Ing taun 2021, Tara Rodas njabat ing posisi senior ing sawijining pusat panampungan kanggo
bocah-bocah sing teka tanpa wong tuwa ing Amerika Serikat.
Dheweke nanggapi ajakan saka pamaréntahan Biden kanggo mbantu krisis sing nyangkut para pangungsi sing isih
ngisor umur, sing wektu kuwi padha nyabrang tapel wates kidul Amérika Sarékat kanthi akèh-akèhé.
Dheweke kepengin mbantu nglumpukake maneh bocah-bocah karo keluargané.
Nanging, dheweke cepet nyadari yen ana sing ora bener karo bocah-bocah.
Padha ngalami serangan panik, padha njerit nyuwun tulung marang wong tuwane, lan kandha yen dheweke wis
dipikat menyang Amerika Serikat dening para penyelundup.
Rodas nyelidiki lan mbukak jaringan perdagangan bocah sing gedhé.
Dadi dheweke dadi pelapor, sing saiki lagi berjuang kanggo mbukak jaringan-jaringan iki lan njaluk tanggung jawab.
Ing wawancara sing nyentuh ati karo Chris Farrell, dheweke nyritakake panemuan-panemune.
Iki mbukak carane bocah-bocah iki diserahake marang para penjahat sing banjur meksa dheweke kerja paksa utawa dadi pelacur.
Dheweke nyritakake babagan para dhokter sing kanthi nangis nerangake carane sanajan bocah-bocah paling cilik uga tatu
amarga kekerasan seksual sing parah lan nandhang penyakit sing ditularake liwat hubungan seksual wiwit umur sekolah dasar.
Dheweke nerangake carane negara nyubsidi perdagangan bocah iki kanthi milyaran paun, yèn ana 325.000 bocah sing
saiki dianggep ilang, lan yèn Departemen Kesehatan ngalangi penyelidikan sing banget dibutuhake.
Delengen cuplikan video karo Tara Rodas ing ngisor iki.
Wawancara kasebut dilakokaké ing Oktober 2024, sadurungé pamilihan umum AS sing pungkasan.
Ing pungkasan program, mula kita bakal mbahas perkembangan ing babagan iki ing sangisoré pamaréntahan AS saiki.
Aku Chris Farrell, lan iki On Watch.
Sugeng rawuh ing On Watch, podcast saka Judicial Watch, ing ngendi kita nyawang mburi judhul warta kanggo nyedhiyakake crita-crita
sing media arus utama pancen ora kepengin sampeyan ngerti.
Kita nyoba mbangun maneh apa sing wis dilalekake lan nerangake sing ora bisa dipahami.
Dina iki kita duwe kabeh telu unsur iki kanggo sampeyan.
Kita manèh nampani sawijining wanita sing banget wani, pelapor sing nemokake lan mbukak krisis perdagangan manungsa, perdagangan
seks, lan kekerasan marang bocah sing nggumunake ing negara kita.
Kita nampani Tara Rodas. Sugeng rawuh, Tara!
Chris, matur nuwun sanget wis ngajak aku ing programmu dina iki.
Aku banget matur nuwun marang sampeyan lan Judicial Watch amarga terus madhangi apa sing kita ngerti minangka perdagangan
bocah sing disponsori negara lan dibiayai dening pajak.
Tepat. Lan pamirsa lan pamireng setya saka podcast kita mesthi bakal kelingan.
Lan aku ngerti kowe kelingan, amarga wawancara pisanan kita ing Juli 2023, kira-kira luwih saka setaun kepungkur,
watara 14 wulan kepungkur, nduwé pamirsa sing akèh banget.
Kita ngajak Tara dadi tamu kanggo ngomongake pengalamane ing pusat panriman lan pangolahan
kanggo bocah-bocah sing teka tanpa wong tuwa.
Critane ora bisa dipercaya. Aku kira kita wis ngomong luwih saka sakjam.
Kanca-kancaku ing kene bakal nyambungake episode lawas karo sing anyar supaya kowe bisa nonton loro-lorone yen durung nonton.
Nanging mung minangka titik wiwitan, minangka titik rujukan sing padha, Tara, critakna marang kita kepiye kowe ngerti
babagan perdagangan bocah sing nggegirisi lan kejem iki sing disponsori negara, kepiye kowe dadi sadar babagan iki.
Bener, Chris, pamirsa sampeyan bisa uga kelingan yèn ing wiwitan taun 2021, pamaréntahan
Biden-Harris ngetokaké ajakan marang kabèh pagawé federal.
Padha kandha yèn kowe pegawai federal, kowe kudu ninggalaké wewenang lokalmu kanggo
mbantu ngatasi krisis ing tapel wates kidul.
Lan iki pancen krisis bocah-bocah sing ora ditemani.
Bocah-bocah sing teka ing tapel wates kita tanpa kulawarga, tanpa wong tuwa.
Lan banjur tujuane yaiku nglumpukake bocah-bocah iki karo para sponsor saka Amerika Serikat.
Lan aku kira iku babagan program reunifikasi kulawarga.
Aku kira aku bakal nglukis lan main teka-teki potongan karo bocah-bocah nalika padha ngenteni supaya bisa
kumpul maneh karo wong tuwane ing kene ing Amerika Serikat.
Nanging kuwi dudu intine. Niyat paling apikmu pancen ora ana gandhengane karo apa sing sejatine kedadeyan.
Bener. Lan apa sing aku lan akèh pejabat federal liyane sing melu ing misi iki ora ngerti...
Ora ana sing ngerti yèn bocah-bocah wis diculik liwat program iki lan dieksploitasi luwih saka sepuluh taun.
Iku pancen ngagetake tenan.
Dadi aku ora ngerti apa-apa bab iki nalika aku kandha, "Hei, iki aku, kirimna aku. Aku pengin mbantu bocah-bocah iki."
Bojo aku saka El Salvador. Aku bisa basa Spanyol.
Lan aku mikir, iki bakal dadi misi kemanusiaan ing uripku. Bakal fantastis.
Bener.
Mung kanggo mangerteni yen bocah-bocah ora ngerti ngendi dheweke digawa.
Lan kuwi ngagetake.
Lan nalika kita ngomongake babagan bocah, asring kita mikir: Oh, kuwi umuré 14 taun, ya isih bocah tenan, nanging sing umuré 16
utawa 17 taun mesthi luwih mateng tinimbang sing umuré 10 taun.
Nanging kowe ora mung ngomongake babagan wong enom kaya iki, kowe ngomongake babagan bocah cilik.
Bener.
Maksudku, bayi-bayi tenan dikirim nyabrang tapel wates mlebu Amerika Serikat.
Ya. Bayi lan bocah cilik. Ora bisa dibayangake.
Nanging Carlos Arellano, pelapor saka MVM (perusahaan keamanan AS), nggawa bayi umur telung wulan.
Dadi, wong-wong kudu ngerti kuwi.
MVM iku perusahaan keamanan sing ditugasake ngangkut bocah-bocah iki – ora kabeh, mesthi, nanging padha nduweni peran ing iki.
Padha duwe kontrak karo pamaréntah Amérika Sarékat kanggo ngangkut wong-wong.
Ya. Lan kita lagi ngomong babagan yuta-yuta paun kanggo ngangkut bocah-bocah iki.
Iku pancen nggumunake. Lan umuré mung telung wulan.
Lan, Chris, aku bakal mbantah yèn sawatara bocah sing tak delok nganggo mripatku dhéwé iku remaja, kalebu bocah lanang remaja.
Nanging padha asalé saka komunitas pribumi ing Guatemala, padha nganggo dialek Maya lan ora bisa basa Spanyol.
Bener.
Padha pancen ora duwe pertahanan.
Sawetara bocah iki durung tau sekolah.
Dheweke ora bisa maca. Dheweke ora bisa nulis.
Lan banjur padha teka ing kene lan kudu makarya paksa.
The New York Times wis nglaporake bab iki.
Kaget tenan yèn nganti saiki durung ana siji waé sing tumindak kanggo nylametaké bocah-bocah iki.
Ya, maksudku, kuwi pancen bagean sing menarik banget saka crita, amarga kowe cetha wis nduwé pengalaman
pribadhi ing pusat pangolahan kanggo bocah-bocah iki.
Cerita sing luwih gedhé malah wis dilaporaké.
Aku yakin iku seri telung bagean ing New York Times sing nglaporake babagan tenaga kerja bocah
ing pabrik pangolahan daging lan panggonan liya.
Ya.
Lan wong bakal mikir yen ana ing sisih kiwa, ing sakupenge Biden lan Harris, iki bakal dicathet kanthi semboyan: "Ya
Gusti, malah piranti propagandha kita dhewe, New York Times, kandha yen kita sing nyebabake krisis."
Nanging entah kepiye wis dilaporake. Maksude, kowe kudu muji dheweke amarga wis melaporake.
Iku nggegirisi. Nanging kayane ora ana efek utawa reaksi, ora ana apa-apa.
Ora, ora ana pangaribawa apa-apa. Ora ana langkah-langkah sing dijupuk kanggo nylametake bocah-bocah iki.
Lan aku mikir kuwi salah siji saka bab sing paling medeni.
Nalika kita miwiti nglaporake kasus perdagangan manungsa ing Juni 2021, kita kira kira ana 50 bocah sing kena pengaruh.
Nanging nalika kita rampung, kita wis ngolah luwih saka 8.300 kasus ing kurang saka enem wulan liwat
fasilitas intake Pomona Fairplex ing ngendi aku kerja.
Kita mikir, 'Ya Tuhan, iki mengaruhi ewonan bocah,' amarga kita weruh kasus-kasus saka lembaga-lembaga sing beda banget.
Nanging banjur, ing taun 2023, Hannah Dreier mbukak ing New York Times yèn ana 85.000 bocah sing wis ilang.
Lan nalika pungkasan kita mbahas iki, kira-kira angka kuwi sing kita gunakake kanggo ngukur krisis.
Nanging sejatine, kahanané luwih parah tinimbang kuwi. Ana papat kaping luwih akèh.
Aku nganggep angka sing saiki digunakake iku bisa dipercaya lan wis didokumentasikake kanthi apik, sanajan isih mung perkiraan.
Jumlah saiki ana 325.000 bocah sing wis ilang.
Padha ilang. Ora ana sing ngerti kepiye kahanané utawa ing endi padha ana.
Padha mung ngilang. Padha diculik lan ngilang.
Ya. Lan sing medeni yaiku ora ana siji wae sing nindakake apa-apa kanggo nylametake bocah-bocah iki.
Lan wong-wong kudu mangerteni yen iki masalah politik.
Kita bisa miwiti operasi nyelametake bocah paling gedhé sing tau dicoba ing sajarah manungsa yèn HHS gelem ngeculake data.
Chris, aku kira iki bab sing umume wong ora ngerti.
Wong padha mikir, "Ya Gusti! Bocah-bocah wis ilang! Aku kudu apa?"
Lan padha pracaya yèn ora bisa nindakaké apa-apa utawa yèn ora ana sing bisa ditindakaké.
Sejatine, pamaréntah federal ora mung nduwé data babagan bocah-bocah mau, nanging uga babagan wong tuwa asuh sing
wis nampani bocah-bocah mau, uga informasi rinci babagan wong tuwa asuh mau, kaya ta alamat pungkasan sing dingerteni.
Nanging padha ora bakal tumindak marang wong-wong mau lan ora bakal mbukak data kasebut; sanajan nganggo
subpoena, Departemen Kesehatan ora bakal nerusake informasi iki marang badan penegak hukum.
Lan amarga pamaréntah iki nyimpen data iki lan ndhelikaké saka badan penegak hukum, ora ana
sing ngerti ing ngendi luwih saka 320.000 bocah.
Lan kuwi ora bisa ditampa.
Miturut panemuku, tanpa nyengkuyung asil utawa posisi tartamtu, iki informasi sing pancen penting banget kanggo kesadaran umum.
Pemilihan nasional bakal dianakake ing sawetara dina ngarep, lan wong-wong bakal nggawe
keputusan lan ngisi kertas suara utawa narik tuas.
Sampeyan kudu nggawe keputusan kanthi informasi sing cukup.
Mula, miturut panemuku, pejabat tapel wates kita Kamala Harris mimpin operasi perdagangan manungsa
lan perdagangan seks paling gedhé ing sajarah donya.
Lan supaya luwih cetha, kita loro padha ngomong babagan perdagangan bocah ing kene.
Sampeyan duwe kawruh lan pengalaman langsung ing babagan iki.
Sampeyan wis ngamatake.
Aku ngerti yen sampeyan ngomong ing kene dina iki minangka individu pribadi, nanging untunge sampeyan
asalé saka jagad profesional para inspektur umum.
Mula saka iku, aku bakal nggunakake ungkapan sapopoe utawa slang.
Kowe rada luwih pinter tinimbang wong rata-rata.
Sampeyan ngerti apa sing sampeyan deleng nalika sampeyan diadhepi praktik penipuan, ngapusi, lan manipulatif kaya ngono.
Kowe pancen pinter ngenali kuwi.
Lan mula kowe weruh apa sing kedadeyan ing fasilitas iki ing Pomona lan kandha, "Hei, enteni sedhela. Kowe lagi apa ing kana?"
Maksudku, critakna marang pamirsa lan pamireng kita sakedhik babagan iki; babagan reaksi refleksmu:
Apa sing sejatine kedadeyan ing kene? Kowe lagi napa?
Bener. Ya, gampang banget ndeleng yen bocah-bocah sing ngalami serangan panik kudu diawasi amarga risiko bunuh
diri, padha nangis nyari wong tuwane lan nyritakake marang kita carane dheweke dipikat tekan kene.
Ora suwe kita nyadari yen kita duwe masalah serius.
Iku bocah-bocah. Maksudku, iku muatan sing larang regane.
Kita kudu mesthekake yen bocah-bocah iki ditempatake ing omah sing aman.
Iku wektu nalika aku nyadari yèn iki krisis karo bocah-bocah iki.
Aku nyadari yen ana sing ora bener.
Lan aku mikir penting kanggo wong-wong supaya padha ngerti yèn HHS dudu lembaga penegak hukum.
Iku pancen ora duwe kawruh, katrampilan, kompetensi, utawa keahlian kanggo tumindak nglawan jaringan perdagangan manungsa.
Bener.
Dheweke durung. Lan sayangé, saiki dheweke tanggung jawab kanggo rilisé amarga dheweke gagal kanggo
Ing kéné uga ana kaputusan politik sing dijupuk.
Sayange, iku kaluputan gedhe saka para pembuat keputusan politik sing nyuda kontrol lan
pemeriksaan keamanan kanggo para sponsor sing diduga kuwi.
Lan kita ngerti manawa sawetara saka sponsor-sponsor iki iku anggota organisasi kriminal transnasional.
HHS ora duwe sumber daya sing dibutuhake kanggo tumindak nglawan geng lan kriminal tingkat dhuwur.
Sayange, kabijakan wates mbukak sing gagal wis nyebabake para penjahat tingkat dhuwur, para pembunuh, lan
anggota organisasi kriminal transnasional nyabrang wates kita.
Saiki padha uga dadi sponsor lan pangasuh kanggo bocah-bocah sing rentan.
Lan iki... iki ora bisa dibayangake!
Nanging HHS dudu agensi penegak hukum.
Lan mulane padha ora ngerti.
Sampeyan wis ngangkat poin sing penting, lan aku kepengin menehi sawetara informasi latar mburi babagan iki.
Sawetara pamirsa lan pamireng kita bisa uga saiki ora mikir babagan pangayoman tapel wates.
Sampeyan lagi mikirake ICE .
Sampeyan mikir babagan badan penegak hukum sing ngurusi imigrasi ilegal.
Nanging, intine ing sakabehe diskusi iki yaiku yen bocah-bocah sing tanpa pangiring dudu urusan polisi tapel wates utawa ICE.
Iki kalebu ing Departemen Kesehatan lan Layanan Sosial; Kantor Penempatan Ulang Pengungsi (ORR).
Lan kuwi lembaga pamaréntah sing saktenané tanggung jawab kanggo ngopeni, nyedhiyakake, lan maringi panggonan kanggo bocah-bocah.
Dadi iki para administrator kesehatan sing ngatur proses iki.
Kaya sing wis kowe sebutake, dheweke dudu petugas penegak hukum.
Dheweke ora ngerti carane mriksa wong utawa nindakake pamariksaan.
Padha saktenane mung ngatur awak-awak.
Lan padha lagi ngadhepi organisasi kriminal sing banget canggih.
Ya.
Lan padha nguber komoditas, lan komoditas kuwi yaiku bocah-bocah cilik iki.
Lan padha ngerti carane nguntungake bocah-bocah iki, memanipulasi, ngowahi dadi dhuwit, lan nglumpukake
bebarengan kanggo apa wae sing Gusti wae sing ngerti tujuane.
Bener. Lan kuwi sing tak kira pamirsa rata-rata lan umume wong ora ngerti: ana wong ala ing
donya sing nganggep bocah-bocah minangka komoditas.
Bener.
Lan padha nggunakake wong-wong mau kanggo perdagangan manungsa kanggo tujuan eksploitasi tenaga
kerja utawa perdagangan seks lan malah luwih parah.
Amarga obat-obatan mung didol sapisan; minangka konsumsi sepisan kanggo wong sing adol obat-obatan.
Ya, padha entuk dhuwit saka kuwi, nanging mung adol sapisan.
Yen sampeyan duwe anak, sampeyan bisa nggunakake saben dina.
Kapinpunan kaping pirang-pirang. Kaping pirang-pirang saben dina, lan kuwi dadi sumber panghasilan sing terus-terusan!
Lan kuwi sing kudu dipahami wong.
Ana wong-wong sing mikir kaya ngene, lan kita kudu njupuk langkah-langkah ing
tingkat politik kanggo nglindhungi bocah-bocah!
Saiki ana perang sing lagi dilakoni marang bocah-bocah.
Lan wong-wong kudu tangi lan nyadari yen kita bisa ngrampungake masalah iki, nanging ora nganggo kahanan saiki kaya ngene.
Program iki perlu dirancang ulang sacara dhasar.
Lan penegakan hukum kudu dibalekake menyang persamaan.
Iki mbutuhake cabang eksekutif sing kuwat.
Nanging dheweke bisa miwiti nylametake bocah-bocah saiki.
Iku bisa diwiwiti dina iki kanthi nuntut para pelaku kejahatan perdagangan manungsa.
Iku bisa diwiwiti dina iki kanggo ngilangi infrastruktur perdagangan manungsa.
Iku isih bisa kelakon saiki yen wong sing pas njabat.
Mesthi!
Lan ing sawetara kasus, cetha banget yèn wong ala sing nyulik bocah-bocah iki padha nggunakake alamat sing padha kanggo
pirang-pirang sponsor lan pirang-pirang bocah sing dijupuk.
Maksudku, padha ora gelem repot-repot nggawe alamat palsu.
Sawetara wong-wong iki pancen sembrono lan males, nganti kowe duwe omah utawa flat ing ngendi sawetara "sponsor" lan mbok menawa
setengah selusin utawa selusin bocah kadhaptar ing siji alamat.
Dadi kowe ora perlu proses sing super analitis kanggo mangerteni manawa sistem iki wis dieksploitasi déning wong-wong ala iki.
Ya. Sapa waé sing nduwéni kawruh sithik babagan analisis data bisa weruh yèn ora masuk akal yèn sponsor mènèhi
loro alamat béda utawa yèn telung sponsor manggon ing siji flat lan nyokong pirang-pirang bocah.
Iki dudu ilmu roket.
Bener.
Lan kasunyatan manawa program iki wis ana ing wangun saiki suwéné suwe dadi bukti manawa wong-wong sing tanggung jawab
pancen ora bisa ngenali jaringan perdagangan manungsa lan nglindhungi bocah-bocah saka para penyelundup.
Mula saka iku, owah-owahan radikal kudu kelakon supaya bocah-bocah iki bisa diselametake!
Apa biasane bocah-bocah iki difoto lan tapak jarine dijupuk?
Sidik jari? Ora. Kita njupuk foto bocah-bocah.
Iku minangka informasi penting liyane sing kudu dingerteni. HHS nduweni foto bocah iku.
HHS nduwé informasi. Nanging padha ora gelem nuduhaké.
Ya. Dadi iki pratandha sing bisa dipercaya.
Iki pitunjuk sing bisa digunakake.
Ya.
Maksudku, yen kuwi kelakon telung taun kepungkur, Gusti waé sing ngerti ing endi panggonané saiki.
Nanging ana karya panyelidikan dhasar sing bisa ditindakake; polisi bisa nemokake
alamat lan wong-wong lan nggoleki bocah-bocah.
Sampeyan duwe foto. Lan saiki dheweke ora maneh bocah wadon umur 12 taun, bisa uga saiki umuré 14 taun, nanging sampeyan isih duwe
fotoné, katrangan umum, lan bisa uga ana pratandha identitasé.
Dadi ana sawetara panyelidikan polisi sing bisa ditindakake ing tahap awal kanggo
mangerteni sapa sing bisa langsung diselametake.
Mesthi!
Lan uga sapa waé para penjahat sing kudu diproses hukum, ta?
Persis .
Tara Rodas: Amarga yen satus bocah cetha dikirim menyang siji alamat, mesthi ana kumpulan informasi sing
kudu langsung diterusake marang aparat penegak hukum supaya bisa nindakake penyelidikan.
Nanging dheweke ora gelem ngeculake data, Chris.
Iku ora bisa dipercaya.
Senator Grassley wis ngajokake laporan pidana.
Senator Grassley wis pirang-pirang taun mbela bocah-bocah sing teka tanpa wong tuwa.
Dheweke nganakake sidang ing Senat ing wulan Juli.
Dheweke pancen ngajokake pengaduan pidana marang FBI lan DHS , nanging HHS nolak
ngeculake data kasebut, sanajan wis ana subpoena.
Padha ora mangsuli.
Ing umume kasus, iki mung nyebabake panaliten Kementerian mung bisa nemokake kurang saka 4% saka targeté.
Dadi kurang saka 4% saka bocah-bocah sing digoleki, lan kurang saka 4% saka para penyelundup, amarga HHS
ora kerjasama lan ora gelem nyedhiyakake data kasebut.
Iku ora bisa dibayangake.
Apa sing diomongake HHS? Kepiye dheweke mbenerake iki?
Apa padha ngetokake peraturan perlindungan data utawa apa? Apa iki ora kerjasama sing konyol?
Apa...? Ya. Maksudku... Biasane padha menehi alesan ringkih, sanajan alesan kuwi konyol tenan.
Nanging paling ora padha pura-pura netepi hukum utawa nglindhungi para mudha lan privasi.
Apa kuwi alesanmu?
Ya, padha kandha yèn iku privasi sponsor, lan kuwi luwih penting kanggo dheweke tinimbang apa waé.
Lan kuwi, sabanjure, pancen salah pikir.
Ya. Ya.
Sponsor ora tau kudu nglapor marang ORR.
Dadi kita nyerahake bocah marang wong sing ora bakal tau maneh kudu nampa telpon saka pamarentah federal.
Iku ora masuk akal tenan.
Ana bocah sing teka ing tapel wates, lan dheweke nduwé nomer telpon lan jeneng wong ing Amerika Serikat.
Kepiye carane entuk data kasebut?
Nah, bocah-bocah kandha marang kita yèn padha entuk kuwi ing dalan menyang kéné.
Ya. Banjur padha nerusake iki marang polisi tapel wates kita sing unggul, sing dadi titik kontak AS.
Bener.
Titik kontak AS iki banjur kudu nyerahake bocah mau marang HHS sajrone 72 jam.
Tujuan kita yaiku nyerahake bocah marang titik kontak AS sajrone 10 nganti 14 dina.
Kuwi sing diarani "sponsor" kita.
Aku yakin wong-wong ora ngerti yèn sajrone rong minggu bocah-bocah diserahaké marang wong-wong ing kéné ing Amérika Sarékat
sing ora bakal tau kudu mangsuli telpon saka pamaréntah manèh.
Kita nyerahake hak asuh. Mung kuwi.
Matur nuwun! Muga-muga sukses karo kuwi. Iku ora bisa dipercaya!
Kita ora bakal nate nambani bocah-bocah Amerika kaya ngono.
Lan aku ora ngerti kenapa kita nambani bocah-bocah migran kaya ngene.
: Ya. Aku bakal ngomong bab sing bisa muni sepele, nanging aku ora maksud kaya ngono;
aku pengin nyatakake bab sing pancen spesifik.
Ana panggonan ing negara iki sing sampeyan ora bisa ngadopsi asu tanpa ngalami
pemeriksaan latar mburi sing tuntas lan tindak lanjut.
Lan aku tenan-tenan ngomong kuwi; aku ngerti iki saka pengalaman langsung.
Kowe menyang acara adopsi asu, kudu ngisi formulir, nampilake identitas, lan padha mriksa lan takon marang kowe.
Sampeyan entuk asu lan banjur ana kunjungan menyang omah.
Kuwi pancen cara kerjane.
Kita saiki luwih waspada lan peduli, lan duwe mekanisme kanggo mriksa kaping pindho kesehatan lan kesejahteraan asu.
Lan aku pecinta asu.
Dadi aku ngerti kuwi lan aku ora ngeluh bab kuwi.
Miturut aku pribadi, perlakuan sing ora adil iki pancen... pancen ora peduli lan edan saka pihak HHS.
Maksudku, ora ana alesan, ora ana panjelasan kanggo kuwi.
: Ya, ora ana panjelasan kanggo kuwi, kajaba yèn kuwi sawijining bisnis kanthi penjualan taunan sawetara milyar dolar.
Ayo tetep nganggo kuwi.
Aku pengin kita padha ngomongake bab dhuwit.
Iki bisnis dhuwit.
Kowe weruh, apa waé, kanggo ngomong kanthi prasaja, padha adol bocah-bocah, ta?
Iki komoditas, dhuwit ganti tangan, lan ana ... padha iku komoditas, barang selundupan sing lagi diangkut.
Sapa sing entuk bathi saka iki? Sapa?
Akeh kontraktor lan LSM sing ngasilake yuta-yuta dolar saben taun.
: Dadi, maksudku... ayo kita mriksa mekanisme iki sithik, supaya wong-wong nduwé gambaran carané kerjane:
Yen padha nyabrang wates, bakal ditangkep.
Nanging sapa sing nglumpukake?
Kadhangkala kuwi polisi tapel wates, nanging kadhangkala polisi tapel wates mung
nglumpukake wong-wong banjur ngirim bis utawa minibus.
Lan tebak apa! Bis utawa minivan iki kagungané perusahaan bis utawa transportasi.
Padha ora nindakake iki amarga welas asih murni.
Padha ditugasake dening pamaréntah kanggo ngoperasikaké bis antarané titik A lan B utawa
antarané pusat panriman A lan pusat pangolahan C.
Nanging iki layanan bis.
Lan padha mlaku... Aku ora ngerti, sepuluh nganti rong puluh bis saben dina.
Luwih saka kuwi.
Ya, maksudku mung, sepuluh nganti rong puluh ing bagean tartamtu saka rute, ya?
Iki pesenan transportasi sing gedhé banget: bis, minibus, lan sapituruté, lan ana uga biaya penerbangan ing ndhuwur kuwi.
Lan banjur ana LSM-LSM iki, sing mung istilah umum kanggo organisasi non-pemerintah, nanging sejatine, lan
aku nyuwun pangapunten kudu ngakoni iki, asring banget kuwi organisasi greja sing wis nemokake cara...
Maksudku, mbok menawa ing wiwitan padha nduwé niyat apik, padha kepéngin mbantu wong, muga-muga Gusti mberkahi, kuwi apik tenan.
Nanging banjur dadi bisnis sing nguntungake kanggo dheweke.
Lan ana LSM sekuler lan LSM berbasis gereja.
Sawetara saka wong-wong mau wiwitane dadi dermawan sing kepengin mbantu wong, lan
sawetara liyane sejatine mung kasengsem karo dhuwit.
Nanging ing kene uga, padha dibayar meh saben wong kanggo biaya pangolahan lan penanganan
wong-wong iki – lan kuwi pancen carane dhuwit digawe.
Iki mbutuhake biaya sing gedhe banget, kita lagi ngomongake atusan yuta dolar ing kene.
Ya! Atusan yuta saben wulan.
Sing sawetara wong kayane ora bisa mangerteni, miturut pendapatku, kontrak sing tak duwé kanggo situs web
sing tak garap regané luwih saka satus yuta saben wulan.
Ora ana siji wae sing mikir, "Wah! Aku mung bakal mbukak yèn agensiku utawa kontraktor
entuk kabèh dhuwit iki lan ngedagang bocah-bocah."
Ya...
Nyuwun pangapunten!
Ora apa-apa!
Dadi iki bisnis sing gedhe banget.
Banjur ana... maksudku, kuwi belanja lan biaya kontrak pamaréntahan sing kabuka.
Lan para kaum kiwa bakal njerit: "Kowe arep apa, mung ngeculake wong-wong kuwi mati ing ara-ara gersang?"
Aku mikir kuwi semacam argumentasi palsu — ora ana sing bakal ndhukung kuwi.
Nanging ana uga sisih liyane saka iki, yaiku transaksi dhuwit kriminal ilegal sing ditindakake kanthi rahasia.
Lan kuwi pancen wektu nalika pamaréntah kelangan kendali.
Bener ta? Sakwise dheweke nyerahake bocah-bocah iki marang sapa wae sing ora dingerteni, kahanane dadi bab perdagangan seks,
tenaga kerja bocah, akèh prakara edan, aneh, kriminal, lan nyimpang sing bisa ditindakake kanggo
nyiksa, ngapusi, lan nguntungake bocah-bocah enom...
Lan banjur ana sisih peteng saka bisnis iki, yaiku kegiatan kriminal rahasia. Gusti waé sing
ngerti pinten dhuwit sing melu. Ora ana sing ngerti.
Ya, ya. Lan Chris, kita misahake bocah-bocah saka kulawargané lan saka nagara asalé.
Bener.
Kuwi sing wong-wong ora ngerti.
Sakjane, programé – maksudku, niyaté komandan – kuwi sing lagi kita omongaké.
Apa tujuan pungkasan saka program iki?
Aku kira iki reunifikasi kulawarga, lan wong-wong sing sepisanan mikirake program iki kandha, "Ya, iki reunifikasi kulawarga."
Nanging saiki kahanané durung kaya ngono.
Hannah Dreier saka New York Times wis mbukak, adhedhasar datane – sawisé mriksa data kasebut – yèn ing sawetara wilayah
kode pos kurang saka 10% bocah-bocah sing ngunjungi wong tuwane.
Iki dudu "penggabungan maneh kulawarga".
Iki operasi kriminal skala gedhe!
Bocah-bocah dipekerjaké ing pabrik-pabrik sing eksploitasi.
Bocah-bocah didol dadi budak seksual. Wong-wong mau dhéwé sing ngomong.
Bocah-bocah telung taun sawisé, amarga Anthony Rubin saka Muckraker pancèn nglacak bocah-bocah sing kandha
telung taun sawisé: "Delengen, aku isih dadi budak utang."
Aku isih nduwé utang marang wong sing mbayar penyelundupan aku menyang kéné...
Telung taun sawisé, bocah-bocah iki isih nduwé utang.
Ora bisa dipercaya apa sing kedadeyan ing kene!
Ya. Lan Chris, aku mikir kuwi sing wong-wong ora ngerti utawa mbok menawa ora bakal bisa mbayangake,
apa sing ditindakake wong sing lara marang bocah.
Bener.
Lan kuwi, miturutku, iku salah siji saka bab sing paling nggegirisi sing tau tak deleng.
Aku kudu ndelok ing pepeteng iki lan mikir: Astaga, ana wong-wong sing nindakake prekara kaya ngono.
Nanging ana uga dhokter lan perawat sing wis tak ajak ngomong langsung.
Maksudku, dheweke... kowe ngerti, nganti nangis, padha kandha, "Tara, ana bocah wadon cilik umur
pitung taun sing kena kabeh penyakit seksual iki."
Bener.
Maksudku, wong-wong ora ngerti apa sing ditindakake wong jahat marang bocah-bocah.
Lan kita nyerahake marang para penjahat.
Bener.
Aku nyengkuyung wong-wong supaya ndeleng dokumen-dokumen sing dirilis Senator Grassley tanggal 11 Juli .
Sampeyan bisa ndeleng pernyataan persé lan ngerti yèn pamaréntah iki wis masrahaké
bocah-bocah marang pangreksan wong-wong MS-13 . Oke?
Wong-wong kuwi penjahat kejem. Napa kita kudu maringi anak marang wong-wong kuwi?
Padha dadi anggota organisasi kriminal transnasional sing wis dikenal.
Iku ngluwihi imajinasi.
Lan sejatine, Chris, yen aku durung weruh nganggo mripatku dhéwé, aku ora bakal pracaya yèn pamaréntah féderal
wis dadi layanan pangiriman kanthi sarung tangan putih.
Maksudku, dheweke pancen perantara kanggo organisasi perdagangan bocah.
Ya, padha nindakake.
Maksudku, ora mung padha melu ing kéné kanthi cara apa waé. Padha sing nindakake.
Padha lagi ngetrapake rencana kanggo nyulik lan nyiksa bocah-bocah iki. Iki dolanané.
Ya.
Iki operasi sampeyan.
Ya. Lan misahake wong-wong mau saka keluargané ing omah kanthi nggodha supaya lunga iku perdagangan manungsa.
Iki penipuan kasar utawa paksaan.
Bener.
Ya, bocah-bocah lan wong tuwane, amarga bocah-bocah mau sing ngandhani kita.
Bener.
Kowe ngerti, saben wong bisa nduwé alesané dhéwé.
Kita ndeleng, lan aku weruh mripat bocah-bocah sing wedi.
Aku ngerti iki amarga bocah-bocah wis ngandhani aku lan wong liya.
Lan ana laporan karo pernyataan bocah-bocah. Iku ora bisa dibantah.
Bocah-bocah kuwi kandha, "Kowe ngerti, nalika isih ana ing omah ing Guatemala, aku mung entuk £2.50 saben dina."
Nanging penyelundup manungsa ing kéné ing Texas kandha marang aku yèn aku ninggalaké omah, aku bisa
teka ing Amerika Serikat lan entuk £6 saben jam.
Anak lan wong tuwane pracaya yen anak kuwi bakal dadi sugih kaya Elon Musk.
Bener.
Saka £2,50 saben dina nganti £6 saben jam.
Lan pancen ora bisa dibayangake yen kita bakal narik kelompok-kelompok populasi sing rentan.
Lan saka Guatemala teka bocah-bocah pribumi sing malah ora bisa basa Spanyol.
Tepat.
Dadi kita pancen kudu mikir apa sing kedadeyan ing kene.
Pedoman anyar kudu dikenalké.
Wong-wong sing duwé pengalaman ing penegakan hukum kudu bisa nglindhungi bocah-bocah.
Lan Departemen Kesehatan kudu nerbitake data supaya bocah-bocah bisa ditemokake lan para penjahat bisa diproses hukum.
Kita ora bisa terus ngidini iki kelakon ing Amerika Serikat marang bocah-bocah rentan, bocah cilik.
Iku pancen ora bisa dibayangake.
Ya! Kita kudu nuntut kéwan-kéwan sing ngelola jaringan sing nindakake iki.
Miturut panemuku, kita kudu nuntut pejabat pamaréntah sing wis nggawe kaputusan iki lan nyebabake kedadéan iki.
Padha ana ing kategori dhéwé. Nanging padha uga kudu dipertanggungjawabake.
Mesthi wae, para otak kriminal ing mburi iki kudu diproses hukum.
Lan banjur kita kudu nylametake bocah-bocah miskin iki.
Wawancara karo Tara Rodas dilakokaké ing Oktober 2024, sadurungé Donald Trump kapilih manèh dadi Présidhèn Amérika Sarékat.
Sawisé pamilihan, Sekretaris Kesehatan anyar Trump, Robert F. Kennedy Jr., kanthi terbuka nyatakake ing rapat kabinet yèn
Departemen Kesehatan ing sangisoré Biden wis ndadèkaké dhéwé dadi "kawanan ing perdagangan bocah kanggo seks lan perbudakan."
Dadi apa Trump wis nggawa owah-owahan dadi luwih apik?
Jurnalis investigasi Ryan Matta ragu babagan iki.
Dheweke wis pirang-pirang taun nyoba nggoleki ing endi bocah-bocah sing ilang lan wis nggawe sawetara dokumenter babagan iki.
Ing sawijining wawancara ing Mei 2025, dhèwèké ngandharake kuciwa amarga pamaréntahan Trump durung
nggawa bali 300.000 bocah sawisé 100 dina njabat.
Dheweke nunjukake yen pamarentah duwe nomer telpon seluler lan alamat para sponsor sing ditempatake
bocah-bocah mau, lan yen para sponsor mau gampang ditelusuri.
Dheweke uga ngritik cara pamaréntah ngatur program Southwest Key.
Southwest Key Programmes iku organisasi gedhe sing adhedhasar ing Amerika Serikat lan makarya ing pirang-pirang negara bagian.
Iku nawakake macem-macem layanan, kalebu panggonan pangungsèn kanggo imigran cilik sing ora ditemani.
Ryan Matta yakin yèn 30–40 lembaga ing program iki makili jaringan perdagangan bocah paling gedhé.
Padha agresif banget nganti Jaksa Agung Biden, Merrick Garland, ngajokake gugatan marang lembaga-lembaga
iki, amarga bocah-bocah konon diperkosa ing kana.
Nanging, Jaksa Agung Trump, Pam Bondi, mutusaké kanthi lumayan cepet sawisé njabat yèn gugatan kuwi kudu dibatalaké.
Iki pancen nggumunake, amarga pangumuman kuwi digawe kanthi niyat kanggo ngeringake rawa.
Ndeleng pernyataan Menteri Kesehatan Kennedy manawa kamentriané melu ing perdagangan seks bocah iki nalika pamaréntahan
sadurungé, wong padha penasaran ngendi panyelidikan hukumé.
Yen Tara Rodas ngomong yèn Kamala Harris sing mimpin operasi perdagangan manungsa lan seks paling gedhé, mula
panyelidikan marang dhèwèké lan marang wong-wong sing tanggung jawab ing Departemen Kesehatan kudu diwiwiti sanalika.
Nanging iki durung katon.
Nalika kampanye kanggo jabatan presiden kapisan, Trump wis ngumumake niyaté kanggo nglebokake Hillary Clinton ing panjara.
Nanging, sanajan sawise pamilihan, ora ana panyelidikan sing diluncurake.
Ing skandal Epstein uga, administrasi Trump nganti saiki durung bisa nepaki janjine kanggo nyelidiki lan mbukak fakta-fakta.
Iki ora nggumunake nalika dipikirake manawa akèh korban lan saksi nglaporake yèn Epstein ora tumindak piyambak, nanging bagean
gedhé saka kalangan politik lan sosial melu ing skandal iki.
Iki ngangkat pitakon apa, ing kasus perdagangan bocah ing tapel wates AS, mung para penjahat cilik sing dadi sasaran perhatian
media, dene para ikan gedhe, jaringan, LSM, lan wong-wong sing melu ing pamarentahan lan kementerian maneh ora kena sentuhan.
Yen iki ora dikunci, kudu dianggep manawa kasuksesan sing ditampilake mung dadi tirai
asap kanggo ngalihake perhatian masyarakat.