Tara Rodas werkte in 2021 in de VS in een managementfunctie in een opvangcentrum voor niet-begeleide kinderen.
Ze reageerde op een oproep van de regering Biden om te helpen bij de crisis van minderjarige vluchtelingen die
destijds massaal de zuidelijke grens van de VS overstaken.
Ze wilde helpen om de kinderen met hun familie te herenigen.
Ze merkte echter al snel dat er iets mis was met de kinderen.
Ze kregen paniekaanvallen, schreeuwden om hun ouders en zeiden dat ze door smokkelaars naar de Verenigde Staten waren gelokt.
Rodas ging op onderzoek uit en stuitte op een enorm netwerk van kinderhandelaren.
Zo werd ze een klokkenluider die nu vecht om deze netwerken te ontmaskeren en voor het gerecht te brengen.
In een ontroerend interview met Chris Farrell vertelt ze over haar ontdekkingen.
Ze onthult hoe deze kinderen worden doorgegeven aan criminelen die ze vervolgens dwingen tot dwangarbeid of prostitutie.
Ze vertelt over artsen die met tranen beschrijven hoe zeer jonge kinderen getekend zijn door massaal
seksueel misbruik en op basisschoolleeftijd al lijden aan seksueel overdraagbare aandoeningen.
Ze beschrijft ook hoe de staat deze kinderhandel met miljarden subsidieert , dat 325.000 van deze kinderen nu als
vermist worden beschouwd en dat het Ministerie van Volksgezondheid de dringend noodzakelijke opheldering blokkeert.
Bekijk hieronder fragmenten uit de video met Tara Rodas.
Het interview werd afgenomen in oktober 2024, d.w.z. vóór de laatste Amerikaanse verkiezingen.
Aan het einde van het programma kijken we daarom naar de ontwikkelingen in deze
kwestie onder de huidige Amerikaanse regering.
[Ik ben Chris Farrell en dit is "On Watch".
Welkom bij "On Watch", de podcast van Judicial Watch waarin we achter de krantenkoppen kijken om je verhalen te brengen waarvan
de mainstream media echt niet willen dat je ze te weten komt.
We proberen het vergetene te reconstrueren en het onbegrijpelijke te verklaren.
Vandaag hebben we alle drie deze elementen voor je.
We prijzen opnieuw een zeer moedige vrouw, een klokkenluider, die een ongelooflijke mensenhandel, sekshandel en
kindermisbruikcrisis in ons land heeft ontdekt en onthuld.
We verwelkomen Tara Rodas. Welkom, Tara!
Chris, heel erg bedankt dat ik vandaag in je show mocht zijn.
Ik ben u en Judicial Watch zeer dankbaar dat u niet ophoudt licht te werpen op wat we weten dat door de staat gesponsorde
en door de belastingbetaler gefinancierde kinderhandel is.
Precies. En trouwe kijkers en luisteraars van onze podcast zullen het zich zeker herinneren.
En ik weet dat je het je herinnert, want ons eerste interview in juli 2023, iets meer dan een jaar
geleden, ongeveer 14 maanden geleden, had een enorm publiek.
We hadden Tara te gast om te vertellen over haar ervaringen in een opvang- en verwerkingscentrum voor alleenstaande kinderen.
Het verhaal is ongelooflijk. Ik denk dat we meer dan een uur hebben gesproken.
Mijn collega's hier zullen de vorige aflevering aan de huidige koppelen, zodat je ze allebei
kunt bekijken als je ze nog niet hebt gezien.
Maar vertel ons eens, als startpunt, als gemeenschappelijk referentiepunt, Tara, hoe je achter deze
schandalige, wrede, door de staat gesponsorde kinderhandel bent gekomen, hoe je je ervan bewust bent geworden.
Juist, Chris, je kijkers herinneren zich misschien dat de regering Biden-Harris begin 2021
een oproep deed aan alle federale werknemers.
Ze zeiden dat als je een federale werknemer bent, je je lokale agentschap moet verlaten om te
helpen met de crisis aan de zuidelijke grens.
En het was specifiek de crisis van deze niet-begeleide kinderen.
Kinderen die naar onze grenzen kwamen zonder familie, zonder ouders.
En toen was het de bedoeling om deze kinderen samen te brengen met sponsors uit de VS.
En ik dacht dat het over een gezinsherenigingsprogramma ging.
Ik dacht dat ik zou gaan schilderen en puzzelen met kinderen terwijl ze wachten op hereniging met hun ouders hier in de VS.
Maar daar ging het niet om. Hun beste bedoelingen hadden absoluut niets te maken met wat er werkelijk gebeurde.
Juist. En wat ik en vele andere federale ambtenaren die bij deze missie betrokken waren niet wisten....
Niemand wist dat kinderen via dit programma waren ontvoerd en meer dan tien jaar lang waren uitgebuit.
Dat is absoluut schokkend.
Dus ik wist er niets van toen ik zei: "Hé, hier ben ik, stuur me. Ik wil deze kinderen helpen."
Mijn man komt uit El Salvador. Ik spreek Spaans.
En ik dacht dat het de humanitaire missie van mijn leven zou worden. Het wordt fantastisch.
Juist.
Alleen om te horen te krijgen dat de kinderen niet wisten waar ze heen gebracht zouden worden.
En dat was schokkend.
En als we het over kinderen hebben, denk je vaak: Oh, dat is een 14-jarige, nou ja, eigenlijk nog steeds een
kind, maar een 16- of 17-jarige is natuurlijk een veel volwassener persoon dan een 10-jarige.
Maar je hebt het niet alleen over dit soort jonge mensen, je hebt het over jonge kinderen.
Juist.
Ik bedoel, letterlijk baby's die over de grens naar de Verenigde Staten werden gestuurd.
Ja. Baby's en peuters. Dat is onvoorstelbaar.
Maar Carlos Arellano, de klokkenluider van MVM (Amerikaans beveiligingsbedrijf) vervoerde een drie maanden oude baby.
Dus mensen moeten dat begrijpen.
MVM is een beveiligingsbedrijf dat werd ingehuurd om deze kinderen te vervoeren - niet
allemaal natuurlijk, maar ze speelden een rol.
Ze hadden een contract met de Amerikaanse overheid om mensen te vervoeren.
Ja. En we hebben het over miljoenen en miljoenen dollars voor het transport van deze kinderen.
Dat is absoluut ongelooflijk. En ze zijn pas drie maanden oud.
En Chris, ik zou willen beweren dat sommige van de kinderen die ik met mijn eigen ogen heb
gezien tieners waren, waaronder tienerjongens.
Maar ze komen uit inheemse bevolkingsgroepen in Guatemala, spreken Mayadialecten en geen Spaans.
Correct
Je bent absoluut weerloos.
Sommige van deze kinderen zijn nooit naar school geweest.
Ze kunnen niet lezen. Ze kunnen niet schrijven.
En dan zijn ze hier en moeten ze dwangarbeid verrichten.
De New York Times heeft hierover bericht.
Het is schokkend dat niemand tot op de dag van vandaag iets heeft gedaan om deze kinderen te redden.
Ja, ik bedoel, dat is echt een interessant deel van het verhaal, dat je natuurlijk je eigen persoonlijke
ervaringen had in het verwerkingscentrum voor deze kinderen.
Er werd zelfs verslag gedaan van het grotere verhaal.
Ik geloof dat het een driedelige serie was in de New York Times over kinderarbeid in
vleesverpakkingsfabrieken en andere plaatsen.
Ja.
En je zou denken dat dat ergens links rond Biden en Harris zou opvallen als, "Oh mijn God, zelfs ons eigen propaganda-instrument,
de New York Times, zegt dat we een crisis hebben veroorzaakt."
Maar op de een of andere manier werd er verslag van gedaan. Ik denk dat je het ze moet nageven dat ze erover bericht hebben.
Het was verschrikkelijk. Maar er leek geen effect of reactie te zijn, niets.
Nee, er was helemaal geen impact. Er werd geen actie ondernomen om deze kinderen te redden.
En ik denk dat dat een van de meest beangstigende dingen is.
Toen we in juni 2021 begonnen met het rapporteren over gevallen van mensenhandel,
dachten we dat het misschien om 50 kinderen ging.
Maar tegen de tijd dat we klaar waren, hadden we meer dan 8.300 zaken verwerkt in minder dan zes maanden
via het Pomona Fairplex opvangcentrum waar ik werkte.
We dachten: "Oh mijn God, dit gaat om duizenden kinderen: Omdat we gevallen zagen uit heel verschillende instellingen.
Maar toen, in 2023, onthulde Hannah Dreier in de New York Times dat 85.000 kinderen waren verdwenen, vermist.
En de laatste keer dat we erover spraken, was dat ongeveer het cijfer dat we gebruikten om de crisis te kwantificeren.
Maar in werkelijkheid is het veel erger dan dat. Er zijn er vier keer zoveel.
Ik beschouw het cijfer dat nu wordt gebruikt als betrouwbaar en goed gedocumenteerd, hoewel het nog steeds een schatting is.
Er zijn nu 325.000 kinderen verdwenen.
Ze worden vermist. Niemand weet hoe het met ze gaat of waar ze zijn.
Ze zijn gewoon verdwenen. Ze werden ontvoerd en zijn verdwenen.
Ja. En het enge is dat niemand iets deed om deze kinderen te redden.
En mensen moeten begrijpen dat het een politieke kwestie is.
We zouden de grootste kinderreddingsoperatie ooit in de geschiedenis van de mensheid kunnen
uitvoeren als de HHS de gegevens zou vrijgeven.
Chris, ik denk dat dat iets is wat de meeste mensen zich gewoon niet realiseren.
Mensen denken: "Oh mijn God! De kinderen zijn weg! Wat kan ik doen?"
En ze geloven dat ze niets kunnen doen of dat er niets gedaan kan worden.
In feite beschikt de federale overheid niet alleen over de gegevens van de kinderen, maar ook over de gegevens van de
pleegouders bij wie de kinderen werden geplaatst en over gedetailleerde informatie over
deze pleegouders, zoals hun laatst bekende adres.
Maar ze zullen geen actie tegen hen ondernemen en ze zullen de gegevens niet overhandigen, zelfs niet met een
dagvaarding zal het ministerie van Volksgezondheid deze informatie doorgeven aan de wetshandhavingsinstanties.
En omdat deze regering deze gegevens achterhoudt en verborgen houdt voor wetshandhavers,
weet niemand waar meer dan 320.000 kinderen zijn.
En dat is onaanvaardbaar.
Naar mijn mening, zonder voor een bepaalde uitkomst of standpunt te pleiten, is dit ongelooflijk
belangrijke informatie om het publiek voor te lichten.
De nationale verkiezingen komen er de komende dagen aan en mensen zullen beslissingen nemen en
een stembiljet invullen of aan een hendel trekken.
Je moet een weloverwogen beslissing nemen.
En zo heeft onze grenscommissaris Kamala Harris, naar mijn mening de grootste mensenhandel en
sekshandeloperatie in de geschiedenis van de wereld voorgezeten.
En meer specifiek gaat dit over kinderhandel, waar we het allebei over hebben.
Zij hebben kennis en ervaring uit de eerste hand op dit gebied.
Je hebt het waargenomen.
Ik weet dat u hier vandaag als privépersoon spreekt, maar gelukkig komt u uit de
professionele wereld van de inspecteurs-generaal.
Daarom zal ik een spreektaal of slang gebruiken.
Ze zijn een beetje 'slimmer' dan de gemiddelde persoon.
Je weet wat je ziet als je geconfronteerd wordt met dergelijke fraude, oplichterij en manipulatiepraktijken.
Je hebt een flair om dit te herkennen.
En dus zie je wat er gebeurt in deze faciliteit, in Pomona, en zeg je: "Hé, wacht eens even. Wat zijn jullie aan het doen?"
Ik bedoel, waarom vertel je onze kijkers en luisteraars er niet iets over; over je reflexmatige reactie:
"Wat is hier aan de hand? Wat ben je aan het doen?"
Juist. Nou, het was heel gemakkelijk om te zien dat kinderen met paniekaanvallen onder zelfmoordcontrole moesten
worden geplaatst, schreeuwend om hun ouders en ons verhalen vertellend over hoe ze hierheen waren gelokt.
Het duurde niet lang voordat we ons realiseerden dat we een serieus probleem hadden.
Dit zijn kinderen. Ik bedoel, dat is waardevolle lading.
We moeten ervoor zorgen dat deze kinderen in veilige huizen worden geplaatst.
Dat was het moment waarop ik me realiseerde dat dit een crisis was met deze kinderen.
Ik besefte dat er iets niet klopte.
En ik denk dat het belangrijk is dat mensen begrijpen dat de HHS geen wetshandhavingsinstantie is.
Het heeft simpelweg niet de kennis, vaardigheden, competenties of expertise om actie te ondernemen tegen mensenhandelbendes.
Juist.
Dat hebben ze niet gedaan. En helaas zijn ze op dit moment verantwoordelijk voor de
vrijlating omdat ze dat niet hebben gedaan.
.... Dit zijn ook politieke beslissingen die zijn genomen.
Helaas was het een grote misrekening van de politieke besluitvormers om de controles en veiligheidscontroles
voor deze vermeende sponsors te verminderen.
En we weten dat sommige van deze sponsors lid zijn van transnationale criminele organisaties.
HHS heeft niet de middelen die nodig zijn om bendes en criminelen op hoog niveau aan te pakken.
Helaas heeft het mislukte beleid van open grenzen ertoe geleid dat hooggeplaatste criminelen, moordenaars
en leden van transnationale criminele organisaties onze grenzen zijn overgestoken.
Ze zijn nu ook de sponsors en verzorgers van kwetsbare kinderen.
En het is ... het is onvoorstelbaar!
Maar de HHS is geen wetshandhavingsinstantie.
En daarom weten ze het gewoon niet.
Je hebt een belangrijk punt aan de orde gesteld en ik wil graag wat achtergrondinformatie geven.
Sommige van onze kijkers en luisteraars denken nu misschien niet aan grensbewaking.
Je denkt aan ICE .
Je denkt aan wetshandhavingsinstanties die zich bezighouden met illegale immigratie.
Cruciaal in deze hele discussie is echter dat niet-begeleide kinderen geen zaak zijn voor de grenspolitie of ICE.
Dit valt onder het 'Ministerie van Gezondheid en Welzijn'; het Office of Refugee Resettlement - het ORR .
En dit is de eigenlijke overheidsinstantie die verantwoordelijk is voor de zorg, voorzieningen en huisvesting van de kinderen.
Het zijn dus zorgbeheerders die dit proces beheren.
Zoals je al zei, het zijn geen wetshandhavers.
Ze weten niet hoe ze mensen moeten controleren of hoe ze controles moeten uitvoeren.
In principe beheren ze alleen lichamen.
En ze hebben te maken met een zeer geraffineerde criminele organisatie.
Ja.
En ze zijn uit op handelswaar en dat handelswaar zijn deze kleine kinderen.
En ze weten hoe ze deze kinderen moeten uitbuiten, manipuleren, in geld omzetten en gebruiken voor God weet wat voor doeleinden.
Precies. En dat is wat ik denk dat de gemiddelde kijker en de meeste mensen gewoon niet begrijpen: dat er slechte
mensen in de wereld zijn die kinderen als handelswaar zien.
Juist.
En ze gebruiken ze voor mensenhandel voor arbeidsuitbuiting of sekshandel en nog erger.
Omdat drugs één keer worden verkocht; als een eenmalige consumptie voor de persoon die de drugs verkoopt.
Ja, ze krijgen er geld voor, maar ze verkopen het maar één keer.
Als je een kind hebt, kun je het elke dag gebruiken.
Meerdere keren. Meerdere keren per dag, en dat is een continue bron van inkomsten!
En dat is wat mensen zich moeten realiseren.
Dat er mensen zijn die er zo over denken en dat we op politiek niveau actie moeten ondernemen om kinderen te beschermen!
Op dit moment wordt er een oorlog tegen kinderen gevoerd.
En mensen moeten wakker worden en beseffen dat we dit probleem kunnen oplossen, maar niet met de huidige situatie.
Dit programma moet fundamenteel worden geherstructureerd.
En wetshandhaving moet weer een rol gaan spelen.
Dit vereist een sterke leidinggevende.
Maar ze kan vandaag beginnen met het redden van kinderen.
Het zou vandaag al kunnen beginnen met het vervolgen van deze criminele elementen, de mensenhandelaren.
Het zou vandaag al kunnen beginnen met het elimineren van de infrastructuur van mensenhandel.
Dit zou vandaag de dag nog steeds kunnen gebeuren als de juiste mensen aan het bewind waren.
Absoluut!
En in sommige gevallen was het vrij duidelijk dat de slechteriken die deze kinderen ontvoerden hetzelfde adres gebruikten
voor meerdere sponsors en meerdere kinderen die ze oppikten.
Ik bedoel, ze namen niet eens de moeite om te doen alsof ze valse adressen hadden.
Sommige van deze mensen waren erg slordig en lui, dus dan had je een huis of een flat met verschillende
"sponsors" en misschien wel een half dozijn of een dozijn kinderen geregistreerd op één adres.
Je hebt dus geen super analytisch proces nodig om erachter te komen dat het systeem is misbruikt door deze slechteriken.
Ja. Iedereen die een beetje verstand heeft van data-analyse kan zien dat het geen zin heeft als een sponsor twee
verschillende adressen opgeeft of als er drie sponsors in een flat wonen die meerdere kinderen sponsoren.
Dit is geen hekserij.
Juist.
En het feit dat dit programma in zijn huidige vorm al zo lang bestaat, bewijst eens te meer dat de verantwoordelijken
duidelijk niet in staat zijn om mensenhandelnetwerken te identificeren en kinderen te beschermen tegen mensenhandelaars.
Er moet dus een radicale verandering plaatsvinden om deze kinderen te redden!
Was het routine dat deze kinderen werden gefotografeerd en hun vingerafdrukken werden afgenomen?
Vingerafdrukken? Nee. We namen foto's van de kinderen.
Dit is nog belangrijke informatie om te weten. De HHS heeft een foto van het kind.
De HHS heeft informatie. Ze geven het alleen niet door.
Ja. Dus dit zijn serieuze aanwijzingen.
Dit zijn bruikbare sporen.
Ja.
Ik bedoel, als dat drie jaar geleden was gebeurd, God weet waar ze zijn.
Maar er is basisonderzoek, de politie kan adressen en mensen vinden en op zoek gaan naar de kinderen.
Je hebt een foto. En nu is het niet langer een 12-jarig meisje, misschien is ze nu 14, maar je hebt nog steeds
een foto van haar en een algemene beschrijving en misschien zelfs een identiteitsverklaring.
Er kan dus veel politieonderzoek worden gedaan in de voorbereidende fase om uit te
zoeken wie er onmiddellijk kan worden gered.
Absoluut!
En ook wie de criminelen zijn die je moet achtervolgen, toch?
Precies .
Tara Rodas: Want als er duidelijk honderd kinderen worden afgeleverd op één adres, dan is er natuurlijk een
verzameling informatie die direct moet worden doorgegeven aan de wetshandhavingsinstanties, zodat zij onderzoek kunnen doen.
Maar ze geven de gegevens niet vrij, Chris.
Dat is ongelooflijk.
Senator Grassley heeft een aanklacht ingediend.
Senator Grassley voert al jaren campagne voor deze niet-begeleide kinderen.
In juli hield hij hoorzittingen in de Senaat.
Hij diende zelfs strafrechtelijke klachten in bij de FBI en de DHS , maar de HHS wilde de
gegevens niet vrijgeven, zelfs niet met dagvaardingen.
Ze reageerden niet.
In de meeste gevallen leidde dit ertoe dat de onderzoeken van het ministerie minder dan 4% van hun doelwitten konden opsporen.
Dus minder dan 4% van de kinderen die ze zochten en minder dan 4% van de mensenhandelaren omdat
HHS niet meewerkt en hen de gegevens niet geeft.
Dat is onvoorstelbaar.
Wat zegt de HHS? Hoe rechtvaardigen ze dit?
Beroepen ze zich op gegevensbeschermingsregels of wat, deze belachelijke niet-medewerking?
Wat...? Ja. Ik bedoel... Meestal geven ze wat zwakke excuses, hoe belachelijk ze ook mogen zijn.
Maar ze doen tenminste alsof ze zich aan de wet houden of jongeren en privacy beschermen.
Is dat hun excuus?
Ja, ze zeggen dat het om de privacy van de sponsor gaat en dat is voor hen belangrijker dan wat dan ook.
En ook dat is absoluut verkeerd denken.
Ja. Ja.
Sponsors hoeven zich nooit te melden bij het ORR.
Dus dragen we een kind over aan iemand die nooit meer een telefoontje van de federale overheid hoeft aan te nemen.
Dat slaat nergens op.
Een kind verschijnt aan de grens met een telefoonnummer en de naam van een persoon hier in de Verenigde Staten.
Hoe kwam het aan de gegevens?
Nou, de kinderen vertellen ons dat ze het onderweg hebben gekregen.
Ja, en zij geven dit dan door aan onze uitstekende grenspolitie, die fungeert als contactpunt voor de VS.
Juist.
Dit Amerikaanse contactpunt moet het kind vervolgens binnen 72 uur overdragen aan de HHS.
Ons doel was om het kind binnen 10 tot 14 dagen over te dragen aan het contactcentrum in de VS.
Dit waren onze zogenaamde "sponsors".
Ik denk niet dat mensen zich realiseren dat kinderen binnen twee weken worden overgedragen aan mensen hier in
de Verenigde Staten die nooit meer een telefoontje van de overheid hoeven aan te nemen.
We dragen de voogdij over. Dat is het.
Tot ziens! Veel succes ermee. Het is ongelooflijk!
Wij zouden Amerikaanse kinderen nooit zo behandelen.
En ik weet niet waarom we migrantenkinderen zo behandelen.
: Ja. Ik ga iets zeggen dat misschien luchthartig klinkt, maar zo bedoel ik het niet, ik wil iets heel specifieks zeggen.
Er zijn plaatsen in dit land waar je geen hond kunt adopteren zonder een grondige achtergrondcontrole en follow-up.
En dat bedoel ik letterlijk, dat weet ik uit eerste hand.
Je gaat naar een hondenadoptie, moet formulieren invullen, ID laten zien, ze controleren je en ondervragen je.
Je krijgt de hond en dan is er een huisbezoek.
Het werkt letterlijk als volgt.
We hebben een groter bewustzijn en een grotere bezorgdheid en een mechanisme om de gezondheid en
het welzijn van een hond dubbel te controleren.
En ik ben een hondenliefhebber.
Dus ik begrijp dat en ik klaag er niet over.
Voor mij persoonlijk is deze ongelijke behandeling zo... het is zo ondoordacht en gek van de kant van HHS.
Ik bedoel, er is geen excuus, geen verklaring voor.
: Ja, er is geen verklaring voor, behalve dat het een miljardenbusiness per jaar is.
Laten we het daarbij houden.
Ik wil dat we het over het geld hebben.
Dit is een geldbedrijf.
Hoe dan ook, nogmaals in zeer simplistische bewoordingen, ze verkopen kinderen, nietwaar?
Het is handelswaar, geld wisselt van hand, en er zijn ... zij zijn de goederen, de smokkelwaar die vervoerd wordt.
Wie verdient eraan? Wie?
Veel aannemers en NGO's verdienen miljoenen en miljoenen dollars per jaar.
: Nou, ik bedoel... laten we de mechanismen hier een beetje doorlopen, gewoon om mensen een idee te geven van hoe het werkt:
Als ze de grens oversteken, worden ze aangehouden.
Maar wie raapt ze op?
Soms is het de grenspolitie, maar soms verzamelt de grenspolitie gewoon de mensen en stuurt ze een bus of een minibus.
En raad eens! Deze bus of minibus is van een bus- of transportbedrijf.
Ze doen dit niet uit de goedheid van hun hart.
Ze kregen van de overheid de opdracht om bussen te laten rijden tussen punt A en B of
tussen opvangcentrum A en verwerkingscentrum C.
Maar het is een busdienst.
En ze rijden... Ik weet het niet, 10 tot 20 bussen per dag.
Meer dan dat.
Ja, ik bedoel maar 10 tot 20 over een bepaald stuk weg, toch?
Dit zijn enorme transportorders: Bussen, minibusjes etc. en dan zijn er nog de vluchtkosten.
En dan zijn er die NGO's, wat gewoon een algemene term is voor niet-gouvernementele organisaties, maar eerlijk gezegd, en
het spijt me dat ik dit moet toegeven: heel vaak zijn dit kerkelijke organisaties die een manier hebben gevonden...
Ik bedoel, ze hadden waarschijnlijk goede bedoelingen om mee te beginnen, ze wilden
mensen helpen, God zegene hen, dat is geweldig.
Maar toen werd het een lucratieve business voor hen.
En er zijn zowel seculiere als kerkelijke NGO's.
Sommigen van hen zijn begonnen als filantropen die mensen wilden helpen en sommigen doen het eerlijk gezegd alleen voor het geld.
Maar ook hier worden ze betaald, bijna per hoofd, voor het behandelen en verwerken van vergoedingen voor
deze mensen - en dat is precies hoe je geld verdient.
Er worden daar enorme uitgaven gedaan, we hebben het over honderden miljoenen dollars.
Ja! Honderden miljoenen, maandelijks.
Ik denk dat sommige mensen zich niet realiseren dat het contract dat ik had voor de website waar ik
voor werkte meer dan honderd miljoen per maand bedroeg.
Niemand denkt: "Wow. Ik ga gewoon bekendmaken dat mijn bureau of contractant al dat geld krijgt en kinderen verhandelt."
Correct....
Pardon!
Laat maar!
Dit is dus een enorme business.
Dan is er.... Ik bedoel, dit zijn de uitstaande kosten en uitgaven voor overheidscontracten.
En links zou schreeuwen: "Wat ga je doen, ze gewoon laten sterven in de woestijn?"
Ik denk dat dat een onzinargument is - niemand zou daar voorstander van zijn.
Maar er is ook een andere kant, namelijk illegale criminele geldtransacties in het geheim.
En dat is echt waar de overheid de controle verliest.
Toch? Zodra ze deze kinderen overdraagt aan wie weet wie, gaat het over sekshandel, over kinderarbeid, over elk aantal gestoorde,
bizarre, criminele en perverse dingen die gedaan kunnen worden om jonge mensen te misbruiken, manipuleren en uit te buiten....
En de hele duistere kant van de zaak, de geheime criminele activiteiten. God weet
hoeveel geld ermee gemoeid is. Niemand weet het.
Ja, ja. En Chris, we scheiden de kinderen van hun families en hun thuisland.
Juist.
Dat is wat mensen gewoon niet begrijpen.
Oorspronkelijk was het programma - ik bedoel, de bedoeling van de commandant - dat is waar we het over hebben.
Wat is het uiteindelijke doel van dit programma?
Ik dacht dat het gezinshereniging was en de mensen die dit programma oorspronkelijk
bedachten zeiden: "Nou, dat is gezinshereniging".
Dit is momenteel echter niet het geval.
Hannah Dreier van de New York Times gebruikte haar gegevens - na analyse van de gegevens - om te onthullen
dat in sommige postcodegebieden minder dan 10% van de kinderen hun ouders bezoeken.
Dit is geen "familiereünie".
Dit is een grootschalige criminele operatie!
Kinderen worden in sweatshops geplaatst.
Kinderen worden in seksslavernij gegeven. Dat hebben ze zelf gezegd.
Kinderen drie jaar later, want Anthony Rubin van Muckraker spoorde daadwerkelijk kinderen op die drie jaar later
zeiden: "Kijk, ik zit nog steeds in de schuldslavernij.
Ik ben nog steeds geld schuldig aan de persoon ... die betaalde voor mijn smokkel hier....
Drie jaar later zijn deze kinderen nog steeds geld schuldig.
Het is ongelooflijk wat hier gebeurt!
Ja. En Chris, ik denk dat mensen dat gewoon niet begrijpen of zich misschien nooit kunnen
voorstellen wat een ziek persoon met een kind doet.
Juist.
En dat is, denk ik, een van de meest afschuwelijke dingen die ik ooit heb gezien.
Dat ik in deze duisternis moest kijken en moest denken: Oh mijn God, er zijn mensen die dit doen.
Maar er zijn ook artsen en verpleegkundigen met wie ik persoonlijk heb gesproken.
Ik bedoel, ze... weet je, in tranen zeiden ze, "Tara, er was een zevenjarig meisje dat al deze SOA's had."
Juist.
Ik bedoel, mensen begrijpen niet wat slechte mensen kinderen aandoen.
En we hebben ze uitgeleverd aan criminelen.
Juist.
Ik zou mensen willen aanmoedigen om te kijken naar de documenten die senator Grassley op 11 juli vrijgaf.
Je kunt naar zijn persbericht kijken en leren dat deze regering kinderen onder de hoede van MS-13 mensen heeft geplaatst . Oké?
Het zijn kwaadaardige criminelen. Waarom zouden we ze kinderen geven?
Ze zijn bekende leden van transnationale criminele organisaties.
Dat is, dat is onvoorstelbaar.
En eerlijk gezegd, Chris, als ik dit niet met eigen ogen had gezien, zou ik niet kunnen geloven dat de federale
overheid een witte handschoen bezorgdienst is geworden.
Ik bedoel, ze is letterlijk de tussenpersoon van een kinderhandelorganisatie.
Ja, dat doen ze.
Ik bedoel, het is niet eens dat ze er op de een of andere manier bij betrokken zijn. Ze voeren het uit.
Ze voeren een plan uit om deze kinderen te ontvoeren en te misbruiken. Het is hun spel.
Ja.
Het is haar operatie.
Ja. En ze scheiden van hun families thuis door ze te lokken, dat is mensenhandel.
Het is gewelddadige fraude of dwang.
Juist.
Dus de kinderen en de ouders, want de kinderen vertelden ons dat.
Juist.
Weet je, iedereen kan zijn argumenten hebben.
We keken en ik keek in de ogen van bange kinderen.
Ik weet dit omdat de kinderen het mij en anderen hebben verteld.
En er zijn rapporten met de verklaringen van de kinderen. Dat kan niet worden ontkend.
De kinderen zeiden: "Weet je, thuis in Guatemala verdiende ik maar 2 dollar en 50 cent per dag.
Maar de mensenhandelaar hier in Texas vertelde me dat als ik thuis wegga, ik hier naar
de VS kan komen en $6 per uur kan verdienen."
Het kind en de ouders geloven dat het kind net zo rijk zal worden als Elon Musk.
Juist.
Van 2 dollar en 50 cent per dag naar 6 dollar per uur.
En het is gewoon ondenkbaar dat we kwetsbare groepen aantrekken.
En uit Guatemala komen inheemse kinderen die niet eens Spaans spreken.
Precies.
Dus we moeten echt nadenken over wat hier aan de hand is.
Er moeten nieuwe richtlijnen komen.
Mensen met ervaring in wetshandhaving moeten de kinderen kunnen beschermen.
En het Ministerie van Volksgezondheid moet de gegevens vrijgeven zodat de kinderen gevonden
kunnen worden en de criminelen vervolgd kunnen worden.
We kunnen niet blijven toestaan dat dit hier in de Verenigde Staten gebeurt met kwetsbare kinderen, jonge kinderen.
Dat is echt onvoorstelbaar.
Ja! We moeten de beesten vervolgen die de netwerken leiden die dit doen.
Naar mijn mening moeten we de overheidsfunctionarissen vervolgen die deze beslissingen hebben
genomen en ervoor hebben gezorgd dat dit is gebeurd.
Zij zijn een categorie apart. Maar ook zij moeten verantwoordelijk worden gehouden.
Natuurlijk moeten de criminele meesterbreinen die dit doen worden vervolgd.
En dan moeten we deze arme kinderen redden.
Het interview met Tara Rodas vond plaats in oktober 2024, d.w.z. voordat Donald Trump werd herkozen als president van de VS.
Na de verkiezingen verklaarde de nieuwe minister van Volksgezondheid en Human Services onder Trump, Robert F. Kennedy
Jr., publiekelijk in een kabinetsvergadering dat het ministerie van Volksgezondheid en Human Services
onder Biden zichzelf "medeplichtig had gemaakt aan kinderhandel voor seks en slavernij".
Is het tij ten goede gekeerd onder Trump?
Onderzoeksjournalist Ryan Matta is hier sceptisch over.
Hij probeert al jaren uit te vinden waar de vermiste kinderen zijn en heeft al
verschillende documentaires over het onderwerp gemaakt.
In een interview in mei 2025 uitte hij zijn frustratie over het feit dat de Trump-administratie na 100 dagen in functie
de 300.000 kinderen in kwestie nog niet had teruggebracht.
Hij wijst erop dat de overheid beschikt over de mobiele telefoonnummers en adressen van de sponsors naar wie de kinderen
zijn doorverwezen en dat ze gemakkelijk kunnen worden opgespoord.
Hij had ook kritiek op de manier waarop de regering omging met de Southwest Key-programma's.
Southwest Key Programs is een grote organisatie in de VS die actief is in verschillende staten.
Het biedt een breed scala aan diensten, waaronder vluchtelingenopvang voor niet-begeleide minderjarige immigranten.
Ryan Matta is ervan overtuigd dat de 30-40 faciliteiten in dit programma de grootste kinderhandelbendes vertegenwoordigen.
Ze waren zo gewelddadig dat zelfs Biden's minister van Justitie, Merrick Garland, een rechtszaak aanspande tegen
deze instellingen, omdat er kinderen verkracht zouden zijn.
De procureur-generaal van Trump, Pam Bondi, besloot echter vrij snel na haar aantreden
dat de rechtszaak moest worden ingetrokken.
Dit is verbazingwekkend als je het moeras wilt droogleggen.
Gezien de verklaring van minister van Volksgezondheid Kennedy dat zijn ministerie onder de vorige regering
medeplichtig was aan deze kindersekshandel, vraag je je af waar de juridische heroverweging is.
Als Tara Rodas zegt dat Kamala Harris de leiding had over de grootste mensen- en sekshandeloperatie, dan moeten
zij en de verantwoordelijken van het Ministerie van Volksgezondheid zo snel mogelijk worden onderzocht.
Dit is echter nog niet in zicht.
Trump had tijdens de verkiezingscampagne voor zijn eerste presidentschap al aangekondigd dat
hij Hillary Clinton in de gevangenis zou stoppen.
Na de verkiezingen werd er echter niet eens een onderzoek ingesteld.
Ook in het Epstein-schandaal heeft de regering Trump tot nu toe haar belofte van onderzoek en openbaarmaking niet waargemaakt.
Dit is niet verrassend als je bedenkt dat veel slachtoffers en getuigen melden dat Epstein geen individuele dader
was, maar dat grote delen van het politieke en sociale establishment betrokken waren bij het schandaal.
Daarom rijst ook de vraag of in het geval van kinderhandel aan de grens met de VS alleen de kleinere criminelen op een
media-effectieve manier worden aangepakt, terwijl de grote vissen, de netwerken, de NGO's en de betrokkenen bij de
overheid en ministeries weer eens ongemoeid worden gelaten?
Zolang deze mensen niet achter de tralies worden gezet, moet worden aangenomen dat de gepresenteerde
successen de bevolking alleen maar zand in de ogen strooien.