Mula ika-3 hanggang ika-5 ng Oktubre 2025, ginanap dito sa Apolda malapit sa Weimar ang
Kongreso para sa Mga Bagong Demokratikong Panuntunan.
Ang mga paanyaya ay inilabas ng mga alyansang Germany Stands Up, Wabeo, ZAAVV, Klagepaten at Freedom Begins with No.
Sa humigit-kumulang 90 kalahok mula sa iba't ibang pinagmulan sa politika, mga inisyatiba at kilusan, tinalakay ang mga
kasalukuyang suliraning panlipunan, pampulitika, at istruktural, at sa huli ay napagkasunduan ang dalawang solusyon.
Ito ay isang pamamaraan ng pagboto na hindi nakabatay sa oo, kundi sa hindi. Kinuhanan ng Kla.TV ang mga impresyon para sa iyo.
Ang unang tanong ko ay, saan ka nanggaling?
Mula sa Augsburg.
Nagmula ako sa distrito ng Hochtaunus.
Mula sa malapit sa Berlin.
Nagmula ako sa Brandenburg, sa hilaga lamang ng Berlin.
Nagmula ako sa Frankfurt am Main.
Nagmula ako sa Bochum sa rehiyon ng Ruhr.
Nagmula ako sa Frankfurt am Main.
Nagmula ako sa Bavaria, sa rehiyon ng Upper Franconia.
Ano ang nag-udyok sa iyo na dumalo sa kumperensiyang ito?
Oo, nasa antas ng karaniwang mamamayan ako at gusto ko lang makipag-usap sa maraming tao tungkol sa
demokrasya at kung paano tayo magkakasamang makakausad.
Matagal na kaming nasa resistensya, at ngayon ay oras na para lumikha ng mas mabuting lipunan, kaya narito kami
ngayong katapusan ng linggo upang makita kung ano ang posible.
Lubos akong naantig sa paksa ng demokrasyang mula sa batayang antas at pati na rin sa paraan ng pagbuo ng mga opinyon sa
kongresong ito, dahil sa unang pagkakataon ay may ganap na paglayo mula sa karaniwang format ng podium sa
harapan kung saan ang mga nakaupo rito ang nagtatakda nang maaga kung ano ang dapat maging opinyon ng masa.
Ito ang unang pagkakataon na ginagamit namin ang mga estruktura upang mangalap ng indibidwal na
opinyon mula sa kongreso at makabuo ng pagkakasundo.
Ang konsensus ay tumutukoy sa proseso kung paano naaabot ng isang grupo ang isang
magkasanib at pinagkaisang opinyon – isang konsensus.
Sa kaibahan sa tradisyonal na pagboto na nakabatay sa prinsipyo ng mayorya, ang sistemikong paghahanap ng pagkakasundo ay hindi
naghahanap ng solusyon na may pinakamaraming boto ng 'oo', kundi ng solusyon na may pinakamaliit na pagtutol sa loob ng grupo.
Ito ay nagpapalago ng inklusibo at napapanatiling mga desisyon kung saan naririnig din ang mga tahimik o kritikal na tinig.
Nakikita natin na ang ating demokrasya ay hindi na ang ating demokrasya.
At nais naming makahanap ng bagong paraan upang muling maitatag ang demokrasya.
Minsan, ang mga makasaysayang sandali ay maaaring hindi talaga magmukhang makasaysayang sandali.
Hindi naman tayo nasa Hollywood; walang dumating kahapon na may "fanfare".
Hindi naman lahat ng tao ang biglang tumayo sa labas ng bulwagan at nagmadaling pumasok dito sabay sabing, "May nangyari."
Ang bayani sa lahat ng ito – hindi ko nga alam kung sino ang bayani – ikaw iyon!
Hindi siya nasa sentro ng pansin, at hinangaan siya ng lahat at sinabi, ngayon ay may nagbago na.
Ngunit may nangyaring makasaysayan kahapon.
Ang tanging pagkakataon na magawa natin iyon ay kung hindi tayo matitinag at kung hindi natin sisirain ang ating sarili.
At ang ginawa namin ngayon, o mas tama nga, sa nakalipas na dalawang araw, ay sinimulan naming subukang burahin ito .
At upang sabihin na ang enerhiyang para sa pagbabago na ating nalilikha ay nakatuon
lamang laban sa mga sentro ng kapangyarihan.
Ibig sabihin, sa pamamagitan ng pagsasabing ang ginagawa natin, lalo na ang desisyong ginawa natin na pababain
ang mga kinakailangan para sa mga referendum, ay ilagay ang kapangyarihan sa kamay ng mga tao.
Kinuha namin ang kanilang kapangyarihan at dinala sila sa amin.
At ang tanging pagkakataon na mayroon tayo para magawa iyon ay ang hindi magpadistract at hindi sirain ang ating sarili.
Ang lahat ng sinasabi natin ay walang kwentang usapan lamang kung wala tayong kapangyarihang isakatuparan ang ating mga ideya.
Iyon ang aming napagpasyahan dito kahapon.
Kasama ko ngayon si Ralf Ludwig, isa sa mga nagpasimula ng kongresong ito.
At saka, ang tanong ko: ano ang layunin ng kumperensiyang ito?
Ang layunin ng kongresong ito ay pagkaisahin ang maraming magkakaibang grupo, na lahat ay may malalaki at mahalagang
usaping pampulitika, upang magkakasama silang makahanap at makabuo ng isang magkasanib na tema, ang
karaniwang pang-unawa ng lahat ng mga grupong pampulitika.
Ginawa na natin iyon, ibig sabihin kailangan nating itanong ang usapin ng kapangyarihan.
Na kahit anong isyu ang mayroon tayo, maisasakatuparan lamang natin ito kung ang mga tao sa bansa, ang mga
mamamayan, ay may hawak din ng kapangyarihang pampulitika.
Ibig sabihin nito, sa katotohanan, ay ang kakayahang magpasya sa mga usaping pampulitika nang mag-isa.
At paano mo nagawang makisama sa iba't ibang organisasyon, opinyon, at personalidad?
Aba, gaya ng nakikita ninyo, ngayon ang huling araw. Pagod na pagod na ako.
Marami tayong matitibay na personalidad dito, matitibay na tao na likas na may mahahalagang isyung kailangang harapin. Mahirap
ang talakayan at hindi laging madali, pero ganoon talaga dapat.
Ngunit sa huli, nakamit namin ang magandang resulta dahil naniniwala ako na nauunawaan ng lahat na ito ay isang mahalagang
isyu, ibig sabihin, upang maisakatuparan ang sariling adyenda, kailangang magkaroon ng kapangyarihan sa paggawa ng mga desisyong
pampulitika, na ito ang pinakamahalagang isyu para sa lahat, na ito ay, gaya ng sinabi ko, ang pangunahing isyu para sa lahat.
At naging napakabisa niyon. At sa tingin ko, iyon ang nakakapanabik dito: maaaring ipagpatuloy ng bawat isa ang sarili
niyang gawain, maging sila mismo, gawin ang mga bagay sa sarili nilang paraan, at idagdag lang ang isa pang
paksa sa usapan, ang tanong tungkol sa kapangyarihan.
Kasama ko si Stephanie Tsomakaeva, isa sa mga tagapagtaguyod at tagapag-ayos ng kongresong ito.
Ang unang tanong ko ay, ano ang layunin ng kumperensiyang ito?
Oo, kamusta, salamat sa pagiging narito.
Ang aming layunin para sa kongreso ay hindi ang magpatibay ng mga bagong demokratikong patakaran,
kundi ang makamit ang pagkakasundo hinggil sa mga ito.
Nagkita kami rito kasama ang mga tao mula sa iba't ibang inisyatiba at grupo, pati na rin ang mga simpleng taong
interesado sa paksa, upang alamin kung paano maililipat ang kapangyarihan sa paggawa ng desisyon mula sa mga mambabatas
patungo sa mga mamamayan, kung paano tayo makapagpapasya para sa ating sarili, at kung paano mababago ang mga
patakarang ito sa isang ganap na normal, ayon sa batas, o sumusunod sa legal na pamamaraan.
Oo, salamat. At paano ninyo nagawang makabuo ng pagkakasundo dito sa iba't ibang kilusan, kaisipan, at opinyon?
Oo, talagang ito ay isang hamon, o mas tamang sabihing isang proseso ng pagkatuto, masasabi ko pa nga.
Ang konsensus ay lubos na naiiba sa pagboto ng "oo" o "hindi".
Talagang may kalamangan ito na hindi kayo magkakahiwalay.
Bagaman nagkaroon tayo rito ng napakakontrobersyal na mga talakayan at puno ng emosyon,
nananatili pa rin tayong isang grupo na parang pamilya.
Ngunit siyempre, may problema tayo sa paghahanap ng tamang salita at sa eksaktong pag-unawa sa mga tanong, ibig sabihin, tunay na
magkaunawaan at maging handang makinig, at maglaan ng oras at espasyo para makahanap ng tamang salita, na isang tunay na hamon.
At saka, hindi mo na sinasabi kung ano ang sinuportahan mo, kundi kung saan ka walang pagtutol.
At ginagawa mo iyon gamit ang iyong mga kamay. At isa pa itong hamon, dahil hindi sanay ang mga tao na gawin iyon.
At iyon nga talaga ang ehersisyo kagabi.
Paano ko ito dapat gawin ngayon? Dapat ko ba itong gawin sa ganitong paraan, o dapat ko ba
itong gawin sa ganitong paraan at sa ganoong paraan?
Oo, Sa tingin ko, isang kamangha-manghang proseso ng pagkatuto ito na nagpamalas na maaari kang makarating sa isang solusyon
kasama ang mga taong lubos na magkaiba, nang hindi nag-aaway, nang hindi sinisiraan ang isa't isa, nang hindi naglalaban sa
huli, gaya ng madalas na nangyayari sa politika. Kung dadalhin natin ito sa mundo at sisimulan nating bumuo ng pagkakasundo sa
malawakang antas ng politika, tiyak na magreresulta ito sa isang mas mapayapang mundo
para sa ating lahat. At iyon ang simula rito.
Oo, maraming salamat. At ano ang iyong personal na konklusyon mula sa kongresong ito?
Oo, nahanap kong napakasabik. Medyo pagod na rin ako.
Sa simula, napakapagod ko, pero sulit ang pagsisikap.
At naniniwala ako na nagkaroon tayo ng makasaysayang sandali ngayon, kahapon, nang ginawa natin ang desisyong iyon, dahil
nagawa nating pag-isahin ang napakaraming iba't ibang tao, mga organisasyon, at mga
grupo. At napakapositibo ng aking konklusyon.
Naniniwala ako na tayo ay ngayon ay sumusulong at makakabuo tayo ng sapat na sigla na maglalaan ng enerhiya para sa pagbabago na
umiiral sa hanay ng populasyon, na hahantong sa pagkuha ng kapangyarihan sa paggawa ng
mga desisyong pampulitika ng mismong mamamayan.
At sa anong paraan sila naging makasaysayan? Ano ang naging napakabihasa ng mga araw na iyon?
Sa kasaysayan, hindi pa kailanman nangyari ang ganitong bagay, kung saan lahat ay nagsisikap makakuha ng puntos sa politika sa
pamamagitan ng kanilang sariling mga isyu at naniniwala na sapat na ang kanilang sariling mga isyu upang magdulot ng pagbabago.
Ngunit napapansin natin iyon. Maaari tayong maglunsad ng kilos-protesta sa mga kalye kasama ang sampu-sampung libo,
daan-daang libong tao upang tutulan ang digmaan, ngunit ipinagpapatuloy pa rin ng mga pulitiko ang kanilang
ginagawa na para bang hindi man lang sila naroroon. Ganoon din ang nangyari noong pandemya ng coronavirus.
Lumabas kami sa mga kalye kasama ang daan-daang libong tao, at ipinatupad ang mga hakbang. Tuloy-tuloy lang ito gaya ng dati.
At ang makasaysayan ngayon ay kinilala at naunawaan ito ng mga organisasyong ito, sa kabila ng mga
ideolohikal na paghahati, oo, ganap na sa kabila ng mga pampulitika at ideolohikal na paghahati.
Hindi mahalaga kung saan man nakatayo ang mga tao, napagtanto nila.
Kailangan na nating magkaisa bilang populasyon at kunin ang kapangyarihan sa ating sariling mga kamay.
At kapag nasa kamay na natin ang kapangyarihan, maaari na nating muling pagdebatehin ang bawat isyu, dahil hindi na
tayo mag-uupo lang sa mesa ng mga regular, kundi nasa gitna na tayo ng mga pangyayari at makakapagpasya.
At iyon ay simpleng makasaysayan, na naintindihan ng mga tao.
Hindi na namin gusto na nasa itaas ang kapangyarihan. Gusto naming nasa aming mga kamay ang kapangyarihan.
Nais ko ring muling banggitin ang WABEO.
Ang WABEO ay magiging isa sa pinakamahalagang organisasyon para sa mga referendum dahil
binabantayan ng WABEO ang mga halalan sa lahat ng antas.
At ang komprehensibo ay nangangahulugang pagmamasid sa pagbibilang ng mga boto sa referendum, dahil isa sa mga panganib
na kinahaharap natin ay, kung hindi tayo magbabantay sa paraan ng pagbibilang ng mga
boto, maaaring matalo tayo nang kaunti lamang.
Ano ang nagustuhan mo sa mga araw na ito?
Oo, sistemikong konsensus, bilang prinsipyo, at kung minsan kapag napakalaking grupo ang nagkasundo
sa isang bagay, sa isang tiyak na kurso ng aksyon.
Kung talagang magkakaroon ito ng sigla at magsisimula nang umusad, sulit na sulit ang pagsisikap.
Ang ideya na pinayagan tayong lahat na makilahok nang personal at walang tagapagsalita na nagdidikta ng lahat.
Maganda na malaman kung paano gumagana ang konsensus, kung paano ito isinasagawa, at kung gaano karaming tao ang tunay na
nakilahok sa mga ideya at mungkahi, sa diwa ng brainstorming, upang makabuo ng isa, dalawa, o tatlong karaniwang denominador.
Ano talaga ang magagawa natin? Ano ang pinaka-makatuwirang gawin para maibalik ang ating bansa sa tamang landas?
Napakaraming mausisang isip dito na tunay na interesado na magtulungan, bumuo ng mga solusyon, at ipatupad ang mga ito.
Bagaman isa akong miyembro mula sa grassroots, hindi naging malinaw sa akin noon ang ideya ng pagbuo ng pagkakasundo.
Kaya lalo pang lumalim ang aking impresyon kung gaano kahusay gumagana ang konsensus.
At lubos akong motibado na magpatuloy sa pagtatrabaho at muli akong optimistiko na makakagawa tayo ng pag-unlad.
Ano ang personal mong mapupulot mula sa mga araw na ito?
Na maraming taong nakatuon na nais magtrabaho nang positibo para sa demokrasya.
Posibleng magkasundo sa ilang isyu kung saan may pagkakasundo at kung saan ang kultura ng pag-uusap ay maaaring
maging napakabuti sa lahat ng taong ito na lubos na magkakaiba.
Alam ko na kung ano ang kailangan kong gawin, at ipagpapatuloy ko ito.
At para sa akin, palaging maganda makilala ang mga taong tulad dito, na lahat ay napaka-aktibo.
Mahalaga palagi ang networking, ang muling pagtitipon, at ang pagpapalitan ng mga ideya.
Maraming bagong kontak, mababait na mga taong nakilala ko rito.
Tulad ng sinabi ko lang, hindi madaling magsikap para sa isang bagong lipunan. Mayroon na tayong mga
demokratikong paraan, ngunit napakataas ng mga hadlang.
At kailangan nating magtrabaho upang mabawasan ang mga ito.
Nauunawaan ko na kailangan nating maging maingat na huwag maabala ng mga pangalawang isyu at huwag pahinain ang isa't isa,
kundi ituon ang pansin sa layunin na maibalik ang demokrasya.
Kaya, narating na natin ang wakas. Ano ang kinalabasan ng tatlong araw na ito?
Oo, ang resulta ng tatlong araw na ito ay nakapagtatag kami ng mga working group at ngayon ay nais naming
gamitin ang mga ito upang ipatupad ang mga amyenda sa konstitusyon sa mga pederal na estado.
Naniniwala ako na nakapagtatag na tayo ng kabuuang pitong mga pangkat na nagtatrabaho.
Ngayon ay oras na para magsimula: paglikha ng teknikal na imprastruktura, paglikha ng imprastruktura ng tauhan,
pagmemerkado, ugnayang pampubliko, pagsusuri ng panganib – sa madaling salita, lahat ng mga isyung kailangang tugunan ngayon.
Siyempre, mahalaga rin ang pagpopondo at ang seguridad nito, gayundin ang legal na pagproseso ng lahat ng
usapin, dahil may ilang kinakailangan na kailangang matugunan.
Ngayon ay lilipat na tayo sa praktikal na pagpapatupad, gaya ng sinasabi.
Kailan ito magpapatuloy?
Magsisimula nang magpulong kaagad ang mga working group.
At napagkasunduan na namin na magpatuloy tuwing dalawang buwan sa isang malaking plenaryong sesyon, ibig sabihin ay
ipagpapatuloy ang online na kongreso bilang isang malaking plenaryong sesyon tuwing dalawang buwan.
Kung mananatiling tuwing dalawang buwan ang mga appointment o kung magiging mas maikli
o mas mahaba ang pagitan, ay hindi pa tiyak.
At sa tingin ko, sa susunod na taon, mga anim na buwan mula ngayon, muli nating gaganapin ang susunod na kongreso ng analogo.
Oo, salamat sa pag-oorganisa nito, pati na rin sa ngalan namin lahat na kasali.
Oo, salamat sa pagiging naroon at sa pag-uulat nito. Salamat!
Kla.TV. Libre, independyente, walang sensura.