در ژوئیه ۲۰۲۵، بوندستاگ آلمان یک کمیسیون تحقیق برای بررسی همه‌گیری ویروس کرونا تشکیل داد.
هدف از این گزارش، ارائه یک نمای کلی و جامع از همه‌گیری، علل و پیامدهای آن از یک سو، و اقدامات دولت از
سوی دیگر، و در دسترس قرار دادن داده‌ها و حقایق است.
هدف این است که بر اساس تجربه برای موقعیت مشابه آماده باشیم تا بتوان اقدام سریع و مؤثر انجام داد.
کمیسیون باید گزارش نهایی خود را تا سی‌ام ژوئن ۲۰۲۷ ارائه دهد. با این حال، پس از آن تنها به‌عنوان یک توصیه تلقی خواهد شد.
باید دید که آیا این به یک بازبینی کامل منجر خواهد شد یا خیر.
وقتی این کمیسیون در بوندستاگ در حال برنامه‌ریزی بود، از ینس اشپان، وزیر بهداشت سابق، در ابتدای بحث به‌خاطر اقداماتش تشکر شد.
و این در حالی است که معاملات ماسک او میلیاردها دلار خسارت به بار آورده بود.
ظاهراً وضعیت تهدید ادعایی پیش از اعمال این تدابیر و شمار بیش از ۱۸۷٬۰۰۰ مورد مرگ هنوز برای توجیه نقض
قوانینی که در آن زمان رخ داد، مورد استفاده قرار می‌گیرد.
این در تضاد با بیانیه نگران‌کننده زیر از سوی یک نماینده مجلس است:
با مشوق‌های مالی عظیم، هزاران نفر به‌طور سیستماتیک در بیمارستان‌ها با دستگاه تنفس مصنوعی به مرگ فرستاده شدند.
آیا واقعاً ممکن است که بیماران در بیمارستان‌ها به‌طور سیستماتیک با دستگاه تنفس مصنوعی به مرگ فرستاده شده باشند؟
متأسفانه، بله، زیرا از ابتدای همه‌گیری ویروس کرونا، صداهایی بوده‌اند که به غیرقابل تصور اشاره کرده‌اند.
این برنامه برخی از این صداها را خلاصه می‌کند تا نشان دهد سناریوی تهدید اغراق‌آمیز چگونه شکل گرفت.
و نشان می‌دهد که چه میزان بی‌انسانی و جنایتکاری پشت رقم رسمی ۱۸۷٬۰۰۰ مرگ نهفته است.
این تنها در آلمان نبود که مشوق‌های مالی هدفمند، بیمارستان‌ها را به دستیابی به بالاترین تعداد ممکن مرگ‌ومیر ناشی از ویروس کرونا
ترغیب می‌کرد، بلکه در ایالات متحده و سایر کشورها نیز چنین بود.
۱۲۳۴۳۲۱ «آنی بوکاسک اولین پزشکی است که در آمریکا پیدا کردم و در مورد پرداخت‌های تشویقی که برای ثبت بیماران به
عنوان بیماران کووید دریافت می‌کردیم، به ما گفت. آیا همین اتفاق در اینجا در انگلستان هم افتاد؟»
۱۲۳۴۳۲۱ «بله، واقعاً! آن‌ها برای هر کسی که به دستگاه تنفسی وصل می‌کردند، پول زیادی دریافت می‌کردند، که ناگزیر ریه
را متورم می‌کند و کمکی نمی‌کند. این ریه را نابود می‌کند.»
اما اکنون بیایید قدم به قدم پیش برویم: در ۳۰ ژانویهٔ ۲۰۲۰، تدروس ادهانوم قبریسوس، مدیرکل سازمان جهانی بهداشت،
وضعیت اضطراری بهداشت عمومی را به دلیل شیوع جهانی بیماری عفونی جدید کووید-۱۹ اعلام کرد.
و این در حالی است که خود او اعتراف کرده بود که در آن زمان هیچ مورد مرگ رخ نداده و حداکثر صد مورد
ابتلای گزارش‌شده در خارج از چین وجود داشته است.
بیش از سه سال بعد، تدروس تعداد مرگ‌ومیرهای کووید-۱۹ را بیش از ۲۰ میلیون تخمین زد.
در اینجا نیز دبیرکل سازمان جهانی بهداشت مجبور شد اعتراف کند که ۲۰ میلیون مرگ تخمینی او
تنها با ۷ میلیون مورد گزارش‌شده مطابقت داشت.
هنگام بررسی این آمار رسمی، مهم است به خاطر داشته باشید که حتی افرادی که نتیجه آزمایش کووید-۱۹ آنها مثبت بود
و در یک تصادف رانندگی جان باختند، در میان مرگ‌ومیرهای ناشی از ویروس کرونا نیز شمرده شده‌اند.
تنها یک روز پس از بیانیه سازمان بهداشت جهانی – در ۳۱ ژانویه ۲۰۲۰ – رابرت اشتاین، پژوهشگر مستقل، در برابر قضاوت‌های نادرست،
هیجان‌توزی و یک توطئه گسترده از سوی صنعت داروسازی هشدار داد.
بر اساس مطالعه‌ای که در مجلهٔ معتبر Nature منتشر شده است، آمار مرگ‌ومیر نیز باید بسیار کمتر تعیین شود.
برای مثال، از میان ۵۳۰ مورد مرگ در بیمارستانی در آتن که به کووید-۱۹ نسبت داده شده‌اند، تنها کمی
کمتر از نیمی واقعاً ناشی از این ویروس بوده‌اند.
و در آخر، Kla.TV در سال ۲۰۲۰ گزارش داد که کالبدشکافی‌های انجام‌شده توسط آسیب‌شناس کلاوس پوشل، که علل دیگری برای مرگ قربانیان
ادعایی کووید را آشکار می‌کرد، توسط RKI نادیده گرفته شدند.
همان‌طور که اکنون از اسناد RKI برمی‌آید، RKI طبق دستور عمل کرده و به جای یافته‌های علمی، به دنبال توجیه اقدامات دولت بوده است.
در خلاصه، باید نتیجه گرفت که دقیقاً چنین گزارش‌هایی از مرگ‌ها برای توجیه ایجاد وحشت و تدابیر ناشی از آن ضروری بودند.
هر کسی که هنوز نمی‌تواند باور کند چنین توطئه‌ی عظیمی قابل تصور است، نمی‌تواند اظهارات
شاهدان در رومانی و ایتالیا را نادیده بگیرد.
در بهار ۲۰۲۵، وکیل ماریا واسی و سایر شاهدان از رومانی با Kla.TV تماس گرفتند و درخواست کردند که شواهدشان را منتشر کند.
در این مصاحبه گزارش دادید که دستورالعمل‌هایی تدوین شده بود که بر اساس آن شرکت‌ها
به‌ازای تعداد بالای مرگ‌ومیر پول دریافت می‌کردند.
در نتیجه، برای مثال، در شهر آراد رومانی، تنها سه نفر از ۵۰۰ بیمار بستری در بیمارستان از درمان جان سالم به در بردند.
بیماران به تخت‌هایشان بسته می‌شدند، تماس‌های اورژانسی نادیده گرفته می‌شدند، ماسک‌های اکسیژن به‌طور
نادرست استفاده می‌شدند، داروهای مضر تجویز می‌شدند و غیره.
گزارش‌های مشابه در ژوئیهٔ 2025 در جریان تظاهراتی در راونا، ایتالیا پدیدار شدند:
آنجا، زنان با فریاد، گواهی بر رنج جانکاه و مرگ عزیزانشان در دوران «کرونا» دادند.
الگوهای مشابهی از بدرفتاری سیستماتیک با بیماران کووید-۱۹ در کشورهای مختلف قابل مشاهده است،
به همین دلیل در اینجا به تفصیل بررسی خواهند شد:
● تنفس مصنوعی، ● مصرف داروی نادرست و ● عدم ارائه کمک
1. تنفس مصنوعی:
همانند اتحادیه اروپا، در ایالات متحده آمریکا نیز مشوق‌های مالی برای تشویق به استفاده از
پروتکل‌های درمانی خاص هنگام درمان بیماران ایجاد شده است.
با این حال، در بسیاری از موارد این کار بیشتر از فایده، ضرر داشت.
این موضوع توسط میکروبیولوژیست دکتر جودی میکویتس در گفت‌وگو با فیلم‌ساز میکی ویلیس تأیید شده است.
«من با پزشکانی صحبت کرده‌ام که اعتراف کرده‌اند برای ثبت نام بیمارانی که به کووید-۱۹ مبتلا شده‌اند یا بر اثر
آن جان باخته‌اند، به آنها مشوق‌هایی پیشنهاد می‌شود.»
«بله، ۱۳٬۰۰۰ پوند از مدیکر، اگر آن را کووید-۱۹ بنامند.»
در حال حاضر، مدیکر مقرر کرده است که اگر به دلیل کووید-۱۹ در بیمارستان بستری شوید، ۱۳٬۰۰۰ پوند دریافت خواهید کرد.
اگر این بیمار کووید-۱۹ به ونتیلاتور وصل شود، شما ۳۹٬۰۰۰ پوند دریافت می‌کنید. سه برابر بیشتر.
و آنها او را با دستگاه تنفس مصنوعی کشتند، چون او را به‌طور نادرست درمان کردند.
تمام چیزهایی که اصلاً منطقی نیستند، بیمارانی که در مقابلم می‌بینم، ریه‌هایی که سعی دارم بهترشان کنم، مرا به این باور رسانده‌اند
که ما تحت یک پارادایم پزشکی عمل می‌کنیم که درست نیست. ۱۲۳۴۳۲۱
این پرداخت‌ها – که به محض مثبت شدن آزمایش آغاز می‌شوند – توسط دکتر آنی بوکاسک در مصاحبه‌ای با Kla.TV تأیید شدند.
در ایالات متحده، کانون ویروس کرونا در نیویورک به‌ویژه برجسته بود، و پژوهشگر بریتانیایی، دیوید آیک، از همان
اوایل سال ۲۰۲۰ اعلام کرد که این اصلاً کووید-۱۹ نیست.
اما ریه بیماران به‌شدت آسیب دید تا این اقدامات توجیه شود.
تعداد مرگ و میر کافی نبود، هرچند اعداد دستکاری شد و تا حد امکان افراد از کووید جان باختند تا این
واقعیت را توجیه کنند که این ویروس فوق‌العاده مرگبار است.
در مصاحبه‌ای در تاریخ ۷ مه ۲۰۲۰، دکتر زک بوش، متخصص طب داخلی، توضیح داد:
اگر این افراد را به دستگاه تنفس مصنوعی وصل کنید، فقط وضعیتشان را بدتر می‌کنید.
این به این دلیل است که تجویز اجباری اکسیژن، یعنی تأمین اکسیژن تحت فشار افزایش‌یافته، مضر
است؛ می‌تواند به بافت ریه آسیب جدی وارد کند.
اگر اکسیژن را به زور وارد ریه‌ها کنید اما جریان خون نتواند آن را جذب کند، در واقع کمبود اکسیژن را برطرف نکرده‌اید.
در عوض، این امر باعث آسیب اکسیداتیو شده و التهاب را در بافت تحریک می‌کند، که دیگر نمی‌تواند اکسیژن را جذب کند.
و به همین دلیل است که می‌دانیم نرخ مرگ‌ومیر به‌طرز استثنایی بالایی وجود دارد.
۸۸٪ از افرادی که در نیویورک به دستگاه ونتیلاتور متصل شدند، جان باخته‌اند.
در هیچ جای دیگری از جهان نرخ مرگ‌ومیر این‌قدر بالا نبود.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱۲. مصرف بیش از حد دارو
۱۲۳۴۳۲۱ در مارس ۲۰۲۰، پزشک آلمانی، دکتر کلاوس کوهنلاین، نگرانی زیر را مطرح کرد:
و نکتهٔ حیاتی در مورد این بیماری جدید این است که از نظر بالینی با آنفلوآنزا قابل تشخیص نیست و
علائمی مانند سرفه، گرفتگی صدا و آبریزش بینی دارد.
"پس تنها خطری که واقعاً می‌بینم، خطر درمان است!"
بلافاصله پیش از قرنطینه، او مقاله‌ای در نشریهٔ لانست را تحلیل کرد که در آن بیمار مجموعه‌ای از داروها با دوز بالا دریافت کرده بود.
او نگران بود که پزشکان زیادی ممکن است این پروتکل درمانی را بپذیرند – بی‌توجه به اینکه بیمار فوت کرده بود.
لانسِت یکی از قدیمی‌ترین و معتبرترین مجلات پزشکی در جهان است.
سردبیر آن، ریچارد هورتون، در بسیاری از کمیته‌های سازمان جهانی بهداشت عضویت دارد.
در مصاحبه‌ای با Kla.TV، کوهنلاین بعدها توضیح داد: «اینکه سازمان جهانی بهداشت در پایان مارس/اوایل آوریل سه مطالعه
بسیار بزرگ را برای آزمایش مواد مختلف، از جمله ماده‌ای به نام هیدروکسی‌کلروکین، راه‌اندازی کرد، »
در واقع، وقتی در روز اول از دوازده قرص استفاده می‌شود، باید مشکوک شد و برخی همکاران نیز مشکوک شدند و از رئیس وقت سازمان جهانی
بهداشت یا بعدها پرسیدند که او چگونه به این دوز بالا رسیده است.
و او چیزی شبیه به این گفت: خب، کووید-۱۹ یک بیماری جدید است.
مشکل سم‌شناسی این ماده به شرح زیر است:
اگر دوز بیش از حد مصرف شود، می‌تواند باعث آریتمی شدید قلبی و حتی فیبریلاسیون بطنی شود.
این بدان معناست که معادل ایست قلبی است و بیمار بلافاصله به خواب می‌رود.
و دوزهای مورد استفاده در اینجا، یعنی ۲٫۴ گرم، به دنبال آن ۸۰۰ میلی‌گرم در روز به مدت ۱۰ روز، به این معنا بود که
بیمار در مجموع تقریباً ۵ گرم هیدروکسی‌کلروکین مصرف کرده است.
این ماده همچنین تجمع می‌یابد، یعنی به همان سرعتی که وارد بدن می‌شود دفع نمی‌شود.
و این شما را مستقیماً در محدودهٔ سمی قرار می‌دهد که می‌تواند باعث فیبریلاسیون بطنی شود، و واضح است که همین اتفاق افتاده است.
این موضوع، البته، نیز مورد توجه قرار گرفت. مطالعات بلافاصله متوقف شدند.
گزارشی دربارهٔ مطالعهٔ برزیلی وجود دارد:
برزیل مصرف دوز بالای هیدروکسی‌کلروکین را متوقف کرد. از آنجا که این موضوع به‌طور طبیعی مورد توجه قرار گرفته بود و به‌طور
مشابه در انگلستان نیز همین اتفاق افتاده بود، مصرف آن متوقف شد.
این مطالعات که در ابتدا منتشر شده بودند و سپس در رسانه‌های ما نیز پوشش یافتند – من در آن زمان در رادیو شنیدم که درمان
با هیدروکسی‌کلروکین ممکن است باعث مرگ‌ومیر بیش از حد در فرانسه و انگلستان شده باشد – به‌سرعت ناپدید شدند.
چون آن زمان، البته، به خودشان گفتند که واقعاً نمی‌توانیم انتظار داشته باشیم عموم مردم
این را بپذیرند، پس باید موضوع را پنهان کنند.
مطالعات، هم در مجله نیوانگلند و هم در لانست، پس گرفته شدند.
آنچه واقعاً رخ داده است، البته گزارش نمی‌شود.
بنابراین، این واقعیت که شمار بی‌شماری از افرادی که این دوز نادرست را دریافت کردند و بر
اثر فیبریلاسیون بطنی جان باختند، گزارش نمی‌شود.
3. عدم ارائه کمک
۱۲۳۴۳۲۱ دکتر پائولو گولیسانو، استاد تاریخ پزشکی در دانشگاه میلان، از این واقعیت انتقاد کرد که بیماران ۷۵ ساله و
بالاتر در ایتالیا و همچنین افراد معلول هنگام بستری شدن در بیمارستان با مرفین «همراهی» تا مرگ می‌شدند.
یک زن ایتالیایی در مواجهه با چنین «حکم اعدام»، از بستری کردن مادر ۷۹ ساله‌اش در بیمارستان خودداری کرد.
او توانست در ده روز او را در خانه پرستاری کند تا بهبود یابد.
گولیسانو گزارش داد که در پاریس، بیماران سالمند روزانه با ۲۴ میلی‌گرم مرفین تحت درمان
قرار می‌گرفتند که خیلی سریع آن‌ها را می‌کشت.
مؤسسه آلمانی پزشکی بلایا از کشف اینکه بیماران ۸۰ ساله و بالاتر در بیمارستان دانشگاه استراسبورگ به‌جای درمان، «مراقبت پایان
زندگی با اوپیات‌ها و قرص‌های خواب‌آور» دریافت می‌کردند، شوکه شد.
در صربستان، بیماران تا زمانی که به ذات‌الریه مبتلا می‌شدند، آنتی‌بیوتیک دریافت نمی‌کردند.
صربستان، مانند بریتانیا، عضو اتحادیه اروپا نیست.
در مورد این همه‌گیری ادعایی کووید-۱۹، تجویز آنتی‌بیوتیک ممنوع بود، یعنی توصیه نمی‌شد تا
زمانی که فرد به وضعیت متوسط تا شدید می‌رسید.
این چه معنایی داشت؟ مردم عملاً اجازه داشتند به ذات‌الریه باکتریایی مبتلا شوند.
چرا چنین است؟ من هیچ توضیحی ندارم، اما این چیزی است که مشاهده کرده‌ام.
و اگر آنها کسی را به مرحله‌ای برسانند که به پنومونی شدید دچار شود، طبیعتاً نرخ مرگ‌ومیر بالا
خواهد بود یا به عبارت دیگر شانس بقا کم خواهد بود.
لازم به ذکر نیست داستان ونتیلاتورها را که اکنون به نظر می‌رسد تنها راه درمان ویروس کرونا هستند.
این در حالی است که پزشکان ایتالیایی کشورشان را به خاطر کشتن بسیاری از مردم به این شکل تحت پیگرد قانونی قرار داده‌اند.
نتیجه‌گیری: بینندگان عزیز، بسیاری از پزشکان و پرستاران در بیمارستان‌ها قطعاً تلاش کرده‌اند بهترین عملکرد را داشته باشند.
اما این واقعیت که سازمان جهانی بهداشت پروتکل‌های درمانی مضر را توصیه کرد و مشوق‌هایی برای افزایش
آمار مرگ‌ومیر ایجاد نمود، رسوایی و جرمی بی‌سابقه است.
این موضوع این تصور را تقویت می‌کند که همه‌گیری کووید یک طرح جهانی از سوی سازمان بهداشت جهانی، اتحادیه اروپا و
صنعت داروسازی بوده است، که تا به امروز توسط سیاستمداران و رسانه‌ها تحت پوشش قرار گرفته است.
بنابراین به نظر می‌رسد کمیسیون تحقیق منصوب‌شده توسط بوندستاگ مأمور به تأخیر انداختن این تحقق تا سال ۲۰۲۷ شده است.
پس خودتان تحقیق کنید و این برنامه را به دیگران معرفی کنید!
این کلاهبرداری عظیم باید افشا شود!
همان‌طور که تدروس، مدیرکل سازمان جهانی بهداشت خود گفته است: «همه‌گیری بعدی مسئلهٔ "اگر" نیست، بلکه مسئلهٔ "کی" است.»
بنابراین، اطرافیان خود را مطلع سازید و به خنثی کردن برنامه‌های آینده این دشمنان خودخواندهٔ بشریت کمک کنید. ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱