Op 3 tot 5 oktober 2025 vond hier in Apolda bij Weimar het Congres voor Nieuwe Democratische Regels plaats.
De allianties Deutschland steht auf, Wabeo, ZAAVV, Klagepaten en Freiheit beginnt mit Nein hadden uitgenodigd.
Met ongeveer 90 deelnemers uit verschillende politieke richtingen, initiatieven en bewegingen werden de huidige sociale,
politieke en structurele problemen besproken en uiteindelijk werd er overeenstemming bereikt over twee mogelijke oplossingen. .
Dit is een stemprocedure die niet gebaseerd is op ja, maar op nee. Kla.TV heeft de indrukken voor je vastgelegd.
Mijn eerste vraag, waar kom je vandaan?
Uit Augsburg.
Ik kom uit de wijk Hochtaunus.
Uit de buurt van Berlijn.
Ik kom uit Brandenburg, precies ten noorden van Berlijn.
Ik kom uit Frankfurt am Main.
Ik kom uit Bochum in het Ruhrgebied.
Ik kom uit Frankfurt am Main.
Ik kom uit Beieren, de regio Opper-Franken.
Waarom ben je naar dit congres gekomen?
Ja, ik sta aan de basis en wilde gewoon met veel mensen praten over democratie en hoe we samen vooruit kunnen komen.
Nou, we zijn al vele jaren in verzet en nu is het tijd om een betere samenleving te creëren, en daarom
waren we hier dit weekend, om te zien wat er mogelijk is.
Wat me het meest ontroert is de kwestie van de basisdemocratie en ook de vorm waarin meningen op dit congres worden aangetroffen,
omdat er voor het eerst op grote schaal wordt afgestapt van het idee dat er praktisch een podium vooraan is
en de meningen van de massa's vooraf worden bepaald door degenen die op het podium zitten.
Dit is de eerste keer dat we structuren hebben gebruikt om individuele meningen van het congres te
verzamelen en vervolgens tot een consensus te komen.
Consensus verwijst naar het proces waarbij een groep tot een gemeenschappelijke, overeengekomen mening komt - een consensus.
In tegenstelling tot traditionele stemming op basis van het meerderheidsprincipe, zoekt systemische consensus
niet naar de oplossing met de meeste stemmen voor, maar naar de oplossing met de minste weerstand in de groep.
Dit bevordert inclusieve, duurzame beslissingen waarin ook stille of kritische stemmen worden gehoord.
We zien dat onze democratie niet langer onze democratie is.
En we willen een nieuwe manier vinden om de democratie opnieuw te installeren.
Historische momenten lijken soms helemaal geen historische momenten te zijn.
Nou, we zijn niet in Hollywood, niemand kwam gisteren met "fanfare".
De hele bevolking stond niet plotseling buiten in de hal en stroomde hier naar binnen en zei, nu is er iets gebeurd.
De held van dit alles - je weet niet eens wie de held is - ben jij!
Hij stond niet in de schijnwerpers en iedereen keek naar hem op en zei: nu is er iets veranderd.
Maar gisteren gebeurde er iets historisch.
De enige kans die we hebben om dit te doen is als we ons niet laten afleiden en als we onszelf niet vernietigen.
En wat we vandaag hebben gedaan, of liever gezegd wat we deze twee dagen hebben gedaan, is dat we nu
een poging zijn begonnen om dit door te strepen .
En om te zeggen dat onze energie voor verandering alleen gericht is tegen de machtscentra.
Namelijk door te zeggen dat wat we doen, namelijk met het besluit dat we hebben genomen om referenda
te verlagen , macht in de handen van het volk legt.
We nemen hun macht af en brengen die naar ons toe.
En de enige kans die we hebben om dat te doen is als we ons niet laten afleiden en als we onszelf niet vernietigen.
Alles wat we zeggen is een gewone tafel als we niet de kracht hebben om te realiseren wat we als idee hebben.
Dat hebben we hier gisteren besloten.
Nu staat Ralf Ludwig, een van de initiatiefnemers van dit congres, bij me.
Ook mijn vraag, wat is het doel van dit congres?
Het doel van dit congres is om de vele verschillende fracties, die allemaal grote, belangrijke politieke kwesties hebben, te
verenigen, zodat ze een gemeenschappelijk thema kunnen vinden, het gemeenschappelijke gevoel
van alle fracties, en dit samen kunnen formuleren.
Dat hebben we al gedaan, namelijk dat we de machtsvraag moeten stellen.
Welke kwestie we ook hebben, we kunnen deze kwestie alleen implementeren als de mensen in het land, de
burgers van een land, ook de politieke macht hebben.
Dit betekent uiteindelijk dat je zelf kunt beslissen over politieke kwesties.
En hoe is het je gelukt om met de verschillende organisaties en meningen en persoonlijkheden om te gaan?
Nou, zoals je nu kunt zien, is vandaag de laatste dag. Ik ben er al bijna doorheen.
We hebben hier veel sterke persoonlijkheden, sterke mensen die natuurlijk ook belangrijke kwesties hebben. En het was een pittige
discussie en niet altijd gemakkelijk, maar zo hoort het ook.
Maar uiteindelijk hebben we een goed resultaat bereikt omdat ik denk dat iedereen begreep dat dit ene essentiële punt, namelijk
dat je politieke beslissingsbevoegdheid moet hebben om je onderwerp te kunnen uitvoeren, het
belangrijkste punt is voor iedereen, dat dit, zoals ik al zei, het fundamentele punt is voor iedereen.
En dat werkte geweldig. En ik denk dat dat het spannende eraan is: iedereen kan zijn eigen ding blijven doen, zijn eigen
persoonlijkheid, zijn eigen manier van doen, en gewoon samen met iedereen een ander
onderwerp toevoegen, namelijk de kwestie van macht.
Bij mij staat Stephanie Tsomakaeva, een van de organisatoren van dit congres.
Mijn eerste vraag is: wat is het doel van dit congres?
Ja, hallo, bedankt dat je er bent.
Ons doel op het congres is niet om nieuwe democratische regels aan te nemen, maar om een consensus te bereiken.
We zijn hier bijeengekomen met mensen van verschillende initiatieven, groepen, gewoon mensen die geïnteresseerd zijn in
het onderwerp, om uit te zoeken hoe we de beslissingsbevoegdheid van de besluitvormers in de parlementen naar de mensen kunnen
krijgen, hoe we zelf kunnen beslissen en hoe we deze regels kunnen veranderen op de normale manier die
de wet voorschrijft of in overeenstemming met de wet.
Ja, dank je. En hoe ging het met de verschillende stromingen en meningen hier om tot een consensus te komen?
Ja, het is echt een uitdaging, een leerproces zou ik zelfs zeggen.
Consensusstemming is fundamenteel anders dan "ja" of "nee" stemmen.
Het heeft zeker het voordeel dat je niet uit elkaar gaat.
We zijn nog steeds een groep die aanvoelt als een familie, ook al hebben we hier zeer
controversiële discussies gehad en ook met veel emoties.
Maar natuurlijk hebben we het probleem om de formulering te vinden en de vragen precies te begrijpen, dat wil zeggen elkaar
echt te begrijpen en ook te luisteren en onszelf de tijd en ruimte te geven om de
formulering te vinden, wat een echte uitdaging is.
En dan is er nog het feit dat je niet langer zegt waar je voor bent, je zegt ja waar je geen tegenstand hebt.
En dan doe je het met je handen. En dat is nog een uitdaging, want mensen zijn niet gewend om dat te doen.
En dat was echt de oefening gisteravond.
Hoe moet ik het nu doen? Moet ik het zo doen of moet ik het zo doen en of zo?
Ja, ik denk dat dit een prachtig leerproces is dat heeft laten zien dat je met heel verschillende mensen tot een oplossing kunt
komen en niet hoeft te ruziën, elkaar niet kapot hoeft te maken, niet hoeft te vechten, zoals vaak het geval is in de politiek,
wat uiteindelijk zeker zal leiden tot een veel vreedzamere wereld voor ons allemaal als we dit meenemen naar de wereld
en beginnen om echt een consensus te bereiken op een groot politiek niveau. En dat was hier het begin.
Ja, hartelijk dank. En wat is uw persoonlijke conclusie van dit congres?
Ja, ik vond het erg spannend. Ik ben zelf behoorlijk uitgeput.
Ten eerste was het erg inspannend voor mij, maar het was de moeite waard.
En ik denk dat we vandaag, gisteren, een historisch moment beleefden toen we dit besloten, omdat we erin slaagden
zoveel verschillende mensen, organisaties en groepen samen te brengen. En mijn conclusie is zeer positief.
Ik geloof dat we nu vooruitgang boeken en dat we nu een momentum zullen ontwikkelen dat de energie voor verandering die in
de bevolking aanwezig is, ertoe zal leiden dat de bevolking nu de politieke beslissingsmacht in eigen handen neemt.
En in welk opzicht is het historisch? Wat was er zo speciaal aan die tijd?
Historisch gezien is er nooit zoiets geweest, iedereen heeft altijd alleen maar geprobeerd om politieke punten te
scoren met hun individuele kwesties en geloofden dat hun individuele kwesties voldoende waren om iets te veranderen.
Maar dat beseffen we. We kunnen met tienduizenden, honderdduizenden mensen de straat op gaan tegen de oorlog
en toch gaan politici door alsof deze mensen er niet eens zijn. Het was hetzelfde in het tijdperk van het coronavirus.
We gingen de straat op met honderdduizenden mensen en de maatregelen werden uitgevoerd. We gingen gewoon door.
En het historische is nu dat deze organisaties dit hebben erkend en begrepen, over ideologieën heen, ja,
dus volledig politiek, ideologisch over de hele linie.
Het maakt niet uit waar mensen staan, dat hebben ze ingezien.
We moeten ons nu als bevolking verenigen en de macht in eigen handen nemen.
En als we de macht in handen hebben, dan kunnen we weer discussiëren over de individuele kwesties, want
dan zitten we niet meer alleen aan de stamtafel, maar zitten we er middenin en kunnen we beslissen.
En dat is gewoon historisch, dat hebben mensen begrepen.
We willen niet langer dat de macht daarboven ligt. We willen de macht in onze handen hebben.
Ik wil ook graag nog een keer verwijzen naar WABEO. .
WABEO zal een van de belangrijkste organisaties zijn voor de referenda, omdat WABEO verantwoordelijk is
voor het toezicht op de verkiezingen over de hele linie.
En natuurlijk betekent landelijke dekking ook dat we toezicht moeten houden op het tellen van de referenda, want een van de
risico's waarmee we te maken krijgen is dat we bij de telling een nipte nederlaag kunnen
lijden als we niet opletten hoe ze worden geteld.
Wat vond je leuk aan deze dagen?
Ja, systemische consensus, als principe, en soms ook dat een hele grote groep het ergens over
eens is, om een bepaalde richting in te slaan.
Als dit echt energie krijgt en doorgaat, heeft het echt zijn vruchten afgeworpen.
Het idee dat we allemaal zelf mochten samenwerken en dat er geen sprekers waren die alles dicteerden.
Het was goed om te leren hoe consensus werkt, hoe het werkt en dat zoveel mensen echt betrokken waren met
ideeën, met suggesties, in de zin van brainstormen, om met één of twee of drie noemers te komen.
Wat kunnen we echt doen? Wat is het verstandigste om te doen om ons land weer op het juiste spoor te krijgen?
Dat er hier zoveel alerte geesten zijn die echt geïnteresseerd zijn om samen te werken,
oplossingen te ontwikkelen en ze in de praktijk te brengen.
Het idee van consensus, hoewel ik in de basis sta, was me in het verleden helemaal niet duidelijk.
Mijn indruk van hoe goed consensus werkt is dus verdiept.
En ik ben goed gemotiveerd voor het werk dat voor me ligt en ik ben optimistisch dat we vooruitgang zullen boeken.
Wat neem je persoonlijk mee van deze dagen?
Dat er veel toegewijde mensen zijn die een positieve bijdrage willen leveren aan de democratie.
Dat het mogelijk is om het eens te worden over bepaalde onderwerpen waar consensus over bestaat en waar de
discussiecultuur eigenlijk heel, heel goed kan zijn tussen al deze mensen die heel verschillend zijn.
Ik weet al wat ik moet doen en dat zal ik blijven doen.
En persoonlijk is het altijd goed als je mensen zoals hier ontmoet, die allemaal erg actief zijn.
Netwerken is altijd belangrijk, opnieuw samenkomen, ideeën uitwisselen.
Veel nieuwe contacten, leuke mensen die ik hier heb ontmoet.
Zoals ik net al zei, is het niet gemakkelijk om aan een nieuwe samenleving te werken, we hebben al
democratische middelen, maar de hindernissen zijn erg hoog.
En daar moeten we aan werken.
Wat ik ervan meeneem is dat we moeten oppassen dat we niet verzanden in afleidingen en dat we elkaar
niet kapot maken, maar dat we ons richten op het doel: het opnieuw installeren van democratie.
Zo, we zijn aan het einde gekomen. Wat is de uitkomst van deze drie dagen?
Ja, het resultaat van deze drie dagen is dat we werkgroepen hebben opgezet, dat we nu met deze werkgroepen
het onderwerp grondwetswijzigingen willen gaan uitvoeren, grondwetswijzigingen in de deelstaten.
Ik denk dat we in totaal zeven werkgroepen hebben opgezet.
Dus nu is het tijd om de technische infrastructuur te creëren, de personeelsinfrastructuur te creëren,
marketing, public affairs, risicoanalyse, met andere woorden al deze zaken die nu op de agenda staan.
Natuurlijk de financiering, de zekerheid van de financiering, en dan natuurlijk de juridische afhandeling van
alle zaken, want er zijn bepaalde vereisten met betrekking tot de manier waarop dit moet gebeuren.
We gaan nu dus over op de praktische uitvoering, bij wijze van spreken.
En wanneer gaat het verder?
Wel, de werkgroepen zullen onmiddellijk beginnen samen te komen.
En we zijn nu overeengekomen om het congres online voort te zetten als een grote plenaire sessie om de twee maanden.
We zullen zien of de deadlines dan twee maanden blijven of dat de deadlines korter of langer worden.
En ik denk dat we volgend jaar, over een half jaar of zo, weer het volgende analoge congres zullen houden.
Ja, bedankt voor de organisatie, ook namens ons aan iedereen die heeft bijgedragen.
Ja, bedankt voor je aanwezigheid en je verslag. Hartelijk dank!
Kla.TV. Gratis, onafhankelijk, ongecensureerd.