Hallo meneer Vrabel. Ik ben erg blij dat u dit interview voor Kla.TV wilt doen.
Als ik u kort mag voorstellen aan onze kijkers:
Je bent kandidaat voor de partij "Tsjechië eerst (ČR1)". bij de komende parlementsverkiezingen in Tsjechië.
Ik ben erg blij dat je de tijd hebt genomen voor dit interview.
Misschien kun je jezelf ook kort voorstellen aan onze kijkers uit Duitsland en andere landen die je nog niet kent.
Allereerst hartelijk dank voor de uitnodiging.
Ik ben een heel normaal persoon die geboren is in het zuiden van Tsjechië.
Ik ben een activist in de strijd tegen corruptie sinds 2003, totdat ik van school ging.
Ik heb me ergens tussen 2003 en 2025 ingezet voor de strijd tegen corruptie.
Sinds ongeveer 2012 ben ik ook betrokken bij de strijd tegen migratie.
En sinds 2022, dus tijdens de pandemie van het coronavirus, heb ik natuurlijk ook gevochten voor
vrijheid en de rechten van burgers en bedrijven.
Sinds 2022 organiseer ik grote demonstraties voor vrijheid van meningsuiting en vrede in Praag,
die je waarschijnlijk ook in de media hebt gezien.
Ja, dat hebben we gevolgd. Dank u. Wij van Kla.TV zien het als onze taak om verslag te doen van wat de massamedia verzwijgen.
Daarom hebben we je uitgenodigd voor dit interview.
Je doet mee aan de parlementsverkiezingen van 2025 en bent al lange tijd politiek actief.
Ze organiseerden grote demonstraties in Praag voor vrede en vrijheid van meningsuiting.
Hoe hebben de publieke media op je gereageerd sinds je je verkiesbaar hebt gesteld?
Allereerst wil ik zeggen dat nadat ik deze grote demonstraties in Tsjechië organiseerde, die waarschijnlijk de
grootste waren sinds de revolutie, de media slechte dingen over mij begonnen te schrijven.
Natuurlijk belasteren en belasteren ze me, maar hier in Tsjechië heeft het ministerie van Binnenlandse Zaken zelfs een eigen
afdeling opgezet die verantwoordelijk is voor de samenwerking met het publiek om de publieke opinie te manipuleren.
En precies in deze afdeling "KRIT", zoals het heet, hebben ze een speciale afdeling over mij.
En toen besloten psychologen van Binnenlandse Zaken dat het nodig was om mij publiekelijk te veroordelen en te beschamen.
Dus dat is wat de media in het eerste jaar deden.
Daarna kreeg ik natuurlijk te maken met tientallen strafzaken van de staat voor financiële misdrijven
en onderdrukking van de vrijheid van meningsuiting.
Toen ik me uitsprak tegen de maatregelen van de regering om de vrijheid van meningsuiting te onderdrukken, won ik uiteindelijk
bij het Constitutionele Hof en werd ik vrijgesproken.
Maar ik werd gearresteerd en er werden voorbereidingen getroffen om me in hechtenis te nemen.
En nu sta ik voor een nieuwe rechtszaak waarin ze me waarschijnlijk zullen proberen te veroordelen voor financiële
criminaliteit, wat natuurlijk slechts speculatie en fictie is.
Sinds ik de politieke beweging ben begonnen, hebben de media over mij gezwegen wanneer ze maar konden.
Als ze dat niet kunnen, zoals toen ik won bij het Constitutionele Hof, moesten ze er natuurlijk wel over berichten, want alle
tv-stations en de politie gaven er commentaar op, want het was echt een grote uitspraak, de grootste in
decennia op het gebied van vrijheid van meningsuiting. Dus de media moesten over mij berichten.
Maar verder proberen ze me stil te houden.
Ik was eergisteren op de Tsjechische televisie tijdens de verkiezingscampagne en onze politieke
beweging kreeg zeven minuten voor de hele campagne.
Tijdens deze zeven minuten praatte de presentator over me heen zodat ik geen kans kreeg om te spreken en stelde me
vragen die eigenlijk niets met het verkiezingsprogramma te maken hadden om me zo stil mogelijk te houden.
Dus dit is eigenlijk de manier waarop de massamedia het stemgedrag van mensen in Tsjechië beïnvloeden, nietwaar?
Ja.
Ons onderwerp vandaag is de zogenaamde gecontroleerde oppositie.
In de massamedia horen we hier alleen over in verband met landen als China of Rusland.
Maar hoe is de situatie hier in West-Europa, in landen die zich hebben ingezet voor democratie?
Hoe beoordeelt u deze vraag, mijnheer Vrabel?
Nou, het is natuurlijk één ding wat er in het openbaar wordt getoond.
Dit betekent dat een gecontroleerde nepoppositie in de media verschijnt als een echte oppositie en dat er een strijd
tussen coalitie en oppositie wordt uitgevochten op televisie.
In werkelijkheid bestaat er in Tsjechië echter een zogenaamde patriottische oppositie, die uit twee groepen bestaat.
Vier partijen rechts en vijf partijen links.
En deze twee coalities presenteren zichzelf als echte oppositie.
Mijn probleem is dat toen ik actief was in de strijd tegen corruptie, toen ik jullie vertelde dat ik actief was in de strijd
tegen corruptie, ik financiële fraude, links met Europese subsidies en verduistering van publieke middelen en sponsors van
politieke partijen, deze mecenassen die in ons land werken of oligarchen die in ons land werken die
politieke partijen en politici sponsoren, heb ontdekt.
Ik heb er een aantal ontdekt en een aantal van deze transacties gestopt.
Dus sinds 2005 zijn mijn echte tegenstanders de oligarchen die zich op de achtergrond bevinden en politieke partijen
oprichten en sponsoren zodat de politici van deze partijen hen vervolgens overheidsopdrachten kunnen geven.
De leiders van de politieke partijen die beweren de oppositie te zijn, staan zogezegd een stap lager.
Mijn strijd is gericht tegen de mensen die hen daadwerkelijk sponsoren.
Dus toen ik deze grote demonstraties op het Wenceslasplein organiseerde en de hele oppositie daar uitnodigde, verwachtte ik
dat ze zich zouden verenigen en de soevereiniteit van Tsjechië zouden opeisen, maar ik had er geen idee van
dat achter hen juist de oligarchen zaten waar ik tegen vocht, die de regeringspartij sponsorden.
Maar plots besefte ik dat de regeringspartij, die vandaag in ons land vertegenwoordigd wordt door de ODS,
eigenlijk samen met de ODS-politici de nieuwe patriottische partijen heeft doen ontstaan.
Het is dus een soort ODS-B, die gevormd wordt door de parlementsleden van de partij die nu de regering vormt.
En natuurlijk zijn de sponsors die de ODS sponsorden en aan wie de ODS als tegenprestatie overheidsopdrachten gaf, waarbij geld
verdween uit de overheidsbegrotingen, die ik aan het licht heb gebracht, dezelfde sponsors die
vandaag de dag de patriottische oppositie sponsoren.
En natuurlijk zien deze sponsors mij als een bedreiging omdat ik verschillende deals voor hen heb verpest.
Helaas weet het publiek hier natuurlijk niets van omdat het niet in de media komt.
Natuurlijk. Samengevat: Degenen die echt machtig zijn, blijven gewoon aan de macht.
Hoe denk je dat het werkt in Tsjechië?
Precies wat ik net beschreef.
We hebben twee coalities in de Tsjechische Republiek die ook fraude hebben gepleegd, want toen ze negen maanden geleden aan
hun verkiezingscampagne begonnen, zeiden ze dat er in totaal vier politieke partijen zouden zijn, maar dat ze zich als één partij
zouden presenteren, waardoor ze de kiesdrempel zouden verlagen.
Nu buigt het Grondwettelijk Hof zich hierover en dreigt in Tsjechië de meerderheid van de stemmen van patriotten, van
patriottische kiezers, ongeldig te worden verklaard, dat deze mandaten komen te vervallen, omdat deze twee
coalities, zowel de linkse als de rechtse coalitie, beide coalities fraude hebben gepleegd.
Zoals ik al zei, wordt dit nu verduidelijkt door de rechtbanken. En dat is precies de situatie.
En helaas ervaren de burgers vandaag dezelfde of een soortgelijke misleiding als in 1989, toen ze in feite hoopten op een
verandering die niet zal komen, omdat de mensen die nu symbolisch de gezichten zijn van deze zogenaamde nieuwe oppositie,
deze verandering, in feite oude politici zijn die uit dezelfde machtsstructuren komen als de regerende partij.
Ja, dat weten we. In Duitsland hebben veel mensen alle vertrouwen in de politiek
verloren door niet nagekomen verkiezingsbeloften.
In sommige gevallen is na de verkiezingen zelfs het tegenovergestelde gebeurd
van wat voor de verkiezingen was beloofd.
We zijn hier bekend mee. Een voorbeeld hiervan is de huidige Duitse kanselier Merz, die voor de
verkiezingen beloofde dat hij niet aan de schuldenrem zou komen.
Kort na de verkiezingen stelde hij echter een historisch schuldenpakket samen van in totaal miljarden.
Je hebt een concept over dit onderwerp ontwikkeld.
Kunt u ons een korte introductie geven?
Natuurlijk heb ik in Tsjechië verslag gedaan van het geval van de schuldenrem in Duitsland en ook een interview
gehouden met Petr Bystron, een parlementslid, over precies dit onderwerp met betrekking tot de verkiezingen.
Dit is natuurlijk ook een probleem in Tsjechië.
Helaas is de patriottische scene, zoals deze patriotten zichzelf noemen, die twee jaar geleden beloofde aan te dringen op het
verlaten van Tsjechië uit de EU en de NAVO en haar soevereiniteit, langzaam overgegaan op het oproepen tot
een referendum over het verlaten van de Europese Unie.
En toen ze zich realiseerden dat dit juridisch niet mogelijk was, hebben ze zich volledig teruggetrokken uit het streven om Tsjechië
uit de EU te laten stappen, zodat ze in feite hun patriottische programma's al voor de verkiezingen hebben opgegeven.
Het was een beetje anders met Friedrich Merz. Hij verraadde het Duitse volk kort na de
verkiezingen, nog voordat het nieuwe parlement was gevormd.
En ik heb hier een concept voor. We hebben een plan opgesteld met de naam "De Tsjechische Republiek op de
eerste plaats", inclusief de hervormingen die nodig zijn om het politieke systeem te veranderen.
En een van deze noodzakelijke veranderingen is de terugroepbaarheid van politici.
We moeten een wet aannemen die specificeert hoeveel handtekeningen er nodig zijn voor elke politicus,
afhankelijk van of ze een lokale, regionale of nationale politicus zijn en of ze parlementslid of minister zijn.
En er moet een wet zijn die zegt dat als een politicus schendt wat hij op het punt staat uit te voeren, als
hij het programma schendt waarvoor hij eigenlijk is gekozen, hij moet kunnen worden ontslagen.
Ik zal het heel eenvoudig stellen. Als een politicus zich verkiesbaar stelt, heeft hij een verkiezingsprogramma.
En de kiezers geven hun stem aan de politicus, wat hetzelfde is als het bevestigen van een arbeidscontract.
In dit arbeidscontract, in dit verkiezingsprogramma, staat wat de politicus zal doen.
En als deze politicus na de verkiezingen iets anders doet, is het alsof hij zijn
arbeidscontract verbreekt en ontslagen moet worden.
Met andere woorden, als mensen zich realiseren dat Friedrich Merz beloofd had om de schuldenrem na te leven en hij kort na zijn
verkiezing het parlement bijeenriep, dat in principe geen quorum meer had, en de schuldenrem verbrak, dan zouden de
burgers van Duitsland een petitie ondertekenen onder deze wet.
En als ze voldoende handtekeningen hadden verzameld, zouden ze naar de rechtbank gaan en daar het bewijs presenteren.
Het verkiezingsprogramma en het feitelijke gedrag van de politicus en de rechtbank samen met een jury van burgers - ik wil
erop wijzen dat een hervorming van de rechterlijke macht ook nodig is, zodat we burgerjury's krijgen - deze
burgerjury beoordeelt vervolgens wat de politicus heeft beloofd en wat hij vervolgens daadwerkelijk doet.
En als de rechtbank vindt dat de politicus iets anders heeft beloofd en iets anders doet,
besluit de rechtbank dat hij zijn mandaat verliest.
Hartelijk dank. Dat is een goede houding. Zoals we net hebben gehoord, maken onvervulde verkiezingsbeloften
deel uit van het dagelijks leven van mensen in Europa.
Is het mogelijk dat het niet nakomen van verkiezingsbeloften een opzettelijke strategie is om mensen te
frustreren en te ontmoedigen en zo hun verzet te breken?
Ik denk het niet. Ik denk dat niet nagekomen beloftes kiezers verleiden om op deze fraudeurs te stemmen.
Helaas vergeten burgers en kiezers snel, zodat bijvoorbeeld de voormalige premier Andrej Babiš op dit moment de favoriet is voor
de verkiezingen in ons land, die regeerde tijdens Corona, mensen op straat liet slaan, hen met geweld
mRNA-vaccins opdrong en vandaag stemmen de mensen weer op hem omdat hij hen beloftes doet.
Naar mijn mening is dit dus een spektakel waarbij de burgers helaas altijd geloven wie de media
presenteren als kanshebber om de verkiezingen te winnen.
En de media bepalen eigenlijk wie dit spel speelt.
Het gaat er niet om dat alle kandidaten dezelfde voorwaarden hebben.
Nee, de media kiest wie er speelt, zet de spelers tegen elkaar op en dan kun je alleen maar kiezen
tussen de ene slechte optie en de andere slechte optie.
En burgers vergeten dat ze niet het minste van twee kwaden moeten kiezen, maar dat ze
een programma nodig hebben dat het land helpt.
Ja. Dat betekent dat het programma van jouw partij gericht is op een duidelijke koerswijziging.
Wat is het verschil? Hoe kunnen mensen herkennen dat je geen gecontroleerde oppositie bent?
En welke maatregelen heeft u genomen tegen de infiltratie van uw partij?
Natuurlijk is het moeilijk met de maatregelen tegen infiltratie, want geheime agenten en
politieagenten komen de hele tijd, dat kan niet worden vermeden.
We beoordelen dus wie politie is en wie inlichtingendienst en proberen geen vertrouwelijke informatie aan
hen te onthullen, maar dat is niet altijd mogelijk.
Wat het programma betreft zitten we natuurlijk helemaal anders in elkaar, want er is hier iets, een regime, namelijk het
globalistische regime, deze machtspiramide die loopt van de FED in de Verenigde Staten via de EU, via non-profitorganisaties
en globalistisch kapitaal, en daartegenover staat de bevrijding van Tsjechië, dat wil zeggen soevereiniteit.
De basis hiervoor is terugtrekking uit de EU, terugtrekking uit de NAVO, terugtrekking uit de WHO.
Met andere woorden, iedereen met een beetje gezond verstand begrijpt dat de gecontroleerde oppositie doet
alsof ze aan de kant van het Tsjechische volk staat, aan de kant van het Tsjechische vaderland.
Maar uiteindelijk wordt er altijd gezegd dat er een Europese oplossing moet worden gevonden, dat we in de Europese Unie moeten
blijven, dat de Europese Unie moet worden hervormd, dat we de EU niet kunnen verlaten omdat we dan
geen invloed meer zouden hebben op wat er gebeurt.
Dat we de EU niet kunnen verlaten omdat onze bedrijven failliet zouden gaan en soortgelijke onzin.
Dus de gecontroleerde oppositie lokt de kiezer altijd met een of andere belofte en draait hem dan geleidelijk om.
Een voorbeeld hiervan was toen ik demonstraties organiseerde op het Wenceslasplein en vervolgens werd
vervangen door een andere collega die voorbestemd was om mijn politieke carrière te overschrijven.
Hij nam de demonstraties op het Wenceslasplein over en het eerste wat hij deed toen hij de mensen begroette, was roepen dat niemand
hier tegen Rusland was, tegen Poetin was, en in feite begon hij de hele patriottische scène tegen het Oosten, tegen
Rusland, te keren om deel te nemen aan wat het regime doet.
Hij hekelde zelfs demonstranten omdat ze een sticker met de letter "Z" erop hadden, en deze mensen zijn vandaag veroordeeld,
dus ... en helaas zijn mensen niet in staat om dit te doorzien omdat ze fanatiek zijn en deze dingen niet begrijpen.
Maar je kunt een valse oppositie altijd herkennen aan het feit dat ze iets anders zeggen en vervolgens iets anders doen.
In het begin zeggen ze iets anders dan later.
En nu heb ik het bijvoorbeeld aan de stok met Dr. Miroslav Sládek, die voorzitter was van de Republikeinen en die 35
jaar geleden zei wat ik zeg en dat vandaag nog steeds zegt.
Hij zegt het de hele tijd, hij heeft het in al zijn boeken geschreven.
Dus als iemand echt oppositie voert, dan heeft hij dat in zijn hart en doet hij het omdat hij in
zijn land gelooft, omdat hij in de toekomst gelooft.
Als iemand een gecontroleerde oppositie is, sluit hij uiteindelijk altijd een verbond met het globalistische kapitaal.
Bedankt voor je interessante uitleg en veel succes met de verkiezingen. Tot ziens.
Hartelijk dank. Hartelijk dank voor deze gelegenheid. Ik groet u in Duitsland en natuurlijk in alle landen waar dit interview
wordt vertaald, en ik wens u uit de grond van mijn hart het allerbeste, zodat we ons kunnen bevrijden van het
huidige globalistische bedrijfsfascisme en vrijheid kunnen vinden in onze landen. Hartelijk dank.
Ja, jij ook bedankt. Tot ziens.
[Tot ziens.