Дваццаць гадоў таму заснавальнік Kla.TV Іва Сасек у многіх сваіх лекцыях папярэджваў пра варварскія ўмовы
ў грамадстве, якія ўзнікнуць, калі не спыніць табу.
У сваёй лекцыі 2007 года «Развітанне з інтэлігенцыяй» ён, у прыватнасці, папярэджваў аб развіцці,
якое нават не спыняецца перад нападамі на дзяцей:
"Я проста хачу паказаць, што тое, што адбываецца цяпер, — гэта тое, што, усяго некалькі гадоў таму, калі
мы яго прагназавалі, вы б палічылі абсалютна неўяўным.
калі гэтага не спыніць, калі не прыняць ніякіх мер для барацьбы з гэтым, калі мы не зможам нейкім чынам узяць гэты працэс пад
кантроль. Настане час, калі нашы дзеці больш не будуць абаронены.
... Дойдзе да таго, што дзеці стануць адкрытай здабычай, адкрытай ахвярай ."
Ці не ўзяў Іва Сасек тады на сябе занадта шмат? Дзе мы знаходзімся сёння?
Колькасць зарэгістраваных выпадкаў сексуальнага гвалту над дзецьмі ў Германіі значна павялічылася.
З 2016 па 2023 год колькасць зарэгістраваных выпадкаў валодання дзіцячай парнаграфіяй у
Германіі павялічылася амаль у восем разоў .
Кожную паўгадзіну ў Германіі ахвярай сексуальнага гвалту становіцца дзіця, у сярэднім 54 выпадкі за дзень.
Педафілы публічна патрабуюць, каб іх цяга да непаўналетніх была прызнана сэксуальнай ідэнтычнасцю.
На сайце www.wir-sind-auch-menschen.de педафільскае лобі адкрыта прасоўвае дзіцячую парнаграфію са штучным інтэлектам,
дзіцячыя сэкс-лялькі і ўзаемадзеянне педафілаў з дзецьмі.
У сакавіку 2023 года Нямецкі канстытуцыйны суд заявіў, што забарона на дзіцячыя шлюбы парушае Асноўны закон краіны.
У Вялікабрытаніі на працягу дзесяцігоддзяў у прынамсі 50 англійскіх супольнасцях існуе шырокая сетка пераважна
пакістанскіх мусульманскіх мужчын, якая атручвала, гвалтавала, сэксуальна эксплуатавала або
прадавала сотні ці тысячы мясцовых непаўналетніх дзяўчат.
Пры былым прэзідэнце ЗША Джо Байдэне гандаль дзецьмі патроіўся пад прыкрыццём дапамогі ў
атрыманні прытулку і «палітыкі адкрытых межаў».
"Педафільскія ўплывы пранікаюць у нашы ўстановы, нашу адукацыйную палітыку, нават у наша заканадаўства. Яны хочуць пераканаць нас,
што крытыкі педафілаў — мізаантрапы і таму сапраўдныя злачынцы."
Выказванні, прыведзеныя вышэй, — гэта толькі невялікі зборнік фактаў, якія Kla.TV атрымлівае амаль штодня.
Гэта сведчыць пра тое, што дзеці больш не ў бяспецы ні ў адной краіне свету.
Відавочна, што Іва Сасек дваццаць гадоў таму зусім не перабольшваў.
Наадварот, ён перасцерагаў менавіта ад такой сітуацыі: калі дзеці і іх бацькі будуць мець мала ці зусім ніякай юрыдычнай
абароны і стануць аб'ектам актыўных пераследаў з боку ўлады, і, як ён выказаўся, будуць абвешчаны «свабоднай здабычай».
Інфарматар Тара Родас доўгі час працавала федэральным служачым у Міністэрстве аховы здароўя і
сацыяльных паслуг ЗША і ілюструе гэта гэтак жа выразна:
І менавіта гэтага не разумее звычайны глядач і большасць людзей.
Што ў свеце ёсць людзі, якія лічаць дзяцей таварам.
І яны выкарыстоўваюць іх для гандлю працай, гандлю людзьмі з мэтай сексуальнай эксплуатацыі і нават для горшага.
Калі ў вас ёсць дзіця, вы можаце выкарыстоўваць яго кожны дзень, некалькі разоў на дзень, і гэта пастаянная крыніца даходу.
Вось гэта людзям трэба зразумець, што ёсць людзі, якія так думаюць .
«Зараз вядзецца вайна супраць дзяцей, і людзям трэба ачуняць і зразумець, што мы можам вырашыць гэтую праблему».
Як жа так магло здарыцца?
Аднастайны адказ на гэтае пытанне: салямі-тактыкай.
З дапамогай гэтай высокадасканалай доўгатэрміновай стратэгіі новыя каштоўнасці, нормы, прынцыпы і законы прадстаўляліся насельніцтву
пакрысе на працягу многіх дзесяцігоддзяў, калі не стагоддзяў.
Інавацыі, палажэнні і табу-брэйкінг нігілізму трэба было праглынуць ад імя правоў чалавека.
Тых, хто папярэджваў супраць празмернай распусты, ганьбілі і ганьбяць, і абвяшчалі і абвяшчаюць мізаантропамі.
Без аніякага асуджэння, легалізацыя шлюбу для ўсіх была першым законным крокам у правільным кірунку.
Ужо тады эксперты папярэджвалі, што гэтая легалізацыя падарве традыцыйнае вызначэнне
«шлюбу» і «сям'і», нават іх само існаванне.
Аднак легалізацыя дала зразумець, што ў імя правоў чалавека можна было вылучаць далейшыя патрабаванні.
За гэтым рушыла ўслед легалізацыя права на ўсынаўленне для ўсіх, што азначае, што ў Германіі маглі ўсынаўляць не
толькі чадародных дзяцей аднаполых пар, але і з 2017 года — дзяцей, якія не былі сваякамі пары.
Гэта стала магчымым у Злучаных Штатах з 2015 года.
Гэтая легалізацыя не была без небяспек, і паступала ўсё больш паведамленняў, такіх як
наступны прыклад, які з'явіўся ў прэсе ў 2023 годзе:
Пара з ЛГБТК-рознакаляровага рожка, У. і З. Зулок (Атланта, ЗША), з радасцю пазіравала для
фотаздымкаў са сваімі двума прыёмнымі сынамі.
Аднак пазней высветлілася, што іх два прыёмныя бацькі згвалтавалі дзвюх дзяўчынак;
Сцэны гвалту былі знятыя і распаўсюджаныя ў інтэрнэце, каб потым двух хлопчыкаў можна было
здаваць у арэнду іншым «гамасексуальным педафілам».
1 лістапада 2024 года ў Германіі ўступіць у сілу Закон «Аб самавызначэнні, самавызначэнне для ўсіх».
Рэкламныя кампаніі ў СМІ і міждысцыплінарныя заняткі па сэкс-адукацыі ўсё часцей штучна
робяць дзяцей дасведчанымі пра іх сексуальны выбар.
Сексолаг Аглая Штырн гаворыць пра трансгендарны гіп, які не можа быць медыцынска тлумачаны.
Эксперты, такія як дзіцячы і падлеткавы псіхіятр Аляксандр Кортэ, адзначаюць павелічэнне колькасці школьнікаў, якія
лічаць, што нарадзіліся ў целе, якое ім не падыходзіць, і не заўсёды гэта з'яўляецца развіццём транссексуалізму.
Таму шматлікія дактары крытычна ставяцца да гэтага.
Папярэджваюць, што ў будучыні тысячы падлеткаў без стабільнай ідэнтычнасці, але натхнёныя новым пасведчаннем асобы ў кішэні,
таксама будуць патрабаваць і правяраць медыцынскую змену полу, нават не маючы найменшага ўяўлення пра сур'ёзныя наступствы.
Тым не менш, любая асоба ва ўзросце ад 14 гадоў можа змяніць сваю гендарную адзнаку і
імя без псіхалагічнай або медыцынскай ацэнкі.
Табу, які раней здаваўся неўяўляльным!
Ці знаходзяцца нашы дзеці ў небяспецы?
Дарэчы, у Швейцарыі таксама ёсць дзіцячыя шлюбы.
Існуюць таксама легалізаваныя (юрыдычна дазволеныя) шлюбы непаўналетніх. Цяжка паверыць, але гэта праўда.
тлумачыў швейцарскі юрыст Герман Лэй у інтэрв'ю для Kla.TV .
У сакавіку 2023 года Нямецкі Канстытуцыйны суд заявіў, што забарона на дзіцячыя шлюбы парушае Асноўны закон краіны.
Член нямецкага парламента раскрыў інфармацыю пра планы кіруючай кааліцыі легалізаваць палавыя акты з дзецьмі.
Ён сцвярджаў, што гэтыя меры варта прадставіць нямецкім грамадзянам як «неабходны крок з улікам культурных
традыцый мігрантаў, асабліва тых, хто прыехаў з арабскіх краін».
Дэпутат падкрэсліў, што гэта было не раптоўнае рашэнне, а хутчэй паступовы працэс, які развіваўся на працягу некалькіх гадоў.
Вэб-сайт «wir-sind-auch-menschen.de» адкрыта выступае за роўнае стаўленне да педафілаў, геяў і трансгендараў.
Тэнар: педафілія — гэта не хвароба, а проста сэксуальная арыентацыя і, у канчатковым выніку, самая нармальная рэч у свеце.
Аператары лічаць грамадства непасрэдна адказным, калі педафілы больш не могуць кантраляваць свае
сэксуальныя схільнасці і таму становяцца злачынцамі.
Акрамя таго, рэкамендуецца рэгулярны кантакт з дзецьмі – як своеасаблівая прафілактычная тэрапія, якая магла б
«стаць нечым пазітыўным як для педафіла, так і для дзіцяці».
У Нідэрландах педафільская партыя «Партыя за дабрачыннасць, свабоду і разнастайнасць» (PNVD), заснаваная ў 2006
годзе, спрабавала выступаць за легалізацыю сэксу паміж дарослымі і дзецьмі ва ўзросце ад дванаццаці гадоў.
Яна таксама заклікала да легалізацыі валодання дзіцячай парнаграфіяй.
Іва Сасек папярэджваў яшчэ ў 2007 годзе:
" Яны публічна заклікаюць знізіць узрост сексуальнай згоды для дзяцей да 12 гадоў."
З публічным заяўленнем, што гэта толькі першы крок у праграме нашай партыі, узрост сексуальнай
згоды для дзяцей павінен быць цалкам скасаваны.
Гэта азначае, што вы можаце сядзець на дзіцяці, калі вам захочацца, спачатку ў 12 гадоў, а
потым яно цалкам знікне, г.зн. нават немаўля.
Яны патрабуюць гэтага публічна, разумееце?
А ў праграму партыі ўключана зоафілія, раней вядомая як садомія, г.зн. палавы акт, або блуд, з жывёламі.
У той жа праграме яны патрабуюць легалізаваць бестыяльнасць.
І калі я ўпершыню гэта пачуў, то падумаў, што ў мяне будзе сардэчны прыступ.
Такім чынам, гэтая партыя, якая распрацоўвае такую праграму, цяпер абаронена законам.
Іншымі словамі, калі вы цяпер устанеце ў Галандыі і выступіце супраць педафіліі, вы павінны чакаць
пакарання. Вас будуць лічыць вінаватым, злачынцам. Нават цяпер!
Як табу становіцца сацыяльна прымальным?
Праз гучныя патрабаванні:
MAP — гэта скарачэнне ад англійскага выразу «minor-attracted person», г.зн. «асоба, якая
адчувае сэксуальную цягу да непаўналетніх».
Гэта выкарыстоўваецца многімі педафіламі як новая самаідэнтыфікацыя.
Гэтая англійская абрэвіятура, якая гучыць нешкідліва, выкарыстоўваецца зацікаўленымі групамі, каб паказаць
педафілаў у ролі ахвяр і паступова палепшыць іх імідж.
Амаль незаўважна гэты тэрмін трапіў у палітычны і акадэмічны дыскурс.
Прапедафільскія вэб-сайты малююць вобраз дабрадзейнага педафіла, які ніколі не нашкодзіць дзіцяці.
У інфармацыйнай брашуры «Die schleichende Pädophilisierung» (Слізгальная педафілізацыя) ад DemoFürAlle сцвярджаецца:
Безумоўна, такія мужчыны ёсць. Але ёсць і незлічоная колькасць іншых, якія спажываюць матэрыялы з
дзіцячай парнаграфіяй або самі здзекуюцца з дзяцей.
Са ўласным сцягам MAP, педафільскія актывісты таксама прынялі ўдзел у ЛГБТ*-дэманстрацыі ў Кёльне ў
ліпені 2022 года, вядомай як Дзень Крыстафер-стрыт.
«Пастаяннае пашырэнне мэты такіх мерапрыемстваў цяпер, здаецца, выклікае далейшыя памкненні», — сказаў дэпутат AfD Трытшлер .
Яны патрабавалі, каб іх цяга да непаўналетніх была прызнана сэксуальнай ідэнтычнасцю.
Яны выкарысталі акранім LGBTIQ+P і заклікалі да «афіцыйнага ўключэння педафілаў» у ЛГБТ*-рух:
Мы патрабуем, каб слова «педафіл» было афіцыйна ўключана ў азначэнне асоб з нетрадыцыйнай арыентацыяй.
Педафілія — гэта адметная сексуальная ідэнтычнасць, і таму яна таксама павінна быць абаронена Артыкулам 3 Асноўнага закона.
У інфармацыйнай брашуры «DemoFürAlle» далей гаворыцца: «Эмацыйныя гісторыі пра асобных людзей дапамагаюць актывісцкаму
руху трывіялізаваць педафілію і вызваліць яе ад стыгмы».
Напрыклад, у праграме «Пад кантролем – як жывуць педафілы са сваімі схільнасцямі» на
грамадскай радыёстанцыі Deutschlandfunk (DLF).
У ім педафілы пададзены як волевыя людзі, якія трымаюць свае схільнасці пад кантролем.
Артыкул трывіялізуе педафілію, апісваючы яе як «сексуальную арыентацыю», якая «адхіляецца ад нормы».
Трох педафілаў паказаны ў далікатнай і спагадлівай манеры .
У жніўні 2023 года DLF транслявала інтэрв'ю з «дасведчанымі педафіламі», якія расказалі пра «геркулесавыя
намаганні, неабходныя для стрымання сваіх схільнасцей».
У той жа час некаторыя рэспандэнты заявілі, што з-за характару сваёй працы яны
знаходзяцца ў «пастаянным кантакце з непаўналетнімі».
Паводле інфармацыі з «Фонду барацьбы з рэпрэсіямі» , у гэтай праграме ДЛФ выступіў супраць забароны
дзіцячых і немаўлячых сэкс-лялек, паколькі гэта склала б «грубае парушэнне правоў педафілаў».
Аднак арыгінальная крыніца, на якую спасылалася гэтая заява, ужо выдалена з медыятэкі ARD.
У 2021 годзе «Крумэ 13» (Крывая 13), пад кіраўніцтвам Дытэра Гізекінга, падалі ў Бундэстаг петыцыю пад назвай
«Правы дзяцей і сексуальная ідэнтычнасць у Асноўным законе», у якой заклікалі да дэкрыміналізацыі педафіліі.
Замацоўваючы ў законе «права дзіцяці» на «сэксуальную ідэнтычнасць», педафілія
прадугледжваецца як яшчэ адна «сэксуальная ідэнтычнасць».
«Крумэ 13» была заснавана ў 1993 годзе і выступае за легалізацыю вытворчасці, валодання і распаўсюджвання
дзіцячай парнаграфіі, а таксама дэкрыміналізацыю сексуальных кантактаў паміж дарослымі і дзецьмі.
Дытэр Гізекінг, вядомы лабіст-педафіл і заснавальнік «Krumme 13», у 1996 годзе быў прысуджаны да васямнаццаці
месяцаў пазбаўлення волі за кіраванне сэрвісам заказаў па пошце з дзіцячай парнаграфіяй.
У 2003 годзе яго зноў прызналі вінаватым у распаўсюдзе дзіцячай парнаграфіі ў інтэрнэце.
У Каліфорніі ў 2020 годзе па ініцыятыве гея-сенатара Скота Вінера быў прыняты закон, які пры пэўных абставінах не прызнае
педафіла сэксуальным злачынцам, калі розніца ва ўзросце паміж злачынцам і ахвярай складае дзесяць гадоў ці менш.
Павінна быць відавочна, што ў выпадках гвалту мае значэнне толькі ўзрост дзіцяці, а не розніца ва ўзросце.
Абвінавачваючы і крыміналізуючы крытыкаў.
Як згадвалася раней, педафільскі вэб-сайт «wir-sind-auch-menschen.de» (мы таксама людзі) вінаваціць шырокую
грамадскасць, калі педафілы не могуць кантраляваць свае жаданні.
Іх патрабаванне: «Грамадскі асуджэнне сексуальных дзеянняў з удзелам дзяцей не павінна
распаўсюджвацца на матэрыялы, у якіх дзеці не пакутуюць».
Ці былі б такія «матэрыялы», такім чынам, меркавана, запытанымі лялькамі ў выглядзе дзяцей або немаўлят, ці
парнографічнымі выявамі дзяцей з дапамогай ШІ і г.д.?
Такі факт, як і тое, што такія рэчы толькі ўзмацняюць жаданне ў рэальным жыцці рана ці позна ажыццявіць гэтыя фантазіі, бо так
званых «матэрыялаў» ужо недастаткова, хутчэй за ўсё, з'яўляецца непазбежным наступствам, —
зрабіў выснову расследавальнік-журналіст Рэйтшустэр.
Далей ён цытуе педафільскі вэб-сайт: «... Педафільскіх схільнасцей нельга змяніць, таму педафілы павінны знайсці спосаб
справіцца з імі — у ідэале такі, які б паважаў правы іншых і адначасова быў здаровым для саміх педафілаў.
Важна, каб у педафілаў былі для гэтага магчымасці і каб не кожны варыянт быў крыміналізаваны».
Каментар Рэйтшустара на гэты конт: «Фармулёўка, што толькі "ў найлепшым выпадку" можна знайсці спосаб
абысціся са сваімі ўласнымі схільнасцямі, захоўваючы правы іншых, здаецца амаль самавыкрывальнай».
У праграме «Калі журналіст зазірае занадта далёка за гарызонт» Kla.TV апублікавала цэлы шэраг сведчанняў
відавочцаў ад журналістаў і іншых прафесійных груп.
Ім удалося раскрыць цэлыя педафільскія сеткі.
Гэтыя людзі падвяргаліся незлічоным актам пераследу, гвалту, пазбаўленню правоў на ўласных дзяцей,
абвінавачванням у злачынствах і, што не менш важна, пагрозам іх жыццю, у тым ліку з боку судовай улады.
Вышэйзгаданы дэпутат Бэрэндт паведаміў: « На мяне накінулася пракуратура . Як толькі я пачаў называць імёны ў багне
педафіліі і яе ўдзельнікаў, я стаў мішэнню для педафілаў».
Іншых крытыкаў лічылі і працягваюць лічыць мізатропамі, гамафобамі, правымі і антысемітамі, калі яны
папярэджваюць пра пастаянныя змены і бруталізацыю грамадства.
Амерыканскі тэлевядучы Такер Карлсан зрабіў наступную заяву:
СМІ не зацікаўлены ў асвятленні сексуалізацыі дзяцей.
Іх цікавасць заключаецца ў тым, каб знішчыць кожнага, хто скардзіцца на сэксуалізацыю дзяцей ці нават заўважае яе.
Праз сексуалізацыю ў дзяцінстве
Дзеці ўсё раней становяцца аб'ектамі сексуалізацыі.
«Сексуальная адукацыя для разнастайнасці» і «квір-адукацыя» даўно знайшлі свой шлях у дзіцячыя садкі і школы.
На першы погляд, гэта гучыць талерантна і касмапалітычна, але яно заснавана на небяспечных
тэорыях, распрацаваных педафільскімі продкамі .
Як Kla.TV ужо прадэманстравала ў шматлікіх праграмах з дапамогай экспертаў, дабрабыт дзяцей ставіцца пад велізарную
пагрозу, паколькі дзеці недастаткова эмацыянальна і фізічна сталыя, каб усвядоміць такі тып сэксуальнай адукацыі.
Ахоўная атмасфера, якую павінны ствараць дзіцячыя садкі і школы, падрываецца, бо сярод дзяцей ужо адбываюцца сексуальныя напады.
Акрамя таго, бацькі сур'ёзна абмежаваныя ў сваім праве выхоўваць сваіх дзяцей, таму што ўсё з'яўляецца абавязковым і
суправаджаецца рознымі пагрозамі, уключаючы пазбаўленне дзяцей.
Нагадванне: Стандарты СААЗ прадугледжваюць нібыта «ўзростава адпаведнае» палавое выхаванне ў наступных узроставых групах:
0–4 гадоў ранняга дзяцінства мастурбацыя, «гульні ў доктара»
4 - 6 гадоў Гетэрасексуальнасць, сэксуальныя пачуцці (жаданне, узбуджэнне)
6–9 гадоў Контрацэпцыя, палавое жыццё
9–12 гадоў Гэндэр, жаданне, мастурбацыя, аргазм
12–15 гадоў Гендарная ідэнтычнасць і сексуальная арыентацыя
15 і старэйшага ўзросту Транзакцыйны секс, парнаграфія, сексуальная залежнасць, розныя сексуальныя паводзіны
ДэмаФюрАле сцвярджае ў вышэйзгаданай адукацыйнай брашуры: «Сексуалізаваныя дзеці — гэта Эльдарада для педафілаў».
Аднак сэксуалізацыя падсцерагае не толькі на цёмных вэб-сайтах, але і ў на першы погляд
абароненых прасторах, такіх як школы і дзіцячыя садкі.
Дэ Грааф так кажа: «Гаворка ідзе не пра выхаванне ці навучанне дзіцяці».
Для гэтых дарослых, якія ўступаюць у сэксуальныя адносіны з дзецьмі, дзіця — гэта ўсяго толькі інструмент.
«Як гэта шкодзіць дзіцяці, абсалютна неістотна», — падкрэслівае дэпутат.
Цалкам непрымальна, што такія псіхічна пашкоджаныя асобы кіруюць арганізацыямі, урадамі ці ўстановамі, якія вызначаюць аблічча
грамадства, і што яны злоўжываюць дзіцячым развіццём, каб апраўдаць сваё ўласнае
вычварнае жаданне да дзіцячай сэксуальнай сувязі.
Ці абараняюць урады і сістэма правасуддзя нашых дзяцей?
Явіца Явіч, сацыёлаг і член Нямецкай цэнтральнай партыі, пракаментаваў праблему педафільскіх нападаў
і падкрэсліў, што існуючая неадэкватная сістэма абароны дзяцей рэгулярна церпіць няўдачу.
Ён сказаў, што не з'яўляецца рэдкасцю, калі асобы, якія ў мінулым мелі праблемы з законам за сэксуальнае дамаганне да
непаўналетніх, атрымліваюць пасады ў навучальных установах для дзяцей, у тым ліку ў дзіцячых садках.
У адказ на гэта законы для барацьбы з педафільскімі нападамі не будуць узмацняцца.
16 мая 2024 года нямецкі Бундэстаг прыняў значнае папраўка да раздзела 184б Крымінальнага кодэкса.
Гэта скараціла мінімальнае пакаранне за распаўсюджванне дзіцячай парнаграфіі з аднаго года да шасці месяцаў, а
за простае захоўванне — да трох месяцаў пазбаўлення волі.
Знізіўшы мінімальнае пакаранне, валоданне дзіцячай парнаграфіяй цяпер перакваліфікавана з цяжкага злачынства ў правапарушэнне.
Гэта прыводзіць да пашырэння магчымасцей абароны, г.зн. да большых магчымасцей для абароны ў судзе.
Для першаразова асуджаных, толькі 500-1000 дзіцячых парнаграфічных выяў на камп'ютары прыводзяць да прыпынення прысуду.
За 499 выяў вам пагражае толькі штраф.
Сацыёлаг Рудыгер Лаўтман заклікаў знізіць мінімальны ўзрост для аперацыі па змене полу да 7 гадоў.
Ён удзельнічаў у стварэнні брашуры пра дзяцей і сексуальнасць, у якой сцвярджалася, што сексуальныя
адносіны паміж дзецьмі і дарослымі «шырока прымаюцца».
У Берліне ў кастрычніку 2022 года адкрыліся два ЛГБТ*-садкі, каб навучыць маленькіх дзяцей «разнастайнасці кахання».
Пілотны праект такіх дзіцячых садоў быў прапанаваны Берлінскім геі-саветам, у шэрагах якога ёсць некаторыя сумнеўныя асобы, такія
як сацыёлаг Рудыгер Лаўтман, які на працягу 40 гадоў падвяргаўся жорсткай крытыцы за свае спрэчныя кнігі пра педафілію.
Лаўтман заклікае да нармалізацыі нетрадыцыйных адносін сярод непаўналетніх.
Зялёная партыя заўсёды была адным з найбуйнейшых лабістаў дэкрыміналізацыі педафіліі ў Германіі.
У сваёй першай праграме ў 1980 годзе Зялёная партыя заклікала да перагляду артыкулаў 174 і 176 Крымінальнага кодэкса
Германіі — сэксуальнага гвалту над падапечнымі і сэксуальных кантактаў з дзецьмі ва ўзросце да 14 гадоў.
Толькі ў 1993 годзе іх патрабаванне легалізаваць педафілію было афіцыйна скасавана і выключана з мэт партыі.
У сярэдзіне 1980-х гадоў Партыя зялёных была «парламенцкім крылом педафільскага руху».
Справаздача Берлінскага абласнога суда за 2015 год:
У 1980-я і 1990-я гады раён Кройцберг у сталіцы быў цэнтрам цэлай сеткі педафілаў, злачынцамі якой
былі члены папярэдняй арганізацыі Партыі зялёных.
Эксперты гавораць пра 15 педафілаў і амаль 1000 ахвяр.
Фрэд Карст, член Партыі зялёных, быў двойчы асуджаны за гвалт над дзецьмі ў 1980 і 1995 гадах, але заставаўся палітычна актыўным.
Карст пакінуў партыю толькі пасля другога крымінальнага асуджэння.
У той час у склад Зялёных таксама ўваходзіла арганізацыя «Швупі» (BAG SchwuP), якая выступала за нармалізацыю
адносін з дзецьмі і была заснавана Дытэрам Ульманам, які пазней быў прызнаны вінаватым у педафіліі.
Даніэль Кан-Бэндзіт, сузаснавальнік Партыі Зялёных і член Еўрапейскага парламента (1994–2014), апісаў свае незаконныя
кантакты з дзецьмі ў сваёй кнізе «Вялікі базар», апублікаванай у 1975 годзе. Тым не менш, ягоныя заявы аб сэксуальных
актах з дзецьмі не прывялі да ніякага крымінальнага расследавання з боку нямецкіх праваахоўных органаў.
З 2008 года вядома, што існуе велізарная сетка, у асноўным з пакістанскіх мусульманскіх мужчын, паміж 1997 і 2013 гадамі ў
прынамсі 50 англійскіх супольнасцях сотні, а магчыма, нават тысячы непаўналетніх мясцовых дзяўчат (ва
ўзросце 11-16 гадоў) былі атручаны, згвалтаваны, падвергнуты сексуальнай эксплуатацыі або прададзены.
Аднак у большасці выпадкаў ніякіх паліцэйскіх расследаванняў ці абвінавачванняў не было, паколькі часткі палітычнай і
судовай сістэм затушоўвалі жорсткія дзеянні груповак грумінгу.
Як падрабязна растлумачылі аўтары Сомэрлад і Мак-Келві (2018), школьніц спачатку адчужылі ад бацькоў, выкралі, «нацьмянілі»
алкаголем і наркотыкамі мужчыны-імігранты, а потым згвалтавалі.
Хоць прымусовая прастытуцыя школьніц фіксавалася ў паліцэйскіх справаздачах, паліцыя спачатку ўсё ж хавала ўсе гэтыя выпадкі
згвалтаванняў школьніц, бо баялася, што яе назваюць «расістамі».
Дзяўчаты былі карэннымі (брытанскімі) еўрапейкамі; з іх здзекаваліся як з істот ніжэйшай годнасці імігрантскія мужчыны.
Былы высокапастаўлены чыноўнік гамбургскай паліцыі ў 2024 годзе пацвердзіў «Фонду барацьбы з рэпрэсіямі» , што яго ведамства ў
апошнія гады неаднаразова атрымлівала прамыя ўказанні заніжаць колькасць сексуальных злачынстваў у
дачыненні да дзяцей і не браць паказанніў ад ахвяр гвалту.
Службовец органаў правапарадку мяркуе, што лічбы, паведамленыя ўрадам, на 55-60% ніжэйшыя за рэальныя.
Ён лічыць, што ў бліжэйшыя гады сітуацыя пагоршыцца.
У жніўні 2022 года Карстэн Штал, актывіст па абароне правоў чалавека, зорка рэаліці-шоу і кансультант па пытаннях булінгу ў
школах, пракаментаваў забойства 14-гадовай Айлін з Бадэн-Вюртэмберга, заявіўшы, што Германія — гэта рай для
педафілаў, гвалтаўнікоў і дзіцячай парнаграфіі, і што нямецкія суды «будуць абараняць правы злачынцаў больш, чым правы дзяцей».
Штал заклікае нямецкіх палітыкаў займацца праблемамі свайго народа і сваёй краіны.
Падчас кіравання Байдэна гандаль дзецьмі патроіўся пад прыкрыццём дапамогі з уладкаваннем на прытулак і
«палітыкі адкрытай мяжы»; прапала да 325 000 дзяцей.
Без сваіх бацькоў праз мяжу з Мексікі ў Злучаныя Штаты пераводзілі не толькі падлеткаў ва ўзросце 16–17 гадоў,
але і маленькіх дзяцей (самае малое — усяго трохмесячнае).
З дапамогай падрадчыкаў, якія фінансуюцца ўрадам або за кошт грошай падаткаплацельшчыкаў, такіх як прыватная
ахоўная кампанія MVM, тысячы дзяцей, напрыклад з Гватэмалы, былі перавезеныя грузавіком у пункты збору.
Супрацоўнікі Міністэрства аховы здароўя і сацыяльных службаў (HHS) прынялі гэтых дзяцей пад сваю апеку
з мэтай далейшага размяшчэння іх у прыёмных сем'ях.
На працягу 10 дзён выкрадзеныя дзеці, якія не размаўлялі ні па-англійску, ні па-іспанску і не мелі
пасведчанняў асобы, пашпартоў ці пасведчанняў аб нараджэнні, былі перададзены «членам сям'і».
Гэтыя меркаваныя сваякі не падвяргаліся ніякім папярэднім праверкам, нібыта для таго, каб
працэс працаўладкавання можна было завяршыць хутчэй.
Па словах Тэры Родас, былой супрацоўніцы Міністэрства аховы здароўя і сацыяльных службаў, сярод гэтых
«сваякоў» былі таксама злачынныя сеткі, банды і нават забойцы.
У некаторых выпадках на адзін адрас размяшчалася да 100 дзяцей.
Дэпартамент HHS меў у сваіх базах даных імёны і адрасы так званых «сваякоў», а таксама фотаздымкі дзяцей, але не
раскрываў гэтую інфармацыю нават пасля адпаведнай пастановы.
Даныя HHS дакладна дапамаглі б знайсці да 325 000 зніклых без вестак дзяцей.
У 2023 годзе амерыканская журналістка Ханна Дрэер у трохсерыйным артыкуле ў The New York Times
паведаміла пра 85 000 зніклых без вестак дзяцей.
Яна пісала пра сувязі паміж бандамі гандляраў людзьмі, якія разглядаюць дзяцей як тавар і выкарыстоўваюць
іх як дзіцячую працоўную сілу, напрыклад, на мясных камбінатах, або нават у горшых мэтах.
Ні суд, ні палітыкі на гэта не адрэагавалі.
Выснова:
«Найвялікшая гісторыя поспеху ў гісторыі чалавецтва», як гісторык і даследчык дзяцінства Міхаэль Хютэр называе
сям'ю як супольнасць, забяспечвае дзецям найвялікшую абарону.
Але пакуль педафілы ўсё настойлівей патрабуюць у грамадстве большых правоў у дачыненні да нашых дзяцей,
гэта прастора абароны — сям'я — паступова дыскрэдытуецца і сістэматычна пазбаўляецца правоў.
У той жа час дзяржаўныя СМІ прыменшваюць педафілію і малююць злачынцаў як сапраўдных ахвяр.
Урады распрацоўваюць законы аб дзіцячых шлюбах і ўводзяць зніжаныя пакаранні за злачынствы супраць дзяцей.
Такім чынам яны дэкрыміналізуюць папярэднія правапарушэнні.
У адказ на гэта бацькоў і спецыялістаў, якія б'юць трывогу, крыміналізуюць.
Дзяржава, якая павінна абараняць самых уразлівых членаў грамадства, уводзіць законы аб самавызначэнні
непаўналетніх і сэксуалізуе дзяцей з садка, нібыта каб забяспечыць ім больш надзейную абарону.
Але ці сапраўды яны заклапочаны абаронай дзяцей?
У любым выпадку, міністэрствы інвестуюць шмат грошай падаткаплацельшчыкаў у адпаведныя «адукацыйныя праграмы».
Гэта пагражае парушыць здаровы развіццё ў дзяцінстве праз навалу сексуалізаванага, а цяпер ужо парнага кантэнту.
Дэпутат Бундэстага ад АФД Ніколь Хёст падсумоўвае наступным чынам:
"Калі вы выкарыстоўваеце секс як зброю супраць дзіцяці, вы руйнуеце жыццё гэтага дзіцяці.
Вы кантралюеце гэтае дзіця. Яно ператвараецца ў ходзячага зомбі.
У 18-19 гадоў гэты чалавек не будзе змагацца за асабістую свабоду, за справядлівасць для ўсіх, не за сям'ю, не за канстытуцыю.
Калі чалавека сэксуальна зневажаюць, ён паводзіць сябе як чарапаха, хаваючы галаву ў панцыр.
Людзі, якія зазналі злоўжыванні, пераходзяць у рэжым выжывання.
Давайце адстаім незваротнае.
Сэксуальныя напады і злачынствы супраць дзяцей з'яўляюцца злачынствам!
Цёмныя сілы валадаюць светам
Хватанне за ўладу і грошы кіпцюрамі
Рабства ад Егіпта праз Рым да нашага часу
Сяючы тэрор, сяючы вайну, столькі несправядлівасці
І зноў і зноў мы прыходзім да адной і той жа высновы.
Партыя, палітыка, нехта, хто павінен нам дапамагчы
Забываючыся на сілу, што жыве ў нас
Мы можам змяніць УСЁ, абудзіцеся
Скажы са мной сёння
Толькі праз мяне, і ні праз каго больш, мы адсюль выб'ёмся.
Зарві нашу ролю, каб нішто нас не стрымлівала
Давайце змагацца разам:
Гэта мой свет!
Гэта мой свет, дзеля якога я жыву.
Мая будучыня, да якой я імкнуся
Усё стварэнне чакае толькі вас
Давайце падымемся, я падымаюся
Уся цемра цяпер ператвараецца ў святло
Усё зло падае, ноч ламаецца
Уся прырода з палёгкай уздыхае
Сыны Божыя бягуць па трэку