צווייציק יאָר צוריק האָט דער גרינדער פֿון Kla.TV, איבו סאַסעק, אין פילע פֿון זײַנע לעקציעס געווארנט וועגן
באַרבאַרישע צושטאַנדן אין דער געזעלשאַפֿט וואָס וואָלטן אויפֿטרעטן אויב מען וואָלט נישט אָפּשטעלן די טאַבוס.
אין זײַן לעקציע פֿון 2007 "זײַ געזונט, אינטעליגענץ," האָט ער בײַזונדער געווארנט קעגן אַ אַנטוויקלונג
וואָס אפילו ניט האַלט זיך בײַ אַטאַקעס אויף קינדער:
"איך וויל נאָר ווײַזן אַז וואָס פּאַסירט איצט איז עפּעס וואָס, נאָר אַ פּאָר יאָר צוריק, ווען מיר האָבן עס פאָרויסגעזאָגט,
וואָלט איר עס געהאַלטן גאָר אוממעגלעך צו טראַכטן."
אויב דאָס וועט נישט אויפגעהאַלטן ווערן, אויב מען וועט נישט נעמען קיין שריט צו קעגנווירקן עס, אויב מיר וועלן נישט אויף עפּעס
אַ אופֿן באַקומען די אַנטוויקלונג אונטער קאָנטראָל. די צײַט וועט קומען ווען אונדזערע קינדער וועלן ניט מער זײַן באַשיצט.
... עס וועט קומען צו דעם פּונקט, וווּ קינדער וועלן ווערן פֿרײַע ציל, פֿרײַע פּרײַ ."
צי האָט איוואָ סאַסעק דעמאָלט געביסן מער ווי ער האָט געקענט קײַען? וווּ שטייען מיר הײַנט?
די צאָל געמעלדענע פאַלן פֿון קינדער־סעקסועלער מיסברוך אין דײַטשלאַנד איז שטאַרק געשטיגן.
צווישן 2016 און 2023, איז די צאָל געמעלטע פֿאַלן פֿון באַזיצונג פֿון
קינדער־פּאָרנאָגראַפֿיע אין דײַטשלאַנד געשטיגן כּמעט אַכטפֿאַך .
יעדער האַלב שעה ווערט אַ קינד אין דײַטשלאַנד אַ קרבן פֿון געשלעכטלעכער מיסברוך, דורכשניטלעך 54 פּער טאָג.
פּעדאָפֿילן פֿאָדערן עפֿנטלעך אַז זייער ציעונג צו מינאָרן זאָל ווערן אנערקענט ווי אַ געשלעכטלעכע אידענטיטעט.
אויף דער וועבזײַט www.wir-sind-auch-menschen.de פּראָמאָווירט די פּעדאָפֿיל־לאָבי אָפֿן קינדער־פּאָרנאָגראַפֿיע
מיט קינסטלעכער אינטעליגענץ, קינדער־סעקס־פּופּעס און די אינטעראַקציע פֿון פּעדאָפֿילן מיט קינדער.
אין מאַרץ 2023 האָט דער דײַטשער קאָנסטיטוציאָנעלער געריכט דערקלערט, אַז דער פֿאַרבאָט אויף
קינדער־חתונה פֿאַרלעצט דעם גרונטגעזעץ פֿונעם לאַנד.
אין דער פאראייניקטער מלכות האָט אַ ריזיקע נעץ פֿון בעיקר פּאַקיסטאַנישע מוסולמענישע מענער במשך דעקאַדעס געגעבן דרוגס,
געוואַלדטאַטן, געשלעכטלעכע אויסנוצונג אָדער פארקויפֿט הונדערטער ביז טויזנטער
אונטער־אַלטע היגע מיידלעך אין לפּחות 50 ענגלישע קהילות.
אונטערן פֿריִערדיקן אַמעריקאַנער פּרעזידענט דזשאָו בײַדען, האָט די קינדער־האַנדלונג זיך דרײַפֿאַכיק פֿאַרגרעסערט אונטערן
פֿאַרשטעל פֿון אַסיל־הילף און דער "אָפֿענער גרענעץ־פּאָליטיק".
פּעדאָפֿיל־אינפֿלוסן דורכדרינגען אונדזערע אינסטיטוציעס, אונדזער בילדונגס־פּאָליטיק, אפילו אונדזער געזעץ. זיי ווילן
אונדז איבערצײַגן אַז קריטיקער פֿון פּעדאָפֿילן זײַנען מיזאַנטראָפּן און דערפֿאַר די אמתע קרימינאַלן.
די אויבן אויפגעציילטע אויסזאָגן זענען נאָר אַ קליינע זאַמלונג פֿון פאַקטן וואָס Kla.TV באקומט כּמעט יעדן טאָג.
די סימנים ווײַזן אַז קינדער זענען ניט מער זיכער אין קיין לאַנד אין דער וועלט.
עס זעט אויס אַז איוואָ סאַסעק האָט נישט איבערגעטריבן בכלל בערך צוואַנציק יאָר צוריק.
פּונקט דערקעגן האָט ער געווארנט קעגן דווקא דער סיטואַציע: אַז קינדער און זייערע עלטערן וואָלטן האָבן ווייניק אָדער גאָר קיין
געזעצלעכע באַשיצן און וואָלטן אַקטיוו ווערן נאָכגעיאָגט דורך די געזעצן און, ווי ער האָט עס אויסגעדריקט, דערקלערט "פֿרײַע שפּיל".
וויסלבלאָוער טאַראַ ראָדאַס איז געווען אַ לאַנג־יאָריקע פֿעדעראַלע עמפּלויערין בײַם דעפּאַרטמענט פֿאַר
געזונטהייט און מענטשלעכע דינסטן פֿון דער אַמעריקאַנער רעגירונג, און זי אילוסטרירט דאָס אַזוי קלאָר:
און דאָס איז די זאַך וואָס דער דורכשניטלעכער צוקוקער און די מערהייט מענטשן פשוט ניט פֿאַרשטיין.
אַז עס זענען בייזע מענטשן אין דער וועלט וואָס באַטראַכטן קינדער ווי סחורה.
און זיי נוצן זיי פֿאַר אַרבעט־האַנדל, סעקס־האַנדל און ערגער.
אויב איר האָט אַ קינד, קענט איר עס יעדן טאָג נוצן, עטלעכע מאָל אַ טאָג, און עס איז אַ שטענדיקער מקור פֿון הכנסה.
דאָס איז וואָס מענטשן דאַרפֿן פֿאַרשטיין, אַז עס זענען מענטשן וואָס טראַכטן אַזוי
עס ווערט איצט געפֿירט אַ מלחמה קעגן קינדער, און מענטשן דאַרפֿן זיך אויפֿכאַפּן און פֿאַרשטיין אַז מיר קענען לייזן דעם פּראָבלעם.
ווי אויף דער ערד האָט עס געקענט אַזוי ווערן?
אַ אַלגעמיינער ענטפֿער אויף דער פֿראַגע: דורך סאַלאַמי־טאַקטיקן.
מיט דער זייער סאָפיסטיצירטער לאַנג־טערמין־סטראַטעגיע זענען נײַע ווערטן, נאָרמען, ריכטליניעס און געזעצן ביסל בײַ
ביסל פֿאַר דער באַפעלקערונג פֿאַר פילע דעקאַדעס, אויב נישט יאָרהונדערטער, פאָרגעשטעלט געוואָרן.
די אינאָוואַציעס, רעגולאַציעס און טאַבו־ברעכן פֿון ניהיליזם האָבן געמוזט ווערן אויפגענומען אין נאָמען פֿון מענטשנרעכטן.
די וואָס האָבן געווארנט קעגן איבערגעטריבענע זינד און פארדאָרבעניש, זענען געווען און ווערן
נאָך הײַנט באַשמוצט און דערקלערט ווי מענטשנײַדער.
אָן קיין שום אורטייל, די לעגאַליזאַציע פֿון חתונה פֿאַר אַלע איז געווען דער ערשטער לעגאַלער שריט אין דער ריכטיקער ריכטונג.
אפילו דעמאָלט האָבן עקספּערטן געווארנט אַז די לעגאַליזאַציע וואָלט אונטערגראָבן די טראַדיציאָנעלע
דעפֿיניציע פֿון "חתונה" און "משפּחה", אפילו זייער עצם קיום.
אָבער די לעגאַליזאַציע האָט קלאָר געמאכט אַז מע קען פאָרלייגן נאָך פֿאָדערונגען אין נאָמען פֿון מענטשנרעכטן.
דערנאָך איז געקומען די לעגאַליזאַציע פֿון אַדאָפּציע־רעכטן פֿאַר אַלעמען, וואָס מיינט אַז אין דײַטשלאַנד קען מען נישט נאָר
שטיפֿקינדער פֿון גלײַך־געשלעכט־פּאָרן אַדאָפּטירן, נאָר פֿון 2017 אָן אויך קינדער וואָס זענען נישט פֿאַרבונדן מיט דער פּאָר.
דאָס איז מעגלעך אין די פארייניקטע שטאַטן זינט 2015.
די דאָזיקע לעגאַליזאַציע איז נישט געווען אָן אירע סכּנות, און עס זענען געווען אַלץ מער באַריכטן, ווי למשל דער פֿאָלגנדיקער
בײַשפּיל, וואָס איז דערשינען אין דער פּרעסע אין 2023:
דאָס פּאָרפֿאָלק פֿון דער LGBTQ רעגנבויגן־פּאָסטער, וו. און ז. זולאָק (אַטלאַנטאַ, פֿאַראייניקטע שטאַטן), האָט זיך מיט פֿרייד
פֿאַר פֿאָטאָגראַפֿיעס געשטעלט מיט זייערע צוויי אַדאָפּטירטע זין.
אָבער שפּעטער איז אַרויסגעקומען, אַז די צוויי קינדער־וואַרטונגען זענען געוואַלדט געוואָרן דורך זייערע "הומאָ־טאַטעס".
די מיסברויך־סצענעס זענען געפילמט און פֿאַרשפּרייט געוואָרן אויף דער אינטערנעץ, אַזוי אַז די צוויי יינגלעך קענען דערנאָך
ווערן אויסגעלאָזט צו אַנדערע "הומאָסעקסועלע פּעדאָפֿילן".
דעם 1טן נאָוועמבער 2024 וועט אין דײַטשלאַנד אַרײַן אין קראַפֿט דער געזעץ פֿון זעלבסטבאַשטימונג, "זעלבסטבאַשטימונג פֿאַר אַלע".
רעקלאַמע־קאַמפּאַניעס אין די מעדיע און אינטערדיסציפּלינאַרישע סעקס־בילדונג־קלאַסן מאַכן קינדער אַלץ
מער קינסטלעך באַוווסט פֿון זייערע סעקסועלע ברירות.
סעקסאָלאָגין אַגלאַדזשאַ שטירן רעדט וועגן אַ טראַנסדזשענדער־הייפּ וואָס מעדיציניש ניט קען ווערן דערקלערט.
עקספּערטן ווי דער קינדער־ און יוגנט־פּסיכיאַטער אַלעקסאַנדער קאָרטע האָבן באַמערקט אַ צוגענומען צאָל שולקינדער וואָס
גלייבן אַז זיי זענען געבוירן געוואָרן אין דעם פאַלשן גוף, אָן אַז דאָס מוז זײַן אַ טראַנססעקסועלע אַנטוויקלונג.
דערפֿאַר זענען אַ סך דאָקטוירים קריטיש דערפֿון.
זיי וואָרענען אַז אין דער צוקונפֿט וועלן טויזנטער טינעידזשערס אָן אַ סטאַבילער אידענטיטעט, אָבער דערמוטיקט דורך דער נײַער
אידענטיטעט־קאַרטל אין זייערע קעשענע, אויך פֿאָדערן און דורכפֿירן מעדיצינישע געשלעכט־איבערבײַטונג, אָן
אַפֿילו פֿון ווײַטנס צו פֿאַרשטיין די ערנסטע קאָנסעקווענצן.
אָבער יעדער מענטש וואָס איז 14 יאָר אַלט אָדער עלטער קען טוישן זײַן געשלעכט־אײַנטראָג און נאָמען
אָן אַ פסיכאָלאָגישער אָדער מעדיצינישער אָפּשאַצונג.
אַ טאַבו וואָס פריער האָט אויסגעזען אומדענקבאַר!
צי זענען אונדזערע קינדער אין סכּנה?
אגב, מיר האָבן אויך קינדער־חתונות אין שווייץ.
עס זענען אויך לעגאַליזירטע (לעגאַל דערלויבטע) קינדער־חתונות. עס איז שווער צו גלייבן, אָבער דאָס איז אמת.
האָט דערקלערט דער שווייצער אַדוואָקאַט הערמאַן ליי אין אַן אינטערוויו מיט Kla.TV .
אין מערץ 2023, האָט דער דײַטשער קאָנסטיטוציאָנעלער געריכט דערקלערט, אַז דער פֿאַרבאָט אויף
קינדער־חתונה פֿאַרלעצט דאָס גרונטגעזעץ פֿונעם לאַנד.
אַ מיטגליד פֿון דער דײַטשער פּאַרלאַמענט האָט אַנטפּלעקט אינפֿאָרמאַציע וועגן די פּלענער פֿון דער רעגירונגס־קאָאַליציע
צו לעגאַליזירן געשלעכטלעכע אַקטן מיט קינדער.
ער האָט געזאָגט, אַז די מיטלען זאָלן ווערן פאָרגעשטעלט די דײַטשישע בירגער ווי "אַ נויטיקער שריט צו באַטראַכטן די קולטורעלע
טראַדיציעס פֿון מיגראַנטן, ספּעציעל די פֿון אַראַבישע לענדער".
דער דעפּוטאַט האָט אונטערגעשטראָכן, אַז דאָס איז נישט געווען קיין פּלוצעמדיקער באַשלוס, נאָר אַ שטייַגעווייַזער
פּראָצעס, וואָס האָט זיך אַנטוויקלט איבער עטלעכע יאָר.
די וועבזײַט "wir-sind-auch-menschen.de" שטיצט אָפֿן די גלייכע באַהאַנדלונג פֿון פּעדאָפֿילן
מיט האָמאָסעקסואַלן אָדער טראַנסגענדער־מענטשן.
דער טענאָר: פּעדאָפֿיליע איז נישט קיין קרענק, נאָר אַ סעקסועלע פּרעפֿערענץ און לעסאָף די גאַנץ נאָרמאַלע זאַך אין דער וועלט.
די אָפּעראַטאָרן האַלטן די געזעלשאַפֿט גלײַך פֿאַראַנטוואָרטלעך, אויב פּעדאָפֿילן קענען ניט מער קאָנטראָלירן
זייערע געשלעכטלעכע נטיות און דערפֿאַר ווערן פאַרברעכער.
דערצו ווערט רעקאָמענדירט רעגולערער קאָנטאַקט מיט קינדער – ווי אַ מין פּרעווענטיווע טעראַפּיע וואָס קען "ווערן
עפּעס פּאָזיטיוו סײַ פֿאַרן פּעדאָפֿיל, סײַ פֿאַרן קינד".
אין די נידערלאַנדן האָט די פּעדאָפֿיל־פּאַרטיי "פּאַרטיי פֿאַר צדקה, פֿרײַהייט און פֿאַרשיידנקייט" (PNVD), געגרינדעט
אין 2006, פּרוּווט צו שטיצן די לעגאַליזאַציע פֿון סעקס צווישן דערוואַקסענע און קינדער פֿון צוועלף יאָר און העכער.
זי האָט אויך גערופֿן צו לעגאַליזירן דעם באַזיצן פֿון קינדער־פּאָרנאָגראַפֿיע.
איוואָ סאַסעק האָט שוין אין 2007 געווארנט:
" זיי רופן עפנטלעך צו נידערן דעם עלטער פֿון צוזימונג פֿאַר קינדער צו 12."
מיט דער עפֿנטלעכער דערקלערונג אַז דאָס איז נאָר דער ערשטער שריט אין אונדזער פּאַרטיי־פּראָגראַם, זאָל
די עלטער פֿון צוזימונג אינגאַנצן אָפּגעשאַפֿט ווערן.
דאָס מיינט אַז דו קענסט זיצן אויף אַ קינד אויב דו ווילסט, ערשט בײַ צוועלף און דאַן גאָר פאַרשוווּנדן, אפילו אַ נײַגעבוירן.
זיי פֿאָדערן דאָס אין דער עפֿנטלעכקייט, פֿאַרשטייסטו?
און אַרײַנגערעכנט אין דער פּאַרטיי־פּראָגראַם איז זאָאָפֿיליע, וואָס פריער איז געווען באַקאַנט ווי סאָדאָמי,
דאָס הייסט געשלעכטלעכע באַציִונגען אָדער זינד מיט חיות.
אין דער זעלביקער פּראָגראַם רופן זיי צו לעגאַליזירן בעסטיאַליטעט.
און ווען איך האָב דאָס צום ערשטן מאָל געהערט, האָב איך געמיינט אַז איך וועל האָבן אַ האַרצ־אַטאַק.
אַזוי, די פּאַרטיי וואָס שטעלט צונויף אַזאַ פּראָגראַם, איז איצט געשיצט דורך געזעץ.
אין אַנדערע ווערטער, אויב דו שטייסט איצט אין האָלאַנד און רעדסט קעגן פּעדאָפֿיליע, מוזסטו דערוואַרטן צו ווערן באַשטראָפֿט. מען
וועט דיך זען ווי דעם פאַרברעכער, ווי דעם קרימינעל. אפילו איצט!
ווי ווערט אַ טאַבו געזעלשאַפֿטלעך אָנגענומען?
דורך שטאַרק פֿאָדערונגען:
MAP שטייט פֿאַר "מינאָר־אַטראַקטירטע פּערזאָן", דאָס הייסט "אַ מענטש וואָס איז אַטראַקטירט צו מינאָרן".
דאָס ווערט גענוצט דורך פילע פּעדאָפֿילן ווי אַ נײַע זעלבסט־צוגעשרייבונג.
די ענגלישע און אומשולדיק־קלינגענדיקע אַבריוויאַטור ווערט גענוצט דורך אינטערעס־גרופּעס צו פאָרשטעלן פּעדאָפילן
אין אַ קרבן־ראָלע און ביסלעכווײַז פֿאַרבעסערן זייער בילד.
כמעט אומבאמערקט, האָט דער טערמין זיך אַרײַנגעפֿונען אין פּאָליטישן און אַקאַדעמישן דיסקורס.
פּראָ-פּעדאָפֿיל וועבזײַטן מאָלן אַ בילד פֿון אַ צדיקן פּעדאָפֿיל וואָס וואָלט קיינמאָל נישט געשעדיקט קיין קינד.
די אינפֿאָרמאַציע־בראָשור "די שלײַכנדיקע פּעדאָפֿיליזאַציע" (די קריכנדיקע פּעדאָפֿיליזאַציע) פֿון דעמופֿאַראַלע שטייט:
עס זענען זיכער מענער אַזוי. אָבער עס זענען אויך אומצאָליקע אַנדערע וואָס קאַנסומירן מאַטעריאַל פֿון
קינדער־מיסברויך אָדער זיך אַליין מיסברויכן קינדער.
מיט זייער אייגענעם MAP-פֿאָן, האָבן פּעדאָפֿיל-אַקטיוויסטן אויך אָנטיילגענומען אין אַן LGBT*-דעמאָנסטראַציע אין
קעלן אין יולי 2022, באַקאַנט ווי קריסטאָפֿער סטריט דיי.
"די שטענדיקע אויסברייטערונג פֿון דעם ציל פֿון אַזעלכע געשעענישן זעט איצט אויס צו דערװעקן ווײַטערדיקע
באַגערן," האָט געזאָגט דער AfD־פּאַרלאַמענט־מיטגליד טריטשלער .
זיי האָבן געפֿאָדערט אַז זייער ציעונג צו מינאָרן זאָל ווערן אָנערקענט ווי אַ געשלעכטלעכע אידענטיטעט.
זיי האָבן גענוצט דעם אַקראָנים LGBTIQ+P און גערופֿן צו דער "אָפֿיציעלער אַרײַננעמונג
פֿון פּעדאָפֿילן" אין דער LGBT* באַוועגונג:
מיר פֿאָדערן אַז פּעדאָפֿיל זאָל אָפֿיציעל אַרײַנגערעכנט ווערן אין דער באַצייכענונג פֿון
מענטשן מיט ניט־טראַדיציאָנעלער אָריענטאַציע.
פּעדאָפֿיליע איז אַ באַזונדערע סעקסועלע אידענטיטעט און דערפֿאַר זאָל זי אויך ווערן באַשיצט דורך אַרטיקל 3 פֿון דער גרונט־געזעץ.
די אינפֿאָרמאַציע־בראָשור פֿון DemoFürAlle גייט ווײַטער און זאָגט: "עמאָציאָנעלע מעשׂיות וועגן יחידים העלפֿן
אַ אַקטיוויסטישע באַוועגונג פּעדאָפֿיליע צו טריוויאַליזירן און זי פֿון אויסשליסונג צו באַפֿרײַען."
למשל, אין דעם פּראָגראַם "אונטער קאָנטראָל – ווי פּעדאָפֿילן לעבן מיט זייערע נייגונגען" אויף דער
עפֿנטלעכער ראַדיאָ־סטאַנציע דײַטשלאַנדפֿונק (DLF).
אין דעם ווערן פּעדאָפֿילן פאָרגעשטעלט ווי שטאַרק־ווילעדיקע קעמפֿער, וואָס האָבן זייערע נייגונגען אונטער קאָנטראָל.
דער אַרטיקל טריוויאַליזירט פּעדאָפֿיליע דורך באַשרײַבן זי ווי אַ "סעקסועלע פּרעפֿערענץ" וואָס "ווײַכט אָפּ פֿון דער נאָרמע".
דרײַ פּעדאָפֿילן מענער ווערן געשילדערט אויף אַ סענסיטיוון און פֿאַרשטענדענדיקן אופֿן .
אין אויגוסט 2023, האָט DLF בראָדקאַסט אינטערוויוען מיט "דערפֿאַרענע פּעדאָפֿילן", וואָס האָבן אַנטפּלעקט די "הרקולעישע
מאמצות וואָס מען דאַרף צו באַגרענעצן זייערע נייגונגען".
אין דער זעלבער צײַט האָבן עטלעכע פֿון די באַפֿרעגטע געזאָגט, אַז צוליב דער נאַטור פֿון זייער אַרבעט
זענען זיי "אין שטענדיקן קאָנטאַקט מיט מינדעריעריקע".
לויט אינפֿאָרמאַציע פֿון דעם "פֿאָנד צו באַקעמפֿן רעפּרעסיע" , האָט די DLF זיך אין דער דאָזיקער טראַנסמיסיע אַרויסגערעדט קעגן אַ
פֿאַרווער אויף קינדער־ און בייבי־סעקס־ליאַלקעס, ווײַל דאָס וואָלט אויסגעמאַכט אַ "גראָבער
פֿאַרלעצונג פֿון די רעכט פֿון פּעדאָפֿילן".
אָבער דער אָריגינעלער מקור וואָס איז פֿאַרבונדן מיט דער אויסזאָג איז שוין אָפּגענומען געוואָרן פֿון דער ARD מעדיע־ביבליאָטעק.
אין 2021 האָט די "קרומע 13", אונטער דער פֿירונג פֿון דיטער גיזעקינג, אַרײַנגעגעבן אַ פּעטיציע מיטן טיטל
"קינדער־רעכט און סעקסועלע אידענטיטעט אינעם גרונטגעזעץ" צום בונדעסטאַג, פֿאָדערנדיק די דעקרימינאַליזאַציע פֿון פּעדאָפֿיליע.
דורך אָנערקענען דאָס "רעכט פֿון קינדער" צו "סעקסועלער אידענטיטעט", ווערט פּעדאָפֿיליע
אָנגעזען ווי נאָך אַ "סעקסועלער אידענטיטעט".
די "קרומע 13" איז געגרינדעט געוואָרן אין 1993 און קעמפֿט פֿאַר דער לעגאַליזאַציע פֿון דער פּראָדוקציע, באַזיצונג און
פֿאַרשפּרייטונג פֿון קינדער־פּאָרנאָגראַפֿיע און פֿאַר דער דעקרימינאַליזאַציע פֿון
סעקסועלן קאָנטאַקט צווישן דערוואַקסענע און קינדער.
דיטער גיזעקינג, אַ באַקאַנטער פּעדאָפיל־לאָביסט און גרינדער פֿון "קרומע 13", איז אין 1996 פֿאַרמשפּט געוואָרן
אויף אַכצן חדשים תּפֿיסה פֿאַרן אָפּערירן אַ פּאָסט־באַשטעלונג־דינסט פֿון קינדער־פּאָרנאָגראַפֿיע.
אין 2003 איז ער ווידער פֿאַרמישפּט געוואָרן פֿאַר פֿאַרשפּרייטן קינדער־פּאָרנאָגראַפֿיע אויפֿן אינטערנעץ.
אין קאַליפאָרניע איז אין 2020 אויפֿן איניציאַטיוו פֿונעם האָמאָסעקסועלן סענאַטאָר סקאָט ווינער אַ געזעץ אָנגענומען
געוואָרן, וואָס דערקענט אונטער געוויסע אומשטענדן נישט קיין פּעדאָפֿיל ווי אַ סעקס-פֿאַרברעכער, אויב דער עלטער-אונטערשייד
צווישן דעם פֿאַרברעכער און דעם קרבן איז צען יאָר אָדער ווייניקער.
עס זאָל זײַן קלאָר, אַז אין פאַלן פֿון מיסברוך איז בלויז די עלטער פֿון דעם קינד וויכטיק, נישט דער עלטער־אונטערשייד.
דורך באַשולדיקן און קרימינאַליזירן קריטיקער.
ווי שוין דערמאָנט, די פּעדאָפֿיל־וועבזײַט "wir-sind-auch-menschen.de" (מיר זײַנען אויך
מענטשן) באַשולדיקט די אַלגעמיינע ציבור ווען פּעדאָפֿילן קענען נישט קאָנטראָלירן זייערע דראַנגען.
זייער פֿאָדערונג: די געזעלשאַפֿטלעכע פֿאַרדאַמונג פֿון געשלעכטלעכע אַקטן מיט קינדער זאָל נישט ווערן אויסגעשפּרייט
אויף מאַטעריאַלן, אין וועלכע קיין קינדער ווערן נישט געשעדיקט.
צי וואָלטן אַזעלכע "מאַטעריאַלן" דאַן מסתּמא געווען די געבעטענע פּופּעס אין דער פֿאָרעם פֿון קינדער אָדער
בייביס, אָדער פּאָרנאָגראַפֿישע אויפֿשטעלן פֿון קינדער דורך קינסטלעכע אינטעליגענץ, אאַז"וו?
דער פאקט אַז אַזעלכע זאַכן נאָר פֿאַרשטאַרקן דעם דראַנג צו דערלעבן די פֿאַנטאַזיעס "אין אמתן לעבן" שפּעטער אָדער פריער,
ווײַל די אַזוי גערופענע "מאַטעריאַלן" זענען ניט מער גענוג, איז מסתּמא די אומפֿאַרמיידלעכע קאָנסעקווענץ,
האָט דער אויספֿאָרשער־זשורנאַליסט רייטשוסטער באַשלאָסן.
ער ציטירט ווייטער די פּעדאָפיל־וועבזײַט: "... אַ פּעדאָפיל־נייגט קען מען נישט טוישן, דערפֿאַר מוזן פּעדאָפילן געפֿינען אַ וועג צו
האַנדלען דערמיט – אידעאַלערװײַז אַזוי אַז מען רעספּעקטירט די רעכטן פֿון אַנדערע און איז געזונט פֿאַר זיך אין דער
זעלביקער צײַט. עס איז וויכטיק אַז פּעדאָפילן האָבן געלעגנהייטן דאָס צו טאָן און אַז נישט יעדער אָפּציע ווערט קרימינאַליזירט."
רייטשוסטערס באַמערקונג דערצו: "די פֿאָרמולירונג אַז נאָר 'אין דעם בעסטן פאַל' קען מען געפֿינען אַ וועג צו
באַהאַנדלען אייגענע נייגונגען און דערבײַ באַשיצן די רעכטן פֿון אַנדערע, שיינט כּמעט זיך אַליין אויסצודריקן."
אין דעם פּראָגראַם "ווען אַ זשורנאַליסט קוקט צו ווייַט הינטערן האָריזאָנט" , האָט Kla.TV אַרויסגעגעבן אַ גאַנץ
סעריע עדות־באַריכטן פֿון זשורנאַליסטן און אַנדערע פאַכמענטשן.
זיי האָבן מצליח געווען צו אַנטדעקן גאַנצע פּעדאָפיל־רינגען.
די מענטשן זענען אונטערגעשטעלט געוואָרן אומצאָליקע אַקטן פֿון העראַסמענט, מיסברויך, די אַרויסנעמונג פֿון זייערע אייגענע קינדער,
באַשולדיקונגען אין פֿאַרברעכן און, ניט צו פאַרגעסן, דראָונגען קעגן זייער לעבן, אַרײַנגערעכנט פֿון דער ריכטערשאַפֿט אַליין.
דער אויבן דערמאָנטער מיטגליד פֿון פּאַרלאַמענט בערנדט האָט באריכטעט: " די פּובליקע פּראָקוראַטור האָט זיך אויף מיר
געוואָרפֿן . ווי באַלד איך האָב אָנגעהויבן נעמען נעמען אין דעם פּעדאָפילן־סווואַם און זײַנע
שפּילערס, בין איך געוואָרן אַ ציל פֿאַר פּעדאָפילן."
אַנדערע קריטיקער זענען געווען און ווערן נאָך שטענדיק באַצייכנט ווי מיזאַנטראָפּן, האָמאָפֿאָבן, רעכטס־ווינגערס און
אַנטיסעמיטן, ווען זיי ווארענען וועגן די לויפנדיקע אַנטוויקלונגען און די ברוטאַליזירונג פֿון דער געזעלשאַפֿט.
דער אמעריקאנער טעלעוויזיע־פּרעזענטער טאַקער קאַרלסאָן האָט געמאכט די פאלגנדיקע דערקלערונג:
די מעדיע האָבן נישט קיין אינטערעס צו באַריכטן וועגן דער סעקסואַליזאַציע פֿון קינדער.
זייער אינטערעס ליגט אין צו פֿאַרניכטן יעדן וואָס קלאָגט וועגן דער סעקסואַליזאַציע פֿון קינדער אָדער אפילו באַמערקט עס.
דורך סעקסואַליזאַציע אין קינדשאַפֿט
קינדער ווערן סעקסואַליזירט אין אַ שטענדיק פריערדיקן עלטער.
"סעקס-בילדונג פֿאַר דיווערסיטעט" און "קווער-בילדונג" האָבן שוין לאַנג געפֿונען זייער וועג אין קינדערגאַרטנס און שולן.
בײַם ערשטן בליק קלינגט דאָס טאָלעראַנט און קאָסמאָפּאָליטיש, אָבער עס איז באַזירט אויף געפערלעכע
טעאָריעס, אַנטוויקלט דורך פּעדאָפֿילע פֿאָרפֿאַדערס .
ווי קלאַ.טיווי האָט שוין דערוויזן אין אַ סך פּראָגראַמען מיט הילף פֿון עקספּערטן, ווערט די געזונטהייט פֿון קינדער געשטעלט אין
אַ ריזיקן ריזיק, ווײַל קינדער זענען נישט עמאָציאָנעל און נישט גענוג פיזיש דערוואַקסן צו פֿאַרשטיין דעם מין סעקס-בילדונג.
די באַשיצנדיקע סביבה וואָס קינדער־הייזער און שולן זאָלן צושטעלן, ווערט אונטערגעגראָבן, ווײַל
געשלעכטלעכע אַטאַקעס פּאַסירן שוין צווישן קינדער.
דערצו זענען עלטערן שטאַרק באַגרענעצט אין זייער רעכט צו דערציִען זייערע קינדער, ווײַל אַלץ איז מאַנדאַטאָריש און באַגלייט מיט
פֿאַרשיידענע דראָונגען, אַרײַנגערעכנט די אָפּנעמונג פֿון קינדער.
דערמאָנונג: די WHO־סטאַנדאַרטן רופן פֿאַר לכאורה "עלטער־פּאַסיקע" סעקס־בילדונג אין די פאלגנדיקע עלטער־גרופּעס:
0–4 יאָר פֿון פֿריִער קינדשאַפֿט מאַסטורבאַציע, "שפּילן דאָקטער"
4–6 יאָר האָמאָסעקסואַליטעט, געשלעכטלעכע געפילן (לוסט, אויפֿרײַזונג)
6–9 יאָר קאָנטראַצעפּציע, געשלעכט־באַציִונגען
9–12 יאָר געשלעכט, באַגער, מאַסטורבאַציע, אָרגאַזם
12–15 יאָר געשלעכט־אידענטיטעט און סעקסועלער אָריענטאַציע
15 און עלטער טראַנסאַקטיאָנעלער סעקס, פּאָרנאָגראַפֿיע, סעקסועלער אַדיקטיאָן, פֿאַרשיידענע סעקסועלע התנהגויות
דעמאָפֿוראַלע שטייט אין דער אויבן דערמאָנטער בילדונגס־בראָשור: "געשלעכטלעכע קינדער זענען אַן עלדאָראַדאָ פֿאַר פּעדאָפֿילן."
אָבער סעקסואַליזאַציע לאַגערט זיך נישט נאָר אין פינצטערע ווינקלען פֿון דער אינטערנעץ, נאָר אויך אין
אויסערלעך באַשיצטע ערטער ווי שולן און קינדער־פּלעגעס.
דע גראַאַף זאָגט עס אַזוי: "דאָס איז נישט וועגן אויפצוהייבן אָדער לערנען אַ קינד."
פֿאַר די דערוואַקסענע וואָס זיך באַטייליקן אין סעקסואַליטעט און סעקס מיט קינדער, איז דאָס קינד נאָר אַ געצייַג.
ווי דאָס שאַדט דעם קינד איז גאָר אומבאַטײַטיק, באַטאָנט דער דעפּוטאַט.
עס איז גאָר אומאַננעמבאַר אַז אַזעלכע מענטאַל געשעדיגטע מענטשן פֿירן אָרגאַניזאַציעס, רעגירונגען אָדער אינסטיטוציעס וואָס
באַשטימען די פאָרעם פֿון דער געזעלשאַפֿט, און אַז זיי מיסברויכן די אַנטוויקלונג פֿון אַ קינד צו רעכטפֿערטיקן
זייער אייגענעם דעפֿאָרמירטן באַגער נאָך קינדער־סעקס.
צי באַשיצן רעגירונגען און דער יוסטיץ־סיסטעם אונדזערע קינדער?
יאָוויצאַ יאָוויץ, געזעלשאַפֿט־וויסנשאַפֿטלער און מיטגליד פֿון דער דײַטשער צענטער־פּאַרטיי, האָט באַמערקט דעם פּראָבלעם
פֿון פּעדאָפֿיל־אַטאַקעס און אונטערגעשטראָכן, אַז דער איצטיקער אומגענוגנדיקער סיסטעם צו באַשיצן קינדער רעגולער פֿאַלט דורכ.
ער האָט געזאָגט אַז עס איז נישט אומגעוויינטלעך אַז מענטשן וואָס האָבן אין דער פאַרגאַנגענהייט געהאַט פּראָבלעמען מיטן געזעץ
צוליב סעקסועלער האַראַסמענט פֿון מינאָרן, באַקומען שטעלעס אין בילדונגס־אינסטיטוציעס פֿאַר קינדער, אַרײַנגערעכנט קינדער־קראַכער.
אין תּמורה וועלן די געזעצן צו באַקעמפן פּעדאָפֿיל־אַטאַקעס נישט ווערן פֿאַרשטרענגט.
דעם 16טן מײַ 2024 האָט דער דײַטשער בונדעסטאַג אָנגענומען אַ באַדײַטנדיקע ענדערונג צו סעקציע 184ב פֿונעם שטראָפֿגעזעץ.
דאָס האָט פֿאַרקלענערט די מינימאַלע שטראָף פֿאַר פֿאַרשפּרייטן קינדער־פּאָרנאָגראַפֿיע פֿון איין יאָר אויף זעקס
חדשים, און פֿאַר בלויזן פֿאַרמאָגן אויף דרײַ חדשים תּפֿיסה.
דורך נידעריקער מאַכן די מינימאַלע שטראף, איז דער באַזיצן פֿון קינדער־פּאָרנאָגראַפֿיע איצט
אומקלאַסיפֿיצירט ווי אַ קלענערע עבירה אַנשטאָט אַ שווערע עבירה.
דאָס פֿירט צו פֿאַרברייטערטע פֿאַרטיידיקונג־אָפּציעס, דאָס הייסט מער שפּיל־פּלאַץ פֿאַר דער פֿאַרטיידיקונג אין געריכט.
פֿאַר ערשטע־מאָל־פֿאַרברעכערס, בלויז 500–1000 קינדער־פּאָרנאָגראַפֿישע בילדער אויף דעם
קאָמפּיוטער פֿירן צו אַ אויפֿגעהויבענער שטראף.
מיט 499 בילדער, באַקומסטו נאָר אַ געלטשטראף.
סאָציאָלאָג רודיגער לאַוטמאַן האָט גערופֿן צו נידערן די מינימום עלטער פֿאַר סעקס־ריאַססיגנאַציע־אָפּעראַציע צו 7 יאָר.
ער האָט זיך באַטייליקט אין דער פּראָדוקציע פֿון אַ בראָשור וועגן קינדער און סעקסואַליטעט, וואָס האָט געזאָגט אַז סעקסואַליטעט
צווישן קינדער און דערוואַקסענע איז "וויידלי אַקצעפּטירט".
אין בערלין, זענען אין אָקטאָבער 2022 געעפֿנט געוואָרן צוויי LGBT* קינדער־קינדערגערטנער, כּדי צו לערנען
יונגע קינדער וועגן דער "פֿאַרשיידנקייט פֿון ליבע".
אַ פּילאָט־פּראָיעקט פֿאַר אַזעלכע קינדער־הייזער איז פֿאָרגעלייגט געוואָרן דורך דעם בערלינער הומאָ־ראַט, וואָס האָט אין זײַנע רייען
עטלעכע צווייפֿלדיקע פּערזאָנען, ווי דער סאָציאָלאָג רודיגער לאַוטמאַן, וואָס איז שוין 40 יאָר שטאַרק קריטיקירט
געוואָרן פֿאַר זײַנע קאָנטראָווערסיעלע ביכער וועגן פּעדאָפֿיליע.
לאוטמאן רופט צו נאָרמאַליזירן ניט־טראַדיציאָנעלע באַציִונגען צווישן מינאָרן.
די גרינע פּאַרטיי איז שטענדיק געווען איינע פֿון די גרעסטע לאָביסטן פֿאַר דער דעקרימינאַליזאַציע פֿון פּעדאָפֿיליע אין דײַטשלאַנד.
אין זייער ערשטן פּאָליטיק־דערקלערונג אין 1980 האָט די גרינע פּאַרטיי גערופן צו אַ רעוויזיע פֿון אַרטיקלען 174 און 176 פֿון
דעם דײַטשן קרימינאַל־קאָדעקס – סעקסועלער מיסברוך פֿון אונטערוואָרפֿענע און
סעקסועלער קאָנטאַקט מיט קינדער אונטער 14 יאָר.
עס איז נישט געווען ביז 1993 אַז זייער פאָדערונג צו לעגאַליזירן פּעדאָפֿיליע איז פֿאָרמעל אָפּגעשטעלט
און אַרויסגענומען פֿון די צילן פֿון דער פּאַרטיי.
אין מיטן 1980ער יאָרן איז די גרינע פּאַרטיי געווען דער פּאַרלאַמענטאַרישער פֿליגל פֿון דער פּעדאָפֿיל־באַוועגונג.
אַ באַריכט פֿון דעם בערלינער געגנט־געריכט אין 2015:
אין די 1980ער און 1990ער יאָרן איז דער קרויצבערגער דיסטריקט פֿון דער הויפּטשטאָט געווען דער צענטער פֿון אַ גאַנצער פּעדאָפֿיל־נעץ,
וווּ די קרימינעלע אַקטיאָרן זענען געווען מיטגלידער פֿון דער פֿאָרגייער־אָרגאַניזאַציע פֿון דער גרינער פּאַרטיי.
עקספּערטן רעדן וועגן 15 פּעדאָפֿילן און כּמעט 1,000 קרבנות.
פֿרעד קאַרסט, אַ מיטגליד פֿון דער גרינער פּאַרטיי, איז צוויי מאָל פֿאַרמישפּט געוואָרן פֿאַר קינדער־מיסברוך
אין 1980 און 1995, אָבער איז פּאָליטיש אַקטיוו געבליבן.
קאַרסט האָט די פּאַרטיי נאָר פֿאַרלאָזט נאָך אַ צווייטער קרימינעלער פֿאַרמישפּעטונג.
אין יענער צײַט האָבן די גרינעס אויך אַרײַנגענומען די אָרגאַניזאַציע שוּפּי (BAG SchwuP), וואָס האָט געשטיצט די
נאָרמאַליזירונג פֿון באַציִונגען מיט קינדער און איז געגרינדעט געוואָרן דורך דיעטער אולמאַן, וואָס
שפּעטער איז באַשולדיקט געוואָרן אין פּעדאָפֿיליע.
דניאל קאָן-בענדט, מיטגרינדער פֿון דער גרינער פּאַרטיי און מיטגליד פֿון דער אייראָפּעישער פּאַרלאַמענט (1994–2014), האָט אין זײַן
בוך "דער גרויסער באַזאַר", אַרויסגעגעבן אין 1975, באַשריבן זײַנע אומלעגאַלע קאָנטאַקטן מיט קינדער. אָבער זײַנע אויסזאָגונגען
וועגן געשלעכטלעכע אַקטן מיט קינדער האָבן נישט געפֿירט צו קיין קרימינעלער אויספֿאָרשונג דורך די דײַטשישע יוסטיץ.
זינט 2008, איז באַוווּסט אַז אַ ריזיקע נעצווערק פֿון דער עיקר פּאַקיסטאַנער מוסולמענישע מענער, צווישן 1997 און 2013, אין לפּחות
50 ענגלישע קהילות, הונדערטער, מעגלעך אפילו טויזנטער, אונטער־עלטערדיקע היגע מיידלעך (אין עלטער
פֿון 11–16) זענען באַדראָגט, געוואַלדטאַט, סעקסועל אויסגענוצט אָדער פארקויפֿט געוואָרן.
אין רובֿ פֿאַלן, אָבער, זענען קיינמאָל נישט געווען קיין פּאָליציי־אונטערזוכונגען אָדער פֿאַרמישפּעטונגען, ווײַל
טיילן פֿון די פּאָליטישע און געריכטלעכע סיסטעמען האָבן פֿאַרדעקט די גרויזאַמע אַקטיוויטעטן פֿון די גרומינג־באַנדעס.
ווי די מחברים סאָמערלאַד און מקקעלווי (2018) האָבן אין דעטאַל דערקלערט, זענען די שולמיידלעך ערשטנס פֿון זייערע עלטערן
אָפּגעשיידט געוואָרן, דערנאָך אַנטפֿירט, דורך אימיגראַנט־מענער מיט אַלקאָהאָל און דראָגס
"אינטאָקסיצירט", און דערנאָך געוואַלדגעטאָן.
כאָטש געצוווּנגענע פּראָסטיטוציע פֿון שולמיידלעך איז רעקאָרדירט געוואָרן אין פּאָליציי־באַריכטן, האָט די פּאָליציי אָנהייב
פֿאַרשטאָפּט אַלע די פאַלן פֿון שולמיידל־פֿאַרגוואַלדיקונג, ווײַל זיי האָבן מורא געהאַט צו ווערן גערופֿן "ראַסיסטן".
די מיידלעך זענען געווען געבוירענע (בריטישע) אייראָפּעער; זיי זענען געוואָרן מיסבראַכט ווי נידעריקערע
באַשעפֿענישן דורך די אימיגראַנט־גרופּעס פֿון מענער.
אַ געוועזענער הויך־ראַנגיקער באַאַמטער פֿון דער האַמבורגער פּאָליציי האָט אין 2024 באַשטעטיקט פֿאַרן "פֿאָנד צו באַקעמפֿן
רעפּרעסיע" , אַז זײַן ביוראָ האָט אין די לעצטע יאָרן כּסדר באַקומען דירעקטע אָנווײַזונגען צו אונטערמעלדן די
צאָל סעקסועלע פֿאַרברעכנס קעגן קינדער און נישט אויפֿצונעמען קיין עדות פֿון קרבנות פֿון מיסברויך.
דער געזעץ־אויפֿפּאַסער שאַצט אָפּ, אַז די ציפֿערן וואָס די רעגירונג האָט געמאלדן,
זענען 55–60% נידעריקער ווי די פאַקטישע ציפֿערן.
ער גלייבט אַז די סיטואַציע וועט זיך פֿאַרערגערן אין די קומענדיקע יאָרן.
אין אויגוסט 2022, האָט קאַרסטען שטאָל, אַ מענטשנרעכט־אַקטיוויסט, ריאַליטי־טיווי־שטערן און ראַטגעבער וועגן בוליען אין שולן,
קאָמענטירט אויפֿן מאָרד פֿון דער 14־יאָריקער אײַלין פֿון באַדן־ווערטעמבערג, זאָגנדיק אַז דײַטשלאַנד איז אַ גן־עדן פֿאַר
פּעדאָפֿילן, גוואַלדטאַטער און קינדער־פּאָרנאָגראַפֿיע, און אַז די דײַטשישע געריכטן וועלן "פֿאַרטיידיקן
די רעכט פֿון פֿאַרברעכער מער ווי די רעכט פֿון קינדער".
שטאל רופט די דײַטשישע פּאָליטיקער צו באַהאַנדלען די פּראָבלעמען פֿון זייער אייגענעם פֿאָלק און זייער אייגענעם לאַנד.
אונטער ביידן האָט די קינדער־האַנדל זיך דרײַמאָל פֿאַרגרעסערט אונטער דער פֿאָרשטעלונג פֿון אַזיל־הילף און דער
"אָפֿענער גרענעץ־פּאָליטיק"; ביז 325,000 קינדער פֿעלן.
ניט נאָר טינעידזשערס אין עלטער פֿון 16–17 יאָר, נאָר אויך קליינע קינדער און תינוקות (די יונגסטע נאָר דרײַ חדשים
אַלט) זענען גענומען געוואָרן איבער דער גרענעץ פֿון מעקסיקאָ קיין די פֿאַראייניקטע שטאַטן אָן זייערע עלטערן.
מיט קאָנטראַקטאָרן, פינאַנצירט דורך די רעגירונג אָדער מיט געלט פֿון די שטייערצאָלער, ווי למשל די פּריוואַטע
זיכערהייט־פֿירמע MVM, זענען טויזנטער קינדער, למשל פֿון גואַטעמאַלאַ, דורך לאָרי געפֿירט געוואָרן צו זאַמלונג־פּונקטן.
די מיטאַרבעטער פֿון דעם HHS האָבן די קינדער אין זאָרג גענומען, כּדי זיי שפּעטער צו פּלאַצירן בײַ פֿאָסטער־משפּחות.
אין צען טעג זענען די אַנטפֿירטע קינדער, וואָס האָבן נישט גערעדט קיין ענגליש און נישט קיין שפּאַניש און האָבן נישט געהאַט
קיין אידענטיטעט־קאַרטן, פּאַספּאָרטן אָדער געבורט־צערטיפֿיקאַטן, איבערגעגעבן געוואָרן צו "משפּחה־מיטגלידער".
די אויסגעזעענע קרובֿים זענען נישט אונטערגעשטעלט געוואָרן קיין פֿריִערדיקע קאָנטראָלן, לויט דער טענה, כּדי דער
פּלאַצירונג־פּראָצעס זאָל קענען ווערן פֿאַרענדיקט גיכער.
לויט טאַראַ ראָדאַס, אַ פֿריִערדיקע עמפּלױיערין בײַם HHS, האָבן די "קרובֿים" אויך אַרײַנגענומען
קרימינעלע נעצווערק, באַנדעס און אַפֿילו מאָרדנער.
אין עטלעכע פאַלן זענען ביז הונדערט קינדער אין איין אַדרעס געשטעלט געוואָרן.
דער HHS־דעפּאַרטמענט האָט געהאַט די נעמען און אַדרעסן פֿון די אַזוי־גערופענע "קרובֿים", ווי אויך פֿאָטאָס פֿון די
קינדער אין אירע דאַטאַבאַזעס, אָבער האָט זיי נישט אַנטפּלעקט, אַפֿילו ווען מען האָט איר באַפֿוילן דאָס צו טאָן.
די ביז 325,000 פאַרמישטע קינדער וואָלטן זיכער געקענט געפֿונען ווערן מיט די דאַטן פֿון HHS.
אין 2023 האָט די אַמעריקאַנער זשורנאַליסטקע חנה דריער אין דער "ניו־יאָרק טײַמס" באַריכטעט וועגן 85,000
פֿאַרשוווּנדענע קינדער אין אַ דרײַ־טייליקער סעריע.
זי האָט געשריבן וועגן די פֿאַרבינדונגען צווישן באַנדעס פֿון מענטש־האַנדלערס, וואָס באַטראַכטן קינדער ווי
סחורה און נוצן זיי ווי קינדער־אַרבעטער אין פֿלייש־פּראָצעסיר־פֿאַבריקן, למשל, אָדער ערגער.
ניט די ריכטערשאַפֿט און ניט די פּאָליטיקער האָבן דערצו רעאַגירט.
מסקנא:
די "גרעסטע הצלחה־געשיכטע אין דער מענטשלעכער געשיכטע", ווי דער היסטאָריקער און קינדערשאַפֿט־פֿאָרשער מיכאַיל
הוטער רופט די משפּחה ווי אַ קהילה, גיט קינדער די גרעסטע שוץ.
אָבער בשעת פּעדאָפֿילן אין דער עפֿנטלעכקייט שטענדיק מער רעכטן אויף אונדזערע קינדער פֿאָדערן, ווערט דער
באַשיצנדיקער פּלאַץ, וואָס איז די משפּחה, ביסלעכווייַז דערנידעריקט און סיסטעמאַטיש פֿון אירע רעכטן אָפּגעשניטן.
אין דער זעלבער צײַט, פּובליקע מעדיע פֿאַרקלענערן פּעדאָפֿיליע און באַשרײַבן די פאַרברעכער ווי די אמתע קרבנות.
רעגירונגען אַרבעטן אויס געזעצן וועגן קינדער־חתונה און פֿירן אײַן פֿאַרקלענערטע שטראָפֿן פֿאַר פֿאַרברעכנס קעגן קינדער.
דערמיט דעקרימינאַליזירן זיי פריערדיקע עבירות.
אין תּמורה ווערן עלטערן און פאַכמענטשן, וואָס אויפֿרופן די אַלאַרם, קרימינאַליזירט.
דער שטאַט, וואָס זאָל באַשיצן די מערסט שוואַכע מיטגלידער פֿון דער געזעלשאַפֿט, פֿירט געזעצן אײַן וועגן זעלבסטבאַשטימונג
פֿאַר מינדעריעריקע און סעקסואַליזירט קינדער פֿון דער קינדערגאָרטן־עלטער אָן, לכאורה כּדי זיי צו געבן אַ גרעסערן שוץ.
אָבער צי זענען זיי טאַקע באַזאָרגט וועגן דעם צו באַשיצן קינדער?
אין יעדן פאַל אינוועסטירן די מיניסטעריום אַ סך געלט פֿון די שטייערצאָלער אין די צוגעפּאַסטע בילדונג־פּראָגראַמען.
די דאָזיקע דראָען צו שטערן אַ געזונטע אַנטוויקלונג אין דער קינדהייט דורך אַ פֿלייצונג פֿון
סעקסואַליזירטן און איצט פּאָרנאָגראַפֿישן אינהאַלט.
די AfD־פּאַרלאַמענט־מיטגליד ניקאָל הױקסט פֿאַססט עס אַזוי צוזאַמען:
ווען מען ניצט סעקס ווי אַ וואָפן קעגן אַ קינד, פֿאַרניכטעט מען דאָס לעבן פֿון דעם קינד.
דו קאָנטראָלירסט דאָס קינד. עס ווערט ווי אַ וואַלקנדיקער זאָמבי.
בײַ 18/19 וועט דער מענטש נישט קעמפן פֿאַר אינדיווידועלער פרייהייט, פֿאַר גערעכטיקייט פֿאַר אַלעמען,
נישט פֿאַר דער משפּחה, נישט פֿאַר דער קאָנסטיטוציע.
ווען אַ מענטש ווערט געשלעכט־אַבוסירט, פֿירט ער זיך ווי אַ טערטעל, ציענדיק זײַן קאָפּ אין זײַן שילד.
מענטשן וואָס ווערן מיסבראַכט גייען אין איבערלעבונגס־מאָדוס.
לאָמיר שטיין אויף צו פֿאַרזיכערן אַז וואָס איז אומצוריקצוברענגבאַר, זאָל נישט ווערן אויפגעלייזט.
סעקסועלע אַנגריפֿן און עבירות קעגן קינדער זענען אַ קרימינעלע עבירה!
טונדערע כּוחות הערשן די וועלט
גראָבן נאָך מאַכט און געלט מיט קלאָזן
עבֿדות פֿון מצרים דורך רוים ביז אונדזער צײַט
זייענדיק טעראָר, זייענדיק מלחמה, אַזוי פֿיל אומגערעכטיקייט
און ווידער און ווידער קומען מיר צום זעלבן מסקנא.
אַ פּאַרטיי, פּאָליטיק, עמעצער וואָס מוז אונדז העלפֿן
פֿאַרגעסן די קראַפֿט וואָס ליגט אין אונדז
מיר קענען אַלץ טוישן, וועקט זיך אויף
זאָג מיט מיר הײַנט
דורך מיר און קיינער נישט אַנדערש, וועלן מיר אַרויסגיין פֿון דאָ.
נעמט אונדזער ראָלע, אַזוי אַז גאָרנישט זאָל אונדז נישט האַלטן צוריק
לאָמיר צוזאַמען קעמפן:
דאָס איז מײַן וועלט!
דאָס איז מײַן וועלט, פֿאַר וועלכער איך לעב.
מײַן צוקונפֿט, צו וועלכער איך שטרעב
די גאַנצע בריאה וואַרט נאָר אויף דיר
לאָמיר אויפֿשטיין, איך שטיי אויף
אַל דער פינצטערניש ווערט איצט ליכט
אַלץ בייז פֿאַלט, די נאַכט ברעכט
די גאַנצע בריאה אָטעמט אויס מיט אַ געפּאָגט.
בני־אלוהים לויפן אויף דער שפּור