Wat is de oorlogseconomie?
Oorlogseconomie betekent "dat in een oorlog alles ondergeschikt is aan het oorlogsdoel en dat daarom andere structuren aan de
economie worden opgelegd", zegt de Duitse econoom Tilman Brück.
Brück is oprichter en directeur van het International Security and Development Centre aan de Berlijnse Humboldt Universiteit.
Kortom: de staat neemt de controle over en de economie volgt zijn doelen.
Volgens de laatste berichten in de dagbladen bereidt de Europese Unie zich momenteel voor om de
industrie om te vormen tot een oorlogseconomie.
Het besluit om leningen af te sluiten voor een voorlopig totaalbedrag van 800 miljard euro voor de
defensie-industrie werd eind maart 2025 genomen.
Daarnaast moest de EU-Commissie begin juni 2025 ongeveer 335 miljard euro uit het steunfonds voor coronavirussen
beschikbaar stellen voor de financiering van defensie.
Zwitserland is niet vrijgesteld van deze ontwikkeling.
Het Parlement heeft onlangs een verhoging van het militaire budget tot CHF 30 miljard in 2028 goedgekeurd.
Maar zelfs dit lijkt niet genoeg te zijn voor sommige vertegenwoordigers - zowel in de EU als in Zwitserland.
Waarom dit allemaal?
Is de dreiging van een Russische aanvalsoorlog echt zo reëel - of gaat het echt om iets anders?
Hoe de oorlogseconomie zich ook ontwikkelt, de belastingbetalers en toekomstige generaties zullen opdraaien voor de hoge kosten.
Welk effect zal dit hebben?
De hoge financiële eisen van honderden miljarden euro's voor de massale herbewapening zetten
een rem op de groei van de particuliere sector:
Uitgaven voor infrastructuur, onderwijs, milieubescherming, gezondheidszorg, enz. worden ernstig verwaarloosd.
Dit verergert de sociale, economische en politieke problemen in het land.
Door de tegenstellingen en crises in de politiek en de economie neemt het wantrouwen in de samenleving snel toe.
De pogingen van politici om de mentale manipulatie van de massa op voet van oorlog te houden door middel van
staatspropaganda en de economisch afhankelijke publieke media nemen steeds groteskere vormen aan.
Zoals reeds vermeld, worden de defensie-uitgaven in alle westerse landen momenteel aanzienlijk verhoogd.
Naast de onlangs geplande defensie-uitgaven van meer dan 800 miljard euro in de EU, hebben de NAVO-lidstaten
onlangs besloten om hun militaire uitgaven te verhogen tot 5% van het bruto binnenlands product.
Alleen Spanje, Hongarije en Slowakije hadden sterke bedenkingen bij het streefcijfer van 5%.
Tot nu toe hebben de meeste NAVO-landen ongeveer 2% van hun bruto binnenlands product uitgegeven aan bewapening.
Als we de Bondsrepubliek Duitsland als voorbeeld nemen, zou dit een stijging van de defensie-uitgaven
van 90 naar 160 miljard euro per jaar betekenen.
Halverwege de jaren negentig bedroegen de kosten "slechts" 45 miljard euro.
En dat met bijna het dubbele aantal manschappen en materieel ten tijde van de
dienstplicht, zonder deelname aan buitenlandse missies.
Er wordt steeds meer geld geïnvesteerd in militaire technologie en de angst voor een vermeende vijand wordt
voortdurend aangewakkerd om de uitgaven te rechtvaardigen.
Hetzelfde beeld was te zien in de aanloop naar de wereldoorlogen.
Wat valt ons op?
Zoals te zien is op het internetportaal "produktion.de" onder "Aandachtsgebieden" en "Defensie-industrie",
betreden steeds meer traditionele machinebouwbedrijven de waardeketen die cruciaal is voor de veiligheid.
Naast de geopolitieke uitdagingen is het vooral de technologische paradigmaverschuiving die voor een nieuwe dynamiek zorgt.
De volgende voorbeelden worden gegeven: Kunstmatige intelligentie voor doelherkenning, Verdedigingssystemen met drones met laser-
of microgolftechnologie, Sensorfusie voor realtime evaluatie op het slagveld, Digitale tweelingen voor simulatiescenario's .
Zoals je kunt zien, biedt de defensie-industrie de financiële wereld een breed scala aan lucratieve projecten.
Bestaande productietakken worden gesloten en omgebouwd voor de productie van defensiematerieel.
Om maar twee van de vele voorbeelden te noemen, de treinfabrikant Alstom op de locatie Görlitz in Oost-Duitsland.
In de toekomst zullen daar pantservoertuigen van de nieuwe eigenaar en leverancier van
land-oorlogsvoeringssystemen KNDS worden geproduceerd.
De MV Werften Group, die in 2022 failliet ging en voorheen cruiseschepen bouwde, gaat nu
oorlogsschepen en toebehoren produceren op haar locaties in Wismar, Rostock-Warnemünde en Stralsund.
De locatie Rostock-Warnemünde wordt voor 87 miljoen euro overgedragen aan de Bundeswehr.
De Europese Commissie heeft al in 2024 een industriële defensiestrategie (EDIS) en een
bijbehorend investeringsprogramma (EDIP) gepresenteerd.
Ogenschijnlijk met het doel om een sterke, onafhankelijke en concurrerende defensie-industrie in de EU op te bouwen.
Zoals op veel plaatsen te zien is, bevordert dit de productie van wapens.
Verdere stappen in deze richting zijn te verwachten.
Als civiele bedrijven eenmaal zijn omgeschakeld op defensiematerieel, is een terugkeer niet gemakkelijk mogelijk.
De enorme bedragen die momenteel beschikbaar worden gesteld voor de ombouw van verschillende fabrieken en productiefaciliteiten
zijn natuurlijk niet beschikbaar voor ontmanteling.
Omdat dit niet langer in het veronderstelde "staatsbelang om het algemene publiek te beschermen" zou zijn.
Het geld van de belastingbetaler wordt gebruikt om langdurige productiefaciliteiten voor het
maatschappelijk middenveld en de handel te vernietigen.
In plaats daarvan worden dingen geproduceerd die alleen geschikt zijn om te doden en te vernietigen, maar
geen productief voordeel opleveren voor het grote publiek.
Een tank - bijvoorbeeld - heeft geen nut voor het grote publiek in het dagelijks leven. Hij staat gewoon in de kazerne.
Het kan niet worden gebruikt voor ambulance- of taxivervoer in het dagelijks leven.
Het levert geen voordelen op, maar verslindt veel geld voor productie en onderhoud.
De middelen die hiervoor worden gebruikt, zijn dan niet beschikbaar voor de bevolking in andere gebieden.
De manier waarop investeringen worden gedaan, is in feite economisch belangrijk.
Een investering in militair materieel is uiteindelijk een vernietiging van geld.
Investeren in onderzoek daarentegen kan bijvoorbeeld leiden tot een betere gezondheid.
Een investering in goede infrastructuur kan leiden tot economische groei in een regio, enz.
We stellen daarom: In een oorlogseconomie kan de bevolking alleen maar meer betalen zonder dat ze daar
extra privé-economische voordelen aan kan ontlenen.
Hoewel de werkloosheidscijfers sterk kunnen dalen aan het begin van een oorlogseconomie, leert de
historische ervaring dat de welvaart niet toeneemt.
Integendeel, de hoge belastingdruk om de defensie-uitgaven te financieren zorgt juist voor een daling.
Omdat er in tijden van een "dreigend militair conflict" nauwelijks geld wordt geïnvesteerd in de private sector,
maar vooral in de militaire sector, heeft de bevolking in het dagelijks leven onvermijdelijk een tekort aan deze middelen.
Zelfs de knapste koppen, zoals wetenschappers, specialisten, enz. worden dan ingezet in de defensie-industrie,
waardoor er gaten vallen in andere civiele gebieden.
In geval van oorlog betaalt de bevolking ook met haar eigen leven en dat van haar familie.
Sommige achterdochtige mensen zouden kunnen vermoeden dat de vernietiging van de economie in vredestijd en de
stijging van de werkloosheid opzettelijk zijn opgezet om later meer steun te krijgen voor de oorlogseconomie.
Eerst wordt het vreedzame alternatief vernietigd en dan, zogenaamd zonder alternatief, is de defensie-industrie de
enige manier om ons te redden van het economische dilemma.
Zodra de gewone arbeider economisch afhankelijk is van zijn baan in de wapenproductie,
steunt hij onvermijdelijk het bestaande beleid.
Als je terugkijkt in de geschiedenis, zul je je realiseren dat deze ontwikkelingen duidelijk slechts een vergevorderd stadium
van escalatie zijn van een lang van tevoren geplande agenda.
Er zijn altijd identieke patronen die plaatsvinden ter voorbereiding op oorlog.
1. Strategieën worden opgesteld door zogenaamde "denktanks", die de oorlogsdoelen definiëren en de
risico's en kansen op succes zorgvuldig afwegen.
2. Er worden geheime onderhandelingen gevoerd met potentiële partners om de belangen
van de afzonderlijke partners te harmoniseren.
De "verwachte buit" wordt verdeeld of beloofd - zoals het bordspel "Risk", alleen heet het nu "Geopolitiek".
3. De generale staf van het land krijgt de opdracht de juiste voorbereidingen te treffen en het
officierskorps mentaal voor te bereiden op de vijand.
4. Door oppositiegroepen van de toekomstige tegenstander te steunen via NGO's en activiteiten van de eigen
inlichtingendienst, worden "redenen en oorzaken" voor een "noodzakelijke interventie" gegenereerd om een "morele
rechtvaardiging" te verkrijgen tegenover de eigen bevolking.
5. De pers in de "partnerstaten" wordt geïnstrueerd om de potentiële tegenstander in een kwaad daglicht te stellen.
In de regel worden misdrijven tegen de menselijkheid en humaniteit aangehaald of wordt een dreigend gevaar voor de eigen bevolking
afgekondigd zonder dat de werkelijke achtergrond wordt belicht.
Met provocerende beelden en emotionele toespraken worden de gevoelens van de massa opgezweept en zo gekanaliseerd.
6. De staat zorgt voor de financiering van bewapening en stimuleert de deelname van de nodige commerciële bedrijven.
7. Op scholen, universiteiten en in het dagelijks leven wordt opgeroepen tot patriottische steun voor het
algemeen welzijn om de volgende generatie te inspireren om op tijd in het leger te dienen.
8. Zodra het leger is uitgerust, de bevolking is voorbereid op het conflict en de economie is geconsolideerd,
ontbreekt alleen nog de juiste gelegenheid om toe te slaan.
De volgorde van de punten 4-8 kan variëren.
De voorbereidingen duren meestal vele jaren, afhankelijk van de omvang van de geplande militaire actie.
Waarom een meerderheid van de mensen een oorlogseconomie zonder bezwaar accepteert
De invloed van de media is een van de beslissende factoren bij het sturen van de bevolking.
Wie de macht heeft om te interpreteren, bepaalt wat waar en onwaar is.
Gustave Le Bon - een van de grondleggers van de massapsychologie - legde uit hoe de meerderheid van de
mensen vooral wordt geregeerd door gevoelens, verlangens en hoop - niet door rede en logica.
Het bewijst dat een bewering, hoe absurd ook, de massa kan worden ingeprent als een onweerlegbare waarheid.
Dit wordt bereikt door de volgende drie methoden: ten eerste door voortdurende herhaling, ten tweede door emotionele versterking
en ten derde door wat gehoord is over te brengen binnen de groep.
Zo wordt een leugen voor veel mensen een schijnbare waarheid.
De meeste mensen zijn zich ook niet bewust van de mate waarin de overgang naar een oorlogseconomie
het sociale welzijn van de bevolking vermindert.
Als ze zich hiervan bewust waren, zou er veel meer weerstand zijn.
De geopolitieke ontwikkeling waarin we ons nu bevinden was al in het midden van de vorige eeuw in grote lijnen gepland.
Na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie zagen Amerikaanse wereldstrategen de mogelijkheid om hun invloedssfeer
uit te breiden naar de inmiddels verdwenen Oostbloklanden.
Dit is om een lang gekoesterde droom van de globalisten en financiële oligarchen te verwezenlijken -
naar een wereldregering onder Amerikaans leiderschap.
Zbigniew Brzeziński was sinds 1960 adviseur van John F. Kennedy.
Hij was ook een vooraanstaand mondiaal strateeg en een langdurig veiligheidsadviseur voor de VS en internationale bedrijven.
Brzeziński schetste de noodzakelijke stappen al in zijn boek "The Only World Power - America's Strategy of Supremacy" uit 1997.
Veel van de maatregelen die zijn genomen in de nationale en internationale westerse politiek sinds het begin van de jaren
negentig kunnen worden afgeleid uit het boek van Brzeziński.
In 2015 kondigde George Friedman, oprichter en voormalig CEO van de particuliere Amerikaanse denktank "Stratfor", aan dat het al
meer dan 100 jaar het doel van het Amerikaanse beleid is om een alliantie tussen Duitsland en Rusland te voorkomen, omdat
dit de grootste bedreiging vormt voor de Amerikaanse suprematie.
Hij benadrukte onder andere de cruciale rol van Duitsland om deze doelen daadwerkelijk te kunnen realiseren.
"Wat zal Duitsland doen?" - De zwakke schakel in het spel om wereldheerschappij.
Zoals veel dingen nu aangeven werd, naast de overname van de oorlogseconomie, het
"zwakke punt Duitsland" in het gareel gebracht.
's Werelds grootste financiële oligarchen gebruiken hun invloed op de media en de politiek om hun
macht uit te breiden en landen in het gareel te houden.
Het is dan ook geen toeval hoe samenlevingen en naties worden beïnvloed.
Het gebeurt vanwege de belangen van een kleine, invloedrijke minderheid in de machtscentra.
Wat kan worden afgeleid uit de massale omschakeling naar een oorlogseconomie?
De duidelijke en massale verschuiving naar een "oorlogseconomie" in veel landen in Europa en over de hele wereld wijst
er sterk op dat er een oorlog wordt voorbereid of gevoerd.
Het hoeft echter niet te betekenen dat er oorlog dreigt.
Maar het duidt op een fundamentele verandering in de economische structuur - weg van de
vredesorde en in de richting van militaire prioriteiten.
Deze herverdeling van middelen en financiën zal gevoeld worden als een tekort in de meeste civiele
gebieden en zal leiden tot aanzienlijke verliezen.
Het valt nog te bezien of er echt oorlog komt in Europa of dat alle oorlogsretoriek en bewapening
zal dienen als een welkome afleidingsmanoeuvre.
Zoals uitgelegd in onze NAVO-documentaire (www.kla.tv/29106) reizen de obsessieve
wereldheersers tegelijkertijd op verschillende sporen.
Of het nu door middel van fysieke oorlogen of afleidingen is, het doel blijft hetzelfde: het vestigen van de
hoekstenen van een gecentraliseerde wereldregering - totale controle en volledige bewaking.
In debatten over veiligheidsbeleid wordt het jaar 2027 vaak gebruikt om aan te geven wanneer
er naar verwachting oorlog uitbreekt in Europa.
Verschillende NAVO-landen - bijvoorbeeld Duitsland, Polen en Zweden - spreken over de noodzaak van
defensiegereedheid tegen 2030, omdat er grote conflicten worden verwacht als afschrikking niet werkt.
De Duitse minister van Defensie, Pistorius, zei medio 2024: "We moeten in 2029 klaar zijn voor oorlog."
De snelle overgang naar een oorlogseconomie en andere escalerende oorlogszuchtige
maatregelen lijken te wijzen op een sombere toekomst.
Deze toekomst is echter niet onveranderlijk.
Het is aan de naties om te beslissen wat er werkelijk gaat gebeuren.
Dus wat kan elk individu doen? Je kunt "nee" zeggen.
Je hoeft niet voor defensiebedrijven te werken, je hoeft niet opgehitst te worden, je hoeft geen burger in uniform te worden.
Je kunt je stem verheffen en stelling nemen tegen de oorlogseconomie.
Je kunt je medemensen voorlichten over deze verbindingen.
Iedereen heeft de keuze om mee te doen of niet.
Ik ben vrijwilliger bij Kla.TV omdat de wereld recht heeft op een afwijkende stem.
Sluit je aan bij het team en steun ons werk.
Neem contact met ons op: www.kla.tv/mitwirken
Hetzelfde bloed vloeit in jou en in mij
Als zonen en vaders staan we hier
Vrede en vrijheid als goed voor iedereen, ja, daar leven we voor.
Niet afkomst, niet ras, niet religie, is wat onze harten verdeelt.
Vrijheid en vrede is de visie, voor een wereld die het waard is om in te leven.
En nu wil je ons hier dwingen om elkaar wreed te doden, terwijl we in werkelijkheid allemaal broeders zijn.
Wij zeggen: "Niet in onze naam!
We gaan geen oorlog met jullie beginnen
We zullen geen wapens dragen, omdat die nooit tot de overwinning leiden."
Wij zeggen: "Niet in onze naam!
We gaan geen oorlog met jullie beginnen
We zullen geen wapens dragen, omdat die nooit tot de overwinning leiden."
Hoe lang moet dit nog doorgaan?
Oorlogszucht, macht en hebzucht?
Hoor de offers smeken naar de hemel,
Wie zal deze waanzin stoppen als wij het niet zijn?
Iedereen die angst, haat en woede in mensen opwekt is een oorlogszuchtige en een misantroop.
Hij is het die alles naar de ondergang leidt en de hele mensheid verloochent.
Wij zeggen: "Niet in onze naam!
We gaan geen oorlog met jullie beginnen
We zullen geen wapens dragen, omdat die nooit tot de overwinning leiden."
Wij zeggen: "Niet in onze naam!
We gaan geen oorlog met jullie aan
We zullen geen wapens dragen, omdat die nooit tot de overwinning leiden."
Jullie beroven kinderen van hun vaders! Schaam jullie, jullie zijn de verraders, wanneer jullie de onschuldigen
naar de slachtbank leiden en hen moreel juist verklaren.
Jullie volken doen mee niemand zal jullie macht geven, het bloed dat aan jullie handen
kleeft zal jullie achtervolgen zolang jullie leven!
Wij zeggen: "Niet in onze naam!
We gaan geen oorlog met jullie aan
We zullen geen wapens dragen, omdat die nooit tot de overwinning leiden."
Wij zeggen: "Niet in onze naam!
Misbruik ons niet voor je woede, aangewakkerde haat is als een zaadje, wij zijn niet jouw duivelsgebroed!"
Wij zeggen: "Niet in onze naam!
Misbruik ons niet voor jullie hebzucht, jullie zullen zelf de schade ondervinden, want spoedig zullen jullie het doelwit zijn!"