Քսան տարի առաջ Kla.TV-ի հիմնադիր Իվո Սասեկը իր բազմաթիվ դասախոսություններում զգուշացրել է, որ եթե չձեռնարկվեն
միջոցներ արգելքների խախտող վարքագիծը դադարեցնելու համար, հասարակությունում կձևավորվեն բարբարոսական պայմաններ։
2007 թվականի «Հրաժեշտ բանականությանը» դասախոսությունում նա հատկապես զգուշացրեց այնպիսի
զարգացումից, որը անգամ չի դադարում երեխաների վրա հարձակվել։
"Ես պարզապես ուզում եմ ցույց տալ, որ այն, ինչ հիմա տեղի է ունենում, մի քանի տարի առաջ, երբ մենք այն
կանխատեսում էինք, դուք կհամարեիք լիովին անհավանական։"
եթե սա չդադարեցվի, եթե դրա դեմ որևէ միջոց չձեռնարկվի, եթե մենք որևէ կերպ չկարողանանք այս զարգացումը վերահսկողության տակ
առնել, կգա ժամանակ, երբ մեր երեխաները այլևս պաշտպանված չեն լինի։
... կհասնենք այն կետին, երբ երեխաները կդառնան ազատ որս, ազատ զոհ ։
Արդյո՞ք Իվո Սասեկը այն ժամանակ ստանձնեց ավելի մեծ բան, քան կարող էր կուլ տալ։ Ի՞նչ վիճակում ենք այսօր։
Գերմանիայում երեխաների սեռական բռնության հաղորդված դեպքերի թիվը զգալիորեն աճել է։
2016-ից 2023 թվականների ընթացքում Գերմանիայում երեխաների պոռնոգրաֆիկ նյութեր պահելու հայտագրված դեպքերի
թիվը գրեթե ութ անգամ աճել է՝ 5 687-ից մինչև 45 191։
Յուրաքանչյուր կես ժամը մեկ Գերմանիայում մի երեխա դառնում է սեռական բռնության զոհ, միջինում օրական 54 դեպք։
Պեդոֆիլները հրապարակայնորեն պահանջում են, որ իրենց ձգողությունը անչափահասների նկատմամբ ճանաչվի որպես սեռական ինքնություն։
www.wir-sind-auch-menschen.de կայքում պեդոֆիլների լոբբին բացահայտորեն խթանում է արհեստական բանականությամբ
ստեղծված մանկական պոռնոգրաֆիան, մանկական սեռական տիկնիկները և պեդոֆիլների շփումը երեխաների հետ։
2023 թվականի մարտին Գերմանիայի Սահմանադրական դատարանը հայտարարեց, որ երեխաների
ամուսնության արգելքը խախտում է երկրի Հիմնական օրենքը։
Միացյալ Թագավորությունում գերակշռողապես պակիստանցի մուսուլման տղամարդկանց մի լայնածավալ ցանց տասնամյակներ շարունակ անզգուշ
դեղեր տալով, բռնաբարելով, սեռական շահագործման ենթարկելով կամ վաճառելով հարյուրավորից մինչև հազարավոր
անչափահաս տեղացի աղջիկների առնվազն 50 անգլիական համայնքներում։
ԱՄՆ նախկին նախագահ Ջո Բայդենի օրոք՝ ապաստան տրամադրելու օգնության և «բաց սահմանների
քաղաքականության» քողի տակ երեխաների թրաֆիքինգը եռապատկվեց։
«Պեդոֆիլների ազդեցությունները թափանցում են մեր հաստատություններն, մեր կրթական քաղաքականությունը, անգամ մեր
օրենսդրությունը։ Նրանք ուզում են համոզել մեզ, որ պեդոֆիլների քննադատները մարդատյացներ են և, հետևաբար, իսկական հանցագործներ։»
Վերևում թվարկված հայտարարությունները ընդամենը փոքրիկ փաստերի ժողովածու են, որոնք Kla.TV-ն ստանում է գրեթե ամեն օր։
Սրանք ցույց են տալիս, որ երեխաները այլևս որևէ երկրում աշխարհում ապահով չեն։
Պարզվում է, որ մոտ 20 տարի առաջ Իվո Սասեկը ընդհանրապես չափազանցություն չէր արել։
Հակառակը, նա հենց այս իրավիճակի դեմ զգուշացրեց՝ որ երեխաներն ու նրանց ծնողները կունենան շատ քիչ կամ ընդհանրապես ոչ մի
իրավական պաշտպանություն և օրենքի կողմից ակտիվորեն հետապնդվեն, և, ինչպես ինքը արտահայտվեց, հայտարարվեն «թույլատրելի խաղ»։
Տարա Ռոդասը, որպես բացահայտող, երկար տարիներ աշխատել է ԱՄՆ կառավարության Առողջապահության և մարդկային ծառայությունների
դեպարտամենտում և սա ներկայացնում է նույնքան հստակ:
Եվ հենց դա է այն, ինչ միջին դիտողը և մարդկանց մեծամասնությունը պարզապես չեն հասկանում։
Աշխարհում կան չար մարդիկ, ովքեր երեխաներին դիտարկում են որպես ապրանք։
Եվ նրանք դրանք օգտագործում են աշխատուժի առևտրի, սեռական առևտրի և ավելի վատ նպատակների համար։
Եթե դուք ունեք երեխա, կարող եք այն օգտագործել ամեն օր, օրական մի քանի անգամ, և դա մշտական եկամտի աղբյուր է։
Դա այն է, ինչ մարդիկ պետք է հասկանան՝ որ կան մարդիկ, ովքեր այդպես են մտածում .
«Այս պահին երեխաների դեմ պատերազմ է մղվում, և մարդիկ պետք է արթնանան ու հասկանան, որ մենք կարող ենք լուծել այս խնդիրը։»
Ինչպե՞ս կարող էր այսպես ստացվել։
Այս հարցի ընդհանուր պատասխանը՝ սալամի տակտիկաների միջոցով։
Այս չափազանց բարդ երկարաժամկետ ռազմավարության շրջանակներում նոր արժեքներ, նորմեր, ուղեցույցներ և օրենքներ
աստիճանաբար, քայլ առ քայլ ներկայացվել են բնակչությանը տասնամյակներ շարունակ, եթե ոչ դարեր։
Նիհիլիզմի նորարարությունները, դրույթները և تابուների խախտումները ստիպված էին կուլ տալ մարդու իրավունքների անվամբ։
Այն մարդիկ, ովքեր զգուշացնում էին չափազանց անառականության դեմ, անցյալում և այսօր սուտ
մեղադրանքներով զրպարտվում են և հայտարարվում են մարդատյացներ։
Առանց որևէ դատողության, ամուսնության օրինականացումը բոլորի համար առաջին օրինական քայլն էր ճիշտ ուղղությամբ։
Նույնիսկ այն ժամանակ փորձագետները զգուշացնում էին, որ այս օրինականացումը կխարխլի «ամուսնության» և
«ընտանիքի» ավանդական սահմանումը, նույնիսկ դրանց գոյությունը։
Այնուամենայնիվ, օրինականացումը հստակ ցույց տվեց, որ մարդու իրավունքների անունից կարելի է ներկայացնել լրացուցիչ պահանջներ։
Դրան հաջորդեց որդեգրման իրավունքների լիակատար օրինականացումը, ինչը նշանակում է, որ Գերմանիայում ոչ միայն նույնասեռ զույգերի
քայլորդ երեխաներին կարելի էր որդեգրել, այլև 2017 թվականից սկսած՝ հարաբերություններից դուրս
ծնված երեխաներին նույնպես կարելի էր որդեգրել։
Սա Միացյալ Նահանգներում հնարավոր է 2015 թվականից։
Այս օրինականացումը վտանգներից զուրկ չէր, և աճում էին նման զեկույցները, օրինակ՝ հետևյալ
դեպքը, որը հրապարակվել էր մամուլում 2023 թվականին։
LGBTQ-ի գունավոր անձրևանոցի պաստառի զույգ Վ. և Զ. Զուլոքները (Ատլանտա, ԱՄՆ) ուրախությամբ դիրքավորվեցին
լուսանկարների համար իրենց երկու որդեգիր որդիների հետ։
Սակայն հետագայում պարզ դարձավ, որ երկու երեխաները բռնաբարվել էին իրենց «հոմոսեքսուալ հայրերի» կողմից։
Բռնության տեսարանները նկարահանվել և տարածվել են ինտերնետում, որպեսզի այդ երկու տղաներին
հետո վարձակալեն այլ «հոմոսեքսուալ պեդոֆիլներ»։
2024 թվականի նոյեմբերի 1-ից Գերմանիայում ուժի մեջ կմտնի «Ինքնորոշման մասին օրենքը՝ ինքնորոշում բոլորի համար»։
Մեդիայում գովազդային արշավներն ու միջառարկայական սեռական կրթության դասերը ավելի ու ավելի հաճախ արհեստականորեն
տեղեկացնում են երեխաներին իրենց սեռական ընտրությունների մասին։
Սեքսոլոգ Ագլաջա Ստեռնը խոսում է տրանսգենդերային հիպի մասին, որը բժշկականորեն անհնար է բացատրել։
Մանկական և դեռահասների հոգեբույժ Ալեքսանդր Կորտեն և նման այլ փորձագետներ նկատել են դպրոցականների թվի աճ,
ովքեր կարծում են, որ ծնվել են սխալ մարմնում, առանց դրա որևէ տրանսսեքսուալ զարգացում լինելու։
Ուստի բազմաթիվ բժիշկներ քննադատում են սա։
Նրանք նախազգուշացնում են, որ ապագայում հազարավոր դեռահասներ, որոնք չունեն կայուն ինքնություն, սակայն իրենց գրպանում գտնվող նոր
ID-քարտով ոգևորված, նույնպես կպահանջեն և կիրականացնեն բժշկական սեռափոխություն՝ առանց անգամ հեռավոր
պատկերացում ունենալու դրա լուրջ հետևանքների մասին։
Այնուամենայնիվ, 14 տարեկան կամ ավելի մեծ ցանկացած անձ կարող է փոխել իր սեռի գրանցումը և
անունը առանց հոգեկան կամ բժշկական գնահատման։
Թաբու, որը նախկինում անհավանական էր թվում!
Վտանգի տակ են մեր երեխաները՞
Ի դեպ, Շվեյցարիայում նույնպես կան մանկահասակ ամուսնություններ։
Կան նաև օրինականացված (օրենքով թույլատրված) մանկական ամուսնություններ։ Դժվար է հավատալ, բայց դա ճիշտ է։
Հերման Լեյը, շվեյցարացի փաստաբան, բացատրեց Kla.TV-ի հետ հարցազրույցում ։
2023 թվականի մարտին Գերմանիայի Սահմանադրական դատարանը հայտարարել է, որ մանկական
ամուսնության արգելքը խախտում է երկրի Հիմնական օրենքը։
Գերմանիայի խորհրդարանի մի անդամ բացահայտեց կառավարող կոալիցիայի ծրագրերի մասին տեղեկություններ՝ երեխաների հետ
սեռական գործողությունները օրինականացնելու վերաբերյալ։
Նա պնդեց, որ այդ միջոցառումները պետք է գերմանացի քաղաքացիներին ներկայացվեն որպես «անհրաժեշտ քայլ՝
ներգաղթյալների, հատկապես արաբական երկրներից եկածների մշակութային ավանդույթները հաշվի առնելու համար»։
Պատգամավորը ընդգծեց, որ սա ոչ թե հապճեպ որոշում էր, այլ աստիճանական գործընթաց,
որը զարգացել էր մի քանի տարիների ընթացքում։
«wir-sind-auch-menschen.de» կայքը բացահայտորեն պաշտպանում է պեդոֆիլների նկատմամբ հոմոսեքսուալների կամ տրանսգենդեր
մարդկանց հետ հավասար վերաբերմունքի անհրաժեշտությունը։
Տենորը՝ պեդոֆիլիան հիվանդություն չէ, այլ պարզապես սեռական նախասիրություն և, ի վերջո, աշխարհի ամենանորմալ բանը։
Օպերատորները հասարակությունը անմիջապես պատասխանատու են համարում, եթե պեդոֆիլները այլևս չեն կարող վերահսկել իրենց
սեռական հակումները և, հետևաբար, դառնում են հանցագործներ։
Բացի այդ, առաջարկվում է պարբերական շփում երեխաների հետ՝ որպես կանխարգելիչ թերապիա, որը կարող է
«երեխայի և պեդոֆիլի համար դառնալ դրական ինչ-որ բան»։
Նիդերլանդներում 2006 թվականին հիմնված պեդոֆիլիստական «Բարության, ազատության և բազմազանության կուսակցություն» (PNVD)
փորձեց քարոզել մեծահասակների և տասներկու տարեկան և ավելի մեծ երեխաների միջև սեռական հարաբերությունների օրինականացումը։
Նա նաև կոչ արեց օրինականացնել երեխաների պոռնոգրաֆիայի պահումը։
Իվո Սասեկը դեռևս 2007 թվականին զգուշացրել է՝
" Նրանք հրապարակայնորեն կոչ են անում երեխաների համաձայնության տարիքը իջեցնել մինչև 12 տարեկան։"
Հանրային հայտարարությամբ, որ սա մեր կուսակցության ծրագրի միայն առաջին քայլն է,
համաձայնության տարիքը պետք է ամբողջությամբ վերացվի։
Սա նշանակում է, որ եթե ցանկանաս, կարող ես նստել երեխայի վրա՝ սկզբում 12 տարեկանում, հետո՝ ամբողջովին, անգամ նորածնի վրա։
Նրանք դա հրապարակայնորեն են պահանջում, հասկանո՞ւմ եք։
Կուսակցության ծրագրում ներառված է զոոֆիլիան, որը նախկինում հայտնի էր որպես սոդոմիա, այսինքն՝
կենդանիների հետ սեռական հարաբերություն կամ պոռնկություն։
Նույն ծրագրում նրանք պահանջում են, որ բեսթիալությունը օրինականացվի։
Եվ երբ առաջին անգամ դա լսեցի, կարծեցի, թե սրտի կաթված կստանամ։
Այսպիսով, այս կուսակցությունը, որը կազմակերպում է նման ծրագիր, այժմ պաշտպանված է օրենքով։
Այլ կերպ ասած, եթե հիմա Հոլանդիայում ոտքի ելնես ու բարձրաձայնես պեդոֆիլիայի դեմ, պետք է պատրաստ լինես պատժի։
Քեզ կդիտեն որպես մեղավոր, որպես հանցագործ։ Նույնիսկ հիմա։
Ինչպե՞ս է տաբուն դառնում սոցիալապես ընդունելի?
բարձր պահանջների միջոցով:
MAP-ը նշանակում է «անչափահասներին գրավված անձ», այսինքն՝ «անձ, որը գրավված է անչափահասներով»։
Սա շատ պեդոֆիլների կողմից օգտագործվում է որպես նոր ինքնագրման ձև։
Այս անմեղ հնչող անգլերեն կրճատումը շահախնդիր խմբերի կողմից օգտագործվում է պեդոֆիլներին որպես զոհեր
ներկայացնելու և աստիճանաբար նրանց կերպարը բարելավելու համար։
Գրեթե աննկատ, տերմինը իր ճանապարհը գտել է քաղաքական և ակադեմիական դիսկուրսում։
Պրո-պեդոֆիլիստական կայքերը ներկայացնում են բարեպաշտ պեդոֆիլի կերպար, որը երբեք երեխային վնաս չի պատճառի։
«Die schleichende Pädophilisierung» (թաքնված պեդոֆիլիզացիան) տեղեկատվական
բրոշյուրում, որը հրատարակել է DemoFürAlle-ն, նշվում է՝
Իհարկե, կան նման տղամարդիկ։ Բայց կան նաև անթիվ ուրիշներ, որոնք սպառում են երեխաների նկատմամբ բռնության
նյութեր կամ ինքնուրույն բռնության են ենթարկում երեխաներին։
Իրենց MAP դրոշով պեդոֆիլ ակտիվիստները նույնպես մասնակցել են 2022 թվականի հուլիսին Քյոլնում կայացած LGBT*
ցույցին, որը հայտնի է Քրիստոֆեր Սթրիթի օրվա անվամբ։
«Այսպիսի միջոցառումների նպատակի անընդհատ ընդլայնումը, թվում է, այժմ առաջացնում է նոր
ցանկություններ», – ասաց AfD-ի պատգամավոր Թրիթշլերը ։
Նրանք պահանջում էին, որ իրենց ձգողությունը անչափահասների նկատմամբ ճանաչվի որպես սեռական ինքնություն։
Նրանք օգտագործեցին LGBTIQ+P հապավումը և կոչ արեցին «պեդոֆիլների պաշտոնական ընդգրկմանը» LGBT* շարժման մեջ։
Մենք պահանջում ենք, որ պեդոֆիլը պաշտոնապես ընդգրկվի ոչ ավանդական կողմնորոշում ունեցող անձանց բնորոշման մեջ։
Պեդոֆիլիան առանձնահատուկ սեռական ինքնություն է և, հետևաբար, պետք է պաշտպանվի նաև Հիմնական օրենքի 3-րդ հոդվածով։
DemoFürAlle տեղեկատվական բրոշյուրում հետագայում ասվում է. «Անհատների մասին էմոցիոնալ պատմությունները օգնում են ակտիվիստական
շարժմանը պեդոֆիլիան աննշանացնել և ազատել այն մերժումից»։
Օրինակ՝ Deutschlandfunk (DLF) հանրային ռադիոկայանի «Կոնտրոլի տակ՝ ինչպես են պեդոֆիլները ապրում իրենց հակումներով» ծրագրում։
Այնտեղ պեդոֆիլները ներկայացվում են որպես կամքով ուժեղ մարտիկներ, որոնք իրենց հակումները վերահսկողության տակ են պահում։
Հոդվածը պեդոֆիլիան պարզունակացնում է՝ այն բնութագրելով որպես «սեռական նախասիրություն», որը «խախտում է նորմայից»։
Երեք պեդոֆիլ տղամարդիկ ներկայացվում են զգայուն և հասկացողական ձևով .
2023 թվականի օգոստոսին DLF-ը հեռարձակեց հարցազրույցներ «փորձառու պեդոֆիլների» հետ, որոնք բացահայտեցին, թե որքան հերկուլեսյան
ջանքեր են պահանջվում իրենց հակումները զսպելու համար։
Միևնույն ժամանակ, հարցվածների մի մասը նշել է, որ իրենց աշխատանքի բնույթից ելնելով՝ նրանք անչափահասների հետ մշտական շփման մեջ են։
Ըստ «Ճնշման դեմ պայքարի հիմնադրամի» տվյալների՝ DLF-ը այս հաղորդման ընթացքում դեմ արտահայտվեց երեխաների և
մանկական սեքս-կամեների արգելքին, քանի որ դա կհանդիսանար «պեդոֆիլների իրավունքների կոպիտ խախտում»։
Այնուամենայնիվ, այս հայտարարությանը հղված սկզբնական աղբյուրը արդեն հեռացվել է ARD մեդիա գրադարանից։
2021 թվականին Դիետեր Գիզեքինգի գլխավորած «Krumme 13» (Ղռացած 13) խումբը Բունդեսթագ ներկայացրեց «Երեխաների իրավունքները և
սեռական ինքնությունը Հիմնական օրենքում» վերնագրով ստորագրահավաք, որով պահանջում էր պեդոֆիլիան ապաքրեականացնել։
Երեխաների «սեռական ինքնության» իրավունքը հռչակելով՝ պեդոֆիլիան ենթադրվում է որպես մեկ այլ «սեռական ինքնություն»։
«Krumme 13»-ը հիմնադրվել է 1993 թվականին և քարոզում է երեխաների պոռնոգրաֆիայի արտադրության, պահման և տարածման
օրինականացումը, ինչպես նաև մեծահասակների և երեխաների միջև սեռական շփման ապաքրեականացումը։
Դիետեր Գիզեկինգը, հայտնի պեդոֆիլ լոբբիստ և «Krumme 13»-ի հիմնադիրը, 1996 թվականին դատապարտվեց տասնութ
ամիս ազատազրկման՝ երեխաների պոռնոգրաֆիկ պատկերների փոստային պատվերի ծառայություն վարելու համար։
2003 թվականին նրան կրկին դատապարտեցին ինտերնետում մանկական պոռնոգրաֆիա տարածելու համար։
Կալիֆոռնիայում 2020 թվականին գեյ սենատոր Սքոթ Վիեների նախաձեռնությամբ ընդունվեց օրենք, ըստ որի որոշակի հանգամանքներում
պեդոֆիլը սեռական հանցագործ չի համարվում, եթե հանցագործի և զոհի տարիքների տարբերությունը տասը տարի կամ պակաս է։
Պետք է ակնհայտ լինի, որ չարաշահման դեպքերում միայն երեխայի տարիքն է կարևոր, ոչ թե տարիքային տարբերությունը։
քննադատներին մեղադրելով և քրեականացնելով։
Ինչպես արդեն նշվել է, պեդոֆիլների կայքը «wir-sind-auch-menschen.de» («մենք էլ մարդիկ
ենք») մեղադրում է լայն հանրությանը, երբ պեդոֆիլները չեն կարողանում զսպել իրենց ցանկությունները։
Նրանց պահանջը՝ «Երեխաների մասնակցությամբ սեռական գործողությունների սոցիալական դատապարտումը չպետք է տարածվի
այն նյութերի վրա, որոնցում երեխաներին վնաս չեն հասցնում»։
Արդյո՞ք այդպիսի «նյութերը» ենթադրաբար կլինեին պահանջվող տիկնիկները՝ երեխաների կամ մանկան տեսքով, թե՞ AI-ի
միջոցով ստեղծված երեխաների պոռնոգրաֆիկ պատկերներ և այլն։
Հետաքննող լրագրող Ռեյշթշուստերը եզրակացրեց, որ նման բաները միայն ուժեղացնում են ցանկությունը՝ շուտ թե ուշ «իրական կյանքում»
փորձելու այս ֆանտազիաները, քանի որ կոչված «նյութերը» այլևս բավարար չեն, և դա, ամենայն հավանականությամբ, անխուսափելի հետևանք է։
Նա շարունակում է մեջբերել պեդոֆիլների կայքը. «… Պեդոֆիլային հակումն անհնար է փոխել, ուստի պեդոֆիլները պետք է գտնեն դրա հետ
գործ ունենալու միջոց՝ իդեալական տարբերակով՝ հարգելով ուրիշների իրավունքները և միևնույն ժամանակ առողջ լինելով
ինքնուրույն։ Կարևոր է, որ պեդոֆիլները ունենան դրա համար հնարավորություններ և որ ոչ բոլոր տարբերակները քրեականացվեն։»
Ռայթշուստերի մեկնաբանությունը այս մասին՝ «Ֆորմուլավորումը, ըստ որի միայն «լավագույն դեպքում» կարելի է գտնել մի
ճանապարհ, որը սեփական հակումները կառավարելիս հարգում է ուրիշների իրավունքները, կարծես ինքն իրեն բացահայտում է»։
«Երբ լրագրողը չափազանց հեռու է նայում հորիզոնից» ծրագրում Kla.TV-ն հրապարակել է ամբողջական շարք լրագրողների և
այլ մասնագիտական խմբերի ականատեսների վկայություններից։
Նրանք հաջողվեց բացահայտել ամբողջական պեդոֆիլների ցանցեր։
Այս մարդիկ ենթարկվել են անթիվ հալածանքների, բռնությունների, իրենց երեխաների վերցման, հանցագործությունների մեղադրանքների
և, վերջին հերթին ոչ պակաս կարևոր, իրենց կյանքին ուղղված սպառնալիքների, այդ թվում՝ դատական իշխանության կողմից։
Նշված պատգամավոր Բեռենդտը հաղորդեց. « հանրային դատախազության գրասենյակը հարձակվեց ինձ վրա . Ինչպես միայն
սկսեցի անուններ հնչեցնել պեդոֆիլների ճահճուտում և նրա խաղացողների մասին, ես դարձա պեդոֆիլների թիրախը»:
Մյուս քննադատները նախկինում և այժմ պիտակավորվում են որպես մարդատյացներ, հոմոֆոբներ, աջակողմյաններ և
հակասեմիտներ, երբ նրանք նախազգուշացնում են ընթացող զարգացումների և հասարակության բռնացման մասին։
ամերիկացի հեռուստահաղորդավար Թաքեր Քարլսոնը արեց հետևյալ հայտարարությունը:
Մեդիան չի հետաքրքրվում երեխաների սեռականացման մասին հաղորդելու հարցով։
Նրանց շահը կայանում է ոչնչացնել նրանց, ովքեր բողոքում են երեխաների սեռականացման մասին կամ նույնիսկ նկատում են այն։
Մանկության սեռականացումով
Երեխաները ավելի ու ավելի վաղ տարիքից սեռականացվում են։
«Սեռական կրթություն բազմազանության համար» և «քուիր կրթություն» վաղուց արդեն ներդրվել են մանկապարտեզներում և դպրոցներում։
Առաջին հայացքից սա հանդուրժողական և կոսմոպոլիտ է թվում, սակայն հիմնված է վտանգավոր տեսությունների
վրա, որոնք մշակել են պեդոֆիլիայի առաջատարները ։
Ինչպես Kla.TV-ն արդեն ցույց է տվել բազմաթիվ ծրագրերում փորձագետների օգնությամբ, երեխաների բարեկեցությունը ահռելի
վտանգի տակ է, քանի որ նրանք հուզական և ֆիզիկական առումով բավարար չափով հասուն չեն այս տեսակի սեռական կրթությունը ընկալելու համար։
Մանկապարտեզների և դպրոցների կողմից ապահովվելիք պաշտպանողական միջավայրը փլուզվում է, քանի որ երեխաների
շրջանում արդեն սեռական ոտնձգություններ են տեղի ունենում։
Երեխաների շրջանում սեռական հանցագործությունների դրամատիկ աճ] Բացի այդ, ծնողների իրավունքները իրենց երեխաներին դաստիարակելու հարցում
խիստ սահմանափակված են, քանի որ ամեն ինչ պարտադիր է և ուղեկցվում է տարբեր
սպառնալիքներով, այդ թվում՝ երեխաների վերցման սպառնալիքով։
Հիշեցում: Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության ստանդարտները պահանջում են, որ սեռական կրթությունը լինի
ենթադրաբար «տարիքին համապատասխան» հետևյալ տարիքային խմբերում:
0–4 տարեկանների վաղ մանկության մաստուրբացիա, «բժիշկ խաղալ»
4–6 տարեկան Հոմոսեքսուալություն, սեռական զգացմունքներ (ցանկություն, գրգռվածություն)
6–9 տարեկաններ Հակաբեղմնավորման միջոցներ, սեռական հարաբերություն
9–12 տարեկաններ Սեռ, ցանկություն, մաստուրբացիա, օրգազմ
12–15 տարեկաններ Սեռային ինքնություն և սեռական կողմնորոշում
15 և ավելի մեծ տարիքի անձինք՝ փոխգործակցային սեռական հարաբերություններ, պոռնոգրաֆիա,
սեռական կախվածություն, տարբեր սեռական վարքագիծ
DemoFürAlle նշում է վերոհիշյալ կրթական բրոշյուրում. «Սեռականացված երեխաները պեդոֆիլների համար Էլդորադո են»։
Սակայն սեռականացումը թաքնված է ոչ միայն մութ կայքերում, այլև, թվում է, պաշտպանված
միջավայրերում՝ դպրոցներում և մանկապարտեզներում։
Դե Գրաաֆֆը այսպես է ասում. «Սա ոչ թե երեխային մեծացնելու կամ դաստիարակելու մասին է։»
Այս մեծահասակների համար, ովքեր սեռական հարաբերություններ են ունենում երեխաների հետ, երեխան ընդամենը գործիք է։
«Ինչպես է սա վնասում երեխային՝ ամբողջությամբ անտեղի է», ընդգծում է պատգամավորը։
Ամբողջովին անընդունելի է, որ նման հոգեկան վնասված անհատները ղեկավարեն հասարակության ձևը որոշող կազմակերպություններ,
կառավարություններ կամ հաստատություններ, և որ նրանք չարաշահեն երեխայի զարգացումը՝ արդարացնելու իրենց
սեփական աղավաղված մանկական սեռական ցանկությունը։
Կառավարությունները և արդարադատության համակարգը պաշտպանում են մեր երեխաներին՞
Յովիցա Յովիչը, սոցիալական գիտնական և Գերմանական կենտրոնական կուսակցության անդամ, մեկնաբանել է պեդոֆիլային
հարձակումների խնդիրը և ընդգծել, որ ներկայիս անբավարար երեխաների պաշտպանության համակարգը պարբերաբար ձախողվում է։
Նա ասաց, որ նախկինում անչափահասների նկատմամբ սեռական բնույթի հալածանքի համար օրենքի հետ խնդիրներ ունեցած անձանց
համար երեխաների կրթական հաստատություններում, այդ թվում մանկապարտեզներում, պաշտոններ ստանալը ոչ սովորական չէ։
Փոխարենը պեդոֆիլային հարձակումների դեմ օրենքները չեն խստացվի։
2024 թվականի մայիսի 16-ին Գերմանիայի Բունդեսթագը ընդունեց Քրեական օրենսգրքի 184բ հոդվածում նշանակալի փոփոխություն։
Սա կրճատեց երեխաների պոռնոգրաֆիա տարածելու համար նախատեսված նվազագույն ազատազրկման ժամկետը մեկ տարուց մինչև վեց ամիս,
իսկ պարզապես այն պահելու համար՝ մինչև երեք ամիս ազատազրկում։
Նվազագույն պատժաչափը նվազեցնելու արդյունքում մանկական պոռնոգրաֆիայի տիրապետումը այժմ վերակարգվում է որպես փոքր
չափի հանցագործություն, այլ ոչ թե ծանր հանցագործություն։
Սա հանգեցնում է պաշտպանության հնարավորությունների ընդլայնմանը, այսինքն՝ դատարանում պաշտպանության ավելի լայն շրջանակի։
Առաջին անգամ հանցանք կատարածների համար համակարգչում միայն 500–1000 մանկական պոռնոգրաֆիկ
պատկերների առկայությունն է հանգեցնում դատավճռի կասեցմանը։
499 լուսանկարի համար ձեզ սպասվում է միայն տուգանք։
Սոցիոլոգ Ռյուդիգեր Լաութմանը կոչ է արել սեռափոխման վիրահատության նվազագույն տարիքը իջեցնել մինչև 7 տարեկան։
Նա ներգրավված էր երեխաների և սեռականության մասին բրոշյուրի պատրաստման մեջ, որտեղ նշվում էր, որ երեխաների և
մեծահասակների միջև սեռականությունը «լայնորեն ընդունված» է։
Բեռլինում 2022 թվականի հոկտեմբերին բացվեցին երկու ԼԳԲՏ* մանկապարտեզներ՝ փոքր երեխաներին
«սիրո բազմազանության» մասին սովորեցնելու համար։
Բեռլինի գեյ խորհուրդը առաջարկել է նման մանկապարտեզների փորձնական ծրագիր, որի կազմում կան որոշ կասկածելի անհատներ, օրինակ՝ սոցիոլոգ
Ռյուդիգեր Լաութմանը, ով վերջին 40 տարիների ընթացքում բազմիցս քննադատվել է պեդոֆիլիայի վերաբերյալ իր վիճահարույց գրքերի համար։
Լաութմանը կոչ է անում փոքրամասնությունների շրջանում ոչ ավանդական հարաբերությունների նորմալացմանը։
Կանաչ կուսակցությունը միշտ եղել է Գերմանիայում պեդոֆիլիայի քրեականացման վերացման ամենախոշոր լոբբիստներից մեկը։
1980 թվականին իրենց առաջին քաղաքական հայտարարության մեջ Կանաչ կուսակցությունը կոչ արեց վերանայել Գերմանիայի քրեական օրենսգրքի
174-րդ և 176-րդ հոդվածները՝ խնամակալության տակ գտնվող անձանց նկատմամբ սեռական ոտնձգության և 14
տարին չլրացած երեխաների հետ սեռական շփման վերաբերյալ։
Մինչև 1993 թվականը նրանց պեդոֆիլիայի օրինականացման պահանջը պաշտոնապես չեղարկվեց և հանվեց կուսակցության նպատակներից։
1980-ականների կեսերին Կանաչ կուսակցությունը «պեդոֆիլների շարժման խորհրդարանական թևն» էր։
2015 թվականին Բեռլինի տարածաշրջանային դատարանի զեկույցը:
1980-ականներին և 1990-ականներին մայրաքաղաքի Քրոյցբերգ շրջանը ամբողջ պեդոֆիլային ցանցի կենտրոնն էր, որի հանցավոր անդամները
կանաչների կուսակցության նախորդ կազմակերպության անդամներ էին։
Մասնագետները նշում են 15 պեդոֆիլների և գրեթե 1000 զոհերի մասին։
Ֆրեդ Կարստը, Կանաչ կուսակցության անդամը, 1980 և 1995 թվականներին երկու անգամ դատապարտվել է երեխայի նկատմամբ
բռնության համար, սակայն մնացել է քաղաքականապես ակտիվ։
Կարստը կուսակցությունից հեռացավ միայն երկրորդ քրեական դատապարտումից հետո։
Այդ ժամանակ Կանաչների շարքում ընդգրկված էր նաև «Շվուպի» (BAG SchwuP) կազմակերպությունը, որը ջատագովում էր երեխաների հետ
հարաբերությունների նորմալացումը և հիմնադրվել էր Դիետեր Ուլմանի կողմից, ով հետագայում դատապարտվել է պեդոֆիլիայի համար։
Դանիել Կոն-Բենդիտը, Կանաչ կուսակցության համահիմնադիրը և Եվրոպական խորհրդարանի անդամը (1994–2014), 1975 թվականին հրատարակված «Մեծ
բազար» գրքում նկարագրել է երեխաների հետ իր անօրինական շփումները։ Այնուամենայնիվ, նրա հայտարարությունները երեխաների
հետ սեռական ակտերի մասին գերմանական դատախազության կողմից որևէ քրեական հետաքննության չեն հանգեցրել։
2008 թվականից հայտնի է, որ գոյություն ունի հիմնականում պակիստանցի մուսուլման տղամարդկանց մի հսկայական ցանց, 1997-ից մինչև 2013
թվականը՝ թմրանյութերով թունավորել, բռնաբարել, սեռական շահագործման ենթարկել կամ վաճառել են առնվազն 50 անգլիական
համայնքներում հարյուրավոր, հնարավոր է՝ հազարավոր անչափահաս տեղացի աղջիկների (11–16 տարեկան)։
Սակայն մեծ մասամբ երբեք որևէ ոստիկանական քննություն կամ դատապարտում չի եղել, քանի որ քաղաքական և
դատական համակարգերի որոշ ներկայացուցիչներ ծածկում էին գռումինգ-խմբերի դաժան գործողությունները։
Ինչպես մանրամասն բացատրում են հեղինակներ Սոմմերլադն ու ՄքՔելվին (2018), դպրոցական աղջիկները նախ օտարվել էին իրենց
ծնողներից, ապա առևանգվել, ներգաղթյալ տղամարդկանց կողմից ալկոհոլով և թմրանյութերով «թմրեցվել», և հետո բռնաբարվել։
Չնայած դպրոցական աղջիկների բռնի պոռնկության դեպքերը գրանցվել էին ոստիկանության հաշվետվություններում, ոստիկանությունը
սկզբում ծածկեց դպրոցական աղջիկների բռնաբարության բոլոր դեպքերը, քանի որ վախենում էր «ռասիստ» պիտակից։
Աղջիկները բնիկ (բրիտանական) եվրոպացիներ էին; ներգաղթյալ տղամարդիկ նրանց վերաբերվում էին որպես
ստորադաս արարածների և վատ վերաբերվում էին նրանց։
Համբուրգի ոստիկանության նախկին բարձր պաշտոնյան 2024 թվականին «Ճնշման դեմ պայքարի հիմնադրամին» հաստատել է, որ վերջին տարիներին
իր գրասենյակը բազմիցս ստացել է ուղիղ ցուցումներ երեխաների նկատմամբ սեռական հանցագործությունների թվերը նվազեցնելու
և չարաշահման զոհերից ցուցմունքներ չվերցնելու վերաբերյալ։
Ոստիկանության աշխատակցի գնահատմամբ՝ կառավարության ներկայացրած թվերը իրական թվերից 55–60%-ով պակաս են։
Նա կարծում է, որ առաջիկա տարիներին իրավիճակը կվատթարանա։
2022 թվականի օգոստոսին մարդու իրավունքների ակտիվիստ, ռեալիթի շոուի աստղ և դպրոցներում բուլինգի հարցերով խորհրդատու Կարստեն
Շտալը մեկնաբանել է Բադեն-Վյուրտեմբերգից 14-ամյա Այլինի սպանությունը՝ ասելով, որ Գերմանիան պեդոֆիլների, բռնաբարիչների և
մանկական պոռնոգրաֆիայի համար դրախտ է, և որ գերմանական դատարանները «հանցագործների իրավունքները
ավելի շատ կպաշտպանեն, քան երեխաների իրավունքները»։
Ստահլը կոչ է անում գերմանացի քաղաքական գործիչներին լուծել իրենց սեփական բնակչության և երկրի խնդիրները։
Բայդենի օրոք երեխաների թրաֆիքինգը եռապատկվել է ապաստան ստանալու օգնության և «բաց սահմանների
քաղաքականության» քողի տակ; մինչև 325,000 երեխա անհետացած է։
Ոչ միայն 16–17 տարեկան դեռահասներ, այլև փոքրիկ երեխաներ և մանկահասակներ (ամենափոքրը ընդամենը երեք ամսական)
տեղափոխվել են Մեքսիկայից Միացյալ Նահանգներ առանց իրենց ծնողների։
Կառավարության կամ հարկատուների գումարներով ֆինանսավորվող, օրինակ՝ MVM մասնավոր անվտանգության ընկերության նման
կոնտրակտորների միջոցով հազարավոր երեխաներ, օրինակ՝ Գվատեմալայից, բեռնատարներով տեղափոխվել են հավաքագրման կետեր։
Առողջապահության և մարդկային ծառայությունների դեպարտամենտի (HHS) աշխատակիցները այս երեխաներին վերցրին խնամքի տակ՝
հետագայում նրանց տեղավորելու համար խնամակալական ընտանիքներում։
10 օրվա ընթացքում առևանգված երեխաները, որոնք ոչ անգլերեն, ոչ իսպաներեն չէին խոսում և չէին ունեցել ոչ
նույնականացման քարտեր, ոչ անձնագրեր, ոչ ծննդյան վկայականներ, հանձնվեցին «ընտանիքի անդամներին»։
Այս ակնհայտ հարազատները չեն ենթարկվել որևէ նախնական ստուգումների, ըստ ամենայնի՝ տեղավորման գործընթացը ավելի արագ ավարտելու համար։
Ըստ Թարա Ռոդասի, որը նախկինում աշխատել է Առողջապահության և մարդկային ծառայությունների դեպարտամենտում,
այս «ազգականների» մեջ ընդգրկված էին նաև հանցավոր ցանցեր, բանդաներ և նույնիսկ մարդասպաններ։
Որոշ դեպքերում մեկ հասցեում տեղավորվել է մինչև 100 երեխա։
Առողջապահության և մարդկային ծառայությունների դեպարտամենտը (HHS) իր տվյալների բազաներում ուներ կոչված «ազգականների»
անուններն ու հասցեները, ինչպես նաև երեխաների լուսանկարները, սակայն դրանք չբացահայտեց անգամ դատարանի հրամանով։
Մինչև 325,000 անհետացած երեխաները անշուշտ հնարավոր կլիներ գտնել HHS տվյալների օգնությամբ։
2023 թվականին ամերիկացի լրագրող Հաննա Դրեյերը New York Times-ում երեք մասից բաղկացած
շարքում հաղորդել է 85 000 անհետացած երեխաների մասին։
Նա գրել է երեխաներին ապրանքի պես դիտող և նրանց մսի վերամշակման գործարաններում որպես մանկական աշխատողներ կամ, ավելի վատ դեպքերում,
օգտագործող մաքսանենգների խմբավորումների միջև կապերի մասին։
Ոչ դատական համակարգը, ոչ էլ քաղաքական գործիչները դրան արձագանքեցին։
Եզրակացություն:
«Մարդկության պատմության մեջ ամենամեծ հաջողության պատմությունը», ինչպես պատմաբան և մանկության հետազոտող Մայքլ
Հյութերը անվանում է ընտանիքը որպես համայնքային ձև, երեխաներին առաջարկում է առավելագույն պաշտպանություն։
Բայց մինչ պեդոֆիլները հանրության առջև ավելի ու ավելի պահանջում են մեր երեխաների նկատմամբ ավելի շատ իրավունքներ,
ընտանիքը՝ որպես անվտանգ տարածք, աստիճանաբար նսեմացվում և համակարգված կերպով զրկվում է իր իրավունքներից։
Միևնույն ժամանակ հանրային լրատվամիջոցները նվազագնահատում են պեդոֆիլիան և հանցագործներին ներկայացնում որպես իրական զոհեր։
Կառավարությունները մշակում են օրենքներ մանկական ամուսնության վերաբերյալ և ընդունում են մեղմացված
պատժաչափեր երեխաների դեմ կատարված հանցագործությունների համար։
Այս կերպ նրանք ապաքրեականացնում են նախորդ հանցագործությունները։
Ի պատասխան, ահազանգող ծնողներն ու մասնագետները քրեականացվում են։
Պետությունը, որը պետք է պաշտպաներ հասարակության ամենախոցելի անդամներին, ընդունում է օրենքներ անչափահասների ինքնորոշման
իրավունքի մասին և սեռականացնում է երեխաներին մանկապարտեզային տարիքից սկսած՝ իբր նրանց
ավելի լավ պաշտպանություն ապահովելու համար։
Բայց արդյոք նրանք իսկապես հոգ են տանում երեխաների պաշտպանության մասին՞
Այդ դեպքում էլ պետական գերատեսչությունները հարկատուների գումարների մեծ մասը ներդնում են համապատասխան «կրթական ծրագրերում»։
Սրանք սպառնում են խախտել մանկության առողջ զարգացումը սեռականացված և այժմ պոռնոգրաֆիկ բովանդակության հեղեղի միջոցով։
ԱՖԴ-ի պատգամավոր Նիկոլ Հոխշտը այն այսպես է ամփոփում։
"Երբ սեռը որպես զենք օգտագործում ես երեխայի դեմ, դու ոչնչացնում ես այդ երեխայի կյանքը։"
Դուք վերահսկում եք այս երեխային։ Այն վերածվում է քայլող զոմբիի։
18/19 տարեկանում այս մարդը չի կռվի անհատական ազատության, բոլորի համար արդարության, ոչ ընտանիքի, ոչ էլ սահմանադրության համար։
Երբ մարդը սեռական բռնության է ենթարկվում, նա վարվում է որպես կրիա՝ գլուխը քաշում է կեղևի մեջ։
Շահարկման ենթարկված մարդիկ անցնում են գոյատևման ռեժիմի։
Եկեք պաշտպանենք անշրջելիի պահպանությունը։
Սեռական ոտնձգությունները և երեխաների նկատմամբ հանցագործությունները քրեական հանցագործություն են։
Մութ ուժերը տիրում են աշխարհին
Ձգտելով իշխանության և փողի ճանկերով
Եգիպտոսից մինչև Հռոմ և մեր օրերը ստրկացումը
Սարսափ սերմանելով, պատերազմ սերմանելով, այդքան անարդարություն
Եվ կրկին ու կրկին մենք նույն եզրակացությանն ենք գալիս։
Կուսակցություն, քաղաքականություն, մեկը, ով պետք է օգնի մեզ
Մոռանալ մեր ներսում թաքնված ուժը
Մենք կարող ենք ամեն ինչ փոխել, արթնացեք։
Ասա ինձ հետ այսօր
Միայն իմ միջոցով, ոչ ոքի այլ միջոցով, մենք այստեղից դուրս կգանք։
Վերցրեք մեր դերը, որպեսզի ոչինչ մեզ չարգելակեր։
Եկեք միասին կռվենք։
Սա իմ աշխարհն է։
Սա իմ աշխարհն է, որի համար ես ապրում եմ։
Իմ ապագան, որի համար ես ձգտում եմ
Ամբողջ ստեղծածը միայն քեզ է սպասում
Եկեք վեր կենանք, ես վեր եմ կենում
Ամբողջ մութը այժմ լույս է դառնում
Ամբողջ չարը ընկնում է, գիշերը ճեղքվում է։
Բոլոր ստեղծածները թեթևացած շունչ են քաշում
Աստծո որդիները դուրս են գալիս մրցուղի