En 2021, Tara Rodas okupis altan postenon en akceptejo por senakompanaj infanoj en Usono.
Ŝi respondis al alvoko de la registaro de Biden por helpi pri la krizo pri neplenaĝaj rifuĝintoj, kiuj
tiutempe amase transiris la sudan landlimon de Usono.
Ŝi volis helpi reunuiĝigi la infanojn kun iliaj familioj.
Tamen ŝi rapide rimarkis, ke io estis malĝusta kun la infanoj.
Ili suferis pro panikatakoj, kriis por siaj gepatroj kaj diris, ke kontrabandistoj ilin allogis al Usono.
Rodas esploris kaj malkovris grandegan reton de infantrafikado.
Do ŝi fariĝis denuncantino, kiu nun batalas por malkaŝi ĉi tiujn retojn kaj teni ilin respondecaj.
En kortuŝa intervjuo kun Chris Farrell, ŝi parolas pri siaj malkovroj.
Ĝi malkaŝas, kiel ĉi tiuj infanoj estis transdonitaj al krimuloj, kiuj poste devigis ilin al deviga laboro aŭ prostituado.
Ŝi rakontas pri kuracistoj, kiuj kun larmoj priskribas, kiel eĉ la plej junaj infanoj estas vunditaj de
severa seksa misuzo kaj jam en la aĝo de bazlernejo suferas pro sekse transdoneblaj malsanoj.
Ŝi plu priskribas kiel la ŝtato subvencias ĉi tiun infantrafikon per miliardoj da pundoj, ke 325 000 el ĉi tiuj
infanoj nun estas konsiderataj malaperintaj, kaj ke la Ministerio pri Sano blokas la urĝe bezonatan enketon.
Rigardu sube eltiraĵojn el la video kun Tara Rodas.
La intervjuo okazis en oktobro 2024, antaŭ la lasta usona elekto.
Fine de la programo ni do diskutos la evoluojn en ĉi tiu afero sub la nuna usona administracio.
Mi estas Chris Farrell, kaj jen estas On Watch.
Bonvenon al On Watch, la podkasto de Judicial Watch, kie ni rigardas malantaŭ la titoloj por alporti al vi rakontojn,
pri kiuj la ĉefaj amaskomunikiloj vere ne volas, ke vi sciu.
Ni provas rekonstrui tion, kio estis forgesita, kaj klarigi la nekompreneblan.
Hodiaŭ ni havas por vi ĉiujn tri el ĉi tiuj elementoj.
Ni denove bonvenigas tre kuraĝan virinon, denuncantinon, kiu malkovris kaj malkaŝis nekredeblan krizon de
homkontrabandado, sekskomerco kaj infanmisuzo en nia lando.
Ni bonvenigas Taram Rodas. Bonvenon, Tara!
Chris, dankon tre pro tio, ke vi hodiaŭ invitis min al via programo.
Mi estas tre danka al vi kaj al Judicial Watch pro daŭre prilumi tion, kion ni scias esti ŝtate
sponsorita kaj de impostpagantoj financata infraŭskomerco.
Ĝuste. Kaj la fidelaj spektantoj kaj aŭskultantoj de nia podkasto certe rememoros.
Kaj mi scias, ke vi memoras, ĉar nia unua intervjuo en julio 2023, antaŭ iom pli ol unu jaro, antaŭ
ĉirkaŭ 14 monatoj, havis grandegan aŭskultantaron.
Ni havis Taràn kiel gaston por paroli pri ŝiaj spertoj en akceptejo kaj prilaborcentro por senakompanaj infanoj.
La rakonto estas nekredebla. Mi pensas, ke ni parolis dum pli ol horo.
Miaj kolegoj ĉi tie ligos la malnovan epizodon al la nova, tiel ke vi povu spekti ambaŭ, se vi ankoraŭ ne vidis ilin.
Sed nur kiel komenca punkto, kiel komuna referenca punkto, Tara, rakontu al ni, kiel vi eksciis pri ĉi tiu skandala, brutala,
ŝtate subtenata infra-trafikado, kiel vi pri ĝi konsciiĝis.
Ĝuste, Chris, viaj spektantoj eble memoras, ke komence de 2021 la administracio
Biden-Harris eldonis alvokon al ĉiuj federaciaj dungitoj.
Ili diris, ke se vi estas federacia dungito, vi devus forlasi vian lokan aŭtoritaton por helpi pri la krizo ĉe la suda landlimo.
Kaj ĝi estis specife la krizo de ĉi tiuj senakompanaj infanoj.
Infanoj, kiuj venis al niaj landlimoj sen familio, sen gepatroj.
Kaj tiam la celo estis kunigi ĉi tiujn infanojn kun sponsoroj el Usono.
Kaj mi pensis, ke temas pri programo pri familia reunuiĝo.
Mi pensis, ke mi pentros kaj faros puzlojn kun la infanoj dum ili atendis esti reunuigitaj kun siaj gepatroj ĉi tie en Usono.
Sed tio ne estis la celo. Viaj plej bonaj intencoj tute ne rilatis al tio, kio fakte okazis.
Ĝuste. Kaj tion, kion mi kaj multaj aliaj federaciaj oficialuloj, kiuj partoprenis en ĉi tiu misio, ne sciis...
Neniu sciis, ke infanoj estis kidnapitaj per ĉi tiu programo kaj ekspluatitaj dum pli ol jardeko.
Tio estas tute ŝoka.
Do mi nenion sciis pri ĝi, kiam mi diris: "Hej, jen mi estas, sendu min. Mi volas helpi ĉi tiujn infanojn."
Mia edzo estas el Salvadoro. Mi parolas la hispanan.
Kaj mi pensis, ke ĉi tio estos la humanitara misio de mia vivo. Ĝi estos fantasta.
Ĝuste.
Nur por ekscii, ke la infanoj ne sciis, kien oni ilin kondukis.
Kaj tio estis ŝoka.
Kaj kiam ni parolas pri infanoj, ni ofte pensas: Ho, tio estas 14-jara, nu, ankoraŭ vere infano, sed 16- aŭ
17-jara estas kompreneble multe pli matura persono ol 10-jara.
Sed vi ne parolas nur pri junuloj kiel ĉi tiuj, vi parolas pri malgrandaj infanoj.
Ĝuste.
Mi volas diri, laŭvorte beboj estas sendataj trans la landlimo en Usonon.
Jes. Beboj kaj infanetoj. Estas neimagebla.
Sed Carlos Arellano, la denuncanto de MVM (usona sekureca kompanio), transportis tri-monatan bebon.
Do, homoj devas kompreni tion.
MVM estas sekureca kompanio, kiu estis komisiita transporti ĉi tiujn infanojn – ne ĉiujn el
ili, kompreneble, sed ili ludis rolon en tio.
Ili havis kontrakton kun la usona registaro por transporti homojn.
Jes. Kaj ni parolas pri milionoj kaj milionoj da funtoj por transporti ĉi tiujn infanojn.
Tio estas tute nekredebla. Kaj ili estas nur tri monatojn maljunaj.
Kaj, Chris, mi argumentus, ke iuj el la infanoj, kiujn mi vidis per miaj propraj okuloj,
estis adoleskantoj, inkluzive de adoleskaj knaboj.
Sed ili devenas de indiĝenaj komunumoj en Gvatemalo, parolas majajn dialektojn kaj ne parolas la hispanan.
Ĝuste.
Ili estas tute senprotektaj.
Kelkaj el ĉi tiuj infanoj neniam ĉeestis lernejon.
Ili ne povas legi. Ili ne povas skribi.
Kaj tiam ili estas ĉi tie kaj devas fari devigan laboron.
The New York Times raportis pri tio.
Estas ŝoke, ke ĝis hodiaŭ neniu faris ion ajn por savi ĉi tiujn infanojn.
Jes, mi volas diri, tio estas vere interesa parto de la rakonto, ke vi evidente havis viajn proprajn
personajn spertojn en la prilaborcentro por ĉi tiuj infanoj.
La pli granda rakonto eĉ estis raportita.
Mi kredas, ke ĝi estis tri-parta serio en la New York Times, kiu raportis pri infanlaboro
en viandprilaboraj fabrikoj kaj aliaj lokoj.
Jes.
Kaj oni pensus, ke ie ĉe la maldekstro, ĉirkaŭ Biden kaj Harris, tio estus notita sub la devizo: "Ho mia Dio, eĉ nia propra
propaganda ilo, la New York Times, diras, ke ni kaŭzis krizon."
Sed iel ĝi estis raportita. Mi volas diri, oni devas doni al ili meriton pro tio, ke ili ĝin raportis.
Ĝi estis terura. Sed ŝajnis, ke ne estis efiko aŭ reago, nenio.
Ne, tute ne okazis ajna efiko. Neniuj rimedoj estis prenitaj por savi ĉi tiujn infanojn.
Kaj mi pensas, ke tio estas unu el la plej timigaj aferoj.
Kiam ni komencis raporti pri kazoj de homkontrabandado en junio 2021, ni pensis, ke eble 50 infanoj estis trafikitaj.
Sed kiam ni finis, ni prilaboris pli ol 8 300 kazojn en malpli ol ses monatoj tra la
akceptejo de Pomona Fairplex, kie mi laboris.
Ni pensis: "Ho mia Dio, tio tuŝas milojn da infanoj," ĉar ni vidis kazojn el tre diversaj institucioj.
Sed tiam, en 2023, Hannah Dreier malkaŝis en la New York Times, ke 85 000 infanoj malaperis, estis maltrafintaj.
Kaj kiam ni laste diskutis ĉi tion, tio estis proksimume la cifero, kiun ni uzis por kvantigi la krizon.
Sed fakte, ĝi estas multe pli malbona ol tio. Estas kvaroble pli multaj.
Mi konsideras la nun uzatan figuron fidindan kaj bone dokumentitan, kvankam ĝi ankoraŭ estas takso.
La nombro nun estas 325 000 infanoj, kiuj malaperis.
Ili malaperis. Neniu scias, kiel ili fartas aŭ kie ili estas.
Ili simple malaperis. Ili estis forkaptitaj kaj malaperis.
Jes. Kaj la timiga afero estas, ke neniu faris ion ajn por savi ĉi tiujn infanojn.
Kaj homoj devas kompreni, ke ĝi estas politika afero.
Ni povus lanĉi la plej grandan operacion por savi infanojn iam ajn provitan en la homa
historio, se la HHS publikigus la datumojn.
Chris, mi pensas, ke tio estas io, pri kio plej multaj homoj simple ne konscias.
Homoj pensas: "Ho mia Dio! La infanoj malaperis! Kion mi povas fari?"
Kaj ili kredas, ke ili ne povas fari ion ajn aŭ ke nenio povas esti farita.
Fakte, la federacia registaro ne nur havas la datumojn pri la infanoj, sed ankaŭ la datumojn pri la adoptiv gepatroj, kun kiuj
la infanoj estis lokitaj, kaj ankaŭ detalajn informojn pri tiuj adoptiv gepatroj, kiel ekzemple ilian lastan konatan adreson.
Sed ili ne prenos kontraŭ ili iun ajn agon, kaj ili ne malkaŝos la datumojn; eĉ per subpena, la Departemento pri Sano
ne transdonos ĉi tiun informon al la leĝaplikaj agentejoj.
Kaj ĉar ĉi tiu registaro retenas ĉi tiujn datumojn kaj kaŝas ilin de la leĝaplikaj instancoj,
neniu scias, kie estas pli ol 320 000 infanoj.
Kaj tio estas neakceptebla.
Laŭ mia opinio, sen subteni iun specifan rezulton aŭ pozicion, ĉi tio estas nekredeble grava informo por publika konscio.
Naciaj elektoj okazos en la venontaj kelkaj tagoj, kaj homoj faros decidojn kaj plenigos balotpaperon aŭ tiros levilon.
Vi devas fari informitan decidon.
Kaj tiel, laŭ mia opinio, nia landlima oficisto Kamala Harris prezidis la plej grandan operacion de homkontrabandado
kaj seksa kontrabandado en la historio de la mondo.
Kaj por esti pli precizaj, ni ambaŭ ĉi tie parolas pri infantrafikado.
Vi havas unuarangan scion kaj sperton en ĉi tiu kampo.
Vi observis ĝin.
Mi scias, ke vi hodiaŭ ĉi tie parolas kiel privata individuo, sed feliĉe vi venas el la profesia mondo de ĝeneralaj inspektistoj.
Tial mi uzos kolokvian aŭ slangan esprimon.
Vi estas iom pli inteligenta ol la averaĝa persono.
Vi scias, kion vi vidas, kiam vi estas alfrontita de tiaj fraŭdaj, trompaj kaj manipulaj praktikoj.
Vi havas talenton por rekoni tion.
Kaj tiel vi vidas, kio okazas en ĉi tiu instalaĵo en Pomona, kaj diras: "Hej, atendu momenton. Kion vi faras tie?"
Mi volas diri, rakontu al niaj spektantoj kaj aŭskultantoj iomete pri tio; pri via refleksa reago:
Kio diable okazas ĉi tie? Kion vi faras?
Ĝuste. Nu, estis sufiĉe facile vidi, ke infanoj, kiuj havis panikatakojn, bezonis esti metitaj sub
memmortigan gardadon, ploris pro siaj gepatroj kaj rakontis al ni, kiel oni ilin allogis ĉi tien.
Ne pasis longe antaŭ ol ni rimarkis, ke ni havis seriozan problemon.
Ili estas infanoj. Mi volas diri, tio estas tre valora kargo.
Ni devas certigi, ke ĉi tiuj infanoj estu lokitaj en sekurajn hejmojn.
Tio estis la momento, kiam mi ekkomprenis, ke tio estis krizo kun ĉi tiuj infanoj.
Mi rimarkis, ke io ne povis esti ĝusta.
Kaj mi pensas, ke estas grave, ke homoj komprenu, ke HHS ne estas leĝdeviga agentejo.
Ĝi simple ne havas la scion, kapablojn, kompetentecojn aŭ sperton por agi kontraŭ retoj de homkomerco.
Ĝuste.
Ili ne faris. Kaj bedaŭrinde, ili nuntempe respondecas pri la publikigo, ĉar ili malsukcesis
Ankaŭ ĉi tie oni faris politikajn decidojn.
Bedaŭrinde, estis grava misjuĝo de la politikaj decidantoj redukti la kontrolojn kaj
sekurecajn kontroladojn por ĉi tiuj supozataj sponsoroj.
Kaj ni scias, ke iuj el ĉi tiuj sponsoroj estas membroj de transnaciaj krimaj organizoj.
La HHS ne havas la necesajn rimedojn por agi kontraŭ bandoj kaj altnivelaj krimuloj.
Bedaŭrinde, la malsukcesa politiko de malfermitaj landlimoj kondukis al tio, ke alt-rangaj krimuloj, murdintoj kaj membroj
de transnaciaj krimaj organizoj transiris niajn landlimojn.
Ili nun ankaŭ estas sponsoroj kaj prizorgantoj de vundeblaj infanoj.
Kaj ĝi estas... ĝi estas neimagebla!
Sed la HHS ne estas leĝdeviga agentejo.
Kaj tial ili simple ne scias.
Vi levis gravan punkton, kaj mi ŝatus doni iom da fona informo pri tio.
Iuj el niaj spektantoj kaj aŭskultantoj eble ne pensas pri landlima protektado nun.
Vi pensas pri ICE .
Vi pensas pri leĝaplikaj agentejoj, kiuj okupiĝas pri kontraŭleĝa enmigrado.
Tamen la decida punkto en ĉi tiu tuta diskuto estas, ke senakompanaj infanoj ne
estas afero por la landlima polico aŭ ICE.
Ĉi tio apartenas al la Departemento pri Sano kaj Sociaj Servoj; la Oficejo pri Resettlado de Rifuĝintoj (ORR).
Kaj tio estas la efektiva registara agentejo respondeca pri la prizorgado, provizado kaj loĝigo de la infanoj.
Do ĉi tiuj estas sanadministrantoj, kiuj administras ĉi tiun procezon.
Kiel vi jam menciis, ili ne estas policistoj.
Ili ne scias kiel kontroli homojn aŭ fari kontrolojn.
Ili esence nur administras korpojn.
Kaj ili alfrontas tre sofistikan kriman organizon.
Jes.
Kaj ili postkuras varon, kaj tiu varo estas ĉi tiuj malgrandaj infanoj.
Kaj ili scias kiel ekspluati ĉi tiujn infanojn, manipuli ilin, transformi ilin en
monon kaj kunigi ilin por Dio scias kiaj celoj.
Ĝuste. Kaj tion mi opinias, ke la averaĝa spektanto kaj la plej multaj homoj simple ne komprenas: ke en la mondo
ekzistas malbonaj homoj, kiuj rigardas infanojn kiel varojn.
Ĝuste.
Kaj ili uzas ilin por homtrafikado por laborekspluatado aŭ seksa trafikado kaj eĉ pli malbone.
Ĉar drogoj estas vendataj nur unufoje; kiel unufoja konsumado por la persono, kiu vendas la drogojn.
Jes, ili ricevas monon por ĝi, sed ili vendas ĝin nur unufoje.
Se vi havas infanon, vi povas uzi ĝin ĉiutage.
Plurfoje. Kelkfoje tage, kaj tio estas kontinua enspezfonto!
Kaj tion homoj devas kompreni.
Ke ekzistas homoj, kiuj tiel pensas, kaj ke ni devas preni rimedojn je la politika nivelo por protekti infanojn!
Milito nuntempe estas kondukata kontraŭ infanoj.
Kaj homoj devas vekiĝi kaj ekkompreni, ke ni povas solvi ĉi tiun problemon, sed ne kun la nuna situacio kiel ĝi estas.
Ĉi tiu programo bezonas esti fundamente restrukturita.
Kaj oni devas reenkonduki la leĝaplikadon en la ekvacion.
Tio postulas fortan ekzekutivan branĉon.
Sed ŝi povas komenci savi infanojn hodiaŭ.
Ĝi povus komenci hodiaŭ per procesigo de ĉi tiuj krimaj elementoj, la homtrafikistoj.
Ĝi povus komenci hodiaŭ por elimini la infrastrukturon de homkomerco.
Tio ankoraŭ povus okazi hodiaŭ, se la ĝustaj homoj estus en oficejo.
Absolute!
Kaj en iuj kazoj estis sufiĉe evidente, ke la malbonuloj, kiuj kidnapis ĉi tiujn infanojn, uzis la saman adreson
por pluraj sponsoroj kaj pluraj infanoj, kiujn ili prenis.
Mi volas diri, ili eĉ ne penadis falsi falsajn adresojn.
Kelkaj el tiuj homoj estis tre malzorgemaj kaj pigraj, tiel ke en unu adreso estis registritaj
pluraj "patroj" kaj eble ses aŭ dek du infanoj.
Do vi ne bezonas tre analizan procezon por konstati, ke la sistemo estis ekspluatata de ĉi tiuj malbonuloj.
Jes. Iu ajn kun iom da scio pri datuma analizo povus vidi, ke ne havas sencon, ke sponsoro donu du malsamajn adresojn, aŭ ke tri
sponsoroj loĝu en unu apartamento kaj sponsoru plurajn infanojn.
Ne temas pri raketscienco.
Ĝuste.
Kaj la fakto, ke ĉi tiu programo jam tiel longe ekzistas en sia nuna formo, estas plia pruvo, ke la
respondeculoj klare ne kapablas identigi retojn de homtrafikado kaj protekti infanojn kontraŭ homtrafikistoj.
Radikala ŝanĝo do devas okazi por savi ĉi tiujn infanojn!
Ĉu estis rutino, ke ĉi tiuj infanoj estu fotitaj kaj ke oni prenu iliajn fingrospurojn?
Fingrospuroj? Ne. Ni fotis la infanojn.
Tio estas alia grava informo, kiun oni devas scii. La HHS havas foton de la infano.
La HHS havas informojn. Ili simple ne volas ilin dividi.
Jes. Do ĉi tiuj estas kredindaj indikoj.
Jen uzeblaj indikoj.
Jes.
Mi volas diri, se tio okazintus antaŭ tri jaroj, Dio scias, kie ili estus.
Sed eblas fari fundamentan esploradon; la polico povus lokalizi adresojn kaj individuojn kaj serĉi la infanojn.
Vi havas foton. Kaj nun ŝi ne plu estas dekdujara knabino, eble ŝi nun estas dek-kvarjara, sed vi ankoraŭ havas foton de
ŝi, ĝeneralan priskribon kaj eble eĉ indikon pri ŝia identeco.
Do estas pluraj policaj enketoj, kiuj povus esti faritaj en la prepara fazo por ekscii, kiuj povus esti tuj savitaj.
Absolute!
Kaj ankaŭ kiuj estas la krimuloj, kiujn oni devas procesi, ĉu ne?
Ekzakte .
Tara Rodas: Ĉar se cent infanoj evidente estas liverataj al unu adreso, tiam nature ekzistas aro da
informoj, kiujn oni devas rekte transdoni al la leĝaplikaj aŭtoritatoj, por ke ili povu esplori.
Sed ili ne publikigos la datumojn, Chris.
Tio estas nekredebla.
Senatano Grassley prezentis kriman plendon.
Senatano Grassley jam de jaroj kampanjas por ĉi tiuj senakompanaj infanoj.
Li okazigis aŭdiencojn en la Senato en julio.
Li fakte prezentis krimajn plendojn al la FBI kaj al la DHS , sed HHS rifuzis publikigi la datumojn, eĉ kun subpenoj.
Ili ne respondis al ĝi.
En plej multaj kazoj, tio rezultigis, ke la enketoj de la Ministerio povis lokalizi malpli ol 4% de siaj celoj.
Do malpli ol 4% de la infanoj, kiujn ili serĉis, kaj malpli ol 4% de la trafikistoj, ĉar la HHS
ne kunlaboras kaj ne provizas al ili la datumojn.
Tio estas neimagebla.
Kion diras la HHS? Kiel ili pravigas tion?
Ĉu ili invokas regulojn pri datumprotekto aŭ kio? Kio estas ĉi tiu ridinda nekooperado?
Kio...? Jes. Mi volas diri... Kutime ili donas ian malfortan ekskuzon, kiom ajn ridinda ĝi estu.
Sed almenaŭ ili ŝajnigas, ke ili obeas la leĝon aŭ protektas junulojn kaj privatecon.
Ĉu tio estas via ekskuzo?
Jes, ili diras, ke temas pri la privateco de la sponsoro, kaj tio estas por ili pli grava ol io ajn alia.
Kaj tio, siavice, estas tute malĝusta pensado.
Jes. Jes.
Sponsorantoj neniam devas raporti al la ORR.
Do ni transdonas infanon al iu, kiu neniam plu devos respondi al vokoj de la federacia registaro.
Tio tute ne havas sencon.
Infano aperas ĉe la landlimo, kaj li havas telefonnumeron kaj la nomon de persono ĉi tie en Usono.
Kiel ĝi akiris la datumojn?
Nu, la infanoj diras al ni, ke ili ricevis ĝin survoje ĉi tien.
Jes. Kaj ili tiam transdonas tion al niaj elstaraj landlimaj policistoj, kiuj funkcias kiel la usona kontaktpunkto.
Ĝuste.
Ĉi tiu usona kontaktpunkto devas poste transdoni la infanon al HHS ene de 72 horoj.
Nia celo estis transdoni la infanon al la usona kontaktpunkto ene de 10 ĝis 14 tagoj.
Tiuj estis niaj tiel nomataj "sponsoroj".
Mi ne pensas, ke homoj konscias, ke ene de du semajnoj infanoj estas transdonitaj al homoj ĉi tie en Usono, kiuj
neniam plu devos respondi al alia voko de la registaro.
Ni transdonas la gardadon. Tio estas ĉio.
Ĝis! Bonŝancon kun tio. Estas nekredeble!
Ni neniam traktus usonajn infanojn tiel.
Kaj mi ne scias, kial ni traktas migrantajn infanojn tiel.
: Jes. Mi diros ion, kio eble sonos frivola, sed mi ne intencas ĝin tiel; mi volas esprimi ion tre specifan.
Estas lokoj en ĉi tiu lando, kie oni ne povas adopti hundon sen submetiĝi al detala fona kontrolo kaj posta sekvado.
Kaj mi tion literale celas; mi scias tion el propra sperto.
Vi iras al hunda adopta evento, devas plenigi formularojn, prezenti identigilon, kaj ili kontrolas kaj pridemandas vin.
Vi akiras la hundon kaj poste okazas hejma vizito.
Tio estas laŭvorte kiel ĝi funkcias.
Ni havas pli grandan konscion kaj zorgon, kaj mekanismon por duoble kontroli la sanon kaj bonfarton de hundo.
Kaj mi estas hundamanto.
Do mi komprenas tion kaj mi ne plendas pri ĝi.
Por mi persone, ĉi tiu malegala traktado estas tiel... ĝi estas tiel senkonsidera kaj freneza de la flanko de HHS.
Mi volas diri, ke por tio ne ekzistas ekskuzo, nek klarigo.
: Jes, ne ekzistas klarigo por tio, krom ke ĝi estas entrepreno kun jara vendovolumo de pluraj miliardoj da dolaroj.
Ni restu ĉe tio.
Mi volas, ke ni parolu pri la mono.
Ĉi tio estas mona komerco.
Vi vidas, ĉiuokaze, por diri ĝin tre simple, ili vendas infanojn, ĉu ne?
Ĝi estas varo, mono ŝanĝas manojn, kaj estas ... ili estas la varo, la kontrabando, kiu estas transportata.
Kiu profitas el tio? Kiu?
Multaj kontraktistoj kaj NRO-oj gajnas milionojn kaj milionojn da dolaroj jare.
: Do, mi volas diri... ni iom trairu la mekanismojn ĉi tie, nur por doni al homoj ideon pri tio, kiel ĝi funkcias:
Se ili transiros la landlimon, ili estos kaptitaj.
Sed kiu ilin kolektas?
Foje temas pri la landlima polico, sed foje la landlima polico simple kolektas homojn kaj sendas buson aŭ minibuson.
Kaj divenu kion! Ĉi tiu buso aŭ minivano apartenas al busa aŭ transporta kompanio.
Ili ne faras tion el pura bonkoreco.
Ili estis komisiitaj de la registaro funkciigi busojn inter punkto A kaj B aŭ inter la akceptejo A kaj la prilaborcentro C.
Sed ĝi estas busa servo.
Kaj ili veturas... Mi ne scias, 10 ĝis 20 busoj tage.
Pli ol tio.
Jes, mi nur volas diri, de 10 ĝis 20 sur certa sekcio de la itinero, ĉu ne?
Ĉi tiuj estas enormaj transportaj mendoj: busoj, minibusoj ktp., kaj krome estas la flugkostoj.
Kaj tiam estas ĉi tiuj NRO-oj, kiuj estas nur ĝenerala termino por ne-registaraj organizoj, sed por esti
honesta, kaj mi bedaŭras tion konfesi, tre ofte ili estas ekleziaj organizoj, kiuj trovis manieron...
Mi volas diri, ke ili verŝajne komence havis bonajn intencojn, ili volis helpi homojn, Dio benu ilin, tio estas bonega.
Sed tiam ĝi fariĝis por ili profita komerco.
Kaj ekzistas kaj sekularaj kaj ekleziaj NRO-oj.
Kelkaj el ili komence estis bonfarantoj, kiuj volis helpi homojn, kaj kelkaj el ili honeste interesiĝas nur pri la mono.
Sed ankaŭ ĉi tie oni pagas ilin, preskaŭ laŭkapite, por la procesigaj kaj manipulaj kotizoj de
ĉi tiuj homoj – kaj tiel ĝuste oni gajnas monon.
Tio implicas enorman elspezon; ni parolas pri centoj da milionoj da dolaroj ĉi tie.
Jes! Centoj da milionoj, ĉiumonate.
Kion iuj homoj simple ne ŝajnas kompreni, laŭ mia opinio, estas ke la kontrakto, kiun mi havis por la retejo,
por kiu mi laboris, valoris pli ol cent milionojn monate.
Neniu pensas: "Ho! Mi simple malkaŝos, ke mia agentejo aŭ kontraktisto ricevas ĉi tiun tutan monon kaj trafikas infanojn."
Bone...
Pardonu min!
Ne gravas!
Do ĉi tio estas enorma komerco.
Poste estas... mi volas diri, tio estas la elspezoj kaj kostoj de la malfermregistaraj kontraktoj.
Kaj la maldekstruloj krius: "Kion vi volas fari, simple lasi ilin morti en la dezerto?"
Mi pensas, ke tio estas ia falsa argumento — neniu subtenus tion.
Sed estas ankaŭ alia flanko de tio, nome kontraŭleĝaj krimaj montransakcioj farataj sekrete.
Kaj tio vere estas la punkto, kiam la registaro perdas kontrolon.
Ĉu ne? Tuj kiam ŝi transdonos ĉi tiujn infanojn al kiu scias kiu, temas pri seksa trafiko, infana laboro, multaj
frenezaj, bizaraj, krimaj kaj perversaj aferoj, kiuj povus esti uzataj por misuzi, manipuli kaj ekspluati junulojn...
Kaj tiam estas la tuta malluma flanko de la komerco, la sekreta krima agado. Dio scias,
kiom da mono estas implikita. Neniu scias.
Jes, jes. Kaj Chris, ni apartigas infanojn de iliaj familioj kaj de ilia hejmlando.
Ĝuste.
Tio estas la afero, kiun homoj simple ne komprenas.
Origine, la programo – mi volas diri, la intenco de la komandanto – pri tio ni parolas.
Kio estas la fina celo de ĉi tiu programo?
Mi pensis, ke temas pri familia reunuiĝo, kaj la homoj, kiuj origine elpensis ĉi tiun
programon, diris: "Nu, ĝi estas familia reunuiĝo."
Tamen, tio nuntempe ne estas la kazo.
Hannah Dreier de la New York Times uzis siajn datumojn – post taksado de la datumoj – por malkaŝi, ke en iuj poŝtkodaj
areoj malpli ol 10% de la infanoj vizitas siajn gepatrojn.
Ĉi tio ne estas "familia reunuiĝo".
Ĉi tio estas krima operacio de granda skalo!
Infanoj estas devigataj labori en ekspluataj fabrikoj.
Infanoj estas vendataj en seksan sklavecon. Ili mem tion diris.
Infanoj tri jarojn poste, ĉar Anthony Rubin el Muckraker fakte spuris infanojn, kiuj tri jarojn poste
diris: "Rigardu, mi ankoraŭ estas en ŝulda sklaveco."
Mi ankoraŭ ŝuldas monon al la persono, kiu pagis por mia kontrabandado ĉi tien...
Tri jarojn poste, ĉi tiuj infanoj ankoraŭ ŝuldas monon.
Estas nekredeble, kio ĉi tie okazas!
Jes. Kaj Chris, mi pensas, ke tion homoj simple ne komprenas aŭ eble neniam povas imagi, kion malsanulo faras al infano.
Ĝuste.
Kaj tio, mi pensas, estas unu el la plej teruraj aferoj, kiujn mi iam ajn vidis.
Mi devis rigardi en tiun mallumon kaj pensis: Ho mia Dio, ekzistas homoj, kiuj faras tiajn aferojn.
Sed estas ankaŭ kuracistoj kaj flegistoj, kun kiuj mi persone parolis.
Mi volas diri, ili estis... vi scias, plorante ili diris: "Tara, estis sepjara knabino, kiu havis
ĉiujn ĉi tiujn sekse transdoneblajn malsanojn."
Ĝuste.
Mi volas diri, ke homoj ne komprenas, kion malbonaj homoj faras al infanoj.
Kaj ni transdonis ilin al krimuloj.
Ĝuste.
Mi kuraĝigus homojn rigardi la dokumentojn, kiujn senatano Grassley publikigis la 11-an de julio .
Vi povas rigardi lian gazetaran deklaron kaj ekscii, ke ĉi tiu registaro metis infanojn sub la prizorgon de MS-13-anoj . Bone?
Ili estas kruelaj krimuloj. Kial ni devus doni al ili infanojn?
Ili estas konataj membroj de transnaciaj krimaj organizoj.
Tio estas preter imago.
Kaj honeste, Chris, se mi ne vidintus ĝin per miaj propraj okuloj, mi ne kredus, ke la
federacia registaro fariĝis blankganta liveroservo.
Mi volas diri, ŝi estas laŭvorte la intermediario por infantrafikada organizo.
Jes, ili ĝin efektivigas.
Mi volas diri, ne temas eĉ pri tio, ke ili iel estas implikitaj en ĝi. Ili mem ĝin efektivigas.
Ili efektivigas la planon por kidnapi kaj misuzi ĉi tiujn infanojn. Tio estas ilia ludo.
Jes.
Ĝi estas via operacio.
Jes. Kaj forpreni ilin de iliaj familioj hejme per allogado estas homkomerco.
Ĝi estas perforta fraŭdo aŭ devigo.
Ĝuste.
Nu, la infanoj kaj iliaj gepatroj, ĉar la infanoj diris al ni tion.
Ĝuste.
Vi scias, ĉiu povas havi siajn proprajn argumentojn.
Ni rigardis, kaj mi vidis la okulojn de timigitaj infanoj.
Mi scias tion, ĉar la infanoj diris ĝin al mi kaj al aliaj.
Kaj ekzistas raportoj kun la deklaroj de la infanoj. Tion oni ne povas nei.
La infanoj diris: "Vi scias, hejme en Gvatemalo mi gajnis nur £2.50 tage."
Sed la homtrafikisto ĉi tie en Teksaso diris al mi, ke se mi forlasus hejmon, mi povus veni
ĉi tien al Usono kaj gajni ses pundojn por horo.
La infano kaj la gepatroj kredas, ke la infano fariĝos tiel riĉa kiel Elon Musk.
Ĝuste.
De £2,50 tage ĝis £6 hore.
Kaj estas simple neimageble, ke ni allogus vundeblajn loĝantarajn grupojn.
Kaj el Gvatemalo venas indiĝenaj infanoj, kiuj eĉ ne parolas la hispanan.
Ĝuste.
Do ni vere devas pripensi, kio ĉi tie okazas.
Novaj gvidlinioj devas esti enkondukitaj.
Homoj kun sperto en leĝaplikado devas povi protekti infanojn.
Kaj la Departemento pri Sano devas publikigi la datumojn, por ke oni povu trovi la infanojn kaj procesi la krimulojn.
Ni ne povas plu permesi, ke tio ĉi okazu ĉi tie en Usono al vundeblaj infanoj, al junaj infanoj.
Tio estas vere neimagebla.
Jes! Ni devas procesi la bestojn, kiuj administras la retojn, kiuj faras tion.
Laŭ mia opinio, ni devus procesi la registarajn oficistojn, kiuj faris ĉi tiujn decidojn kaj kaŭzis, ke tio okazis.
Ili estas en kategorio de si mem. Sed ankaŭ ili devas esti respondecigitaj.
Kompreneble, la krimaj cerbomajstroj malantaŭ ĉi tio devas esti procesigitaj.
Kaj tiam ni devas savi ĉi tiujn malriĉajn infanojn.
La intervjuo kun Tara Rodas estis farita en oktobro 2024, antaŭ ol Donald Trump estis reelektita kiel usona prezidanto.
Post la elekto, la nova Sansekretario de Trump, Robert F. Kennedy Jr., publike deklaris dum kabinetkunveno, ke
la Sanministerio sub Biden fariĝis "kunkulpulo pri infantrafikado por sekso kaj sklaveco."
Do ĉu Trump alportis ŝanĝon por la pli bona?
Enketĵurnalisto Ryan Matta estas skeptika pri tio.
Li jam de jaroj provas ekscii, kie estas la malaperintaj infanoj, kaj jam faris plurajn dokumentajn filmojn pri tiu temo.
En intervjuo en majo 2025, li esprimis frustriĝon, ke la Trump-registaro ankoraŭ ne reportis la 300
000 koncernajn infanojn post 100 tagoj en oficejo.
Li atentigas, ke la registaro posedas la poŝtelefonajn numerojn kaj adresojn de la sponsoroj, al kiuj la
infanoj estis asignitaj, kaj ke oni povus ilin facile spuri.
Li ankaŭ kritikis la manieron, kiel la registaro traktis la programojn de Southwest Key.
Southwest Key Programmes estas granda organizo bazita en Usono, kiu funkcias en pluraj ŝtatoj.
Ĝi ofertas vastan gamon da servoj, inkluzive de loĝigo por rifuĝintoj inter neakompanataj malplenkreskaj enmigrintoj.
Ryan Matta estas konvinkita, ke la 30–40 institucioj en ĉi tiu programo reprezentas la plej grandajn infantrafikajn retojn.
Ili estis tiel agresemaj, ke eĉ la ĝenerala prokuroro de Biden, Merrick Garland, arkivis proceson kontraŭ tiuj
institucioj, ĉar infanoj tie laŭdire estis seksperfortitaj.
Tamen la ĝenerala prokuroro de Trump, Pam Bondi, decidis relative rapide post ekofici, ke la proceso estu retirita.
Tio estas sufiĉe miriga, konsiderante ke la komenca anonco estis sekigi la marĉon.
Konsiderante la deklaron de la sanministro Kennedy, ke lia ministerio estis implikita en ĉi tiu infana sekskomerco sub la
antaŭa registaro, oni demandas sin, kie estas la jura enketo.
Se Tara Rodas diras, ke Kamala Harris respondecis pri la plej granda operacio de hom- kaj sekstrafikado, tiam oni
devus kiel eble plej baldaŭ lanĉi enketojn pri ŝi kaj pri la respondeculoj en la Departemento pri Sano.
Tamen tio ankoraŭ ne estas videbla.
Dum sia kampanjo por sia unua prezidanteco, Trump jam anoncis sian intencon malliberigi Hillary Clinton.
Tamen, eĉ ne enketo estis lanĉita post la elekto.
Ankaŭ en la Epstein-skandalo la Trump-registaro ĝis nun ne plenumis sian promeson esplori kaj malkaŝi la faktojn.
Tio ne surprizas, kiam oni konsideras, ke multaj viktimoj kaj atestantoj raportas, ke Epstein ne agis
sole, sed ke grandaj partoj de la politika kaj socia establo estis implikitaj en la skandalo.
Tio levas la demandon, ĉu en la kazo de infantrafikado ĉe la usona landlimo nur la malgrandaj krimuloj estas celataj de la
amaskomunikiloj, dum la grandaj fiŝoj, la retoj, la NRO-oj kaj tiuj implikitaj en la
registaro kaj ministerioj denove restas netuŝitaj.
Dum oni ne konservas ilin sub ŝlosilo kaj seruro, oni devas supozi, ke la prezentitaj
sukcesoj estas nur fumekrano por distri la loĝantaron.