Իրական հաղորդագրությունն այն է, որ մենք այստեղ ենք և չենք հանձնվի։
Այսինքն՝ մենք պարզապես չենք պատրաստվում անտեսել այն, ինչ դու արեցիր, որովհետև (...)
Մենք կարող ենք ապագայում նման բան տեղի ունենալուց կանխել միայն այն դեպքում, եթե մենք, ինչպես Մայքլ Բալվեգը շատ տեղին է ասում,
այն բերենք լույսի տակ, քաշենք հանրային ուշադրության կենտրոն, լուսավորենք այն և ասենք՝ ահա ինչ է այստեղ տեղի ունեցել, և մենք
չենք դադարի խոսել դրա մասին, մինչև պարզ չդառնա, որ նման բան չի կարելի թույլ տալ և որ դրան արդեն անդրադարձ է
կատարվել, որպեսզի այն երբեք այլևս չկրկնվի ապագայում։
Kla.TV-ն այսօր (18.9.25) գտնվում է Ժնևի մոտ։ Մենք հավաքվել ենք հետաքրքիր քննարկման խմբի համար։
ZAAVV-ը առաջատար դեր է ստանձնել ՄԱԿ-ին ներկայացվող համարի զուգահեռ զեկույցը ներկայացնելու գործում։
ZAAVV-ը մարդկության դեմ հանցագործությունների կրթության, վերաիրականացման, իրավական հետապնդման և կանխարգելման կենտրոնն է։
Այսօր մենք ում հետ ենք գործ ունենում? Խնդրում եմ, կարճ ներկայացրեք ձեզ, այսինքն…
Իմ անունն է Ռալֆ Լյուդվիգ, ես փաստաբան եմ և ZAAVV-ի հիմնադիրը։
Մայքլ Բալվեգ, ձեռնարկատեր, 2020 թվականի «Querdenken» ցույցի կազմակերպիչ։
Դոկտոր Ալբրեխտ Յան, ես մանկաբույժ եմ, ընտանեկան թերապևտ, և իմ մասնագիտական ոլորտը միշտ եղել է պատվաստումը։
Ես պատվաստումների դեմ չեմ, բայց շատ հետաքրքրված եմ STIKO-ով ։
Իմ անունն է Վոլկեր Ռյուզինգ, և կինս ու ես նույնպես նշանակալի դեր ենք ունեցել զուգահեռ զեկույցում և ներգրավված ենք եղել COVID-19-ին
առնչվող մի շարք այլ մարդու իրավունքների նախաձեռնություններում։
Իմ անունն է Սառա Լուզիա Հասել-Ռյուզինգ, ես մարդու իրավունքների պաշտպան եմ, մարդու
իրավունքների ակտիվիստ, և այո, առայժմ դա է ամենը։
Հիանալի։ Այս զուգահեռ զեկույցը, որը գերմանական կառավարության զեկույցի զուգահեռն էր, ինչո՞ւ էր այն սկզբունքորեն անհրաժեշտ։
Նա այնտեղ ի՞նչ ուներ… ի՞նչը նրան առաջին հերթին ստիպեց գրել նման զեկույց։
Այո, «Կորոնա» անվամբ իրականացվող լուրջ մարդու իրավունքների խախտումները և այս զուգահեռ հաշվետվության
ընթացակարգը նախատեսված են չարաշահումները ընդգծելու համար։
Սա դեռ մեղադրանքի հարց չէ, այլ բողոքների լուծման հարց է։
Մասնավորապես, խախտվում է մարդու առողջության իրավունքը։
Ընդհանուր պատկերացում տալու համար, գուցե նախ օրինակով սկսենք։
Դուք կարող եք հետո ավելի մոտ մեծացնել։
Երբ ունենանք բոլոր մահերը, որոնք առաջացել են այդպես կոչված կորոնավիրուսային պատվաստումից, որի
համար օրինականացվել է միայն «պատվաստում» անվանումը։
Ինչ չափով?
16.9 միլիոնը մեր տեղեկություններով ամենաավելի հուսալի և լավ հաշվարկված գնահատականներից մեկն է։
Ամբողջ աշխարհում՞ Ամբողջ աշխարհում։ Պրոֆ. Դենիս Ռանսուրտի կողմից։ https://correlation-canada.org/wp-content/uploads/2024/07/2024-07-
19-Correlation-ACM-World-125-countries-Rancourt-Hickey-Linard.pdf] Նա ուսումնասիրել է
ավելորդ մահացության փոխկապակցվածությունները։
2015–2019 թվականներից հետո նորմալ կյանքի միջին տևողությունը ինչպիսի՞ն կլիներ։
Եվ իրականում ինչպիսին էր այն, երբ սկսվեց պատվաստումների արշավը, որը նա հիմնականում ուսումնասիրել է 2021 և 2022 թվականներին։
Նա ուսումնասիրեց 125 երկրներում ավելորդ մահացությունը և այնուհետև extrapolացրեց դա ընդհանուր պատվաստումների թվին,
ինչի արդյունքում, գնահատականը ներառյալ, 2022 թվականի վերջի դրությամբ ստացվեց 16,9 միլիոն մահվան թիվ։
Եվ միջին հաշվով յուրաքանչյուր 787-րդ ներարկումը մահացու է եղել։
Համեմատության համար՝ սովորական, ավանդական պատվաստման դեպքում միջին հաշվով մեկ միլիոն մարդուց մեկը տառապում է լուրջ
պատվաստանյութային վնասից, իսկ մահացությունները ավելի քիչ են։
Եվ այստեղ յուրաքանչյուր 787-րդ մարդը մահացել է։
Եվ օդափոխության պատճառով առողջությանը հասցվել է ևս մեկ նշանակալի վնաս։ Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության
առաջարկությունների հիման վրա շատ երկրներում օդափոխությունը իրականացվել է ինվազիվ ձևով, այն դեպքում, երբ
սովորաբար նման ցուցանիշներ ունեցող մարդկանց ուղարկում են բժշկի, նույնիսկ ոչ հիվանդանոց։
Եվ հանգստացուցիչների չափից ավելի չափաբաժինները, հատկապես սկզբնական փուլերում, նշանակում էին, որ դրանցից մահացած
բոլոր մարդիկ հաշվվում էին որպես կորոնավիրուսից մահացածներ։
Դրա համար էլ, օրինակ, Ալզասում և Լոմբարդիայում շատ մարդիկ հաշվվել են որպես կորոնավիրուսից մահացածներ։
Պրոֆեսոր Ռանկուրտի վերջին ուսումնասիրությունը այս տարի այս հարցը ավելի մանրամասն է բացատրել։
Մենք նաև ունենք շատ մարդիկ, որոնց առողջական խնդիրները առաջացել են լոքդաունների պատճառով, հատկապես խնամքի
տներում միայնությունը, որտեղ շատերի մոտ զարգացել է դեմենցիա։
Բայց նաև Դոկտոր Մայքլ Նեհլսի գրքում նկարագրված ցնցումների միջոցով , որից մենք նույնպես մեջբերել ենք «Ինդոկտրինացված ուղեղը»
թեմայով, որը փայլուն և նորարարական կերպով բացատրում է, որ եթե դուք անընդհատ ցնցումներ եք պատճառում մարդկանց,
ոչ միայն զգուշացումը հետաձգվում և նեղանում է, այլև հիշողությունը բառացիորեն վերածրագրավորվում է։
Թույլ տվեք կարճ ամփոփել։ Այսպիսով, մարդու իրավունքների խախտումները, որոնք Ֆեդերալ կառավարությունը չի նշել, դուք նշում եք
ձեր զուգահեռ զեկույցում՝ օրինակ՝ հարկադրող միջոցառումների, հարկադրող բժշկական միջոցառումների
միջոցով, որտեղ մարդու իրավունքները խախտվել են։
Այո, մարդու առողջության իրավունքն է, որտեղ տեղի են ունենում խախտումների մեծ մասը, այդ թվում
ցնցումները և այն փաստը, որ ցնցումները գրանցվել են։
Ինչպիսի՞ կերպով է ցնցում?
Այո, մարդիկ վախեցան ամբողջովին անհիմն մահացության ցուցանիշներից և ամբողջովին անհիմն կանխատեսումներից։
Այնուհետև նրանք հատկապես վախեցրին երեխաներին՝ ասելով, որ նրանք կարող են վարակել իրենց ծնողներին
ու պապիկ-տատիկներին, որոնք հետո կարող են մահանալ։
Կա նաև անգլիախոս աշխարհի 2020 թվականի սեպտեմբերի մի հետազոտություն, որը ցույց է տալիս, որ մարդիկ
այս բանից ավելի շատ էին վախենում, քան լոքդաունից։
Նույնիսկ եթե նրանք իսկապես սոված լինեին, որոշ դեպքերում։
Ընտանիքի հանդեպ վախը ցնցեց շատ մարդկանց։
Իսկ սովը, իհարկե, նույնպես առողջության իրավունքի խախտում է։
Նախկինում 135 միլիոն մարդ տառապում էր սովից։
Փակումների պատճառով ամբողջ աշխարհում թիվը ավելի քան կրկնապատկվել է։
Եվ, իհարկե, սա նույնպես մարդու սննդի իրավունքի խախտում է։
Փակումների պատճառով մարդու աշխատանքի իրավունքը խախտվել է։
Քանի բիզնես է ոչնչացվել, քանի աշխատատեղ։
Եվ որոշ արդյունաբերություններ նույնպես հատկապես ծանր հարված ստացան, քանի որ մարդիկ այլևս չէին
կարող միմյանց հետ այդքան մտերիմ շփում ունենալ։
Օրինակ՝ սննդի մատուցման արդյունաբերությունը, արվեստագետները և ֆիզիկական խանութների մանրածախ առևտրականները։
Սրանք հատկապես ծանր հարված ստացած ոլորտներ են։
Այո։ Հարթակային զեկույցում մենք նաև անդրադառնում ենք արվեստագետների իրավիճակին։
Նրանք հատկապես ծանր են տուժել՝ հատկապես Գերմանիայում, որտեղ թույլատրվել են նրանց մտավոր
սեփականության իրավունքների առանձնապես ծանր խախտումներ։
Այսպիսով, ինտերնետում նրանց աշխատանքից որքան կարող եք մեջբերել՝ մինչև 15 վայրկյան, եթե ցանկանում եք
դրանից ձեր սեփական ստեղծագործությունները խմբագրել։
Եվ այդպիսով նրանք կախված էին կենդանի բիզնեսից։
Եվ Գերմանիայում նրանց դրանից բացառել են մինչև 21 ամիս։
Այսինքն՝ կային լոքդաունները և մարդկանց պատվաստվելը պարտադրող միջոցառումները, որպեսզի եթե նրանք ցանկանային գնալ համերգի, ապա
ստիպված լինեին կամ COVID-19-ից ապաքինված լինել, կամ պատվաստված։
Այս պատվաստանյութը, որի դեպքում յուրաքանչյուր 787 մարդուց մեկը մահանում է, ըստ պրոֆ. Ռանկուրտի աշխատանքի ։
15-րդ հոդվածում՝ «Ինտելեկտուալ սեփականություն» բաժնում, մշակութային մասնակցությունն էլ կարևոր կետ է։
Մենք առանձնացրել ենք մի ոլորտ, որը հատկապես խիստ է վերաբերվել։
Եվ հետո մենք նաև քննարկեցինք 4-րդ հոդվածը։ Այն վերաբերում է համաչափությանը։
Մենք բոլոր վիճակագրական մանիպուլյացիաները, որոնք օգտագործվել են թվերը մեծացնելու համար, ներկայացրել ենք աղբյուրների հղումներով։
Ինչու՞ է սա կարևոր։ Եթե ցանկանում եք միջամտել մարդու իրավունքներին, ձեզ անհրաժեշտ է օրինական պատճառ։
Եվ այստեղ օրինական պատճառը բավարար չափով չապացուցվեց։
Եվ կան բազմաթիվ ապացույցներ, որոնք ցույց են տալիս, որ այս պատճառը, առնվազն որպես վտանգավոր և արագ
տարածվող երևույթ, ընդհանրապես գոյություն չի ունեցել։
Սրանք նույնպես Ռոբերտ Կոխի ինստիտուտի դասակարգից հանված արձանագրություններն էին, որոնք ապացուցում են, որ կորոնավիրուսային
միջոցառումների համար բժշկական անհրաժեշտություն չի եղել։
Դոկտոր Յան, կցանկանայի՞ք մեկնաբանել դա։
Որպես մանկաբույժ՝ ինձ համար սկզբից, արդեն 2020 թվականին, պարզ էր, որ գենային հիմքով այս փորձարարական պատվաստումը, այսինքն՝ մեսենջեր
RNA պատվաստանյութով կամ վեկտորային պատվաստանյութերով, իրականում չի կարող արդարացվել երեխաների մոտ, քանի որ
մենք տարիներ ի վեր գիտենք, որ կորոնավիրուսը երեխաների մոտ վիրուսային հիվանդություն է։
Եվ Ստրիքի Հայնսբերգում անցկացրած ուսումնասիրությունից հետո , մենք նաև իմացանք, որ երեխաները վարակման շարժիչ ուժը չեն։
Եթե խոսքը գնում է այնպիսի հիվանդության մասին, որը երեխաներին ծանր չի ազդում և չի
փոխանցվում, երբեք չի եղել պատվաստվելու որևէ պատճառ։
Սկզբից ինձ համար դա պարզ էր։
Ես ընդհանրապես որևէ պատճառ չէի տեսել պատվաստանյութի վերաբերյալ հետազոտություն անցկացնելու համար։
Ես հետո հարցրի՝ իրականում ի՞նչ է պլանավորված։
Երեխաներին պատվաստանյութով փորձարկելը ընդհանրապես անթույլատրելի էր։ Եվ դա սկիզբն էր։
Եվ հիմա, 2025 թվականին, իրավիճակը այնպիսին է, որ այս ընթացքում՝ և սա նաև մանկաբույժների համար թեմա է, 2021 և 2022
թվականներին Գերմանիայում STIKO-ի առաջարկությամբ մենք պատվաստել ենք ընդհանուր առմամբ մոտ 600 000 հղի կնոջ։
Եվ մենք գիտենք, որ այս պատվաստանյութը անցնում է պլացենտար պատնեշը։
Այն անցնում է արյուն-ուղեղային պատնեշը, հայտնաբերվում է կրծքի կաթում և նախատեսված է բջիջներ ներթափանցելու համար։
Իհարկե, այն նույնպես անցնում է պլացենտայի միջով։
Սա նշանակում է, որ մի շարք հետազոտություններ ապացուցել են, որ ակտիվ պատվաստանյութը հայտնաբերվել է պորտալարային
արյան մեջ, այսինքն՝ երեխայի օրգանիզմում շրջանառվող արյան մեջ։
Եվ դա պարզապես իրավական տեսանկյունից անհնարին է։
Մենք երբեք դա չենք ունեցել։ Դա չի քննարկվել։
Լավ, ուրեմն դա նույնպես մարդու իրավունքների խախտում կլինի՞
Չկա... Իհարկե, սա մարդու իրավունքների զանգվածային խախտում է։
Երբ հղի կանայք պատվաստվում էին, նրանց այս մասին չէին տեղեկացնում, և դա հայտնի էր։
Եվ նրանք պատվաստումներ իրականացնող բժիշկներին էլ չասացին։
Եվ այս ամենի համար, ըստ էության, պատասխանատու է STIKO-ն՝ STIKO-ի պրոֆեսորները, որոնք թույլ են տվել դա։
Լավ։ Եվ ամբողջը հնարավոր դարձավ, տիկին Հասսել-Ռյուզինգ, այն էթիկայի շնորհիվ, որը մարդկանց վրա գործնականում պարտադրվել էր՞
Այո, այսինքն՝ դա իրականում կապված է պատվաստանյութի հետ, կամ ավելի ճիշտ՝ կարմրուկի պատվաստանյութի շուրջ ընթացող
բանավեճի հետ, որը նույնպես հանգեցրեց այնտեղ պարտադիր պատվաստանյութի ներդրմանը։ Երեխաների համար։
Այո։ Եվ դա մի հոդված էր, ուստի այն ժամանակ, 2019 թվականին, դա հատկապես կարևոր էր՝
պատվաստումը որպես նոր սոցիալական պայմանագիր։ Լավ։
Եվ դա հենց այն հեղինակավոր ուսումնասիրությունն էր, որը հետագայում՝ կորոնավիրուսի համաճարակի ընթացքում,
հանգեցրեց քարոզչության։ Նրանք պարզապես այն փոխադրեցին։
Եվ նույնը կրկին արվեց, երբ հայտնվեց մեկ այլ ուսումնասիրություն, որը պնդում էր, որ դիմակները սոցիալական պայմանագիր են։
Եվ շատ, շատ կարևոր է տեսնել, որ քաղաքական գործիչները, երբ լսում են «սոցիալական պայմանագիր»
տերմինը, իմանան՝ ինչ է սոցիալական պայմանագիրը։
Կամ դա կապված է ընկերային գործընկերության հետ, կամ մեր գործընկերային համաձայնագրի
հետ, որը մի տեսակ սահմանադրական փաստաթուղթ է։
Հասկանում եմ։ Այո։ Եվ դա իմ ենթադրությունն է, բայց շատ հավանական է, որ հենց դա հնարավոր դարձրեց
2019 թվականին քաղաքական գործիչների համակրանքը շահել։
Լավ։ Այսպիսով, սոցիալական պայմանագիրը թույլ է տալիս մարդու իրավունքների թուլացումը։ Այո, խնդրում եմ։
Ես կցանկանայի այս մասին մի բան ասել։
Այսպիսով, էթիկան պարտադիր չէ։ Պատմականորեն էթիկան գոյություն է ունեցել մարդու իրավունքներից առաջ։
Եվ հիմա, երբ մենք ունենք օրենքի բազմաթիվ տարբեր աղբյուրներ՝ սահմանադրական կարգը, Միությունը, Եվրոպայի խորհուրդը, ԵՄ-ը, ինչպես
նաև պարտադիր և կիրառելի տարբեր մարդու իրավունքներ, ոչ պարտադիր էթիկան կարող է միայն լրացնել այն
բացերը, որտեղ մարդու իրավունքներ դեռևս գոյություն չունեն։
Եվ այստեղ ուշադրությունը դիտավորյալ ուղղվեց էթիկային՝ մարդու իրավունքներից շեղելու համար։
Քանի որ մարդու առողջության իրավունքը, որը գոյություն ունի ՄԱԿ-ում, ՄԱԿ-ի Սոցիալական պայմանագրում , ինչպես նաև
այլ վայրերում, ներառում է տեղեկացված համաձայնություն։
Պացիենտը ինքը պետք է պատշաճ կերպով տեղեկացված լինի և ինքն է կայացնում որոշումը։
Եվ ՄԱԿ-ում ֆիզիկական ամբողջականության նույն մարդու իրավունքը գոյություն չունի, սակայն այն գոյություն ունի, օրինակ, Գերմանիայի
Հիմնական օրենքում կամ ԵՄ-ում, որտեղ այն նույնպես ներառված է։
Եվ սա օգտագործվել է մարդկանց ուշադրությունը շեղելու համար՝ նրանց վրա բարոյական ճնշում գործադրելու նպատակով, որպեսզի պատվաստվեն, և
նույնպես մթերվել է այն փաստը, որ այն վայրերում, որտեղ այն պարզապես օրինականացվել է՝ COVID-19-ի դեպքում այն անվանելով
պատվաստում, որը իրականում ամբողջությամբ այլ բան է, մարդիկ չեն նկատում սովորական պատվաստման հետ
տարբերությունը, քանի որ օգտագործվել է նույն բառը։
Եվ այսպիսով կառավարությունները կրկին կարող էին ձևացնել, թե այդ միջոցառումները լայնորեն ընդունված են եղել, նույնիսկ
ավելի մեծ չափով, քան իրականում, քանի որ մարդիկ ցնցված էին։
Եվ հետո նա կարողացավ համոզել քաղաքական գործիչներին շարունակել այս միջոցառումները ավելի երկար ժամանակ,
չնայած նրանց համար ցնցումը, հավանաբար, արդեն մեղմվել էր։
Այսպիսով, ցնցված էին, քանի որ բնակչությանը ասել էին, որ գոյություն ունի շատ վտանգավոր վիրուս,
որը, ի դեպ, RKI-ի պրոտոկոլներում չի հաստատվել։
Այժմ մարդիկ ստիպված են հաշվի նստել մի բանին՝ պետք է կրել դիմակներ, պետք է հետևել միջոցառումներին,
և ով չի անում դա, բոլորի համար հնարավոր վտանգ է։
Սա է այն, ինչը կազմում էր էթիկան և ինչը հետո հնարավոր դարձրեց սահմանափակել այս մարդու իրավունքները։
Իսկ դիմակը ինքնին, եթե այն երկար ժամանակ կրեք, նույնպես առողջական խնդիրներ է առաջացնում՝ ներառյալ հոգեբանական։
Քանի որ յուրաքանչյուր էմոցիոնալ վիճակ որոշակի կերպով համապատասխանում է շնչառությանը։
Եվ եթե ցանկանում եք հանգստանալ, կարող եք դա անել նաև շնչառության միջոցով։
Բայց եթե ստիպված ես այդքան երկար ժամանակ դիմակ կրել, գործնականում կարող ես շնչել միայն այնպես, ինչպես տխուր կամ վախեցած մարդը։
Եվ հետո սկսվեց ամբողջ քարոզչությունը։ Այդ համադրությունը նշանակում էր, որ ցնցումը մարդկանց մոտ շատ ավելի երկար էր մնում։
Դրա համար անհանգստության խանգարումները և դեպրեսիան այդքան շատ են աճել։
Հենց այդպես։ Եվ հենց դա է պետք ընդգծել, հենց դա է պետք պարզաբանել՝ ուշադրություն դարձնելով մեզ հետ տեղի
ունեցածին, որպեսզի ապագայում դրանից խուսափել հնարավոր լինի։
Պարոն Բալվեգ, մի պահ դուք կորցրեցիք ինքնատիրապետումը։
Այս ամենին ականատես լինելը ձեզ մղեց դուրս գալ փողոցներ, սկսել ցույցեր և կազմակերպել բողոքի ակցիաներ։
Ինչպե՞ս անցկացրիք այս ժամանակը։ Ինչպե՞ս ապրեցիք կորոնավիրուսի համաճարակը։ Ինչպե՞ս ապրեցիք մարդու իրավունքների խախտումները։
Առաջին հերթին պետք է ասեմ, որ, իմ կարծիքով, շատ կարևոր է, որ այս ամենը փաստաթղթավորվի,
սակայն ես իմ ջանքերը կենտրոնացնում եմ ապագայի վրա։
Դրա համար ես միշտ ուրախ եմ, որ Ռալֆ Լյուդվիգը և ZAAVV-ը (Մարդկության դեմ հանցագործությունների հետաքննության,
պարզաբանման, իրավական հետապնդման և կանխարգելման կենտրոնը) ստանձնում են այս առաջադրանքը, ինչպես նաև դու։
Եվ այո, ես նոր նայեցի 2020 թվականին, և համեմատաբար վաղ շրջանում պատվաստումը ներկայացվեց որպես պանդեմիայի միակ լուծում։
Ես պատվաստանյութի զարգացման նախորդ փուլերից գիտեի, որ սովորաբար ինչ-որ բան փորձարկելու համար պահանջվում է
մինչև տասը տարի, և, պետք է ասեմ, ինձ դա շատ տարօրինակ թվաց։
Ինչքան արագ եկավ?
Նախ և առաջ՝ գոյություն ունի միայն մեկ լուծում, կամ պետք է լինի։
Ես ձեռնարկատեր եմ, ուստի սովոր եմ, որ միշտ կան բազմաթիվ լուծումներ։
Ալտերնատիվներ՞ Ալտերնատիվներ, ճիշտն է։ Եվ երկրորդը՝ դա պետք է արագ տեղի ունենա։
Եվ հետո ես գրանցեցի ցույցերը՝ նախ դիմելով Դաշնային Սահմանադրական Դատարան, քանի որ գոյություն ուներ ընդհանուր հավաքների արգելք։
Մենք դեռ կարող ենք հիշել Բավարիայի ոստիկանության այն հրապարակումը, որում ասվում էր, որ
պուրակի նստարանին նստած գիրք կարդալը թույլատրված չէ։
Եկեք հիշենք, թե ինչ տեղի ունեցավ այն ժամանակ։ Շատերը այլևս չեն հիշում։
Միգուցե նաև այն պատմությունը, թե FFP2 դիմակները պետք է ախտահանել ջեռոցում, ինչը ընդհանրապես իմաստ չունի,
կամ որ հին սուրճի ֆիլտրերը պետք է վերածել դիմակների։
Այս բոլոր առանձնահատկությունները այնտեղ կային, սակայն դրանք այնքան հակասական էին, որ մենք ասացինք՝ մենք ժողովրդավարության
իմունային համակարգն ենք՝ անելով ամեն ինչ, որը վախը ցրում է։
Այսինքն՝ հանդիպել, զրուցել, երգել, պարել, արվեստով վայելել։ Կային ցուցադրություններ…
Ամեն ինչ, ինչը մեզ մարդ է դարձնում։
Հենց այդպես է, և դա, հավանաբար, նաև այս ցնցող ռազմավարության մի մասն է՝ արվեստը արգելել, քանի որ արվեստը սիրտը բացում է։
Երբ սիրտը բաց է, մարդիկ չեն կարող վախենալ և կարող են ազատորեն տեղեկանալ ու ավելի լավ կլանել տեղեկատվությունը։
Եվ հենց դա էր պատճառը, որ ես ասացի, թե կսկսեմ ցուցարարությունը։
Դրանից հետո նրանք Բեռլինում երկու մեծ ցույցերի շնորհիվ ավելի ու ավելի ու ավելի մեծացան։
Դրանք հետո արգելվեցին 2021 թվականին։ Ես ձերբակալվեցի 2022 թվականին։
2025 թվականին, 44 օր տևած դատավարությունից հետո, ես արդարացվեցի։
Այնուամենայնիվ, դա բավարար չէ. անհրաժեշտ է նաև դրան լուծում տալ, որպեսզի ապագայում մարդիկ, ովքեր պաշտպանում
են մարդու իրավունքները և հիմնարար ազատությունները, չկարողանան կամայականորեն քրեականացվեն։
Այո, երբ ուսումնասիրում եք ձեր գործը, պարոն Բալվեգ, անհնար է շրջանցել այն փաստը, որ դա քաղաքական դատավարություն էր և որ
հանրային դատախազությունը քաղաքական շարժառիթներով էր գործում։
Դա բավականին նշանակալի է, և արդյունքում պարզապես քաղաքական շահ կար ձեզ անտեսելու։
Բայց ոչ միայն դու։ Կային բավականին շատ այլ բժիշկներ, որոնք նույնպես այդպես էին զգում։
Օրինակ՝ դոկտոր Վալթեր Վեբեր , ով փաստագրել է իր գրած յուրաքանչյուր դիմակի բացառության վկայականը։
Եվ, իմ կարծիքով, դատարանում անցկացրած 40 օրերից հետո նրան վերջնականապես դատապարտեցին մեկ տարի տաս ամսվա ազատազրկման։
Եվ գործը հաջորդ մակարդակի բարձրացնելու փորձը նույնպես ձախողվեց։
Եվ ինձ համար ոչ մի իրավական հիմք չկար նրան դատապարտելու, քանի որ նա անթերի էր աշխատում և պարզապես օգնում էր մարդկանց, որոնց
ընդհանուր բժիշկները չէին համարձակվում լրացնել այդ վկայականները։
Եվ այսպես է… այն թիվը, որ ես գիտեմ, ավելի քան 1000 բժիշկ է, որոնք դատապարտվել են նույն կերպ, ինչպես դոկտոր Վալթեր Վեբերն։
Եվ այն հիվանդների տները, որոնք ստացել էին դիմակ և ստացել էին վկայագիր, որ դիմակը իրենց
համար օգտակար չէ, նույնպես խուզարկվել էին։
Եվ այս առնչությամբ, իմ գնահատականներով, այս դիմակային վկայականների հետ կապված եղել է մոտ 10 000 տնային խուզարկություն։
Եվ ոստիկանությունն ու դատարանները պարալիզացվեցին այս դատական վարույթներով։
Եվ մենք այլ կարևոր բաների համար ժամանակ չունեինք։
Եվ դա պարզապես պետք է լուծվի։
Կարևոր է հասկանալ, որ այստեղ ինչ-որ բան շատ սխալ է ստացվել։
Եվ որ դա երբեք չպետք է կրկնվի։
Եվ որ այդ բժիշկներն ու արվեստագետները, ինչպես նաև Մայքլ Բալվեգը, վերականգնվեն, քանի որ այնտեղ տեղի է
ունեցել այդքան անարդար դատավճիռ և այդքան անարդար հետապնդում։
Հիմա, պարոն Լյուդվիգ, ինչ է այսօր արդյունքը?
Հաջորդ քայլերը որոնք են? Ինչի՞ կարելի է սպասել?
Մենք ի՞նչ փոփոխության հնարավորություն ենք ցանկանում։
Կարո՞ղ եք այս մասին մի քանի բառ ասել։
Նախ և առաջ, հավանաբար կարևոր է նշել, որ ընդհանրապես լավ էր, որ մենք այսօր այստեղ էինք։
Որպեսզի ցույց տանք, որ մենք այնտեղ ենք։ Գերմանիայի արտգործնախարարությունից նույնպես երկու ներկայացուցիչներ կային։
Եվ մենք, որպես կազմակերպություն կամ որպես կազմակերպություններ, որոնք դեմ են եղել կորոնավիրուսի
միջոցառումներին, ցույց ենք տալիս, որ ներկա ենք։
Մենք դա չենք հանդուրժի։
Այստեղ տեղի ունեցածը ոչ թե այն է, որ, օրինակ, Մայքլ Բալվեգը արդարացմամբ վերականգնվել է, այլ այն, որ այդ արդարացումը ոչ միայն
ակնհայտ հետևանք էր, այլև այդ 44-օրյա լսումները, այսինքն՝ նրա հանրային ներկայացումը որպես հանցագործ,
չնայած Մայքլ Բալվեգը միայն պաշտպանում էր իրեն կառավարության մարդու իրավունքների խախտումներից։
Այսինքն՝ հիմա ինձ համար ամենակարևորը ցույց տալն է, որ մենք այստեղ ենք և հիմնադրել ենք մի կազմակերպություն։
Այս կազմակերպությունը ճանաչված ոչ կառավարական կազմակերպություն է անհատական մարդու իրավունքների ոլորտում, և ինչպես այսօր ես տեսա,
այնտեղ կար, չգիտեմ՝ քանի՞, գուցե 30–40 գերմանական ոչ կառավարական կազմակերպություն, որոնցից որոշները հանդես էին
գալիս խմբային կերպարանքով, սակայն ոչ մեկը իսկապես չկանգնեց անհատական մարդու իրավունքների պաշտպանությանը։
Առնվազն ոչ անհատական մարդու իրավունքների համար որպես պաշտպանական իրավունքներ այն միջոցառումների դեմ, որոնք պետությունը ամրապնդել
է, օրինակ՝ առողջության, աշխատանքի, կյանքի, արվեստի ազատության և իմ սեփական կյանքի վերաբերյալ կայացրած որոշումների առումով։
Փոխարենը այնտեղ հանդիպած ոչ կառավարական կազմակերպությունները, ըստ էության, պետությունից գումար էին պահանջում։
Այսպիսով, նրանք, ըստ էության, առաջարկեցին ՄԱԿ-ին, որ ՄԱԿ-ը խնդրի Գերմանիայի կառավարությանը տրամադրել մի
փոքր ավելի շատ գումար իրենց տարբեր նախագծերի համար։
Որը ես ինքնին սխալ չեմ համարում։
Բայց երբ խոսքը վերաբերում է յոթերորդ նահանգային զեկույցին, որը ճշգրիտ համընկնում է կորոնավիրուսի շրջանի
հետ, երբ դաշնային կառավարությունը կորոնավիրուսի թեմայով ոչինչ – ԱՅԴՊԵՍ ՈՉԻՆՉ – չասաց։
Դաշնային կառավարությունը անգամ չհայտարարեց, որ մենք զանգվածաբար խախտել ենք մարդու իրավունքները, այլ միայն նշեց, որ մեր կարծիքով
դա արդարացված էր։ Փոխարենը նրանք ամբողջությամբ անտեսեցին դա։
Նրանք ամբողջությամբ անտեսել են իրենց արարքները՝ փակել են դպրոցներ, մանկապարտեզներ, որոնք կրթության մի մասն են,
քրեականացրել են բժիշկներին, ներդրել են պարտադիր պատվաստումներ, պարտադիր դիմակներ, սահմանել են բիզնեսների
համար լոքդաուններ, ներդրել են տնից աշխատանքի ռեժիմ և այլն։
Այսպիսով, նրանք անգամ չհիշատակեցին բոլոր այն միջոցառումները, որոնք խախտում էին մարդկանց
քաղաքացիական ազատությունները։ Նրանք անգամ դա չհիշատակեցին։
Եվ հենց դրա համար է, որ առաջին հերթին մեզ համար հաջողություն է, որ մենք՝ որպես ոչ կառավարական կազմակերպություն,
որպես միակ ոչ կառավարական կազմակերպություն, կանգնած ենք այստեղ ՄԱԿ-ի հետ, որը շատ հեթերոնոմային կառույց է։
Այսինքն՝ ՄԱԿ-ը, ինչպես երբեմն ներկայացնում են, չարության մարմնացում չէ, այլ այն բաղկացած է բազմաթիվ
անդամ-պետություններից, որոնք ունեն շատ տարբեր շահեր և դրանք ներկայացնում են շատ տարբեր ձևերով։
Մենք այս հարցերը առաջին անգամ բարձրացրինք ՄԱԿ-ի Սոցիալական հանձնաժողովի առջև՝ հստակ ցույց տալով, օրինակ, որ
պլացենտար պատնեշը անցնող mRNA պատվաստանյութերը դեռևս կիրառվում են Գերմանիայում հղի կանանց վրա։
Սա այլուր չի քննարկվում՝ որ մենք դիրքորոշում ենք հայտնում, որ հայտարարում ենք՝ մենք այստեղ ենք, որ հստակ ցույց ենք տալիս՝ մենք
այստեղ ենք և չենք հանձնվի, կշարունակենք դատապարտել այս մարդու իրավունքների խախտումները մինչև դրանց Գերմանիայում լուծում տրվի։
Մենք չենք հանձնվի։ Այսօր հաղորդագրությունն այս էր։
Այսօր դա ընդամենը առաջին քայլն էր դրա ներկայացման մեջ։
Հիմա ՄԱԿ-ը սա վերածում է այն, ինչը հայտնի է որպես «Խնդիրների ցանկ»։
Սա նշանակում է, որ նրանք այժմ որոշում են, թե այս կետերից որոնք կներկայացվեն կառավարությանը, որպեսզի մայիսին
կառավարության հետ կայանալիք երկրորդ հանդիպման ժամանակ քննարկեն այնտեղ բարձրացված հարցերը։
Դա, ըստ էության, ամենն է, բայց ինչպես ասացի, իրական հաղորդագրությունն այն է, որ մենք այստեղ ենք և չենք հանձնվում։
Ուստի մենք պարզապես չենք թողնի, որ քո արարքը անպատիժ մնա, որովհետև, ինչպես դու ավելի վաղ
ասացիր, մեր հիմնական թեմաներից մեկը կանխարգելումն է։
Մենք միայն կարող ենք ապագայում նման բան տեղի ունենալը կանխել, եթե, ինչպես Մայքլ Բալվեգը շատ տեղին է ասում, այն բերենք լույսի տակ՝
քաշենք հանրային ուշադրության կենտրոն, լուսավորենք այն և ասենք՝
Սա տեղի ունեցավ այստեղ, և մենք չենք դադարելու խոսել դրա մասին, մինչև պարզ չդառնա, որ նման բան չի կարելի թույլ
տալ և որ կան համապատասխան կանոնակարգեր, որոնք ապահովում են, որ դա ապագայում երբեք չկրկնվի։
Եվ այն, ինչ ես կցանկանայի ավելացնել, ինչը ֆեդերալ կառավարությունը չի նշել, դա ցուցարարների դեմ
կիրառված զանգվածային ոստիկանական բռնությունն է։
ՄԱԿ-ի հատուկ զեկուցող Նիլս Մելցերը, ով զբաղվել էր այս հարցով։
Ցավոք, նրա իրավահաջորդը այլևս այս հարցով չի զբաղվում, ուստի եթե նա տեսնի այս ծրագիրը, սա
փոքր խնդրանք է՝ կրկին զբաղվելու այս հարցով։
Այո, դա նույնպես շատ ուժեղ թեմա էր՝ թե ինչպես, օրինակ, վերաբերվեցին տարեց ցուցարարներին, ինչպես
ես իմ ընկերների շրջապատից իմացա՝ դա անհավանական է։
Լավ։ Դիտողները կարող են ձեր ZAAVV կայքում մնալ տեղեկացված։
Այո, կարող եք մնալ տեղեկացված ZAAVV կայքում , կարող եք մնալ տեղեկացված Բժշկական էթիկայի աշխատանքային խմբի կայքում , կարող եք
մնալ տեղեկացված Querdenken 7.11 կայքում , այսինքն՝ այս տեղեկատվությունը մենք
ամենուրեք ունենք, պարզապես այն համախմբված չէ։
Դուք կարող եք նաև մնալ տեղեկացված Kla.TV կայքում։
Կարևոր է տեղեկացված մնալ և տեղեկություններ ստանալ տարբեր աղբյուրներից, սակայն zaavv.com-ում կարող եք գտնել ամեն ինչ, իսկ
slash uno-ում՝ ամեն ինչ UNO սոցիալական զեկույցի մասին, որը, իհարկե, նաև ներկայացնում է, թե
ինչ ենք մենք այսօր ապրել և ինչ է լինելու հետո։
Բայց այս բոլոր թեմաները կարևոր են, դուք պետք է տեղեկանաք դրանց մասին, և եթե դրանք փնտրեք, միշտ կգտնեք լավ տեղեկություններ։
Հիանալի։ Կարծում եմ, որ այս պահին կարող ենք ավարտել մեր զրույցը։
Ձեզ խորին շնորհակալություն եմ հայտնում։ Շնորհակալ եմ ձեր մասնակցության, ձեր
նվիրվածության և այսօր տեղեկություններ տրամադրելու համար։
Եվ դիտողը հասկացել է, որ իրերը լույսի տակ բերելով մենք կարող ենք դրանք կանգնեցնել և կանխել ապագա հանցագործությունները։
Նայեք այս բաներին, տեղեկացված մնացեք և ուրիշներին էլ պատմեք դրանց մասին, տարածեք այս ծրագրի մասին լուրը։
Kla.TV՝ պարզության ձայնը։