Բարի օր, պարոն Վրաբել։ Ուրախ եմ, որ համաձայնվել եք Kla.TV-ի այս հարցազրույցին։
Թույլ տվեք կարճ ներկայացնել ձեզ մեր դիտողներին:
Դուք առաջադրված եք «Չեխիա առաջին (ČR1)» կուսակցության թեկնածու՝ Չեխիայի
Հանրապետությունում առաջիկա խորհրդարանական ընտրություններում։
Շատ ուրախ եմ, որ դուք ժամանակ հատկացրիք այս հարցազրույցին։
Միգուցե կարողանաք նաև կարճ ներկայացնել ինքներդ ձեզ Գերմանիայից և այլ երկրներից մեր դիտողներին, որոնք դեռ ձեզ չեն ճանաչում։
Նախ և առաջ, շատ շնորհակալ եմ հրավերի համար։
Ես ամբողջովին նորմալ մարդ եմ, ով ծնվել է Չեխիայի Հանրապետության հարավում։
Ես 2003 թվականից, երբ դպրոցն ավարտեցի, կոռուպցիայի դեմ պայքարի ակտիվիստ եմ եղել։
2003-ից մինչև 2025 թվականների միջև որևէ ժամանակ ես նվիրվեցի կոռուպցիայի դեմ պայքարին։
2012 թվականից ի վեր ես նույնպես ներգրավված եմ միգրացիայի դեմ պայքարում։
Եվ 2022 թվականից, այսինքն՝ կորոնավիրուսի համաճարակի ընթացքում, ես, իհարկե, նաև պայքարել եմ քաղաքացիների և
ձեռնարկությունների ազատության և իրավունքների համար։
2022 թվականից ի վեր ես Պրահայում կազմակերպում եմ խոսքի ազատության և խաղաղության համար մեծ ցույցեր,
որոնք, հավանաբար, դուք էլ տեսել եք ձեր լրատվամիջոցներում։
Այո, մենք հետևել ենք դրան։ Շնորհակալություն։ Kla.TV-ում մենք մեր պարտքն ենք համարում հաղորդել
այն, ինչ զանգվածային լրատվամիջոցները թաքցնում են։
Դրա համար էլ մենք ձեզ հրավիրել ենք այս հարցազրույցին։
Դուք առաջադրվել եք 2025 թվականի խորհրդարանական ընտրություններում։ Դուք երկար ժամանակ քաղաքականապես ակտիվ եք եղել։
Նրանք Պրահայում խաղաղության և արտահայտվելու ազատության համար կազմակերպեցին մեծ ցույցեր։
Հանրային լրատվամիջոցները ինչպես են արձագանքել ձեզ, երբ հայտարարեցիք ձեր թեկնածությունը?
Նախ և առաջ ուզում եմ նշել, որ երբ ես կազմակերպեցի Չեխիայում այս մեծ ցույցերը, որոնք, հավանաբար, հեղափոխությունից ի վեր
ամենամեծն էին, լրատվամիջոցները սկսեցին վատ բաներ գրել իմ մասին։
Իհարկե, նրանք ինձ զրպարտում և վարկաբեկում են, բայց այստեղ՝ Չեխիայում, Ներքին գործերի նախարարությունը նույնիսկ ստեղծել
է իր սեփական բաժինը, որը պատասխանատու է հանրության հետ աշխատանքի համար՝ հանրային կարծիքը մանիպուլացնելու նպատակով։
Եվ հենց այս բաժնում, որը հայտնի է որպես «KRIT» , իմ վերաբերյալ առանձնացված ֆայլ կա։
Եվ հենց այնտեղ էր, որ Ներքին գործերի նախարարության համար աշխատող հոգեբանները որոշեցին, որ
անհրաժեշտ է հրապարակայնորեն դատապարտել և ամաչեցնել ինձ։
Այսպիսին էր լրատվամիջոցների գործողությունը առաջին տարում։
Դրանից հետո ես բնականաբար բախվեցի պետության կողմից ֆինանսական հանցագործությունների և խոսքի
ազատության ճնշման համար հարուցված տասնյակ քրեական գործերի։
Երբ ես բարձրաձայնեցի կառավարության խոսքի ազատության ճնշման միջոցառումների դեմ, ի վերջո իմ գործը
հաղթեցի Սահմանադրական դատարանում և արդարացվեցի։
Բայց ինձ ձերբակալեցին, և նախապատրաստություններ էին տարվում ինձ նախաքննության ժամանակավոր կալանքի տակ դնելու համար։
Եվ հիմա ես կրկին կանգնած եմ դատարանի առջև, որտեղ, ամենայն հավանականությամբ, կփորձեն ինձ մեղավոր
ճանաչել ֆինանսական հանցագործությունների մեջ, որոնք, իհարկե, ամբողջովին ենթադրական և կեղծված են։
Քանի որ ես հիմնադրել եմ քաղաքական շարժումը, լրատվամիջոցները հնարավորության դեպքում լռում են իմ մասին։
Եթե նրանք չէին կարող, ինչպես եղավ, երբ ես իմ գործը հաղթեցի Սահմանադրական դատարանում, նրանք բնականաբար ստիպված էին դրա մասին
հաղորդել, քանի որ բոլոր հեռուստաալիքներն ու ոստիկանությունը մեկնաբանել էին այն, քանի որ դա իսկապես մեծ վճիռ էր՝
արտահայտվելու ազատության ոլորտում վերջին տասնամյակների ամենամեծը։ Ուստի լրատվամիջոցները ստիպված էին ինձ մասին հաղորդել։
Բայց հակառակ դեպքում նրանք փորձում են լռեցնել ինձ։
Ընտրարշավի ընթացքում ես երեկոծերեք երևացել եմ Չեխական հեռուստատեսությամբ, իսկ մեր քաղաքական շարժմանը
ամբողջ արշավի համար տրամադրվել է յոթ րոպե եթերաժամանակ։
Այդ յոթ րոպեների ընթացքում հաղորդավարը խոսում էր իմ մասին այնպես, որ ես անգամ բառ չկարողացա տեղավորել, և ինձ այնպիսի
հարցեր էր տալիս, որոնք, ըստ էության, կապ չունեին ընտրական ծրագրի հետ, որպեսզի հնարավորինս լռեցնի ինձ։
Այսպիսով, սա, փաստորեն, այն ձևն է, որով զանգվածային լրատվամիջոցները ազդում են
մարդկանց քվեարկության վարքագծի վրա Չեխիայում, չէ՞?
Այո։
Մեր այսօրվա թեմա է կոչված «կառավարվող ընդդիմություն»։
Մեծամասն լրատվամիջոցներում մենք դրա մասին միայն Չինաստանի կամ Ռուսաստանի նման երկրների համատեքստում ենք լսում։
Բայց ինչպիսի՞ն է իրավիճակը Արևմտյան Եվրոպայում՝ այն երկրներում, որոնք ընդունել են ժողովրդավարական արժեքները։
Պարոն Վրաբել, ինչպե՞ս եք գնահատում այս հարցը։
Լավ, իհարկե, հանրության առջև ցուցադրվողը մեկ բան է։
Սա նշանակում է, որ վերահսկվող կեղծ ընդդիմությունը լրատվամիջոցներում ներկայացվում է որպես
իսկական ընդդիմություն, իսկ կոալիցիայի և ընդդիմության միջև պայքարը հեռուստատեսությամբ է մղվում։
Իրականում, սակայն, Չեխիայում գոյություն ունի կոչված հայրենասիրական ընդդիմություն, որը բաղկացած է երկու խմբից։
Աջ կողմում չորս կուսակցություններ, ձախ կողմում հինգ կուսակցություններ։
Եվ այս երկու կոալիցիաները ներկայացնում են իրենց որպես իսկական ընդդիմություն։
Իմ խնդիրը նրանում է, որ երբ ես ներգրավված էի կոռուպցիայի դեմ պայքարում, երբ ասացի ձեզ, որ ես ակտիվորեն ներգրավված էի
կոռուպցիայի դեմ պայքարում, բացահայտելով ֆինանսական խարդախությունները, Եվրոպական սուբսիդիաների հետ կապերը և պետական
միջոցների հափշտակությունը, ինչպես նաև քաղաքական կուսակցությունների հովանավորներին՝ այդ հովանավորներին, որոնք
գործում են մեր երկրում, կամ օլիգարխներին, որոնք գործում են մեր երկրում և հովանավորում են
քաղաքական կուսակցություններն ու քաղաքական գործիչներին։
Ես բացահայտեցի դրանց մի մասը և դադարեցրի այդ գործարքներից մի քանիսը։
2005 թվականից ի վեր իմ իրական հակառակորդները եղել են օլիգարխները, որոնք մնում են ստվերում, հիմնադրում են քաղաքական կուսակցություններ
և դրանք ֆինանսավորում՝ որպեսզի այդ կուսակցությունների քաղաքական գործիչները հետո նրանց հանձնեն պետական պատվերներ։
Քաղաքական կուսակցությունների առաջնորդները, որոնք իրենց ընդդիմություն են
ներկայացնում, կարելի է ասել, մեկ աստիճան ցածր են։
Իմ պայքարը ուղղված է նրանց, ովքեր իրականում հովանավորում են նրանց։
Այսպիսով, երբ ես կազմակերպեցի այդ մեծ ցույցերը Վենցեսլասի հրապարակում և հրավիրեցի ամբողջ ընդդիմությանը մասնակցելու, Ես
ակնկալում էի, որ նրանք միավորվեն և հռչակեն Չեխիայի Հանրապետության ինքնիշխանությունը, սակայն չէի պատկերացնում, որ նրանց
հետևում կանգնած են հենց այն օլիգարխները, որոնց դեմ ես պայքարում էի և որոնք հովանավորում էին իշխող կուսակցությանը։
Բայց հանկարծ ինձ հասկացա, որ իշխող կուսակցությունը, որը այսօր ներկայացվում է ODS-ով, իրականում հենց նրանից՝
ODS-ի քաղաքական գործիչների հետ միասին, ծնվել է՝ ձևավորելու նոր հայրենասիրական կուսակցություններ։
Այն, հետևաբար, մի տեսակ ODS-B է, որը ներկայումս ձևավորվում է այսօր կառավարությունում գտնվող կուսակցության անդամների կողմից։
Եվ, իհարկե, հենց այն հովանավորներն են, որոնք հովանավորել են ODS-ին և որոնց ODS-ը հանձնել է պետական պայմանագրեր, ինչի
արդյունքում, ինչպես ես բացահայտեցի, պետական գանձարանից գումարներ անհետացան, և որոնք այժմ հովանավորում են հայրենասեր ընդդիմությանը։
Եվ, իհարկե, այս հովանավորները ինձ որպես սպառնալիք են դիտարկում, քանի որ ես նրանց մի քանի գործարքներ խափանել եմ։
Ցավոք, հանրությունը այս մասին ոչինչ չի իմանում, իհարկե, քանի որ դա չի հայտնվում լրատվամիջոցներում։
Իհարկե։ Ամփոփելու համար՝ նրանք, ովքեր իսկապես հզոր են, պարզապես մնում են իշխանության մեջ։
Ինչպե՞ս եք կարծում, սա ինչպես է գործում Չեխիայում։
Հենց այն, ինչ ես նոր նկարագրեցի։
Չեխիայում երկու կոալիցիաներ նույնպես խարդախություն են կատարել, քանի որ ինը ամիս առաջ, երբ սկսեցին իրենց նախընտրական քարոզարշավը,
հայտարարեցին, որ ընդհանուր առմամբ կլինեն չորս քաղաքական կուսակցություններ, սակայն կներկայանան
որպես մեկ միավոր, այդպիսով իջեցնելով ընտրական շեմը։
Հիմա Սահմանադրական դատարանը այս հարցով է զբաղվում, և Չեխիայում վտանգ կա, որ հայրենասեր ընտրողների կողմից տրված ձայների
մեծամասնությունը կհայտարարվի անվավեր, և այդ մանդատները կվերացվեն, քանի որ թե ձախ, թե աջ կոալիցիաները կեղծարարություններ են կատարել։
Ինչպես ասացի, այժմ դա դատարանների կողմից պարզաբանվում է։ Եվ հենց այդպես է իրավիճակը։
Եվ, ցավոք, քաղաքացիները այսօր ապրում են նույն կամ նման խաբեություն, ինչ 1989 թվականին, երբ նրանք, ըստ էության, հույս են
կապում փոփոխության, որը չի գա, քանի որ մարդիկ, որոնք այսօր խորհրդանշորեն ներկայացնում են այսպես կոչված նոր ընդդիմության, այս
փոփոխության դեմքերը, իրականում հին քաղաքական գործիչներ են, որոնք գալիս են նույն
իշխանական կառույցներից, ինչ իշխող կուսակցությունը։
Այո, մենք դրա հետ ծանոթ ենք։ Գերմանիայում շատ մարդիկ ընտրական խոստումների չկատարման պատճառով
ամբողջությամբ կորցրել են քաղաքականության նկատմամբ վստահությունը։
Որոշ դեպքերում ընտրություններից առաջ խոստացվածի հակառակն է իրականում տեղի ունեցել ընտրություններից հետո։
Մենք դա գիտենք։ Մեկ օրինակ է ներկայիս գերմանական կանցլեր Մերցը, ով նախքան ընտրությունները խոստացել էր չդիպչել պարտքի արգելակին։
Ընտրություններից քիչ անց, սակայն, նա կազմեց մի պատմական, միլիարդավոր դոլարների պարտքի փաթեթ։
Դուք մշակել եք այս թեմայի վերաբերյալ մի գաղափար։
Կարո՞ղ եք, խնդրում եմ, կարճ ներկայացնել այն մեզ համար։
Իհարկե, ես զեկուցել եմ Գերմանիայում գործող պարտքի արգելակի մասին Չեխիայում և նաև հարցազրույց եմ վարել Պետր Բիստրոնի՝ խորհրդարանի
անդամի հետ, հենց այս թեմայով՝ ընտրությունների համատեքստում։
Սա, իհարկե, Չեխիայի Հանրապետությունում նույնպես խնդիր է։
Ցավոք, «հայրենասերներ» կոչված այս խումբը, որը երկու տարի առաջ խոստացել էր ապահովել Չեխիայի Հանրապետության դուրս գալը ԵՄ-ից և
ՆԱՏՕ-ից և հաստատել նրա ինքնիշխանությունը, աստիճանաբար անցել է Եվրոպական Միությունից
դուրս գալու հարցով հանրաքվե անցկացնելու կոչերի։
Եվ երբ նրանք հասկացան, որ դա իրավականորեն անհնարին է, նրանք ամբողջությամբ հրաժարվեցին ԵՄ-ից Չեխիայի Հանրապետության
դուրսբերման կիրառումից, ինչը նշանակում է, որ, ըստ էության, նրանք նախընտրական քարոզարշավից առաջ
արդեն հրաժարվել էին իրենց հայրենասիրական ծրագրերից։
Ֆրիդրիխ Մերցի դեպքում ամեն ինչ մի փոքր այլ էր։ Նա դավաճանեց գերմանական ժողովրդին ընտրություններից
անմիջապես հետո, նույնիսկ մինչև նոր խորհրդարանի կազմավորումը։
Եվ ես դրա համար գաղափար ունեմ։ Մենք կազմել ենք «Առաջին հերթին Չեխիա» անվանումով պլան, որը ներառում է
քաղաքական համակարգը փոխելու համար անհրաժեշտ բարեփոխումները։
Եվ այս անհրաժեշտ փոփոխություններից մեկը քաղաքական գործիչներին հետ կանչելու հնարավորությունն է։
Մենք պետք է ընդունենք օրենք, որը սահմանում է, թե քանի ստորագրություն է պահանջվում յուրաքանչյուր քաղաքական գործչի
համար՝ կախված նրանից, թե նա տեղական, տարածաշրջանային կամ ազգային մակարդակի քաղաքական գործիչ է, կամ թե նա պատգամավոր է, թե նախարար։
Եվ պետք է ընդունվի օրենք, որը սահմանի, որ եթե քաղաքական գործիչը խախտի այն, ինչ փորձում է իրականացնել, եթե
խախտի այն ծրագիրը, որի համար նա իրականում ընտրվել է, նրան պետք է հնարավոր լինի պաշտոնանկ անել։
Պարզ ասած՝ երբ քաղաքական գործիչը մասնակցում է ընտրություններին, նա ունի նախընտրական մանիֆեստ։
Եվ ընտրողները քաղաքական գործիչներին տալիս են իրենց ձայները, ինչը նման է աշխատանքային պայմանագիր ստորագրելուն։
Այս աշխատանքային պայմանագիրը, այս ընտրական մանիֆեստը սահմանում է, թե քաղաքական գործիչը ինչ է անելու։
Եվ եթե այս քաղաքական գործիչը ընտրություններից հետո անի որևէ այլ բան, ապա դա նման է աշխատանքային
պայմանագիրը խախտելուն, և նրան պետք է աշխատանքից ազատել։
Սա նշանակում է, որ եթե մարդիկ պարզեն, որ Ֆրիդրիխ Մերցը խոստացել է պահպանել պարտքի արգելակը, սակայն ընտրվելուց քիչ անց գումարեց
խորհրդարան, որը, ըստ էության, այլևս քվորում չուներ, և խախտեց պարտքի արգելակը, ապա ըստ այս օրենքի
Գերմանիայի քաղաքացիները ստորագրելու էին ստորագրահավաք։
Եվ երբ նրանք բավարար ստորագրություններ հավաքեին, նրանք կգնային դատարան և այնտեղ կներկայացնեին ապացույցները։
Ընտրական մանիֆեստը և քաղաքական գործչի իրական վարքագիծը, ինչպես նաև դատարանը՝ քաղաքացիներից կազմված ժյուրիի հետ միասին – ուզում
եմ նշել, որ անհրաժեշտ է նաև դատական բարեփոխում, որպեսզի կարողանանք ունենալ քաղաքացիների ժյուրի – այս
քաղաքացիների ժյուրին գնահատում է, թե ինչ է խոստացել քաղաքական գործիչը և ինչ է նա իրականում անում։
Եվ եթե պարզվի, որ քաղաքական գործիչը խոստացել է մեկ բան, իսկ անում է մեկ այլ, դատարանը որոշում է, որ նա կորցնում է իր մանդատը։
Շատ շնորհակալություն։ Դա լավ վերաբերմունք է։ Ինչպես նոր ենք լսել, չկատարված ընտրական
խոստումները Եվրոպայում մարդկանց առօրյա կյանքի մի մասն են։
Արդյո՞ք հնարավոր է, որ չկատարված ընտրական խոստումները դիտավորյալ ռազմավարություն են մարդկանց հիասթափեցնելու և
հուսահատեցնելու, և այդպիսով կոտրելու նրանց դիմադրությունը։
Ես այդպես չեմ կարծում։ Կարծում եմ, որ կոտրված խոստումները ծառայում են ընտրողներին մոլորեցնելու և այս խաբեբաներին ընտրելու համար։
Ցավոք, քաղաքացիներն ու ընտրողները արագ են մոռանում, ինչի պատճառով, օրինակ, նախկին վարչապետ Անդրեյ Բաբիշը, որը ղեկավարում
էր կորոնավիրուսի համաճարակի ժամանակ, փողոցներում մարդկանց ծեծել է տվել, բռնությամբ պարտադրել է mRNA պատվաստանյութեր,
և հիմա, քանի որ նրանց խոստումներ է տալիս, կրկին ընտրվում է և մեր երկրում ընտրությունների ֆավորիտն է։
Իմ կարծիքով, սա մի տեսարան է, որտեղ քաղաքացիները, ցավոք, միշտ հավատում են լրատվամիջոցների կողմից ներկայացված այն անձին,
որը, ըստ նրանց, ունի ընտրություններում հաղթելու հնարավորություն։
Եվ լրատվամիջոցներն իրականում որոշում են, թե ով է խաղում այս խաղը։
Այստեղ խոսքը բոլոր թեկնածուների համար նույն պայմաններ ապահովելու մասին չէ։
Ոչ, լրատվամիջոցներն են ընտրում, թե ով կխաղա, խաղացողներին դիմակայեցնում են միմյանց, և հետո դուք միայն կարող եք
ընտրել մեկ վատ տարբերակի և մեկ այլ վատ տարբերակի միջև։
Եվ քաղաքացիները մոռանում են, որ պարտադիր չէ ընտրել փոքր չարիքը, այլ անհրաժեշտ է ծրագիր, որը կօգնի երկրին։
Այո։ Դա նշանակում է, որ ձեր կուսակցության ծրագիրը ուղղված է հստակ կուրսի փոփոխության։
Ի՞նչ տարբերություն կա? Ինչպե՞ս կարող են մարդիկ ճանաչել, որ դուք վերահսկվող ընդդիմություն չեք?
Եվ ինչ միջոցներ եք ձեռնարկել ձեր կուսակցության մեջ թափանցման կանխարգելման համար?
Իհարկե, ներթափանցման դեմ ձեռնարկվող միջոցառումների պայմաններում դա դժվար է, քանի որ գաղտնի գործակալներն ու
ոստիկանները անընդհատ գալիս ու գնում են; դա հնարավոր չէ խուսափել։
Այսպիսով, մենք գիտենք, թե ով է ոստիկանությունից և ով՝ գաղտնի ծառայությունից, և փորձում ենք նրանց չհայտնել
որևէ գաղտնի տեղեկություն, սակայն դա միշտ հնարավոր չէ։
Ինչ վերաբերում է ծրագրին, մենք, իհարկե, ամբողջությամբ տարբեր ենք, որովհետև այստեղ կա մի ռեժիմ՝ գլոբալիստական ռեժիմը, այս
իշխանության պիրամիդը, որը սկսվում է Միացյալ Նահանգների ՖԵԴ-ից, անցնում է ԵՄ-ով, ոչ առևտրային կազմակերպությունների և
գլոբալիստական կապիտալի միջոցով, իսկ մյուս կողմում կա Չեխիայի Հանրապետության ազատագրումը, այսինքն՝ ինքնիշխանությունը։
Դրա հիմքը ԵՄ-ից դուրս գալն է, ՆԱՏՕ-ից դուրս գալն է, ԱՀԿ-ից դուրս գալն է։
Սա նշանակում է, որ յուրաքանչյուրը, ով մի փոքր առողջ բանականություն ունի, հասկանում է, որ վերահսկվող ընդդիմությունը
ձևացնում է, թե կանգնած է չեխ ժողովրդի և չեխ հայրենիքի կողքին։
Բայց վերջում նա միշտ ասում է, որ պետք է գտնել եվրոպական լուծում, որ մենք պետք է մնանք Եվրոպական Միությունում, որ Եվրոպական
Միությունը պետք է բարեփոխվի, որ մենք չենք կարող դուրս գալ ԵՄ-ից, որովհետև այդ դեպքում այլևս որևէ
ազդեցություն չենք ունենա իրադարձությունների վրա։
որ մենք չենք կարող դուրս գալ ԵՄ-ից, քանի որ մեր ընկերությունները սնանկ կմնան և նման այլ անհեթեթություններ։
Կառավարվող ընդդիմությունը միշտ գրավում է ընտրողներին ինչ-որ խոստումով, ապա աստիճանաբար հակառակն է անում։
Դրա մեկ օրինակն այն էր, երբ ես Վենցեսլասի հրապարակում ցույցեր կազմակերպեցի, և հետո ինձ փոխարինեց մեկ այլ գործընկեր,
որը նախատեսված էր ստվեր գցել իմ քաղաքական կարիերայի վրա։
Նա ստանձնեց Վենցեսլասի հրապարակում անցկացվող ցույցերը, և առաջին բանը, որ արեց ժողովրդին ողջունելիս, գոռալն էր, որ այստեղ ոչ ոք
Ռուսաստանի կամ Պուտինի դեմ չէ, և, ըստ էության, սկսեց ամբողջ հայրենասիրական դաշտը շրջել դեպի արևելք՝ Ռուսաստանի դեմ, որպեսզի
մասնակցի այն գործողություններին, որոնք իրականացնում է ռեժիմը։
Նա անգամ հաղորդել է ցուցարարներին, քանի որ նրանց վրա կպցված էր «Z» տառով ստիկեր, և այդ մարդիկ այժմ դատապարտվել են,
ու… ցավոք, մարդիկ չեն կարողանում դա տեսնել, որովհետև նրանք ֆանատիկ են և խորությամբ չեն հասկանում այս հարցերը։
Բայց դուք միշտ կարող եք կեղծ հակադրությունը ճանաչել նրանով, որ նրանք ասում են մեկ բան, իսկ հետո անում են հակառակը։
Սկզբում նրանք ասում են ինչ-որ այլ բան, քան հետո անում են։
Եվ հիմա, օրինակ, ես վազում եմ դոկտոր Միրոսլավ Սլադեկի կողքին, ով Հանրապետականների նախագահն էր և ով 35 տարի առաջ
ասել է այն, ինչ ես հիմա եմ ասում, և մինչ օրս էլ դա ասում է։
Նա դա միշտ ասում է, նա դա գրել է իր բոլոր գրքերում։
Այսպիսով, եթե ինչ-որ մեկը իսկական ընդդիմադիր գործիչ է, նա դա ունի իր սրտում և անում է, որովհետև
հավատում է իր երկիրը, որովհետև հավատում է ապագային։
Եթե ինչ-որ մեկը վերահսկվող ընդդիմության մաս է, նա միշտ վերջում միավորվում է գլոբալիստական կապիտալի հետ։
Շատ շնորհակալ եմ ձեր հետաքրքիր բացատրությունների համար և հաջողություն ընտրություններում։ Հաջողություն։
Շատ շնորհակալ եմ։ Շնորհակալ եմ հնարավորության համար։ Բարևում եմ ձեզ Գերմանիայից և, իհարկե, բոլոր այն երկրներից, որտեղ այս
հարցազրույցը թարգմանվում է, և սրտիս խորքից մաղթում եմ ձեզ ամենայն բարիք, որպեսզի կարողանանք ազատվել այսօրվա գլոբալիստական կորպորատիվ
ֆաշիզմից և գտնել ազատություն մեր երկրներում։ Շատ շնորհակալ եմ։
Այո, ձեզ էլ շնորհակալություն։ Հաջողություն։
Հաջողություն։