Noong 2021, humawak si Tara Rodas ng mataas na posisyon sa isang sentro ng pagtanggap para
sa mga batang walang kasama sa Estados Unidos.
Sumagot siya sa panawagan ng administrasyong Biden na tumulong sa krisis na kinasasangkutan ng mga menor de
edad na refugee na dumadaan nang maramihan sa timog hangganan ng Estados Unidos noon.
Nais niyang makatulong na muling pagsamahin ang mga bata sa kanilang mga pamilya.
Gayunpaman, agad niyang napansin na may mali sa mga bata.
Nakaranas sila ng mga panic attack, sumigaw para sa kanilang mga magulang, at sinabi na sila ay
inakit papuntang Estados Unidos ng mga smuggler.
Siniyasat ni Rodas at natuklasan ang isang malaking sindikato ng trafficking ng mga bata.
Kaya naging isang tagapagbunyag siya, na ngayon ay nakikipaglaban upang ibunyag ang mga network na ito at panagutin sila.
Sa isang nakakaantig na panayam kay Chris Farrell, pinag-uusapan niya ang kanyang mga natuklasan.
Ipinapakita nito kung paano ipinasa ang mga batang ito sa mga kriminal na pagkatapos ay pinilit
silang magtrabaho o magbenta ng kanilang katawan.
Ikinukwento niya ang mga doktor na sa luha ay inilalarawan kung paanong kahit ang pinakabatang mga bata ay nababalutan ng peklat
dahil sa matinding pang-aabusong sekswal at nakararanas ng mga sakit na nakukuha sa
pakikipagtalik kahit sa edad pa lamang ng elementarya.
Ipinagpapatuloy niya ang paglalarawan kung paano sinusuportahan ng estado ang trafficking ng mga bata sa pamamagitan ng
bilyon-bilyong pounds, na 325,000 sa mga batang ito ay ngayon itinuturing na nawawala, at na hinaharang ng
Department of Health ang lubhang kinakailangang imbestigasyon.
Panoorin ang mga sipi mula sa video kasama si Tara Rodas sa ibaba.
Isinagawa ang panayam noong Oktubre 2024, bago ang huling halalan sa Estados Unidos.
Sa pagtatapos ng programa, tatalakayin natin ang mga pag-unlad sa usaping ito sa ilalim
ng kasalukuyang administrasyong Amerikano.
Ako si Chris Farrell, at ito ang On Watch.
Maligayang pagdating sa On Watch, ang podcast ng Judicial Watch, kung saan tinitingnan namin ang likod ng mga
balita upang dalhin sa inyo ang mga kuwentong ayaw talagang ipaalam sa inyo ng pangunahing media.
Sinisikap naming muling buuin ang mga nakalimutan at ipaliwanag ang hindi mauunawaan.
Ngayon ay mayroon kaming lahat ng tatlong elementong ito para sa iyo.
Muli naming tinatanggap ang isang napakatapang na babae, isang tagapagbunyag na natuklasan at inilantad ang isang
kamangha-manghang krisis sa human trafficking, kalakalan ng sekswal na serbisyo, at pang-aabuso sa mga bata sa ating bansa.
Malugod naming tinatanggap si Tara Rodas. Maligayang pagdating, Tara!
Chris, maraming salamat sa pag-imbita sa akin sa iyong programa ngayon.
Lubos akong nagpapasalamat sa iyo at sa Judicial Watch sa patuloy ninyong pagbibigay-liwanag sa alam nating estado ang
nag-sponsor at pinondohan ng buwis ang trafficking ng mga bata.
Tama. At tiyak na maaalala ito ng mga tapat na manonood at tagapakinig ng aming podcast.
At alam kong naaalala mo, dahil ang unang panayam natin noong Hulyo 2023, mahigit isang taon na ang nakalipas, mga 14 na buwan
na ang nakalipas, ay nagkaroon ng napakalaking tagapakinig.
Inaamihin namin si Tara bilang panauhin upang pag-usapan ang kanyang mga karanasan sa isang sentro ng
pagtanggap at pagproseso para sa mga batang walang kasama.
Hindi kapani-paniwala ang kuwento. Sa tingin ko ay nagsalita kami nang mahigit isang oras.
Iuugnay ng mga katrabaho ko rito ang lumang episode sa bago, para mapanood mo silang dalawa kung hindi mo pa napanood.
Ngunit bilang panimulang punto, bilang karaniwang sanggunian, Tara, sabihin mo sa amin kung paano mo nalaman ang
tungkol sa nakakagulat at malupit na trafficking ng mga bata na pinondohan ng estado, at kung paano ka nito naging mulat.
Tama ka, Chris, maaaring maalala ng iyong mga manonood na noong simula ng 2021, naglabas ang administrasyong
Biden-Harris ng panawagan sa lahat ng pederal na empleyado.
Sinabi nila na kung ikaw ay isang empleyado ng pederal na pamahalaan, dapat mong iwan ang iyong lokal na
awtoridad upang tumulong sa krisis sa katimugang hangganan.
At partikular itong krisis ng mga batang walang kasama.
Mga batang dumating sa ating mga hangganan nang walang pamilya, walang mga magulang.
At saka ang layunin ay pagsamahin ang mga batang ito sa mga sponsor mula sa Estados Unidos.
At inakala kong tungkol ito sa isang programa para sa muling pagsasama ng pamilya.
Akala ko magpipinta ako at maglalaro ng jigsaw puzzle kasama ang mga bata habang hinihintay nilang muling
makasama ang kanilang mga magulang dito sa Estados Unidos.
Ngunit hindi iyon ang punto. Ang iyong pinakamabuting hangarin ay walang kinalaman sa totoong nangyayari.
Tama. At ang hindi namin alam, pati na rin ng maraming iba pang pederal na opisyal na kasangkot sa misyon na ito...
Walang nakakaalam na may mga batang dinukot sa pamamagitan ng programang ito at ginamit nang higit sa isang dekada.
Talagang nakakagulat iyon.
Kaya wala akong alam tungkol dito nang sinabi ko, "Hoy, narito ako, ipadala mo ako. Gusto kong tulungan ang mga batang ito."
Ang asawa ko ay taga-El Salvador. Nagsasalita ako ng Espanyol.
At naisip ko, ito na ang magiging makataong misyon ng buhay ko. Magiging kamangha-mangha ito.
Tama.
Nalaman lang na hindi alam ng mga bata kung saan sila dinala.
At iyon ay nakakagulat.
At kapag pinag-uusapan natin ang mga bata, madalas nating iniisip: Ah, 14 na taong gulang pa lang iyan, bata
pa nga talaga, pero ang 16 o 17 na taong gulang ay siyempre mas hinog na tao kaysa sa 10 taong gulang.
Ngunit hindi mo lang tinutukoy ang mga kabataang tulad nila, kundi pati na rin ang maliliit na bata.
Tama.
Ibig kong sabihin, literal na ipinapadala ang mga sanggol sa hangganan papasok sa Estados Unidos.
Oo. Mga sanggol at maliliit na bata. Hindi maisip.
Ngunit si Carlos Arellano, ang tagapagbunyag mula sa MVM (isang kumpanyang pangseguridad sa US), ay
naghatid ng isang tatlong buwang gulang na sanggol.
Kaya, kailangang maunawaan ng mga tao iyon.
Ang MVM ay isang kumpanyang pangseguridad na inatasang maghatid sa mga batang ito – hindi naman
lahat, siyempre, ngunit nagkaroon sila ng papel dito.
May kontrata sila sa pamahalaang Estados Unidos para maghatid ng mga tao.
Oo. At pinag-uusapan natin ang milyun-milyong libra para maihatid ang mga batang ito.
Talagang kamangha-mangha iyon. At tatlong buwan pa lang sila.
At, Chris, igigiit ko na ang ilan sa mga batang nakita ko nang personal ay mga tinedyer, kabilang ang mga binatang tinedyer.
Ngunit sila ay nagmula sa mga katutubong komunidad sa Guatemala, nagsasalita ng mga
diyalektong Maya at hindi nagsasalita ng Espanyol.
Tama.
Sila ay ganap na walang depensa.
Ang ilan sa mga batang ito ay hindi pa kailanman nakapasok sa paaralan.
Hindi sila marunong magbasa. Hindi sila marunong magsulat.
At pagkatapos ay narito na sila at kailangang magtrabaho nang sapilitan.
Iniulat ito ng The New York Times.
Nakakagulat na hanggang ngayon ay wala pang gumawa ng anuman upang iligtas ang mga batang ito.
Oo, ibig kong sabihin, talagang kawili-wili ang bahaging iyon ng kuwento, na malinaw na nagkaroon ka ng sariling
karanasan sa sentro ng pagproseso para sa mga batang ito.
Na-ulat pa nga ang mas malaking kuwento.
Naniniwala ako na ito ay isang serye na binubuo ng tatlong bahagi sa New York Times na nag-ulat tungkol sa paggawa ng mga
bata sa mga planta ng pagproseso ng karne at iba pang mga lugar.
Oo.
At iisipin ng ilan na kahit saan sa kaliwa, sa paligid nina Biden at Harris, mapapansin ito sa ilalim ng motto: "Diyos ko,
pati ang sarili nating kasangkapan sa propaganda, ang New York Times, ay nagsasabing tayo ang naging sanhi ng krisis."
Ngunit sa paanuman ay naiulat ito. Ibig kong sabihin, dapat mong kilalanin ang kanilang merito sa pag-uulat nito.
Nakakatakot iyon. Ngunit tila walang epekto o reaksyon, wala talaga.
Hindi, wala talagang epekto. Walang hakbang na ginawa upang iligtas ang mga batang ito.
At sa tingin ko, isa iyon sa mga pinaka-nakakatakot na bagay.
Nang sinimulan naming iulat ang mga kaso ng human trafficking noong Hunyo 2021, inakala
naming marahil ay 50 bata ang naapektuhan.
Ngunit nang kami ay matapos, nakaproseso na kami ng mahigit 8,300 kaso sa loob ng wala pang anim na buwan sa
pasilidad ng intake ng Pomona Fairplex kung saan ako nagtrabaho.
Naisip namin, 'Diyos ko, naaapektuhan nito ang libu-libong bata,' dahil nakita namin
ang mga kaso mula sa iba't ibang institusyon.
Ngunit noong 2023, inihayag ni Hannah Dreier sa New York Times na 85,000 na mga bata ang nawala.
At noong huli nating tinalakay ito, iyon ang humigit-kumulang na bilang na ginamit natin upang masukat ang krisis.
Ngunit sa katotohanan, mas masahol pa ito kaysa doon. Apat na beses na mas marami.
Itinuturing kong maaasahan at mahusay na naidokumento ang numerong kasalukuyang
ginagamit, kahit na ito ay isang pagtatantya pa rin.
Ang bilang ay ngayon nasa 325,000 na mga batang nawala.
Wala sila. Walang nakakaalam kung kumusta sila o kung nasaan sila.
Bigla na lang silang nawala. Dinukot at nawala sila.
Oo. At ang nakakatakot ay walang sinuman ang gumawa ng anuman para iligtas ang mga batang ito.
At kailangan maunawaan ng mga tao na ito ay isang usaping pampulitika.
Maaari naming ilunsad ang pinakamalaking operasyon ng pagliligtas sa mga bata na kailanman sinubukang isagawa sa
kasaysayan ng sangkatauhan kung ibubunyag ng HHS ang datos.
Chris, sa tingin ko ito ay isang bagay na karamihan sa mga tao ay hindi lang alam.
Naiisip ng mga tao, "Diyos ko! Nawala na ang mga bata! Ano ang magagawa ko?"
At naniniwala sila na wala silang magagawa o na walang magagawa.
Sa katunayan, hindi lamang hawak ng pamahalaang pederal ang datos ng mga bata, kundi pati na rin ang datos ng mga foster parents na
pinaglagyan sa kanila, pati na rin ang detalyadong impormasyon tungkol sa mga ito, tulad ng kanilang huling kilalang tirahan.
Ngunit hindi nila sila sisiyasatin at hindi nila ibubunyag ang datos; kahit may subpoena, hindi ipapasa ng Kagawaran ng Kalusugan
ang impormasyong ito sa mga ahensiyang nagpapatupad ng batas.
At dahil itinatago ng gobyernong ito ang datos na ito at pinipigilan itong maabot ng mga ahensiya ng pagpapatupad ng batas,
walang nakakaalam kung nasaan ang mahigit 320,000 na mga bata.
At hindi iyon katanggap-tanggap.
Sa aking palagay, nang hindi nagtutulak para sa isang partikular na kinalabasan o posisyon, ito ay
napakahalagang impormasyon para sa kamalayan ng publiko.
Malapit na ang pambansang halalan sa loob ng ilang araw, at magdedesisyon ang mga tao
at pupunuin ang balota o hihilahin ang lever.
Kailangan mong gumawa ng desisyong may sapat na kaalaman.
At kaya, sa aking palagay, pinamunuan ng ating opisyal sa hangganan na si Kamala Harris ang pinakamalaking operasyon ng
human trafficking at sex trafficking sa kasaysayan ng mundo.
At upang maging mas tiyak, pareho tayong tumutukoy sa trafficking ng mga bata dito.
Mayroon kang direktang kaalaman at karanasan sa larangang ito.
Napansin mo ito.
Alam kong nagsasalita ka rito ngayon bilang isang pribadong indibidwal, ngunit sa kabutihang-palad ay nagmula ka
sa propesyonal na mundo ng mga pangkalahatang inspektor.
Kaya gagamit ako ng kolokyal o slang na pananalita.
Medyo mas matalino ka kaysa sa karaniwang tao.
Alam mo kung ano ang nakikita mo kapag hinarap ka sa ganitong mapanlinlang, mapanloko, at manipulatibong mga gawi.
Talented ka sa pagkilala niyan.
At kaya nakikita mo kung ano ang nangyayari sa pasilidad na ito sa Pomona at sasabihin
mo, "Hoy, sandali. Ano'ng ginagawa ninyo roon?"
Ibig kong sabihin, ikwento ninyo sa aming mga manonood at tagapakinig nang kaunti
tungkol dito; tungkol sa inyong agarang reaksyon:
Ano ba talaga ang nangyayari rito? Ano'ng ginagawa mo?
Tama. Madali namang makita na ang mga batang nagkaroon ng panic attack ay kailangang ilagay sa suicide watch,
umiiyak para sa kanilang mga magulang, at nagsasabi sa amin ng mga kuwento kung paano sila inakit dito.
Hindi nagtagal ay napagtanto namin na may seryosong problema kami.
Mga bata sila. Ibig kong sabihin, napakahalagang kargamento iyon.
Dapat nating tiyakin na mailagay ang mga batang ito sa mga ligtas na tahanan.
Iyon ang sandali nang napagtanto ko na ito ay isang krisis sa mga batang ito.
Napagtanto ko na tila may hindi tama.
At sa tingin ko ay mahalagang maunawaan ng mga tao na ang HHS ay hindi isang ahensiyang nagpapatupad ng batas.
Walang sapat na kaalaman, kasanayan, kakayahan, o kadalubhasaan para kumilos laban sa mga sindikato ng human trafficking.
Tama.
Hindi pa nila nagagawa. At sa kasamaang palad, sila ang may pananagutan sa paglabas nito dahil nabigo silang gawin ito.
.... Dito rin, ginawa ang mga desisyong pampulitika.
Sa kasamaang-palad, isang malaking pagkakamali ng mga gumagawa ng desisyong pampulitika ang pagbawas ng mga kontrol at
pagsusuri sa seguridad para sa mga diumano'y sponsor na ito.
At alam natin na ang ilan sa mga sponsor na ito ay mga kasapi ng mga transnasyonal na kriminal na organisasyon.
Ang HHS ay walang kinakailangang mapagkukunan upang kumilos laban sa mga gang at mga kriminal na nasa mataas na antas.
Sa kasamaang-palad, ang nabigong patakaran ng bukas na hangganan ay nagdulot ng pagtawid ng mga mataas na ranggong
kriminal, mga mamamatay-tao, at mga miyembro ng mga transnasyonal na organisasyong kriminal sa ating mga hangganan.
Ngayon ay sponsor at tagapag-alaga rin sila ng mga batang bulnerable.
At ito ay... hindi maisip!
Ngunit ang HHS ay hindi isang ahensiyang nagpapatupad ng batas.
At iyon ang dahilan kung bakit hindi talaga nila alam.
Nagtaas ka ng isang mahalagang punto, at nais kong magbigay ng ilang impormasyon tungkol dito.
Maaaring hindi iniisip ng ilan sa ating mga manonood at tagapakinig ang proteksyon sa hangganan sa ngayon.
Iniisip mo ang ICE .
Iniisip mo ang mga ahensiya ng pagpapatupad ng batas na humahawak sa ilegal na imigrasyon.
Gayunpaman, ang pinakamahalagang punto sa buong talakayang ito ay ang mga batang walang kasamang matanda ay hindi
sakop ng hurisdiksyon ng pulisya sa hangganan o ng ICE.
Ito ay sakop ng 'Department of Health and Social Services'; ang Tanggapan ng Paglilipat ng mga Refugiado (ORR).
At iyan ang aktwal na ahensiya ng pamahalaan na responsable sa pangangalaga, pagbibigay, at pabahay ng mga bata.
Kaya't sila ang mga tagapangasiwa ng pangangalagang pangkalusugan na namamahala sa prosesong ito.
Tulad ng nabanggit mo na, hindi sila mga alagad ng batas.
Hindi nila alam kung paano magsuri ng mga tao o magsagawa ng mga pagsusuri.
Sa madaling sabi, pinamamahalaan lang nila ang mga katawan.
At nakikipag-ugnayan sila sa isang napaka-sopistikadong organisasyong kriminal.
Oo.
At hinahanap nila ang isang kalakal, at ang kalakal na iyon ay ang mga maliliit na batang ito.
At alam nila kung paano samantalahin ang mga batang ito, manipulahin sila, gawing pera at
tipunin sila para sa hindi alam na mga layunin.
Tama nga. At iyan ang sa tingin ko ay hindi naiintindihan ng karaniwang manonood at ng karamihan sa mga tao: na may masasamang
tao sa mundo na tinuturing ang mga bata bilang mga kalakal.
Tama.
At ginagamit nila ang mga ito para sa human trafficking para sa layunin ng pagsasamantala
sa paggawa o sex trafficking at mas malala pa.
Dahil ang droga ay ibinebenta nang isang beses lamang; bilang isang beses na pagkonsumo para sa taong nagbebenta ng droga.
Oo, nakakakuha sila ng pera para doon, pero isang beses lang nila ito ibinebenta.
Kung may anak ka, maaari mo itong gamitin araw-araw.
Maraming beses. Ilang beses sa isang araw, at ito ay isang tuloy-tuloy na pinagkukunan ng kita!
At iyan ang kailangan ng mga tao na maunawaan.
May mga taong nag-iisip nang ganito, at kailangan nating kumilos sa antas ng politika upang protektahan ang mga bata!
Isang digmaan ang kasalukuyang isinasagawa laban sa mga bata.
At kailangan nang magising ang mga tao at maunawaan na kayang lutasin natin ang problemang
ito, ngunit hindi sa kasalukuyang kalagayan.
Kailangang ganap na muling idisenyo ang programang ito.
At dapat muling isama sa pag-iisip ang pagpapatupad ng batas.
Kailangan nito ang isang matatag na sangay ehekutibo.
Ngunit maaari na niyang simulan ang pagliligtas ng mga bata ngayon.
Maaari itong magsimula ngayon sa pagsasampa ng kaso laban sa mga kriminal na elemento, ang mga human trafficker.
Maaaring magsimula ngayon upang alisin ang imprastruktura ng human trafficking.
Maaari pa ring mangyari iyon ngayon kung ang tamang mga tao ang nasa posisyon.
Talagang!
At sa ilang mga kaso, kitang-kita na ang mga salarin na nagdukot sa mga batang ito ay gumagamit ng iisang address para sa
iba't ibang sponsor at iba't ibang batang kanilang kinukuha.
Ibig kong sabihin, hindi man lang nila pinaghirapan magpeke ng mga pekeng address.
Ang ilan sa mga taong ito ay napakabulok at tamad, kaya't sa isang bahay o apartment ay nakarehistro ang ilang "sponsor" at marahil
kalahating dosena o isang dosenang bata sa iisang tirahan.
Kaya hindi mo kailangan ng sobrang analitikal na proseso para malaman na sinasamantala ng mga taong ito ang sistema.
Oo. Kahit sino na may kaunting kaalaman sa pagsusuri ng datos ay makikita na hindi makatuwiran na magbigay ang isang
sponsor ng dalawang magkaibang address o na tatlo ang sponsor na nakatira sa isang apartment at nag-sponsor ng ilang bata.
Hindi ito rocket science.
Tama.
At ang katotohanang matagal nang umiiral ang programang ito sa kasalukuyang anyo ay karagdagang patunay na malinaw na hindi
kayang tukuyin ng mga responsable ang mga network ng human trafficking at protektahan ang mga bata mula sa mga trafficker.
Kailangang maganap ang isang radikal na pagbabago upang mailigtas ang mga batang ito!
Karaniwan bang kinukuhaan ng litrato at kinukuhaan ng fingerprint ang mga batang ito?
Mga fingerprint? Hindi. Kumuha kami ng mga litrato ng mga bata.
Iyon ay isa pang mahalagang impormasyon na dapat malaman. Mayroon ang HHS ng larawan ng bata.
May impormasyon ang HHS. Ayaw lang nilang ibahagi ito.
Oo. Kaya't ito ay mga kapanipaniwalang palatandaan.
Ang mga ito ay magagamit na pahiwatig.
Oo.
Ibig kong sabihin, kung nangyari iyon tatlong taon na ang nakalipas, Diyos lang ang nakakaalam kung nasaan na sila.
Ngunit may pangunahing imbestigasyong maaaring isagawa; maaaring matunton ng pulisya ang mga
address at mga indibidwal at hanapin ang mga bata.
Mayroon kang larawan. At ngayon ay hindi na siya labing-dalawang taong gulang na batang babae; marahil ay labing-apat na siya
ngayon, ngunit mayroon ka pa ring larawan niya, isang pangkalahatang paglalarawan, at
marahil ay indikasyon ng kanyang pagkakakilanlan.
Kaya't may ilang imbestigasyon ng pulis na maaaring isagawa sa paunang yugto upang
malaman kung sino ang maaaring agad na mailigtas.
Siyempre!
At pati na rin kung sino ang mga kriminal na kailangang kasuhan, tama?
Eksakto .
Tara Rodas: Dahil kung isang daang bata ang halatang dinadala sa isang address, likas na mayroon nang pangkat ng
impormasyon na kailangang ipasa nang direkta sa mga awtoridad ng pagpapatupad ng batas upang kanilang imbestigahan.
Pero ayaw nilang ilabas ang datos, Chris.
Hindi kapanipaniwala.
Si Senador Grassley ay nagsampa ng kriminal na reklamo.
Matagal nang ipinaglalaban ni Senador Grassley ang mga batang walang kasama.
Nagsagawa siya ng mga pagdinig sa Senado noong Hulyo.
Talagang nagsampa siya ng mga kasong kriminal sa FBI at DHS , ngunit tumanggi ang HHS na
ilabas ang datos, kahit na may mga subpoena.
Hindi nila ito sinagot.
Sa karamihan ng mga kaso, nagresulta lamang ito sa kakayahan ng mga imbestigasyon ng Kagawaran na
matunton ang mas mababa sa 4% ng kanilang mga target.
Kaya mas mababa sa 4% ng mga batang hinahanap nila, at mas mababa sa 4% ng mga trafficker, dahil hindi nakikipagtulungan
ang HHS at hindi nito ibinibigay sa kanila ang datos.
Hindi maisip iyon.
Ano ang sinasabi ng HHS? Paano nila ito pinagtatwiran?
Inaaplay ba nila ang mga regulasyon sa proteksyon ng datos o ano? Ano itong nakakatawang hindi pakikipagtulungan?
Ano...? Oo. Ibig kong sabihin... Karaniwan, nagbibigay sila ng mahina-hinang dahilan, gaano man ito katawa-tawa.
Ngunit kahit papaano'y nagpapanggap silang sumusunod sa batas o nagpoprotekta sa mga kabataan at sa kanilang pribadong buhay.
Iyon ba ang iyong dahilan?
Oo, sinasabi nila na ito ay para sa privacy ng sponsor, at mas mahalaga iyon sa kanila kaysa sa anumang bagay.
At iyon naman ay ganap na maling pag-iisip.
Oo. Oo.
Hindi kailanman kailangang mag-ulat ang mga sponsor sa ORR.
Kaya ipinapasa namin ang isang bata sa isang taong hindi na kailanman kailangang
tumanggap ng tawag mula sa pamahalaang pederal.
Walang saysay iyon.
May batang dumating sa hangganan, at mayroon siyang numero ng telepono at pangalan ng isang tao dito sa Estados Unidos.
Paano nito nakuha ang datos?
O sige, sinasabi ng mga bata na nakuha nila ito sa daan papunta rito.
Oo. At ipinapasa nila ito sa aming mahusay na pulisya sa hangganan, na nagsisilbing
punto ng pakikipag-ugnayan ng Estados Unidos.
Tama.
Dapat ipasa ng contact point na ito sa US ang bata sa HHS sa loob ng 72 oras.
Ang aming layunin ay maipasa ang bata sa punto ng pakikipag-ugnayan ng Estados
Unidos sa loob ng 10 hanggang 14 na araw.
Iyon ang tinatawag naming mga "sponsor".
Naniniwala ako na hindi alam ng mga tao na sa loob ng dalawang linggo, ipinapasa ang mga bata sa mga tao dito
sa Estados Unidos na hindi na kailanman kailangang sumagot sa isa pang tawag mula sa pamahalaan.
Ibinibigay na namin ang kustodiya. Iyon lang.
Paalam! Sana magtagumpay ka diyan. Hindi kapanipaniwala!
Hindi namin kailanman tratratohin ang mga batang Amerikano nang ganoon.
At hindi ko alam kung bakit tinatrato natin ang mga batang migrante nang ganito.
: Oo. Sasabihin ko ang isang bagay na maaaring magmukhang padalos-dalos, pero hindi ko ibig sabihin iyon;
gusto kong ipahayag ang isang napaka-tiyak na bagay.
May mga lugar sa bansang ito kung saan hindi ka maaaring mag-ampon ng aso nang hindi sumasailalim
sa masusing pagsusuri ng background at follow-up.
At literal kong sinasabi iyon; alam ko ito nang personal.
Pupunta ka sa isang kaganapan para sa pag-aampon ng aso, kailangan mong punan ang mga form, magpakita ng
pagkakakilanlan, at susuriin at tatanungin ka nila.
Kukunin mo ang aso at pagkatapos ay may pagbisita sa bahay.
Talagang ganoon talaga ang takbo nito.
Mayroon kaming mas mataas na kamalayan at pagmamalasakit, at isang mekanismo para sa
dobleng pagsusuri ng kalusugan at kapakanan ng aso.
At ako ay isang mahilig sa aso.
Kaya naiintindihan ko iyon at hindi ako nagrereklamo tungkol dito.
Para sa akin, ang hindi patas na pagtrato na ito ay napaka... napaka-walang pakialam at kabaliwan ng HHS.
Ibig kong sabihin, walang dahilan, walang paliwanag para rito.
: Oo, walang paliwanag dito, maliban na ito ay isang negosyo na may taunang benta na ilang bilyong dolyar.
Manatili tayo diyan.
Gusto kong pag-usapan natin ang pera.
Ito ay isang negosyo ng pera.
Nakikita mo, sa alinmang paraan, para gawing napakasimple, nagbebenta sila ng mga bata, hindi ba?
Ito ay isang kalakal, nagpapalit-palit ang pera, at mayroon pang ... sila ang kalakal, ang kontrabando na dinadala.
Sino ang nakikinabang dito? Sino?
Maraming kontratista at NGO ang kumikita ng milyun-milyong dolyar bawat taon.
: Kaya, ibig kong sabihin... pag-usapan muna natin nang kaunti ang mga mekanismo rito, para
mabigyan ang mga tao ng ideya kung paano ito gumagana:
Kung tatawid sila sa hangganan, huhuliin sila.
Pero sino ang kukuha sa kanila?
Minsan ito ay ang pulisya sa hangganan, ngunit minsan pinagsasama-sama lang ng pulisya sa
hangganan ang mga tao at nagpapadala ng bus o minibus.
At hulaan mo! Ang bus o minivan na ito ay pag-aari ng isang kumpanya ng bus o transportasyon.
Hindi nila ginagawa ito dahil sa purong kabaitan.
Inatas sila ng pamahalaan na magpatakbo ng mga bus sa pagitan ng punto A at B o sa pagitan ng
sentro ng pagtanggap A at sentro ng pagproseso C.
Ngunit ito ay isang serbisyong bus.
At tumatakbo sila... Hindi ko alam, 10 hanggang 20 bus kada araw.
Higit pa rito.
Oo, ang ibig kong sabihin, 10 hanggang 20 sa isang tiyak na bahagi ng ruta, tama?
Malalaking order ito para sa transportasyon: mga bus, minibus, atbp., at bukod pa rito, may gastos pa sa pamasahe sa eroplano.
At saka nariyan ang mga NGO, na pangkalahatang termino lamang para sa mga organisasyong hindi pang-gobyerno, ngunit sa
totoo lang, at ikinalulungkot kong aminin, madalas itong mga organisasyong pang-simbahan na nakahanap ng paraan…
Ibig kong sabihin, malamang mabuti ang kanilang hangarin noong una, gusto nilang tumulong sa mga
tao, pagpalain sila ng Diyos, napakaganda niyan.
Ngunit pagkatapos ay naging isang kumikitang negosyo ito para sa kanila.
At may mga NGO na sekular at mga nakabase sa simbahan.
Ang ilan sa kanila ay nagsimula bilang mga mapagkawanggawa na nais tumulong sa mga tao, at ang
iba naman ay talagang pera lang ang iniintindi.
Ngunit dito rin, binabayaran sila, halos batay sa bawat tao, para sa mga bayad sa pagproseso at paghawak para sa mga
taong ito – at iyan mismo ang paraan ng pagkakakita ng pera.
Kinasasangkutan nito ang napakalaking paggasta; pinag-uusapan natin dito ang daan-daang milyong dolyar.
Oo! Daan-daang milyon, bawat buwan.
Sa palagay ko, ang hindi maintindihan ng ilang tao ay ang kontratang may halagang mahigit isang daang milyong piso kada
buwan na mayroon ako para sa website na pinagtatrabahuhan ko.
Walang sinuman ang nag-iisip, "Wow! Ipapahayag ko lang na ang ahensya o kontratista ko ay kumikita ng
lahat ng perang ito at nagpapatravel ng mga bata."
Sige...
Pasensya na!
Huwag na!
Kaya malaking negosyo ito.
At saka mayroon pa... Ibig kong sabihin, iyon ang mga gastusin at bayarin sa kontratang bukas na pamahalaan.
At sisigaw ang mga kaliwete: "Ano'ng gusto mong gawin, hayaan mo na lang silang mamatay sa disyerto?"
Sa tingin ko, parang isang uri ng huwad na argumento iyon — walang sinuman ang susuporta niyan.
Ngunit may isa pang panig dito, iyon ay ang mga ilegal na kriminal na transaksyon ng pera na isinasagawa nang lihim.
At iyan nga ang sandali kung kailan nawawalan ng kontrol ang pamahalaan.
Di ba? Sa sandaling ipasa niya ang mga batang ito sa hindi alam kung sino, nagiging usapin na ito ng sex trafficking, paggawa ng
mga bata, at napakaraming baliw, kakaiba, kriminal, at maling gawain na maaaring gawin para
abusuhin, manipulahin, at samantalahin ang mga kabataan...
At saka nariyan ang buong madilim na bahagi ng negosyo, ang lihim na kriminal na gawain. Diyos lang ang nakakaalam
kung gaano karaming pera ang sangkot. Walang nakakaalam.
Oo, oo. At Chris, pinaghiwalay natin ang mga bata mula sa kanilang mga pamilya at sa kanilang sariling bansa.
Tama.
Iyan ang bagay na hindi talaga maintindihan ng mga tao.
Sa simula, ang programa – ibig kong sabihin, ang intensyon ng kumander – iyon ang pinag-uusapan natin.
Ano ang pinakahuling layunin ng programang ito?
Akala ko ito ay muling pagsasama ng pamilya, at sinabi ng mga taong unang nag-isip ng programang
ito, "Oo, muling pagsasama ng pamilya nga ito."
Gayunpaman, hindi pa ito ang kasalukuyang kalagayan.
Si Hannah Dreier mula sa New York Times ay nagbunyag, batay sa kanyang datos – matapos suriin ang mga ito – na
sa ilang lugar ng postcode, mas mababa sa 10% ng mga bata ang bumibisita sa kanilang mga magulang.
Hindi ito "pagpapatibay ng pamilya".
Ito ay isang malawakang kriminal na operasyon!
Pinapagawa ang mga bata sa mga mapagsamantalang pabrika.
Ipinagbibili ang mga bata sa sekswal na pagkaalipin. Sila mismo ang nagsabi.
Mga bata tatlong taon pagkatapos, dahil talagang hinanap ni Anthony Rubin mula sa Muckraker ang mga batang nagsabi
tatlong taon pagkatapos: "Tingnan mo, nasa utang pa rin ako."
May utang pa rin ako sa taong nagbayad para sa pagpuslit sa akin dito...
Makalipas ang tatlong taon, may utang pa rin ang mga batang ito.
Hindi kapani-paniwala ang nangyayari rito!
Oo. At Chris, sa tingin ko iyon ang hindi maintindihan ng mga tao o marahil hindi kailanman maisip kung
ano ang ginagawa ng isang may sakit sa isang bata.
Tama.
At iyon, sa tingin ko, ay isa sa pinakakilabot na bagay na nakita ko kailanman.
Na kinailangan kong tumingin sa kadiliman na ito at naisip: Diyos ko, may mga taong gumagawa ng ganitong mga bagay.
Ngunit mayroon ding mga doktor at nars na personal kong nakausap.
Ibig kong sabihin, sila ay... alam mo, umiiyak sila at sinabi, "Tara, may isang pitong taong gulang na batang babae
na may lahat ng mga sakit na nakukuha sa pakikipagtalik."
Tama.
Ibig kong sabihin, hindi naiintindihan ng mga tao kung ano ang ginagawa ng masasamang tao sa mga bata.
At ipinasa namin sila sa mga kriminal.
Tama.
Hinihikayat ko ang mga tao na tingnan ang mga dokumentong inilabas ni Senador Grassley noong ika-11 ng Hulyo .
Maaari mong tingnan ang kanyang pahayag sa press at malalaman na inilagay ng gobyernong ito ang
mga bata sa pangangalaga ng mga taong MS-13 . Okay?
Sila ay mga malupit na kriminal. Bakit natin sila bibigyan ng mga bata?
Sila ay kilalang kasapi ng mga transnasyonal na organisasyong kriminal.
Iyon ay lampas sa imahinasyon.
At sa totoo lang, Chris, kung hindi ko ito nakita nang personal, hindi ako maniniwala na ang pederal na
pamahalaan ay naging isang serbisyo ng puting guwantes.
Ibig kong sabihin, siya nga literal na tagapamagitan para sa isang organisasyon ng trafficking ng mga bata.
Oo, isinasagawa nila ito.
Ibig kong sabihin, hindi naman sila kasangkot rito sa anumang paraan. Sila mismo ang nagsasagawa nito.
Ipinapatupad nila ang plano na dukutin at abusuhin ang mga batang ito. Ito ang kanilang laro.
Oo.
Ikaw ang nagpapatakbo nito.
Oo. At ang paghihiwalay sa kanila sa kanilang mga pamilya sa kanilang tahanan sa
pamamagitan ng panlilinlang ay human trafficking.
Ito ay marahas na panlilinlang o sapilitan.
Tama.
Aba, ang mga bata at ang kanilang mga magulang, dahil sinabi iyon sa amin ng mga bata.
Tama.
Alam mo, bawat isa ay may kanya-kanyang argumento.
Tumingin kami, at nakita ko ang mga mata ng mga natatakot na bata.
Alam ko ito dahil sinabi ito sa akin ng mga bata at ng iba pa.
At may mga ulat na may kasamang pahayag ng mga bata. Hindi iyon maaaring itanggi.
Sinabi ng mga bata, "Alam mo, sa aming bayan sa Guatemala, kumikita lang ako ng £2.50 bawat araw."
Ngunit sinabi sa akin ng human trafficker dito sa Texas na kung aalis ako sa bahay, maaari akong
pumunta rito sa Estados Unidos at kumita ng £6 kada oras.
Naniniwala ang bata at ang mga magulang na magiging kasingyaman ng kay Elon Musk ang bata.
Tama.
Mula sa £2.50 kada araw hanggang £6 kada oras.
At hindi talaga maisip na makakaakit tayo ng mga grupong populasyon na bulnerable.
At mula sa Guatemala ay dumarating ang mga katutubong bata na hindi man lang nagsasalita ng Espanyol.
Eksakto.
Kaya kailangan talaga nating pag-isipan kung ano ang nangyayari rito.
Dapat ipakilala ang mga bagong patnubay.
Ang mga taong may karanasan sa pagpapatupad ng batas ay dapat na kayang protektahan ang mga bata.
At dapat ilabas ng Kagawaran ng Kalusugan ang datos upang matagpuan ang mga bata at maparusahan ang mga kriminal.
Hindi na natin maaaring ipagpatuloy na hayaang mangyari ito dito sa Estados Unidos sa mga batang bulnerable, mga batang maliit.
Talagang hindi maisip iyon.
Oo! Dapat nating kasuhan ang mga hayop na nagpapatakbo ng mga network na gumagawa nito.
Sa aking palagay, dapat nating kasuhan ang mga opisyal ng pamahalaan na gumawa ng mga
desisyong ito at nagdulot ng pangyayaring ito.
Nasa sariling kategorya sila. Ngunit dapat din silang panagutin.
Siyempre, dapat panagutin sa batas ang mga kriminal na utak sa likod nito.
At pagkatapos ay kailangan nating iligtas ang mga dukhang batang ito.
Ang panayam kay Tara Rodas ay isinagawa noong Oktubre 2024, bago muling mahalal si Donald Trump bilang Pangulo ng Estados Unidos.
Pagkatapos ng halalan, hayagang sinabi ni Robert F. Kennedy Jr., ang bagong Kalihim ng Kalusugan ni Trump, sa isang pulong ng
gabinete na sa ilalim ni Biden, ginawa ng Kagawaran ng Kalusugan at Serbisyong Pantao ang sarili nitong "kasabwat
sa pag-traffic ng mga bata para sa seks at pagkaalipin."
Kaya ba nagdala si Trump ng pagbabago para sa ikabubuti?
Nag-aalinlangan si Ryan Matta, isang mamamahayag na nagsasagawa ng imbestigasyon, tungkol dito.
Matagal na niyang sinusubukang malaman kung nasaan ang mga nawawalang bata at nakagawa na
siya ng ilang dokumentaryo tungkol sa paksang ito.
Sa isang panayam noong Mayo 2025, ipinahayag niya ang kanyang pagkadismaya na hindi pa naibabalik ng administrasyong
Trump ang 300,000 na mga bata makalipas ang 100 araw sa puwesto.
Ipinapahiwatig niya na hawak ng pamahalaan ang mga numero ng mobile phone at mga address ng mga sponsor kung
saan inilagay ang mga bata at madali silang matunton.
Binatikos din niya ang pamamahala ng pamahalaan sa mga programang Southwest Key.
Ang Southwest Key Programmes ay isang malaking organisasyon na nakabase sa Estados Unidos na nagpapatakbo sa ilang estado.
Nag-aalok ito ng malawak na hanay ng mga serbisyo, kabilang ang pabahay para sa mga refugee na
menor de edad na imigrante na walang kasamang matanda.
Kumbinsido si Ryan Matta na ang 30–40 na institusyon sa programang ito ang kumakatawan sa
pinakamalalaking sindikato ng trafficking ng mga bata.
Naging napakarahas sila kaya pati si Merrick Garland, ang Attorney General ni Biden, ay nagsampa ng kaso laban sa mga
institusyong ito, dahil diumano'y nirape doon ang mga bata.
Gayunpaman, nagpasya nang medyo mabilis si Pam Bondi, ang Attorney General ni Trump,
pagkatapos maupo sa puwesto na dapat ihinto ang demanda.
Nakakagulat ito, lalo na't ang paunang anunsyo ay paubusin ang latian.
Sa pahayag ni Kalihim ng Kalusugan Kennedy na ang kanyang ministeryo ay kasabwat sa kalakalan ng sekswal na
pag-abuso sa mga bata sa ilalim ng nakaraang pamahalaan, nagtatanong ang isa kung nasaan na ang mga legal na paglilitis.
Kung sinasabi ni Tara Rodas na si Kamala Harris ang namamahala sa pinakamalaking operasyon ng human trafficking at sex
trafficking, dapat agad na simulan ang mga imbestigasyon laban sa kanya at sa mga responsable sa Department of Health.
Gayunpaman, hindi pa ito nakikita.
Sa kanyang kampanya para sa unang termino ng kanyang pagkapangulo, inihayag na ni Trump ang
kanyang intensyon na ikulong si Hillary Clinton.
Gayunpaman, hindi man lang inilunsad ang imbestigasyon pagkatapos ng halalan.
Sa iskandalo ng Epstein, nabigo rin ang administrasyong Trump hanggang ngayon na tuparin ang pangako
nitong imbestigahan at ibunyag ang mga katotohanan.
Hindi ito nakakagulat kapag isinaalang-alang na maraming biktima at saksi ang nagsasabi na hindi nag-iisa kumilos si
Epstein, kundi kasangkot sa iskandalo ang malalaking bahagi ng pampulitika at panlipunang establisyemento.
Ito ay nagbubunsod ng tanong kung, sa kaso ng trafficking ng mga bata sa hangganan ng Estados Unidos, ang maliliit na kriminal
lamang ba ang tinatarget ng atensyon ng media, habang ang malalaking isda, ang mga network, ang mga NGO, at ang mga sangkot
sa pamahalaan at mga ministeryo ay muling hindi nahahawakan.
Hangga't hindi ito nakasara nang mahigpit, dapat ipagpalagay na ang mga tagumpay na ipinapakita ay
panandaliang tabing lamang upang lituhin ang publiko.