Добрага дня, спадар Врабель. Я вельмі рады, што вы пагадзіліся на гэтае інтэрв'ю для Kla.TV.
Калі дазволіце, я коратка прадстаўлю вас нашым гледачам:
Вы вылучаны кандыдатам ад партыі «Чэшская Рэспубліка перш за ўсё (ČR1)» на будучых парламенцкіх выбарах у Чэшскай Рэспубліцы.
Я вельмі рады, што вы знайшлі час для гэтага інтэрв'ю.
Магчыма, вы маглі б таксама коратка прадставіцца нашым гледачам з Германіі і іншых краін, якія яшчэ не ведаюць вас.
Найперш, вельмі дзякуй за запрашэнне.
Я зусім нармальны чалавек, які нарадзіўся на поўдні Чэхіі.
Я быў актывістам у барацьбе з карупцыяй з 2003 года, пакуль не скончыў школу.
У нейкі час паміж 2003 і 2025 годам я прысвяціў сябе барацьбе з карупцыяй.
З прыкладна 2012 года я таксама ўдзельнічаю ў барацьбе з міграцыяй.
І з 2022 года, г.зн. падчас пандэміі каранавіруса, я, вядома ж, таксама змагаюся за свабоду і правы грамадзян і бізнесу.
З 2022 года я арганізую ў Празе масавыя дэманстрацыі за свабоду слова і мір, якія вы, напэўна, таксама бачылі ў сваіх СМІ.
Так, мы сачылі за гэтым. Дзякуй. На Kla.TV мы лічым сваім абавязкам паведамляць пра
тое, што хаваюць сродкі масавай інфармацыі.
Вось чаму мы запрасілі вас на гэтае інтэрв'ю.
Вы балатавацца на парламенцкіх выбарах 2025 года. Вы даўно палітычна актыўныя.
Яны арганізавалі ў Празе масавыя дэманстрацыі за мір і свабоду выказвання.
Як рэагавалі на вас СМІ з таго часу, як вы абвясцілі пра сваю кандыдатуру?
Найперш я хацеў бы сказаць, што пасля таго, як я арганізаваў гэтыя масавыя дэманстрацыі ў Чэхіі, якія, напэўна, былі найбуйнейшымі
з часоў рэвалюцыі, СМІ пачалі пісаць пра мяне дрэнныя рэчы.
Вядома, яны мяне ганяць і паклёпваюць, але тут, у Чэхіі, Міністэрства ўнутраных спраў нават стварыла
ўласнае ўпраўленне, якое адказвае за працу з грамадскасцю з мэтай маніпулявання грамадскай думкай.
І менавіта ў гэтым аддзеле, вядомым як «КРЫТ» , на мяне вядзецца асаблівая справа.
І менавіта там псіхолагі, якія працавалі на Міністэрства ўнутраных спраў, вырашылі, што
неабходна публічна асудзіць і зганьбіць мяне.
Вось што зрабілі СМІ за першы год.
Пасля гэтага я, натуральна, сутыкнуўся з дзясяткамі крымінальных спраў, узбуджаных дзяржавай за
фінансавыя злачынствы і падаўленне свабоды слова.
Калі я выступіў супраць дзеянняў урада па падаўленні свабоды слова, у выніку я выйграў сваю
справу ў Канстытуцыйным судзе і быў апраўданы.
Але мяне арыштавалі, і прынялі меры, каб змясціць мяне пад варту.
І вось цяпер я сутыкнуўся з чарговым судовым працэсам, на якім яны, верагодна, паспрабуюць прызнаць мяне
вінаватым у фінансавых злачынствах, якія, вядома ж, з'яўляюцца чыста спекулятыўнымі і сфабрыкаванымі.
З таго часу, як я заснаваў палітычны рух, СМІ замоўчваюць мяне, калі толькі могуць.
Калі яны не маглі, як гэта было ў маім выпадку, калі я перамог у Канстытуцыйным судзе, яны, натуральна, мусілі пра гэта
паведамляць, бо ўсе тэлеканалы і паліцыя каментавалі гэта, паколькі гэта было сапраўды вялікае рашэнне,
найбуйнейшае за дзесяцігоддзі ў галіне свабоды выказвання. Таму СМІ мусілі пісаць пра мяне.
Але інакш яны спрабуюць мяне заглушыць.
Падчас выбарчай кампаніі я выступаў на чэшскім тэлебачанні заўчора, а нашаму палітычнаму руху было
выдзелена сем хвілін эфірнага часу за ўсю кампанію.
На працягу тых сямі хвілін вядучы гаварыў пра мяне так, што я не мог уставіць ні слова, і задаваў мне пытанні,
якія па сутнасці не мелі ніякага дачынення да выбарчай праграмы, каб як мага больш мяне заглушыць.
Такім чынам, гэта, па сутнасці, так масавыя СМІ ўплываюць на паводзіны людзей падчас галасавання ў Чэхіі, ці не так?
Так.
Наша сённяшняя тэма — так званая кантраляваная апазіцыя.
У сродках масавай інфармацыі мы чуем пра гэта толькі ў сувязі з такімі краінамі, як Кітай ці Расія.
Але якая сітуацыя ў Заходняй Еўропе, у краінах, якія прыхільныя дэмакратычным каштоўнасцям?
Як вы ацэньваеце гэтае пытанне, спадар Врабел?
Ну, вядома, тое, што паказваюць публічна, — гэта адна справа.
Гэта азначае, што ў СМІ з'яўляецца кантраляваная псеўдаапазіцыя, якая выдае сябе за сапраўдную, а бітва
паміж кааліцыяй і апазіцыяй адбываецца на тэлебачанні.
Аднак насамрэч у Чэхіі існуе так званая патрыятычная апазіцыя, якая складаецца з дзвюх груп.
Чатыры партыі справа і пяць партый злева.
І гэтыя дзве кааліцыі падаюць сябе як сапраўдную апазіцыю.
Мая праблема ў тым, што, калі я займаўся барацьбой з карупцыяй, калі я сказаў вам, што актыўна займаўся барацьбой з карупцыяй,
раскрываючы фінансавыя махлярствы, сувязі з еўрапейскімі субсідыямі і прысваенне дзяржаўных сродкаў, а таксама спонсараў
палітычных партый, гэтых патронаў, якія дзейнічаюць у нашай краіне, або алігархаў, якія дзейнічаюць у нашай
краіне, што спансіруюць палітычныя партыі і палітыкаў.
Я выявіў некаторыя з іх і спыніў некаторыя з гэтых транзакцый.
Такім чынам, з 2005 года маімі сапраўднымі супернікамі былі алігархі, якія знаходзяцца за кулісамі і засноўваюць
палітычныя партыі, спансіруючы іх, каб палітыкі ў гэтых партыях потым прысуджалі ім дзяржаўныя кантракты.
Лідары палітычных партый, якія пазіцыянуюць сябе як апазіцыя, — гэта, так бы мовіць, на адзін крок ніжэй.
Мая барацьба накіравана супраць тых, хто іх насамрэч спансіруе.
Так што, калі я арганізаваў тыя вялікія дэманстрацыі на плошчы Вацлава і запрасіў на іх усю апазіцыю, Я чакаў, што яны
аб'яднаюцца і заявяць пра суверэнітэт Чэхіі, але і не здагадваўся, што за імі стаяць менавіта тыя алігархі,
з якімі я змагаўся, што фінансавалі кіруючую партыю.
Але раптам я зразумеў, што кіруючая партыя, якую сёння прадстаўляе ОДС, насамрэч выйшла з яе разам з
палітыкамі ОДС, каб стварыць новыя патрыятычныя партыі.
Такім чынам, гэта своеасаблівы ODS-B, які зараз фарміруецца членамі партыі, што знаходзіцца ва ўладзе.
І, вядома, спонсары, якія фінансавалі ODS і якім ODS прысудзіла дзяржаўныя кантракты, у выніку чаго, як я выявіў,
знікалі грошы з дзяржаўнай казны, — гэта тыя ж спонсары, якія цяпер фінансуюць патрыятычную апазіцыю.
І, вядома, гэтыя спонсары бачаць у мне пагрозу, бо я сапсаваў ім некалькі здзелак.
На жаль, грамадскасць, вядома, пра гэта нічога не ведае, бо гэта не трапляе ў СМІ.
Вядома. Падсумоўваючы: тыя, хто сапраўды магутныя, проста застаюцца ва ўладзе.
Як, на вашу думку, гэта працуе ў Чэхіі?
Менавіта тое, што я толькі што апісаў.
У Чэхіі ёсць дзве кааліцыі, якія таксама схіліліся да фальсіфікацыі, таму што, калі яны пачалі сваю перадвыбарчую
кампанію дзевяць месяцаў таму, яны заявілі, што ўсяго будзе чатыры палітычныя партыі, але прадставяць сябе
як адзіную структуру, тым самым знізіўшы выбарчы парог.
Цяпер гэтым займаецца Канстытуцыйны суд, і ў Чэхіі існуе пагроза, што большасць галасоў, пададзеных патрыётамі, будзе
прызнана несапраўднай, а гэтыя мандаты будуць ануляваныя, таму што і левая, і правая кааліцыі здзейснілі фальсіфікацыі.
Як я ўжо казаў, цяпер суды гэта ўдакладняюць. І менавіта такая сітуацыя.
І, на жаль, сёння грамадзяне сутыкаюцца з тым жа ці падобным падманам, як у 1989 годзе, калі яны, па сутнасці, спадзяюцца на
змены, якіх не будзе, бо людзі, якія сімвалічна ўвасабляюць гэтую нібыта новую апазіцыю, гэтыя змены, насамрэч
з'яўляюцца старымі палітыкамі, што паходзяць з тых жа ўладных структур, што і кіруючая партыя.
Так, мы з гэтым знаёмыя. У Германіі многія людзі страцілі ўсялякі давер да палітыкі з-за невыкананых перадвыбарных абяцанняў.
У некаторых выпадках пасля выбараў адбылося адваротнае таму, што абяцалася перад імі.
Мы ведаем гэта. Адным з прыкладаў гэтага з'яўляецца цяперашні канцлер Германіі Мерц, які перад
выбарамі абяцаў не чапаць запазычанасны тормаз.
Аднак неўзабаве пасля выбараў ён сабраў гістарычны пакет пазык на мільярды.
Вы распрацавалі канцэпцыю па гэтай тэме.
Ці не маглі б вы, калі ласка, коратка прадставіць яго нам?
Вядома, я расказваў пра тормаз запазычанасці ў Германіі ў Чэхіі, а таксама правёў інтэрв'ю з Петрам Бістраном,
членам парламента, на гэтую ж тэму напярэдадні выбараў.
Гэта, вядома, таксама праблема ў Чэхіі.
На жаль, патратычная сцэна, як называюць сябе гэтыя патрыёты, якія два гады таму паабяцалі прасоўваць выхад Чэхіі са ЕС і
НАТА і пацвердзіць яе суверэнітэт, павольна пераходзіла да заклікаў правесці рэферэндум аб выхадзе з Еўрапейскага саюза.
І калі яны зразумелі, што гэта немагчыма з юрыдычнага пункту гледжання, яны цалкам адмовіліся ад прасоўвання
выхаду Чэхіі з ЕС, што азначае, што па сутнасці адмовіліся ад сваіх патрыятычных праграм яшчэ да выбараў.
З Фрыдрыхам Мерцам было крыху інакш. Ён здрадзіў нямецкаму народу неўзабаве пасля выбараў,
яшчэ да таго, як быў сфарміраваны новы парламент.
І ў мяне ёсць канцэпцыя для гэтага. Мы падрыхтавалі план пад назвай «Спачатку Чэхія», які ўключае
рэформы, неабходныя для змянення палітычнай сістэмы.
І адна з гэтых неабходных змен — адкліканне палітыкаў.
Нам трэба прыняць закон, якім вызначаецца, колькі подпісаў патрабуецца для кожнага палітыка ў залежнасці ад таго, ці
з'яўляецца ён мясцовым, рэгіянальным або нацыянальным палітыкам, а таксама ад таго, ці
з'яўляецца ён членам парламента або міністрам.
І павінен быць закон, які б сцвярджаў, што калі палітык парушае тое, што ён спрабуе рэалізаваць, калі ён
парушае праграму, з якой яго фактычна абралі, яго павінны мець магчымасць адхіліць ад пасады.
Скажу проста. Калі палітык балоціцца на выбарах, у яго ёсць выбарчая праграма.
І выбаршчыкі даюць палітыкам свае галасы, што падобна да падпісання працоўнага кантракта.
Гэты кантракт аб працаўладкаванні, гэты выбарчы маніфест, вызначае, што будзе рабіць палітык.
І калі гэты палітык пасля выбараў зробіць нешта іншае, то гэта будзе як парушэнне
працоўнага дагавора, і яго павінны звольніць з працы.
Гэта азначае, што калі людзі даведаюцца, што Фрыдрых Мерц паабяцаў прытрымлівацца тормазу доўгу, але неўзабаве пасля свайго
абрання сабраў парламент, які фактычна ўжо не меў кворуму, і парушыў тормаз доўгу, тады згодна з
гэтым законам грамадзяне Германіі падпісалі б петыцыю.
І як толькі яны збяруць дастаткова подпісаў, яны пойдуць у суд і прадставяць там доказы.
Выбарчая праграма і рэальныя паводзіны палітыка, а таксама суд разам з прысяжнымі — я хацеў бы адзначыць, што неабходна і
судовая рэформа, каб мы маглі мець грамадзянскія прысяжныя — гэтыя грамадзянскія прысяжныя потым
ацэньваюць, што палітык паабяцаў і што ён насамрэч робіць.
І калі суд выявіць, што палітык абяцаў адно, а робіць іншае, ён пазбаўляецца свайго мандата.
Вялікі дзякуй. Гэта добрае стаўленне. Як мы толькі што пачулі, невыкананыя перадвыбарчыя
абяцанні — частка паўсядзённага жыцця людзей у Еўропе.
Ці магчыма, што невыкананыя перадвыбарчыя абяцанні з'яўляюцца мэтанакіраванай стратэгіяй, каб расчараваць
і зняверыць людзей і такім чынам зламаць іх супраціў?
Я так не думаю. Я думаю, што невыкананыя абяцанні служаць для таго, каб прывабіць выбаршчыкаў і выбраць гэтых ашуканцаў.
На жаль, грамадзяне і выбаршчыкі хутка забываюць, і таму, напрыклад, былы прэм'ер-міністр Андрэй Бабіш, які кіраваў падчас
пандэміі каранавіруса, збіваў людзей на вуліцах, прымушаў іх гвалтам рабіць уколкі мРНК-вакцынамі, і цяпер
пераабіраецца, бо абяцае ім, — на дадзены момант з'яўляецца фаварытам выбараў у нашай краіне.
На маю думку, гэта відовішча, у якім грамадзяне, на жаль, заўсёды вераць чалавеку, прадстаўленаму
СМІ як таму, хто мае шанец перамагчы на выбарах.
І медыя насамрэч вырашаюць, хто гуляе ў гэтую гульню.
Гаворка ідзе не пра аднолькавыя ўмовы для ўсіх кандыдатаў.
Не, СМІ выбіраюць, хто гуляе, сутыкаюць гульцоў адзін з адным, а потым вам застаецца выбіраць толькі
паміж адным дрэнным варыянтам і іншым дрэнным варыянтам.
І грамадзяне забываюць, што неабавязкова выбіраць меншае зло, а патрэбна праграма, якая дапаможа краіне.
Так. Такім чынам, гэта азначае, што праграма вашай партыі накіравана на выразнае змяненне курсу.
У чым розніца? Як людзі могуць распазнаць, што вы не кантраляваная апазіцыя?
І якія меры вы прынялі, каб прадухіліць пранікненне ў вашу партыю?
Вядома, з меркамі супраць прасоўвання шпіёнаў гэта складана, бо сакрэтныя агенты і паліцэйскія
пастаянна прыязджаюць і з'язджаюць; гэтага не пазбегнуць.
Такім чынам, мы маем уяўленне, хто з паліцыі, а хто з тайнай службы, і мы стараемся не раскрываць ім ніякай
канфідэнцыйнай інфармацыі, але гэта не заўсёды магчыма.
Што тычыцца праграмы, мы, вядома, цалкам розныя, таму што тут ёсць нешта, рэжым, а менавіта глабалісцкі рэжым, гэтая піраміда
ўлады, якая праходзіць ад ФРС у Злучаных Штатах праз ЕС, праз некамерцыйныя арганізацыі і глабалісцкі капітал,
а з іншага боку — вызваленне Чэхіі, г.зн. суверэнітэт.
Асновай для гэтага з'яўляецца выхад з ЕС, выхад з НАТА, выхад з СААЗ.
Гэта азначае, што кожны, у каго ёсць хоць крыху розуму, разумее, што кантраляваная апазіцыя робіць выгляд,
быццам яна на баку чэшскага народа, на баку чэшскай радзімы.
Але ўрэшце ён заўсёды кажа, што трэба знайсці еўрапейскае рашэнне, што мы павінны заставацца ў Еўрапейскім Саюзе, што
Еўрапейскі Саюз трэба рэфармаваць, што мы не можам выходзіць з ЕС, таму што тады ў нас ужо не будзе ніякага ўплыву на падзеі.
Што мы не можам выйсці з ЕС, таму што нашы кампаніі збанкрутуюць, і іншыя падобныя глупствы.
Кантраляваная апазіцыя заўсёды спакушае выбаршчыкаў нейкай абяцанкай, а потым паступова адмаўляецца ад яе.
Адным з прыкладаў гэтага быў выпадак, калі я арганізаваў дэманстрацыі на плошчы Венцэсласа, а потым мяне замяніў іншы
калега, якому наканавана было зацямніць маю палітычную кар'еру.
Ён узначаліў дэманстрацыі на Вацлаўскай плошчы, і першае, што ён зрабіў, вітаючы народ, — гэта крыкнуў, што тут ніхто не супраць
Расіі і не супраць Пуціна, і, па сутнасці, пачаў накіроўваць усю патрыятычную сцэну на Усход, супраць
Расіі, каб прыняць удзел у тым, што робіць рэжым.
Ён нават паведамляў на дэманстрантаў, таму што ў іх быў стыкер з літарай «Z», і гэтыя людзі цяпер асуджаныя, так...
і, на жаль, людзі не могуць гэтага ўбачыць, таму што яны фанатычныя і не разумеюць гэтыя рэчы глыбока.
Але вы заўсёды можаце пазнаць ілжывую апазіцыю па тым, што яна кажа адно, а потым робіць іншае.
Напачатку яны кажуць нешта іншае, чым робяць пазней.
І вось цяпер, напрыклад, я бягу побач з доктарам Міраславам Сладзекам, які быў старшынёй Рэспубліканцаў і які казаў
тое, што кажу я, 35 гадоў таму і працягвае казаць гэта і сёння.
Ён увесь час гэта кажа, ён напісаў пра гэта ва ўсіх сваіх кнігах.
Таму, калі нехта сапраўдная апазіцыйная фігура, то ён робіць гэта ад сэрца, бо верыць у сваю краіну і ў будучыню.
Калі нехта з'яўляецца часткай кантраляванай апазіцыі, ён заўсёды ў выніку аб'ядноўваецца з глабалісцкім капіталам.
Вялікі дзякуй за вашы цікавыя тлумачэнні і поспехаў на выбарах. Да пабачэння.
Вялікі дзякуй. Дзякуй за магчымасць. Вітаю вас у Германіі і, вядома, ва ўсіх краінах, куды будзе перакладзена гэтае інтэрв'ю,
і шчыра жадаю ўсяго найлепшага, каб мы маглі вызваліцца ад сённяшняга глабалісцкага карпаратыўнага
фашызму і знайсці свабоду ў нашых краінах. Вялікі дзякуй.
Так, і вам дзякуй. Да пабачэння.
Да пабачэння.