Në vitin 2021, Tara Rodas punoi në Shtetet e Bashkuara si menaxhere në një qendër pritjeje për fëmijë të pashoqëruar.
Ajo iu përgjigj një thirrjeje nga administrata Biden për të ndihmuar me krizën e refugjatëve të mitur që po
kalonin kufirin jugor të SHBA-së në masë në atë kohë.
Ajo donte të ndihmonte në ribashkimin e fëmijëve me familjet e tyre.
Megjithatë, ajo shpejt vuri re se diçka nuk shkonte me fëmijët.
Ata vuanin nga sulme paniku, bërtisnin për prindërit e tyre dhe thoshin se ishin joshur për në
Shtetet e Bashkuara nga trafikantët e qenieve njerëzore.
Rodas hetoi dhe zbuloi një rrjet masiv trafikimi fëmijësh.
Kjo e bëri atë të bëhej një sinjalizuese, e cila tani lufton për të ekspozuar këto rrjete dhe për t'i mbajtur përgjegjës.
Në një intervistë prekëse me Chris Farrell, ajo rrëfen zbulimet e saj.
Ajo zbulon se si këta fëmijë u dorëzuan kriminelëve të cilët më pas i detyruan të kryenin punë të detyruar ose prostitucion.
Ajo raporton për mjekët që me lot në sy i përshkruajnë asaj se si fëmijët e vegjël janë të shënuar nga abuzimi
masiv seksual dhe vuajnë nga sëmundje seksualisht të transmetueshme që në moshën e shkollës fillore.
Ajo përshkruan më tej se si shteti subvencionon këtë trafikim fëmijësh me miliarda dollarë, se 325,000 prej këtyre
fëmijëve tani raportohen të zhdukur dhe se Ministria e Shëndetësisë po bllokon hetimet e nevojshme urgjentisht.
Shikoni fragmente nga videoja me Tara Rodas më poshtë.
Intervista u zhvillua në tetor 2024, para zgjedhjeve të fundit në SHBA.
Prandaj, do të diskutojmë zhvillimet në këtë çështje nën administratën aktuale amerikane në fund të shfaqjes.
Unë jam Chris Farrell, dhe ky është "On Watch".
Mirë se vini në "On Watch", podkastin Judicial Watch, ku shkojmë përtej titujve kryesorë për t'ju treguar
histori që media kryesore nuk dëshiron t'i dëgjoni.
Ne përpiqemi të rindërtojmë të harruarën dhe të shpjegojmë të pakuptueshmen.
Sot, kemi të tre këto elementë për ju.
Mirëpresim edhe një herë një grua shumë të guximshme, një denoncuese, e cila zbuloi dhe ekspozoi një krizë të
pabesueshme trafikimi të qenieve njerëzore, trafikimit seksual dhe abuzimit me fëmijë në vendin tonë.
Mirë se vini Tara Rodas. Mirë se vini, Tara!
Chris, faleminderit shumë që më ftuat në emisionin tuaj sot.
Jam shumë mirënjohëse ndaj jush dhe Judicial Watch që vazhdoni të hedhni dritë mbi atë që ne e dimë se është
trafikim seksual i fëmijëve i sponsorizuar nga shteti dhe i financuar nga taksapaguesit.
Pikërisht. Dhe shikuesit dhe dëgjuesit besnikë të podkastit tonë me siguri do ta kujtojnë.
Dhe e di që ju e mbani mend, sepse intervista jonë e parë në korrik 2023, pak më shumë se një vit më parë,
rreth 14 muaj më parë, pati një audiencë të jashtëzakonshme.
E kishim Tarën si të ftuar për të folur për përvojën e saj në një qendër pritjeje dhe përpunimi për fëmijë të pashoqëruar.
Historia është e pabesueshme. Mendoj se folëm për më shumë se një orë.
Kolegët e mi këtu do ta lidhin episodin e asaj kohe me atë aktual, në mënyrë që t’i shikoni të dy nëse nuk i keni parë ende.
Por vetëm si pikënisje, si pikë referimi e përbashkët, Tara, na trego si mësove për këtë trafikim të fëmijëve të egër, brutal
dhe të sponsorizuar nga shteti, si u bëre i vetëdijshëm për të.
Pikërisht, Chris, shikuesit e tu mund ta kujtojnë, në fillim të vitit 2021, administrata Biden-Harris
u bëri një thirrje të gjithë punonjësve federalë.
Ata thanë se nëse je punonjës federal, duhet të largohesh nga agjencia jote lokale për të ndihmuar me krizën në kufirin jugor.
Dhe ishte shumë konkretisht kriza e këtyre fëmijëve të pashoqëruar.
Fëmijë që po vinin në kufijtë tanë pa familje, pa një prind.
Dhe pastaj qëllimi ishte t'i lidhnim këta fëmijë me sponsorë nga SHBA-ja.
Dhe mendova se bëhej fjalë për një program ribashkimi familjar.
Mendova se do të vizatoja dhe do të bëja enigma me fëmijë ndërsa ata prisnin të ribashkoheshin me prindërit e tyre këtu në SHBA.
Por kjo nuk ishte qëllimi. Qëllimet e tyre më të mira nuk kishin absolutisht asnjë lidhje me atë që po ndodhte në të vërtetë.
E drejtë. Dhe ajo që unë dhe shumë zyrtarë të tjerë federalë që ishin të përkushtuar ndaj këtij misioni nuk e dinim...
Askush nuk e dinte që fëmijët ishin trafikuar përmes këtij programi dhe ishin shfrytëzuar për më shumë se një dekadë.
Kjo është absolutisht tronditëse.
Kështu që nuk dija asgjë për këtë kur thashë, "Hej, ja ku jam, më dërgoni mua. Dua t'i ndihmoj këta fëmijë."
Burri im është nga El Salvadori. Unë flas spanjisht.
Dhe mendova, ky do të jetë misioni humanitar i një jete. Kjo do të jetë e mrekullueshme.
E drejtë.
Vetëm për të zbuluar më pas se fëmijët nuk e dinin se ku do t'i çonin.
Dhe kjo ishte tronditëse.
Dhe kur flasim për fëmijë, shpesh mendon, oh, ky është një 14-vjeçar, mirë, teknikisht ende një fëmijë,
por një 16 ose 17-vjeçar është padyshim një person shumë më i pjekur se një 10-vjeçar.
Por nuk po flisni vetëm për të rinj si këta, po flisni për fëmijë të vegjël.
E drejtë.
Dua të them, fjalë për fjalë foshnje që u dërguan përtej kufirit në Shtetet e Bashkuara.
Po. Foshnje dhe fëmijë të vegjël. Kjo është e paimagjinueshme.
Por Carlos Arellano, sinjalizuesi i MVM (një firmë sigurie amerikane), transportoi një foshnjë tre muajshe.
Pra, njerëzit duhet ta kuptojnë këtë.
MVM është një firmë sigurie që u punësua për të transportuar këta fëmijë - jo të
gjithë, sigurisht, por ata luajtën një rol në të.
Ata kishin një kontratë me qeverinë amerikane për të transportuar njerëz.
Po. Dhe po flasim për miliona e miliona dollarë që transportojnë këta fëmijë.
Kjo është absolutisht e pabesueshme. Dhe janë vetëm tre muajsh.
Dhe, Chris, do të argumentoja se disa nga fëmijët që pashë me sytë e mi ishin adoleshentë, përfshirë djem adoleshentë.
Megjithatë, ata vijnë nga popullsia indigjene e Guatemalës dhe flasin dialekte maja dhe jo spanjisht.
E drejtë
Ata janë absolutisht të pambrojtur.
Disa nga këta fëmijë nuk kanë qenë kurrë në shkollë.
Ata nuk dinë të lexojnë. Ata nuk dinë të shkruajnë.
Dhe pastaj janë këtu, të detyruar të punojnë.
The New York Times raportoi për këtë.
Është tronditëse që, deri më sot, askush nuk ka bërë asgjë për të shpëtuar këta fëmijë.
Po, dua të them, kjo është një pjesë vërtet interesante e historisë, që padyshim keni pasur përvojat
tuaja personale në qendrën e përpunimit për këta fëmijë.
Madje u raportua edhe historia më e madhe.
Mendoj se ishte një serial trepjesësh i New York Times që raportonte për punën e fëmijëve në
fabrikat e paketimit të mishit dhe vende të tjera.
Po.
Dhe do të mendonit se kjo do të regjistrohej diku në të majtë rreth Biden dhe Harris, si, "O Zot, edhe mjeti ynë i
propagandës, New York Times, thotë se ne shkaktuam një krizë."
Por disi, u raportua. Dua të them, për nder të tyre, ata raportuan për të.
Ishte e tmerrshme. Por dukej se nuk kishte asnjë ndikim apo reagim, asgjë.
Jo, nuk pati asnjë ndikim. Nuk u ndërmor asnjë veprim për të shpëtuar këta fëmijë.
Dhe mendoj se kjo është një nga gjërat më të frikshme.
Kur filluam të raportonim për rastet e trafikimit të qenieve njerëzore në vitin 2021, në qershor
2021, menduam se ndoshta 50 fëmijë ishin prekur.
Por kur mbaruam, në më pak se gjashtë muaj, kishim përpunuar më shumë se 8,300 raste përmes
qendrës së pranimit në Pomona Fairplex ku punoja.
Menduam, 'O Zot, kjo po prek mijëra fëmijë', sepse po shihnim raste nga të gjitha llojet e qendrave të ndryshme.
Por më pas, në vitin 2023, Hannah Dreier zbuloi në New York Times se 85,000 fëmijë ishin zhdukur, ishin të zhdukur.
Dhe herën e fundit që folëm për këtë, ky ishte pak a shumë numri që përdorëm për të përcaktuar krizën.
Por në realitet, është shumë më keq se kaq. Është katër herë më shumë.
Unë e konsideroj numrin që përdoret aktualisht si të besueshëm dhe të dokumentuar mirë, megjithëse është ende një vlerësim.
Numri tani është 325,000 fëmijë që janë zhdukur.
Ata janë të zhdukur. Askush nuk e di se si janë ose ku janë.
Ata thjesht janë zhdukur. Ata u rrëmbyen dhe u zhdukën.
Po. Dhe gjëja e frikshme është se askush nuk ka bërë asgjë për të shpëtuar këta fëmijë.
Dhe njerëzit duhet të kuptojnë se kjo është një çështje politike.
Ne mund të nisim operacionin më të madh të shpëtimit të fëmijëve të provuar ndonjëherë në historinë
e njerëzimit nëse HHS do të publikonte të dhënat.
Chris, mendoj se kjo është diçka që shumica e njerëzve thjesht nuk e kuptojnë.
Njerëzit mendojnë, "O Zot! Fëmijët janë zhdukur! Çfarë mund të bëj?"
Dhe ata besojnë se nuk ka asgjë që mund të bëjnë, ose se asgjë nuk mund të bëhet.
Në fakt, Qeveria Federale jo vetëm që ka të dhëna për fëmijët, por edhe të dhëna për prindërit kujdestarë me të cilët janë
vendosur fëmijët, si dhe informacion të detajuar mbi këta prindër kujdestarë, siç është adresa e tyre e fundit e njohur.
Megjithatë, ata nuk do të ndërmarrin asnjë veprim kundër tyre dhe as nuk do t’i publikojnë të dhënat; edhe me një
urdhër gjykate, Ministria e Shëndetësisë nuk do ta ndajë këtë informacion me agjencitë ligjzbatuese.
Dhe për shkak se kjo administratë po i fsheh këto të dhëna nga forcat e rendit, askush
nuk e di se ku janë më shumë se 320,000 fëmijë.
Dhe kjo është e papranueshme.
Sipas mendimit tim, pa mbrojtur ndonjë përfundim apo qëndrim të veçantë, ky është një informacion
jashtëzakonisht i rëndësishëm për ndriçimin publik.
Në ditët në vijim do të ketë zgjedhje kombëtare dhe njerëzit do të marrin vendime dhe do të
plotësojnë një fletë votimi ose do të tërheqin një levë.
Ata duhet të marrin një vendim të informuar.
Komisionerja jonë e kufirit Kamala Harris sipas mendimit tim, operacioni më i madh kundër trafikimit të qenieve
njerëzore dhe trafikimit të seksit në historinë e botës.
Dhe më konkretisht, ky është trafikimi i fëmijëve, për të cilin po flasim të dy.
Ju keni njohuri dhe përvojë të drejtpërdrejtë me këtë.
E keni parë të ndodhë.
E di që po flet këtu sot si qytetar privat, por për fat të mirë, vjen nga bota e inspektorëve të përgjithshëm.
Kështu që do të përdor një term të folur ose zhargon.
Je pak më 'më i zgjuar' se qytetari mesatar.
E dini çfarë po shihni kur përballeni me praktika të tilla mashtrimi, dredhie dhe manipulimi.
Ke një talent për t'i dalluar ato.
Dhe kështu sheh çfarë po ndodh në këtë strukturë, në Pomona, dhe thua: "Hej, prit një minutë. Çfarë po bën?"
Dua të them, tregoju shikuesve dhe dëgjuesve tanë pak për këtë; për reagimin tënd të menjëhershëm:
"Çfarë dreqin po ndodh? Çfarë po bën?"
Saktë. Epo, ishte mjaft e lehtë të shihje se fëmijët që po përjetonin sulme paniku, të cilët duhej të viheshin nën
mbikëqyrje për vetëvrasje, po bërtisnin për prindërit e tyre dhe po na tregonin histori se si ishin joshur këtu.
Nuk na u desh shumë kohë për të kuptuar se kishim një problem serioz.
Këta janë fëmijë. Dua të them, janë ngarkesë e çmuar.
Ne duhet të sigurohemi që fëmijët të shkojnë në shtëpi të sigurta për fëmijë.
Ai ishte momenti kur e kuptova se kishte një krizë me këta fëmijë.
Kuptova se diçka nuk mund të shkonte mirë.
Dhe mendoj se është e rëndësishme që njerëzit të kuptojnë se HHS nuk është një agjenci zbatimi të ligjit.
Ata thjesht nuk kanë njohuritë, aftësitë, kompetencat ose ekspertizën për t'u përballur
me rrjetet e trafikimit të qenieve njerëzore.
Saktë.
Ata nuk e bënë. Dhe për fat të keq, ata janë aktualisht përgjegjës për lirimin e fëmijëve sepse nuk arritën ta
.... Përsëri, këto janë vendime politike që u morën.
Fatkeqësisht, ishte një gabim i madh nga ana e vendimmarrësve politikë që të hiqnin dorë nga
kontrollet dhe verifikimet mbi këta sponsorë të supozuar.
Dhe ne e dimë se disa nga këta sponsorë janë anëtarë të organizatave kriminale transnacionale.
HHS nuk ka burimet e nevojshme për të ndjekur bandat dhe kriminelët e nivelit të lartë.
Prandaj, për fat të keq, politika e dështuar e kufijve të hapur ka lejuar kriminelë të nivelit të lartë, vrasës dhe anëtarë të
organizatave kriminale transnacionale të kalojnë kufijtë tanë.
Ata tani janë gjithashtu sponsorë dhe kujdestarë të fëmijëve të cenueshëm.
Dhe është... është e paimagjinueshme!
Por HHS nuk është një agjenci zbatimi të ligjit.
Dhe kështu ata thjesht nuk e dinë.
Ju keni ngritur një pikë të rëndësishme dhe do të doja të jepja disa informacione mbi këtë.
Disa nga shikuesit dhe dëgjuesit tanë mund të mos jenë duke menduar për sigurinë kufitare tani.
Ju mendoni për ICE-në.
Ju mendoni për agjencitë e zbatimit të ligjit që merren me imigracionin e paligjshëm.
Por ajo që është thelbësore për të gjithë këtë diskutim është se fëmijët e pashoqëruar nuk
janë çështje e Patrullës Kufitare apo ICE-së.
Kjo bie nën varësinë e Departamentit të Shëndetësisë dhe Shërbimeve Njerëzore; Zyra e Risistemimit të Refugjatëve - ORR .
Dhe kjo është agjencia aktuale qeveritare që është përgjegjëse për kujdesin, mbështetjen dhe vendosjen e këtyre fëmijëve.
Pra, këta janë administratorë të kujdesit shëndetësor që po e menaxhojnë këtë proces.
Siç e përmendët, ata nuk janë oficerë të zbatimit të ligjit.
Ata nuk dinë si t'i kontrollojnë njerëzit ose të kryejnë kontrolle të së kaluarës.
Ata në thelb janë vetëm organe që menaxhojnë.
Dhe ata kanë të bëjnë me një organizatë kriminale shumë të sofistikuar.
Po.
Dhe ata janë pas një malli, dhe ai mall janë këta fëmijë të vegjël.
Dhe ata dinë si t'i shfrytëzojnë këta fëmijë, t'i manipulojnë, t'i fitojnë para dhe t'i
mbledhin për Zoti e di se çfarë qëllimesh.
Pikërisht. Dhe kjo është ajo që mendoj se shikuesi mesatar dhe shumica e njerëzve thjesht nuk e kuptojnë: se ka
njerëz të këqij në botë që i shohin fëmijët si mallra.
E drejtë.
Dhe i përdorin ato për trafikim njerëzor me qëllim shfrytëzimin e punës ose trafikimin seksual dhe më keq.
Sepse drogat shiten një herë; si një përdorim i vetëm për personin që shet drogën.
Po, ata marrin para për to, por i shesin vetëm një herë.
Kur ke një fëmijë, mund t'i përdorësh ato çdo ditë.
Shumë herë. Shumë herë në ditë, dhe ky është një burim i vazhdueshëm të ardhurash!
Dhe kjo është ajo që njerëzit duhet të kuptojnë.
Se ka njerëz që mendojnë në këtë mënyrë dhe se duhet të marrim masa politike për të mbrojtur fëmijët!
Po zhvillohet një luftë kundër fëmijëve tani.
Dhe njerëzit duhet të zgjohen dhe të kuptojnë se ne mund ta zgjidhim këtë problem, por jo
me situatën aktuale, siç po ndodh aktualisht.
Ky program duhet të ridizajnohet në themel.
Dhe zbatimi i ligjit duhet të rikthehet në ekuacion.
Kjo kërkon një degë të fortë ekzekutive.
Por mund të fillojë të shpëtojë fëmijët sot.
Mund të fillojë të ndjekë penalisht këta elementë kriminalë, trafikantët, sot.
Mund të fillojë të eliminojë infrastrukturën e trafikimit sot.
Kjo mund të ndodhë sot nëse njerëzit e duhur do të ishin në detyrë.
Në të vërtetë!
Dhe në disa raste, ishte mjaft e qartë se të këqijtë që po trafikonin këta fëmijë po përdornin të njëjtën adresë
për sponsorë të shumtë dhe fëmijë të shumtë që po merrnin.
Dua të them, ata as nuk u shqetësuan të falsifikonin adresat.
Disa nga këta njerëz ishin shumë të shkujdesur dhe dembelë, kështu që do të kishe një shtëpi ose apartament
me disa “sponsorë” dhe ndoshta gjysmë duzine ose një duzinë fëmijësh të regjistruar në një adresë.
Pra, nuk keni nevojë për një proces super analitik për të kuptuar se sistemi është shfrytëzuar nga këta njerëz të këqij.
Po. Kushdo që ka pak aftësi në analizën e të dhënave mund ta shohë se nuk kishte kuptim që një sponsor të
listonte dy adresa të ndryshme, ose që tre sponsorë që jetojnë në një apartament të sponsorizonin shumë fëmijë.
Nuk është shkencë raketore.
E drejtë.
Dhe fakti që ky program ka ekzistuar në formën e tij aktuale për kaq kohë është një provë e mëtejshme se ata që janë përgjegjës
janë qartësisht të paaftë për të identifikuar rrjetet e trafikimit të qenieve njerëzore
dhe për të mbrojtur fëmijët nga trafikantët.
Pra, duhet të ndodhë një ndryshim rrënjësor për të shpëtuar këta fëmijë!
Si e përjetuan këta fëmijë këtë? A e keni përjetuar marrjen e fotografive dhe marrjen e gjurmëve të gishtërinjve si rutinë?
Gjurmë gishtash? Jo. Ne u bëmë fotografi fëmijëve.
Ky është një informacion tjetër i rëndësishëm që duhet ditur. HHS ka një foto të fëmijës.
HHS ka informacion. Ata thjesht nuk po e ndajnë atë.
Po. Pra, këto janë të dhëna serioze.
Këto janë pista të zbatueshme.
Po.
Dua të them, nëse kjo do të kishte ndodhur tre vjet më parë, Zoti e di se ku janë ata.
Por ka punë themelore hetimore për t'u bërë; policia mund të gjurmojë adresat dhe njerëzit dhe të kërkojë fëmijët.
Ke një foto. Dhe tani ajo nuk është më një vajzë 12-vjeçare; ndoshta është 14 vjeç tani, por ti ende ke
një foto të saj dhe një përshkrim të përgjithshëm dhe ndoshta edhe një tipar identifikues.
Pra, ka mjaft hetime policore që mund të kryhen në fazën paraprake për të zbuluar se kush mund të shpëtohet menjëherë.
Absolutisht!
Dhe gjithashtu mund të zbulosh se kush janë kriminelët që duhet t'i ndjekësh, apo jo?
Pikërisht.
Tara Rodas: Sepse nëse padyshim njëqind fëmijë dërgohen në një adresë, atëherë sigurisht që ekziston një sasi
informacioni që duhet t'u kalohet drejtpërdrejt agjencive të zbatimit të ligjit në mënyrë që ato të mund të hetojnë.
Por ata nuk po i publikojnë të dhënat, Chris.
Kjo është e pabesueshme.
Senatori Grassley ka ngritur një padi penale.
Senatori Grassley ka qenë avokat i këtyre fëmijëve të pashoqëruar për vite me radhë.
Ai mbajti seanca dëgjimore në Senat në korrik.
Ai në fakt ngriti padi penale në FBI dhe DHS , por HHS nuk i dorëzoi të dhënat, edhe me thirrje në gjyq.
Ata nuk iu përgjigjën kësaj.
Në shumicën e rasteve, kjo rezultoi vetëm në hetimet e departamentit që ishin në gjendje të
gjenin vetëm më pak se 4% të objektivave të tyre.
Më pak se 4% të fëmijëve që ata po kërkonin dhe më pak se 4% të trafikantëve, sepse HHS
nuk bashkëpunon dhe nuk u jep atyre të dhënat.
Kjo është e paimagjinueshme.
Çfarë thotë HHS? Si e justifikojnë ata këtë?
A po citojnë rregulloret e mbrojtjes së të dhënave apo çfarë, çfarë është ky mosbashkëpunim qesharak?
Çfarë...? Po. Dua të them... Zakonisht japin disa justifikime të dobëta, sado qesharake të jenë.
Por të paktën bëjnë sikur i binden ligjit ose mbrojnë të rinjtë dhe privatësinë.
A është ky pseudo-justifikimi i tyre?
Po, ata thonë se është privatësia e sponsorit dhe kjo është më e rëndësishme për ta se çdo gjë tjetër.
Dhe kjo, përsëri, është absolutisht mënyra e gabuar e të menduarit.
Po. Po.
Sponsorët nuk kanë pse të raportojnë përsëri në ORR.
Pra, po ia dorëzojmë një fëmijë një personi që nuk do të duhet të marrë më kurrë një telefonatë nga qeveria federale.
Kjo nuk ka asnjë kuptim fare.
Një fëmijë shfaqet në kufi dhe ka një numër telefoni dhe emrin e një personi këtu në Shtetet e Bashkuara.
Si i mori fëmija të dhënat?
Epo, fëmijët na tregojnë se e morën gjatë rrugës.
Po. Dhe pastaj ia kalojnë atë Patrullës sonë të shkëlqyer Kufitare, e cila vepron si pika e kontaktit në SHBA.
Saktë.
Kjo pikë kontakti në SHBA duhet ta lirojë fëmijën te HHS brenda 72 orëve.
Qëllimi ynë ishte ta lironim fëmijën te pika e kontaktit në SHBA brenda 10 deri në 14 ditësh.
Këta ishin të ashtuquajturit "sponsorë" tanë.
Mendoj se njerëzit nuk e kuptojnë se brenda dy javësh, fëmijët u lirohen njerëzve këtu në Shtetet e Bashkuara të cilët nuk kanë
nevojë të marrin më kurrë një telefonatë tjetër nga qeveria.
Ne transferojmë kujdestarinë. Kaq është.
Mirupafshim! Paç fat me këtë. Është e pabesueshme!
Ne kurrë nuk do t'i trajtonim fëmijët amerikanë kështu.
Dhe nuk e di pse i trajtojmë fëmijët migrantë kështu.
Po. Do të them diçka tani që mund të tingëllojë e shkujdesur, por nuk e kam fjalën në atë
mënyrë. Dua të shpreh diçka shumë specifike.
Ka vende në këtë vend ku nuk mund të adoptosh një qen pa një kontroll të plotë të të dhënave dhe ndjekje të mëtejshme.
Dhe e them këtë fjalë për fjalë; e di këtë nga afër.
Shkon në një aktivitet për adoptim qensh, duhet të plotësosh formularë, të tregosh një dokument
identifikimi, intervistohesh dhe verifikohesh.
Ti merr qenin dhe pastaj ka një vizitë në shtëpi.
Fjalë për fjalë funksionon kështu.
Ne jemi më të vetëdijshëm dhe të shqetësuar për situatën dhe kemi një mekanizëm në vend për të kontrolluar
shëndetin dhe mirëqenien e një qeni në raste të shumta.
Dhe unë jam një adhuruese e qenve.
Kështu që e kuptoj këtë dhe nuk po ankohem për të.
Për mua personalisht, kjo pabarazi është kaq... kaq e pamatur dhe e çmendur nga ana e HHS.
Dua të them, nuk ka asnjë justifikim, asnjë shpjegim për të.
Po, nuk ka asnjë shpjegim për të, përveçse ky është një biznes vjetor shumëmiliardë dollarësh.
Le të qëndrojmë me këtë.
Dua që të flasim për paratë.
Ky është një biznes parash.
E shihni, sidoqoftë, përsëri shumë thjesht, ata po shesin fëmijë, apo jo?
Është një mall, paratë ndërrojnë duar, dhe ja ku janë... ato janë malli, kontrabanda që transportohet.
Kush përfiton nga kjo? Kush?
Shumë kontraktorë dhe OJQ (organizata joqeveritare) fitojnë miliona e miliona dollarë çdo vit.
Pra, dua të them… le të kalojmë pak nëpër mekanizmat këtu, vetëm për t'u dhënë njerëzve një ide se si funksionon kjo:
Kur kalojnë kufirin, ata kapen.
Por kush i kap ata?
Ndonjëherë është Patrulla Kufitare, por ndonjëherë Patrulla Kufitare thjesht i mbledh dhe dërgon një autobus ose minibus.
Dhe merrni me mend! Ai autobus ose minivan i përket një kompanie autobusësh ose transporti.
Ata nuk po e bëjnë këtë nga mirësia e zemrës së tyre.
Ata u kontraktuan nga qeveria për të drejtuar autobusë midis pikës A dhe B, ose midis
qendrës së pritjes A dhe qendrës së përpunimit C.
Por është një shërbim autobusësh.
Dhe ata drejtojnë… nuk e di, 10 deri në 20 autobusë në ditë.
Më shumë se kaq.
Po, dua të them, vetëm 10 deri në 20 në një pjesë të caktuar të rrugës, apo jo?
Këto janë kontrata të mëdha transporti: autobusë, minibusë, etj., dhe pastaj është bileta e avionit.
Dhe pastaj janë këto OJQ, që është vetëm një term i përgjithshëm për organizatat joqeveritare, por sinqerisht,
dhe nuk dua ta pranoj këtë: Shumë shpesh ato janë organizata kishtare që gjetën një mënyrë...
Dua të them, ato ndoshta kishin qëllime të mira në fillim, donin të ndihmonin njerëzit, Zoti i bekoftë, kjo është shumë mirë.
Por pastaj u bë një biznes fitimprurës për to.
Dhe ka të dyja: OJQ laike dhe kishtare.
Disa prej tyre filluan si filantropë që donin të ndihmonin njerëzit, dhe disa prej tyre, sinqerisht, janë vetëm për para.
Por ata marrin kompensim pothuajse për frymë për tarifat e përpunimit dhe trajtimit të këtyre njerëzve –
dhe kjo është mënyra se si i fitojnë paratë e tyre.
Shpenzimet janë të mëdha; po flasim për qindra miliona dollarë.
Po! Qindra miliona, në muaj.
Ajo që mendoj se disa njerëz thjesht nuk mund ta kuptojnë është se kontrata që kisha për faqen e internetit
në të cilën po punoja ishte mbi njëqind milion në muaj.
Askush nuk mendon, "Uau! Do ta bëj publike se agjencia ose kontraktori im po i merr
të gjitha këto para dhe po trafikon fëmijë."
E drejtë...
Më vjen keq!
S’ka problem!
Pra, ky është një biznes i madh.
Pastaj janë… dua të them, këto janë shpenzimet dhe kostot e papaguara qeveritare për kontratën.
Dhe e majta do të bërtiste: "Çfarë do të bëni? T'i lini të vdesin në shkretëtirë?"
Mendoj se ky është një lloj argumenti i rremë - askush nuk do të pajtohej me këtë.
Por ka edhe një anë tjetër, e cila është e paligjshme, kriminale dhe e fshehtë për të fituar para.
Dhe këtu qeveria humbet kontrollin.
Apo jo? Sapo ia dorëzojnë këta fëmijë kush e di kujt, është trafikim seksual, është punë fëmijësh, është një numër i madh
gjërash të çmendura, të çuditshme, kriminale dhe perverse që mund të bëhen për të abuzuar, manipuluar dhe shfrytëzuar të rinjtë...
Dhe për të gjithë këtë anë të errët të biznesit, aktivitetin e fshehtë kriminal. Zoti e di
se sa para janë të përfshira. Askush nuk e di.
Po, po. Dhe Chris, po i ndajmë fëmijët nga familjet dhe atdheu i tyre.
E drejtë.
Kjo është gjëja që njerëzit thjesht nuk e kuptojnë.
Fillimisht, programi - dua të them, qëllimi i komandantit - për këtë po flasim.
Cili është qëllimi në fund të fundit i këtij programi?
Unë besoja se ishte ribashkimi familjar, dhe njerëzit që fillimisht menduan për këtë
program thanë: "Epo, ky është ribashkimi familjar."
Por ky nuk është rasti tani.
Hannah Dreier e New York Times ka zbuluar, bazuar në të dhënat e saj - pasi i analizoi të dhënat - se në disa kode postare,
më pak se 10% e fëmijëve ribashkohen me prindërit e tyre.
Ky nuk është "ribashkim familjar".
Ky është një operacion kriminal në shkallë të gjerë!
Fëmijët po vendosen në punishte pune të papërpunuara.
Fëmijët po detyrohen të bëhen skllavëri seksuale. Ata vetë e thanë këtë.
Fëmijë, tre vjet më vonë – sepse Anthony Rubin i Muckraker në fakt gjurmoi fëmijë të cilët tre vjet më
vonë thanë: “Shikoni, unë jam ende në skllavëri borxhi.
I kam ende borxh personit që pagoi për të më sjellë këtu..."
Tre vjet më vonë, këta fëmijë ende detyrohen para.
Është e pabesueshme ajo që po ndodh këtu!
Po. Dhe Chris, mendoj se kjo është ajo që njerëzit thjesht nuk e kuptojnë ose ndoshta nuk mund ta
imagjinojnë kurrë, çfarë i bën një person i sëmurë një fëmije.
E drejtë.
Dhe kjo, mendoj, është një nga gjërat më të tmerrshme që kam parë ndonjëherë.
Që më është dashur të shikoj në atë errësirë ​​dhe të mendoj, O Zot i madh, ka njerëz që e bëjnë këtë.
Por ka edhe mjekë dhe infermierë me të cilët kam folur personalisht.
Dua të them, ata janë... e dini, mes lotësh, thanë, "Tara, ishte një vajzë e vogël shtatëvjeçare që kishte
të gjitha këto sëmundje seksualisht të transmetueshme."
E drejtë.
Dua të them, njerëzit nuk e kuptojnë se çfarë u bëjnë njerëzit e këqij fëmijëve.
Dhe ne ua dorëzuam kriminelëve.
E drejtë.
Do t'i inkurajoja njerëzit të shikonin dokumentet që Senatori Grassley publikoi më 11 korrik.
Mund ta shikoni njoftimin e tij për shtyp dhe të mësoni se kjo administratë i ka vendosur
fëmijët në kujdesin e personave MS-13. Dakord?
Ata janë kriminelë të egër. Pse do t'u jepnim atyre fëmijë?
Ata janë anëtarë të njohur të organizatave kriminale transnacionale.
Kjo është, kjo është përtej çdo kuptimi.
Dhe sinqerisht, Chris, nëse nuk do ta kisha parë me sytë e mi, nuk do ta besoja që qeveria federale
është bërë një shërbim shpërndarjeje me dorë të bardhë.
Dua të them, ata janë fjalë për fjalë ndërmjetësi për një organizatë trafikimi fëmijësh.
Po, ata po e kryejnë atë.
Dua të them, nuk është aspak sikur janë të përfshirë në ndonjë mënyrë. Ata po e kryejnë atë.
Ata po zbatojnë planin për të trafikuar dhe abuzuar me këta fëmijë. Është loja e tyre.
Po.
Është operacioni i tyre.
Po. Dhe ndarja e tyre nga familjet e tyre në shtëpi duke i joshur është trafikim qeniesh njerëzore.
Është mashtrim ose shtrëngim i dhunshëm.
Saktë.
Pra, fëmijët dhe prindërit, sepse fëmijët na e treguan.
Saktë.
E dini, të gjithë mund të kenë argumentet e tyre.
Ne shikuam, dhe unë shikova në sytë e fëmijëve të frikësuar.
E di këtë sepse fëmijët ma treguan mua dhe të tjerëve.
Dhe ka raporte me deklaratat e fëmijëve. Kjo nuk mund të mohohet.
Fëmijët thanë: "E dini, në shtëpi në Guatemalë, unë fitoja vetëm 2.50 dollarë në ditë.
Por trafikanti këtu në Teksas më tha se nëse largohem nga shtëpia, mund të vij këtu në SHBA dhe të fitoj 6 dollarë në orë."
Fëmija dhe prindërit besojnë se fëmija do të bëhet po aq i pasur sa Elon Musk.
Saktë.
Nga 2.50 dollarë në ditë në 6 dollarë në orë.
Dhe është thjesht e paimagjinueshme që po tërheqim popullata të cenueshme.
Dhe kemi fëmijë indigjenë që vijnë nga Guatemala të cilët as nuk flasin spanjisht.
Pikërisht.
Pra, duhet të mendojmë vërtet për atë që po ndodh këtu.
Duhet të vendosen politika të reja.
Njerëzit me përvojë në zbatimin e ligjit duhet të jenë në gjendje të mbrojnë fëmijët.
Dhe Departamenti i Shëndetësisë dhe Shërbimeve Njerëzore duhet të publikojë të dhënat në mënyrë që
fëmijët të gjenden dhe kriminelët të ndiqen penalisht.
Ne nuk mund të lejojmë që kjo të vazhdojë të ndodhë këtu në Shtetet e Bashkuara me fëmijët që
kanë nevojë për mbrojtje dhe me fëmijët e vegjël.
Është vërtet e paimagjinueshme.
Po! Ne duhet t'i ndjekim penalisht kafshët që drejtojnë këto rrjete.
Sipas mendimit tim, duhet të ndjekim penalisht zyrtarët qeveritarë që morën këto vendime dhe shkaktuan këtë.
Ata janë në një kategori më vete. Por edhe ata duhet të mbahen përgjegjës.
Sigurisht, mendjet kriminale që e bëjnë këtë duhet të ndiqen penalisht.
Dhe pastaj duhet t'i shpëtojmë këta fëmijë të varfër.
Intervista me Tara Rodas u zhvillua në tetor 2024, përpara se Donald Trump të rizgjidhej president i SHBA-së.
Pas zgjedhjeve, Sekretari i ri i Shëndetësisë nën Trump, Robert F. Kennedy Jr., deklaroi publikisht në një mbledhje të kabinetit
se Departamenti i Shëndetësisë dhe Shërbimeve Njerëzore i Biden ishte bërë "bashkëpunëtor në
trafikimin seksual të fëmijëve dhe skllavërinë e tyre".
Pra, a është përmirësuar situata nën drejtimin e Trump?
Gazetari investigativ Ryan Matta është skeptik.
Ai është përpjekur prej vitesh të zbulojë se ku janë fëmijët e zhdukur dhe tashmë ka bërë disa dokumentarë mbi këtë temë.
Në një intervistë të majit 2025, ai shprehu zhgënjimin që administrata Trump, pas 100 ditësh në
detyrë, nuk i kishte sjellë ende 300,000 fëmijët.
Ai thekson se qeveria ka numrat e telefonave celularë dhe adresat e sponsorëve tek të cilët u vendosën
fëmijët dhe se ata mund të gjurmoheshin lehtësisht.
Ai gjithashtu kritikoi mënyrën se si qeveria i trajtoi Programet Southwest Key.
Southwest Key Programs është një organizatë e madhe me seli në SHBA që vepron në disa shtete.
Ajo ofron një sërë shërbimesh, duke përfshirë strehimin e refugjatëve për të miturit emigrantë të pashoqëruar.
Ryan Matta është i bindur se 30-40 objektet në këtë program përfaqësojnë rrjetin më të madh të trafikimit të fëmijëve.
Këto praktika ishin aq të dhunshme saqë edhe Prokurori i Përgjithshëm i Bidenit, Merrick Garland,
ngriti një padi kundër këtyre objekteve, duke pretenduar se atje ishin përdhunuar fëmijë.
Megjithatë, Prokurorja e Përgjithshme e Trumpit, Pam Bondi, vendosi relativisht shpejt pasi mori detyrën ta tërhiqte padinë.
Kjo është mjaft e habitshme, duke marrë parasysh se njëra filloi me premtimin e tharjes së kënetës.
Duke pasur parasysh deklaratën e Sekretarit të Shëndetësisë dhe Shërbimeve Njerëzore Kennedy se departamenti i tij ishte
bashkëpunëtor në këtë trafikim seksual të fëmijëve nën administratën e mëparshme,
dikush pyet veten se ku është hetimi ligjor.
Nëse Tara Rodas thotë se Kamala Harris kryesoi operacionin më të madh të trafikimit të qenieve njerëzore dhe seksual, atëherë
sigurisht që duhet të nisin hetime kundër saj dhe atyre përgjegjës në Departamentin e Shëndetësisë dhe
Shërbimeve Njerëzore sa më shpejt të jetë e mundur.
Por kjo nuk është në horizont deri më tani.
Gjatë fushatës zgjedhore para presidencës së tij të parë, Trump kishte njoftuar tashmë se do ta fuste Hillary Clinton në burg.
Megjithatë, as një hetim nuk u nis pas zgjedhjeve.
Administrata Trump deri më tani nuk ka arritur të zbatojë hetimin dhe zbulimin e premtuar të skandalit Epstein.
Kjo nuk është për t'u habitur, duke marrë parasysh se shumë viktima dhe dëshmitarë raportojnë se Epstein nuk ishte
një autor i vetëm, por se pjesë të mëdha të establishmentit politik dhe shoqëror ishin të implikuara në skandal.
Prandaj, pyetja në lidhje me trafikimin e fëmijëve në kufirin amerikan është: A po i synon media vetëm kriminelët më të vegjël,
ndërsa peshqit e mëdhenj, rrjetet, OJQ-të dhe ata të përfshirë në qeveri dhe ministri mbeten përsëri të pakontestueshëm?
Për sa kohë që këta njerëz nuk futen pas hekurave, duhet të supozohet se sukseset e paraqitura
janë thjesht një mënyrë për të mashtruar publikun.