Ang tao ay hindi lobo sa kapwa tao.
Isang pandaigdigang kumperensya ang ginanap sa ilalim ng pamagat na ito sa Berlin noong 12–13 Hulyo 2025.
Ang kaganapan ay inorganisa ng Schiller Institute, ng Académie de Géopolitique de Paris, at ng
Ostdeutsches Kuratorium von Verbänden e.V. (OKV).
Ang Pangalawang Pangulo ng OKV, si Joachim Bonatz, ay nagbigay ng talumpati tungkol sa "komersyal na panig" ng mga kasalukuyang
digmaan, ibig sabihin, kung sino ang mga kumikita sa digmaan.
Makinig dito sa bahagyang pinaikling lektura, na gumagamit ng mga pigura upang ipakita kung paano itinutulak ng mga
kinakailangan ng NATO ang populasyon ng Alemanya sa utang.
Tungkol kay Joachim Bonatz:
ipinanganak noong 1947 sa Ore Mountains, may diploma sa mataas na paaralan, pintor na pandekorasyon
Mga degree sa IT, administrasyong pangnegosyo, batas
25 taon sa puwersang sandatahan ng GDR, nagtatrabaho sa pioneer reconnaissance
ay nagtatrabaho sa OKV mula nang magretiro
Mga Ginang at Ginoo, Nais kong pasalamatan si Ginang Zepp-LaRouche sa pagbibigay sa akin ng pagkakataong ipahayag ang
aking mga saloobin tungkol sa komersyal na aspeto ng mga digmaan sa harap ng komiteng ito bilang bahagi ng
kumperensya ng Schiller Institute. Pinili ko ang isang sipi mula kay Friedrich Schiller bilang panimula:
Ang digmaan ang pinakamahusay na mangangalakal. Ginagawang ginto ang bakal.
Tungkol sa kamakailang NATO summit noong 25 Hunyo 2025:
Nagpasya ito, na lumalampas sa mga pambansang parlamento, na gumastos ng limang
porsyento ng GDP ng mga bansang NATO sa mga sandata.
Madalas sinasabi ng guro ko sa matematika noong nasa ikaanim na porma na hindi dapat ihambing ang mansanas sa peras.
Sinasadya itong gawin dito upang linlangin ang populasyon.
Ang limang porsyento ng kabuuang produktong panloob ay katumbas ng halos limampung porsyento ng pambansang badyet ng isang bansa.
Ang desisyong ito na 5 porsyento ay nagdudulot ng napakalaking presyur na bawasan ang lahat ng iba pang
gastusin sa badyet, lalo na ang paggasta para sa lipunan.
Upang makapiga ng pera mula sa mga mamamayan, kailangan ng isang katwiran.
Para sa layuning ito, pinangalanan ang mga panlabas na kaaway – sa partikular na kasong ito, ang Russia – na
diumano'y nais umatake sa mga bansa ng NATO sa 2028/29.
Tungkol sa paksang ito, binanggit ko si Carl Peter Fröhling :
Ang pagnanasa sa kapangyarihan at ang takot ay palaging mga tagakutkot ng hukay ng kalayaan at kapayapaan.
Sa Alemanya, umabot sa €4.31 trilyon ang kabuuang produktong panloob noong 2024.
Limang porsyento nito ay €215 bilyon, na ipinangako ng Alemanya na gugugulin sa kagamitang militar sa loob ng isang taon.
Bawat taon!
Gaano kalaki ang pambansang badyet ng Alemanya noong 2024, kung saan ito babayaran?
Ang pambansang badyet ay umabot sa €476.8 bilyon noong 2024.
Ang pambansang badyet para sa 2025 ay kasalukuyang pinagpapasyahan.
Hindi ito balansado at nailalarawan ng mataas na pagpopondo sa utang.
Manatili tayo sa paggasta para sa depensa.
Marcus Tullius Cicero ay nagsabi: "Ang kapangyarihan ng digmaan ay walang limitasyong pondo."
Ipinapakita nito na naghahanda ang NATO para sa digmaan!
Ang napagkasunduang €215 bilyon ay hindi tumutugma sa aktwal na mga plano para sa pambansang badyet.
Nais ng Alemanya na muling ipatupad ang sapilitang serbisyo militar at tinitingnan ang Denmark, na nagpasya na
gawing sapilitan ang serbisyo militar para sa parehong kalalakihan at kababaihan pagsapit ng 1 Hulyo 2025.
Ang pagtatayo at pag-aayos ng mga barracks, ang kagamitan, at ang mga sahod ay lahat nakakaapekto sa gastos ng militar.
Kasabay nito, may mga plano ring isali ang mga reservista, na nangangailangan naman ng kagamitan at iba pa.
Nais nilang gawing makabagong digmaang drone ang Hukbong Sandatahan ng Alemanya,
ngunit hindi nila alam ang mga pamantayan.
Mahigit sa 1,000 tangkeng Leopard 2, 2,500 armadong sasakyang panghahatid ng tauhan, isang flotang barko, produksyon
ng misil, atbp. ay nasa malabong listahan ng mga hinahangad.
Noong 2020, napagkasunduan at inilunsad ng Alemanya at Pransya ang proyektong FCAS .
Ang plano ay gumamit ng pinakabagong pang-atake na eroplano na sinamahan ng mga walang-pilotong eroplano at kawan ng mga drone.
Ang pagtataya ay 500 bilyong euro.
Pagkatapos itong itigil sa Estados Unidos, muling ilulunsad ito.
Bumalik na ang mga ito at marami pang ibang plano.
Bukod pa rito, may iba pang "walang katapusang hukay", gaya ng walang kondisyong suporta para sa Ukraine gamit ang pera ng mga
nagbabayad ng buwis sa Alemanya nang walang anumang pagboto sa parlamento para sa bawat indibidwal na
tulong – na dapat nating pansinin nang may pagkamangha.
Ang mga ito ay nahahati sa tatlong bahagi:
1. Direktang pinansyal na subsidiya – Kasalukuyang nananawagan ang Green Party ng makabuluhang pagtaas.
2. Paghahatid ng mga kalakal, para sa mga tao ng Ukraine at sa lahat ng uri ng suplay militar.
3. Idinagdag pa rito ang paglilinis ng mga arsenal ng Bundeswehr at ng mga kalakal sa mga reserbang pang-estado.
Upang mapondohan ang lahat ng ito, ang papalabas na pamahalaan, bago pa man manungkulan ang bagong pamahalaan,
ay nangako na pasanin ang mga tao ng karagdagang utang na 1 trilyong euro para sa digmaan.
Gayunpaman, noong 31 Disyembre 2024, ang Alemanya bilang isang estado, hindi kasama ang mga utang ng mga pederal na estado at
mga munisipalidad, ay may pasanin ng utang na €2.509 trilyon.
Sa karagdagang panghihiram ng isang trilyong euro, tumaas ang pasanin ng utang ng Alemanya sa 3.509
trilyong euro, at wala pang katapusan ang nakikita.
Sino ang may posisyon na magpautang ng napakalaking halaga ng pera sa estadong Aleman?
Walong sa sampung pinakamalalaking tagapamahala ng ari-arian sa mundo ay nakabase sa Estados
Unidos. Nangunguna sa listahan ang Black Rock.
Nagkataon, si Ginoong Friedrich Merz ay nagsilbing Tagapangulo ng Lupon ng mga Tagapagbantay ng BlackRock Asset Management
Deutschland Aktiengesellschaft mula 2016 hanggang 2020.
Karaniwan, ang porsyento ng interes ay nakabatay sa credit rating ng nanghihiram – kapag mas hindi tiyak, mas mataas –
pati na rin sa merkado, sa antas ng implasyon, at sa mga oportunidad sa kita sa iba pang anyo ng pamumuhunan.
Kung ipagpapalagay natin na 5 porsyento lamang ang rate ng interes sa pangmatagalan, ang taunang interes na
babayaran sa €3.5 trilyong pautang ay umabot sa €175 bilyon!
215 bilyon para sa sandatahan at 175 bilyon na interes ay katumbas ng 390 bilyong euro.
Hindi pa nababayaran kahit isang sentimo ng utang!
Bilang karagdagan, ang mga pensiyon, na popondohan mula sa pambansang badyet, ay dapat isaalang-alang.
Noong 2024, umabot sa €54.67 bilyon ang halagang ito.
Dagdag pa rito ang mga sahod ng mga kawani ng sibil at mga empleyado ng estado.
Kung hindi magsaliksik, madaling ipagpalagay na mas mataas ito kaysa sa mga pensiyon – lalo na kung nais ng
Alemanya na ipakilala ang sapilitang serbisyo militar.
Para sa kasimplehan, ipagpapalagay ko na ang gastos nito ay mga 55 bilyon lamang sa mga bayad sa pensiyon.
Nagbubunga ito ng kabuuang paggasta na 500 bilyon.
Paalala:
Gayunpaman, ang pambansang badyet noong 2024 ay umabot lamang sa €476.8 bilyon.
Hindi isinasaalang-alang ang alinman sa iba pang mga gastusin sa badyet tulad ng pensiyon, edukasyon,
iba pang pondo para sa panlipunang seguridad, atbp.!
Hindi maiiwasan ang bagong panghihiram sa interes ng mga nagpapautang.
Ito ay dahil ang pagtaas ng interes ay makatwiran sa kaganapan ng hindi tiyak na
pagbabayad, na inaasahan mula sa nabanggit sa itaas.
Sa kabila ng lahat ng mga daya, hindi naitago ng panukalang badyet ni Klingbeil para sa 2025 ang bagong panghihiram.
Ito ay humahantong sa konklusyon na kailangang lubusang bawasan ang ibang bahagi ng pambansang badyet, at kahit ganoon,
hindi pa rin matutupad ng estado ang mga obligasyon nito.
Ang armas at ang mga bayad sa interes ay sinisipsip ang lahat ng iba pang pondo.
Ang mga bilang na ibinigay sa itaas ay matatagpuan sa Internet.
Iba't ibang bilang ang binanggit sa mga sesyon ng Bundestag.
Sa anumang kaso, gayunpaman, inaasahan ng mga plano ang karagdagang panghihiram.
Ang Pranses na mariskal na si Gian Giacomo Trivulzio :
Tatlong bagay ang kailangan upang makipagdigma: pera (ibig sabihin, mga pautang), pera (ibig sabihin, mga
pautang) at higit pang pera (ibig sabihin, mga pautang).
Sa mga numerong ito na ipinakita ko sa iyo, ipinapakita ko na ang pambansang badyet ay
sobra ang pagkabigat, gaya ng nabanggit sa itaas.
Pagkatapos nito, tatalakayin na lamang nang pabuod ang iba pang mga isyu sa patakarang piskal.
Ang mga estadistika mula sa iba pang mga bansang NATO ay nagpapakita na sa mga pangunahing bansang NATO—ang Estados
Unidos, Pransya, United Kingdom, Alemanya, Italya, Espanya, at Canada—tanging ang Estados Unidos lamang ang
may paggasta sa militar na bahagyang higit sa 3 porsyento ng kabuuang produktong panloob.
Ang iba ay nasa pagitan ng 1.0 at 2.4 porsyento mula 2006 hanggang 2024. Lahat ng mga bansang ito ay lubhang may utang na.
Kung titingnan ang lahat ng mga bansa ng NATO, lubhang kaduda-duda pa nga ang pahayag na maaabot ng lahat ng
mga bansa ng NATO ang 2.0 porsyento pagsapit ng 2025.
Malamang makakamit lamang ng Portugal ang 1.5 porsyento ng GDP sa pamamagitan ng mga daya.
Kung itataas ng lahat ng iba pang bansa ng NATO maliban sa Estados Unidos ang kanilang paggasta sa depensa sa 5 porsyento,
mananatiling 11 porsyento pa rin na mas mababa ang kabuuan kaysa sa kasalukuyang paggasta sa depensa ng Estados Unidos.
Batay sa mga pag-unlad na ito, kinatatakutan na sa malapit na hinaharap ay hindi sapat ang napagkasunduang
target na 5 porsyento at kakailanganin pang itaas.
Ang sumusunod na paghahambing ay kawili-wili kaugnay ng mga salaysay ng banta mula sa purong pananaw na pinansyal:
Noong 2024, sampung beses na mas mataas ang paggasta sa depensa ng mga bansang NATO kaysa sa pinagsamang paggasta
sa depensa ng lahat ng bansang BRICS at ng Hilagang Korea.
Ang aspetong ito lamang ang nagpapakita kung sino ang nagbabanta sa kanino.
Lahat ng mga bansa ng NATO ay nagpapababa ng kanilang mga badyet pabor sa sandatahan at malaki na ang kanilang utang.
Sinabi ni Benjamin Franklin: "Hindi nababayaran ang mga digmaan sa panahon ng digmaan; darating ang bayarin mamaya."
Ang iba pang mga katotohanang dapat isaalang-alang sa kontekstong ito ay:
Ang pinansyal na kapangyarihan ng dolyar bilang pandaigdigang reserbang salapi, na nagpapahintulot sa Estados Unidos na
mangutang nang higit pa kaysa sa sariling lakas pang-ekonomiya.
Ipinapakita ng internet na ang Estados Unidos ay may utang na 37.36 trilyong dolyar.
Mas mataas ang pasanin ng interes ng Estados Unidos kaysa sa paggasta nito sa militar.
Ang paglutas sa tunggalian na ito ay isa sa mga layunin ng administrasyong Trump.
Sa kasalukuyan, nakakamit ito sa pamamagitan ng sinadyang pagpapababa ng halaga ng dolyar.
Ang military-industrial complex (MIC) sa Estados Unidos ay isang makapangyarihang puwersa na patuloy na
naghahanap ng bagong panggatong – mga bagong order at mga bagong pagkakataon para kumita.
Ang Estados Unidos ang pinakamahalagang tagapagtustos ng kagamitan militar sa buong mundo sa loob ng mahigit isang daang taon.
Sa 5 porsyento ng kita sa buwis ng mga bansang NATO na inilalaan para sa sandatahan, binibigyan ng
MIK ang Estados Unidos ng pagkakataong bumuo nito.
Iyon ang patakarang panlalawigan ng mga bansang NATO.
Pagsasamantala sa mga yaman sa Global South upang mabayaran ang mga utang at matiyak ang hawak ng pamahalaan sa kapangyarihan.
Sa kapangyarihan ng dolyar at batas ng patente, sa mga nakaraang dekada ay nagkaroon ng muling pamamahagi ng
kayamanan mula sa Global South patungo sa "golden billion".
Ang BRICS, bilang tugon sa kawalang-katarungang ito, ay isang bagong katatakutan.
Bihira lang pansinin ng media ang ugnayang ito.
Ang proxy war ng Israel laban sa Iran ay maaaring ituring na isang halimbawa.
Sa kontekstong ito, nais kong sipiin ang dating Pangulo ng Estados Unidos na si Dwight David Eisenhower :
Bawat riple na ginagawa, bawat barkong pandigma na inilulunsad, bawat raketang pinaputok, sa huli ay nangangahulugang
pagnanakaw mula sa mga nagugutom at hindi pinapakain.
Ang tanong ngayon ay kung ano ang maaaring maging mga solusyon.
Dito rin, nais ko lamang banggitin si Frederic Joliot-Curie :
Walang iisang bansa o indibidwal ang makakapigil sa digmaan.
Tanging kapag nagsanib-puwersa ang mga tao ng lahat ng bansa lamang nila makakamit ang layuning ito.
Binanggit ko ang IG Metall noong 20 Setyembre 2014 kasama ang "Resolusyon ng Kumperensya ng mga Delegado sa Stuttgart":
Sa pangmatagalan, kanais-nais na tuluyang ipagbawal ang produksyon ng armas at ang pag-export ng armas.
Dahil ang paggawa ng mga sandata ay hindi makatao at isang napakalaking pag-aaksaya ng lahat ng uri ng yaman.
At si Albert Einstein :
Hindi mapapanatili ang kapayapaan sa pamamagitan ng puwersa. Makakamit lamang ito sa pamamagitan ng pag-unawa.
Sana ay naiparating ko sa iyo dito, gamit ang Alemanya bilang halimbawa, ang pag-unawa na ang limang porsyento ng
GDP ay kumakatawan sa muling pamamahagi ng pambansang kayamanan at naglalagay ng labis na pasanin sa lipunan.
Ito ay naaangkop sa bawat estado na may ganoong obligasyon.
Noong 11 Hulyo 2025, hinamon ni Jamie Dimon, CEO ng JP Morgan, ang Europa: "Natatalo ang Europa."
Salamat sa iyong pansin.