèh manungsa.
Kita kandha: "Ora nganggo jeneng kita!"
Kita ora melu perangmu
Kita ora bakal nggawa senjata, amarga iku ora nate nggawa kamenangan.
Kita kandha: "Ora nganggo jeneng kita!"
Kita ora melu perangmu
Kita ora bakal nggawa senjata, amarga iku ora nate nggawa kamenangan.
Kowe nyolong bapaké bocah-bocah! Aib kanggo kowe, kowe para pengkhianat, nalika kowe nuntun wong sing ora salah
menyang pangubaran lan ngaku yèn kuwi bener sacara moral.
Bangsamu melu ing ora ana sing bakal maringi kowe kuwasa, getih sing nempel ing tanganmu bakal nguntit kowe saklawasé kowe urip!
Kita kandha: "Ora nganggo jeneng kita!"
Kita ora melu perangmu
Kita ora bakal nggawa senjata, amarga iku ora nate nggawa kamenangan.
Kita kandha: "Ora nganggo jeneng kita!"
Aja nganggo kita kanggo nesumu, kebencian sing kobong kaya wiji, kita dudu keturunan setanmu!
Kita kandha: "Ora nganggo jeneng kita!"
Aja ngéksploitasi kita amarga keserakahanmu, kowe bakal nampa akibaté dhéwé, merga ora suwé kowe bakal dadi sasaran!