Arratsalde on, Vrabel jauna. Oso pozik nago Kla.TV-rako elkarrizketa honetara ados egon zarelako.
Ikusleei laburki aurkezteko baimena badut:
Bozetarako hautagaia zara "The Czech Republic First (ČR1)" alderdiaren izenean Txekiar
Errepublikako hurrengo hauteskunde parlamentarioetan.
Oso pozik nago elkarrizketa honetarako denbora hartu izanagatik.
Agian laburki aurkez zinteke Alemaniako eta oraindik ez zaituzten beste herrialde batzuetako gure ikusleei.
Lehenik eta behin, gonbidapenagatik oso eskerrik asko.
Ni oso pertsona normala naiz, Txekiar Errepublikaren hegoaldean jaio nintzen.
2003tik, eskolatik atera nintzen arte, ustelkeriaren aurkako borrokan aktibista izan naiz.
2003 eta 2025 bitartean noizbait, ustelkeriaren aurkako borrokari neure burua eskaini nion.
2012tik inguru, migrazioaren aurkako borrokan ere parte hartu dut.
Eta 2022tik, hau da, koronabirusaren pandemian, noski, herritarren eta enpresen
askatasunaren eta eskubideen alde ere borrokan aritu naiz.
2022tik aurrera, Pragan hitz askatasunaren eta bakearen aldeko manifestazio handiak antolatzen ari naiz,
eta ziurrenik zuk ere zure hedabideetan ikusi dituzu.
Bai, hori jarraitzen ari gara. Eskerrik asko. Kla.TVn, hedabide nagusiek ezkutatzen dutena
jakinaraztea gure betebeharra dela uste dugu.
Hori dela eta gonbidatu zaitugu elkarrizketa honetara.
2025eko parlamentuko hauteskundeetarako hautagaia zara. Politikan denbora luzez aktibo egon zara.
Pragan bakea eta adierazpen askatasuna aldarrikatzeko manifestazio handiak antolatu zituzten.
Zure hautagaitza iragarri zenuenetik, hedabide publikoek nola erreakzionatu dute zuregan?
Lehenik eta behin, esan nahi dut Txekiar Errepublikan manifestazio handi hauek antolatu ondoren, agian
iraultzaren ondoren handienak izan zirenak, hedabideek nire aurkako gauza txarrak idazten hasi zirela.
Jakina, niri kalumniatu eta difamatu egiten didate, baina hemen, Txekiar Errepublikan, Barne Ministerioak
herritarrekin lan egiteko eta haien iritzia manipulatzeko arduraduna den sail propioa ere sortu du.
Eta zehazki "KRIT" izenez ezagutzen den Barne Ministerio Txekiarreko Krisi Informazio Taldearen
sail horretan dute nire aurkako fitxa berezi bat.
Eta zehazki han erabaki zuten Barne Ministerioarentzat lan egiten zuten psikologoek niri
publikoan gaitzestea eta lotsaraztea beharrezkoa zela.
Hori izan zen hedabideek lehen urtean egin zutena.
Horren ondoren, naturalki estatuaren aurkako dozenaka prozesu penalekin aurrez aurre egon nintzen delitu
finantzarioengatik eta adierazpen askatasuna zapaltzeagatik.
Gobernuaren adierazpen-askatasuna zapaltzeko neurrien aurka hitz egin nuenean, azkenean Konstituzio
Auzitegian nire auzia irabazi eta absolbitu egin ninduten.
Baina atxilotu egin ninduten eta niri atxiloketan jartzeko prestaketak egin ziren.
Eta orain beste epaiketa baten aurrean nago, non, ziurrenik, finantza-delituetan erruduntzat jotzen saiatuko diren, eta delitu
horiek, jakina, guztiz espekulatiboak eta asmatutakoak baitira.
Mugimendu politikoa sortu nuenetik, hedabideek ahal duten bakoitzean isilik egon dira nire inguruan.
Ezin bazuten, Auzitegi Konstituzionalaren aurrean nire auzia irabazi nuenean gertatu zen bezala, naturalki nire berri eman
behar izan zuten, telebista-kate guztiek eta poliziak iruzkinak egin zituztelako, benetan erabaki handia zelako,
adierazpen askatasunaren arloan hamarkadetan handiena. Beraz, hedabideek nire berri eman behar izan zuten.
Baina bestela isilarazi nahi naute.
Hauteskunde-kanpainan, atzo-aurreko egunean agertu nintzen Txekiar telebistan, eta gure mugimendu politikoari
kanpaina osoan zehar zazpi minutuko emisio-denbora eman zioten.
Minutu zazpi horietan, aurkezleak niri buruz hitz egin zuen, hitz bat ere ezin nuen txertatu, eta, ahalik eta
gehien isilarazteko, hauteskunde-programarekin zerikusirik ez zuten galderak egin zizkidan.
Beraz, oinarrizkoena da hedabideek nola eragiten duten jendearen bozkatzeko portaera Txekiar Errepublikan, ezta?
Bai.
Gaurko gaia kontrolatutako oposizioa deiturikoa da.
Masmedian, honi buruz bakarrik entzuten dugu Txina edo Errusia bezalako herrialdeekin lotuta.
Baina zein da egoera Europan Mendebaldean, balio demokratikoak onartu dituzten herrialdeetan?
Zein da zure balorazioa galdera honi dagokionez, Jaun Vrabel?
Ba, noski, publikoan erakusten dena gauza bat da.
Honek esan nahi du kontrolatutako pseudo-oposizio bat hedabideetan benetako oposizio gisa agertzen dela, eta koalizioaren
eta oposizioaren arteko borroka telebistan antzezten dela.
Errealitatean, hala ere, Txekiar Errepublikan deituriko oposizio patriotiko bat dago, bi taldez osatua.
Eskubian lau alderdi eta ezkerrean bost alderdi.
Eta bi koalizio hauek benetako oposizio gisa aurkezten dira.
Nire arazoa da, ustelkeriaren aurkako borrokan parte hartzen nuenean, ustelkeriaren aurkako borrokan aktiboki parte hartzen
nuela esan nizunean, finantza-iruzurrak agerian uztea, Europako diru-laguntzekin loturak eta funts publikoen bidegabeko
erabilera, baita alderdi politikoen babesleak, gure herrialdean jarduten duten babesle horiek edo oligarkak,
alderdi politikoak eta politikariak diruz laguntzen dituztenak.
Haien artean batzuk deskubritu nituen eta transakzio horietako batzuk geldiarazi nituen.
Beraz, 2005etik aurrera, nire benetako aurkariak atzean geratzen diren oligarkak izan dira, alderdi politikoak sortu
eta diruz laguntzen dituztenak, alderdi horietako politikariek ondoren haiei kontratu publikoak esleitzeko.
Oposizio gisa aurkezten diren alderdi politikoen buruzagiak, esateko moduan, maila bat beherago daude.
Nire borroka benetan haiek babesten dituzten pertsonen aurka dago.
Beraz, Wenceslas plazan manifestazio handiak antolatu nituenean eta oposizio osoari bertaratzeko gonbita luzatu nionean,
Elkartuko zirela eta Txekiar Errepublikaren burujabetza aldarrikatuko zutela espero nuen, baina ez nekien
atzean nire aurka borrokan ari nintzen oligarkak zeudela, gobernu-partidua diruz laguntzen zutenak.
Baina bat-batean konturatu nintzen gaur egun ODSk ordezkatzen duen gobernu-partiduak, egiaz, bertatik sortu zela,
ODSko politikariekin batera, alderdi patriota berriak osatzeko.
Beraz, ODS-B motako zerbait da, eta gaur egun gobernuan dagoen alderdiaren kideek osatzen ari dira.
Eta, noski, ODSa diruz lagundu zuten eta ODSak kontratu publikoak eman zizkien, nire aurkikuntzen arabera diru
publikoak desagertzea eragin zuten babesle berberak dira orain oposizio patriota diruz laguntzen ari direnak.
Eta, noski, babesle hauek mehatxu gisa ikusten naute, haientzat hainbat akordio hondatu ditudalako.
Zoritxarrez, publikoak honetaz ezer ez daki, noski, hedabideetan agertzen ez delako.
Noski. Laburbilduz: benetan boteretsuak direnak soilik boterean jarraitzen dute.
Zer uste duzu, nola funtzionatzen duen Txekiar Errepublikan?
Zehazki oraintxe azaldu dudana.
Txekiar Errepublikan ditugun bi koaliziok ere iruzurra egin dute, izan ere, bederatzi hilabete lehenago hauteskunde-kanpaina hasi
zutenean, lau alderdi politiko egongo zirela esan zuten, baina beren burua entitate bakarreko gisa
aurkeztuko zutela, horrela hauteskunde-muga jaisteko.
Orain Auzitegi Konstituzionalak gai honi heltzen dio, eta Txekiar Errepublikan mehatxu bat dago: patrioten, hau da, bozkatzailerik
patriotenen emandako botoen gehiengoa baliogabetutzat joko dutela, eta mandatuek indarra galduko dutela,
ezkerreko eta eskuineko koalizioek iruzurra egin dutelako.
Esan nuen bezala, hau orain epaileek argitzen ari dira. Eta hori da zehazki egoera.
Tamalez, gaur egun herritarrek 1989an gertatu zenaren antzeko edo berdina den engainu bera bizi dute: funtsean, ez datorren
aldaketa baten itxaropena baitute, izan ere, gaur egun ustezko oposizio berri honen, hau da, aldaketaren, aurpegiak sinbolikoki
ordezkatzen dituzten pertsonak, errealitatean, gobernu alderdiaren botere egitura berbereko politikari zaharrak direlako.
Bai, hori ondo ezagutzen dugu. Alemanian, askok politikarekiko zuten konfiantza guztia galdu
dute bete gabeko hauteskunde-promesen ondorioz.
Kasuren batzuetan, hauteskundeen aurretik promesatutakoaren kontrakoa hauteskundeen ondoren gertatu da.
Hori dakigu. Horren adibide bat da egungo Alemaniako kanziler Merz, hauteskundeen
aurretik zor-brakea ez ukitzeko promes egin zuena.
Hala ere, hauteskundeen ondoren berehala, miliardoetako balioa zuen zor-pakete historiko bat osatu zuen.
Gai honi buruzko kontzeptu bat garatu duzu.
Mesedez, laburki aurkeztu al diguzu?
Noski, Alemaniako zor-murrizketa neurriaz Txekiar Errepublikan berri eman nuen, eta, gainera, hauteskundeen
testuinguruan, zehazki gai horri buruz, parlamentuko kide den Petr Bystronekin elkarrizketa bat egin nuen.
Hau, noski, Txekiar Errepublikan ere arazo bat da.
Tamalez, patriota eszena, beren burua hala deitzen dutenek, bi urte lehenago Txekiar Errepublikaren EBtik eta NATOtik ateratzea
bultzatzeko eta bere burujabetza aldarrikatzeko konpromisoa hartu zutenek, pixkanaka Europako Batasunetik
ateratzeko erreferendum bat eskatzera mugitzen ari dira.
Eta hori legez ezinezkoa zela ohartu zirenean, erabat atzera egin zuten Txekiar Errepublikaren EBtik irteera
betearazteari, eta, beraz, funtsean, hauteskundeak baino lehen bertan behera utzi zituzten beren programak.
Friedrich Merzekin, apur bat bestelakoa izan zen. Hauteskundeen ondoren, alemaniar herria
traizionatu zuen, parlamentu berria osatu baino lehen.
Eta honetarako kontzeptu bat daukat. "Txekiar Errepublika Lehenik" izeneko plan bat prestatu dugu, sistema
politikoa aldatzeko beharrezko erreformak barne hartzen dituena.
Eta beharrezko aldaketa horietako bat politikarien de-hautatzeko ahalmena da.
Lege bat onartu behar dugu, zeinak zehaztuko baitu zenbat sinadura behar diren politikari bakoitzarentzat,
tokiko, eskualdeko edo nazio mailako politikaria den, edo parlamentuko kidea edo ministroa den kontuan hartuta.
Eta lege batek ezarri beharko luke politikari batek ezartzen saiatzen ari dena urratzen badu, hau da, benetan hautatua izan
zen programa urratzen badu, kargutik kendu ahal izango dela.
Laburbilduz esango dut. Politikari batek hauteskundeetara aurkezten denean, hauteskunde-manifesto bat izaten du.
Eta hautesleek politikariei beren botoak ematen dizkiete, lan-kontratu bat sinatzea bezalakoa dena.
Enplegu-kontratu honek, hauteskunde-manifesto honek, zehazten du politikariak zer egingo duen.
Eta hauteskundeen ondoren politikari honek zerbait desberdina egiten badu, bere enplegu-kontratua hautsi
balu bezala litzateke eta bere lana utzi beharko luke.
Horrek esan nahi du jendeak jakin balu Friedrich Merzek zor-muga beteko zuela, baina hautatu eta gutxira, oinarrizko aldetik jada
ez zegoen kuorumik zuen parlamentua bildu eta zor-muga hautsi zuela, orduan lege honen arabera,
Alemaniako herritarrek petizio bat sinatuko luketela.
Eta sinadura nahikoak bildu ondoren, epaitegira joango ziren eta han froga aurkeztuko zuten.
Hauteskunde-manifestua eta politikariaren benetako portaera, eta epaitegia herritarren epaimahai batekin batera – nabarmendu nahi
nuke herritarren epaimahaiak izateko ere beharrezkoa dela justizia-erreforma – herritarren epaimahai horrek baloratzen du
politikariak zer promestu zuen eta zer egiten duen benetan.
Eta epaitegiak aurkitzen badu politikariak gauza bat promestu zuela eta beste bat egiten ari
dela, erabakitzen du bere agintea galtzen duela.
Eskerrik asko. Jarrera ona da hori. Entzun berri dugunez, bete gabeko hauteskunde-promesak
Europako jendearen eguneroko bizitzaren parte dira.
Aukerako promesak bete gabe uztea jendea frustratu eta desanimatzeko, eta horrela haien
erresistentzia apurtzeko estrategia kontziente bat izan daiteke?
Ez dut uste horrela denik. Uste dut hautagai iruzurgile hauek hautatzeko boz ematera
erakartzeko balio egiten dutela hautsi diren promesek.
Zoritxarrez, herritarrek eta hautesleek azkar ahazten dute, eta horregatik, adibidez, koronabirusaren pandemian gobernatu zuen
lehen ministro ohi Andrej Babišek kalean jendea kolpatuarazi zuen, indarkeria erabiliz mRNA txertoak inposatu zizkien,
eta orain berriro hautatzen ari da haiei promesak eginez; une honetan gure herrialdeko hauteskundeetan faboritoa da.
Nire ustez, ikuskizun bat da, non herritarrek, zoritxarrez, beti sinesten dioten hedabideek hauteskundeak
irabazteko aukerak dituela aurkeztu duten pertsonari.
Eta hedabideek benetan erabakitzen dute nork jolasten duen joko hau.
Ez da hemen hautagai guztiek baldintza berberak izatea galdera.
Ez, hedabideek erabakitzen dute nork jokatu behar duen, jokalariak elkarren aurka jartzen dituzte, eta ondoren bakarrik
aukeratu dezakezu aukera txar bat eta beste aukera txar bat.
Eta herritarrek ahazten dute ez dela beharrezkoa gaizki txikiagoa hautatzea, baizik eta
herrialdea lagunduko duen programa bat behar dela.
Bai. Horrek esan nahi du zure alderdiaren programak norabide-aldaketa argi bat duela helburu.
Zein da aldea? Nola ohartuko dira jendeak ez zarela oposizio kontrolatua?
Eta zein neurri hartu dituzue zuen alderdian infiltrazioa saihesteko?
Jakina, infiltrazioaren aurkako neurriak zaildu egiten dute hori, agente sekretuak eta polizia-agenteak
etengabe etortzen eta joaten direlako; hori ezin da saihestu.
Beraz, badakigu zein diren poliziakoak eta zein zerbitzu sekretukoak, eta saiatzen gara haiei informazio
konfidentzialik ez ematen, baina hori ez da beti posible.
Programari dagokionez, noski, guztiz desberdinak gara, hemen zerbait baitago, erregimen bat, alegia globalista erregimena,
AEBetako FEDetik abiatuta EBn zehar, irabazi asmorik gabeko erakunde eta kapital globalistaren bidez hedatzen
den botere piramide bat; eta bestalde, Txekiar Errepublikaren askapena dago, hau da, subiranotasuna.
Horren oinarria EBtik ateratzea, NATOTik ateratzea, OMTtik ateratzea da.
Honek esan nahi du zentzuzko apur bat duen edonork ulertzen duela kontrolatutako oposizioak txekiar herriaren
eta txekiar aberriaren alde dagoela pretenditzen duela.
Baina azken finean, beti esaten du Europako irtenbide bat aurkitu behar dela, Europar Batasunean jarraitu behar dugula, Europar
Batasuna erreformatu behar dela, eta EBtik ezin garela atera, bestela gertakarien gainean inolako eraginik ez genukeelako.
Ez gaitezkeela EB utzi, gure enpresak bankarrotan jarriko liratekelako eta antzeko beste txorakeriak.
Kontrolatutako oposizioak beti erakartzen ditu hautesleak nolabaiteko promesarekin eta gero pixkanaka alderantzikatzen du.
Horren adibide bat izan zen Wenceslas plazan manifestazioak antolatu nituenean, eta gero beste lankide batek ordezkatu
ninduen, nire ibilbide politikoa itzalpean jarriko zuena.
Wenceslas plazan eginiko manifestazioen buru jarri zen, eta herria agurtzean egin zuen lehenengo gauza oihukatzea izan zen
hemen inork ez zegoela Errusiaren edo Putinen aurka, eta, oinarrizkoan, patriota giro osoa Ekialdearen
eta Errusiaren aurka bideratzen hasi zen, erregimenak egiten ari den horretan parte hartzeko.
Are gehiago, manifestariak salatu zituen "Z" letra zuten pegatina bat zutela-eta, eta pertsona horiek orain kondenatuak izan dira,
beraz... eta, zoritxarrez, jendeak ezin du hori ikusi, fanatikoak direlako eta gai hauek sakonki ez dituztelako ulertzen.
Baina beti antzeman dezakezu oposizio faltsu bat: gauza bat esaten dute eta gero beste bat egiten dute.
Hasieran, gero egiten dutena baino zerbait desberdina esaten dute.
Eta orain, adibidez, Dr. Miroslav Sládekekin batera korrika ari naiz; berak Errepublikanoen burua izan zen, eta
nik esaten ari naizena 35 urte lehenago esan zuen eta gaur egun ere hala esaten jarraitzen du.
Beti esaten du, bere liburu guztietan idatzi du.
Beraz, norbaitek benetako oposizio-figura bada, bihotzean darama eta egiten du, bere
herrialdean eta etorkizunean sinesten duelako.
Norbaitek kontrolatutako oposizio baten parte bada, beti amaituko du kapital globalistarekin aliatuta.
Eskerrik asko zure azalpen interesgarriagatik eta zorte on hauteskundeetan. Agur.
Eskerrik asko. Eskerrik asko aukera emateagatik. Alemanian agurtzen zaituztet eta, noski, elkarrizketa hau itzuliko den
herrialde guztietan ere, eta bihotz-bihotzez onena opa dizuet, gaur egungo globalista korporazio-faxismoatik askatu
eta gure herrialdeetan askatasuna aurkitzeko. Eskerrik asko.
Bai, eskerrik asko ere. Agur.
Agur.