در سال ۲۰۲۱، تارا روداس در یک مرکز پذیرش برای کودکان بدون همراه در ایالات متحده، در یک سمت ارشدیت مشغول به کار بود.
او به فراخوان دولت بایدن برای کمک به بحران پناهجویان زیر سن قانونی که در آن زمان به صورت دسته‌جمعی
از مرز جنوبی ایالات متحده عبور می‌کردند، پاسخ داد.
او می‌خواست به گرد هم آوردن دوبارهٔ کودکان با خانواده‌هایشان کمک کند.
با این حال، او به سرعت متوجه شد که در کودکان مشکلی وجود دارد.
آنها دچار حملات هراس شدند، برای والدین‌شان فریاد کشیدند و گفتند که توسط قاچاقچیان به ایالات متحده آمریکا کشانده شده‌اند.
روداس تحقیق کرد و یک شبکه عظیم قاچاق کودکان را کشف کرد.
او تبدیل به یک افشاگر شد که اکنون برای افشای این شبکه‌ها و پاسخگو کردن آن‌ها می‌جنگد.
در مصاحبه‌ای تأثیرگذار با کریس فارل، او دربارهٔ کشفیاتش صحبت می‌کند.
این نشان می‌دهد که چگونه این کودکان به دست مجرمان سپرده شدند که سپس آن‌ها را به کار اجباری یا تن‌فروشی وادار کردند.
او از پزشکانی می‌گوید که با اشک در چشمانشان برایش شرح می‌دهند چگونه حتی کوچک‌ترین کودکان نیز از آزار جنسی شدید زخم‌خورده‌اند
و از همان دوران دبستان به بیماری‌های مقاربتی مبتلا می‌شوند.
او سپس شرح می‌دهد که چگونه دولت با میلیاردها پوند از قاچاق کودکان حمایت می‌کند، اینکه ۳۲۵٬۰۰۰ نفر از این کودکان اکنون مفقودالاثر
محسوب می‌شوند و وزارت بهداشت مانع تحقیقات فوری مورد نیاز شده است.
در ادامه، گزیده‌هایی از ویدیو با تارا روداس را تماشا کنید.
این مصاحبه در اکتبر ۲۰۲۴، پیش از آخرین انتخابات آمریکا انجام شد.
در پایان برنامه، بنابراین تحولات این موضوع را در دولت فعلی ایالات متحده آمریکا مورد بحث قرار خواهیم داد.
من کریس فارل هستم و این برنامه «آن واچ» است.
به «آن واچ»، پادکست سازمان دیده‌بان قضایی خوش آمدید، جایی که ما پشت سر تیترها را می‌کاویم تا داستان‌هایی را برایتان بیاوریم که
رسانه‌های جریان اصلی واقعاً نمی‌خواهند شما از آن‌ها باخبر شوید.
ما سعی می‌کنیم آنچه را که فراموش شده بازسازی کنیم و غیرقابل‌درک را توضیح دهیم.
امروز هر سه این عناصر را برای شما داریم.
ما بار دیگر یک زن بسیار شجاع، افشاگری را که بحران باورنکردنی قاچاق انسان، تجارت جنسی و سوءاستفاده از
کودکان را در کشور ما کشف و افشا کرد، خوش‌آمد می‌گوییم.
ما تارا روداس را خوش‌آمد می‌گوییم. خوش‌آمدی، تارا!
کریس، از اینکه امروز مرا در برنامه‌ات دعوت کردی، خیلی ممنونم.
من از شما و سازمان «جودیشال واچ» بسیار سپاسگزارم که به روشن‌سازی آنچه ما آن را قاچاق کودکان با حمایت دولت و
تأمین مالی از سوی مالیات‌دهندگان می‌دانیم، ادامه می‌دهید.
دقیقاً. و بینندگان و شنوندگان وفادار پادکست ما قطعاً به یاد خواهند آورد.
و می‌دانم که یادتان هست، چون اولین مصاحبه‌مان در ژوئیهٔ ۲۰۲۳، کمی بیش از یک سال پیش، حدود ۱۴ ماه پیش، مخاطبان زیادی داشت.
ما تارا را به‌عنوان مهمان دعوت کردیم تا دربارهٔ تجربیاتش در یک مرکز پذیرش و پردازش کودکان بدون همراه صحبت کند.
داستان باورنکردنی است. فکر می‌کنم بیش از یک ساعت صحبت کردیم.
همکارانم اینجا قسمت قبلی را به قسمت فعلی پیوند می‌دهند تا اگر هنوز آن‌ها را ندیده‌اید، بتوانید هر دو را تماشا کنید.
اما فقط به‌عنوان یک نقطهٔ شروع، یک نقطهٔ مرجع مشترک، تارا، به ما بگو چگونه از این قاچاق کودکان فجیع و
وحشیانهٔ تحت حمایت دولت مطلع شدی و چگونه از آن آگاه گشتی.
دقیقاً، کریس، بینندگان شما ممکن است به یاد داشته باشند که در ابتدای سال ۲۰۲۱، دولت بایدن-هریس
فراخوانی را برای همه کارمندان فدرال صادر کرد.
آنها گفتند که اگر شما یک کارمند فدرال هستید، باید از حوزهٔ اختیار محلی خود خارج شوید تا به بحران در مرز جنوبی کمک کنید.
و این به‌طور مشخص بحران این کودکان بدون همراه بود.
کودکانی که بدون خانواده و بدون والدین به مرزهای ما آمدند.
و سپس هدف این بود که این کودکان را با حامیانی از ایالات متحده آمریکا گرد هم آورند.
و من فکر می‌کردم که این دربارهٔ یک برنامهٔ تجدید دیدار خانواده است.
فکر کردم در حالی که کودکان منتظر پیوستن دوباره به والدین‌شان در ایالات متحدهٔ آمریکا هستند، با آن‌ها نقاشی بکشم و پازل حل کنم.
اما مقصود این نبود. بهترین نیت‌های شما مطلقاً هیچ ارتباطی با آنچه واقعاً در جریان بود نداشت.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ درست است. و آنچه من و بسیاری از مقامات فدرال دیگری که در این مأموریت دخیل بودند نمی‌دانستیم...
هیچ‌کس نمی‌دانست که کودکان از طریق این برنامه ربوده شده و بیش از یک دهه مورد بهره‌کشی قرار گرفته‌اند.
این کاملاً تکان‌دهنده است.
پس وقتی گفتم «هی، من اینجام، منو بفرستید. می‌خوام به این بچه‌ها کمک کنم»، هیچی درباره‌اش نمی‌دونستم.
شوهرم اهل السالوادور است. من اسپانیایی صحبت می‌کنم.
و من فکر کردم این مأموریت بشردوستانهٔ زندگی‌ام خواهد بود. فوق‌العاده خواهد بود.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ درسته.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ فقط برای اینکه بفهمند بچه‌ها نمی‌دانستند کجا برده می‌شوند.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ و این شوکه‌کننده بود.
و وقتی دربارهٔ کودکان صحبت می‌کنیم، اغلب فکر می‌کنیم: «اوه، این یک نوجوان ۱۴ ساله است، خب، هنوز واقعاً کودک است، اما یک نوجوان
۱۶ یا ۱۷ ساله قطعاً نسبت به یک کودک ۱۰ ساله بسیار پخته‌تر است.»
اما شما فقط درباره جوانانی مثل این‌ها صحبت نمی‌کنید، بلکه درباره کودکان خردسال صحبت می‌کنید.
درست است.
منظورم اینه که واقعاً نوزادان رو به اون سوی مرز به ایالات متحده می‌فرستن.
بله. نوزادان و نوپاها. غیرقابل تصور است.
اما کارلوس آرلانو، افشاگر شرکت امنیت آمریکایی MVM، یک نوزاد سه‌ماهه را جابه‌جا کرد.
پس مردم باید این را بفهمند.
MVM یک شرکت امنیتی است که مأمور انتقال این کودکان شده بود – البته نه همهٔ آن‌ها، اما در این ماجرا نقش داشتند.
آنها قراردادی با دولت ایالات متحده برای انتقال افراد داشتند.
بله. و ما در مورد میلیون‌ها و میلیون‌ها پوند برای انتقال این کودکان صحبت می‌کنیم.
این کاملاً باورنکردنی است. و آن‌ها فقط سه ماهه هستند.
و کریس، من معتقدم که برخی از کودکانی را که با چشم‌های خودم دیدم، نوجوان بودند، از جمله پسران نوجوان.
اما آنها از جوامع بومی گواتمالا هستند، به گویش‌های مایا صحبت می‌کنند و به اسپانیایی صحبت نمی‌کنند.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ درسته.
آنها کاملاً بی‌دفاع هستند.
برخی از این کودکان هرگز به مدرسه نرفته‌اند.
آنها نمی‌توانند بخوانند. آنها نمی‌توانند بنویسند.
و سپس آنها اینجا هستند و مجبور به انجام کار اجباری می‌شوند.
نیویورک تایمز در این باره گزارش داد.
شگفت‌آور است که تا به امروز هیچ‌کس برای نجات این کودکان کاری نکرده است.
بله، منظورم این است که این بخش از داستان واقعاً جالب است، اینکه شما آشکارا تجربیات شخصی
خودتان را در مرکز پردازش این کودکان داشته‌اید.
داستان بزرگ‌تر حتی گزارش شد.
من معتقدم این یک مجموعه سه‌قسمتی در نیویورک تایمز بود که درباره کار کودکان در
کارخانه‌های فرآوری گوشت و سایر مکان‌ها گزارش می‌داد.
بله.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ و آدم فکر می‌کند که جایی در میان جناح چپ، اطراف بایدن و هریس، این موضوع تحت شعار «خدای من،
حتی ابزار تبلیغاتی خودمان، نیویورک‌تایمز، می‌گوید ما باعث یک بحران شده‌ایم» ثبت می‌شد.
اما به هر نحوی گزارش شد. منظورم این است که باید بابت گزارش آن به آن‌ها اعتبار بدهید.
وحشتناک بود. اما به نظر می‌رسید هیچ تأثیر یا واکنشی وجود نداشت، هیچ.
نه، اصلاً هیچ تأثیری نداشت. هیچ اقدامی برای نجات این کودکان انجام نشد.
و فکر می‌کنم این یکی از ترسناک‌ترین چیزهاست.
وقتی در ژوئن ۲۰۲۱ گزارش‌رسانی در مورد پرونده‌های قاچاق انسان را آغاز کردیم، فکر می‌کردیم که شاید ۵۰ کودک درگیر شده باشند.
اما وقتی کارمان تمام شد، در کمتر از شش ماه بیش از ۸۳۰۰ پرونده را در مرکز پذیرش پومونا
فِیرپلکس که در آن کار می‌کردم، رسیدگی کرده بودیم.
ما فکر کردیم: «خدای من! این موضوع هزاران کودک را تحت تأثیر قرار می‌دهد»، چون ما مواردی را از مؤسسات بسیار متفاوت دیدیم.
اما سپس، در سال ۲۰۲۳، هانا دریر در نیویورک تایمز فاش کرد که ۸۵٬۰۰۰ کودک ناپدید شده بودند.
و وقتی آخرین بار درباره‌ی این موضوع صحبت کردیم، تقریباً همان عدد را برای کمی‌سازی بحران به کار بردیم.
اما در واقع، اوضاع خیلی بدتر از این است. تعدادشان چهار برابر است.
من رقم مورد استفاده فعلی را قابل اعتماد و مستند می‌دانم، هرچند هنوز یک برآورد است.
تعداد اکنون ۳۲۵٬۰۰۰ کودک ناپدیدشده است.
آنها مفقود شده‌اند. هیچ‌کس نمی‌داند حالشان چگونه است یا کجا هستند.
آنها به‌سادگی ناپدید شدند. آنها ربوده شدند و ناپدید شدند.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ بله. و ترسناک‌ترین نکته این است که هیچ‌کس برای نجات این کودکان کاری نکرد.
و مردم باید بفهمند که این یک مسئله سیاسی است.
اگر وزارت بهداشت و خدمات انسانی ایالات متحده (HHS) داده‌ها را منتشر کند، می‌توانیم بزرگ‌ترین عملیات نجات کودکان
را که تاکنون در تاریخ بشر انجام شده است، راه‌اندازی کنیم.
کریس، فکر می‌کنم این چیزی است که بیشتر مردم صرفاً از آن بی‌خبرند.
مردم فکر می‌کنند: «خدای من! بچه‌ها رفته‌اند! چه کار می‌توانم بکنم؟»
و آنها معتقدند که نمی‌توانند هیچ کاری انجام دهند یا اینکه هیچ کاری قابل انجام نیست.
در واقع، دولت فدرال نه تنها داده‌های کودکان را در اختیار دارد، بلکه داده‌های والدین سرپرستی را که کودکان نزد آن‌ها قرار
گرفته‌اند نیز در اختیار دارد، و همچنین اطلاعات دقیقی دربارهٔ این والدین سرپرستی، مانند آخرین آدرس شناخته‌شدهٔ آن‌ها.
اما آنها علیهشان اقدامی نخواهند کرد و داده‌ها را فاش نخواهند کرد؛ حتی با احضاریه، وزارت بهداشت این
اطلاعات را در اختیار نهادهای مجری قانون قرار نخواهد داد.
و از آنجا که این دولت این داده‌ها را پنهان کرده و از دسترس نهادهای مجری قانون دور نگه داشته
است، هیچ‌کس نمی‌داند بیش از ۳۲۰٬۰۰۰ کودک کجا هستند.
و این غیرقابل قبول است.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ به نظر من، بدون حمایت از نتیجه یا موضع خاصی، این اطلاعات برای آگاهی عمومی فوق‌العاده مهم است.
انتخابات سراسری در چند روز آینده برگزار می‌شود و مردم تصمیم‌گیری کرده و برگهٔ رأی را پر یا اهرم را پایین می‌کشند.
شما باید تصمیمی آگاهانه بگیرید.
و بنابراین، به نظر من، مسئول مرزی ما کامالا هریس ریاست بزرگترین عملیات قاچاق انسان و قاچاق جنسی در تاریخ جهان را بر عهده داشت.
و برای دقیق‌تر بودن، هر دوی ما اینجا در مورد قاچاق کودکان صحبت می‌کنیم.
شما دانش و تجربهٔ دست‌اول در این زمینه دارید.
تو آن را مشاهده کردی.
می‌دانم که امروز اینجا به‌عنوان یک فرد خصوصی سخن می‌گویید، اما خوشبختانه شما از دنیای حرفه‌ای بازرسان عمومی می‌آیید.
بنابراین، من از یک عبارت محاوره‌ای یا عامیانه استفاده خواهم کرد.
شما کمی باهوش‌تر از یک فرد معمولی هستید.
شما می‌دانید وقتی با چنین رفتارهای متقلبانه، فریبنده و دست‌کاری‌کننده‌ای مواجه می‌شوید، چه چیزی را می‌بینید.
تو در تشخیص آن استعداد خاصی داری.
و این‌گونه آنچه در این تأسیسات در پومونا در جریان است را می‌بینید و می‌گویید: «هی، صبر کن. آنجا چه کار می‌کنی؟»
منظورم این است که کمی برای بینندگان و شنوندگان‌مان درباره‌اش توضیح دهید؛ درباره واکنش غریزی‌تان:
اینجا چه خبر است؟ داری چه کار می‌کنی؟
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ درست است. خب، به‌راحتی می‌شد دید کودکانی که دچار حملات هراس شده بودند نیاز داشتند تحت مراقبت خودکشی
قرار بگیرند، برای والدین‌شان گریه می‌کردند و برایمان تعریف می‌کردند چگونه به اینجا کشانده شده‌اند.
زیاد طول نکشید تا بفهمیم که با یک مشکل جدی روبه‌رو هستیم.
آن‌ها کودک هستند. منظورم این است که این بار بسیار باارزش است.
ما باید اطمینان حاصل کنیم که این کودکان در خانه‌های امن قرار گیرند.
آن لحظه بود که فهمیدم این یک بحران با این کودکان است.
متوجه شدم که چیزی درست نیست.
و من فکر می‌کنم مهم است که مردم بدانند HHS یک نهاد اجرای قانون نیست.
این به سادگی دانش، مهارت‌ها، صلاحیت‌ها یا تخصص لازم برای اقدام علیه شبکه‌های قاچاق انسان را ندارد.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ درسته.
آنها این کار را نکرده‌اند. و متأسفانه در حال حاضر مسئول انتشار هستند زیرا در انجام آن ناکام ماندند.
... در اینجا نیز تصمیمات سیاسی اتخاذ شد.
متأسفانه، کاهش کنترل‌ها و بررسی‌های امنیتی برای این حامیان فرضی، یک اشتباه بزرگ از سوی تصمیم‌گیرندگان سیاسی بود.
و می‌دانیم که برخی از این حامیان، اعضای سازمان‌های جنایی فراملی هستند.
وزارت بهداشت و خدمات انسانی منابع لازم برای اقدام علیه باندها و مجرمان عالی‌رتبه را ندارد.
متأسفانه سیاست شکست‌خورده مرزهای باز باعث شده است که مجرمان عالی‌رتبه، قاتلان و اعضای
سازمان‌های جنایی فراملی از مرزهای ما عبور کنند.
آنها اکنون حامیان و مراقبان کودکان آسیب‌پذیر نیز هستند.
و این... غیرقابل تصور است!
اما HHS یک نهاد اجرای قانون نیست.
و به همین دلیل آنها به سادگی نمی‌دانند.
شما نکته‌ی مهمی را مطرح کردید و می‌خواهم در این زمینه اطلاعاتی ارائه دهم.
ممکن است برخی از بینندگان و شنوندگان ما در حال حاضر به حفاظت از مرز فکر نکنند.
شما دارید به ICE فکر می‌کنید .
شما به سازمان‌های اجرای قانون که با مهاجرت غیرقانونی سروکار دارند فکر می‌کنید.
با این حال، نکتهٔ حیاتی در کل این بحث این است که کودکان بدون همراه موضوعی برای پلیس مرزی یا ICE نیستند.
این تحت «وزارت بهداشت و خدمات اجتماعی»؛ دفتر اسکان مجدد پناهندگان (ORR) قرار می‌گیرد.
و این همان نهاد دولتی واقعی است که مسئول مراقبت، تأمین نیازها و اسکان کودکان است.
پس این‌ها مدیران مراقبت‌های بهداشتی هستند که این فرایند را مدیریت می‌کنند.
همان‌طور که قبلاً اشاره کردید، آن‌ها مأموران اجرای قانون نیستند.
آنها نمی‌دانند چگونه افراد را بررسی کنند یا بازرسی انجام دهند.
آنها اساساً فقط بدن‌ها را مدیریت می‌کنند.
و آنها با یک سازمان جنایی بسیار پیچیده سروکار دارند.
بله.
و آن‌ها به دنبال یک کالا هستند، و آن کالا همین کودکان خردسال است.
و آنها می‌دانند چگونه از این کودکان سوءاستفاده کنند، آنها را دستکاری کنند، به پول تبدیل کنند و
برای مقاصد خدا می‌داند چه، آنها را گرد هم آورند.
دقیقاً. و این چیزی است که من فکر می‌کنم بینندهٔ معمولی و اکثر مردم اصلاً درک نمی‌کنند: اینکه در دنیا
آدم‌های شروری وجود دارند که کودکان را مانند کالا می‌بینند.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ درست است.
و آنها از آنها برای قاچاق انسان به منظور بهره‌کشی کاری یا قاچاق جنسی و حتی بدتر استفاده می‌کنند.
چون مواد مخدر فقط یک‌بار فروخته می‌شوند؛ به‌عنوان مصرف یک‌باره برای کسی که آن‌ها را می‌فروشد.
بله، آن‌ها برای آن پول می‌گیرند، اما فقط یک‌بار آن را می‌فروشند.
اگر فرزند داشته باشید، می‌توانید هر روز از آن استفاده کنید.
چندین بار. چندین بار در روز، و این یک منبع درآمد مداوم است!
و این چیزی است که مردم باید بفهمند.
اینکه افرادی هستند که این‌گونه فکر می‌کنند و ما باید در سطح سیاسی اقداماتی برای حفاظت از کودکان انجام دهیم!
در حال حاضر جنگی علیه کودکان در جریان است.
مردم باید بیدار شوند و بفهمند که ما می‌توانیم این مشکل را حل کنیم، اما نه با وضعیت فعلی.
این برنامه باید از اساس بازطراحی شود.
و باید اجرای قانون را دوباره وارد معادله کرد.
این امر نیازمند یک قوه مجریه قوی است.
اما او می‌تواند از امروز نجات کودکان را آغاز کند.
می‌تواند همین امروز با تعقیب این عناصر جنایی، قاچاقچیان انسان، آغاز شود.
می‌تواند از امروز برای از بین بردن زیرساخت‌های قاچاق انسان آغاز شود.
اگر افراد مناسب در رأس امور بودند، هنوز هم ممکن است این اتفاق بیفتد.
مطلقاً!
و در برخی موارد کاملاً واضح بود که آدم‌بدهایی که این کودکان را ربوده بودند، از یک آدرس واحد برای
چندین حامی و چندین کودکی که می‌ربودند استفاده می‌کردند.
منظورم اینه که حتی زحمت ساختن آدرس‌های جعلی رو هم به خودشون ندادن.
برخی از این افراد بسیار شلخته و تنبل بودند، به‌طوری که در یک خانه یا آپارتمان چندین «حامی» و شاید
شش یا دوازده کودک در یک آدرس ثبت‌نام شده بودند.
پس برای اینکه بفهمید این سیستم توسط این آدم‌های بد سوءاستفاده می‌شد، نیازی به یک فرآیند فوق‌العاده تحلیلی ندارید.
بله. هر کسی که اندکی با تحلیل داده‌ها آشنا باشد می‌تواند ببیند که منطقی نیست یک حامی دو آدرس متفاوت داشته باشد یا
سه حامی در یک آپارتمان زندگی کنند و حامی چندین کودک باشند.
این که علم موشکی نیست.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ درست است.
و این واقعیت که این برنامه در شکل فعلی خود برای مدت طولانی اجرا شده است، مدرک دیگری است بر اینکه مسئولان
به‌وضوح قادر به شناسایی شبکه‌های قاچاق انسان و محافظت از کودکان در برابر قاچاقچیان نیستند.
بنابراین برای نجات این کودکان باید یک تغییر بنیادین رخ دهد!
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ آیا عکاسی از این کودکان و گرفتن اثر انگشتشان روتین بود؟
اثر انگشت؟ نه. ما از بچه‌ها عکس گرفتیم.
این یک اطلاعات مهم دیگر است که باید بدانید. HHS یک عکس از کودک دارد.
وزارت بهداشت و خدمات انسانی اطلاعات دارد. آنها فقط آن را به اشتراک نمی‌گذارند.
بله. پس این‌ها نشانه‌های قابل‌اعتماد هستند.
این‌ها سرنخ‌های قابل استفاده هستند.
بله.
منظورم این است که اگر این سه سال پیش اتفاق افتاده بود، خدا می‌داند کجا بودند.
اما کارهای تحقیقاتی بنیادی وجود دارد که می‌توان انجام داد؛ پلیس می‌تواند آدرس‌ها و افراد
را شناسایی کرده و به جستجوی کودکان بپردازد.
شما یک عکس دارید. و حالا او دیگر دختر دوازده‌ساله نیست، شاید حالا چهارده‌ساله باشد، اما شما هنوز عکس او
را دارید و یک توصیف کلی و شاید حتی سرنخی از هویت او.
بنابراین تعدادی تحقیق پلیسی وجود دارد که می‌توان در مرحله مقدماتی انجام داد تا مشخص شود چه کسانی را می‌توان فوراً نجات داد.
قطعاً!
و همچنین اینکه آن مجرمانی که باید تحت پیگرد قانونی قرار گیرند، چه کسانی هستند؟
دقیقاً .
تارا روداس: چون اگر صد کودک به‌وضوح به یک آدرس تحویل داده شوند، طبیعتاً مجموعه‌ای از اطلاعات وجود دارد که باید
مستقیماً به مقامات انتظامی ارجاع داده شود تا بتوانند تحقیق کنند.
اما آن‌ها داده‌ها را منتشر نمی‌کنند، کریس.
باورنکردنی است.
سناتور گراسلی شکایت کیفری مطرح کرده است.
سناتور گراسلی سال‌هاست که برای این کودکان بدون همراه کمپین می‌کند.
او در ماه ژوئیه در سنا جلسات استماع برگزار کرد.
او در واقع شکایات کیفری را نزد اف‌بی‌آی و وزارت امنیت داخلی ایالات متحده (DHS) ثبت کرد، اما وزارت بهداشت و خدمات انسانی ایالات
متحده (HHS) حتی با وجود احضاریه‌ها از ارائه داده‌ها خودداری کرد.
آنها به آن پاسخ ندادند.
در اکثر موارد، این تنها منجر شد که تحقیقات وزارتخانه بتواند کمتر از ۴٪ از اهداف خود را شناسایی کند.
پس کمتر از ۴٪ از کودکانی که به دنبالشان بودند و کمتر از ۴٪ قاچاقچیان، زیرا HHS همکاری
نمی‌کند و داده‌ها را در اختیارشان قرار نمی‌دهد.
این غیرقابل تصور است.
وزارت بهداشت و خدمات انسانی ایالات متحده چه می‌گوید؟ آنها چگونه این را توجیه می‌کنند؟
آیا آنها دارند به مقررات حفاظت از داده‌ها استناد می‌کنند یا چه خبر است؟ این عدم همکاری مضحک چیست؟
چی؟... بله. منظورم اینه... معمولاً یه بهونهٔ سست می‌آورن، هرچقدر هم که مسخره باشه.
اما دست‌کم وانمود می‌کنند که از قانون پیروی می‌کنند یا از جوانان و حریم خصوصی محافظت می‌کنند.
آیا این بهانه‌ی توست؟
بله، آنها می‌گویند این حریم خصوصی حامی است و برایشان از هر چیز مهم‌تر است.
و این به نوبهٔ خود کاملاً تفکر اشتباهی است.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ بله. بله.
حامیان هرگز مجبور نیستند به ORR گزارش دهند.
پس ما یک کودک را به کسی می‌سپاریم که دیگر هرگز مجبور نخواهد بود از دولت فدرال تماسی دریافت کند.
این اصلاً هیچ معنایی ندارد.
یک کودک در مرز ظاهر می‌شود و شماره تلفن و نام فردی را در ایالات متحده دارد.
داده‌ها را چگونه به‌دست آورد؟
خب، بچه‌ها به ما می‌گویند که آن را در راه اینجا گرفته‌اند.
بله. و سپس این را به پلیس مرزی عالی ما منتقل می‌کنند که به‌عنوان نقطه تماس ایالات متحده عمل می‌کند.
۱۲۳۴۳۲۱ درست است.
این نقطه تماس ایالات متحده سپس باید کودک را ظرف ۷۲ ساعت به HHS تحویل دهد.
هدف ما این بود که کودک را ظرف ۱۰ تا ۱۴ روز به نقطه تماس ایالات متحده تحویل دهیم.
آن‌ها به اصطلاح «حامیان» ما بودند.
من معتقدم مردم نمی‌دانند که ظرف دو هفته، کودکان به افرادی در ایالات متحده تحویل داده می‌شوند که هرگز
مجبور نخواهند بود به تماس دیگری از سوی دولت پاسخ دهند.
ما حضانت را تحویل می‌دهیم. همین.
خداحافظ! موفق باشی. باورنکردنی است!
ما هرگز با کودکان آمریکایی این‌طور رفتار نمی‌کنیم.
و من نمی‌دانم چرا با کودکان مهاجر این‌گونه رفتار می‌کنیم.
: بله. می‌خواهم چیزی بگویم که ممکن است بی‌اهمیت به نظر برسد، اما منظورم این نیست؛ می‌خواهم چیزی بسیار مشخص را بیان کنم.
در این کشور مکان‌هایی وجود دارد که بدون انجام بررسی کامل سوابق و پیگیری، نمی‌توانید سگی را به سرپرستی بگیرید.
و منظورم دقیقاً همین است؛ من خودم این را از نزدیک تجربه کرده‌ام.
شما به یک رویداد پذیرش سگ می‌روید، باید فرم‌ها را پر کنید، مدارک شناسایی‌تان را ارائه
دهید و آن‌ها شما را بررسی و بازجویی می‌کنند.
سگ را می‌گیرید و سپس بازدیدی از منزل انجام می‌شود.
واقعاً به همین شکل کار می‌کند.
ما آگاهی و دغدغه‌ی بیشتری داریم و سازوکاری برای بررسی دوباره‌ی سلامت و رفاه سگ داریم.
و من عاشق سگ هستم.
پس من این را می‌فهمم و از آن شکایتی ندارم.
برای من شخصاً، این رفتار نابرابر خیلی... بی‌ملاحظه و دیوانه‌وار از سوی HHS است.
منظورم این است که هیچ بهانه‌ای، هیچ توضیحی برای آن وجود ندارد.
: بله، هیچ توضیحی برای آن وجود ندارد، جز اینکه این یک کسب‌وکار با فروش سالانه چند میلیارد دلاری است.
بیایید روی همین بمانیم.
می‌خواهم در مورد پول صحبت کنیم.
این یک کسب‌وکار پولی است.
می‌بینید، به هر حال، خیلی ساده بخواهیم بگوییم، آن‌ها دارند بچه‌ها را می‌فروشند، مگر نه؟
۱۲۳۴۳۲۱ این یک کالا است، پول دست‌به‌دست می‌شود و ... آنها خود کالای قاچاق هستند که در حال حمل‌اند.
چه کسی از این سود می‌برد؟ چه کسی؟
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ بسیاری از پیمانکاران و سازمان‌های غیردولتی سالانه میلیون‌ها و میلیون‌ها دلار درآمد کسب می‌کنند.
: خب، منظورم اینه… بیایید کمی سازوکارها رو بررسی کنیم، فقط برای اینکه مردم بفهمن چطور کار می‌کنه:
اگر از مرز عبور کنند، دستگیر خواهند شد.
اما چه کسی آنها را جمع می‌کند؟
گاهی مأموران پلیس مرزی هستند، اما گاهی مأموران پلیس مرزی صرفاً مردم را دور هم جمع می‌کنند و یک اتوبوس یا مینی‌بوس می‌فرستند.
و حدس بزن چی! این اتوبوس یا مینی‌ون متعلق به یک شرکت اتوبوس‌رانی یا حمل‌ونقل است.
آنها این کار را از روی مهربانی محض انجام نمی‌دهند.
آنها از سوی دولت مأمور شدند تا اتوبوس‌ها را بین نقطهٔ A و B یا بین مرکز پذیرش A و مرکز پردازش C به کار گیرند.
اما این یک سرویس اتوبوس است.
و آنها می‌روند... نمی‌دانم، روزی ده تا بیست اتوبوس.
بیش از این.
بله، منظورم فقط اینه که در یک بخش مشخص از مسیر، سرعت بین ۱۰ تا ۲۰ باشه، درسته؟
این‌ها سفارش‌های عظیم حمل‌ونقل هستند: اتوبوس‌ها، مینی‌بوس‌ها و غیره، و علاوه بر آن هزینه‌های پرواز هم وجود دارد.
و بعد این سازمان‌های غیردولتی هستند که صرفاً اصطلاح کلی برای سازمان‌های غیردولتی است، اما راستش را بخواهید
و متأسفم که این را اعتراف می‌کنم، اغلب این‌ها سازمان‌های کلیسایی هستند که راهی پیدا کرده‌اند…
منظورم اینه که احتمالاً اولش نیتشون خوب بود، می‌خواستن به مردم کمک کنن، خدا نگهدارشان باشه، این خیلی خوبه.
اما بعداً برای آن‌ها به کسب‌وکار پرسودی تبدیل شد.
و هم سازمان‌های غیردولتی سکولار و هم سازمان‌های غیردولتی مبتنی بر کلیسا وجود دارند.
برخی از آن‌ها کارشان را به‌عنوان نیکوکارانی که می‌خواستند به مردم کمک کنند آغاز کردند، و
برخی دیگر صادقانه فقط به پول علاقه‌مند هستند.
اما در اینجا هم به ازای هر نفر، تقریباً به‌صورت سرانه، بابت هزینه‌های پردازش و رسیدگی به این افراد پول
دریافت می‌کنند – و دقیقاً از این طریق پول به دست می‌آید.
این مستلزم هزینه‌ای هنگفت است؛ ما در اینجا از صدها میلیون دلار صحبت می‌کنیم.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ بله! صدها میلیون، هر ماه.
به نظر من چیزی که بعضی‌ها نمی‌توانند درک کنند این است که قراردادی که من برای وب‌سایتی که روی آن کار
می‌کردم داشتم، ماهانه بیش از صد میلیون ارزش داشت.
هیچ‌کس فکر نمی‌کند: «وای! من همین‌طوری قراره افشا کنم که آژانس یا پیمانکارم داره این
همه پول رو می‌گیره و بچه‌ها رو قاچاق می‌کنه.»
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ خب...
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ببخشید!
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ مهم نیست!
پس این یک کسب‌وکار عظیم است.
سپس هست... منظورم این است، این‌ها هزینه‌ها و مخارج قرارداد دولت باز هستند.
و چپ‌گرایان فریاد می‌زدند: «می‌خواهی چه کار کنی؟ فقط بگذار آنها در بیابان بمیرند؟»
فکر می‌کنم این نوعی استدلال بی‌اساس است — هیچ‌کس آن را حمایت نمی‌کند.
اما جنبهٔ دیگری هم وجود دارد، یعنی معاملات غیرقانونی و مجرمانهٔ پول که به‌طور مخفیانه انجام می‌شوند.
۱۲۳۴۳۲۱ و این دقیقاً همان نقطه‌ای است که دولت کنترل را از دست می‌دهد.
درسته؟ به محض اینکه این بچه‌ها را به هر کسی که نمی‌دانیم تحویل بدهد، ماجرا تبدیل می‌شود به قاچاق جنسی، کار کودکان، مجموعه‌ای
از کارهای دیوانه‌وار، عجیب، جنایی و منحرفانه‌ای که ممکن است برای سوءاستفاده، دستکاری و بهره‌کشی از جوانان انجام شود…
و بعد هم کل جنبه تاریک این کسب‌وکار، فعالیت‌های جنایی مخفی. خدا می‌داند چقدر پول در میان است. هیچ‌کس نمی‌داند.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ بله، بله. و کریس، ما کودکان را از خانواده‌هایشان و کشورشان جدا می‌کنیم.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ درسته.
این همان چیزی است که مردم اصلاً نمی‌فهمند.
در اصل، برنامه – منظورم نیت فرمانده است – این چیزی است که ما درباره‌اش صحبت می‌کنیم.
هدف نهایی این برنامه چیست؟
من فکر می‌کردم این ادغام خانوادگی است، و افرادی که در ابتدا این برنامه را مطرح کردند گفتند: «خب، این ادغام خانوادگی است.»
با این حال، در حال حاضر چنین نیست.
۱۲۳۴۳۲۱ هانا درایِر از نیویورک‌تایمز بر اساس داده‌های خود – پس از ارزیابی داده‌ها – فاش کرده است که در برخی
مناطق پستی کمتر از ۱۰٪ کودکان به دیدار والدین خود می‌روند.
این «اتحاد مجدد خانواده» نیست.
این یک عملیات جنایی در مقیاس وسیع است!
کودکان در کارخانه‌های استثمارگر به کار گرفته می‌شوند.
کودکان برای بردگی جنسی فروخته می‌شوند. خودشان این را گفتند.
کودکان سه سال بعد، چون آنتونی روبین از مک‌کرِکر واقعاً آن‌ها را پیدا کرد و کودکانی که سه سال
بعد گفتند: «ببین، من هنوز در اسارت بدهی هستم.»
من هنوز پولی را که به کسی که هزینه قاچاقم را اینجا پرداخت بدهکارم، نپرداخته‌ام...
سه سال بعد، این بچه‌ها هنوز بدهی دارند.
باورکردنی نیست که اینجا چه خبر است!
بله. و کریس، فکر می‌کنم مردم همین را درک نمی‌کنند یا شاید هرگز نتوانند تصور کنند که یک فرد بیمار چه می‌کند با یک کودک.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ درسته.
و این، فکر می‌کنم، یکی از وحشتناک‌ترین چیزهایی است که تا به حال دیده‌ام.
این‌که مجبور شدم به این تاریکی نگاه کنم و فکر کردم: خدای من، آدم‌هایی هستند که چنین کارهایی می‌کنند.
اما همچنین پزشکانی و پرستارانی هستند که من شخصاً با آن‌ها صحبت کرده‌ام.
منظورم اینه که، می‌دونی، در حالی که اشک می‌ریختند گفتند: «تارا، یک دختربچهٔ هفت‌ساله بود که همهٔ این بیماری‌های مقاربتی را داشت.»
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ درسته.
منظورم اینه که مردم نمی‌فهمند آدم‌های شرور با بچه‌ها چه می‌کنند.
و ما آنها را به دست مجرمان سپردیم.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ درست است.
من مردم را تشویق می‌کنم که به اسنادی که سناتور گراسلی در ۱۱ ژوئیه منتشر کرد، نگاهی بیندازند.
می‌توانید بیانیه مطبوعاتی او را ببینید و متوجه شوید که این دولت کودکان را در اختیار اعضای گروه MS-13 قرار داده است . باشه؟
آن‌ها جنایتکاران بی‌رحم هستند. چرا باید به آن‌ها بچه‌ها را بدهیم؟
آنها اعضای شناخته‌شده سازمان‌های جنایی فراملی هستند.
۱۲۳۴۳۲۱ این فراتر از تصور است.
و راستش، کریس، اگر با چشم‌های خودم ندیده بودم، باور نمی‌کردم که دولت فدرال تبدیل به یک سرویس تحویل با دستکش سفید شده باشد.
منظورم اینه که او عملاً واسطه یک سازمان قاچاق کودکان است.
بله، آنها آن را انجام می‌دهند.
منظورم این نیست که آن‌ها به نوعی درگیرش باشند. آن‌ها دارند آن را اجرا می‌کنند.
آنها در حال اجرای طرحی برای ربودن و سوءاستفاده از این کودکان هستند. این بازی آنهاست.
بله.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ این عملیات شماست.
بله. و جدا کردن آنها از خانواده‌هایشان در خانه با فریب دادنشان، قاچاق انسان است.
این کلاهبرداری خشونت‌آمیز یا اجبار است.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ درست است.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ خب، بچه‌ها و والدین‌شان، چون بچه‌ها به ما گفتند.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ درسته.
می‌دانی، هر کسی می‌تواند استدلال‌های خودش را داشته باشد.
ما نگاه کردیم و من چشمان کودکان ترسیده را دیدم.
من این را می‌دانم چون بچه‌ها به من و دیگران گفتند.
و گزارش‌هایی با اظهارات کودکان وجود دارد. این را نمی‌توان انکار کرد.
بچه‌ها گفتند: «می‌دونی، وقتی تو خونه در گواتمالا بودم، فقط روزی ۲.۵۰ پوند درمی‌آوردم.»
اما قاچاقچی انسان اینجا در تگزاس به من گفت که اگر از خانه بروم، می‌توانم به ایالات متحده بیایم و در ساعت ۶ پوند درآمد داشته باشم.
کودک و والدینش معتقدند که کودک به اندازه‌ی ایلان ماسک ثروتمند خواهد شد.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ درسته.
از ۲.۵۰ پوند در روز تا ۶ پوند در ساعت.
و به سادگی غیرقابل تصور است که ما گروه‌های آسیب‌پذیر جمعیت را جذب کنیم.
و از گواتمالا کودکانی بومی می‌آیند که حتی اسپانیایی هم صحبت نمی‌کنند.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ دقیقاً.
پس ما واقعاً باید به این فکر کنیم که اینجا چه خبر است.
دستورالعمل‌های جدید باید معرفی شوند.
افرادی که در اجرای قانون تجربه دارند باید بتوانند از کودکان محافظت کنند.
و وزارت بهداشت باید داده‌ها را منتشر کند تا بتوان کودکان را پیدا کرد و مجرمان را تحت پیگرد قانونی قرار داد.
ما نمی‌توانیم اجازه دهیم این اتفاق در ایالات متحده برای کودکان آسیب‌پذیر و خردسال بیفتد.
این واقعاً غیرقابل تصور است.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ بله! ما باید حیواناتی را که شبکه‌هایی را اداره می‌کنند که این کار را انجام می‌دهند، تحت پیگرد قانونی قرار دهیم.
به نظر من، باید مقامات دولتی را که این تصمیمات را اتخاذ کردند و باعث وقوع این اتفاق شدند، تحت پیگرد قانونی قرار دهیم.
آنها در دسته‌ای منحصر به فرد هستند. اما آنها نیز باید پاسخگو باشند.
البته، مغزهای متفکر جنایی پشت این ماجرا باید تحت پیگرد قانونی قرار گیرند.
و سپس باید این کودکان بیچاره را نجات دهیم.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ مصاحبه با تارا روداس در اکتبر ۲۰۲۴ انجام شد، پیش از آنکه دونالد ترامپ
بار دیگر به‌عنوان رئیس‌جمهور ایالات متحده انتخاب شود.
پس از انتخابات، رابرت اف. کندی جونیور، وزیر جدید بهداشت دولت ترامپ، در جلسه کابینه رسماً اعلام کرد که
وزارت بهداشت تحت دولت بایدن خود را «شریک جرم قاچاق کودکان برای مقاصد جنسی و بردگی» کرده است.
پس آیا ترامپ تغییری به سوی بهتر ایجاد کرده است؟
روزنامه‌نگار تحقیقی رایان ماتا در این مورد شکاک است.
او سال‌هاست تلاش می‌کند بفهمد کودکان گمشده کجا هستند و تاکنون چندین مستند در این زمینه ساخته است.
در مصاحبه‌ای در مهٔ ۲۰۲۵، او از اینکه دولت ترامپ پس از ۱۰۰ روز از آغاز به کار هنوز
۳۰۰٬۰۰۰ کودک را بازنگردانده بود، ابراز ناامیدی کرد.
او اشاره می‌کند که دولت شماره‌های تلفن همراه و آدرس حامیانی را که کودکان نزد آن‌ها قرار داده شده‌اند در
اختیار دارد و می‌تواند به‌راحتی آن‌ها را ردیابی کند.
او همچنین نحوهٔ مدیریت برنامه‌های ساوث‌وست کی توسط دولت را مورد انتقاد قرار داد.
ساوث‌وِست کی پروگرامز یک سازمان بزرگ مستقر در ایالات متحده است که در چندین ایالت فعالیت می‌کند.
این مجموعه طیف گسترده‌ای از خدمات را ارائه می‌دهد، از جمله اسکان پناهندگان برای مهاجران خردسال بدون همراه.
رایان ماتا قانع است که ۳۰ تا ۴۰ مؤسسه در این برنامه بزرگ‌ترین شبکه‌های قاچاق کودکان را تشکیل می‌دهند.
آنها آن‌قدر تهاجمی بودند که حتی دادستان کل بایدن، مریك گارلند، علیه این مؤسسات شکایت کرد، زیرا گفته
می‌شود کودکان در آنجا مورد تجاوز قرار گرفته‌اند.
با این حال، پم بوندی، دادستان کل دولت ترامپ، پس از به قدرت رسیدن نسبتاً سریع تصمیم گرفت که این دادخواست باید کنار گذاشته شود.
این واقعاً شگفت‌آور است، با توجه به اینکه اعلامیهٔ اولیه تخلیهٔ باتلاق بود.
با توجه به اظهارات وزیر بهداشت کندی مبنی بر اینکه وزارتخانه او در این تجارت جنسی کودکان تحت دولت قبلی
دست داشته است، جای تعجب است که تحقیقات قانونی کجاست.
اگر تارا روداس می‌گوید که کامالا هریس مسئول بزرگ‌ترین عملیات قاچاق انسان و قاچاق جنسی بوده است، باید هر چه سریع‌تر
تحقیقاتی دربارهٔ او و مسئولان مربوطه در وزارت بهداشت آغاز شود.
با این حال، هنوز نشانی از آن دیده نمی‌شود.
در جریان کارزار انتخاباتی‌اش برای اولین دوره ریاست‌جمهوری، ترامپ پیش از آن قصد خود را
برای زندانی کردن هیلاری کلینتون اعلام کرده بود.
با این حال، حتی پس از انتخابات هیچ تحقیقی آغاز نشد.
در رسوایی اپستین نیز، دولت ترامپ تاکنون در عمل به وعده خود برای تحقیق و افشای حقایق ناکام مانده است.
این موضوع وقتی تعجب‌آور نیست که در نظر داشته باشیم بسیاری از قربانیان و شاهدان گزارش می‌دهند اپستین تنها عمل نمی‌کرد، بلکه
بخش‌های وسیعی از نخبگان سیاسی و اجتماعی در این رسوایی دست داشتند.
این سؤال مطرح می‌شود که آیا در مورد قاچاق کودکان در مرز ایالات متحده، تنها مجرمان کوچک‌تر مورد توجه رسانه‌ها قرار می‌گیرند،
در حالی که ماهی‌های بزرگ، شبکه‌ها، سازمان‌های غیردولتی و افراد دخیل در دولت و وزارتخانه‌ها بار دیگر دست‌نخورده باقی می‌مانند.
تا زمانی که این موارد پنهان نشده باشند، باید فرض کرد که موفقیت‌های ارائه‌شده صرفاً یک حقهٔ دودی برای منحرف کردن توجه مردم هستند.