Gaur gure estudioan abokatu Ralf Ludwig ongietorri ematen diot.
Eskerrik asko gure zirraragarri eta garrantzitsu galderak erantzuteko denbora hartzeagatik!
Zuk ZAAVV deiturikoaren sortzaileetako bat zara.
ZAAVV – irakurriko dizut: ZAAVV laburdurak Giza Eskubideen Aurkako Krimenen Ikerketa, Argibide, Legezko
Jarraipen eta Prebentziorako Zentroa adierazten du.
ZAAVV sortu zen, nik duela gutxiko iragan gisa deskribatuko nukeen garaian, eta nik pertsonalki oso
zapaltzailea, mehatxagarria eta murriztailea, beste hitzetan, benetan krudela izan zela bizi izan nuen.
Eta horrela sortu zen ZAAVV, helburuarekin hau berriro inoiz gertatu ez dadin eta horrekin bakea egin dezagun.
Han zer gertatu zen – eta berriro inoiz ez dadin gertatu!
Orain, aldi honetan – koronabirusaren garaian, pandemiako garaian – neurri koertzitibo ugari ezarri dira, eta atzera begiratuta
medikoki beharrezkoak ez zirela frogatu da, Robert Koch Institutuko desklasifikatutako protokoloek erakutsi duten bezala.
Horrek soilik esan nahi du neurriak guri ezarri zizkigutela arrazoi politikoengatik soilik, benetako oinarri medikorik gabe.
Eta horrek ekartzen nau puntura: zergatik nik, Kla.TV-n gaudenok, bereziki zurekin hitz egin nahi
dugun. Eta hori guztiz ikuspegi praktiko batetik dator.
Txertaketari buruzko Batzorde Iraunkorrak poliomielitisaren aurkako txertaketa gogor gomendatzen du.
Halaber, eztabaida errepikatuak eta ahotsak daude derrigorrezko polio txertaketa ezarri beharko litzatekeela esaten dutenak.
Garai hartan ezabatu zuten, baina berriro ezartzeko garaia da.
Eta herritar gisa, naturalki galderak ditut. Hau nahi al dut, hau egin behar al dut, hau
egin beharko nuke? Eta informazioa bilatzen dut.
Eta duela gutxi Torsten Engelbrecht eta Hans Tolzinek egindako txosten interesgarri bat irakurri nuen.
Haiek, berriz, beren txostenean idazten dute poliomielitisaren sintoma hauek, hau da, paralisiak eta abar,
pozoitzeek ere eragin ditzaketela – DDT, arsenikoa, beruna eta abar – zeinek sintoma berberak sor ditzaketen.
Beraz, orduan, poliomielitisa duela dioten norbait ere baduzu.
Eta baita Dr. Bhakdi irakaslearentzat ere, hau ez da guztiz argi.
Birusa: Zer babesten du birusak? Zer gehiago dago? Eta abar.
Galdera-marka askorekin kargatuta dagoen zerbait da.
Beraz, lege-aditu gisa, nire galdera zaitut:
Adibidez, herritar gisa polioaren aurkako txertoa jasoko banu eta egoera argigabea balitz, onargarria al
litzateke herritar bati halako prozedura bat jasatea eskatzea?
Beno, erantzun juridiko estandarra: kasuaren araberakoa da.
Zoritxarrez, koronabirusaren pandemian ikusi dugu epaileek ez dituztela pertsonak babestu eta epaileek...
Orain arte beti esango nuke erabaki pertsonala dela eta mediku-prozedurak inoiz ez
direla pertsonen borondatearen aurka egin behar.
Hori da, egiaz, nazien garaitik ikasi eta eraman genuena.
Giza esperimentuak egin dira, eta pertsonak beren borondatearen kontra tratatu dituzte.
Eta hori da, hain zuzen ere, nazien garaiko ikasitako ikasgaietako bat: inoiz berriro ez, hori ezin da gertatu!
Beraz, 40ko protokoloak edo nola deitzen diren horiek, ezta?
Zehazki, baina funtsean berriro ere Giza Eskubideen Adierazpen Unibertsala eta hortik eratorritako
oinarrizko eskubideen protokolo edo katalogoei buruzkoa da.
Bioetika-hitzarmen bat dago, eta, gainera, Alemaniak ez du ratifikatu.
Baina Bioetika Hitzarmenak hau barne hartzen du, eta Europako Oinarrizko Eskubideen Gutunak ere bai.
Berriro eta berriro esaten da: ez derrigorrezko medikaziorik, ez pertsona baten borondatearen aurkako tratamendu medikorik!
Eta hori koronabirusaren pandemian lehen aldiz benetan mugatuta egon da orain.
Eta gero politikariek, gehiago edo gutxiago, konturatu ziren: hau egin dezakegu.
Eta epaitegiak, egiazki zuzenketa-neurriak eskaintzeko egon beharko lukeena, ez du zuzenketa hori egin.
Hori da orain arteko gure esperientzia.
Eta hori da, zehazki, zuk esan zenuen bezala, oraindik ere garai mingots hartatik datorren arriskua, eta baita
ZAAVV existitzeko arrazoietako bat ere, une honetan bertan esku hartzeko, hatzak altxatzeko eta esateko:
Pixka bat itxaron, benetan oinarrizko araua daukagu.
Eta bioetika-konbentzio hau indarrean sartu zenetik – egiazki 1990eko hamarkadatik eztabaidagai izan denetik – joera
izan da gero eta argiago definitzea eta ezartzea inori ezin zaiola borondatearen aurka tratamendu terapeutikorik eman.
Baina, jakina, giza eskubideen ikuspegi honek farmazeutika industriaren interesekin talka egiten du
eta, nolabait, diru asko irabazten duen industria global handi batekin ere talka egiten du.
Bai, horrela hauteman genuen koronabirusaren pandemian.
Egoera hori jada koronabirusaren pandemiaren aurretik ere bazegoen.
Oraindik ere hala da, koronabirusaren pandemiaren ondoren ere.
Beraz, diru asko dago jokoan, baita botere asko, eragina, interes-esparruak eta abar ere.
Eta oraintxe aipatu duzu STIKO .
STIKO, jakina, ideia hauek gauzatzeko tresna zehatz bat besterik ez da. Hori ez da ahaztu behar.
Beraz, STIKO – STIKOk benetan nola funtzionatzen duen hurbilago begiratuz gero...
Beraz, STIKO batzorde bat da, eta uste dut 18 kidez osatuta dagoela.
Eta STIKO honetan, Txertaketarako Batzorde Iraunkor honetan, hain deitutako azpibatzordeak osatzen ditu.
Horrek esan nahi du koronabirus batzorde bat dagoela – edo hobeto esanda, lan-taldeak.
Klinika-irudi anitzetarako eta ondoren berrikusten dituzten neurrietarako lan-talde bat dago,
txerto-gomendapen bat egin behar ote dugun erabakitzeko.
Eta, gainera, jarraibide argiak daude. Beraz, printzipioz, hurbilago begiratuta, dena legeek ondo araututa dago.
Zeren STIKOk gomendioa egin behar duelako orduan.
Haiek jasotzen dituzte klinika-argazki zehatz hauetan dauden ikerketen ebaluazioak.
Ikerketa hauek ondoren ebidentzia-eskala baten arabera sailkatzen dira .
Beraz, oinarrizkoena da jakitea ikerketa hau parte-hartzaile askok parte hartu zutela eta biko-itsua izan zela .
Beraz, halako ikerketa baten ebidentziak irizpide zientifikoen arabera sailkatzen dira, eta ondoren STIKOko kideek, edo hobeto
esanda, batzordekoek, STIKOri gomendioa egiten diotenean, dagokion egoera klinikoaren eta egungo egoeraren
ikuspegi zientifiko bat jasotzen dute, gehiago edo gutxiago.
Beraz, zehazki zer dakigu gaixotasun honi buruz, zer dakigu haren sintomei buruz, zer dakigu haren aurrerapenari buruz, zer dakigu
haren larritasunari buruz, zer dakigu gaixotasun honen aurkako medikamentu-substantziei buruz, kasu honetan
txertoei buruz, zenbaterainoko eraginkortasuna duten txerto horiek, zein diren haien albo-ondorioak, eta abar.
Eta froga hauen arabera, STIKOk gomendioa egin beharko luke edo ez.
Bai.
Arazoa, ordea, da askotan ez daudela ikerketarik, zientziaren ikuspegitik alde batean edo bestean argudiatzen dutenik.
Hori da arazo nagusia. Eta orain trikimailua dator...
Galdera azkar bat besterik ez:
Horrek esan nahi al du, egoera jakin batzuetan, pozoitze bezalako alderdiak
balorazio-prozesu honetan batere kontuan hartu ez direla izan?
Lehenik eta behin – momentu batean horretara etorriko naiz – lehenik eta behin, galdera da, zehazki zer diote ikerlan hauek?
Baina zein sendoa da ikerlan hauek emandako ebidentzia?
Bai, beraz, lehenik eta behin, galdera hau da: ebidentzia oso altua, altua, ertaina, baxua edo oso baxua al da?
Kasuen gehienetan, ez dugu moderatutik haratago doan ebidentzia duen ikerketarik.
Beraz, adibidez, ikerketek diotenez, gaixotasun honi egozten dizkiogun sintoma hauek
beste faktore batzuek ere eragin zitzaketen.
Beraz, uste dut hori dela zuk aipatzen ari zaren artikulu honetan aipatzen ari zaren hori...
Beraz, oso posible da polio deitzen diogun zerbait benetan polio ez izatea.
Edo, koronabirusaren garaira bueltatuta, Covid deitzen diogu zerbaiti – Covid gaixotasuna da, koronabirus gaixotasuna – baina
egiaz ez dena Covid, sintomak besterik ez dituena, hala nola eztula, sudur-mingotsa, buruko mina, nekea edo beste
edozein sintoma, kausa guztiz desberdinak dituztenak, baina hala ere Covid deitzen dioguna. Ez dakigu hori.
Gaixotasun biriko gisa.
Zehazki, gaixotasun hau, Covid.
Eta STIKOk gomendatutako neurri medikoak gaixotasun honi aurre egiteko asmoa dute.
Baina hori ez da hala izan daiteke, izan ere, ditugun ikerketek, bereziki Covidari
buruzkoek, ez dute inolako froga garbirik ematen.
Ez gaixotasunari buruz, ezta neurri horien ebidentziei buruz ere.
Gehiago daukagun ikerketak nahiko baxuak edo oso baxuak direla.
Eraginkortasunari buruzko ikerketa moderatu bakarra dugu, STIKOren gomendioak aipatzen
duena. Eta hori, besterik gabe, ez da nahikoa.
Eta normalean, STIKOk dioenez, hauek dira hain deitutako prozedura operatibo estandarrak, bai.
Finko daude; gaixotasunak sailkatzean eta sendagaien eraginkortasuna ebaluatzean kontuan
hartzen diren prozedura edo estandar globalak dira.
Beti gutxienez moderatuak izan beharko lukete. Baina hori batere ez dugu.
Eta hori polioarekin ere gerta daiteke, ziur ez dakit, baina STIKOk eskuragarri dituen ikerketak aztertu beharko zenituzke.
Eta agian ez dugu moderatutik haratago doan inolako ikerketarik.
Eta gero – eta hona hemen trikimailua – egoera medikorik ez badago, STIKOk ez ditu erabakiak arrazoi mediko eta
zientifikoetan soilik oinarritzen; baizik eta, horretarako, Erabaki Batzorde deiturikoa sartzen da jokoan.
Eta Decide Board honek, ondoren, hauxe esateko joera du: Zenbateraino ondo ekar dezakegu hau merkatura?
Jendearentzat zein onargarria izango da? Medikuengandik erresistentziarik egongo al da?
Farmazietatik erresistentziarik egongo al da? Eta abar.
Zenbat merke daude medikamentu hauek eta abar.
Eta bat-batean erabaki zientifikoa erabaki politiko bihurtzen da. Beraz. Eta horixe da...
Eta erabaki komertziala.
Bai, erabaki komertziala beti egon da.
Orduan, erabaki politiko hutsa da, eta, jakina, askotan arrazoi komertzialengatik hartzen da.
Ondoren, noski, politikariei horren arabera aholkatzen dieten lobistaak ditugu.
Ondoren, RKIri eta abar aholkatzen dieten lobista daude.
Eta bat-batean zerbait STIKOren gomendio bihurtzen da, benetan beharrezkoa litzatekeen ebidentzia medikorik ez
dagoela jakinarazi gabe, baina ebidentzia mediko eza soilik alde batera utzi dutela erabaki politiko baten alde.
Hori da benetan dugun egoera, eta STIKOren gomendioa duten guztiek jakin behar dute STIKOren gomendioak ez duela esaten:
Hemen ditugun ebidentzia zientifikoek diote gaixotasun hau ondo ikertu dela, sendagaien eraginkortasuna ondo ikertu
dela eta sendagaien kaltegarritasuna eta albo-ondorioak ondo ikertu direla, baina agian hori guztiz ez dugula.
Politika-erabaki hutsa da, merkatura hala ere eramango dugula esaten duena.
Gomendio batekin eta STIKOren gomendio batekin, naturalki egoera bat dugu non botika batek gomendiorik
gabe salduko litzatekeen baino hobeto saltzen den.
Hori benetan gogorra da. Jendearen ongizatea ez da gehiago ardatz; ordea, oso bestelako interesek azkar hartzen dute lekua.
Ludwig jauna, ez dut poliomielitisaren gaian itsatsi nahi, baizik eta pixka bat gehiago hurbildu nahi dut.
Adibidez, doktoreak, Dr. Stefan Lankerrek, psikearen gainean ere zentratzen da.
Giza psikearen garrantzia ez da bakarrik pertzepzio subjektiborako, baita
gorputzean agertzen diren sintometarako ere.
1984ko beste ikerketa batek, psikearen eta nutrizioaren garrantzia azpimarratuz, erakusten du nutrizioak benetan
eragina duela – gorputzak garatu ditzakeen sintometan barne.
Eta han, adibidez, toxinek, ingurumeneko toxinek, psikearen gainean eragin dezaketela ere deskribatzen da.
Bat-batean deprimituta edo nerbios edo beste zerbait sentitzen naiz, eta horrek, askotan, gorputzean eragina izaten du.
Beraz, gorputzak garatzen dituen sintomak azken batean eragiten edo zehazten dituzten
faktore asko daude, horrela esatea nahi nuke.
Beraz, ez da beti hain garbi, jendeak esaten duen bezala; esaterako, Covid-19aren kasuan, gaixotasuna eragiten duena
birusa dela esatea, baina beste hainbat gauza izan daitezke.
Bhakdi profesoreak, adibidez, dio gibeleko gaixotasunetan, hala nola hepatitisean, askotan medikazioa, agian medikazioaren
gehiegizko erabilera, alkohola kontsumitzea eta antzeko gauza guztiak direla eragile, eta ez dela bakarrik gibela
gaixotuarazten duen birusa. Eta horregatik zerrendatzen ditut.
Egia da, orain Munduko Osasun Erakundearen pandemiari buruzko tratatu berri-berria dugula.
Ondoren, Osasunaren Mundu Erakundeak ere abiarazitako Nazioarteko Osasun Araudiak daude.
Printzipioz, praktikan jada gomendatu zaigu: maiteok, etengabeko pandemien aroan sartzen ari gara, eta
horretatik ihesik ez dago. Dena elkar lotuta dago mundu mailan.
Eta Afrikan kasu bat gertatzen bada – edozer izan daitekeena – hemen txertaketa hasi
beharko dugu, neurri prebentibo gisa eta abar.
Baina konexio hauek guztiak, sintoma fisikoak besterik ez direnak, oraindik hain anitzak eta azaldu gabekoak badira,
herritar gisa, koronabirusaren pandemiaren beldurgintzaren garaian sortu zen ZAAVV deituko nukeenaren pean, benetan galdetu behar
diogu geure buruari: nola saihestu ditzakegu halako krimenak?
Giza-eskubideen aurkako krimena da berriro ere murrizketen aurrean egotea, indarrez medikazioa jasotzea eta,
Italiako eta beste herrialde batzuetan eskala handian gertatu den bezala, indarrez ospitaleetara sartzea.
Nolabait probatu zaituzte – Covid-19a duzu, eta orain ospitalera joan behar duzu.
Bananduta egon behar duzu eta abar. Ondoren, indarrez medikatzen zaituzte, indarrez arnastarazten
zaituzte, eta jendea intsektu moduan hiltzen ari da.
Hauek guztiak benetan delitu larriak besterik ez dira.
Eta halako zerbait gertu dagoenean, Osasunaren Mundu Erakundeak ia jada iragarrita duenean:
Orain pandemiak diren aroan sartzen ari gara. Horretarako prestatu behar gara.
Nola defendi daitezke herritarrak honen aurka? Zer egin dezakete?
Lehenik eta behin, herritar gisa, askeko pertsonak gara.
Guk herri aske gara, lehenik eta behin geure burua zaindu dezakegu.
Eta uste dut Osasunaren Mundu Erakundea eta orain dugun pandemia-narrazioa, jakina,
farmazeutika industriarentzako marketin-tresna bat direla.
Eta bakarrik begiratu behar duzu WHO funtsean finantzatzen duenari eta WHO-n inbertitzen duenari...
Nor da hori, beraz?
Bai, besteak beste, Bill & Melinda Gates Fundazioak diru kopuru nahiko handiak ordaintzen ditu.
Beraz, zenbat eta herrialde gehiagok WHO finantzatzeari uko egin, orduan eta gehiago finantzatuko da pribatuki.
Honek esan nahi du enpresa pribatuek, farmazeutika-industria, Farmazia-enpresek eta haien aurre-erakundeek, naturalki, interesa
dute WHO, STIKO, Europako Medikamentuen Agentzia, Amerikako Medikamentuen Agentzia eta antzeko erakundeek beti farmakologiko
soluzioetan oinarritzea beren gomendio eta iritziak – eta gutxiago oraintxe aipatu duzun horretan, hau da, nutrizional
soluzioetan eta, agian, baita psikologiko soluzioetan ere.
Hori da zehazki Ameriketan gertatzen ari den kultura-gerra.
Bide batez, han abokatu bat ere badugu, Robert Kennedy Junior, Estatu Batuetako Osasun ministroa eta MAHA mugimendua (Make
America Healthy Again) sortu zuena, eta mugimendu horrek funtsezko papera jokatu zuen Donald Trump lehenik presidente hautatzean.
Robert Kennedyri buruzko MAHA mugimendu hau, egiaz, Alderdi Demokratikotik, hau da, Alderdi Demokratikotik bertatik dator,
eta swing estatuetan ziurtatu zuen dagokion botoak Trumpi joan zitzala, eta horri esker
Trumpek irabazi zituen swing estatu horiek.
Errepublikano gisa irabazi zuen.
Errepublikanoak irabazi zuenean, zehazki.
Eta MAHA mugimendu honetako, Make America Healthy Again mugimendu honetako, jende asko
ezagutzen dut. Hori da, hain zuzen ere, guztia.
Esaten dute sintomak jada agertuta daudenean, gaixotasun bat lehertu denean bakarrik begiratzen
dugula; beraz, nola tratatu dezakegu medikazioarekin?
Hori argi dago. Farmazia ordezkari bat banintz, nire ikuspuntua ere hori izango litzateke.
Nire ikuspegitik ez litzateke: Osasuntsu dauden pertsonak al ditugu?
Horren ordez, nire ikuspuntua hauxe litzateke: nola mantendu nezake jendea hain
gaixorik, azken finean horretatik dirua irabazteko?
Farmazia-industria ez delako dirua irabazten osasuntsu dauden pertsonengandik.
Beraz, ez da osasun-zaintza ahalik eta onena izateari buruzkoa, Nazioarteko Gizarte Hitzarmenak dioen bezala, baizik eta
osasun-zaintzatik ahalik eta etekinik onena ateratzeari buruzkoa.
Eta orain jendeak ziurrenik berriro esango du elkarrizketan hau esaten duen Ludwig konspirazio-teorilaria dela...
Baina horrela funtzionatzen du gure munduak. Kapitalista mundu batean bizi gara, eta mundu
kapitalista honetan dena irabazi-orientatuta dago.
Bai.
Horrek esan nahi du farmazeutika industrian bazaude, kontuan hartuko zenuke:
Nola merkaturatu ditzakegu gure produktuak gizon eta emakumeei modu horretan, horretatik onura ateratzeko?
Erretzeko debekuak ezartzeko orduan, tabako-industria berehala sortu zituen institutuak, tabako-kea
azken finean ez dela hain arriskutsua frogatzeko.
Eta, noski, biriketako minbizia eta antzeko gaiak ikertzen zituzten institutuak ere sortu zituen.
Hori guztiz argi dago. Oraindik, hau industriaren aldetik hartzen ari den guztiz normala eta logikoa den neurria da.
Eta horrek esan nahi du farmazeutika-industriak Munduko Osasun Erakundea kontrolatzeko interesa duela, eta ez duela pandemien
prebentzioan interesik; alderantziz, pandemiek gertatzea nahiago du, jada patentatu eta aurrez fabrikatu –edo, hobeto esanda,
fabrikaziorako prestatu– dituen sendagaiak merkatura ekartzeko.
Hau ikusi genuen txerri-griparekin, eta orain koronabirusarekin ikusten ari gara.
Eta, esan bezala, mugimendu kontrajarri hau ikus dezakezu.
Zuk jakin nahi zenuen zer egin daitekeen horri buruz.
Beraz, Amerikan orain mugimendu kontrajarri hau dago: Make America Healthy Again. Bi abiapuntu zehatz dituzte.
Lehenengo puntua da Kennedyk benetan esaten duela, Amerikako industria-garatuenen artean munduko aberatsena garen
arren, besteekin alderatuta bizitza-itxaropen txikiena dugula.
Zergatik da hori? Hori ezin da egokia izan.
Gurea aberatsa den herrialdea gara eta bizitza-itxaropen txikia dugu.
Eta gero begiratu eta esaten du: AEBetako dieta-programa nolakoa da?
Eta gero, noski, hanburgeseriako janari asko ikusten duzu, osasungabea den janari asko, azkar prestatzeko
janari asko eta baita janari artifizial asko ere, orain bertan garatzen ari direnak, eta abar. Eta hark dio...
Ingurumen toxikoak...
Ingurumen toxinak, substantzia asko, medikamentu asko, hor hasten da. Bereziki AEBetako opioide-krisi hau eta abar.
Beraz, AEBetan, medikamentu kopuru harrigarria dago... – edateko ura ez dago garbi, medikamentu-hondakinak eta abar dituelako.
Horrek esan nahi du zehazki puntu honetatik hasten dela eta honela dio:
Elikadura hobetu behar dugu; jendeak osasungarriagoak diren elikagaiak jaten dituela ziurtatu behar dugu.
Eta ingurumen toxinak murriztu direla ziurtatu behar dugu. Hori da, hain zuzen ere, hurbilketa.
Eta gero ikusi beharko dugu: farmazeutika-industriak esaten duena egia al da? Hori da hurrengo pausoa...
Han bertan, txertaketa batzorde iraunkorra erabat ordezkatu eta esan zuen:
Zure eginkizuna orain da egiazki egiaztatzea existitzen diren gomendio guztiak beharrezkoak diren ala ez.
Eta orain, begiratu ebidentzien gaineko ikerketetara.
Mundu osoan oihu handia izan da, eta, noski, hemen Alemanian bereziki, argi dagoelako...
Ba, esan dezaket koronabirusari dagokionez gai hau aztertu dugula, eta koronabirusari
buruzko ikerketa erabakigarririk ez dagoela!
Hala ere, gomendio bat dugu. Bai, ikerketetatik ebidentzia argirik gabe txertaketa gomendatzeko
gomendio bat dugu. Eta hori, zalantzarik gabe...
Eta hori albo-ondorio larri guztiekin eta heriotza ugariekin.
Zehazki! Eta hori, zalantzarik gabe, beste txertoekin ere gertatuko da.
Eta orain Robert Kennedyk hori ikertarazten ari da. Eta bat-batean oihu handia sortu da.
Zergatik? Nor da oihu hau eragiten duena eta nor ari da antolatzen?
Jakina, hedabideek ere izugarri onurak jasotzen dituzte farmazia-industriaren finantzaketatik,
iragarkietatik eta horretan inbertitzen den dirutik.
Bill Gates, hona hemen berriro ere Bill Gatesera itzuli garela; adibidez, Der Spiegeli hainbat milioi ordaindu zizkion.
Honek esan nahi du Der Spiegelek eta gero eta diru gutxiago duten egunkariek ere farmazeutika
industriaren laguntzaren gainean oso mende daudela.
Beraz, naturalki, haiek ere istorio hauei buruz erreportatzen dute. Eta hori da gakoa.
Beraz, lehenik eta behin, gure egungo sistema politikoan, galdetu behar diogu geure
buruari: zeintzuk dira haren aurka dauden pertsonak?
Eta orain Amerikatik datorren nahiko indartsu eta zabala den kontra-mugimendu bat dago, eta MAHA, hau
da, Make America Healthy Again mugimendua sortu dute.
Alemanian ere gauza bera ez egiteko arrazoirik ez dago.
Eta guk, ZAAVVn, antolakunde gisa, puntu hauek zehazki babesteko ere erabat prest gaude.
Jada MAHA mugimenduarekin estu lan egiten ari gara.
Jendea ezagutzen dugu, jada harremanetan gaude, jada elkartu gara.
Garrantzitsua da azpimarratzea ikerketetatik froga argiak eskatzen ditugula, eta, bereziki, medikazioa soilik preskribatu
behar dela ikerketa horiek gutxienez ebidentzia-oinarrian oso onartuta daudela frogatzen duten ikerketak baditugunean.
Ertaina oraindik onargarria da, baina nahiko altua.
Eta orduan zerbait aldatuko litzateke – botika askok ez lirateke onartuko.
Eta gero, noski, jendeak bere burua defendatu behar du.
Beraz, lehen puntua: zuk esan zenuenez, denek, noski, lehenik eta behin arreta jarri behar dute nola jaten duten.
Horrek esan nahi du eskualdeko elikagai gehiago jan dezakezun ikusi eta zure tokiko nekazariei lagundu behar diezula.
Orain kalera atera dira politika zentralizatu honen aurka protestatzera, jendeak eskualdeko janaria jan behar
duela, osasungarria den janaria jan behar duela eta bere nutrizio-oreka kontuan hartu behar duela argudiatuta.
Lehenik eta behin, hori banako kontu bat da. Eta gero, gobernu-neurri hauek indarrean
sartzen direnean, borrokatu egin behar duzu.
Berriro kalera atera beharko dugu. Orduan esan beharko dugu: Ez, horrekin ez nator bat.
Eta ondoren, dagokion moduan kontrajarri.
Hmm. Giza izaki gisa, zuk ere esan zenuen: banakako giza eskubideak ditut, negoziogabeak dira eta horietan irauten dut!
Eta ez dut derrigorrezko medikazio honekin edo edozer izan daitekeenarekin, edozein formatan, bat egin beharrik.
Bai, ikus dezakegu ondorioa automatikoki gertatzen dela.
Adibidez, ikusten dugu instalazioekin lotutako txertaketa-betebehar honek gazte
talentuaren, eta bereziki gazte mediku talentuaren arloan, arazo izugarri larriak eragiten ari dela.
Bai, hori, noski, horren aurkako erreakzio bat ere bada.
Beraz, agian inork ezer ez du esango eta jendea kalera ez da aterako.
Baina gazte askok ez dute jada mediku-profesio hau hautatzen, beti Damoklesen ezpata bat dantzan baitagoen, non jendeak esaten
duen: "Orain hurrengo pandemia da, orain substantzia honekin txertatu behar zara eta botika hauek hartu behar dituzu."
Eta, noski, hori ere ez dute nahi. Haiek ere beren gorputzaren kontzientzia dute.
Bai, noski.
Eta orduan besterik gabe "Ez!" esan behar duzu eta esan: "Basta, hori ez dut egingo!"
Eta zalantzarik baduzu, esan behar duzu: "Orduan lanbide hau utziko dut."
Jakina, hau ere banakako erabakia da.
Baina badakit jende askok hori egin zuela koronabirusaren pandemian ere.
Eta, batez ere, kontzienteki lanbidea utzi dutenek ez dute bueltatuko. Ez dute nahi.
Eta horrek esan nahi du – Alemanian arazo erraldoi bat dago, eta eztabaidatu ere ez da egiten –
mediku-profesioetan bete gabe dagoen hutsune izugarria dugula.
Bai, langile faltak izugarriak dira.
Zehazki.
Ados, orain Vetopedia hau ere badago.
Baxina-kalteak ikusi al dituzu? Erregistratu Vetopedian, disidenteen ahotsek
osatutako entziklopedia doan: www.vetopedia.org
Plataforma hau, datu-base hau, non, adibidez, koronabirus pandemian izandako txerto-lesioak –
edo beste txerto-lesio batzuk – sartu ditzakezun.
Baina, bereziki koronabirusaren pandemian, nahiko kasu ugari izan dira txertoaren
kalteak, heriotzak barne – horietako asko ondoren...
Senideek ere han txerto honen kalte hau erregistratu dezakete.
Ez al da hori ere, esango nuke, tresna garrantzitsua, ikuspegi juridikotik eta forentseko
ikuspegitik, bertan ere ekintza-baliabide bat izateko?
Orduan ez ziren onak neurrien behartzeak, eta etorkizuneko pandemietan zerbait soilik gure gainean
inposatuko litzatekeen egoerara inoiz itzuli nahi ez dugu – hain ondorio izugarriak ekar ditzaketenak.
Ez al zaude ados honek ere abokatuei tresna garrantzitsua dela?
Bai, hori ere pandemian ikasitako gauza bat da.
Egiazki, pandemiaren neurriak hartzeko garaia da.
Eta orain ikusten ari garena ere – bereziki Tom Lausen bezalako pertsonen bitartez – ikerketa batzordeetan:
Benetan arduradun ziren agintariek ez zuten beren lana egin.
Paul Ehrlich Institutua datuak behar bezala erregistratu ez zituen.
Abisu-mezuak ez ziren bidali.
Osasun aseguru enpresak... – egiazki, denek konturatuta egon beharko zuten, izan ere, esan dezagun,
ohartarazteko seinaleak nonahi zeuden, eta alarma-kanpaiak nonahi jotzen egon beharko zuten.
Esan nahi dudana da Paul Ehrlich Institutuan, Brandenburg-eko ikerketa batzordean jakin genuela institutuak ez
zuela nahikoa zerbitzari-gaitasunik albo-ondorioei buruz jasotako txosten guztiak erregistratzeko.
Uau.
Horrek esan nahi du albo-ondorio hainbeste ez ditugula dioten aldarria oinarritzen dela jakinarazitako
albo-ondorioak ez direlako erregistratu edo dokumentatu.
Ikusten ez dudana ez dut. Eta Tom Lausenek hori oso ondo kudeatu du.
Eta horrek esan nahi du han ere soilik modelizazioa erabil dezakegula txerto honen
bidez lortutako benetako kopuruetara iristeko.
Eta, noski, ona da ekimen pribatuak zehazki gauza hauek egitea, gutxienez argi geratzeko askoz kasu gehiago daudela.
Beraz, baliabide infinituak dituen edo gutxi gorabehera baliabide mugagabeekin hornituta dagoen agintari publiko batek
hori ulertzeko gai ez bada, eta ondoren ekimen pribatu batek hori egiten badu, eta bat-batean ikusten duzu:
Ai ene Jainkoa, zenbat txosten ditugu hemen benetan eta zer gertatu zen benetan?
Orduan, gutxienez, lehenik begiratu dezakezu.
Eta, noizbait, hedabide nagusiak ere ezin izango dute haren aurka jardun edo gertatutakoa ezkutatu.
Hori ere garaian zehar eskuratu dugun esperientzia oso garrantzitsua da.
Gauza hauek guztiak iluntasunetik atera eta argira ekarri behar ditugu.
Beraz, zure galdera zen: zer egin dezakete jendeek?
Adibidez, halako ekimenak antola ditzakezu. Han zuk zeuk erregistratu zaitezke.
Zure informazioa, ZAAVV barne , eman dezakezu, arduradun agintariek informazio hori
erregistratu ezean, guk erregistratuko dugula erakusteko.
Zure medikuari ere eskatzea honela esateko: "Hau txerto-kaltea da, eta esaten dizut osasun
aseguru-konpainiari txerto-kaltea gisa jakinarazi dezazula!"
Mediku askok hori ez dutelako egiten. Gaixoek horretan bakarrik insisti behar dute.
Medikuak hori egitera behartuta dago. Txertoaren kalte bat izan daitekeen kasuan, hori jakinarazi behar du.
Halako gauzak, non zure osasun aseguru konpainiari jakinarazten jarraitzen duzun edo, zalantzarik baduzu,
halako portal batera joan eta han jakinarazi, guk benetan zerbait gertatu dela ikusi ahal izateko.
Eta ikus dezakezu haize politikoak aldatzen ari direla.
AfD edo BSW bezalako alderdien indarragatik , – Ekialdeko Alemanian, orain leku guztietan %25 baino gehiago dugu, beraz,
ikerketa batzordeak edo kontsulta batzordeak leku guztietan ezarri daitezke, eta horiek, gutxienez, gai
hauek publikoaren arreta erakarri dezaten balio dute.
Eta ahotsa altxatu eta aurrera egin besterik ez duzu.
Bai, eta zehazki horrela sentitzen naiz: orain une egokia dela, koronabirusaren osteko garai honetan, halako
berrikuspen edo ebaluazio bat bultzatzeko eta horretan lan egiteko, hain zuzen ere krimen gehiago saihesteko, ezta?
Bai, zehazki. Funtsean prebentzioari buruzkoa da. Zer gertatu zen ikasi behar dugu.
Bakarrik gomendatu dezaket begiratzea... – linean daude, Brandenburg-eko Inkesta Batzordearen bideoak.
Brandenburgon, estatu parlamentuak koronabirusaren garaia berrikusteko ikerketa-batzorde bat sortu du.
Ikerketa batzorde batekin alderatuta, ikerketa komisio batek beti etorkizunera bakarrik begiratzen du.
Horrek esan nahi du hobeto egin daitekeena bakarrik begiratzen duzula.
Baina, bereziki Brandenburg-eko Inkesta Batzordea, bertako egoera politikoagatik, hainbeste aditu kritiko
izateko eta aditu kritiko askok beren iritzia adierazi ahal izateko moduan diseinatuta dago.
Interesgarria.
Adibidez, Gerd Antes dago, Stefan Homburg egon zen, eta Tom Lausen dago. Beraz, nahiko asko daude.
Adibidez, AfD parlamentuko taldearen aholkulari zientifikoa Stephan Kohn da, hemen, Barne Ministerio
Federaleko langilea izan zena, dokumentu harrigarri hau filtratu zuena eta horregatik kaleratu zutena.
Orain, esateko moduan, Brandenburg-eko berrikuspen-prozesuan murgilduta dago.
Honek gertatutakoari buruzko informazio asko ematen digu, eta gero etorkizunera begiratzeko.
Eta zehazki horixe da abiapuntua: jendea heztea, eta, lehenik eta behin, jakitea: zer gertatu zen
han, nola gertatu zen eta zein den errealitatea?
Eta Wolfgang Wodarg doktoreak, koronabirusaren garaia hasi zenean – horrela ohartu nintzen hemen zerbait gaizki zegoela – bere
lehen bideoetako batean, agian lehenengoan bertan, esan zuen benetan pandemia bat izango bagenu kaleetan
hildakoak ikusiko genituzkeela. Orduan denek jakingo lukete...
…pandemia bat da.
Pandemia bat da, jendea hiltzen ari da.
Eta ez da paperrezko pandemia.
Zehazki. Eta orain, kalera ateratzen garenean, ia inor ere ezin dugu aurkitu honek esango diguna:
Ai, koronabirusaz hil den ezagun bat dut. Hori ia inoiz ez da gertatzen.
Beraz, inor ez, izan ere, koronabirusagatik edo koronabirusarekin hil zirenen adin mediana 84 dela ikus
dezakegu – gure biziraupen-itxaropenaren gainetik dagoena.
Baina denek ezagutzen dute txertoek eragindako kalteak jasan dituen norbait.
Denek ezagutzen dute norbait txertoaren ondorioz sufritu duena, txertoak kalte egin diona – iktusak, bihotzeko infartuak,
bihotzeko gaixotasunak, miocarditisa, heriotzak eta abar.
Hau da, gaur egun bizi ari garen pandemia benetakoa txertaketaren albo-ondorioak izan ziren.
Hau ere ikusi dut bereziki ez-ohikoak edo kritikoak ez ziren pertsonetan.
Baina gaur egun jendearekin hitz egiten dudanean – noski, askotan ez dute hori publikoan aitortuko,
baina elkarren artean hitz egiten dutenean, denek diote:
Norbait ezagutzen dut, edo nik neuk esperimentatu dut: txerto hau hartu nuenetik gaizki sentitzen naiz,
etengabe gaixorik nago, etengabe arazoak ditut eta abar. Eta hori da, hain zuzen ere, puntua.
Eta horixe da jendeak egin behar duen lekua... – Uste dut hori dela ikasi dugun ikasgai nagusia.
Eta etorkizunean ere erabiliko diren halako ateek albo-ondorioak daudela argiago erakusten badiete, jendea
kritikoagoa bihurtuko da eta ziurrenik ezetz esateko joera handiagoa izango du eta esango du:
Ez dut gehiago honekin bat egingo. Ez dut berriro neure buruari eta nire gorputzari hau egingo!
Bai, ulertzen dut. Laburbilduz: Oro har, kontzientzia piztea da oinarria.
Ez da gure osasunari buruzkoa, farmazeutika industriarentzako negozio-eredu bati buruzkoa baizik.
Funtsean, haren atzean pandemia-industria bat dago.
Enpresek ez dute gure osasunaz interesik; printzipioz, ondo ulertzen badut, gaixoetatik bakarrik irabazten dute dirua.
Bai, noski, hori ere badakigu.
Beraz, mediku arruntekin ere, medikuak pazienteari ematen dion denbora nahiko laburra da.
Uste dut hori, egiaz, segundo batzuetako batezbestekoa dela.
Ondoren, medikuek sarritan jasotzen dituzte farmazia-industriatik datorren ordenagailu-programak, eta horiek erabiltzen dituzte.
Ondoren agertzen den medikazioa beti da ordenagailu-programaren edo medikuaren kontsultategiko ekipamenduaren
fabrikatzaileak finantzatua edo kofinantzatua izan dena.
Dena diruari buruzkoa da, noski diruari buruzkoa da.
Gure osasun sektorean gertatzen den guztia, batez ere, diruari buruzkoa da.
Jakina, esango nuke osasun-zaintza albo-ondorio bat dela.
Eta ez naiz medikuntza konbentzionala kritikatu edo aurka egiten duen norbait.
Medikuntza konbentzionala behar dugu, eta, batez ere kirurgian, noski, zientifikoki sendoa den eta ondo funtzionatzen
duen medikuntza moderno eta kalitate handikoa ere badugu.
Baina hainbat eremu edo gauza askotan, esaterako onkologian, minbiziaren aurkako neurri hauek guztiak,
noski, funtsean ospitaleek hartzen dituzte, eta haiek ordaintzen dituzte mediku-gastuak.
Eta diru kopuru izugarria dago tartean.
Eta niretzat oso zentzuzkoa da galdetzea: zergatik pentsatzen ari naiz soilik gorputzean sartzen ari
naizen medikazioaz eta ez naiz pentsatzen ari naizenaz?
Elikagaiak ahoz hartzea gauzarik garrantzitsuenetako bat delako.
Adibidez, beti dago D bitaminari buruzko eztabaida hau, eta orain gero eta ohikoagoa bihurtzen ari da.
Honek esan nahi du gero eta argiago dagoela D bitamina edo D bitaminaren osagarria
gaixotasunak prebenitzeko ezinbestekoa dela.
Baina D bitamina eskuratzea merkea da, eta, beraz, ez da farmazia-industriarentzako negozio-eredu bat.
Eta horregatik, jendeak dituen ikuspegi askok, noski, ere gordeak geratzen dira.
Noski, medikuntza-industria mundu mailako bilioi-libreko industria da.
Eta, noski, maskak gomendatzen dira maskak saldu nahi badituzu.
Eta, noski, ondoren ikerketa horiek babesten dituzu, non esaten den FFP2 maskara bat, egiazki
hauts-maskara bat dena, birusen aurka babesten duela.
Eta, noski, merkatuan dauden medikamentu merkeak ez dituzu hartzen, estatuak finantzatutako garapen garesti
bat lor dezakezunean – eta inolako erantzukizunik gabe.
Azken batean, guk gara estatua; gure zergen diruarekin ordaintzen dugu.
Zehazki.
Baina hasieran esan zenuen bezala, denek beren buruaren erantzukizuna dute.
Eta abokatu gisa aipatu ninduzunez, abokatu gisa benetan ez dut asko egin dezakedanik.
Esan dezakedan bakarra da giza eskubideek benetan debekatzen dutela halako tratamendua:
medikazio behartua, terapia behartua eta abar.
Baina epaileek soilik onartzen badute, hemen ikusi dugun bezala, noski zaila da.
Eta ondoren zure kabuz geratzen zara. Zalantzarik izanez gero, oso argi esan behar duzu ezetz eta
esan behar duzu: "Ez naiz horrekin bat etorriko."
Zure kamisetan idatzita dagoen bezala: Askatasuna ezetza batekin hasten da. Niretzat, hori giza eskubideak lehenik esan nahi du.
Eta beste gauza bat delitu-prebentzio hutsa da – uste dut hezkuntzaren bidez ere, zure burua
heziz, informatuaz eta baita besteak ere informatuz.
Bikaina. Eskerrik asko elkarrizketa honengatik. Oso argigarria izan da.
Beste modu batera esanda, ez dago hainbeste kezka izateko beharrik.
Koronak ohartarazi gaitu, astindu eta esnatu gaitu. Eta ez dugu behar pandemia honetako su artifizial guztiei men egitea.
Zehazki. Eskerrik asko hemen egoteko aukera emateagatik!