2025 წლის 3-დან 5 ოქტომბრის ჩათვლით, ახალი დემოკრატიული წესების კონგრესი გაიმართა აქ, აპოლდაში, ვაიმარის მახლობლად.
ინვიტაციები გაიცა ალიანსების მიერ: Germany Stands Up, Wabeo, ZAAVV, Klagepaten და Freedom Begins with No.
სხვადასხვა პოლიტიკური წარმომავლობის, ინიციატივებისა და მოძრაობების დაახლოებით 90 მონაწილის მონაწილეობით,
განხილეს მიმდინარე სოციალური, პოლიტიკური და სტრუქტურული პრობლემები და საბოლოოდ ორ გადაწყვეტილებაზე შეთანხმდნენ.
ეს არის კენჭისყრის პროცედურა, რომელიც დაფუძნებულია არა "დიაზე", არამედ "არა"-ზე. Kla.TV-მ თქვენთვის ჩაწერა შთაბეჭდილებები.
ჩემი პირველი კითხვაა, საიდან ხართ?
აუგსბურგიდან.
მე ჰოხტაუნუსის რაიონიდან ვარ.
ბერლინის მახლობლად.
მე ბრანდენბურგიდან ვარ, ბერლინის ჩრდილოეთით.
მე ფრანკფურტიდან ვარ.
მე ვარ ბოხუმისგან, რურის რეგიონიდან.
მე ფრანკფურტიდან ვარ.
მე ბავარიიდან ვარ, ზემო ფრანკონიის რეგიონიდან.
რამ მოგტივტივათ ამ კონფერენციაზე მოსასვლელად?
დიახ, მე საზოგადოების ფუძემდებლურ დონეზე ვარ და უბრალოდ მინდოდა ბევრ ადამიანთან მესაუბრა
დემოკრატიაზე და იმაზე, თუ როგორ შეგვიძლია ერთად წინსვლა.
ჰოდა, ჩვენ წლებია წინააღმდეგობაში ვართ და ახლა დროა, უკეთესი საზოგადოება შევქმნათ, სწორედ ამიტომ ვიყავით
აქ ამ შაბათ-კვირას, რომ გვენახა, რა არის შესაძლებელი.
განსაკუთრებით ამაღელვებს ფუძემდებლური დემოკრატიის თემა და ასევე იმის ხერხი, თუ როგორ ყალიბდება აზრები ამ კონგრესზე, რადგან
პირველად ხდება სრული გადახვევა ჩვეული ფორმატისგან, როდესაც წინა პლანზე პოდიუმი დგას და მასზე მსხდომნი
წინასწარ განსაზღვრავენ, თუ რა აზრები უნდა ჰქონდეთ მასებს.
ეს პირველი შემთხვევაა, როდესაც ჩვენ ვიყენებთ სტრუქტურებს კონგრესისგან ინდივიდუალური მოსაზრებების
შესაგროვებლად და შემდეგ კონსენსუსის მისაღწევად.
კონსენსუსი გულისხმობს პროცესს, რომლის მეშვეობითაც ჯგუფი აღწევს საერთო, შეთანხმებულ მოსაზრებას – კონსენსუსს.
უმრავლესობის პრინციპზე დაფუძნებული ტრადიციული კენჭისყრისგან განსხვავებით, სისტემური კონსენსუსის ძიება გამოსავალს არ
ეძებს ყველაზე მეტი დადებითი ხმის მქონე ვარიანტში, არამედ ჯგუფის შიგნით ყველაზე მცირე წინააღმდეგობის მქონეში.
ეს ხელს უწყობს ინკლუზიური, მდგრადი გადაწყვეტილებების მიღებას, რომლებშიც ჩუმი ან კრიტიკული ხმებიც კი ისმის.
ჩვენ ვხედავთ, რომ ჩვენი დემოკრატია აღარ არის ჩვენი დემოკრატია.
და ჩვენ გვინდა ვიპოვოთ ახალი გზა დემოკრატიის აღსადგენად.
ისტორიული მომენტები ზოგჯერ საერთოდ არ ჰგავს ისტორიულ მომენტებს.
ისე, ჩვენ ჰოლივუდში არ ვართ, გუშინ არავინ მოვიდა "დიდებითა და პატივით".
ეს მთელი მოსახლეობა ხომ არ იყო, რომელიც უცებ გარეთ, დარბაზში შეიკრიბა, აქ შემორბინა და თქვა, ახლა რაღაც მოხდაო.
ამ ყველაფრის გმირი – მე არც კი ვიცი, ვინ არის გმირი – ეს შენ ხარ!
ის ყურადღების ცენტრში არ იყო, მაგრამ ყველა მის მაგალითს მიჰყვებოდა და ამბობდა, რომ ახლა რაღაც შეიცვალა.
მაგრამ გუშინ ისტორიული რამ მოხდა.
ერთადერთი შანსი, რომელიც ამისთვის გვაქვს, არის ის, რომ არ გადავუხვიოთ და არ დავიღუპოთ.
და ის, რაც ჩვენ დღეს, ან უფრო სწორად ახლა, ამ ორ დღეში გავაკეთეთ, არის ის, რომ ჩვენ შევეცადეთ, გადაგვესვა ხაზი ამას .
და იმის თქმა, რომ ცვლილებების ენერგია, რომელსაც ჩვენ ვქმნით, მხოლოდ ძალაუფლების ცენტრების წინააღმდეგაა მიმართული.
ანუ იმის თქმით, რომ ის, რასაც ჩვენ ვაკეთებთ, კერძოდ, რეფერენდუმებისთვის დაწესებული მოთხოვნების
შემსუბუქების შესახებ მიღებული გადაწყვეტილება, ძალაუფლებას ხალხის ხელში გადაცემას ნიშნავს.
ჩვენ მათ ძალას ვართმევთ და ჩვენთან მოგვყავს.
და ერთადერთი შანსი, რომელიც ამისთვის გვაქვს, არის ის, რომ არ მოვეშვათ და საკუთარი თავი არ დავანგრიოთ.
ყველაფერი, რასაც ვამბობთ, მხოლოდ ფუჭი ლაყბობაა, თუ ჩვენი იდეების განსახორციელებლად ძალა არ გვაქვს.
ეს ის არის, რაც გუშინ აქ გადავწყვიტეთ.
ახლა შემოგვიერთდა რალფ ლუდვიგი, ამ კონგრესის ერთ-ერთი ინიციატორი.
ასევე, ჩემი კითხვა: რა არის ამ კონფერენციის მიზანი?
ამ კონგრესის მიზანია გააერთიანოს მრავალი განსხვავებული ჯგუფი, რომელთაგან თითოეულს აქვს დიდი, მნიშვნელოვანი
პოლიტიკური საკითხები, რათა მათ ერთად იპოვონ და ჩამოაყალიბონ საერთო თემა, ყველა პოლიტიკური ჯგუფის საერთო აზრი.
ჩვენ ეს უკვე გავაკეთეთ, კერძოდ, რომ უნდა დავსვათ ძალაუფლების საკითხი.
რომ რაც არ უნდა იყოს ჩვენი პრობლემა, მას მხოლოდ მაშინ შევძლებთ გადაჭრას, თუ ქვეყნის ხალხს, ქვეყნის
მოქალაქეებს, ასევე ექნებათ პოლიტიკური ძალაუფლება.
ეს, არსებითად, ნიშნავს იმას, რომ პოლიტიკურ საკითხებზე გადაწყვეტილების მიღება თავად შეგეძლოთ.
და როგორ ახერხებდით სხვადასხვა ორგანიზაციებთან, მოსაზრებებთან და პიროვნებებთან ურთიერთობას?
ისე, როგორც ხედავთ, დღეს ბოლო დღეა. საკმაოდ დაღლილი ვარ.
ჩვენ აქ ბევრი ძლიერი პიროვნება გვყავს, ძლიერი ადამიანები, რომლებსაც, ბუნებრივია, მნიშვნელოვანი საკითხები
აქვთ მოსაგვარებელი. ეს იყო რთული და არა ყოველთვის მარტივი დისკუსია, მაგრამ ასეც უნდა იყოს.
მაგრამ საბოლოო ჯამში, ჩვენ კარგი შედეგი მივიღეთ, რადგან, მჯერა, ყველამ გააცნობიერა, რომ ეს არსებითი საკითხია, კერძოდ, იმისთვის,
რომ საკუთარი დღის წესრიგი განახორციელო, პოლიტიკური გადაწყვეტილების მიღების ძალა უნდა გქონდეს, რომ ეს
ყველასთვის ყველაზე მნიშვნელოვანი საკითხია, რომ ეს არის, როგორც ვთქვი, ყველასთვის ფუნდამენტური საკითხი.
და ამან შესანიშნავად იმუშავა. და ვფიქრობ, სწორედ ეს არის ამაში ყველაზე ამაღელვებელი: ყველას შეუძლია, განაგრძოს საკუთარი საქმის
კეთება, იყოს საკუთარი თავი, იმოქმედოს თავისი გზით და უბრალოდ ამას დაუმატოს კიდევ ერთი თემა, კერძოდ, ძალაუფლების საკითხი.
ჩემთან ერთად არის სტეფანი ცომაკაევა, ამ კონგრესის ერთ-ერთი პრომოუტერი და ორგანიზატორი.
ჩემი პირველი კითხვაა, რა არის ამ კონფერენციის მიზანი?
დიახ, გამარჯობა, გმადლობთ, რომ აქ ხართ.
ჩვენი მიზანი კონგრესზე ახალი დემოკრატიული წესების მიღება კი არ არის, არამედ მათზე კონსენსუსის მიღწევა.
ჩვენ აქ შევიკრიბეთ სხვადასხვა ინიციატივისა და ჯგუფის წარმომადგენლები, უბრალოდ თემით დაინტერესებული ადამიანები, რათა
გაგვერკვია, როგორ შეგვიძლია გადაწყვეტილების მიღების უფლებამოსილება პარლამენტარებიდან ხალხს გადავცეთ, როგორ შეგვიძლია
თავად მივიღოთ გადაწყვეტილებები და როგორ შეგვიძლია შევცვალოთ ეს წესები ჩვეულებრივი,
კანონით დადგენილი ან კანონთან შესაბამისი გზებით.
დიახ, მადლობა. და როგორ მიაღწიეთ აქ კონსენსუსს სხვადასხვა მოძრაობასთან, აზრთან და მოსაზრებასთან?
დიახ, ეს ნამდვილად გამოწვევაა, ან, უფრო სწორად, სასწავლო პროცესი, ვიტყოდი კიდეც.
კონსენსუსი ფუნდამენტურად განსხვავდება "დიახ"-ზე ან "არა"-ზე ხმის მიცემისგან.
მას ნამდვილად აქვს უპირატესობა, რომ არ იშლებით.
მიუხედავად იმისა, რომ აქ ძალიან საკამათო და ემოციებით სავსე დისკუსიები გვქონდა, ჩვენ მაინც ისეთი ჯგუფი ვართ, როგორიც ოჯახია.
მაგრამ, რა თქმა უნდა, ჩვენ გვაქვს პრობლემა, რომ ვიპოვოთ სწორი სიტყვები და ზუსტად გავიგოთ კითხვები, ანუ, ნამდვილად
გავუგოთ ერთმანეთს, ვიყოთ მზად მოსასმენად და დავიტოვოთ დრო და სივრცე სწორი სიტყვების საპოვნელად, რაც ნამდვილი გამოწვევაა.
და კიდევ ის ფაქტი, რომ აღარ ამბობთ, რის მომხრე ხართ, არამედ იმას, რის წინააღმდეგაც არ ხართ.
და ამას ხელებით აკეთებ. და ეს კიდევ ერთი გამოწვევაა, რადგან ადამიანები ამის კეთებას არ არიან მიჩვეულები.
და ეს იყო ნამდვილად წუხელდელი ვარჯიში.
ახლა როგორ გავაკეთო? ასე გავაკეთო, თუ ასე და ისე?
დიახ, ვფიქრობ, ეს შესანიშნავი სასწავლო პროცესია, რომელმაც აჩვენა, რომ ძალიან განსხვავებულ ადამიანებთან შეგიძლიათ მიხვიდეთ
გამოსავალამდე კამათის გარეშე, ერთმანეთის განადგურების გარეშე, საბოლოოდ ბრძოლის გარეშე, როგორც ეს ხშირად პოლიტიკაში ხდება. თუ ამ
გამოცდილებას გავავრცელებთ და დავიწყებთ კონსენსუსის შექმნას უფრო ფართო პოლიტიკურ დონეზე, ეს, უდავოდ, ჩვენი ყველასთვის
ბევრად უფრო მშვიდობიან სამყაროს მოიტანს. და ეს იყო აქ დასაწყისი.
დიახ, ძალიან გმადლობთ. და რა არის თქვენი პირადი დასკვნა ამ კონგრესიდან?
დიახ, მე ეს ძალიან ამაღელვებელი ვპოვე. მე თავადაც საკმაოდ დაღლილი ვარ.
თავდაპირველად ჩემთვის ეს ძალიან დამღლელი იყო, მაგრამ ძალისხმევა ამად ღირს.
და მჯერა, რომ გუშინ, დღეს, როდესაც ეს გადაწყვეტილება მივიღეთ, ჩვენ ისტორიული მომენტი გვქონდა, რადგან შევძელით,
შეგვეკრიბა უამრავი განსხვავებული ადამიანი, ორგანიზაცია და ჯგუფი. და ჩემი დასკვნა ძალიან პოზიტიურია.
მე მჯერა, რომ ახლა წინ მივიწევთ და შევიმუშავებთ იმპულსს, რომელიც მოსახლეობაში არსებულ ცვლილებების ენერგიას
მიმართავს და გამოიწვევს იმას, რომ მოსახლეობა თავად აიღებს პოლიტიკური გადაწყვეტილებების მიღების ძალაუფლებას.
და რა თვალსაზრისით იყვნენ ისინი ისტორიული? რა იყო იმ დღეებში განსაკუთრებული?
ისტორიულად, მსგავსი რამ არასდროს მომხდარა, როდესაც ყველა ცდილობდა, საკუთარი საკითხებით პოლიტიკური ქულები მოეპოვებინა და
სჯეროდა, რომ ეს საკითხები ცვლილებების მოსახდენად საკმარისი იყო.
მაგრამ ჩვენ ამას ვამჩნევთ. ჩვენ შეგვიძლია ათიათასობით, ასიათასობით ადამიანით გამოვიდეთ ქუჩაში ომის წინააღმდეგ
პროტესტისთვის, და პოლიტიკოსები მაინც ისე იქცევიან, თითქოს ეს ადამიანები არც კი არსებობდნენ.
იგივე ხდებოდა კორონავირუსის პანდემიის დროსაც.
მილიონობით ადამიანთან ერთად გამოვედით ქუჩებში და ზომები გატარდა. ყველაფერი კი ისევე გაგრძელდა, როგორც ადრე.
და ის, რაც ახლა ისტორიულია, არის ის, რომ ამ ორგანიზაციებმა ეს აღიარეს და გააცნობიერეს, იდეოლოგიური
დაპირისპირების მიუხედავად, დიახ, სრულიად პოლიტიკური და იდეოლოგიური დაპირისპირების მიუხედავად.
მათ გააცნობიერეს, რომ არ აქვს მნიშვნელობა, სად დგანან ადამიანები.
ახლა ჩვენ, როგორც მოსახლეობა, უნდა გავერთიანდეთ და ძალაუფლება საკუთარ ხელში ავიღოთ.
და როდესაც ძალაუფლება ხელთ გვექნება, შევძლებთ, კვლავ განვიხილოთ კონკრეტული საკითხები, რადგან მაშინ ჩვენ მხოლოდ "მუდმივთა
მაგიდასთან" კი არ ვიჯდებით, არამედ მოვლენების ეპიცენტრში ვიქნებით და გადაწყვეტილებების მიღების უფლება გვექნება.
და ისტორიულია, რომ ხალხმა გაიგო.
ჩვენ აღარ გვინდა, რომ ძალაუფლება ზემოთ იყოს. ჩვენ გვინდა, რომ ძალაუფლება ჩვენს ხელში იყოს.
ასევე მინდა კვლავ ვახსენო WABEO.
WABEO რეფერენდუმებისთვის ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი ორგანიზაცია იქნება, რადგან WABEO არჩევნებს ყოველმხრივ აკვირდება.
მომცველი ასევე გულისხმობს რეფერენდუმებზე ხმების დათვლის დაკვირვებას, რადგან ერთ-ერთი რისკი, რომლის წინაშეც
ვდგავართ, არის ის, რომ თუ ყურადღებას არ მივაქცევთ ხმების დათვლას, შესაძლოა, მცირე სხვაობით დავმარცხდეთ.
რა მოგეწონათ ამ დღეებში?
დიახ, სისტემური კონსენსუსი, როგორც პრინციპი, და ასევე ზოგჯერ, როდესაც ძალიან დიდი ჯგუფი
თანხმდება რაღაცაზე, გარკვეულ სამოქმედო კურსზე.
თუ ეს მართლა აიღებს პულს და დაიძვრება, ძალისხმევა ნამდვილად ღირდა.
იდეა, რომ ჩვენ ყველას შეგვეძლო პირადად მიგვეღო მონაწილეობა და არ იყვნენ მომხსენებლები, რომლებიც ყველაფერს გვახსენებდნენ.
კარგი იყო იმის გაგება, თუ როგორ მუშაობს კონსენსუსი, როგორ მიიღწევა ის, და რომ ამდენი ადამიანი ნამდვილად ჩაერთო
იდეებითა და წინადადებებით, ბრიფინგის (იდეების გენერირების) გაგებით, რათა ერთ, ორ ან სამ საერთო მნიშვნელს მივსულიყავით.
რა შეგვიძლია ნამდვილად გავაკეთოთ? რა არის ყველაზე გონივრული, რომ ჩვენი ქვეყანა კვლავ სწორ გზაზე დავაყენოთ?
ის, რომ აქ იმდენად ბევრი ფხიზელი გონებაა, რომლებსაც გულწრფელად სურთ ერთად მუშაობა,
გადაწყვეტილებების შემუშავება და მათი პრაქტიკაში დანერგვა.
მიუხედავად იმისა, რომ ბაზისური წევრი ვარ, კონსენსუსის მიღწევის იდეა წარსულში ჩემთვის სულაც არ იყო ნათელი.
ასე რომ, ჩემი შთაბეჭდილება იმის შესახებ, თუ რამდენად კარგად მუშაობს კონსენსუსი, გაღრმავდა.
და მე მაღალი მოტივაცია მაქვს, გავაგრძელო მუშაობა და კვლავ ოპტიმისტურად ვარ განწყობილი, რომ პროგრესს მივაღწევთ.
თქვენ პირადად რა წაიღებთ ამ დღეებიდან?
რომ არსებობენ ბევრი თავდადებული ადამიანი, რომლებსაც სურთ დემოკრატიისთვის პოზიტიურად იმუშაონ.
ის, რომ შესაძლებელია შეთანხმება გარკვეულ საკითხებზე, სადაც არსებობს კონსენსუსი და სადაც დისკუსიის
კულტურა ნამდვილად შეიძლება ძალიან, ძალიან კარგი იყოს ყველა ამ ძალიან განსხვავებულ ადამიანს შორის.
მე უკვე ვიცი, რა უნდა გავაკეთო და გავაგრძელებ ამის კეთებას.
და პირადად მე, ყოველთვის კარგია ასეთ აქტიურ ადამიანებს შეხვედრა.
კავშირების დამყარება ყოველთვის მნიშვნელოვანია, კვლავ შეკრება, იდეების გაცვლა.
ბევრი ახალი კონტაქტი, კარგი ადამიანები გავიცანი აქ.
როგორც ახლახან ვთქვი, ახალი საზოგადოების ასაშენებლად მუშაობა ადვილი არ არის. ჩვენ უკვე გვაქვს
დემოკრატიული საშუალებები, მაგრამ დაბრკოლებები ძალიან მაღალია.
და ჩვენ უნდა ვიმუშაოთ მათ შემცირებაზე.
მესმის, რომ სიფრთხილე გვმართებს, რათა გვერდით საკითხებმა არ გაგვიფანტოს და ერთმანეთს არ შევეწინააღმდეგოთ,
არამედ ყურადღება მივაქციოთ მიზანს — დემოკრატიის აღდგენას.
ასე რომ, ჩვენ დასასრულს მივაღწიეთ. რა არის ამ სამი დღის შედეგი?
დიახ, ამ სამი დღის შედეგი ისაა, რომ ჩვენ ჩამოვაყალიბეთ სამუშაო ჯგუფები და ახლა ვაპირებთ, ეს სამუშაო ჯგუფები გამოვიყენოთ
ფედერალურ შტატებში საკონსტიტუციო ცვლილებების განსახორციელებლად.
მგონი, სულ შვიდი სამუშაო ჯგუფი ჩამოვაყალიბეთ.
ახლა კი დაწყების დროა: ტექნიკური ინფრასტრუქტურის შექმნა, საკადრო ინფრასტრუქტურის შექმნა, მარკეტინგი,
საზოგადოებასთან ურთიერთობა, რისკების ანალიზი – ყველა ეს საკითხი, რომლებსაც ახლა უნდა მიექცეს ყურადღება.
რა თქმა უნდა, მნიშვნელოვანია დაფინანსება და მისი უზრუნველყოფა, ისევე როგორც ყველა საკითხის იურიდიული დამუშავება, რადგან
არსებობს გარკვეული მოთხოვნები, რომლებიც უნდა დაკმაყოფილდეს.
ახლა კი, ასე ვთქვათ, პრაქტიკულ განხორციელებაზე გადავდივართ.
და როდის გაგრძელდება?
კარგი, სამუშაო ჯგუფები დაუყოვნებლივ დაიწყებენ შეხვედრებს.
და ჩვენ ახლა შევთანხმდით, რომ ყოველ ორ თვეში ერთხელ გავაგრძელოთ დიდი პლენარული სხდომით, ანუ, არსებითად, ონლაინ-კონგრესის
ყოველ ორ თვეში ერთხელ დიდი პლენარული სხდომის სახით გაგრძელება.
რამდენად ხანში ერთხელ გაიმართება შეხვედრები, ყოველ ორ თვეში ერთხელ თუ ინტერვალები უფრო
მოკლე ან გრძელი იქნება, ჯერჯერობით უცნობია.
და ვფიქრობ, რომ მომავალ წელს, დაახლოებით ექვსი თვის შემდეგ, კვლავ ჩავატარებთ მომდევნო ანალოგურ კონგრესს.
დიახ, გმადლობთ ამის ორგანიზებისთვის, ჩვენი ყველა მონაწილის სახელით.
დიახ, გმადლობთ, რომ იქ იყავით და ამის შესახებ იუწყებოდით. გმადლობთ!
Kla.TV. თავისუფალი, დამოუკიდებელი, უცენზურო.