«انسان گرگ انسان نیست.»
یک کنفرانس بین‌المللی با این عنوان در برلین در تاریخ ۱۲–۱۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۵ برگزار شد.
این رویداد توسط مؤسسه شیلر، آکادمی ژئوپلیتیک پاریس و انجمن‌های اوست‌دویچس کورتوریوم فون ورbanden e.V. (OKV) برگزار شد.
معاون رئیس OKV، یواخیم بوناتز، درباره «جنبه تجاری» جنگ‌های کنونی سخنرانی کرد، یعنی اینکه سودجویان چه کسانی هستند.
اینجا به سخنرانی مختصرشده‌ای گوش دهید که با استفاده از نمودارها نشان می‌دهد چگونه جمعیت آلمان در اثر
الزامات ناتو به بدهی کشانده می‌شود. ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱
درباره یواخیم بوناتز:
۱۲۳۴۳۲۱ متولد ۱۹۴۷ در کوه‌های اور، دیپلم دبیرستان، نقاش تزئینی ۱۲۳۴۳۲۱
مدارک تحصیلی در فناوری اطلاعات، مدیریت بازرگانی، حقوق
۱۲۳۴۳۲۱ ۲۵ سال خدمت در نیروهای مسلح جمهوری دموکراتیک آلمان، در کار شناسایی پیشاهنگی
۱۲۳۴۳۲۱ از زمان بازنشستگی در OKV مشغول به کار است.
خانم‌ها و آقایان، مایلم از خانم زپ-لاروش تشکر کنم که این فرصت را در اختیارم قرار داد تا افکارم را در مورد جنبه تجاری جنگ‌ها
پیش این کمیته به‌عنوان بخشی از کنفرانس مؤسسه شیلر بیان کنم. برای مقدمه، نقل‌قولی از فردریش شیلر را انتخاب کرده‌ام:
جنگ بهترین تاجر است. آن آهن را به طلا تبدیل می‌کند.
در مورد اجلاس اخیر ناتو در تاریخ ۲۵ ژوئن ۲۰۲۵:
آن تصمیم گرفت، با دور زدن پارلمان‌های ملی، ۵ درصد از تولید ناخالص داخلی کشورهای ناتو را صرف تسلیحات کند.
معلم ریاضی‌ام در سال آخر دبیرستان اغلب می‌گفت که نباید سیب را با گلابی مقایسه کرد.
این کار عمداً در اینجا انجام می‌شود تا مردم را فریب دهد.
۵ درصد از تولید ناخالص داخلی، تقریباً ۵۰ درصد از بودجه ملی یک کشور را تشکیل می‌دهد.
این تصمیم ۵ درصدی فشار عظیمی را برای کاهش سایر اقلام بودجه، به‌ویژه هزینه‌های اجتماعی برای مردم، وارد می‌کند.
برای اینکه از شهروندان پول بگیرند، به یک توجیه نیاز است.
برای این منظور، دشمنان خارجی – در این مورد خاص روسیه – نام برده می‌شوند که ظاهراً قصد حمله
به کشورهای ناتو در سال‌های ۲۰۲۸/۲۹ را دارند.
در این موضوع، از کارل پتر فروهلینگ نقل می‌کنم:
هوس قدرت و ترس همواره خاکنوردان آزادی و صلح بوده‌اند.
در آلمان، تولید ناخالص داخلی در سال ۲۰۲۴ به ۴٫۳۱ تریلیون یورو رسید.
پنج درصد از آن معادل ۲۱۵ میلیارد یورو است که آلمان متعهد شده آن را در عرض یک سال برای تجهیزات نظامی هزینه کند.
هر سال!
بودجه ملی آلمان در سال ۲۰۲۴ چقدر بود که از آن پرداخت می‌شود؟
بودجه ملی در سال ۲۰۲۴ به ۴۷۶.۸ میلیارد یورو رسید.
بودجه ملی سال ۲۰۲۵ در حال حاضر در حال تصمیم‌گیری است.
این متعادل نیست و با تأمین مالی سنگین از طریق بدهی مشخص می‌شود.
بیایید به هزینه‌های دفاعی بپردازیم.
مارکوس تولیوس سیسرو گفت: «قدرت جنگ، بودجه نامحدود است.»
این نشان می‌دهد که ناتو در حال آماده‌سازی برای جنگ است!
۲۱۵ میلیارد یورو مورد توافق با برنامه‌های واقعی بودجه ملی مطابقت ندارد.
آلمان می‌خواهد خدمت سربازی اجباری را دوباره برقرار کند و به دانمارک نگاه می‌کند که تصمیم گرفته است تا اول
ژوئیه ۲۰۲۵ خدمت سربازی را برای مردان و زنان اجباری کند.
ساخت و تجهیز پادگان‌ها، تجهیزات و حقوق‌ها همگی بر هزینه‌های نظامی تأثیر می‌گذارند.
در عین حال، برنامه‌هایی برای به کارگیری نیروهای ذخیره وجود دارد که به نوبه خود مستلزم تجهیزات و امثال آن است.
آنها می‌خواهند نیروهای مسلح آلمان را به جنگ‌افزارهای پهپادی مدرن تبدیل کنند، اما پارامترها را نمی‌دانند.
بیش از ۱۰۰۰ دستگاه تانک لئوپارد ۲، ۲۵۰۰ دستگاه نفربر زرهی، یک ناوگان، تولید موشک و غیره در فهرست آرزوهای مبهم قرار دارند.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ در سال ۲۰۲۰، پروژه FCAS بین آلمان و فرانسه مورد توافق قرار گرفت و آغاز شد.
طرح این بود که از هواپیماهای جنگی پیشرفته همراه با هواپیماهای بدون سرنشین و ابرهای پهپاد استفاده شود.
تخمین ۵۰۰ میلیارد یورو بود.
پس از متوقف شدن در آمریکا، دوباره راه‌اندازی خواهد شد.
این‌ها و بسیاری طرح‌های دیگر بازگشته‌اند.
علاوه بر این، «چاله‌های بی‌پایان» دیگری نیز وجود دارد، مانند حمایت بی‌قید و شرط از اوکراین با پول
مالیات‌دهندگان آلمانی بدون هیچ رأی‌گیری پارلمانی دربارهٔ کمک‌های فردی – که باید با شگفتی به آن اشاره کنیم.
این‌ها به سه بخش تقسیم می‌شوند:
1. یارانه‌های مالی مستقیم – حزب سبز در حال حاضر خواستار افزایش قابل‌توجهی است.
2. تحویل کالاها، هم برای مردم اوکراین و هم انواع تجهیزات نظامی.
3. به این موارد، خالی شدن انبارهای تسلیحاتی بوندس‌ور و کالاهای ذخایر دولتی نیز اضافه می‌شود.
برای تأمین مالی همه این‌ها، دولت مستعفی، حتی پیش از آنکه دولت جدید به قدرت برسد، متعهد شد که مردم را با
بدهی اضافی یک تریلیون یورویی برای جنگ بارگذاری کند.
با این حال، تا ۳۱ دسامبر ۲۰۲۴، آلمان به عنوان یک دولت، به استثنای بدهی‌های ایالت‌های فدرال و
شهرداری‌ها، بار بدهی ۲٫۵۰۹ تریلیون یورویی داشت.
با استقراض یک تریلیون یورویی دیگر، بار بدهی آلمان به ۳٫۵۰۹ تریلیون یورو جهش کرد و هیچ پایان قابل مشاهده‌ای در پیش نیست.
چه کسی در موقعیت است تا چنین مبالغ هنگفتی را به دولت آلمان قرض دهد؟
هشت شرکت از ده شرکت بزرگ مدیریت دارایی جهان در ایالات متحده مستقر هستند. بلک‌راک در صدر این فهرست قرار دارد.
اتفاقاً، آقای فریدریش مرس از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۰ رئیس هیئت نظارت شرکت بلک‌راک مدیریت دارایی آلمان (BlackRock
Asset Management Deutschland Aktiengesellschaft) بود.
معمولاً نرخ بهره بر اساس رتبه اعتباری وام‌گیرنده تعیین می‌شود – هرچه این رتبه نامطمئن‌تر باشد، نرخ بالاتر
است – و همچنین بر اساس بازار، نرخ‌های تورم و فرصت‌های سودآوری در سایر اشکال سرمایه‌گذاری.
اگر فرض کنیم نرخ بهره در بلندمدت تنها ۵ درصد باشد، بهره سالانه‌ای که بابت وام ۳.۵ تریلیون
یورویی پرداخت می‌شود به ۱۷۵ میلیارد یورو می‌رسد!
۲۱۵ میلیارد برای تسلیحات به‌علاوه ۱۷۵ میلیارد بهره برابر است با ۳۹۰ میلیارد یورو.
هنوز حتی یک پنی از بدهی بازپرداخت نشده است!
علاوه بر این، مستمری‌ها که باید از بودجه ملی تأمین شوند، باید در نظر گرفته شوند.
در سال ۲۰۲۴، این رقم به ۵۴٫۶۷ میلیارد یورو رسید.
به این‌ها حقوق کارمندان دولت و کارکنان بخش دولتی نیز افزوده می‌شود.
بدون انجام هیچ تحقیقی، به راحتی می‌توان فرض کرد که این‌ها به طور قابل توجهی بالاتر از حقوق بازنشستگی هستند –
به‌ویژه اگر آلمان بخواهد خدمت سربازی اجباری را معرفی کند.
برای سادگی، فرض می‌کنم هزینهٔ این کار تنها حدود ۵۵ میلیارد در پرداخت‌های بازنشستگی باشد.
این منجر به مجموع هزینه‌ای به مبلغ ۵۰۰ میلیارد می‌شود.
یادآوری:
با این حال، بودجه ملی در سال ۲۰۲۴ تنها به ۴۷۶.۸ میلیارد یورو رسید.
هیچ‌یک از سایر اقلام بودجه‌ای مانند حقوق بازنشستگی، آموزش و پرورش، سایر صندوق‌های تأمین اجتماعی و غیره در نظر گرفته نمی‌شوند!
وام‌گیری جدید به نفع وام‌دهندگان اجتناب‌ناپذیر است.
این به این دلیل است که افزایش نرخ بهره در صورت عدم اطمینان به بازپرداخت، که از موارد فوق قابل انتظار است، موجه می‌باشد.
علی‌رغم تمام حیله‌ها، پیش‌نویس بودجه کلینگبیل برای سال ۲۰۲۵ نتوانست وام‌گیری جدید را پنهان کند.
این ما را به این نتیجه می‌رساند که سایر بخش‌های بودجه ملی باید به‌طور چشمگیری کاهش یابند و حتی در آن
صورت نیز دولت قادر به ایفا کردن تعهدات خود نخواهد بود.
هزینه‌های تسلیحاتی و پرداخت‌های بهره سایر بودجه‌ها را بلعیده‌اند.
اعداد فوق را می‌توان در اینترنت یافت.
در جلسات بوندستاگ ارقام مختلفی نقل می‌شود.
در هر صورت، با این حال، این طرح‌ها پیش‌بینی وام‌گیری‌های بیشتری را می‌کنند.
مارشال فرانسوی، جیان جیاکومو تریولتسو :
برای جنگ‌افروزی سه چیز ضروری است: پول (یعنی وام)، پول (یعنی وام) و پول بیشتر (یعنی وام).
با این ارقام که به شما ارائه کرده‌ام، نشان می‌دهم که بودجه ملی، همان‌طور که در بالا گفته شد، بیش از حد تحت فشار است.
در ادامه، صرفاً به سایر مسائل سیاست مالی اشاره خواهد شد.
آمار سایر کشورهای ناتو نشان می‌دهد که از میان کشورهای عمده ناتو—ایالات متحده، فرانسه، بریتانیا، آلمان، ایتالیا،
اسپانیا و کانادا—تنها ایالات متحده هزینه‌های دفاعی خود را اندکی بیش از ۳ درصد تولید ناخالص داخلی قرار داده است.
سایر کشورها از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۲۴ بین ۱٫۰ تا ۲٫۴ درصد نوسان داشتند. همه این کشورها در حال حاضر بدهی سنگینی دارند.
با نگاهی به همه کشورهای ناتو، حتی این ادعا که تا سال ۲۰۲۵ همه آن‌ها به ۲٫۰ درصد دست خواهند یافت، بسیار قابل تردید است.
پرتغال احتمالاً تنها با متوسل شدن به حیله‌ها به ۱.۵ درصد از تولید ناخالص داخلی دست خواهد یافت.
اگر همه کشورهای ناتو به جز ایالات متحده هزینه‌های دفاعی خود را به ۵ درصد افزایش دهند، مجموع آن همچنان ۱۱
درصد کمتر از هزینه‌های دفاعی فعلی ایالات متحده خواهد بود.
بر اساس این تحولات، بیم آن می‌رود که در آینده قابل پیش‌بینی، هدف توافق‌شده ۵ درصد کافی نباشد و بیش از این افزایش یابد.
مقایسهٔ زیر از منظر صرفاً مالی در ارتباط با روایت‌های تهدید جالب توجه است:
در سال ۲۰۲۴، هزینه‌های دفاعی کشورهای ناتو ده برابر هزینه‌های دفاعی مجموع تمام کشورهای بریکس به‌علاوه کره شمالی بود.
فقط همین جنبه نشان می‌دهد چه کسی چه کسی را تهدید می‌کند.
تمام کشورهای ناتو بودجه‌های خود را به نفع تسلیحات کاهش می‌دهند و در حال حاضر بدهی سنگینی دارند.
بنجامین فرانکلین گفت: «جنگ‌ها در زمان جنگ پرداخت نمی‌شوند؛ صورت‌حساب بعداً می‌رسد.»
سایر حقایق قابل توجه در این زمینه عبارتند از:
۱۲۳۴۳۲۱ قدرت مالی دلار به‌عنوان یک ارز ذخیره جهانی که به ایالات متحده امکان می‌دهد بدهی‌هایی
بسیار فراتر از توان اقتصادی خود بر عهده بگیرد.
اینترنت نشان می‌دهد که ایالات متحده ۳۷٫۳۶ تریلیون دلار بدهی دارد.
بدهی بهره ایالات متحده آمریکا از هزینه‌های نظامی آن بیشتر است.
حل این مناقشه یکی از اهداف دولت ترامپ است.
در حال حاضر، این امر از طریق کاهش عمدی ارزش دلار محقق می‌شود.
۱۲۳۴۳۲۱ مجتمع نظامی-صنعتی (MIC) در ایالات متحده آمریکا نیرویی قدرتمند است که پیوسته به دنبال سوخت
جدید – قراردادهای جدید و فرصت‌های سودآوری جدید – است.
ایالات متحده آمریکا بیش از صد سال است که مهم‌ترین تأمین‌کننده تجهیزات نظامی در جهان بوده است.
با اختصاص ۵ درصد از درآمد مالیاتی کشورهای ناتو به تسلیحات، میک به آمریکا این فرصت را می‌دهد تا این موارد را تدوین کند.
این سیاست دولتی کشورهای ناتو است.
۱۲۳۴۳۲۱ بهره‌کشی از منابع در جنوب جهانی برای پرداخت بدهی‌ها و تضمین تسلط دولت بر قدرت.
با قدرت دلار و قانون ثبت اختراع، در دهه‌های گذشته شاهد بازتوزیع ثروت از جنوب جهانی به «میلیارد طلایی» بوده‌ایم.
بریکس، به‌عنوان پاسخی به این بی‌عدالتی، یک هیولای جدید است.
رسانه‌ها توجه کمی به این ارتباط دارند.
جنگ نیابتی اسرائیل علیه ایران را می‌توان به‌عنوان یک مثال در نظر گرفت.
در این زمینه، مایلم از رئیس‌جمهور پیشین ایالات متحده، دوایت دیوید آیزنهاور نقل قول کنم:
هر تفنگی که تولید می‌شود، هر ناو جنگی که به آب انداخته می‌شود، هر موشکی که شلیک می‌شود، در نهایت به معنای
سرقت از کسانی است که گرسنه‌اند و غذا دریافت نمی‌کنند.
سؤال اکنون این است که راه‌حل‌ها چه می‌توانند باشند.
در اینجا نیز فقط می‌خواهم از فرédéric joliot-curie نقل قول کنم:
هیچ کشور یا فردی به‌تنهایی نمی‌تواند از وقوع جنگ جلوگیری کند.
فقط در صورتی که مردم همهٔ ملت‌ها با هم اقدام کنند، می‌توانند به این هدف دست یابند.
من از IG Metall مورخ ۲۰ سپتامبر ۲۰۱۴، قطعنامهٔ «کنفرانس نمایندگان در اشتوتگارت» را نقل می‌کنم:
در درازمدت، مطلوب است که تولید و صادرات اسلحه به‌طور کامل لغو شود.
زیرا تولید سلاح غیرانسانی و هدر دادن عظیم منابع از هر نوع است.
و آلبرت اینشتین :
صلح را نمی‌توان با زور حفظ کرد. تنها از طریق درک می‌توان به آن دست یافت.
امیدوارم توانسته باشم با استفاده از آلمان به‌عنوان مثال، این درک را به شما منتقل کنم که ۵ درصد از تولید ناخالص داخلی نمایانگر
بازتوزیع ثروت ملی است و باری بیش از حد بر دوش جامعه می‌گذارد.
این موضوع در مورد هر ایالتی که چنین تعهدی دارد، صدق می‌کند.
در ۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، جیمی دیمون، مدیرعامل جی‌پی مورگان، اروپا را مورد خطاب قرار داد: «اروپا در حال باختن است.»
از توجه شما سپاسگزاریم.