In 2021 het Tara Rodas 'n senior posisie beklee by 'n opvangentrum vir onbegeleide kinders in die Verenigde State.
Sy het op 'n oproep van die Biden-administrasie gereageer om te help met die krisis rondom minderjarige
vlugtelinge, wat destyds in groot getalle die suidelike grens van die Verenigde State oorgesteek het.
Sy wou help om die kinders met hul gesinne herenig te maak.
Sy het egter gou opgemerk dat iets verkeerd was met die kinders.
Hulle het aan paniekaanvalle gely, het na hul ouers geskree en gesê dat hulle deur smokkelaars na die Verenigde State gelok is.
Rodas het ondersoek ingestel en 'n groot kinderhandelnetwerk ontbloot.
Sy het dus 'n klokkenluider geword wat nou veg om hierdie netwerke bloot te lê en hulle aanspreeklik te hou.
In 'n aangrypende onderhoud met Chris Farrell praat sy oor haar ontdekkings.
Dit openbaar hoe hierdie kinders aan misdadigers oorgelewer is, wat hulle toe tot dwangarbeid of prostitusie gedwing het.
Sy vertel van dokters wat vir haar in trane beskryf hoe selfs die jongste kinders deur ernstige seksuele misbruik getekend word en
reeds op laerskoolouderdom aan seksueel oordraagbare siektes ly.
Sy gaan voort om te beskryf hoe die staat hierdie kinderhandel met miljarde ponde subsidieer, dat 325 000 van hierdie
kinders nou as vermis beskou word, en dat die Departement van Gesondheid die dringend benodigde ondersoek blokkeer.
Kyk hieronder na uittreksels uit die video met Tara Rodas.
Die onderhoud is in Oktober 2024 gevoer, voor die laaste Amerikaanse verkiesing.
Aan die einde van die program sal ons dus die ontwikkelings in hierdie saak onder die
huidige Amerikaanse administrasie bespreek.
Ek is Chris Farrell, en dit is Op Wag.
Welkom by On Watch, die podcast van Judicial Watch, waar ons agter die opskrifte kyk om vir jou verhale te bring
waarvan die hoofstroommedia regtig nie wil hê jy moet weet nie.
Ons probeer rekonstrueer wat vergeet is en die onbegryplike verklaar.
Vandag het ons al drie van hierdie elemente vir jou.
Ons verwelkom weer eens 'n baie dapper vrou, 'n klokkenluider wat 'n ongelooflike menshandel-, seksuele handel- en
kindermishandelingkrisis in ons land ontdek en blootgelê het.
Ons verwelkom Tara Rodas. Welkom, Tara!
Chris, baie dankie dat jy my vandag op jou program gehad het.
Ek is baie dankbaar teenoor jou en Judicial Watch dat julle aanhou om lig te werp op wat ons weet staatsgesponsorde
en deur belastingbetalers befondsde kindhandel is.
Presies. En lojale kykers en luisteraars van ons podcast sal dit sekerlik onthou.
En ek weet jy onthou, want ons eerste onderhoud in Julie 2023, net meer as 'n jaar gelede,
ongeveer 14 maande gelede, het 'n groot gehoor gehad.
Ons het Tara as gas gehad om oor haar ervarings in 'n ontvangs- en verwerkingsentrum vir onbegeleide kinders te praat.
Die storie is ongelooflik. Ek dink ons het vir meer as 'n uur gepraat.
My kollegas hier sal die vorige episode aan die huidige koppel, sodat jy albei kan kyk as jy hulle nog nie gesien het nie.
Maar net as 'n beginpunt, as 'n gemeenskaplike verwysingspunt, Tara, vertel ons hoe jy van hierdie skandalige,
brutale, deur die staat gesponsorde kinderhandel uitgevind het, hoe jy daarvan bewus geword het.
Presies, Chris, jou kykers mag onthou dat aan die begin van 2021 die Biden-Harris-administrasie
'n oproep aan alle federale werknemers gerig het.
Hulle het gesê dat as jy 'n federale werknemer is, jy jou plaaslike owerheid moet verlaat om
te help met die krisis aan die suidelike grens.
En dit was spesifiek die krisis van hierdie onbegeleide kinders.
Kinders wat sonder familie, sonder ouers by ons grense aangekom het.
En toe was die doel om hierdie kinders saam te bring met borge uit die Verenigde State.
En ek het gedink dit gaan oor 'n gesinsherenigingsprogram.
Ek het gedink ek sou verf en legkaarte doen saam met die kinders terwyl hulle gewag het om hier in die
Verenigde State weer met hul ouers herenig te word.
Maar dit was nie die punt nie. Jou beste bedoelings het absoluut niks te doen gehad met wat eintlik aan die gang was nie.
Korrek. En wat ek en baie ander federale amptenare wat by hierdie missie betrokke was, nie geweet het nie...
Niemand het geweet dat kinders deur hierdie program ontvoer en vir meer as 'n dekade lank uitgebuit is nie.
Dit is absoluut skokkend.
Ek het niks daarvan geweet toe ek gesê het: "Haai, hier is ek, stuur my. Ek wil hierdie kinders help."
My man is van El Salvador. Ek praat Spaans.
En ek het gedink, dit sal die humanitêre missie van my lewe wees. Dit gaan fantasties wees.
Korrek.
Net om uit te vind dat die kinders nie geweet het waarheen hulle geneem is nie.
En dit was skokkend.
En wanneer ons oor kinders praat, dink ons dikwels: O, dis 'n 14-jarige, wel, nog regtig 'n kind, maar 'n 16- of 17-jarige
is natuurlik 'n baie meer volwasse persoon as 'n 10-jarige.
Maar jy praat nie net oor jongmense soos hierdie nie, jy praat oor klein kinders.
Korrek.
Ek bedoel, letterlik babas wat oor die grens na die Verenigde State gestuur word.
Ja. Babas en peuters. Dit is ondenkbaar.
Maar Carlos Arellano, die klokkenluider van MVM (Amerikaanse sekuriteitsmaatskappy), het 'n drie maande oue baba vervoer.
So, mense moet dit verstaan.
MVM is 'n sekuriteitsmaatskappy wat opdrag gekry het om hierdie kinders te vervoer – nie almal nie,
natuurlik, maar hulle het 'n rol daarin gespeel.
Hulle het 'n kontrak met die Amerikaanse regering gehad om mense te vervoer.
Ja. En ons praat oor miljoene en miljoene pond om hierdie kinders te vervoer.
Dit is absoluut ongelooflik. En hulle is net drie maande oud.
En, Chris, ek sou betoog dat sommige van die kinders wat ek met my eie oë gesien het, tieners was, insluitend tienerseuns.
Maar hulle kom uit inheemse gemeenskappe in Guatemala, praat Maya-dialekte en praat nie Spaans nie.
Korrek.
Hulle is heeltemal weerloos.
Sommige van hierdie kinders het nog nooit skool bygewoon nie.
Hulle kan nie lees nie. Hulle kan nie skryf nie.
En dan is hulle hier en moet hulle dwangarbeid verrig.
Die New York Times het hieroor berig.
Dit is skokkend dat tot op hede niemand iets gedoen het om hierdie kinders te red nie.
Ja, ek bedoel, dit is 'n regtig interessante deel van die storie, dat jy duidelik jou eie persoonlike ervarings
in die verwerkingsentrum vir hierdie kinders gehad het.
Die groter storie is selfs berig.
Ek glo dit was 'n drieluik in die New York Times wat berig het oor kinderarbeid in vleisverwerkingsaanlegte en ander plekke.
Ja.
En mens sou dink dat êrens aan die linkerkant, rondom Biden en Harris, dit onder die motto opgemerk sou word:
"O my God, selfs ons eie propagandamiddel, die New York Times, sê ons het 'n krisis veroorsaak."
Maar op een of ander manier is dit gerapporteer. Ek bedoel, jy moet hulle krediet gee vir die rapportering daarvan.
Dit was verskriklik. Maar dit het gelyk of daar geen effek of reaksie was nie, niks.
Nee, daar was glad geen nasleep nie. Geen maatreëls is getref om hierdie kinders te red nie.
En ek dink dis een van die mees beangstigende dinge.
Toe ons in Junie 2021 begin het om oor menshandelsake te rapporteer, het ons gedink dat dalk 50 kinders geraak was.
Maar toe ons klaar was, het ons in minder as ses maande meer as 8 300 sake verwerk deur die
Pomona Fairplex-opnamefasiliteit waar ek gewerk het.
Ons het gedink: 'O my God, dit raak duisende kinders,' want ons het gevalle uit baie verskillende instellings gesien.
Maar toe, in 2023, het Hannah Dreier in die New York Times onthul dat 85 000 kinders verdwyn het en vermis was.
En toe ons dit laas bespreek het, was dit ongeveer die syfer wat ons gebruik het om die krisis te kwantifiseer.
Maar in werklikheid is dit baie erger as dit. Daar is vier keer soveel.
Ek beskou die syfer wat tans gebruik word as betroubaar en goed gedokumenteer, al is dit nog steeds 'n skatting.
Die aantal staan nou op 325 000 kinders wat verdwyn het.
Hulle is vermis. Niemand weet hoe dit met hulle gaan of waar hulle is nie.
Hulle het eenvoudig verdwyn. Hulle is ontvoer en het verdwyn.
Ja. En die beangstigende ding is dat niemand iets gedoen het om hierdie kinders te red nie.
En mense moet verstaan dat dit 'n politieke kwessie is.
Ons kon die grootste kinderreddingoperasie ooit in die menslike geskiedenis van stapel stuur as die HHS die data sou vrystel.
Chris, ek dink dit is iets waarvan die meeste mense eenvoudig nie bewus is nie.
Mense dink: "O my God! Die kinders is weg! Wat kan ek doen?"
En hulle glo dat hulle niks kan doen nie of dat niks gedoen kan word nie.
In werklikheid het die federale regering nie net die kinders se data nie, maar ook die data van die pleegouers by wie
die kinders geplaas is, asook gedetailleerde inligting oor hierdie pleegouers, soos hul laaste bekende adres.
Maar hulle sal nie optrede teen hulle neem nie en hulle sal nie die data openbaar nie; selfs nie met 'n
dagvaarding nie sal die Departement van Gesondheid hierdie inligting aan wetstoepassingsagentskappe deurgee.
En omdat hierdie regering hierdie data inhou en dit vir wetstoepassingsagentskappe wegsteek,
weet niemand waar meer as 320 000 kinders is nie.
En dit is onaanvaarbaar.
Volgens my, sonder om vir 'n bepaalde uitkoms of standpunt te pleit, is dit uiters
belangrike inligting vir openbare bewustheid.
Nasionale verkiesings kom oor die volgende paar dae, en mense sal besluite neem en 'n stembiljet invul of 'n hefboom trek.
Jy moet 'n ingeligte besluit neem.
En so het, na my mening, ons grensamptenaar Kamala Harris toesig gehou oor die grootste mensehandel- en
seksuele handelsoperasie in die geskiedenis van die wêreld.
En om meer presies te wees, praat ons albei hier oor kindersmokkel.
Jy het eerstehandse kennis en ervaring in hierdie gebied.
Jy het dit waargeneem.
Ek weet dat u vandag hier as 'n privaat individu praat, maar gelukkig kom u uit die
professionele wêreld van algemene inspekteurs.
Daarom sal ek 'n kolokwiale of slenguitdrukking gebruik.
Jy is 'n bietjie slimmer as die gemiddelde persoon.
Jy weet wat jy sien wanneer jy gekonfronteer word met sulke bedrieglike, misleidende en manipulerende praktyke.
Jy het 'n aanleg om dit te herken.
En so sien jy wat hier in die fasiliteit in Pomona aangaan en sê: "Hey, wag 'n oomblik. Wat doen julle daar?"
Ek bedoel, vertel ons kykers en luisteraars 'n bietjie daaroor; oor jou refleksreaksie:
Wat gaan hier op aarde aan? Wat doen jy?
Korrek. Wel, dit was nogal maklik om te sien dat kinders wat paniekaanvalle gehad het, onder selfmoordwaarneming
geplaas moes word, vir hul ouers gehuil het en vir ons stories vertel het oor hoe hulle hier gelok is.
Dit het nie lank geneem voordat ons besef het dat ons 'n ernstige probleem gehad het nie.
Hulle is kinders. Ek bedoel, dit is kosbare vrag.
Ons moet verseker dat hierdie kinders in veilige huise geplaas word.
Dit was die oomblik toe ek besef het dat dit 'n krisis met hierdie kinders was.
Ek het besef dat iets nie reg kon wees nie.
En ek dink dit is belangrik dat mense verstaan dat HHS nie 'n wetstoepassingsagentskap is nie.
Dit beskik eenvoudig nie oor die kennis, vaardighede, bekwaamhede of kundigheid om op te tree teen menshandelnetwerke nie.
Korrek.
Hulle het nie. En ongelukkig is hulle tans verantwoordelik vir die vrystelling omdat hulle versuim het om
.... Hier is ook politieke besluite geneem.
Ongelukkig was dit 'n groot misrekening van politieke besluitnemers om die kontroles en
sekuriteitskontroles vir hierdie veronderstelde borgs te versag.
En ons weet dat sommige van hierdie borge lede is van transnasionale misdaadorganisasies.
Die HHS het nie die nodige hulpbronne om op te tree teen bendelede en misdadigers op hoë vlak nie.
Ongelukkig het die mislukte beleid van oop grense daartoe gelei dat hooggeplaaste misdadigers, moordenaars en lede
van transnasionale misdaadorganisasies ons grense oorsteek.
Hulle is nou ook borge en versorgers van kwesbare kinders.
En dit is... dit is ondenkbaar!
Maar die HHS is nie 'n wetstoepassingsagentskap nie.
En daarom weet hulle eenvoudig nie.
U het 'n belangrike punt gemaak, en ek wil graag 'n bietjie agtergrondinligting hieroor verskaf.
Sommige van ons kykers en luisteraars dink dalk nie nou aan grensbeskerming nie.
Jy dink aan ICE .
Jy dink aan wetstoepassingsagentskappe wat onwettige immigrasie hanteer.
Die belangrike punt in hierdie hele bespreking is egter dat onbegeleide kinders nie 'n
saak vir die grenspolitie of die ICE is nie.
Dit val onder die Departement van Gesondheid en Maatskaplike Dienste; die Kantoor vir Hervestiging van Vlugtelinge (ORR).
En dit is die werklike regeringsagentskap wat verantwoordelik is vir die sorg, voorsiening en akkommodasie van die kinders.
So dit is gesondheidsorgadministrateurs wat hierdie proses bestuur.
Soos jy reeds genoem het, is hulle nie wetstoepassers nie.
Hulle weet nie hoe om mense te kontroleer of ondersoeke uit te voer nie.
Hulle bestuur basies net liggame.
En hulle het te make met 'n baie gesofistikeerde misdaadorganisasie.
Ja.
En hulle is agter 'n kommoditeit aan, en daardie kommoditeit is hierdie klein kinders.
En hulle weet hoe om hierdie kinders uit te buit, hulle te manipuleer, hulle in geld om te sit en
hulle bymekaar te bring vir wie weet watter doeleindes.
Presies. En dit is wat ek dink die gemiddelde kyker en die meeste mense net nie verstaan nie: dat daar bose
mense in die wêreld is wat kinders as kommoditeite beskou.
Korrek.
En hulle gebruik hulle vir mensehandel met die doel van arbeidsuitbuiting of seksuele handel en selfs erger.
Omdat dwelms net een keer verkoop word; as 'n eenmalige verbruik vir die persoon wat die dwelms verkoop.
Ja, hulle kry geld daarvoor, maar hulle verkoop dit net een keer.
As jy 'n kind het, kan jy dit elke dag gebruik.
Meer as een keer. Verskeie kere per dag, en dit is 'n deurlopende inkomstebron!
En dit is wat mense moet verstaan.
Dat daar mense is wat so dink, en dat ons maatreëls op politieke vlak moet tref om kinders te beskerm!
Daar word tans 'n oorlog teen kinders gevoer.
En mense moet wakker word en besef dat ons hierdie probleem kan oplos, maar nie met die huidige situasie soos dit nou is nie.
Hierdie program moet fundamenteel herontwerp word.
En wetstoepassing moet weer in die vergelyking gebring word.
Dit vereis 'n sterk uitvoerende tak.
Maar sy kan vandag begin om kinders te red.
Dit kan vandag begin deur hierdie kriminele elemente, die mensehandelaars, te vervolg.
Dit kan vandag begin om die infrastruktuur van mensehandel uit te skakel.
Dit kan vandag nog gebeur as die regte mense in die amp was.
Absoluut!
En in sommige gevalle was dit nogal duidelik dat die slegte ouens wat hierdie kinders ontvoer het, dieselfde adres gebruik het
vir verskeie borgs en verskeie kinders wat hulle opgehaal het.
Ek bedoel, hulle het nie eers moeite gedoen om vals adresse voor te gee nie.
Sommige van hierdie mense was baie slordig en lui, sodat jy 'n huis of woonstel gehad het waar verskeie "borgers" en dalk 'n half
dosyn of 'n dosyn kinders by dieselfde adres geregistreer was.
Jy hoef nie 'n uiters analitiese proses te gebruik om uit te vind dat die stelsel deur hierdie slegte ouens uitgebuit is nie.
Ja. Enigiemand met 'n bietjie kennis van data-analise kan sien dat dit nie sin maak dat 'n borg twee
verskillende adresse verskaf nie, of dat drie borge in een woonstel woon en verskeie kinders borg nie.
Dit is nie raketwetenskap nie.
Korrek.
En die feit dat hierdie program al so lank in sy huidige vorm bestaan, is verdere bewys dat diegene wat verantwoordelik
is duidelik nie in staat is om mensehandelnetwerke te identifiseer en kinders teen mensehandelaars te beskerm nie.
'n radikale verandering moet dus plaasvind om hierdie kinders te red!
Was dit roetine dat hierdie kinders gefotografeer is en hul vingerafdrukke geneem is?
Vingerafdrukke? Nee. Ons het foto's van die kinders geneem.
Dit is nog 'n belangrike stuk inligting om te weet. Die HHS het 'n foto van die kind.
Die HHS het inligting. Hulle wil dit net nie deel nie.
Ja. So dit is geloofwaardige aanduidings.
Dit is bruikbare leidrade.
Ja.
Ek bedoel, as dit drie jaar gelede gebeur het, weet God waar hulle sou wees.
Maar daar is fundamentele ondersoekwerk wat gedoen kan word; die polisie kan adresse en individue opspoor en na die kinders soek.
Jy het 'n foto. En nou is sy nie meer 'n 12-jarige meisie nie, miskien is sy nou 14, maar jy het steeds 'n
foto van haar en 'n algemene beskrywing en miskien selfs 'n aanduiding van haar identiteit.
Daar is dus 'n aantal polisie-ondersoeke wat in die voorlopige fase uitgevoer kan word om
uit te vind wie onmiddellik gered kan word.
Absoluut!
En ook wie die misdadigers is wat vervolg moet word, reg?
Presies .
Tara Rodas: Want as honderd kinders duidelik by een adres afgelewer word, is daar natuurlik 'n versameling
inligting wat direk aan die wetstoepassingsowerhede deurgegee moet word sodat hulle kan ondersoek.
Maar hulle gaan nie die data vrystel nie, Chris.
Dis ongelooflik.
Senator Grassley het 'n strafklagte ingedien.
Senator Grassley het al jare lank vir hierdie onbegeleide kinders gekampanjeer.
Hy het in Julie verhoor in die Senaat gehou.
Hy het eintlik kriminele klagtes by die FBI en die DHS (Departement van Binnelandse Veiligheid van die
Verenigde State) ingedien, maar HHS het geweier om die data vry te stel, selfs nie met dagvaardings nie.
Hulle het nie daarop gereageer nie.
In die meeste gevalle het dit slegs daartoe gelei dat die Ministerie se ondersoeke
minder as 4% van hul teikens kon opspoor.
So minder as 4% van die kinders waarna hulle gesoek het, en minder as 4% van die mensehandelaars, omdat die HHS nie
samewerkend is nie en hulle nie die data wil verskaf nie.
Dit is ondenkbaar.
Wat sê die HHS? Hoe regverdig hulle dit?
Roep hulle data-beskermingsregulasies in of wat? Wat is hierdie belaglike wanameewerking?
Wat...? Ja. Ek bedoel... Gewoonlik gee hulle 'n flou verskoning, hoe belaglik dit ook al mag wees.
Maar ten minste doen hulle voor asof hulle die wet nakom of jongmense en privaatheid beskerm.
Is dit jou verskoning?
Ja, hulle sê dit is die borg se privaatheid, en dit is vir hulle belangriker as enigiets anders.
En dit is op sy beurt heeltemal verkeerde denke.
Ja. Ja.
Borge hoef nooit aan die ORR verslag uit te bring nie.
Ons gee dus 'n kind oor aan iemand wat nooit weer 'n oproep van die federale regering hoef te neem nie.
Dit maak glad nie sin nie.
'n kind verskyn by die grens en hy het 'n telefoonnommer en die naam van 'n persoon hier in die Verenigde State.
Hoe het dit die data verkry?
Wel, die kinders sê vir ons dat hulle dit op pad hierheen gekry het.
Ja. En hulle gee dit dan deur aan ons uitstekende grenspolitie, wat as die Amerikaanse kontakpunt optree.
Korrek.
Hierdie Amerikaanse kontakpunt moet die kind dan binne 72 uur aan die HHS oorhandig.
Ons doelwit was om die kind binne 10 tot 14 dae aan die Amerikaanse kontakpunt oor te dra.
Dit was ons sogenaamde "borgs".
Ek glo mense is nie bewus daarvan dat kinders binne twee weke hier in die Verenigde State aan mense oorhandig word wat
nooit weer 'n oproep van die regering hoef te beantwoord nie.
Ons gee die voogdyskap oor. Dis dit.
Sê totsiens! Sterkte daarmee. Dit is ongelooflik!
Ons sou Amerikaanse kinders nooit so behandel nie.
En ek weet nie hoekom ons migrantkinders so behandel nie.
: Ja. Ek gaan iets sê wat dalk ligsinnig mag klink, maar ek bedoel dit nie so nie; ek wil iets baie spesifiek uitdruk.
Daar is plekke in hierdie land waar jy nie 'n hond kan aanneem sonder om 'n deeglike
agtergrondondersoek en opvolg te ondergaan nie.
En ek bedoel dit letterlik; ek weet dit uit eie ondervinding.
Jy gaan na 'n hondaanneemgeleentheid, moet vorms invul, identifikasie voorlê, en hulle kontroleer en ondervra jou.
Jy kry die hond en dan is daar 'n huisbesoek.
Dit werk letterlik so.
Ons het 'n groter bewustheid en sorg, en 'n meganisme om 'n hond se gesondheid en welsyn dubbel te kontroleer.
En ek is 'n honde-liefhebber.
Ek verstaan dit dus en ek kla nie daaroor nie.
Vir my persoonlik is hierdie ongelyke behandeling so... dit is so onbeskof en mal van die HHS.
Ek bedoel, daar is geen verskoning, geen verduideliking daarvoor nie.
: Ja, daar is geen verklaring daarvoor nie, behalwe dat dit 'n besigheid is met 'n jaarlikse omset van verskeie miljard dollar.
Kom ons hou daaraan vas.
Ek wil hê ons moet oor die geld praat.
Dit is 'n geldbesigheid.
Jy sien, hoe dit ook al sy, om dit baie eenvoudig te stel, hulle verkoop kinders, of hoe?
Dit is 'n kommoditeit, geld verander van hande, en daar is ... hulle is die kommoditeit, die kontraband wat vervoer word.
Wie profyt hieruit? Wie?
Baie kontrakteurs en NGO's verdien jaarliks miljoene en miljoene dollars.
: So, ek bedoel... kom ons gaan hier 'n bietjie deur die meganismes, net om mense 'n idee te gee van hoe dit werk:
As hulle die grens oorsteek, sal hulle in hegtenis geneem word.
Maar wie gaan hulle opneem?
Soms is dit die grenspolitie, maar soms versamel die grenspolitie net mense en stuur 'n bus of 'n minibus.
En raai wat! Hierdie bus of minibus behoort aan 'n bus- of vervoermaatskappy.
Hulle doen dit nie uit suiwer vriendelikheid nie.
Hulle is deur die regering in diens geneem om busse tussen punt A en B of tussen
ontvangsentrum A en verwerkingsentrum C te bedryf.
Maar dit is 'n busdiens.
En hulle ry... Ek weet nie, 10 tot 20 busse per dag.
Meer as dit.
Ja, ek bedoel net, 10 tot 20 op 'n sekere gedeelte van die roete, reg?
Dit is reuse vervoersopdragte: busse, minibusse, ensovoorts, en boonop is daar nog die vlugkoste.
En dan is daar hierdie NGO's, wat bloot 'n algemene term is vir nie-regeringsorganisasies, maar om eerlik te wees,
en ek is jammer om dit te moet erken, is dit baie dikwels kerkorganisasies wat 'n manier gevind het...
Ek bedoel, hulle het waarskynlik aanvanklik goeie bedoelings gehad, hulle wou mense help, God seën hulle, dis wonderlik.
Maar toe het dit vir hulle 'n winsgewende besigheid geword.
En daar is beide sekulêre en kerklike NGO's.
Sommiges van hulle het begin as weldoeners wat mense wou help, en sommige van hulle is eerlikwaar net geïnteresseerd in die geld.
Maar hier word hulle ook, byna per capita, betaal vir verwerkings- en hanteringsfooie vir hierdie
mense – en dit is presies hoe geld gemaak word.
Dit behels enorme uitgawes; ons praat hier van honderde miljoene dollars.
Ja! Honderde miljoene, elke maand.
Wat sommige mense net nie kan begryp nie, na my mening, is dat die kontrak wat ek gehad het vir die webwerf waarvoor
ek gewerk het, meer as honderd miljoen per maand werd was.
Niemand dink: "Wow! Ek gaan net bekendmaak dat my agentskap of kontrakteur al hierdie geld kry en kinders handel."
Reg...
Verskoon my!
Moet nie omgee nie!
So dit is 'n reuse besigheid.
Dan is daar... ek bedoel, dit is die uitgawes en koste van oopregeringskontrakte.
En die linksgesindes sou uitroep: "Wat wil jy doen, net laat hulle in die woestyn sterf?"
Ek dink dis 'n soort skynargument — niemand sou dit bepleit nie.
Maar daar is ook 'n ander kant hieraan, naamlik onwettige kriminele geldtransaksies wat in die geheim uitgevoer word.
En dit is regtig die punt waarop die regering beheer verloor.
Reg? Sodra sy hierdie kinders oorhandig aan wie weet wie, gaan dit oor seksuele mensehandel, kinderarbeid, 'n menigte
krankzinnige, bisarre, kriminele en perverse dinge wat met jongmense gedoen kan word om
hulle te misbruik, te manipuleer en uit te buit...
En dan is daar die hele donker kant van die besigheid, die geheime kriminele aktiwiteit. God weet
hoeveel geld daarmee gemoeid is. Niemand weet nie.
Ja, ja. En Chris, ons skei kinders van hul gesinne en hul tuisland.
Korrek.
Dis die ding wat mense net nie verstaan nie.
Oorspronklik, die program – ek bedoel, die bevelvoerder se bedoeling – dit is waaroor ons praat.
Wat is die uiteindelike doel van hierdie program?
Ek het gedink dit was familievhereniging, en die mense wat oorspronklik aan hierdie program gedink
het, het gesê: "Wel, dit is familievhereniging."
Dit is egter tans nie die geval nie.
Hannah Dreier van die New York Times het, op grond van haar data – nadat sy die data geëvalueer het – onthul dat in sommige
poskodegebiede minder as 10% van die kinders hul ouers besoek.
Dit is nie "familieteruggroepering" nie.
Dit is 'n grootskaalse kriminele operasie!
Kinders word in uitbuitende fabrieke aan die werk gesit.
Kinders word in seksuele slawerny verkoop. Hulle het dit self gesê.
Kinders drie jaar later, omdat Anthony Rubin van Muckraker eintlik kinders opgespoor het wat drie jaar
later gesê het: "Kyk, ek is nog steeds in skuldsklaverny."
Ek skuld nog geld aan die persoon wat betaal het om my hier in te smokkel...
Drie jaar later skuld hierdie kinders nog steeds geld.
Dit is ongelooflik wat hier gebeur!
Ja. En Chris, ek dink dis wat mense net nie verstaan nie of dalk nooit kan voorstel wat 'n siek persoon met 'n kind doen nie.
Korrek.
En dit, dink ek, is een van die verskriklikste dinge wat ek nog ooit gesien het.
Dat ek in hierdie duisternis moes kyk en gedink het: O my God, daar is mense wat sulke dinge doen.
Maar daar is ook dokters en verpleegsters met wie ek persoonlik gepraat het.
Ek bedoel, hulle was... jy weet, in trane het hulle gesê: "Tara, daar was 'n sewejarige meisie wat al
hierdie seksueel oordraagbare siektes gehad het."
Korrek.
Ek bedoel, mense verstaan nie wat bose mense met kinders aanvang nie.
En ons het hulle aan misdadigers oorhandig.
Korrek.
Ek moedig mense aan om na die dokumente te kyk wat Senator Grassley op 11 Julie vrygestel het.
Jy kan sy persverklaring lees en leer dat hierdie regering kinders in die sorg van MS-13-mense geplaas het . Okay?
Hulle is wrede misdadigers. Hoekom moet ons hulle kinders gee?
Hulle is bekende lede van transnasionale misdaadorganisasies.
Dit is buite verbeelding.
En eerlikwaar, Chris, as ek dit nie met my eie oë gesien het nie, sou ek nie geglo het dat die federale
regering 'n wit-handskoen-afleweringsdiens geword het nie.
Ek bedoel, sy is letterlik die tussenganger vir 'n kinderhandelorganisasie.
Ja, hulle voer dit uit.
Ek bedoel, dit is nie eers dat hulle op een of ander manier daaraan betrokke is nie. Hulle voer dit uit.
Hulle voer die plan uit om hierdie kinders te ontvoer en te misbruik. Dit is hul spel.
Ja.
Dit is jou operasie.
Ja. En om hulle van hul gesinne tuis te skei deur hulle weg te lok, is mensehandel.
Dit is gewelddadige bedrog of dwang.
Korrek.
Wel, die kinders en hul ouers, want die kinders het dit vir ons gesê.
Korrek.
Jy weet, almal kan hul eie argumente hê.
Ons het gekyk, en ek het die oë van bevreesde kinders gesien.
Ek weet dit omdat die kinders dit vir my en ander vertel het.
En daar is verslae met die kinders se verklarings. Dit kan nie ontken word nie.
Die kinders het gesê: "Jy weet, terug tuis in Guatemala het ek net £2,50 per dag verdien."
Maar die mensehandelaar hier in Texas het vir my gesê dat as ek van die huis af weggaan, ek hier na die
Verenigde State kan kom en £6 per uur kan verdien.
Die kind en die ouers glo dat die kind so ryk soos Elon Musk sal word.
Korrek.
Van £2,50 per dag tot £6 per uur.
En dit is eenvoudig ondenkbaar dat ons kwesbare bevolkingsgroepe sou aantrek.
En uit Guatemala kom inheemse kinders wat nie eens Spaans praat nie.
Presies.
Ons moet regtig dink oor wat hier aangaan.
Nuwe riglyne moet ingestel word.
Mense met ervaring in wetstoepassing moet kinders kan beskerm.
En die Departement van Gesondheid moet die data vrystel sodat die kinders gevind kan word en die misdadigers vervolg kan word.
Ons kan nie aanhou om dit hier in die Verenigde State toe te laat gebeur met kwesbare jong kinders nie.
Dit is regtig ondenkbaar.
Ja! Ons moet die diere vervolg wat die netwerke bestuur wat dit doen.
Volgens my moet ons die regeringsamptenare vervolg wat hierdie besluite geneem het en daartoe gelei het dat dit gebeur het.
Hulle is in 'n kategorie van hul eie. Maar hulle moet ook aanspreeklik gehou word.
Natuurlik moet die kriminele breine agter dit vervolg word.
En dan moet ons hierdie arme kinders red.
Die onderhoud met Tara Rodas is in Oktober 2024 gevoer, voordat Donald Trump herverkies is as Amerikaanse president.
Na die verkiesing het Trump se nuwe Gesondheidssekretaris, Robert F. Kennedy Jr., by 'n kabinetvergadering openlik verklaar
dat die Gesondheidsdepartement onder Biden homself 'n medeskuldige aan kinderhandel vir seks en slawerny gemaak het.
Het Trump dus 'n verandering ten goede teweeggebring?
Ondersoekende joernalis Ryan Matta is skepties hieroor.
Hy probeer al jare uitvind waar die vermiste kinders is en het reeds verskeie dokumentêre films oor hierdie onderwerp gemaak.
In 'n onderhoud in Mei 2025 het hy frustrasie uitgespreek dat die Trump-administrasie ná 100 dae in die
amp nog nie die 300 000 kinders teruggebring het nie.
Hy wys daarop dat die regering die selfoonnommers en adresse van die borgouers by wie die kinders
geplaas is, het en dat hulle maklik opgespoor kan word.
Hy het ook die regering se hantering van die Southwest Key-programme gekritiseer.
Southwest Key Programmes is 'n groot organisasie wat in die Verenigde State gebaseer is en in verskeie state opereer.
Dit bied 'n wye reeks dienste aan, insluitend vlugtelingbehuising vir onbegeleide minderjarige immigrante.
Ryan Matta is oortuig dat die 30–40 instellings in hierdie program die grootste kinderhandelnetwerke verteenwoordig.
Hulle was so aggressief dat selfs Biden se minister van justisie, Merrick Garland, 'n regsgeding teen hierdie instellings
aanhangig gemaak het, omdat kinders daar na bewering verkrag is.
Trump se minister van justisie, Pam Bondi, het egter relatief vinnig ná haar aanstelling
besluit dat die regsgeding laat vaar moet word.
Dit is nogal verbasend, aangesien die aanvanklike aankondiging was om die moeras uit te droog.
In die lig van Gesondheidsminister Kennedy se stelling dat sy ministerie onder die vorige regering medeplichtig was aan
hierdie kinder-sekshandel, wonder mens waar die regsondersoek is.
As Tara Rodas sê dat Kamala Harris verantwoordelik was vir die grootste mens- en sekshandeloperasie, moet ondersoeke
na haar en diegene wat by die Departement van Gesondheid verantwoordelik was, so gou moontlik ingestel word.
Dit is egter nog nie in sig nie.
Tydens sy veldtog vir sy eerste presidentskap het Trump reeds sy voorneme aangekondig om Hillary Clinton in die tronk te sit.
Daar is egter nie eens 'n ondersoek ná die verkiesing geloods nie.
Ook in die Epstein-skandaal het die Trump-administrasie tot dusver versuim om sy belofte om die
feite te ondersoek en bekend te maak, na te kom.
Dit is nie verbasend nie as mens in ag neem dat baie slagoffers en getuies rapporteer dat Epstein nie alleen
opgetree het nie, maar dat groot dele van die politieke en sosiale establishment by die skandaal betrokke was.
Dit roep die vraag op of, in die geval van kinderhandel by die Amerikaanse grens, slegs die kleiner misdadigers vir media-aandag
geteiken word, terwyl die groot visse, die netwerke, die NGO's en diegene wat by die regering en
ministeries betrokke is, weer onaangeraak gelaat word.
Solank dit nie opgesluit is nie, moet daar aangeneem word dat die aangebiedde suksesse
bloot 'n rookskerm is om die bevolking af te lei.