გისურვებთ კარგ დღეს, ბატონო ვრაბელ. ძალიან მიხარია, რომ დათანხმდით ამ ინტერვიუზე Kla.TV-სთვის.
თუ შეიძლება, მოკლედ წარგიდგინოთ ჩვენს მაყურებელს:
თქვენ იყრით კენჭს პარტია "ჩეხეთის რესპუბლიკა უპირველეს ყოვლისა (ČR1)"-ის კანდიდატად ჩეხეთის
რესპუბლიკაში მომავალ საპარლამენტო არჩევნებში.
ძალიან მიხარია, რომ ამ ინტერვიუსთვის დრო დაგითმეთ.
იქნებ, ასევე მოკლედ წარდგეთ ჩვენი გერმანელი და სხვა ქვეყნების მაყურებლისთვის, რომლებმაც ჯერ არ გიცნობენ.
უპირველეს ყოვლისა, გმადლობთ მოწვევისთვის.
მე სრულიად ნორმალური ადამიანი ვარ, რომელიც ჩეხეთის რესპუბლიკის სამხრეთში დაიბადა.
2003 წლიდან, სკოლის დამთავრებამდე, კორუფციის წინააღმდეგ ბრძოლაში აქტივისტი ვიყავი.
2003-დან 2025-მდე რომელიმე პერიოდში, მე თავი მივუძღვენი კორუფციასთან ბრძოლას.
დაახლოებით 2012 წლიდან, მე ასევე ჩართული ვარ მიგრაციის წინააღმდეგ ბრძოლაში.
და 2022 წლიდან, ანუ კორონავირუსის პანდემიის დროს, მე, რა თქმა უნდა, ასევე ვიბრძოდი
მოქალაქეებისა და ბიზნესების თავისუფლებისა და უფლებებისთვის.
2022 წლიდან პრაღაში ვაწყობ დიდ დემონსტრაციებს სიტყვის თავისუფლებისა და მშვიდობისთვის,
რომლებიც, ალბათ, თქვენს მედიაშიც გინახავთ.
დიახ, ჩვენ ამას ვაკვირდებით. გმადლობთ. Kla.TV-ზე ჩვენს მოვალეობად მივიჩნევთ იმის შესახებ შეტყობინებას, რასაც მასმედია მალავს.
სწორედ ამიტომ მოგიწვიეთ ამ ინტერვიუზე.
თქვენ 2025 წლის საპარლამენტო არჩევნებში იყრით კენჭს. თქვენ დიდი ხანია პოლიტიკურად აქტიური ხართ.
მათ პრაღაში მშვიდობისა და გამოხატვის თავისუფლებისთვის მასშტაბური დემონსტრაციები მოაწყვეს.
როგორ მოახდინა საზოგადოებრივმა მედიამ რეაქცია თქვენს კანდიდატურის გამოცხადების შემდეგ?
პირველ რიგში, მინდა ვთქვა, რომ ჩეხეთში ამ დიდი დემონსტრაციების ორგანიზების შემდეგ, რომლებიც, ალბათ, რევოლუციის შემდეგ
ყველაზე მასშტაბური იყო, მედიამ ჩემზე ცუდი რამეების წერა დაიწყო.
რა თქმა უნდა, ისინი მბეზრდებიან და ჩემს რეპუტაციას ლახავენ, მაგრამ აქ, ჩეხეთის რესპუბლიკაში, შინაგან საქმეთა
სამინისტრომ საზოგადოებასთან მუშაობისა და საზოგადოებრივი აზრის მანიპულირებისთვის საკუთარი დეპარტამენტიც კი შექმნა.
და სწორედ ამ დეპარტამენტში, რომელიც ცნობილია როგორც "კრიტ" , ჩემზე სპეციალური საქმე აქვთ.
და სწორედ იქ, შინაგან საქმეთა სამინისტროსთვის მომუშავე ფსიქოლოგებმა გადაწყვიტეს, რომ
აუცილებელი იყო, საჯაროდ დაგმობილიყვნენ და დამეჩაგრათ.
ჰოდა, სწორედ ეს გააკეთა მედიამ პირველ წელს.
ამის შემდეგ, ბუნებრივია, სახელმწიფოს მხრიდან ათობით სისხლისსამართლებრივ დევნას დავუპირისპირდი ფინანსური
დანაშაულისა და გამოხატვის თავისუფლების შელახვის ბრალდებით.
როდესაც გამოვდიოდი მთავრობის მიერ სიტყვის თავისუფლების ჩახშობის საწინააღმდეგო ზომების წინააღმდეგ, საბოლოოდ
მოვიგე საქმე საკონსტიტუციო სასამართლოში და გამართლდი.
მაგრამ მე დამაპატიმრეს და ჩემს დაკავებას ამზადებდნენ.
ახლა კი კიდევ ერთ სასამართლო პროცესს ვუპირისპირდები, რომელშიც ისინი, სავარაუდოდ, შეეცდებიან ჩემს
გასამართლებას ფინანსურ დანაშაულებში, რომლებიც, რა თქმა უნდა, წმინდა წყლის სპეკულაციური და გამოგონილია.
მას შემდეგ, რაც პოლიტიკური მოძრაობა დავაფუძნე, მედია ჩემზე დუმს, როდესაც კი შეუძლია.
თუ ისინი ამას ვერ შეძლებდნენ, როგორც ეს იყო ჩემი საქმის მოგებისას საკონსტიტუციო სასამართლოში, მათ, რა თქმა უნდა, ამის შესახებ უნდა
ეცნობებინათ, რადგან ყველა სატელევიზიო არხი და პოლიცია გამოთქვამდა მოსაზრებას, ვინაიდან ეს იყო მართლაც დიდი გადაწყვეტილება,
გამოხატვის თავისუფლების სფეროში ათწლეულების განმავლობაში ყველაზე მნიშვნელოვანი. ასე რომ,
მედიას ჩემ შესახებ ინფორმაციის გავრცელება მოუწია.
სხვა შემთხვევაში, ისინი ცდილობენ ჩემს გაჩუმებას.
საარჩევნო კამპანიის დროს, მეორე დღის წინ ჩეხეთის ტელევიზიით გავედი ეთერში, და ჩვენს პოლიტიკურ მოძრაობას მთელი
კამპანიის განმავლობაში ეთერში ყოფნისთვის შვიდი წუთი გამოგვიყვეს.
იმ შვიდი წუთის განმავლობაში წამყვანი ჩემზე ისე საუბრობდა, რომ სიტყვის ჩართვის საშუალება არ მქონდა და მისვამდა
კითხვებს, რომლებიც, ფაქტობრივად, არჩევნების პროგრამასთან არაფერ კავშირში არ იყო, რათა მაქსიმალურად დავედუმებინე.
ასე რომ, ეს, ძირითადად, არის ის, თუ როგორ ახდენს მასმედია გავლენას ხალხის საარჩევნო ქცევაზე ჩეხეთის რესპუბლიკაში, არა?
დიახ.
ჩვენი დღევანდელი თემაა ეგრეთ წოდებული კონტროლირებადი ოპოზიცია.
მასმედიაში ამის შესახებ მხოლოდ ისეთ ქვეყნებთან დაკავშირებით გვსმენია, როგორიცაა ჩინეთი ან რუსეთი.
მაგრამ როგორია ვითარება დასავლეთ ევროპაში, იმ ქვეყნებში, რომლებმაც დემოკრატიულ ღირებულებებზე აიღეს პასუხისმგებლობა?
როგორია თქვენი შეფასება ამ საკითხთან დაკავშირებით, ბატონო ვრაბელ?
რა თქმა უნდა, საჯაროდ ის, რაც ჩანს, ერთი რამაა.
ეს ნიშნავს, რომ კონტროლირებადი ფსევდო-ოპოზიცია მედიაში ნამდვილ ოპოზიციად ჩანს, ხოლო ბრძოლა
კოალიციასა და ოპოზიციას შორის ტელევიზიით გადის.
თუმცა, სინამდვილეში, ჩეხეთის რესპუბლიკაში არსებობს ეგრეთ წოდებული პატრიოტული ოპოზიცია, რომელიც ორ ჯგუფს აერთიანებს.
მემარჯვენეთა ოთხი პარტია და მემარცხენეთა ხუთი პარტია.
და ეს ორი კოალიცია თავს ნამდვილ ოპოზიციად წარმოაჩენს.
ჩემი პრობლემა ისაა, რომ როდესაც კორუფციასთან ბრძოლაში ვიყავი ჩართული, როდესაც გითხარით, რომ აქტიურად ვიყავი ჩართული
კორუფციასთან ბრძოლაში, ფინანსური თაღლითობის, ევროპული სუბსიდიებისა და სახელმწიფო სახსრების მითვისების ფაქტების
გამოვლენა, ასევე პოლიტიკური პარტიების სპონსორების, იმ პატრონების, რომლებიც ჩვენს ქვეყანაში მოქმედებენ, ან
ოლიგარქების, რომლებიც ჩვენს ქვეყანაში მოქმედებენ, ვინც პოლიტიკურ პარტიებსა და პოლიტიკოსებს აფინანსებს.
ზოგიერთ მათგანს მივაკვლიე და ეს ტრანზაქციები შევაჩერე.
ასე რომ, 2005 წლიდან ჩემი ნამდვილი მოწინააღმდეგეები არიან ოლიგარქები, რომლებიც კულისებში დგანან, აარსებენ
პოლიტიკურ პარტიებს და აფინანსებენ, რათა ამ პარტიების პოლიტიკოსებმა შემდეგ მათ საჯარო კონტრაქტები გადასცენ.
პოლიტიკური პარტიების ლიდერები, რომლებიც თავს ოპოზიციად წარმოაჩენენ, ასე ვთქვათ, ერთი საფეხურით დაბლა დგანან.
ჩემი ბრძოლა იმ ადამიანების წინააღმდეგ არის, ვინც მათ ფინანსურად უზრუნველყოფს.
ასე რომ, როდესაც მე ვენცესლას მოედანზე ის დიდი დემონსტრაციები მოვაწყვე და მთელი ოპოზიცია დავპატიჟე, ველოდი, რომ ისინი
გაერთიანდებოდნენ და ჩეხეთის რესპუბლიკის სუვერენიტეტს დაიცავდნენ, მაგრამ წარმოდგენა არ მქონდა, რომ მათ უკან
იდგნენ სწორედ ის ოლიგარქები, რომლებსაც ვეწინააღმდეგებოდი და რომლებიც მმართველ პარტიას აფინანსებდნენ.
მაგრამ უცებ გამიელვა, რომ მმართველი პარტია, რომელსაც დღეს ODS წარმოადგენს, სინამდვილეში სწორედ მისგან გამოეყო, ODS-ის
პოლიტიკოსებთან ერთად, ახალი პატრიოტული პარტიების შესაქმნელად.
ეს, შესაბამისად, ერთგვარი ODS-B-ა, რომელსაც ამჟამად მმართველი პარტიის წევრები ქმნიან.
და, რა თქმა უნდა, ის სპონსორები, რომლებიც აფინანსებდნენ ODS-ს და რომლებსაც ODS-მა მიანიჭა საჯარო კონტრაქტები, რის შედეგადაც,
როგორც მე გამოვარკვიე, სახელმწიფო ხაზინიდან ფული გაქრა, სწორედ ის სპონსორები არიან, რომლებიც ახლა პატრიოტულ ოპოზიციას აფინანსებენ.
და რა თქმა უნდა, ეს სპონსორები საფრთხედ მიმიჩნევენ, რადგან რამდენიმე გარიგება გავუფუჭე.
სამწუხაროდ, საზოგადოებას ამის შესახებ, რა თქმა უნდა, არაფერი იცის, რადგან ეს მედიაში არ ხვდება.
რა თქმა უნდა. შეჯამებისთვის: ისინი, ვინც ნამდვილად ძლიერები არიან, უბრალოდ ძალაუფლებას ინარჩუნებენ.
თქვენი აზრით, როგორ მუშაობს ეს ჩეხეთის რესპუბლიკაში?
ზუსტად ის, რაც ახლახან აღვწერე.
ჩეხეთის რესპუბლიკაში გვაქვს ორი კოალიცია, რომლებმაც ასევე ჩაიდინეს თაღლითობა, რადგან როდესაც ცხრა თვის წინ საარჩევნო
კამპანია დაიწყეს, განაცხადეს, რომ სულ ოთხი პოლიტიკური პარტია იქნებოდა, მაგრამ საკუთარ თავს ერთიან
სუბიექტად წარმოაჩენდნენ, რითაც ამცირებდნენ საარჩევნო ბარიერს.
ახლა ამ საკითხს საკონსტიტუციო სასამართლო განიხილავს და ჩეხეთის რესპუბლიკაში არსებობს საფრთხე, რომ პატრიოტების, პატრიოტი
ამომრჩევლების მიერ მიცემული ხმების უმრავლესობა არამართებულად გამოცხადდება, რომ ეს მანდატები გაუქმდება, რადგან როგორც
მემარცხენე, ისე მემარჯვენე კოალიციებმა მოტყუება ჩაიდინეს.
როგორც ვთქვი, ამას ახლა სასამართლოები არკვევენ. და სწორედ ასეთია ვითარება.
და სამწუხაროდ, მოქალაქეები დღეს იმავე ან მსგავს მოტყუებას განიცდიან, რაც 1989 წელს, როდესაც ისინი, ფაქტობრივად, იმედს
ამყარებენ ცვლილებაზე, რომელიც არ მოვა, რადგან ადამიანები, რომლებიც დღეს სიმბოლურად წარმოადგენენ ამ სავარაუდოდ ახალი
ოპოზიციის, ამ ცვლილების სახეებს, სინამდვილეში არიან ძველი პოლიტიკოსები, რომლებიც იმავე მმართველობითი
სტრუქტურებიდან მოდიან, საიდანაც მმართველი პარტია.
დიახ, ჩვენთვის ეს ცნობილია. გერმანიაში ბევრმა ადამიანმა არჩევნების წინასაარჩევნო დაუმკმაყოფილებელი
დაპირებების გამო პოლიტიკისადმი ნდობა სრულიად დაკარგა.
ზოგიერთ შემთხვევაში, არჩევნებამდე დაპირებულის საპირისპირო სინამდვილეში არჩევნების შემდეგ მოხდა.
ჩვენ ვიცით ეს. ამის ერთ-ერთი მაგალითია ამჟამინდელი გერმანიის კანცლერი მერცი, რომელმაც
არჩევნებამდე დაჰპირდა, რომ ვალის მუხრუჭს არ შეეხებოდა.
თუმცა, არჩევნებიდან მალევე, მან მილიარდობით დოლარის ღირებულების ისტორიული სავალო პაკეტი შეადგინა.
თქვენ ამ თემაზე კონცეფცია შეიმუშავეთ.
შეგიძლიათ, გთხოვთ, მოკლედ გაგვიცნოთ ის?
რა თქმა უნდა, მე გერმანიაში ვალის მუხთის შესახებ ვრცელდებოდი ჩეხეთში და ასევე, არჩევნების წინ, ამავე
თემაზე ინტერვიუ ჩავწერე პარლამენტის წევრ პეტრ ბისტრონთან.
ეს, რა თქმა უნდა, პრობლემაა ჩეხეთის რესპუბლიკაშიც.
სამწუხაროდ, პატრიოტული სცენა, როგორც თავს უწოდებენ ეს პატრიოტები, რომლებმაც ორი წლის წინ პირობა დადეს ევროკავშირსა და ნატოში
ჩეხეთის რესპუბლიკის გასვლის განხორციელებასა და მისი სუვერენიტეტის დაცვაზე, ნელ-ნელა გადავიდა
ევროკავშირიდან გასვლის შესახებ რეფერენდუმის დანიშვნისკენ.
და როდესაც მიხვდნენ, რომ ეს იურიდიულად შეუძლებელი იყო, ისინი სრულად უარი თქვეს ევროკავშირიდან ჩეხეთის რესპუბლიკის
გასვლის განხორციელებაზე, რაც იმას ნიშნავს, რომ, ფაქტობრივად, წინასაარჩევნოდვე უარი თქვეს თავიანთ პატრიოტულ პროგრამებზე.
ფრიდრიხ მერცის შემთხვევაში ცოტა სხვანაირად იყო. მან არჩევნების შემდეგ მალევე, ახალი პარლამენტის
დაკომპლექტებამდე, გერმანელ ხალხს ღალატი გაუკეთა.
და მე ამისთვის კონცეფცია მაქვს. ჩვენ მოვამზადეთ გეგმა სახელწოდებით "პირველ რიგში ჩეხეთის რესპუბლიკა", რომელიც
მოიცავს პოლიტიკური სისტემის შესაცვლელად საჭირო რეფორმებს.
და ერთ-ერთი ამ აუცილებელი ცვლილება პოლიტიკოსების გაწვევის უფლებაა.
ჩვენ გვჭირდება მივიღოთ კანონი, რომელიც განსაზღვრავს, თუ რამდენი ხელმოწერაა საჭირო თითოეული პოლიტიკოსისთვის, იმის მიხედვით,
არის თუ არა ის ადგილობრივი, რეგიონული თუ ეროვნული დონის პოლიტიკოსი, ან არის თუ არა პარლამენტის წევრი ან მინისტრი.
და უნდა არსებობდეს კანონი, რომელიც განსაზღვრავს, რომ თუ პოლიტიკოსი არღვევს იმას, რის განხორციელებასაც
ცდილობს, თუ არღვევს იმ პროგრამას, რომლითაც ის სინამდვილეში აირჩიეს, მას უნდა ჰქონდეს გადაყენების შესაძლებლობა.
მარტივად რომ ვთქვათ. როდესაც პოლიტიკოსი არჩევნებში იყრის კენჭს, მას საარჩევნო მანიფესტი აქვს.
და ამომრჩევლები პოლიტიკოსებს ხმებს აძლევენ, რაც დასაქმების ხელშეკრულების გაფორმებას ჰგავს.
ეს სამუშაო კონტრაქტი, ეს საარჩევნო მანიფესტი, განსაზღვრავს, თუ რას გააკეთებს პოლიტიკოსი.
და თუ ეს პოლიტიკოსი არჩევნების შემდეგ სხვა რამეს გააკეთებს, ეს იმის ტოლფასია, თითქოს ის არღვევდეს
შრომით ხელშეკრულებას და სამსახურიდან უნდა გაათავისუფლონ.
ეს ნიშნავს, რომ თუ ხალხი აღმოაჩენს, რომ ფრიდრიხ მერცმა დავალიანების ფრეინის დაცვის პირობა დადო, მაგრამ არჩევიდან მალევე
შეკრიბა პარლამენტი, რომელიც, ფაქტობრივად, უკვე აღარ იყო კვორუმში, და დაარღვია დავალიანების ფრეინი, მაშინ ამ კანონის
თანახმად, გერმანიის მოქალაქეები პეტიციას მოაწერდნენ ხელს.
და როგორც კი საკმარის ხელმოწერებს შეაგროვებდნენ, ისინი სასამართლოში მიდიოდნენ და იქ წარმოადგენდნენ მტკიცებულებებს.
საარჩევნო მანიფესტი და პოლიტიკოსის რეალური ქცევა, და სასამართლო მოქალაქეთა ნაფიც მსაჯულებთან ერთად – აღვნიშნავდი, რომ სასამართლო
რეფორმა ასევე აუცილებელია, რათა გვქონდეს მოქალაქეთა ნაფიც მსაჯულთა კოლეგიები – ეს მოქალაქეთა ნაფიც მსაჯულთა კოლეგია აფასებს,
თუ რა დაჰპირდა პოლიტიკოსი და რას აკეთებს ის სინამდვილეში.
და თუ სასამართლო დაადგენს, რომ პოლიტიკოსმა ერთი რამ ილაპარაკა, მეორეს კი აკეთებს, ის წყვეტს, რომ მან მანდატი დაკარგა.
დიდი მადლობა. ეს კარგი დამოკიდებულებაა. როგორც ახლახან მოვისმინეთ, შეუსრულებელი საარჩევნო
დაპირებები ევროპელების ყოველდღიური ცხოვრების ნაწილია.
შესაძლებელია, რომ შეუსრულებელი საარჩევნო დაპირებები განზრახ სტრატეგიაა, რომელიც მიზნად ისახავს ხალხის იმედგაცრუებასა
და გულგატეხილობას და, ამგვარად, მათი წინააღმდეგობის მოტეხას?
არ მგონია. ვფიქრობ, რომ შეუსრულებელი დაპირებები ამომრჩევლების მოსაზიდადაა, რათა ეს თაღლითები აირჩიონ.
სამწუხაროდ, მოქალაქეებსა და ამომრჩევლებს ყველაფერი მალე ავიწყდებათ, რის გამოც, მაგალითად, ყოფილი პრემიერ-მინისტრი ანდრეი
ბაბიში, რომელიც კორონავირუსის პანდემიის დროს მართავდა, ქუჩაში ხალხს სცემდა, ძალადობით აცრიდა mRNA ვაქცინებით და
ახლა ხელახლა ირჩევა, რადგან მათ დაპირებებს აძლევს, ამჟამად ჩვენს ქვეყანაში არჩევნების ფავორიტია.
ჩემი აზრით, ეს არის სპექტაკლი, რომელშიც მოქალაქეები, სამწუხაროდ, ყოველთვის ენდობიან იმ ადამიანს, რომელსაც
მედია საარჩევნო გამარჯვების შანსის მქონედ წარმოაჩენს.
და მედია ფაქტობრივად წყვეტს, ვინ თამაშობს ამ თამაშს.
საქმე ის კი არ არის, რომ აქ ყველა კანდიდატს ერთნაირი პირობები აქვს.
არა, მედია ირჩევს, ვინ ითამაშებს, მოთამაშეებს ერთმანეთს უპირისპირებს და შემდეგ თქვენ მხოლოდ ერთი ცუდი
ვარიანტიდან და მეორე ცუდი ვარიანტიდან გიწევთ არჩევა.
და მოქალაქეებს ავიწყდებათ, რომ აუცილებელი არ არის ნაკლები ბოროტების არჩევა, არამედ
საჭიროა პროგრამა, რომელიც ქვეყანას დაეხმარება.
დიახ. ეს ნიშნავს, რომ თქვენი პარტიის პროგრამა მიზნად ისახავს კურსის მკაფიო ცვლილებას.
რა განსხვავებაა? როგორ შეუძლიათ ადამიანებს ამოიცნონ, რომ თქვენ კონტროლირებადი ოპოზიცია არ ხართ?
და რა ზომები მიიღეთ თქვენი პარტიის ინფილტრაციის თავიდან ასაცილებლად?
რა თქმა უნდა, შეღწევის საწინააღმდეგო ზომების პირობებში ეს რთულია, რადგან საიდუმლო აგენტები და პოლიციის ოფიცრები
მუდმივად მოდიან და მიდიან; ამის თავიდან აცილება შეუძლებელია.
ასე რომ, ჩვენ გვაქვს წარმოდგენა, ვინ არის პოლიციიდან და ვინ — საიდუმლო სამსახურებიდან, და ვცდილობთ,
მათთვის კონფიდენციალური ინფორმაცია არ გავამჟღავნოთ, მაგრამ ეს ყოველთვის შესაძლებელი არ არის.
რაც შეეხება პროგრამას, ჩვენ, რა თქმა უნდა, სრულიად განსხვავებულები ვართ, რადგან აქ არის რაღაც, რეჟიმი, კერძოდ
გლობალისტური რეჟიმი, ეს ძალაუფლების პირამიდა, რომელიც ამერიკის შეერთებული შტატების ფედერალური სარეზერვო სისტემიდან (FED) იწყება,
გადის ევროკავშირის, არაკომერციული ორგანიზაციებისა და გლობალისტური კაპიტალის გავლით, ხოლო მეორე მხარეს დგას
ჩეხეთის რესპუბლიკის განთავისუფლება, ანუ სუვერენიტეტი.
ამის საფუძველია ევროკავშირიდან გასვლა, ნატოდან გასვლა, ჯანმოსგან გასვლა.
ეს ნიშნავს, რომ ნებისმიერს, ვისაც ცოტაოდენი საღი აზრი აქვს, ესმის, რომ კონტროლირებადი ოპოზიცია თავს
ჩეხი ხალხის, ჩეხი სამშობლოს მხარეს მყოფად ასაღებს.
მაგრამ საბოლოოდ, ის ყოველთვის ამბობს, რომ ევროპული გადაწყვეტა უნდა ვიპოვოთ, რომ ჩვენ ევროკავშირში უნდა დავრჩეთ, რომ ევროკავშირი
უნდა რეფორმირდეს, რომ ჩვენ არ შეგვიძლია ევროკავშირი დავტოვოთ, რადგან ამ შემთხვევაში მოვლენებზე გავლენას ვეღარ მოვახდენთ.
რომ ევროკავშირს ვერ დავტოვებთ, რადგან ჩვენი კომპანიები გაკოტრდებიან და სხვა მსგავსი სისულელეები.
კონტროლირებადი ოპოზიცია ყოველთვის იზიდავს ამომრჩევლებს რაიმე დაპირებით, შემდეგ კი თანდათან უკან ხევს.
ამის ერთ-ერთი მაგალითი იყო, როდესაც ვენცესლასის მოედანზე დემონსტრაციები მოვაწყვე და შემდეგ ჩამინაცვლა კიდევ ერთმა
კოლეგამ, რომელიც ჩემი პოლიტიკური კარიერის ჩრდილში დამტოვებდა.
მან ვენცესლასის მოედანზე დემონსტრაციები ხელში ჩაიგდო და ხალხის მისალმებისას პირველი, რაც გააკეთა, იყო ის, რომ დაიყვირა, თითქოს
აქ არავინ იყო რუსეთის ან პუტინის წინააღმდეგ, და, ფაქტობრივად, მთელი პატრიოტული სცენა აღმოსავლეთის, რუსეთის
წინააღმდეგ მიმართა, რათა რეჟიმის ქმედებებში მონაწილეობა მიეღო.
ის დემონსტრანტებიც კი დააანონსა, რადგან მათ სტიკერი ჰქონდათ ასო "Z"-თი, და იმ ადამიანებს ახლა ბრალიც წაუყენეს, ასე რომ...
და, სამწუხაროდ, ხალხს ამის გააზრება არ შეუძლია, რადგან ისინი ფანატიკოსები არიან და ამ საკითხებს სიღრმისეულად არ იაზრებენ.
მაგრამ ცრუ ოპოზიცია ყოველთვის იმით იცნობთ, რომ ამბობენ ერთს, შემდეგ კი აკეთებენ მეორეს.
დასაწყისში ისინი ამბობენ სხვა რამეს, ვიდრე შემდეგ აკეთებენ.
და ახლა, მაგალითად, მე ვრბივარ დოქტორ მიროსლავ სლადაეკთან ერთად, რომელიც რესპუბლიკელების თავმჯდომარე იყო და 35
წლის წინ იგივე თქვა, რასაც მე ვამბობ, და დღესაც ამას ამბობს.
ის ამას მუდმივად ამბობს, თავის ყველა წიგნშიც დაუწერია.
ასე რომ, თუ ვინმე ნამდვილი ოპოზიციური ფიგურაა, მას ეს გულით აქვს და ამას იმიტომ აკეთებს, რომ თავის ქვეყანაში და მომავალში სწამს.
თუ ვინმე კონტროლირებადი ოპოზიციის ნაწილია, ის ყოველთვის საბოლოოდ გლობალისტურ კაპიტალთან ალიანსს შექმნის.
დიდი მადლობა თქვენი საინტერესო განმარტებებისთვის და წარმატებებს გისურვებთ არჩევნებში. ნახვამდის.
დიდი მადლობა. მადლობა შესაძლებლობისთვის. მოგესალმებით გერმანიაში და, რა თქმა უნდა, ყველა იმ ქვეყანაში, სადაც ეს ინტერვიუ
ითარგმნება, და გისურვებთ ყოველივე საუკეთესოს გულით, რათა გავთავისუფლდეთ დღევანდელი გლობალისტური კორპორაციული ფაშიზმისგან
და ვიპოვოთ თავისუფლება ჩვენს ქვეყნებში. დიდი მადლობა.
დიახ, თქვენც გმადლობთ. ნახვამდის.
ნახვამდის.