Çfarë nënkuptohet me një ekonomi lufte?
Ekonomia e luftës do të thotë "se në kohë lufte gjithçka i nënshtrohet përpjekjes luftarake, dhe për
këtë arsye ekonomisë i jepen struktura të ndryshme," thotë ekonomisti gjerman Tilman Brück.
Brück është themeluesi dhe drejtori i Qendrës Ndërkombëtare për Siguri dhe Zhvillim në Universitetin Humboldt në Berlin.
Me pak fjalë: shteti merr kontrollin dhe ekonomia ndjek objektivat e tij.
Sipas raporteve të fundit në shtypin e përditshëm, Bashkimi Evropian aktualisht po përgatitet
të konvertojë industrinë në një ekonomi lufte.
Vendimi për të marrë hua që arrijnë gjithsej 800 miliardë euro fillestare për industrinë e armëve u mor në fund të marsit 2025.
Për më tepër, në fillim të qershorit 2025, Komisioni i BE-së duhej të siguronte rreth 335 miliardë euro nga
fondi i ndihmës kundër koronavirusit për të financuar armët.
Zvicra gjithashtu preket nga ky zhvillim.
Parlamenti së fundmi miratoi një rritje të buxhetit ushtarak në 30 miliardë franga zvicerane deri në vitin 2028.
Megjithatë, edhe kjo duket larg të jetë e mjaftueshme për disa përfaqësues, si në BE ashtu edhe në Zvicër.
Pse gjithë kjo?
A është kërcënimi i një lufte agresive ruse me të vërtetë kaq real – apo a është diçka tjetër në lojë?
Pavarësisht se si zhvillohet ekonomia e luftës, tatimpaguesit dhe brezat e ardhshëm do të duhet të mbajnë kostot e larta.
Çfarë efekti ka kjo?
Kërkesat e larta financiare prej disa qindra miliardë eurosh për riarmim masiv po frenojnë rritjen e sektorit privat:
Shpenzimet për infrastrukturë, arsim, mbrojtje të mjedisit, kujdes shëndetësor, etj. janë ashpër të neglizhuara.
Kjo përkeqëson problemet sociale, ekonomike dhe politike në vend.
Me kontradiktat dhe krizat në politikë dhe ekonomi, mosbesimi në shoqëri po rritet me shpejtësi.
Përpjekjet politike për të mbajtur masat të manipuluar mendërisht përmes propagandës shtetërore dhe mediave publike ekonomikisht
të varura në gjendje lufte po bëhen gjithnjë e më groteske.
Siç është përmendur tashmë, shpenzimet ushtarake aktualisht po rriten ndjeshëm në të gjitha vendet perëndimore.
Përveç shpenzimeve të reja të planifikuara për mbrojtje prej më shumë se 800 miliardë eurosh në BE, shtetet anëtare të
NATO-s kohët e fundit vendosën të rrisin shpenzimet e tyre ushtarake në 5% të prodhimit të brendshëm bruto.
Vetëm Spanja, Hungaria dhe Sllovakia shprehën rezerva të forta për objektivin 5%.
Shpenzimet për mbrojtje të shumicës së vendeve të NATO-s deri tani kanë qenë rreth 2% të prodhimit të brendshëm bruto.
Duke marrë si shembull Republikën Federale të Gjermanisë, kjo do të thotë një rritje të shpenzimeve ushtarake
nga 90 miliardë euro aktualë në 160 miliardë euro në vit.
Në mes të viteve 1990, kostot arritën në "vetëm" 45 miliardë euro.
Dhe kjo me pothuajse dyfishin e numrit të personelit dhe pajisjeve krahasuar me ditët e shërbimit
të detyrueshëm, pa pjesëmarrje në misione të huaja.
Gjithnjë e më shumë para po investohen në teknologji ushtarake, dhe frika nga një armik i supozuar po
nxitet vazhdimisht për të justifikuar shpenzimet.
E njëjta pamje mund të shihej në periudhën përpara luftërave botërore.
Çfarë vërejmë rreth kësaj?
Siç shihet në portalin internet "produktion.de" nën "Focus" dhe "Arms Industry", gjithnjë e më shumë kompani
tradicionale të inxhinierisë mekanike po hyjnë në zinxhirin e vlerës kritik për sigurinë.
Përveç sfidave gjeopolitike, mbi të gjitha është ndryshimi i paradigmës teknologjike që po sjell një shtytje të re.
Shembujt e mëposhtëm citohen: Inteligjenca artificiale për njohjen e objektivave, Sistemet e mbrojtjes me dronë me
teknologji lazer ose mikrovalë, Fuzionimi i sensorëve për vlerësim në kohë reale në fushën e betejës, Binjakë digjitalë për
skenarë simulimi [Shpjegim: Një binjak digjital është një kopje virtuale e një objekti ose sistemi
real që përdoret për të testuar skenarë të mundshëm.
Siç mund të shihet, industria e mbrojtjes i ofron botës financiare një gamë të gjerë projektesh fitimprurëse.
Linjat ekzistuese të prodhimit po mbyllen dhe po konvertohen për prodhimin e armëve.
Për të përmendur vetëm dy shembuj ndër shumë, prodhuesi i trenave Alstom në vendin e tij në Görlitz në lindje të Gjermanisë.
Në të ardhmen, aty do të prodhohen automjetet e blinduara që i përkasin pronarit dhe
furnizuesit të ri të sistemeve të luftës tokësore KNDS .
Grupi MV Werften, i cili falimentoi në vitin 2022 dhe më parë ndërtonte anije lundrimi, tani do të
prodhojë anije lufte dhe aksesorë në vendet e tij në Wismar, Rostock-Warnemünde dhe Stralsund.
Siti i Rostock-Warnemünde do të transferohet te Forcat e Armatosura Gjermane për 87 milionë euro.
Komisioni i BE-së prezantoi një Strategji Evropiane Industriale të Mbrojtjes (EDIS) dhe një
program investimesh përkatës (EDIP) në vitin 2024.
kryesisht me qëllim krijimin e një industrie mbrojtëse të fortë, të pavarur dhe konkurruese në BE.
Siç shihet në shumë vende, kjo promovon prodhimin e armëve.
Hapa të mëtejshëm në këtë drejtim priten.
Pasi bizneset civile janë konvertuar për të prodhuar armë, nuk është e lehtë të kthehen në aktivitetet e tyre të mëparshme.
Fondet e mëdha që aktualisht po alokohen për konvertimin e fabrikave të ndryshme dhe objekteve të
prodhimit natyrisht nuk janë në dispozicion për çmontim.
Sepse kjo nuk do të ishte më në të ashtuquajturin "interes publik për mbrojtjen e publikut të gjerë" .
Paratë e tatimpaguesve po përdoren kështu për të shkatërruar objektet afatgjata të
prodhimit për shoqërinë civile dhe tregtinë.
Në vend të kësaj, prodhohen gjëra që janë të përshtatshme vetëm për vrasje dhe shkatërrim, por që nuk
kanë asnjë përdorim produktiv për publikun e gjerë.
Një tank, për shembull, nuk i shërben publikut të gjerë në jetën e përditshme. Ai thjesht qëndron në kazermë.
Ai nuk mund të përdoret për transportin e pacientëve ose si taksi në jetën e përditshme.
Nuk ka asnjë qëllim, por kushton shumë para për t'u prodhuar dhe mirëmbajtur.
Burimet e përdorura për këtë qëllim më pas mungojnë për popullsinë në zona të tjera.
Ajo që ka rëndësi ekonomike është në të vërtetë mënyra se si bëhen investimet.
Një investim në mallra ushtarake në fund të fundit është një humbje parash.
Investimi në kërkime, nga ana tjetër, mund të çojë në një shëndet më të mirë, për shembull.
Investimi në infrastrukturë të mirë mund të sjellë rritje ekonomike në një rajon, etj.
Prandaj përfundojmë se në një ekonomi lufte, popullsia duhet të paguajë më shumë pa mundur të
përfitojë asnjë përfitim shtesë nga sektori privat.
Edhe pse shifrat e papunësisë mund të bien ndjeshëm në fillim të një ekonomie lufte,
përvoja historike tregon se mirëqenia nuk rritet.
Përkundrazi, po bie për shkak të barrës së lartë tatimore të kërkuar për të financuar shpenzimet ushtarake.
Meqë, në kohë të "konfliktit ushtarak të afërt", fondet rrallë investohen në sektorin privat, por kryesisht në
ekonominë ushtarake, këto burime pashmangshmërisht mungojnë në jetën e përditshme të popullsisë.
Edhe mendjet më të mira, si shkencëtarë, specialistë etj., punësohen në industrinë e armëve,
duke lënë boshllëqe në sektorë të tjerë civilë.
Në rast lufte, popullsia gjithashtu paguan me jetët e veta dhe me jetët e familjeve të saj.
Disa persona të dyshimtë mund të dyshojnë se shkatërrimi i ekonomisë së paqes dhe rritja e papunësisë po sjellën qëllimisht
për të fituar më shumë mbështetje për ekonominë e luftës më vonë.
Së pari shkatërrohet alternativa paqësore, dhe më pas industria e armëve supozohet të jetë e vetmja mundësi
e mbetur për shpëtim dhe shpëtim nga dilema ekonomike.
Pasi punëtorët e zakonshëm bëhen ekonomikisht të varur nga punët e tyre në prodhimin e armëve, ata
pashmangshmërisht mbështesin politikën ekzistuese.
Nëse shikon prapa në histori, do të shohësh se këto zhvillime janë qartë vetëm një fazë e avancuar e
eskalimit në një agjendë që ishte planifikuar shumë më parë.
Modelet që shfaqen në përgatitjen për luftë janë gjithmonë identike.
1. Strategjitë zhvillohen nga të ashtuquajturat "think tanks", të cilat përcaktojnë qëllimet e luftës dhe
vlerësojnë me kujdes rreziqet dhe shanset e suksesit.
2. Bëhen negociata të fshehta me partnerë të mundshëm për të pajtuar interesat e secilit partner.
"Plagët e pritshme" shpërndahen ose premtohen – si në lojën e tavolinës "Risk", vetëm tani quhet "gjeopolitikë".
3. Shtabit të Përgjithshëm të vendit i është urdhëruar të bëjë përgatitjet e nevojshme dhe të
përgatisë mendërisht trupën e oficerëve për armikun.
4. Duke mbështetur grupet e opozitës midis armiqve të ardhshëm përmes OJQ-ve dhe aktiviteteve të tyre të inteligjencës,
krijohen "arsye dhe shkaqe" për "ndërhyrje të nevojshme" në mënyrë që të merret "justifikim moral" nga popullatat e tyre.
5. Shtypi në "shtetet partnere" udhëzohet të portretojë kundërshtarin e mundshëm në një dritë negative.
Si rregull, krimet kundër njerëzimit dhe njerëzillëkut përmenden, ose shpallet një rrezik i afërt për
popullsinë e vendit, pa hedhur dritë mbi sfondin e vërtetë.
Imazhet provokuese dhe fjalimet emocionale ngacmojnë emocionet e masave dhe kështu i drejtojnë ato.
6. Financimi për armatimin sigurohet dhe nxitjet për pjesëmarrjen e ndërmarrjeve tregtare të nevojshme subvencionohen nga shteti.
7. Në shkolla, universitete dhe në jetën e përditshme bëhen thirrje për mbështetje patriotike për të mirën
e përbashkët, me qëllim frymëzimin e gjeneratës së re për t'u shërbyer në forcat e armatosura.
8. Pasi ushtria është gati, popullsia është përgatitur për konflikt, dhe ekonomia është konsoliduar, gjithçka që
nevojitet është një arsye e përshtatshme për të sulmuar.
Rendi i pikave 4–8 mund të ndryshojë.
Përgatitjet zakonisht zgjasin shumë vjet, në varësi të shkallës së veprimit ushtarak të planifikuar.
Pse shumica e njerëzve pranojnë një ekonomi lufte pa protestë
Ndikimi i mediave është një nga faktorët vendimtarë në kontrollimin e popullsisë.
Kushdo që ka autoritetin për të interpretuar vendos se çfarë është e vërtetë dhe çfarë është e rreme.
Gustave Le Bon – një nga themeluesit e psikologjisë masive – shpjegoi se shumica e njerëzve udhëhiqen kryesisht nga
ndjenjat, dëshirat dhe shpresa – jo nga arsyeja dhe logjika.
Ai provon se edhe pretendimi më absurd mund të mbjellë në masat si e vërtetë e pakundërshtueshme.
Kjo arrihet përmes tre qasjeve të mëposhtme: së pari, përmes përsëritjes së vazhdueshme; së dyti, përmes
përforcimit emocional; dhe së treti, përmes transmetimit të asaj që është dëgjuar brenda grupit.
Kështu një gënjeshtër bëhet një e vërtetë e dukshme për shumë njerëz.
Shumica e njerëzve gjithashtu nuk janë të vetëdijshëm se sa shumë tranzicioni drejt një ekonomie
lufte zvogëlon mirëqenien sociale të popullsisë.
Nëse do të ishin të vetëdijshëm për këtë, do të kishte rezistencë dukshëm më të madhe.
Zhvillimet gjeopolitike që po përjetojmë aktualisht ishin tashmë të planifikuara në përgjithësi në mes të shekullit të kaluar.
Pas rënies së Bashkimit Sovjetik, strategët globalë amerikanë panë një mundësi për të zgjeruar sferën e tyre të
ndikimit në vendet e bllokut lindor që tani ishin përmbysur.
Kjo bëhet për të realizuar një ëndërr të kahershme të globalistëve dhe oligarkëve financiarë – për të
themeluar një qeveri botërore nën udhëheqjen amerikane.
Zbigniew Brzeziński kishte punuar si këshilltar i John F. Kennedy-t që nga viti 1960.
Ai ishte gjithashtu një strateg global kryesor dhe këshilltar i sigurisë me përvojë të gjatë
për Shtetet e Bashkuara dhe kompani ndërkombëtare.
Brzeziński përshkroi hapat e nevojshëm për këtë në librin e tij "Tabla e Madhe e Shahut: Primacia Amerikane dhe
Imperativat e saj Gjeostrategjike", botuar në vitin 1997.
Shumë masa të marra në politikën kombëtare dhe ndërkombëtare perëndimore që nga fillimi i
viteve 1990 mund të nxirren nga libri i Brzezińskit.
Në vitin 2015, George Friedman, themelues dhe ish-drejtor i përgjithshëm i think tank-ut privat amerikan Stratfor, njoftoi se
për më shumë se 100 vjet politika amerikane kishte qenë e synuar për të parandaluar një aleancë midis Gjermanisë dhe Rusisë, sepse
ajo përbënte kërcënimin më të madh për mbizotërimin amerikan.
Ndër të tjera, ai theksoi rolin thelbësor që luajti Gjermania në zbatimin e vërtetë të këtyre qëllimeve.
"Çfarë do të bëjë Gjermania?" – Pika e dobët në lojën për dominimin e botës.
Siç tregojnë tani shumë gjëra, me përjashtim të marrjes në dorë të ekonomisë së luftës,
pika e dobët e Gjermanisë është vënë në rregull.
Oligarkët kryesorë financiarë të botës përdorin ndikimin e tyre mbi mediat dhe politikën për të
zgjeruar fuqinë e tyre dhe për t'i bërë kombet të bindshme.
Prandaj nuk është rastësi se si ndikohen shoqëritë dhe kombet.
Ndodh për shkak të interesave të një pakice të vogël dhe me ndikim në pozita pushteti.
Çfarë përfundimesh mund të nxirren nga ndryshimi masiv drejt një ekonomie lufte?
Ndryshimi i dukshëm dhe masiv drejt një "ekonomie lufte" në shumë vende në Evropë dhe në mbarë botën sugjeron
fuqishëm se po përgatitet ose po zhvillohet një luftë.
Megjithatë, kjo nuk do të thotë domosdoshmërisht se lufta është e afërt.
Por kjo sinjalizon një ndryshim themelor në strukturën ekonomike – larg nga rendi i
kohës së paqes dhe drejt prioriteteve ushtarake.
Ky rialokim i burimeve dhe financave do të ndihet si mungesë në shumicën e zonave civile
dhe do të çojë në humbje të konsiderueshme.
Nëse me të vërtetë do të ketë një luftë në Evropë, apo nëse e gjithë retorika e luftës dhe armatimi shërbejnë si një
taktikë e mirëpritur shpërqendruese, mbetet për t'u parë.
Siç është përshkruar në dokumentarin tonë të NATO-s (www.kla.tv/29106), ata që janë të obsesionuar me
dominimin e botës po ndjekin njëkohësisht shumë rrugë.
Qoftë përmes luftërave fizike apo shpërqendrimeve, qëllimi mbetet i njëjtë: të vendosen themelet e një qeverie botërore
qendrore – kontroll i plotë dhe mbikëqyrje e gjithanshme.
Në debatet mbi politikën e sigurisë, viti 2027 përmendet shpesh si viti kur pritet të shpërthejë një luftë në Evropë.
Disa vende të NATO-s – p.sh. Gjermania, Polonia dhe Suedia – po flasin për nevojën e gatishmërisë së mbrojtjes
deri në vitin 2030, pasi priten konflikte të mëdha atëherë nëse parandalimi nuk funksionon.
Në mes të vitit 2024, ministri gjerman i Mbrojtjes, Pistorius, tha: "Ne duhet të jemi gati për luftë deri në vitin 2029."
Kalimi i shpejtë në një ekonomi lufte dhe nxitjet e tjera luftënxitëse duken se tregojnë për një të ardhme të zymtë.
Megjithatë, ky e ardhme nuk është gdhendur në gur.
I takon kombeve të vendosin se çfarë do të ndodhë në të vërtetë.
Pra, çfarë mund të bëjë secili individ? Mund të thuash "jo".
Nuk ke pse të punosh për kompani armësh, nuk ke pse të lejohesh të nxisesh, nuk ke pse të bëhesh qytetar në uniformë.
Mund të ngrini zërin dhe t'i kundërshtoni ekonomisë së luftës.
Ju mund të edukoni bashkëqeniet tuaja njerëzore për këto lidhje.
Të gjithë kanë zgjedhjen të marrin pjesë ose jo.
Unë jam vullnetar në Kla.TV sepse bota ka të drejtë për një zë të ndryshëm.
Bashkohuni me ekipin tonë dhe mbështetni punën tonë.
Regjistrohuni në: www.kla.tv/mitwirken
E njëjta gjak rrjedh në ty dhe në mua
Si djem dhe baballarë, qëndrojmë këtu
Paqja dhe liria si e mira më e madhe, po, për këtë jetojmë.
Jo origjina, jo racës, jo feja, është ajo që ndan zemrat tona.
Liria dhe paqja janë vizioni, për një botë që ia vlen të jetosh në të.
Dhe tani dëshironi të na detyroni këtu, të vrasim njëri-tjetrin mizorisht, kur në të vërtetë jemi të gjithë vëllezër.
Ne themi: "Jo në emrin tonë!"
Ne nuk po i bashkohemi luftës suaj
Ne nuk do të mbajmë armë, sepse ato kurrë nuk çojnë në fitore.
Ne themi: "Jo në emrin tonë!"
Ne nuk po i bashkohemi luftës suaj
Ne nuk do të mbajmë armë, sepse ato kurrë nuk çojnë në fitore.
Sa gjatë do të vazhdojë kjo?
Nxitje lufte, pushtet dhe lakmia?
A mund të dëgjosh viktimat që thërrasin drejt qiellit?
Kush do ta ndalojë këtë çmenduri nëse jo ne?
Kushdo që ngjall frikë, urrejtje dhe zemërim tek njerëzit është nxitës lufte dhe mizantrop.
Ai është ai që çon gjithçka në shkatërrim dhe mohon gjithë njerëzimin.
Ne themi: "Jo në emrin tonë!"
Ne nuk po i bashkohemi luftës suaj
Ne nuk do të mbajmë armë, sepse ato kurrë nuk çojnë në fitore.
Ne themi: "Jo në emrin tonë!"
Ne nuk po i bashkohemi luftës suaj
Ne nuk do të mbajmë armë, sepse ato kurrë nuk çojnë në fitore.
Po ua rrëmbeni fëmijëve baballarët! Turp për ju, ju jeni tradhtarë, kur i çoni njerëzit e pafajshëm në
kasaphanë dhe pretendoni se është e drejtë moralisht.
Kombet tuaja bashkohen në askush nuk do t'ju japë pushtet, gjaku që ngjitet në duart tuaja do t'ju ndjekë për sa të jeni gjallë!
Ne themi: "Jo në emrin tonë!"
Ne nuk po i bashkohemi luftës suaj
Ne nuk do të mbajmë armë, sepse ato kurrë nuk çojnë në fitore.
Ne themi: "Jo në emrin tonë!"
Mos na përdorni për zemërimin tuaj, urrejtja e nxitur është si një farë, ne nuk jemi pasardhës të djallit tuaj!
Ne themi: "Jo në emrin tonë!"
Mos na shfrytëzoni për lakminë tuaj, do të vuani pasojat vetë, sepse së shpejti do të jeni në shënjestër!