אין 2021 האָט טאַראַ ראָדאַס פֿאַרנומען אַ הויכע פּאָזיציע אין אַ אויפֿנאַם־צענטער פֿאַר
אומבאַגלייטע קינדער אין די פֿאַראייניקטע שטאַטן.
זי האָט געענטפֿערט אויף אַ רוף פֿון דער בײַדען־אַדמיניסטראַציע צו העלפֿן מיטן קריזיס פֿון די מינדעריעריקע פּליטים,
וועלכע האָבן אין יענער צײַט אין גרויסע צאָלן אַריבערגעגאַנגען די דרומדיקע גרענעץ פֿון די פֿאַראייניקטע שטאַטן.
זי האָט געוואָלט העלפֿן די קינדער ווידער צונויפֿברענגען מיט זייערע משפּחות.
אָבער זי האָט שנעל באַמערקט אַז עפּעס איז נישט אין אָרדענונג מיט די קינדער.
זיי האָבן געליטן פֿון פּאַניק־אַטאַקן, האָבן גערופן זייערע עלטערן און געזאָגט אַז זיי זענען געלאָקבט
געוואָרן קיין די פארייניקטע שטאַטן דורך סמוגלערס.
ראָדאַס האָט אויסגעפֿאָרשט און אַנטדעקט אַ ריזיקע נעץ פֿון קינדער־האַנדל.
אַזוי איז זי געוואָרן אַ וויסלבלאָוערין, וואָס איצט קעמפֿט צו אַנטפּלעקן די נעצווערק און זיי פֿאַראַנטוואָרטלעך מאַכן.
אין אַ רירנדיקן אינטערוויו מיט כריס פֿאַרעל, רעדט זי וועגן אירע אַנטדעקונגען.
עס ווײַזט ווי די קינדער זענען איבערגעגעבן געוואָרן צו קרימינאַלן, וואָס האָבן זיי דערנאָך
געצווונגען צו אַרבעט אָדער צו פּראָסטיטוציע.
זי דערציילט וועגן דאָקטוירים וואָס מיט טרערן באַשרײַבן ווי אפילו די יונגסטע קינדער ווערן געשאַדט דורך שווערע
געשלעכטלעכע מיסברוך און ליידן פֿון געשלעכטלעך איבערגעטראָגענע קראַנקייטן שוין אין דער יסודי־שול־אַלטער.
זי גייט ווייטער צו באַשרײַבן ווי דער שטאַט סובסידירט דעם קינדער־האַנדל מיט ביליאָנען פּאָונד, אַז 325,000 פֿון די קינדער
ווערן איצט באַטראַכט ווי פאַרמיסט, און אַז דער געזונטהייט־דעפּאַרטמענט
בלאָקירט די דרינגנדיק נויטיקע אויספֿאָרשונג.
זעט אונטן אויסצוגן פֿון דער ווידעאָ מיט טאַראַ ראָדאַס.
דער אינטערוויו איז דורכגעפֿירט געוואָרן אין אָקטאָבער 2024, פֿאַר די לעצטע אַמעריקאַנער וואַלן.
בײַם סוף פֿון דער פּראָגראַם וועלן מיר דעריבער דיסקוטירן די אַנטוויקלונגען אין דעם ענין
אונטער דער איצטיקער אַמעריקאַנער אַדמיניסטראַציע.
איך בין קריס פֿאַרעל, און דאָס איז אויף וואַך.
ברוכים הבאים צו אָן וואַטש, דער פּאָדקאַסט פֿון דזשודישאַל וואַטש, וווּ מיר קוקן הינטער די קעפּלעך כּדי אײַך צו דערציילן מעשׂיות
וואָס די הויפּטשטראָם־מעדיע וויל טאַקע נישט אַז איר זאָלט וויסן.
מיר פּרוּוון צו רעקאָנסטרויִרן וואָס איז פֿאַרגעסן געוואָרן און צו דערקלערן דאָס אומפֿאַרשטענדלעכע.
הײַנט האָבן מיר אַלע דרײַ פֿון די דאָזיקע עלעמענטן פֿאַר אײַך.
מיר באַגריסן ווידער אַ זייער מוטיקן פֿרוי, אַ וויסלבלאָוערין וואָס האָט אַנטדעקט און אויפגעדעקט אַן אומגלויבלעכן קריזיס פֿון
מענטשן־האַנדל, סעקס־האַנדל און קינדער־מיסברוך אין אונדזער לאַנד.
מיר באַגריסן טאַראַ ראָדאַס. ברוכים הבאים, טאַראַ!
כריס, אַ גרויסן דאַנק אַז דו האָסט מיך הײַנט אויף דײַן פּראָגראַם.
איך בין זייער דאַנקבאַר צו אײַך און צו דזשודיציאַל וואַטש פֿאַרן ווײַטער ליכטיק מאַכן דאָס, וואָס מיר ווייסן
אַז דאָס איז קינדער־האַנדל געשטיצט דורך דער מדינה און באַצאָלט דורך די שטייערצאָלער.
פּינטלעך. און די געטרײַע צוקוקער און הערער פֿון אונדזער פּאָדקאַסט וועלן זיכער געדענקען.
און איך ווייס אַז דו געדענקסט, ווײַל אונדזער ערשטע אינטערוויו אין יולי 2023, כּמעט אַ יאָר צוריק, האָט געהאַט אַ ריזיקן עולם.
מיר האָבן געהאַט טאַראַ ווי אונדזער גאַסט צו רעדן וועגן אירע דערפֿאַרונגען אין אַ אויפֿנעם־
און פּראָצעסיר־צענטער פֿאַר אומבאַגלייטע קינדער.
די געשיכטע איז אומגלויבלעך. איך מיין אַז מיר האָבן גערעדט מער ווי אַ שעה.
מײַנע קאָלעגעס דאָ וועלן פֿאַרבינדן די אַלטע עפּיזאָד מיט דער נײַער, אַזוי אַז איר קענט
זען ביידע אויב איר האָט זיי נאָך נישט געזען.
אָבער נאָר ווי אַ אָנהייב־פּונקט, ווי אַ געמיינזאַמער רעפֿערענץ־פּונקט, טאַראַ, דערצייל אונדז ווי דו האָסט זיך
דערוווּסט וועגן דעם אומגעהויערן, ברוטאַלן, פֿון דער מדינה־געשטיצטן קינדער־האַנדל, ווי דו האָסט דערפֿון געהערט.
פּונקט, כריס, אייערע צוקוקערס קענען זיך דערמאָנען אַז אין אָנהייב 2021 האָט די ביידען-האַריס אַדמיניסטראַציע
אַרויסגעגעבן אַ רוף צו אַלע פֿעדעראַלע עמפּלוייז.
זיי האָבן געזאָגט אַז אויב איר זענט אַ פֿעדעראַלער אָנגעשטעלטער, זאָלט איר פֿאַרלאָזן אײַער לאָקאַלע
אויטאָריטעט כּדי צו העלפֿן מיטן קריזיס אויפֿן דרומדיקן גרענעץ.
און עס איז געווען ספּעציפיש די קריזיס פֿון די אומבאַגלייטע קינדער.
קינדער וואָס זענען געקומען צו אונדזער גרעניצן אָן משפּחה, אָן עלטערן.
און דאַן איז דער ציל געווען צו צוזאַמענברענגען די קינדער מיט ספּאָנסאָרן פֿון די פֿאַראייניקטע שטאַטן.
און איך האָב געמיינט אַז דאָס איז וועגן אַ פּראָגראַם פֿאַר משפּחה־צוזאַמענפֿירונג.
איך האָב געמיינט אַז איך וועל מאָלן און טאָן פּאַזלען מיט די קינדער, בשעת זיי האָבן געווארט צו ווערן ווידער
צוזאַמען מיט זייערע עלטערן דאָ אין די פארייניקטע שטאַטן.
אָבער דאָס איז נישט געווען דער פּונקט. דײַנע בעסטע כוונות האָבן גאָרנישט צו טאָן מיט וואָס טאַקע איז געשען.
ריכטיק. און וואָס איך און פילע אַנדערע פֿעדעראַלע באַאַמטע, וואָס זענען געווען באַטייליקט אין דער מיסיע, האָבן נישט געוואוסט...
קיינער האָט נישט געוויסט אַז קינדער זענען דורך דעם פּראָגראַם אַנטפֿירט געוואָרן און
פֿאַר מער ווי אַ יאָרצענדליק אויסגענוצט געוואָרן.
דאָס איז גאָר שאָקירנדיק.
איך האָב גאָרנישט געוואוסט וועגן דעם, ווען איך האָב געזאָגט: "היי, דאָ בין איך, שיקט מיך. איך וויל העלפֿן די קינדער."
מײַן מאַן איז פֿון על־סאַלװאַדאָר. איך רעד שפּאַניש.
און איך האָב געמיינט, דאָס וועט זײַן די הומאַניטאַרישע מיסיע פֿון מײַן לעבן. עס וועט זײַן פֿאַנטאַסטיש.
ריכטיק.
נאָר צו געפֿינען אַז די קינדער האָבן נישט געוואוסט וווּ מען האָט זיי געפֿירט.
און דאָס איז געווען שאָקירנדיק.
און ווען מיר רעדן וועגן קינדער, טראַכטן מיר אָפֿט: אוי, דאָס איז אַ 14-יאָריקער, נו, נאָך אַ קינד טאַקע,
אָבער אַ 16- אָדער 17-יאָריקער איז זיכער אַ פיל מער דערוואַקסענער מענטש ווי אַ 10-יאָריקער.
אָבער דו רעדסט נישט נאָר וועגן יונגע מענטשן ווי די, דו רעדסט וועגן קליינע קינדער.
ריכטיק.
איך מיין, ממש בייביז ווערן געשיקט איבער די גרענעץ אין די פארייניקטע שטאַטן.
יאָ. תינוקות און קליינע קינדער. עס איז אומפֿאַרשטענדלעך.
אָבער קאַרלאָס אַרעללאַנאָ, דער וויסלבלאָוער פֿון MVM (אַמעריקאַנער זיכערהייט־פֿירמע),
האָט אַריבערגעפֿירט אַ דרײַ־מאָנאַטיקן תינוק.
אַזוי, מענטשן דאַרפֿן פֿאַרשטיין דאָס.
MVM איז אַ זיכערהייט־פֿירמע וואָס איז באַשטעלט געוואָרן צו טראַנספּאָרטירן די קינדער – נישט אַלע,
כמובן, אָבער זיי האָבן געשפּילט אַ ראָלע אין דעם.
זיי האָבן געהאַט אַ קאָנטראַקט מיט דער אמעריקאַנער רעגירונג צו טראַנספּאָרטירן מענטשן.
יאָ. און מיר רעדן וועגן מיליאָנען און מיליאָנען פּאַונד צו טראַנספּאָרטירן די קינדער.
דאָס איז גאָר אומגלויבלעך. און זיי זענען נאָר דרײַ חדשים אַלט.
און, כריס, איך וואָלט געזאָגט אַז עטלעכע פֿון די קינדער וואָס איך האָב מיט מײַנע אייגענע אויגן געזען, זענען
געווען טיניידזשערס, אַרײַנגערעכנט טיניידזשער־יינגלעך.
אָבער זיי קומען פֿון אינדיגענע קהילות אין גואַטעמאַלאַ, רעדן מאַיאַ־דיאַלעקטן און רעדן נישט שפּאַניש.
ריכטיק.
זיי זענען גאָר אומבאַשיצט.
עטלעכע פֿון די קינדער האָבן קיינמאָל נישט געגאַנגען אין שול.
זיי קענען נישט לייענען. זיי קענען נישט שרײַבן.
און דאַן זענען זיי דאָ און מוזן טאָן געצוווּנגענע אַרבעט.
די ניו־יאָרק טײַמס האָט וועגן דעם באריכטעט.
עס איז שאָקירנדיק אַז ביז הײַנט האָט קיינער גאָרנישט געטאָן צו ראַטעווען די קינדער.
יאָ, איך מײן, דאָס איז אַ ממש אינטערעסאַנטער טייל פֿון דער געשיכטע, אַז איר האָט קלאָר געהאַט אייערע אייגענע פּערזענלעכע
דערפֿאַרונגען אין דעם פּראָצעסיר־צענטער פֿאַר די קינדער.
די גרעסערע געשיכטע איז אפילו באריכטעט געוואָרן.
איך גלייב אַז דאָס איז געווען אַ דרײַ־טייליקע סעריע אין דער ניו־יאָרק טײַמס וואָס האָט באריכטעט וועגן
קינדער־אַרבעט אין פלייש־פּראַסעסיר־פֿאַבריקן און אַנדערע ערטער.
יאָ.
און מען וואָלט געמיינט אַז עפּעס אויף דער לינקער זײַט, אַרום ביידען און העריס, וואָלט מען דאָס אָנגעצייכנט אונטערן מוטאָ:
"אוי מײַן גאָט, אפילו אונדזער אייגענע פּראָפּאַגאַנדע־מיטל, די ניו־יאָרק טיימס, זאָגט אַז מיר האָבן אַ קריזיס פֿאַראורזאַכט."
אָבער עפּעס איז עס באריכטעט געוואָרן. איך מײן, מען מוז זיי קרעדיט געבן פֿאַר דעם באריכטן.
עס איז געווען שרעקלעך. אָבער עס האָט אויסגעזען ווי אויב עס וואָלט נישט געווען קיין ווירקונג אָדער רעאַקציע, גאָרנישט.
ניין, עס איז בכלל נישט געווען קיין השפּעה. קיין מיטלען זענען נישט גענומען געוואָרן צו ראַטעווען די קינדער.
און איך מיין אַז דאָס איז איינער פֿון די מערסט שרעקלעכע זאַכן.
ווען מיר האָבן אין יוני 2021 אָנגעהויבן באַריכטן וועגן פֿאַלן פֿון מענטשן־האַנדל, האָבן מיר
געמיינט אַז אפֿשר 50 קינדער זענען געווען באַטראָפֿן.
אָבער ווען מיר האָבן געענדיקט, האָבן מיר דורכגעאַרבעט מער ווי 8,300 פאַלן אין ווייניקער ווי זעקס חדשים דורך די אויפנעם־צענטער
פֿון פּאָמאָנאַ פֿערפּלעקס, וווּ איך האָב געאַרבעט.
מיר האָבן געמיינט, "אוי, גאָט אין הימל, דאָס באַטרעפֿט טויזנטער קינדער," ווײַל מיר האָבן
געזען פֿאַלן פֿון זייער פֿאַרשיידענע אינסטיטוציעס.
אָבער דעמאָלט, אין 2023, האָט חנה דרייער אין דער "ניו־יאָרק טײַמס" אַנטפּלעקט, אַז 85,000 קינדער
זענען פֿאַרשוווּנדן געוואָרן, זענען געווען פֿאַרמיסט.
און ווען מיר לעצטנס האָבן דערוועגן גערעדט, איז דאָס געווען בערך די ציפֿער וואָס מיר האָבן גענוצט צו קוואַנטיפיצירן די קריזיס.
אָבער אין דער אמת איז עס פיל ערגער ווי דאָס. עס זענען פֿיר מאָל אַזוי פילע.
איך האַלט די נוצנדיקע ציפֿער פֿאַר פאַרלאָזלעך און גוט דאָקומענטירט, כאָטש זי איז נאָך אַ אָפּשאַצונג.
די צאָל שטייט איצט בײַ 325,000 קינדער וואָס זענען פֿאַרשוווּנדן.
זיי פֿעלן. קיינער ווייסט נישט ווי זיי זענען אָדער וווּ זיי זענען.
זיי פשוט פֿאַרשוווּנדן. זיי זענען אַנטפֿירט געוואָרן און פֿאַרשוווּנדן.
יאָ. און דאָס שרעקלעכע איז אַז קיינער האָט גאָרנישט געטאָן צו ראַטעווען די קינדער.
און מענטשן דאַרפֿן פֿאַרשטיין אַז דאָס איז אַ פּאָליטישער ענין.
מיר קענען אָנהייבן די גרעסטע קינדער־רעטונג־אָפּעראַציע וואָס מען האָט קיינמאָל פּרוּווירט אין דער
מענטשלעכער געשיכטע, אויב די HHS וואָלט פֿרײַגעגעבן די דאַטן.
קריס, איך מיין אַז דאָס איז עפּעס וואָס די מערהייט מענטשן פשוט ניט וויסן.
מענטשן טראַכטן: "אוי מײַן גאָט! די קינדער זענען אַוועק! וואָס קען איך טאָן?"
און זיי גלייבן אַז זיי קענען גאָרנישט טאָן אָדער אַז מען קען גאָרנישט טאָן.
אין פאַקט האָט די פֿעדעראַלע רעגירונג נישט נאָר די דאַטן פֿון די קינדער, נאָר אויך די דאַטן פֿון די פֿאָסטער־עלטערן, בײַ וועלכע די
קינדער זענען געשטעלט געוואָרן, ווי אויך דעטאַלירטע אינפֿאָרמאַציע וועגן די פֿאָסטער־עלטערן, למשל זייער לעצט באַקאַנטער אַדרעס.
אָבער זיי וועלן נישט נעמען קיין שריט קעגן זיי און וועלן נישט אַנטפּלעקן די דאַטן; אפילו מיט אַ סאַבפּינע
וועט דער געזונטהייט־דעפּאַרטמענט נישט איבערגעבן די אינפֿאָרמאַציע צו די געזעץ־אויספֿיר־אגענטורן.
און ווײַל די רעגירונג האַלט צוריק די דאַטן און פֿאַרבאָרגט זיי פֿון די געזעץ־אויפֿפּאַסונג־אַגענטורן,
ווייסט קיינער נישט וווּ מער ווי 320,000 קינדער זענען.
און דאָס איז אומאַננעמבאַר.
לויט מיין מיינונג, אָן צו שטיצן אַ באַזונדערן רעזולטאַט אָדער שטעלונג, איז דאָס אַן אומגלויבלעך
וויכטיקע אינפֿאָרמאַציע פֿאַר דער ציבורדיקער באַוווסטזײַן.
נאַציאָנאַלע וואַלן קומען אין די קומענדיקע פּאָר טעג, און מענטשן וועלן באַשלוסן נעמען און
אָנפֿילן אַ שטימצעטל אָדער אַרויסציען אַ העבער.
דו דאַרפֿסט נעמען אַ באַשלוס אויף אַ גוטן אינפֿאָרמירטן יסוד.
און אַזוי, לויט מיין מיינונג, האָט אונדזער גרענעץ־באַאַמטע קאַמאַלאַ העריס געפֿירט די גרעסטע אָפּעראַציע פֿון
מענטשן־ און סעקס־האַנדל אין דער געשיכטע פֿון דער וועלט.
און צו זײַן מער פּינטלעך, רעדן מיר ביידע דאָ וועגן קינדער־האַנדל.
דו האָסט ערשט־האַנטיקע וויסן און דערפֿאַרונג אין דעם געביט.
דו האָסט עס באַמערקט.
איך ווייס אַז איר רעדט הײַנט דאָ ווי אַ פּריוואַטער מענטש, אָבער גליקלעך קומט איר פֿון דער
פאַכמאַנישער וועלט פֿון אַלגעמיינע אינספּעקטאָרן.
דעריבער וועל איך נוצן אַ שמועסדיקן אָדער סלאַנג אויסדרוק.
דו ביסט אַ ביסל קלוגער ווי דער דורכשניטלעכער מענטש.
דו ווייסט וואָס דו זעסט ווען דו שטייסט קעגן אַזעלכע פראָדזשענטע, טשיקאַווע און מאַניפּולאַטיווע פּראַקטיקן.
דו האָסט אַ געפיל צו דערקענען דאָס.
און אַזוי זעסטו וואָס פּאַסירט אין דעם אינסטיטוציע אין פּאָמאָנאַ און זאָגסט: "היי, וואַרט אַ מינוט. וואָס טוט איר דאָרט?"
איך מיין, דערציילט אונדזערע צוקוקער און הערער אַ ביסל וועגן דעם; וועגן אייער רעפֿלעקס־רעאַקציע:
וואָס פּאַסירט דאָ בכלל? וואָס טוט איר?
ריכטיק. נו, עס איז געווען גאַנץ גרינג צו זען אַז די קינדער וואָס האָבן געהאַט פּאַניק־אַטאַקן, האָבן געדאַרפֿט ווערן געשטעלט אונטער
זעלבסטמאָרד־וואַך, האָבן געקריגן נאָך זייערע עלטערן און אונדז דערציילט מעשׂיות ווי אַזוי זיי זענען דאָ אַרײַנגעלאָקן געוואָרן.
עס האָט נישט געדויערט לאַנג ביז מיר האָבן פֿאַרשטאַנען אַז מיר האָבן אַ ערנסטע פּראָבלעם.
זיי זענען קינדער. איך מיין, דאָס איז אַ טײַערער לאָד.
מיר מוזן זיכער מאַכן אַז די קינדער ווערן געשטעלט אין זיכערע היימען.
דאָס איז געווען דער מאָמענט ווען איך האָב פֿאַרשטאַנען אַז דאָס איז אַ קריזיס מיט די קינדער.
איך האָב פֿאַרשטאַנען אַז עפּעס קען נישט זײַן ריכטיק.
און איך מיין אַז עס איז וויכטיק פֿאַר מענטשן צו פֿאַרשטיין אַז HHS איז נישט אַ געזעץ־דורכפֿירונג־אַגענטור.
עס האָט פשוט נישט די וויסן, די פֿעיִקייטן, די קאָמפּעטענצן אָדער די עקספּערטיז צו נעמען אַקציע קעגן מענטש־האַנדל־רינגען.
ריכטיק.
זיי האָבן נישט. און צום באַדויערן, זיי זענען איצט פאַראַנטוואָרטלעך פֿאַר דער
פֿרײַגאַבע, ווײַל זיי האָבן נישט מצליח געווען צו
... דאָ אויך זענען געמאכט געוואָרן פּאָליטישע באַשלוסן.
ליידער איז דאָס געווען אַ גרויסער טעות פֿון די פּאָליטישע באַשלוס־נעמערס צו רעדוצירן די קאָנטראָלן און
זיכערהייט־פּרוּפֿונגען פֿאַר די אָנגעזעצטע ספּאָנסאָרן.
און מיר ווייסן אַז עטלעכע פֿון די ספּאָנסאָרן זענען מיטגלידער פֿון טראַנסנאַציאָנאַלע קרימינעלע אָרגאַניזאַציעס.
די HHS האָט נישט די נויטיקע רעסורסן צו נעמען אַקציע קעגן גאַנגס און הויך־שטאַפּל־קרימינאַלן.
ליידער האָט די דורכגעפֿאַלענע פּאָליטיק פֿון אָפֿענע גרעניצן געפֿירט צו דעם, אַז הויך־ראַנגיקע קרימינאַלן,
מאָרדערס און מיטגלידער פֿון טראַנסנאַציאָנאַלע קרימינעלע אָרגאַניזאַציעס אַריבערגיין אונדזערע גרעניצן.
זיי זענען איצט אויך ספּאָנסאָרן און פֿאַרזאָרגער פֿאַר שוואַכע קינדער.
און עס איז... עס איז אומפֿאַרשטעלבאַר!
אָבער די HHS איז נישט אַ געזעץ־אכיפה־אַגענטור.
און דערפֿאַר ווייסן זיי פשוט נישט.
איר האָט אַ וויכטיקן פּונקט אויפֿגעוויזן, און איך וואָלט געוואָלט געבן אַ ביסל הינטערגרונט־אינפֿאָרמאַציע וועגן דעם.
עטלעכע פֿון אונדזערע צוקוקער און הערער טראַכטן איצט מעגלעך נישט וועגן גרענעץ־שוץ.
דו מיינסט ICE .
איר מיינט די געזעץ־אכיפה־אגענטורן וואָס באַהאַנדלען אומלעגאַלע אימיגראַציע.
אָבער דער קריטישער פּונקט אין דער גאַנצער דיסקוסיע איז, אַז אומבאַגלייטע קינדער זענען נישט אַן
ענין פֿאַר דער גרענעץ־פּאָליציי אָדער דער ICE.
דאָס פֿאַלט אונטער דעם "דיפּאַרטמענט פֿון געזונט און סאָציאַלע דינסטן"; דעם "ביוראָ פֿאַר פּליטים־איבערזידלונג" (ORR).
און דאָס איז די פאַקטישע רעגירונגס־אַגענטור וואָס איז פאַראַנטוואָרטלעך פֿאַר די זאָרג,
פֿאַרזאָרגונג און אַקאָמאָדאַציע פֿון די קינדער.
אַזוי, דאָס זענען געזונטהייט־אַדמיניסטראַטאָרן וואָס פאַרוואַלטן דעם פּראָצעס.
ווי איר האָט שוין דערמאָנט, זיי זענען נישט געזעץ־אויפֿפירער.
זיי ווייסן נישט ווי צו דורכקוקן מענטשן אָדער דורכפֿירן דורכקוקן.
זיי פאַרוואַלטן פשוט נאָר גופים.
און זיי האַנדלען מיט אַ זייער סאָפיסטיצירטע קרימינעלע אָרגאַניזאַציע.
יאָ.
און זיי זוכן אַ סחורה, און די סחורה זענען די קליינע קינדער.
און זיי ווייסן ווי צו אויסנוצן די קינדער, זיי מאַניפּולירן, זיי אין געלט פֿאַרוואַנדלען און זיי
צוזאַמענברענגען פֿאַר גאָט ווייסט וואָס פֿאַר צילן.
פּונקט. און דאָס איז וואָס איך מיין, אַז דער דורכשניטלעכער צוקוקער און די מערהייט פֿון מענטשן פשוט ניט פֿאַרשטיין: אַז עס זענען
בייזע מענטשן אין דער וועלט וואָס באַטראַכטן קינדער ווי סחורה.
ריכטיק.
און זיי נוצן זיי פֿאַר מענטשן־האַנדל מיטן ציל פֿון אַרבעט־אויסנוצונג אָדער סעקס־האַנדל און אפילו ערגער.
ווײַל מען פֿאַרקויפֿט דראָגס נאָר איין מאָל; ווי אַ איין־מאָליקער קאַנסומפּציע פֿאַר דעם מענטש וואָס פֿאַרקויפֿט זיי.
יאָ, זיי קריגן געלט דערפֿאַר, אָבער זיי פאַרקויפן עס נאָר איין מאָל.
אויב איר האָט אַ קינד, קענט איר עס יעדן טאָג נוצן.
עטלעכע מאָל. עטלעכע מאָל אַ טאָג, און דאָס איז אַ שטענדיקער מקור פֿון הכנסה!
און דאָס איז וואָס מענטשן דאַרפֿן פֿאַרשטיין.
אַז עס זענען מענטשן וואָס טראַכטן אַזוי, און אַז מיר מוזן נעמען מיטלען אויף פּאָליטישן ניוואָ צו באַשיצן קינדער!
אַ מלחמה ווערט איצט געפֿירט קעגן קינדער.
און מענטשן מוזן אויפֿוועקן און פֿאַרשטיין אַז מיר קענען לייזן דעם פּראָבלעם, אָבער נישט מיט דער איצטיקער סיטואַציע ווי זי איז.
די פּראָגראַם דאַרף גרונטלעך איבערגעפּלאַנירט ווערן.
און מען מוז די געזעץ־אכיפה צוריקברענגען אין די גלײַכונג.
דאָס פֿאָדערט אַ שטאַרקן אויספֿיר־צווײַג.
אָבער זי קען הײַנט אָנהייבן ראַטעווען קינדער.
עס קען היינט אָנהייבן דורך פּראָסעקוטירן די קרימינעלע עלעמענטן, די מענטש־האַנדלער.
עס קען הײַנט אָנהייבן צו עלימינירן די אינפֿראַסטרוקטור פֿון מענטשן־האַנדל.
דאָס קען נאָך הײַנט פּאַסירן, אויב די ריכטיקע מענטשן וואָלטן געווען אין אמט.
גאָר זיכער!
און אין עטלעכע פאַלן איז געווען גאַנץ קלאָר אַז די שלעכטע מענטשן וואָס האָבן די קינדער אַנטפֿירט, האָבן גענוצט
דעם זעלבן אַדרעס פֿאַר פילע ספּאָנסאָרן און פֿאַר פילע קינדער וואָס זיי האָבן אויפגענומען.
איך מיין, זיי האָבן זיך אפילו נישט געמאַכט די מי צו פאַלשן פאַלשע אַדרעסן.
עטלעכע פֿון די מענטשן זענען געווען זייער שלעפּעריק און פֿויל, אַזוי אַז מען האָט געהאַט אַ הויז אָדער אַ דירה, וווּ
עטלעכע "ספּאָנסאָרן" און אפֿשר אַ האַלבן דוזין אָדער אַ דוזין קינדער זענען געווען רעגיסטרירט אויף איין אַדרעס.
אַזוי דאַרפֿט איר נישט קיין סופּער־אַנאַליטישן פּראָצעס צו פֿאַרשטיין אַז דער סיסטעם
איז אויסגענוצט געוואָרן דורך די שלעכטע מענטשן.
יאָ. ווער עס האָט אַ ביסל וויסן אין דאַטן־אַנאַליז, קען זען אַז עס מאַכט נישט קיין זינען אַז אַ ספּאָנסאָר זאָל געבן
צוויי פֿאַרשידענע אַדרעסן, אָדער אַז דרײַ ספּאָנסאָרן זאָלן וווינען אין איין דירה און ספּאָנסאָרן עטלעכע קינדער.
עס איז נישט ראַקעט־וויסנשאַפֿט.
ריכטיק.
און דער פאקט אַז די פּראָגראַם איז שוין אַזוי לאַנג אין איר איצטיקער פאָרעם, איז נאָך אַ באַווייַז אַז די
פאַראַנטוואָרטלעכע קענען קלאָר נישט דערקענען נעצווערק פֿון מענטש־האַנדל און באַשיצן קינדער פֿון האַנדלער.
אַ ראַדיקאַלע ענדערונג מוז דעריבער פּאַסירן, כּדי צו ראַטעווען די קינדער!
איז עס געווען רוטינע אַז די קינדער זאָלן ווערן פאָטאָגראַפירט און זייערע פֿינגערפּרינטן נעמען?
פֿינגערפּרינטן? ניין. מיר האָבן גענומען פאָטאָס פֿון די קינדער.
דאָס איז נאָך אַ וויכטיקער אינפֿאָרמאַציע צו וויסן. די HHS האָט אַ פאָטאָגראַפֿיע פֿון דעם קינד.
די HHS האָט אינפֿאָרמאַציע. זיי וועלן זי פשוט נישט טיילן.
יאָ. אַזוי זענען דאָס גלויבלעכע אינדיקאַציעס.
דאָס זענען נוצבאַרע רמזים.
יאָ.
איך מיין, אויב דאָס וואָלט געשען דריי יאָר צוריק, גאָט ווייסט וווּ זיי וואָלטן געווען.
אָבער עס איז אַ יסודי אויספֿאָרשונג־אַרבעט וואָס מע קען דורכפֿירן; די פּאָליציי קען
געפֿינען אַדרעסן און יחידים און זוכן די קינדער.
דו האָסט אַ פאָטאָגראַפֿיע. און איצט איז זי ניט מער אַ צוועלף־יאָריק מיידל; אפֿשר איז זי איצט פֿערצן, אָבער דו
האָסט נאָך אַ פאָטאָגראַפֿיע פֿון איר, אַ אַלגעמיינע באַשרײַבונג און אפֿשר אפילו אַן אָנצײַג פֿון איר אידענטיטעט.
אַזוי זענען דאָ אַ צאָל פּאָליציי־אויספֿאָרשונגען וואָס מע קען דורכפֿירן אין דער פֿאָרויסיקער פֿאַזע,
כּדי אויסצוגעפֿינען וועמען מע קען גלײַך ראַטעווען.
גאַנץ זיכער!
און אויך ווער זענען די פארברעכער וואָס דאַרפֿן ווערן פּראָסעקוטירט, ריכטיק?
פּינקט .
טאַראַ ראָדאַס: ווײַל אויב הונדערט קינדער קלאָר ווערן געשיקט צו איין אַדרעס, איז דאָ נאַטירלעך אַ זאַמלונג
אינפֿאָרמאַציע וואָס מוז גלייך ווײַטערגעשיקט ווערן צו די געזעץ־אויפֿפירער־אָטאָריטעטן, כּדי זיי קענען דורכפֿאָרשן.
אָבער זיי וועלן נישט אַרויסגעבן די דאַטן, כריס.
דאָס איז אומגלויבלעך.
סענאַטאָר גראַסלי (טשאַק גראַסלי, 91-יאָריקער רעפּובליקאַנער יו. עס. סענאַטאָר, באַטראַכט ווי איינער פֿון די מערסט מאַכטיקע
פּאָליטיקער אין דער סענאַט) האָט אַרײַנגעגעבן אַ קרימינעלע קלאָג.
סענאַטאָר גראַסלי האָט שוין יאָרן לאַנג געקעמפֿט פֿאַר די אומבאַגלייטע קינדער.
ער האָט אין יולי געהאַלטן הערונגען אין דער סענאַט.
ער האָט טאַקע אַרײַנגעגעבן קרימינעלע קלאָגן בײַם FBI און בײַם DHS , אָבער HHS האָט זיך
אָפּגעזאָגט צו אַרויסגעבן די דאַטן, אפילו מיט סאַבפּינעס.
זיי האָבן נישט געענטפֿערט דערויף.
אין רובֿ פאַלן האָט דאָס בלויז געפֿירט דערצו, אַז די אויספֿאָרשונגען פֿון דעם מיניסטעריום האָבן
געקענט געפֿינען ווייניקער ווי 4% פֿון זייערע צילן.
אַזוי ווייניקער ווי 4% פֿון די קינדער וואָס זיי האָבן געזוכט, און ווייניקער ווי 4% פֿון די מענטש־האַנדלער, ווײַל די HHS
איז נישט קאָאָפּעראַטיוו און וועט זיי נישט צושטעלן די דאַטן.
דאָס איז אומפֿאַרשטענדלעך.
וואָס זאָגט די HHS? ווי באַרעכטיקן זיי דאָס?
צי רופן זיי דאַטן־שוץ־רעגולאציעס אָדער וואָס? וואָס איז דאָס לעכערלעכע ניט־מיטאַרבעט?
וואָס...? יאָ. איך מיין... נאָרמאַלערווייז געבן זיי אַ שוואַכן תירוץ, ווי נאַריש עס קען זײַן.
אָבער לפּחות טוען זיי ווי אויב זיי האַלטן זיך צום געזעץ אָדער באַשיצן יונגע מענטשן און פּריוואַטקייט.
איז דאָס דײַן תּירוץ?
יאָ, זיי זאָגן אַז דאָס איז די פּריוואַטקייט פֿון דעם ספּאָנסאָר, און דאָס איז פֿאַר זיי וויכטיקער ווי אַלץ אַנדערש.
און דאָס איז, אין תּור, גאָר אַ פאַלשע געדאַנק.
יאָ. יאָ.
ספּאָנסאָרן דאַרפֿן קיינמאָל נישט מעלדן צום ORR.
אַזוי געבן מיר אַ קינד איבער צו עמעצן וואָס וועט קיינמאָל מער נישט דאַרפֿן נעמען קיין
טעלעפֿאָן־רוף פֿון דער פֿעדעראַלער רעגירונג.
דאָס מאַכט בכלל נישט קיין זין.
אַ קינד קומט אָן בײַ דער גרענעץ, און ער האָט אַ טעלעפֿאָן־נומער און דעם נאָמען פֿון אַ מענטש דאָ אין די פֿאַראייניקטע שטאַטן.
ווי האָט עס באַקומען די דאַטן?
נו, די קינדער זאָגן אונדז אַז זיי האָבן עס געקראָגן אויפֿן וועג דאָ.
יאָ. און זיי דאַן געבן דאָס ווײַטער צו אונדזער אויסגעצייכנטער גרעניצ־פּאָליציי, וואָס
דינט ווי דער אמעריקאַנער קאָנטאַקט־פּונקט.
ריכטיק.
דער אמעריקאַנער קאָנטאַקט־פּונקט מוז דאַן איבערגעבן דאָס קינד צו HHS אין 72 שעה.
אונדזער ציל איז געווען צו איבערגעבן דאָס קינד צום אמעריקאַנער קאָנטאַקט־פּונקט אין 10 ביז 14 טעג.
דאָס זענען געווען אונדזערע אַזוי גערופענע "ספּאָנסאָרן".
איך גלייב אַז מענטשן זענען נישט באַוווסט אַז אין צוויי וואָכן ווערן קינדער איבערגעגעבן צו מענטשן דאָ אין די
פארייניקטע שטאַטן וואָס וועלן קיינמאָל ניט דאַרפֿן ענטפֿערן נאָך אַ רוף פֿון דער רעגירונג.
מיר געבן איבער די משמורת. דאָס איז אַלץ.
זײַ געזונט! גוט גליק דערמיט. עס איז אומגלויבלעך!
מיר וואָלטן קיינמאָל נישט באַהאַנדלען אַמעריקאַנער קינדער אַזוי.
און איך ווייס נישט פארוואס מיר באַהאַנדלען מיגראַנט־קינדער אַזוי.
: יאָ. איך וועל זאָגן עפּעס וואָס קען קלינגען פֿליפּאַנט, אָבער איך מײן עס נישט אַזוי; איך וויל אויסדריקן עפּעס זייער ספּעציפיש.
אין דעם לאַנד זענען ערטער, וווּ מען קען נישט אַדאָפּטירן אַ הונט אָן דורכגיין אַ גרונטלעכן הינטערגרונט־פּרוּף און נאָכפֿאָלג.
און איך מיין דאָס ממש; איך ווייס דאָס פֿון ערשטער האַנט.
דו גייסט צו אַ הונט־אַדאָפּציע־געשעעניש, מוזט אויספֿילן פֿאָרמען, פאָרלייגן
אידענטיפֿיקאַציע, און זיי קאָנטראָלירן און פֿרעגן דיך.
דו קריגסט דעם הונט און דאַן איז אַ היים־באַזוך.
אַזוי אַרבעט עס ממש.
מיר האָבן אַ גרעסערע באַוווסטזײַן און זאָרג, און אַ מעכאַניזם צו צוויימאָל איבערקוקן די
געזונטהייט און גוטן צושטאַנד פֿון אַ הונט.
און איך בין אַ הונט־ליבהאָבער.
אַזוי פֿאַרשטיי איך דאָס, און איך קלאָג זיך נישט דערוועגן.
פֿאַר מיר פּערזענלעך איז די אומגלײַכע באַהאַנדלונג אַזוי... זי איז אַזוי אומבאַטראַכטיק און משוגע פֿון דער זײַט פֿון HHS.
איך מיין, עס איז נישט קיין תירוץ, נישט קיין דערקלערונג דערפֿאַר.
: יאָ, עס איז נישט קיין דערקלערונג דערפֿאַר, חוץ אַז דאָס איז אַ געשעפֿט מיט אַ יערלעכן אומזאַץ פֿון עטלעכע ביליאָן דאָלאַר.
לאָמיר בלײַבן דערמיט.
איך וויל אַז מיר רעדן וועגן געלט.
דאָס איז אַ געלט־געשעפֿט.
זעסטו, אין ביידע פאַלן, צו זאָגן עס זייער פּשוט, זיי פאַרקויפן קינדער, נישט אַזוי?
עס איז אַ סחורה, געלט טוישט הענט, און עס זענען ... זיי זענען די סחורה, די קאָנטראַבאַנד וואָס ווערט טראַנספּאָרטירט.
ווער פּראַפֿיטירט פֿון דעם? ווער?
פילע קאָנטראַקטאָרן און ניט־רעגירונג־אָרגאַניזאַציעס (NGOs) פאַרדינען יעדן יאָר מיליאָנען און מיליאָנען דאָלאַר.
: נו, איך מיין... לאָמיר אַ ביסל דורכגיין די מעכאַניזמען דאָ, נאָר כדי צו געבן מענטשן אַ געדאַנק ווי עס אַרבעט:
אויב זיי וועלן איבערגיין די גרענעץ, וועלן זיי ווערן געכאפט.
אָבער ווער וועט זיי אויפנעמען?
מאָל איז עס די גרעניצ־פּאָליציי, אָבער מאָל זאַמלען די גרעניצ־פּאָליציי פשוט מענטשן
צוזאַמען און שיקן אַ בוס אָדער אַ מיניבוס.
און ראַט וואָס! דער באַס אָדער מיניוואַן געהערט צו אַ באַס־ אָדער טראַנספּאָרט־פֿירמע.
זיי טוען דאָס נישט פֿון ריינער גוטהייט.
זיי זענען באַשטעלט געוואָרן דורך די רעגירונג צו אָפּערירן באַסן צווישן פּונקט A און B אָדער
צווישן אויפֿנעם־צענטער A און פּראַסעסירונג־צענטער C.
אָבער דאָס איז אַ בוס־דינסט.
און זיי לויפן... איך ווייס נישט, 10 ביז 20 באַסן אַ טאָג.
מער ווי דאָס.
יאָ, איך מײן נאָר, 10 ביז 20 אויף אַ באַשטימטן טייל פֿון דער רוטע, רעכט?
דאָס זענען ריזיקע טראַנספּאָרט־אָרדערס: בוסן, מיניבוסן און אַזוי ווייטער, און דערצו קומען נאָך די פֿליִג־קאָסטן.
און דאַן זענען דאָ די נ.ג.אָ.ס, וואָס איז נאָר אַ אַלגעמיינער טערמין פֿאַר ניט־רעגירונג־אָרגאַניזאַציעס, אָבער צו זײַן
ערליך, און איך בין באַדויערן דאָס צו דערקענען, זייער אָפֿט זענען דאָס קירכע־אָרגאַניזאַציעס וואָס האָבן געפֿונען אַ וועג…
איך מיין, זיי האָבן מסתּמא אין אָנהייב געהאַט גוטע כוונות, זיי האָבן געוואָלט העלפֿן
מענטשן, גאָט זאָל זיי בענטשן, דאָס איז גרויס.
אָבער דאַן איז עס פֿאַר זיי געוואָרן אַ לוקראַטיוו געשעפֿט.
און עס זענען ביידע וועלטלעכע און קירכע־באזירטע ניט־רעגירונגס־אָרגאַניזאַציעס.
עטלעכע פֿון זיי האָבן אָנגעהויבן ווי גוטטאָגער וואָס האָבן געוואָלט העלפֿן מענטשן, און עטלעכע
פֿון זיי זענען טאַקע בלויז אינטערעסירט אין געלט.
אָבער דאָ אויך באַצאָלן זיי כּמעט פּער קאָפּ פֿאַר פּראָצעסירונג־ און האַנדלונג־פֿיס פֿאַר
די מענטשן – און אַזוי פּונקט ווערט געמאכט געלט.
דאָס פֿאָדערט ריזיקע אויסגאַבעס; מיר רעדן דאָ וועגן הונדערטער מיליאָנען דאָלאַר.
יאָ! הונדערטער מיליאָנען, יעדן חודש.
וואָס עטלעכע מענטשן פשוט קענען נישט פֿאַרשטיין, לויט מײַן מיינונג, איז אַז דער קאָנטראַקט וואָס איך האָב
געהאַט פֿאַר דער וועבזײַט, פֿאַר וועלכער איך האָב געאַרבעט, איז געווען ווערט איבער הונדערט מיליאָן אַ חודש.
קיינער טראַכט נישט, "וואַו! איך וועל פשוט אויסגעבן אַז מײַן אַגענטור אָדער קאָנטראַקטאָר
קריגט אַלע די געלט און האַנדלט מיט קינדער."
רעכט...
אַנטשולדיקט!
לאָמיר לאָזן!
אַזוי איז דאָס אַ ריזיקער געשעפֿט.
דערנאָך איז... איך מיין, דאָס זענען די אויסגאַבעס און קאָסטן פֿון די אָפֿענע רעגירונג־קאָנטראַקטן.
און די לינקע וואָלטן געשריגן: "וואָס ווילסטו טאָן, פשוט לאָז זיי שטאַרבן אין דער מדבר?"
איך מיין אַז דאָס איז אַ מין פאַלשער אַרגומענט — קיינער וואָלט דאָס נישט שטיצן.
אָבער עס איז אויך אַ צווייטע זײַט דערצו, נעמלעך אומלעגאַלע קרימינעלע געלט־טראַנסאַקשאַנז וואָס ווערן דורכגעפֿירט בסוד.
און דאָס איז טאַקע דער מאָמענט ווען די רעגירונג פאַרלירט די קאָנטראָל.
ריכטיק? ווי באַלד זי גיט די קינדער איבער צו ווער ווייסט וועמען, ווערט דאָס אַ זאַך פֿון סעקס־האַנדל, קינדער־אַרבעט, אַ גרויסע
צאָל פֿון פֿאַרקרימטע, ביזאַרע, קרימינעלע און פּערווערסע זאַכן וואָס מע קען טאָן צו
מיסברויכן, מאַניפּולירן און אויסנוצן יונגע מענטשן...
און דאַן איז דאָ די גאַנץ פינצטער זײַט פֿון דעם געשעפֿט, די געהיימע קרימינעלע אַקטיוויטעט. גאָט
ווייסט וויפֿל געלט איז דערבײַ. קיינער ווייסט נישט.
יאָ, יאָ. און כריס, מיר טרענען קינדער פֿון זייערע משפּחות און פֿון זייער היימלאַנד.
ריכטיק.
דאָס איז די זאַך וואָס מענטשן פשוט ניט פֿאַרשטיין.
אין אָנהייב, דער פּראָגראַם – איך מײן, דער קאָמאַנדירס כוונה – דאָס איז וואָס מיר רעדן וועגן.
וואָס איז דער לעצטער ציל פֿון דעם פּראָגראַם?
איך האָב געמיינט אַז דאָס איז משפּחה־צוזאַמענפֿירונג, און די מענטשן וואָס האָבן אָריגינעל געמיינט דעם
פּראָגראַם האָבן געזאָגט: "נו, דאָס איז משפּחה־צוזאַמענפֿירונג."
אָבער דערווייַל איז דאָס נישט דער פאַל.
חנה דרייער פֿון דער ניו־יאָרק טײַמס האָט איר דאַטן גענוצט – נאָך דער אָפּשאַצונג פֿון די דאַטן – צו אַנטדעקן
אַז אין עטלעכע פּאָסטקאָד־געביטן ווייניקער ווי 10% פֿון די קינדער באַזוכן זייערע עלטערן.
דאָס איז נישט "משפּחה־צוזאַמענפֿירונג".
דאָס איז אַ גרויס־פֿאַרנעמיקע קרימינעלע אָפּעראַציע!
קינדער ווערן געשטעלט צו אַרבעטן אין אויסנוצנדיקע פאַבריקן.
קינדער ווערן פארקויפט אין געשלעכטלעכע שקלאַפֿערײַ. זיי האָבן דאָס אַליין געזאָגט.
די קינדער דרײַ יאָר שפּעטער, ווײַל אַנטאָני רובין פֿון "מאַקרייקער" האָט טאַקע געפֿונען די קינדער, וואָס האָבן
דרײַ יאָר שפּעטער געזאָגט: "זע, איך בין נאָך אין חוב־שעבוד."
איך בין נאָך שולדיק געלט דעם מענטש וואָס האָט באַצאָלט פֿאַר מײַן שמוגלען דאָ.
דרײַ יאָר שפּעטער, די קינדער זענען נאָך שולדן געלט.
עס איז אומגלויבלעך וואָס פּאַסירט דאָ!
יאָ. און קריס, איך מיין אַז דאָס איז וואָס מענטשן פשוט ניט פֿאַרשטיין אָדער אפֿשר קיינמאָל ניט קענען
זיך פאָרשטעלן, וואָס אַ קראַנקער מענטש טוט צו אַ קינד.
ריכטיק.
און דאָס, איך מיין, איז איינער פֿון די שרעקלעכסטע זאַכן וואָס איך האָב קיינמאָל געזען.
אַז איך האָב געמוזט אַרײַנקוקן אין דעם פינצטערניש און געטראַכט: אוי מײַן גאָט, עס זענען מענטשן וואָס טוען אַזעלכע זאַכן.
אָבער עס זענען אויך דאָקטוירים און נערזן מיט וועלכע איך האָב פּערזענלעך גערעדט.
איך מיין, זיי זענען… דו ווייסט, אין טרערן האָבן זיי געזאָגט: "טאַראַ, עס איז געווען אַ זיבן־יאָריקע קליינע מיידל
וואָס האָט געהאַט אַלע די געשלעכט־איבערגעטראָגענע קראַנקייטן."
ריכטיק.
איך מײן, מענטשן פֿאַרשטייען נישט וואָס בייזע מענטשן טאָן צו קינדער.
און מיר האָבן זיי איבערגעגעבן צו קרימינאַלן.
ריכטיק.
איך וואָלט דערמאָנען מענטשן צו קוקן אויף די דאָקומענטן וואָס סענאַטאָר גראַסלי האָט פֿרײַגעגעבן דעם 11טן יולי .
דו קענסט זײַן פּרעס־דערקלערונג לייענען און דערפֿון לערנען אַז די רעגירונג האָט געשטעלט
קינדער אין די זאָרג פֿון MS-13 מענטשן . אָקעי?
זיי זענען ברוטאַלע פאַרברעכער. פארוואס זאָלן מיר זיי געבן קינדער?
זיי זענען באַקאַנטע מיטגלידער פֿון טראַנסנאַציאָנאַלע קרימינעלע אָרגאַניזאַציעס.
דאָס איז ווײַטער פֿון דער פֿאַנטאַזיע.
און אמת געזאָגט, כריס, אויב איך וואָלט עס נישט געזען מיט מיינע אייגענע אויגן, וואָלט איך נישט געגלייבט אַז די פֿעדעראַלע
רעגירונג איז געוואָרן אַ ווײַס־גלאָװס־ליפֿערונג־דינסט.
איך מיין, זי איז ממש די מיטלמענטש פֿאַר אַ קינדער־האַנדל־אָרגאַניזאַציע.
יאָ, זיי פֿירן עס אויס.
איך מיין, עס איז אפילו נישט אַז זיי זענען אין קיין וועג דערמיט פֿאַרבונדן. זיי פֿירן עס אויס.
זיי פֿירן דעם פּלאַן אויס צו אַנטפֿירן און מיסברויכן די קינדער. דאָס איז זייער שפּיל.
יאָ.
דאָס איז אײַער אָפּעראַציע.
יאָ. און זיי פֿון זייערע משפּחות אין דער היים אָפּצונעמען דורך זיי אַרויסצולאָקן איז מענטשן־האַנדל.
עס איז געוואַלד־שווינדל אָדער געצווינג.
ריכטיק.
נו, די קינדער און זייערע עלטערן, ווײַל די קינדער האָבן אונדז דאָס געזאָגט.
ריכטיק.
דו ווייסט, יעדער קען האָבן זײַנע אייגענע ארגומענטן.
מיר האָבן געקוקט, און איך האָב געזען די אויגן פֿון דערשראָקענע קינדער.
איך ווייס דאָס, ווייל די קינדער האָבן מיר און אַנדערע געזאָגט.
און עס זענען באריכטן מיט די דערקלערונגען פֿון די קינדער. דאָס קען מען נישט אָפּלייקענען.
די קינדער האָבן געזאָגט: "דו ווייסט, היים אין גואַטעמאַלאַ האָב איך נאָר פֿאַרדינט £2.50 אַ טאָג."
אָבער דער מענטש־האַנדלער דאָ אין טעקסאַס האָט מיר געזאָגט אַז אויב איך וואָלט פֿאַרלאָזן מײַן היים, קען איך קומען
דאָ אין די פֿאַראייניקטע שטאַטן און פֿאַרדינען £6 אַ שעה.
דאָס קינד און די עלטערן גלייבן אַז דאָס קינד וועט ווערן אַזוי רײַך ווי אילאָן מאַסק.
ריכטיק.
פֿון £2.50 אַ טאָג ביז £6 אַ שעה.
און עס איז פשוט אוממעגלעך צו פֿאַרשטיין אַז מיר וואָלטן ציען פאַרװונבאַרע באַפעלקערונג־גרופּעס.
און פֿון גואַטעמאַלאַ קומען אינדיגענע קינדער וואָס אפילו ניט רעדן שפּאַניש.
פּינקט.
אַזוי, מיר דאַרפֿן טאַקע טראַכטן וועגן וואָס דאָ פּאַסירט.
נײַע ריכטליניעס מוזן ווערן אַרײַנגעפֿירט.
מענטשן מיט דערפֿאַרונג אין געזעץ־אויפֿפּאַסונג מוזן קענען באַשיצן קינדער.
און דער געזונטהייט־דעפּאַרטמענט מוז אַרויסגעבן די דאַטן, אַזוי אַז מען קען געפֿינען די
קינדער און די פאַרברעכער קענען ווערן פּראָסעקוטירט.
מיר קענען נישט ווייטער דערלויבן אַז דאָס זאָל פּאַסירן דאָ אין די פארייניקטע שטאַטן מיט שוואַכע, קליינע קינדער.
דאָס איז טאַקע אומפֿאַרשטענדלעך.
יאָ! מיר מוזן פּראָסעקיוטירן די חיות וואָס לויפֿן די נעצווערק וואָס טאָן דאָס.
לויט מײַן מיינונג זאָלן מיר פֿאַרפֿאָלגן די רעגירונגס־באַאַמטע וואָס האָבן געמאַכט די
באַשלוסן און געפֿירט דערצו אַז דאָס זאָל פּאַסירן.
זיי זענען אין אַ קאַטעגאָריע פֿאַר זיך. אָבער זיי מוזן אויך ווערן געהאלטן פֿאַראַנטוואָרטלעך.
פֿאַרשטייט זיך, די קרימינעלע מוח־מאַסטערז הינטער דעם מוזן ווערן פּראָסעקיוטירט.
און דאַן מוזן מיר ראַטעווען די אָרעמע קינדער.
דער אינטערוויו מיט טאַראַ ראָדאַס איז דורכגעפֿירט געוואָרן אין אקטאבער 2024, איידער דאָנאַלד טראמפ איז ווידער
אויסגעקליבן געוואָרן אלס פּרעזידענט פֿון די פארייניקטע שטאַטן.
נאָך די וואַלן, האָט טראָמפּס נײַער געזונט־סעקרעטאַר, ראָבערט פֿ. קענעדי דזשוניאָר, עפֿנטלעך דערקלערט אין אַ קאַבינעט־זיצונג, אַז
אונטער בײַדען האָט זיך דער דעפּאַרטמענט פֿון געזונט און מענטשלעכע דינסטן געמאַכט פֿאַר "אַ
מיטשולדיקן אין קינדער־האַנדל פֿאַר סעקס און שקלאַפֿערײַ".
האָט טראַמפּ געבראַכט אַ ענדערונג צום בעסערן?
דער אויספֿאָרשנדיקער זשורנאַליסט ריאַן מאַטאַ איז סקעפּטיש וועגן דעם.
ער פּרוּווט שוין יאָרן לאַנג אויסצוגעפֿינען, וווּ די פֿאַרשוווּנדענע קינדער זענען, און האָט
שוין געמאַכט עטלעכע דאָקומענטאַרן וועגן דעם ענין.
אין אַן אינטערוויו אין מײַ 2025 האָט ער אויסגעדריקט פֿרוסטראַציע, אַז די טראמפ־אַדמיניסטראַציע האָט נאָך נישט
צוריקגעבראַכט די 300,000 קינדער נאָך 100 טעג אין אמט.
ער ווייזט אויס, אַז די רעגירונג האָט די מאָביל־טעלעפֿאָן־נומערן און די אַדרעסן פֿון די ספּאָנסאָרן, צו וועמען די קינדער
זענען געשטעלט געוואָרן, און אַז מען קען זיי גרינג געפֿינען.
ער האָט אויך קריטיקירט די רעגירונגס באַהאַנדלונג פֿון די סאַוטוועסט קי פּראָגראַמען.
סאַוטוועסט קי פּראָגראַמעס איז אַ גרויסע אָרגאַניזאַציע באַזירט אין די פֿאַראייניקטע שטאַטן וואָס אַרבעט אין עטלעכע שטאַטן.
עס אָפפערט אַ ברייטן קייט פֿון סערוויסן, אַרײַנגערעכנט אונטערקונפֿט פֿאַר פליטים,
וואָס זענען אומבאַגלייטענע מינאָר־אימיגראַנטן.
ריאַן מאַטאַ איז איבערצײַגט אַז די 30–40 אינסטיטוציעס אין דעם פּראָגראַם רעפּרעזענטירן די גרעסטע קינדער־האַנדל־רינגען.
זיי זענען געווען אַזוי אַגרעסיוו, אַז אפילו ביידענס אַטאָרני־גענעראַל מעריק גאַרלאַנד האָט
אַרײַנגעגעבן אַ קלאָג קעגן די אינסטיטוציעס, ווײַל קינדער זענען דאָרט לויט באַריכטן געוואַלדיקט געוואָרן.
אָבער טראמפ'ס אַטאָרני־גענעראַל פּאַם באָנדי האָט באַשלאָסן יחסית שנעל נאָך איר איינפֿירונג
אין אַמט, אַז דער קלאָג זאָל אָפּגעשטעלט ווערן.
דאָס איז גאַנץ פֿאַרווונדערלעך, באַטראַכטנדיק אַז די ערשטע מעלדונג איז געווען צו אויסטריקענען דעם זומפּ.
לויט דער דערקלערונג פֿון געזונטהייט־מיניסטער קענעדי, אַז זײַן מיניסטעריום איז געווען מיטשולדיק אין דעם
קינדער־סעקס־האַנדל אונטער דער פֿריִערדיקער רעגירונג, פֿרעגט מען זיך, וווּ איז די לעגאַלע אויספֿאָרשונג?
אויב טאַראַ ראָדאַס זאָגט אַז קאַמאַלאַ העריס איז געווען פֿאַראַנטוואָרטלעך פֿאַר דער גרעסטער מענטשן־ און
סעקס־האַנדל־אָפּעראַציע, דאַן זאָל מען גלײַך אָנהייבן אויספֿאָרשונגען קעגן איר און די
פֿאַראַנטוואָרטלעכע אין דעם געזונטהייט־דעפּאַרטמענט.
אָבער דאָס איז נאָך נישט אין זען.
בײַ זײַן קאַמפּאַניע פֿאַר זײַן ערשטן פּרעזידענטשאַפֿט האָט טראמפ שוין אַנאָנסירט זײַן כוונה צו שטעלן הילאַרי קלינטאָן אין טורמע.
אָבער, אפילו נישט אַ אויספֿאָרשונג איז אָנגעהויבן געוואָרן נאָך דער וואַל.
אויך אין דעם עפּשטיין־סקאַנדאַל האָט די טראַמפּ־אַדמיניסטראַציע ביז איצט נישט דערפֿילט איר
צוזאָג צו אויספֿאָרשן און אַנטפּלעקן די פֿאַקטן.
דאָס איז נישט איבערראַשנדיק, ווען מען באַטראַכט אַז פילע קרבנות און עדות באַריכטן אַז עפּשטיין האָט נישט געהאַנדלט
אַליין, נאָר אַז גרויסע טיילן פֿון דער פּאָליטישער און געזעלשאַפֿטלעכער עליטע זענען געווען פֿאַרמישט אין דעם סקאַנדאַל.
דאָס ברענגט די פֿראַגע, צי אין פאַל פֿון קינדער־האַנדל בײַ דער גרענעץ פֿון די פֿאַראייניקטע שטאַטן ווערן בלויז די קלענערע
קרימינעלן ציל פֿאַר מעדיע־אויפמערקזאַמקייט, בשעת די גרויסע פֿיש, די נעצווערק, די ניט־רעגירונג־אָרגאַניזאַציעס
און די וואָס זענען באַטייליקט אין דער רעגירונג און מיניסטעריום ווידער בלײַבן אומגעטאָנט.
אַז לאַנג זיי ניט פֿאַרשלאָסן ווערן, מוז מען אָננעמען אַז די פאָרגעשטעלטע הצלחות זענען נאָר אַ
רויך־פֿאָרהאַנג צו אָפּצופירן די באַפעלקערונג.