Имрӯз ман вакили ҳуқуқӣ Ралф Лудвигро ба студияи мо хайрамақдам мегӯям.
Аз шумо бисёр сипосгузорем, ки вақт ҷудо кардед, то ба саволҳои шавқовару сӯзони мо посух диҳед!
Шумо яке аз ҳамасосгузорони он чизе ҳастед, ки онро ZAAVV меноманд.
ZAAVV – иҷозат диҳед онро бихонам: ихтисори ZAAVV маънои Маркази таҳқиқ, равшансозӣ, таъқиби
ҳуқуқӣ ва пешгирии ҷиноятҳо алайҳи башариятро дорад.
ZAAVV дар он давра ба вуҷуд омад, ки ман онро ҳамчун гузаштаи наздик тавсиф мекунам, ки шахсан барои ман хеле
фишордиҳанда, таҳдидомез, маҳдудкунанда ва комилан шадид буд.
Ва ҳамин тавр ZAAVV ба вуҷуд омад, бо ҳадафи он ки ин дигар ҳеҷ гоҳ такрор нашавад ва мо бо он ба созиш расем.
Он ҷо чӣ рӯй дод – ва он набояд ҳеҷ гоҳ такрор шавад!
Ҳоло, дар ин давра – давраи коронавирус, давраи пандемия – бисёр чораҳои маҷбурӣ ҷорӣ шуданд, ки, ба назари
имрӯз, тиббӣ нолозим буданд, чун аз протоколҳои фошшудаи Институти Роберт Кох маълум шуд.
Ин танҳо маънои онро дорад, ки нисбати мо чораҳо танҳо бо сабабҳои сиёсӣ, бидуни ягон асоси воқеии тиббӣ ҷорӣ карда шуданд.
Ва ин маро ба нуқтаи он меорад, ки чаро ман, чаро мо дар Kla.TV маҳз бо шумо сӯҳбат кардан
мехоҳем. Ва ин комилан ба сабабҳои амалӣ вобаста аст.
Кумитаи доимии эмкунӣ эмкунии полиомиелитро қавӣ тавсия медиҳад.
Ҳамчунин такрор ба такрор муҳокимаҳо ва овозҳо ҳастанд, ки мегӯянд, эмгузаронии ҳатмии зидди полиомиелит ҷорӣ карда шавад.
Он дар он замон барҳам дода шуд, аммо ҳоло вақти боз ҷорӣ кардани он расидааст.
Ва ҳамчун шаҳрванд, ман табиатан саволҳо дорам. Оё ман инро мехоҳам, оё ман маҷбур ҳастам ин корро анҷом диҳам, оё
ман бояд ин корро анҷом диҳам? Ва ман худро огоҳ мекунам.
Ва ахиран ман гузориши ҷолиберо аз Торстен Энгельбрехт ва Ханс Толзин хондам.
Онҳо дар навбати худ дар гузориши худ навиштаанд, ки ин аломатҳои полиомиелит, яъне паралич ва ғайра, инчунин метавонанд
аз заҳролудшавӣ – ДДТ, арсен, сурб ва ғайра – ба вуҷуд оянд, ки метавонанд дақиқ ҳамин аломатҳоро ба бор оранд.
Пас шумо инчунин касеро доред, ки гӯё ба полиомиелит гирифтор аст.
Ва ҳатто барои профессор доктор Бакди ин пурра равшан нест.
Вирус: Чӣ чиз вирусро дастгирӣ мекунад? Ҳанӯз чӣ ҳаст? Ва ғайра.
Ин чизест, ки пур аз нишонаҳои савол аст.
Аз ин рӯ, саволи ман ба шумо ҳамчун коршиноси ҳуқуқӣ:
Агар ман, ҳамчун шаҳрванд, масалан, эмгузании зидди полиомиелит мегирифтам ва масъала норавшан мебуд, оё умуман
қобили қабул аст, ки аз шаҳрванд интизор шаванд, ки чунин кунад?
Хуб, посухи стандартии ҳуқуқӣ: он вобаста аст.
Мутаассифона, мо дар давраи пандемияи коронавирус дидем, ки судҳо мардумро ҳифз накарданд ва ки судҳо...
Ҳоло ман ҳамеша мегӯям, ки ин як қарори инфиродӣ аст ва амалиёти тиббӣ набояд ҳеҷ гоҳ бар зидди иродаи шахс анҷом дода шавад.
Дар асл ҳамин чизест, ки мо аз давраи нацистӣ омӯхтем ва аз он сабақ гирифтем.
Таҷрибаҳои инсонӣ гузаронида шудаанд, одамон бар зидди иродаи худ табобат шудаанд.
Ва ҳамин аст сабаби дақиқе, ки яке аз дарсҳое, ки аз давраи нацистӣ омӯхта шуд, ин буд: дигар ҳеҷ гоҳ набояд ин такрор шавад!
Пас протоколҳои 40s ё ҳар чи ном доранд, дуруст?
Дуруст, аммо аслан боз ҳамааш дар бораи Эъломияи умумиҷаҳонии ҳуқуқи башар ва протоколҳо ё
каталогҳои ҳуқуқҳои асосие мебошад, ки аз он бармеоянд.
Конвенсияи биоэтика вуҷуд дорад, ки, ба ҳар ҳол, аз ҷониби Олмон тасдиқ нашудааст.
Аммо Конвенсияи биоэтика инро дар бар мегирад ва Хартияи Аврупоии ҳуқуқҳои асосӣ низ ҳамин тавр.
Пас такрор ба такрор гуфта мешавад: бе маҷбуркунӣ дар доруворӣ, бе табобати тиббӣ бар зидди иродаи шахс!
Ва ин ҳоло бори аввал дар давраи пандемияи коронавирус воқеан маҳдуд шудааст.
Ва сипас сиёсатмадорон бештар ё камтар дарк карданд: мо метавонем ин корро анҷом диҳем.
Ва суд, ки дар асл бояд чораҳои ислоҳӣ андешад, ин ислоҳотро анҷом надодааст.
То ҳол ин таҷрибаи мост.
Ва ҳамин аст дақиқан он хатар, ки, чунон ки шумо гуфтед, ҳанӯз аз он замони талх боқӣ мондааст, ва инчунин яке аз
сабабҳоест, ки чаро ZAAVV вуҷуд дорад, то мо дар ҳамин нуқта дахолат карда, ангуштонамонро бардошта, бигӯем:
Як лаҳза сабр кунед, мо дар асл қоидаи асосиро дорем.
Ва аз замоне, ки ин конвенсияи биоэтика амал мекунад – дар асл аз солҳои 1990-ум баҳс мешавад – тамоюл ба он равона шудааст,
ки ҳарчӣ равшантар муайян ва таъйин кунанд, ки касеро бе ихтиёри худаш бо табобати терапевтӣ муолиҷа кардан мумкин нест.
Аммо, албатта, ин назари ҳуқуқи башар бо манфиатҳои саноати дорусозӣ мухолифат мекунад ва то андозае бо як саноати
бузурги ҷаҳонӣ, ки аз он даромади зиёд мегирад, зид аст.
Бале, мо онро дар давраи пандемияи коронавирус ҳамин тавр дарк кардем.
Ин аллакай пеш аз пандемияи коронавирус чунин буд.
Ин ҳанӯз ҳам ҳамин тавр аст, ҳатто пас аз пандемияи коронавирус.
Пас ин дар бораи маблағи зиёд аст, дар бораи қудрат, нуфуз, соҳаҳои манфиат ва ғайра.
Ва шумо ҳамагӣ STIKO-ро ном бурдед .
STIKO, албатта, дақиқан як восита барои татбиқи ин ғояҳо мебошад. Ин набояд фаромӯш шавад.
Пас, STIKO – агар шумо бодиққаттар нигоҳ кунед, ки STIKO дар асл чӣ гуна кор мекунад...
Пас, STIKO комиссия аст, ман бовар дорам, ки он аз 18 узв иборат аст.
Ва дар ин STIKO, яъне Кумитаи доимии эмкунӣ, ки ба ном зеркумитаҳо ташкил мекунад.
Пас ин маънои онро дорад, ки кумитаи коронавирус вуҷуд дорад – ё дақиқтараш, гурӯҳҳои корӣ.
Гурӯҳи корӣ барои тасвирҳои гуногуни клиникӣ ва чораҳое, ки онҳо баъд баррасӣ мекунанд, то муайян
кунанд, ки оё мо бояд тавсияи эмгузаронӣ диҳем ё не.
Ва сипас дастурҳои возеҳ вуҷуд доранд. Пас, дар асл, агар бодиққаттар назар кунед, ҳама чиз бо қонун хуб танзим шудааст.
Зеро STIKO бояд дар он сурат тавсия диҳад.
Онҳо арзёбиҳои тадқиқотҳое, ки дар бораи ин тасвирҳои клиникии мушаххас мавҷуданд, мегиранд.
Ин тадқиқотҳо сипас бар асоси шкалаи далелӣ гурӯҳбандӣ мешаванд .
Пас, аслан, мо медонем, ки ин як тадқиқот аст, ки дар он иштирокчиёни зиёде ширкат карданд ва он дугона-ноаён буд .
Пас, далелҳо аз чунин тадқиқот мувофиқи меъёрҳои илмӣ тасниф мешаванд, ва сипас аъзои STIKO, ё дақиқтараш онҳое аз
кумита, ки ба STIKO тавсия медиҳанд, бештар ё камтар як баррасии илмии манзараи клиникӣ ва вазъи кунуниро мегиранд.
Пас, дақиқан мо дар бораи ин беморӣ чӣ медонем, дар бораи нишонаҳои он чӣ медонем, дар бораи пешрафти он чӣ медонем, дар
бораи шиддати он чӣ медонем, дар бораи моддаҳои тиббӣ, дар ин ҳолат ваксинҳо, бар зидди ин беморӣ чӣ медонем, ин ваксинҳо то чӣ
андоза самарабахшанд, таъсироти тарафашон кадомҳоянд ва ғайра.
Ва бар асоси ин далелҳо, STIKO бояд ё тавсия диҳад ё надиҳад.
Бале.
Мушкилот дар он аст, ки аксар вақт ягон тадқиқоте вуҷуд надорад, ки воқеан аз нуқтаи назари илмӣ барои яке ё дигаре далел орад.
Ин мушкили асосӣ аст. Ва ҳоло ҳила меояд...
Як саволи зуд:
Оё ин маънои онро дорад, ки дар шароити муайян ҷанбаҳое, ба монанди заҳролудшавӣ, дар ин
раванди мувозинат ҳеҷ гоҳ ба назар гирифта нашудаанд?
Аввалан – ман ба ин ба зудӣ мерасам – аввалан, савол ин аст, ки ин тадқиқотҳо дақиқан чӣ мегӯянд?
Аммо далелҳое, ки ин тадқиқотҳо пешниҳод мекунанд, то чӣ андоза қавӣ ҳастанд?
Бале, пас пеш аз ҳама савол ин аст: оё далелҳо хеле баланд, баланд, миёна, паст ё хеле паст ҳастанд?
Дар аксар ҳолатҳо мо ягон таҳқиқотеро надорем, ки аз далелҳои миёна болотар бошад.
Пас, масалан, метавонад чунин бошад, ки таҳқиқотҳо нишон медиҳанд: ин аломатҳо, ки мо онҳоро ба ин беморӣ нисбат
медиҳем, метавонанд аз омилҳои дигар низ ба вуҷуд омада бошанд.
Пас, ман бовар дорам, ки ҳамин чизест, ки шумо дар ин мақолае, ки ба он ишора мекунед, дар назар доред...
Пас, комилан имконпазир аст, ки мо чизеро полиомиелит ном барем, ки дар асл умуман полиомиелит нест.
Ё, ба давраи коронавирус бармегардем, ки мо чизеро Ковид меномем – Ковид беморӣ аст, бемории коронавирус – чизеро Ковид меномем,
ки дар асл Ковид нест, балки танҳо аломатҳо дорад, ба монанди дарди гулӯ, сулф, сардард, хастагӣ ё ҳар чизе
дигар, ки сабабҳои комилан дигар дорад, аммо мо онро ҳанӯз ҳам Ковид меномем. Мо инро намедонем.
Ҳамчун бемории вирусӣ.
Дақиқ, вақте ки ин беморӣ, Ковид.
Ва чораҳои тиббӣ, ки аз ҷониби STIKO тавсия шудаанд, барои мубориза бо ин беморӣ равона шудаанд.
Аммо ин метавонад дуруст набошад, зеро мо медонем, ки таҳқиқоте, ки дорем, бахусус дар бораи
Ковид, ягон далели возеҳро пешниҳод намекунанд.
На дар бораи худи беморӣ ва на дар бораи далелҳо барои чораҳо.
Ин бештар ба он монанд аст, ки ҳамаи таҳқиқоте, ки мо дорем, нисбатан кам ё ҳатто хеле каманд.
Мо як таҳқиқоти ягонаи миёнаҳаҷм дорем, ки тавсияи STIKO ба он ишора мекунад ва он
самаранокиро меомӯзад. Ва ин комилан кофӣ нест.
Ва одатан, STIKO мегӯяд, ки инҳоро, бале, тартиботи стандартии амалӣ номидан мумкин аст.
Онҳо муқаррарӣ ва ҷаҳонӣ мебошанд; ин тартибот ё стандартҳои ҷаҳонӣ ҳастанд, ки ҳангоми
таснифи бемориҳо ва самаранокии доруҳо риоя мешаванд.
Онҳо бояд ҳамеша ҳадди ақал миёнарав бошанд. Аммо мо инро умуман надорем.
Ва ин метавонад дар мавриди полиомиелит низ дуруст бошад, ман дақиқ намедонам, аммо шумо бояд ба
таҳқиқоте, ки STIKO дар ихтиёр дорад, назар андозед.
Ва шояд мо ҳеҷ гуна таҳқиқоте надошта бошем, ки аз дараҷаи миёна болотар равад.
Ва пас – ва ин ҷо ҳила аст – агар вазъи тиббӣ вуҷуд надошта бошад, STIKO на танҳо бар асоси сабабҳои тиббӣ ва илмӣ
қарор қабул мекунад, балки ба ном «Децид Борд» низ ба кор меояд.
Ва ин Шӯрои Қабули Қарорҳо одатан мегӯяд: Мо то чӣ андоза метавонем инро ба бозор барорем?
Ин барои мардум то чӣ андоза қобили қабул хоҳад буд? Оё аз тарафи духтурон муқовимат хоҳад буд?
Оё аз тарафи дорухонаҳо муқовимат хоҳад буд? Ва ғайра.
Ин доруҳо ва ғайра чӣ қадар арзонанд?
Ва пас ногаҳон қарори илмӣ ба қарори сиёсӣ табдил меёбад. Пас. Ва ҳамин ҷост...
Ва як қарори тиҷоратӣ.
Бале, қарори тиҷоратӣ ҳамеша вуҷуд дошт.
Он гоҳ ин танҳо як қарори сиёсӣ аст, ки, албатта, аксар вақт бо сабабҳои тиҷоратӣ қабул мешавад.
Сипас, албатта, лоббистҳо ҳастанд, ки ба сиёсатмадорон мувофиқи он машварат медиҳанд.
Сипас лоббистҳо ҳастанд, ки ба RKI машварат медиҳанд ва ғайра.
Ва ногаҳон чизе тавсияи STIKO мешавад, дар ҳоле ки моро огоҳ намекунанд, ки далелҳои тиббӣ, ки воқеан заруранд,
умуман вуҷуд надоранд, вале набудани ин далелҳо ба хотири қабули қарори сиёсӣ нодида гирифта шудааст.
Ин ҳолатест, ки мо дар асл дорем, ва ҳар касе, ки тавсияи STIKO дорад, бояд донад, ки тавсияи STIKO чунин намегӯяд:
Мо дар ин ҷо далелҳои илмӣ дорем, ки нишон медиҳанд, ки ин беморӣ хуб омӯхта шудааст, самаранокии доруҳо хуб омӯхта шудааст
ва зарарнокӣ ва таъсироти номатлуби доруҳо хуб омӯхта шудаанд, аммо мумкин аст, ки мо онҳоро умуман надошта бошем.
Ин танҳо як қарори сиёсӣ аст, ки мегӯяд, мо онро ба ҳар ҳол ба бозор мебарорем.
Ва бо тавсия ва тавсияи STIKO, мо албатта дар ҳолате ҳастем, ки дору беҳтар аз ҳолате, ки тавсияҳо набуд, мефурӯшад.
Ин воқеан сахт аст. Ин дигар дар бораи некӯаҳволии мардум нест, дигар ин масъала марказӣ нест, балки
манфиатҳои комилан дигар зуд ба марказӣ табдил меёбанд.
Ҷаноби Людвиг, ман намехоҳам ба мавзӯи полиомиелит часпонам, балки мехоҳам каме бештар тамаркуз кунам.
Масалан, духтур, доктор Стефан Ланкер, низ ба равон тамаркуз мекунад.
Ки психикаи инсон на танҳо барои дарки субъективӣ, балки барои нишонаҳое, ки дар бадан зоҳир мешаванд, низ муҳим аст.
Як таҳқиқоти дигар аз соли 1984, ки ҳам ба равон ва ҳам ба ғизо таъкид мекунад, нишон медиҳад, ки ғизо воқеан таъсир дорад
– аз ҷумла ба нишонаҳое, ки бадан метавонад ташаккул диҳад.
Ва дар он ҷо, масалан, инчунин тавсиф шудааст, ки токсинҳо, токсинҳои муҳити зист, метавонанд ба психика таъсир расонанд.
Ногаҳон ман ғамгин ё асабонӣ ё чизи дигар мешавам, ки ин ба навбати худ аксар вақт ба бадан таъсир мерасонад.
Пас омилҳои зиёде ҳастанд, ки дар ниҳоят ба нишонаҳое, ки бадан инкишоф медиҳад, таъсир мерасонанд
ё онҳоро муайян мекунанд, бигзор ҳамин тавр гӯям.
Пас, ҳамеша он қадар возеҳ нест, ки мардум мегӯянд: масалан, дар мавриди Ковид-19 вирус бемориро ба
вуҷуд меорад, вале метавонад сабабҳои дигар низ бошанд.
Профессор Бакди, масалан, мегӯяд, ки дар мавриди бемории ҷигар — гепатит — аксаран доруҳо, шояд ҳатто сӯистифода аз доруҳо,
истеъмоли спирт ва дигар чунин омилҳо нақш мебозанд ва на танҳо вируси ҷигар аст, ки ҳоло ҷигарро бемор
мекунад. Ва ҳамин сабаб аст, ки ман онро номбар мекунам.
Ҳақиқат ин аст, ки ҳоло мо созишномаи нави пандемияи Созмони ҷаҳонии тандурустиро дорем.
Сипас Қоидаҳои байналмилалии тандурустӣ ҳастанд – ки онҳоро низ Созмони ҷаҳонии тандурустӣ ташаббус кардааст.
Дар асл, ин аллакай ба таври амалӣ ба мо пешниҳод шудааст: Эй мардум, мо ба давраи пайвастаи пандемияҳо қадам мегузорем, аз
ин гурез нест. Ҳама чиз дар сатҳи ҷаҳонӣ ба ҳам пайваст аст.
Ва агар дар Африқо ҳодисае рух диҳад – ҳар чи бошад – пас мо бояд дар ин ҷо эмгузарониро оғоз
кунем, ҳамчун чораҳои пешгирикунанда ва ғайра.
Аммо агар ҳамаи ин робитаҳо, ки танҳо аломатҳои ҷисмонӣ мебошанд, ҳанӯз ҳам чандҷониба ва нофаҳмо бошанд, пас мо ҳамчун шаҳрвандон,
дар доираи он чизе, ки ман онро ZAAVV меномам ва дар давраи паникаи марбут ба пандемияи коронавирус ба
вуҷуд омад, воқеан бояд аз худ бипурсем: чӣ гуна метавонем аз чунин ҷиноятҳо пешгирӣ кунем?
Ин ҷиноят алайҳи башарият аст, ки мо бори дигар бо маҳдудиятҳо рӯбарӯ ҳастем, ки моро маҷбурона бо доруҳо табобат мекунанд,
ки моро метавонанд маҷбурона ба бемористон бистарӣ кунанд, чун дар Италия ва дигар кишварҳо дар миқёси васеъ рух додааст.
Шумо ба як навъ санҷида шудед – шумо гирифтори Ковид-19 ҳастед ва ҳоло бояд ба беморхона биравед.
Шуморо бояд ҷудо кунанд ва ғайра. Сипас ба шумо маҷбурона дору медиҳанд, маҷбурона
вентилятсия мекунанд, одамон мисли мушҳо мемиранд.
Инҳо ҳама чизҳое ҳастанд, ки воқеан ҷиноятҳои хеле сангин мебошанд.
Ва вақте ки чизе монанди ин дар наздикӣ аст, дар ҳоле ки Созмони ҷаҳонии тандурустӣ амалан аллакай онро эълон кардааст:
Ҳоло мо ба давраи пандемияҳо қадам мегузорем. Мо бояд барои ин худро омода созем.
Шаҳрвандон чӣ гуна метавонанд худро аз ин ҳимоят кунанд? Онҳо чӣ кор карда метавонанд?
Аввалан, мо ҳамчун шаҳрвандон озодем.
Мо озодем, мо метавонем аввал аз худ нигоҳубин кунем.
Ва ман бовар дорам, ки Созмони ҷаҳонии тандурустӣ ва ин нақшаи пандемия, ки ҳоло дорем, албатта,
воситаи маркетингӣ барои саноати дорусозӣ мебошад.
Ва шумо танҳо бояд бубинед, ки аслан кӣ Созмони ҷаҳонии тандурустиро маблағгузорӣ
мекунад ва кӣ дар он сармоягузорӣ мекунад...
Пас он кист?
Бале, дар миёни дигарон, Бунёди Билл ва Мелинда Гейтс маблағҳои нисбатан калонро пардохт мекунад.
Пас, ҳар қадаре ки кишварҳо аз маблағгузории Созмони ҷаҳонии тандурустӣ даст мекашанд, ҳамон қадар он
аз ҳисоби сармоягузорони хусусӣ маблағгузорӣ мешавад.
Ин маънои онро дорад, ки ширкатҳои хусусӣ, саноати дорусозӣ, шахсони алоҳида, саноати дорусозӣ ва ширкатҳои дорусозӣ ва
созмонҳои пеши онҳо табиатан манфиатдоранд, ки созмонҳое мисли Созмони ҷаҳонии тандурустӣ (WHO), STIKO, Агентии дорусозии
Аврупо, Агентии дорусозии Амрико ва ғайра ҳамеша тавсияҳо ва назари худро ба ҳалли фармакологиявӣ равона
кунанд – ва камтар ба он чи шумо зикр кардед, яъне ҳалли ғизоӣ ва эҳтимолан ҳалли равонӣ.
Ин дақиқан ҳамон ҷанги фарҳангӣ аст, ки дар Амрико ҷараён дорад.
Ҳамчунин, дар он ҷо мо як вакил дорем, Роберт Кеннеди Ҷуниор, ки вазири тандурустии Иёлоти Муттаҳида аст ва ҳаракати MAHA-ро,
ҳаракати «Америкаро боз солим созем», таъсис додааст, ки дар аввал барои интихоб шудани Доналд
Трамп ба мақоми президент нақши муҳим бозидааст.
Зеро ин ҳаракати МАҲА дар атрофи Роберт Кеннеди дар асл аз спектри демократӣ, яъне Ҳизби демократӣ сарчашма мегирад, ва маҳз
дар штатҳои тағйирёбанда он кафолат дод, ки раъйҳои мувофиқ ба Трамп дода шаванд, то
Трамп дар ин штатҳои тағйирёбанда пирӯз гардад.
ҳамчун ҷумҳурихоҳ ғолиб омад.
Дақиқан ҳамчун ҷумҳурихоҳ ғолиб шуд.
Ва ман бисёр одамонро аз ин ҳаракати MAHA, ин ҳаракати «Амрикоро боз солим созем»,
мешиносам. Ин ҳамин аст, ки ҳамааш дар бораи он аст.
Мегӯянд, ки мо ҳамеша танҳо вақте назар мекунем, ки аломатҳо аллакай вуҷуд доранд, вақте беморӣ сар
задааст, пас чӣ гуна метавонем онро бо дору табобат кунем?
Ин равшан аст. Агар ман намояндаи ширкати дорусозӣ мебудам, назари ман низ ҳамин мебуд.
Назари ман чунин нахоҳад буд: Оё мо одамони солим дорем?
Баръакс, назари ман чунин аст: чӣ гуна метавонам одамонро то ҳадде бемор нигоҳ дорам, ки дар ниҳоят аз он пул ба даст орем?
Зеро саноати дорусозӣ аз одамони солим пул намекунад.
Пас, масъала дар он нест, ки беҳтарин хизматрасонии тиббиро дошта бошем, чун дар Созишномаи иҷтимоии
байналмилалӣ гуфта шудааст, балки дар он аст, ки аз соҳаи тандурустӣ ҳадди аксар фоида ба даст орем.
Ва ҳоло эҳтимол мардум боз хоҳанд гуфт, ки Людвиг, ки дар мусоҳиба инро мегӯяд, як назарияпардози табаддулот аст...
Аммо ҳамин тавр ҷаҳони мо кор мекунад. Мо дар ҷаҳони капиталистӣ зиндагӣ мекунем ва дар
ин ҷаҳон ҳама чиз ба фоида нигаронида шудааст.
Бале.
Ин маънои онро дорад, ки агар шумо ба саноати дорусозӣ мансуб бошед, шумо баррасӣ мекардед:
Чӣ тавр метавонем маҳсулоти худро ба мардон ва занон бо роҳи маркетинг пешниҳод кунем, то аз он манфиат барем?
Вақте ки сухан дар бораи ҷорӣ кардани манъи тамокукашӣ рафт, саноати тамоку фавран муассисаҳое таъсис дод, ки
исбот мекарданд, ки дуди тамоку дар асл чандон хатарнок нест.
Ва, албатта, ӯ инчунин муассисаҳое таъсис дод, ки саратони шуш ва ғайраро таҳқиқ мекарданд.
Ин комилан равшан аст. Ҳоло ин як чораест, ки саноат қабул мекунад ва он комилан муқаррарӣ ва мантиқист.
Ва ин маънои онро дорад, ки саноати дорусозӣ манфиатдор аст, ки Созмони ҷаҳонии тандурустиро назорат кунад, ва саноати дорусозӣ
ҳеҷ манфиате дар пешгирии пандемияҳо надорад, балки баръакс манфиатдор аст, ки пандемияҳо рух диҳанд, то тавонад доруҳои
мувофиқеро, ки аллакай патент карда ва пешакӣ истеҳсол кардааст – ё дақиқтараш, барои истеҳсол омода кардааст – ба бозор барорад.
Мо инро бо гриппи хук дидем ва ҳоло бо коронавирус мебинем.
Ва, чунон ки ман гуфтам, шумо метавонед ин ҳаракати муқобилро бубинед.
Шумо мехостед бидонед, ки дар ин бора чӣ кор кардан мумкин аст.
Ҳоло дар Амрико як ҳаракати муқобил вуҷуд дорад, ки «Амрикоро боз солим созем». Онҳо дақиқан ду нуқтаи ибтидоӣ доранд.
Нуқтаи аввал ин аст, ки Кеннеди воқеан мегӯяд, ки ҳарчанд мо дар Амрико сарватмандтарин кишвари саноатишудаи ҷаҳон ҳастем, дар
муқоиса бо дигарон мӯҳлати миёнаи умр дар мо аз ҳама паст аст.
Чаро ин тавр аст? Ин дуруст нест.
Мо як кишвари фаровонем ва умри миёнаи мост кӯтоҳ аст.
Ва сипас ӯ менигарад ва мегӯяд: Барномаи парҳезӣ дар ИМА чӣ гуна аст?
Ва пас, албатта, шумо бисёр хӯрокҳои тезхизматрасонӣ, бисёр хӯрокҳои носолим, бисёр хӯрокҳои зудтайёр ва
бисёр хӯрокҳои сунъиро мебинед, ки ҳоло дар он ҷо таҳия мешаванд, ва ғайра. Ва ӯ мегӯяд...
Заҳролудҳои муҳити зист...
Токсинҳои муҳити зист, моддаҳои зиёд, доруҳои зиёд, аз ҳамин ҷо сар мешавад. Хусусан ин буҳрони опиоидӣ дар ИМА ва ғайра.
Пас дар ИМА шумораи бениҳоят зиёди доруҳо ҳастанд... – оби нӯшокӣ тоза нест, зеро он
боқимондаҳои доруҳоро дар бар мегирад ва ғайра.
Пас ин маъно дорад, ки ӯ дақиқ аз ҳамин нуқта оғоз мекунад ва мегӯяд:
Мо бояд ғизоро беҳтар созем; мо бояд боварӣ ҳосил кунем, ки мардум ғизои солимтар мехӯранд.
Ва мо бояд боварӣ ҳосил кунем, ки заҳрҳои муҳити зист кам карда шаванд. Ин дақиқ ҳамин равиш аст.
Ва пас мо бояд бубинем: оё он чи саноати дорусозӣ мегӯяд, воқеан дуруст аст? Ин қадами навбатӣ аст...
Ӯ комиссияи истодаи эмкунӣ дар он ҷоро пурра иваз кард ва гуфт:
Ҳоло вазифаи шумо ин аст, ки воқеан санҷед, оё ҳамаи тавсияҳое, ки дода шудаанд, зарур ҳастанд ё не.
Ва ҳоло ба таҳқиқотҳо оид ба далелҳо назар андозед.
Дар саросари ҷаҳон, албатта махсусан дар инҷо, дар Олмон, эътирози бузург ба вуҷуд омад, зеро равшан аст...
Хуб, метавонам ба шумо бигӯям, ки мо дар робита ба коронавирус инро баррасӣ кардем, вале
тадқиқотҳои ҳалкунанда оид ба он вуҷуд надоранд!
Бо вуҷуди ин, мо як тавсия дорем. Бале, мо тавсия медиҳем, ки бе ягон далели возеҳ аз
тадқиқотҳо эмгузаронӣ гузаронида шавад. Ва ин, албатта...
Ва ин бо ҳамаи таъсироти ҷиддӣ ва маргу мирони зиёд аст.
Дуруст! Ва ман мутмаинам, ки бо дигар эмгузарониҳо низ ҳамин тавр хоҳад буд.
Ва ҳоло Роберт Кеннеди инро таҳқиқ мекунад. Ва ногаҳон садои бузург бархост.
Чаро? Кӣ ин эътирозро ба вуҷуд меорад ва кӣ онро ташкил мекунад?
Албатта, ВАО низ аз ин маблағгузории саноати дорусозӣ, аз таблиғот ва аз пуле, ки дар он
сармоягузорӣ мешавад, фоидаи калон мебинанд.
Билл Гейтс, боз мо ба Билл Гейтс баргаштем, масалан, чанд миллион долларро ба Der Spiegel пардохт кард.
Ин маънои онро дорад, ки Der Spiegel ва рӯзномаҳо, ки ҳарчӣ камтар маблағ доранд, низ ба
дастгирии саноати дорусозӣ сахт такя мекунанд.
Пас, албатта, онҳо низ дар бораи ин ҳикояҳо гузориш медиҳанд. Ва ҳамин аст нуқта.
Пас, пеш аз ҳама, дар низоми сиёсии мавҷудаи мо бояд баррасӣ кунем: кӣ онҳое ҳастанд, ки бар зидди он меистанд?
Ва ҳоло аз Амрико як ҳаракати муқобили нисбатан қавӣ ва бузург ба вуҷуд омадааст ва онҳо ин MAHA-ро, яъне
ҳаракати «Амрикоро боз солим созем», таъсис додаанд.
Ҳеҷ сабабе нест, ки дар Олмон низ ҳамин корро накунем.
Ва мо дар ZAAVV низ ҳамчун ташкилот пурра омодаем, ки маҳз ҳамин нуқтаҳоро дастгирӣ кунем.
Мо аллакай бо ҳаракати MAHA ба таври зич ҳамкорӣ дорем.
Мо ин одамонро мешиносем, аллакай бо онҳо дар тамос ҳастем, аллакай бо онҳо вохӯрдаем.
Ҳамчунин муҳим аст таъкид кардан, ки мо аз тадқиқотҳо далелҳои возеҳро талаб мекунем ва доруҳоро махсусан
танҳо дар сурате бояд таъин кард, ки тадқиқотҳои мо ҳадди ақал дар асоси далелҳои қавӣ бошанд.
Миёна ҳанӯз қобили қабул аст, аммо нисбатан баланд.
Ва сипас чизе тағйир меёфт – бисёре аз доруҳо дигар тасдиқ намешуданд.
Ва пас, албатта, одамон бояд худро дифоъ кунанд.
Пас, нуқтаи аввал: он чи шумо гуфтед, албатта ҳар кас аввал бояд ба он диққат диҳад, ки чӣ гуна мехӯрад.
Ин маънои онро дорад, ки шумо бояд бубинед, ки оё метавонед бештар маҳсулоти минтақавиро истеъмол
кунед ва деҳқонони маҳалии худро дастгирӣ кунед.
Онҳо ҳоло ба кӯчаҳо баромадаанд, то алайҳи ин сиёсати марказӣ эътироз кунанд, иддао мекунанд, ки мардум бояд
ғизои минтақавиро бихӯранд, ғизои солим бихӯранд ва ба мувозинати ғизоии худ диққат диҳанд.
Аввалан, ин масъалаи шахсӣ аст. Ва сипас, вақте ки ин чораҳои ҳукуматӣ ба иҷро медароянд, шумо бояд муқобилат кунед.
Мо бояд боз ба кӯчаҳо бароем. Пас мо бояд бигӯем: «Не, ман бо ин розӣ нестам.»
Ва сипас мувофиқи он муқобила кунед.
Ҳмм. Ҳамчун инсон, шумо низ гуфтед: «Ман ҳуқуқҳои инфиродии инсонӣ дорам, онҳо
музокиранопазиранд ва ман ба онҳо пойфишорӣ мекунам!»
Ва ман маҷбур нестам, ки бо ин дорувории маҷбурӣ ё ҳар чи бошад, дар ҳар шакле ки бошад, розӣ шавам.
Бале, мо мебинем, ки ин оқибат ба таври худкор рӯй медиҳад.
Масалан, мо мебинем, ки ин талаботи вобаста ба шароити ваксинагузорӣ дар соҳаи истеъдодҳои ҷавон, дар соҳаи
истеъдодҳои ҷавони тиббӣ мушкилоти бениҳоят ҷиддӣ эҷод мекунад.
Бале, ин албатта низ як вокуниш ба он аст.
Пас шояд ҳеҷ кас чизе нагӯяд ва мардум ба кӯчаҳо намебароянд.
Аммо бисёре аз ҷавонон дигар ин касби тиббиро интихоб намекунанд, зеро ҳамеша як шамшери Дамокл бар сари он овезон аст,
ки мардум мегӯянд: «Ҳоло пандемияи нав аст, ҳоло шумо бояд бо ин модда эм гиред ва ин доруҳоро истеъмол кунед».
Ва албатта онҳо низ инро намехоҳанд. Онҳо низ нисбати баданашон ҳассосанд.
Бале, албатта.
Ва сипас шумо бояд танҳо бигӯед «Не!» ва бигӯед: «Ист, ман ин корро намекунам!»
Ва агар дар шак бошед, шумо бояд бигӯед: «Пас ман ин касбро тарк мекунам.»
Албатта, ин низ як қарори инфиродӣ аст.
Аммо ман медонам, ки бисёре аз одамон ҳатто дар давраи пандемияи коронавирус ин корро карданд.
Ва махсусан онҳое, ки бо огоҳӣ ин касбро тарк кардаанд, дигар барнамегарданд. Онҳо намехоҳанд.
Ва ин маънои онро дорад, ки дар Олмон — ва ин ҳатто мавриди баҳс ҳам нест — дар касбҳои тиббӣ як
фосилаи бузург вуҷуд дорад, ки пур карда намешавад.
Бале, норасоии калонтарини кормандон.
Дуруст.
Хуб, ҳоло ин Ветопедия низ ҳаст.
Оё шумо зарари воксинаҳоро мушоҳида кардаед? Онро дар Vetopedia, энсиклопедияи ройгони
овозҳои мухолиф, сабт кунед: www.vetopedia.org
Ин платформа, ин пойгоҳи додаҳо, ки дар он шумо метавонед, масалан, зарари воксинаи худро дар давраи
пандемияи коронавирус – ё дигар зарари воксинаро ворид кунед.
Аммо махсусан дар давраи пандемияи коронавирус чандин ҳолатҳои зарари воксина, аз ҷумла ҳолатҳои марговар низ ба қайд
гирифта шуданд – ки бисёре аз онҳо баъдан метавонистанд...
Хешон низ метавонанд ин зарари эмгузариро дар он ҷо сабт кунанд.
Оё ин низ, метавонам бигӯям, аз нуқтаи назари ҳуқуқӣ ва судӣ воситаи муҳиме нест, то
дар он ҷо низ воситаи амал вуҷуд дошта бошад?
Чораҳои маҷбурӣ он замон хуб набуданд, ва мо ҳеҷ гоҳ намехоҳем ба ҳолате баргардем, ки дар пандемияҳои оянда чизе ба мо
бевосита таҳмил карда шавад – бо чунин оқибатҳои даҳшатнок.
Оё шумо розӣ нестед, ки ин низ барои ҳуқуқшиносон абзори муҳимест?
Бале, ин низ чизест, ки мо аз ин давраи пандемия омӯхтем.
Дар асл, ин давраи чораҳои зиддипандемиявӣ аст.
Ва он чизеро, ки мо ҳоло низ мебинем – махсусан тавассути шахсоне мисли Том Лаусен – дар кумитаҳои тафтишотӣ:
Мақомоте, ки воқеан масъул буданд, кори худро иҷро накарданд.
Институти Пол Эрлих маълумотро он тавре ки бояд сабт намекард.
Паёмҳои огоҳӣ фиристода нашуданд.
Ширкатҳои суғуртаи тиббӣ... – дар асл, ҳама бояд огоҳ мешуданд, зеро, бигӯем, нишонаҳои ҳушдор дар ҳама ҷо
буданд, зангҳои ҳушдор дар ҳама ҷо бояд садо медоданд.
Яъне, дар Институти Пол Эрлих мо дар Кумитаи тафтишотии Бранденбург фаҳмидем, ки Институти Пол Эрлих
ҳатто иқтидори кофии серверӣ надошт, то ҳамаи гузоришҳоро дар бораи таъсироти паҳлӯӣ сабт кунад.
Вау.
Пас ин маънои онро дорад, ки даъво дар бораи он ки мо ин қадар таъсироти паҳлӯӣ надорем, бар он асос ёфтааст, ки таъсироти
паҳлӯие, ки гузориш шудаанд, сабт ё ҳуҷҷатгузорӣ нашудаанд.
Чизеро, ки ман намебинам, ман надорам. Ва Том Лаусен бо ин масъала хеле хуб бархӯрд кардааст.
Ва ин маънои онро дорад, ки ҳатто дар он ҷо мо метавонем танҳо бо моделсозӣ ба рақамҳои воқеие, ки
тавассути ин эмгузаронӣ ба даст омадаанд, расем.
Ва, албатта, хуб аст, ки ташаббусҳои хусусӣ ҳастанд, ки дақиқ ҳамин корҳоро мекунанд, то ҳадди ақал
равшан шавад, ки ҳолатҳои хеле зиёдтаре вуҷуд доранд.
Пас, агар мақоми давлатӣ, ки то андозае бо захираҳои беохир таъмин аст, натавонад инро дарк кунад, ва сипас
ташаббуси хусусӣ ин корро анҷом диҳад, ва ногаҳон мебинед:
Худоё, дар асл дар ин ҷо чанд гузориш дорем ва воқеан чӣ рӯй дод?
Пас ҳадди ақал шумо метавонед аввал ба он назар андозед.
Ва сипас, дар як лаҳза, ҳатто расонаҳои пешсаф ва васоити ахбори умум дигар натавонанд бар зидди
он кор кунанд ё он чи рӯй додааст, пинҳон созанд.
Ин низ таҷрибаи хеле муҳим аст, ки мо дар ин давра ба даст овардем.
Мо бояд ҳамаи ин чизҳоро аз торикӣ ба рӯшноӣ барорем.
Пас саволи шумо ин буд, ки мардум чӣ кор карда метавонанд?
Шумо метавонед, масалан, чунин ташаббусҳоро ташкил кунед. Шумо метавонед дар он ҷо худатон сабти ном шавед.
Шумо метавонед маълумоти худро, аз ҷумла ба ZAAVV , пешниҳод кунед, то нишон диҳед, ки танҳо аз он
сабаб, ки шумо, ҳамчун мақомоти масъул, ин маълумотро сабт намекунед, мо онро сабт мекунем.
Шумо инчунин табибатонро водор мекунед, ки бигӯяд: «Ин осеби воксина аст ва ман ба шумо мегӯям, ки онро
ҳамчун осеби воксина ба ширкати суғуртаи тиббӣ хабар диҳед!»
Зеро бисёре аз духтурон ин корро намекунанд. Беморон бояд танҳо дар ин бора таъкид кунанд.
Духтур вазифадор аст ин корро анҷом диҳад. Агар ин метавонист зарари ваксина бошад, ӯ бояд онро хабар диҳад.
Чунин ҳолатҳоро шумо бояд ба ширкати суғуртаи тиббии худ хабар диҳед ё, агар шубҳа дошта бошед, ба портале монанди ин биравед ва
он ҷо гузориш диҳед, то мо бубинем, ки воқеан чизе рӯй додааст.
Ва шумо мебинед, ки шамолҳои сиёсӣ тағйир меёбанд.
Бо сабаби қувват гирифтани ҳизбҳое мисли AfD ё BSW , – дар шарқи Олмон, ҳоло дар ҳама ҷо беш аз 25 фоиз раъй дорем, то ки
кумитаҳои тафтишотӣ ё комиссияҳои таҳқиқотӣ дар ҳама ҷо таъсис ёбанд, ки ҳадди ақал ин масъалаҳоро ба таваҷҷуҳи омма мерасонанд.
Ва ту танҳо бояд овоз бардошта, идома диҳӣ.
Бале, ва ман дақиқ ҳамин тавр эҳсос мекунам, ки ҳоло, дар ин давраи пас аз коронавирус, вақти хубест барои пешбурди
чунин баррасӣ ё арзёбӣ ва барои кор кардан ба сӯи он, дақиқ барои пешгирӣ кардани ҷиноятҳои минбаъда, дуруст?
Бале, дақиқ. Ин аслан дар бораи пешгирӣ аст. Мо бояд фаҳмем, ки чӣ рӯй додааст.
Ман метавонам танҳо тавсия диҳам, ки ба видеоҳои Комиссияи тафтишотии Бранденбург, ки онлайн дастрасанд, назар андозед.
Дар Бранденбург парламенти давлатӣ комиссияи тафтишотиро таъсис дод, то давраи коронавирусро баррасӣ кунад.
Баръакси кумитаи тафтишотӣ, комиссияи тафтишотӣ ҳамеша танҳо ба оянда менигарад.
Ин маънои онро дорад, ки шумо танҳо ба он менигаред, ки чӣ метавонад беҳтар анҷом дода шавад.
Аммо Комиссияи тафтишотии Бранденбург, бахусус, ба он шакл тарҳрезӣ шудааст, ки бинобар вазъи сиёсӣ дар он ҷо
мутахассисони зиёди интиқодӣ ҳастанд ва ин мутахассисони зиёди интиқодӣ низ назари худро баён мекунанд.
Ҷолиб.
Масалан, Герд Антес ҳаст, пештар Штефан Хомбург буд, ҳоло Том Лаузен ҳаст. Пас онҳо хеле зиёданд.
Масалан, машваратгари илмии гурӯҳи парлумонии AfD Стефан Кохн аст, ки дар Вазорати федералии корҳои дохилӣ кор мекард, ин
ҳуҷҷати ҳайратангезро фош кард ва барои ҳамин аз кор ихроҷ шуд.
Вай ҳоло, метавон гуфт, дар раванди бознигарии Бранденбург иштирок дорад.
Ин ба мо маълумоти зиёдеро дар бораи он чӣ рӯй додааст медиҳад ва сипас ба оянда менигарад.
Ва маҳз ҳамин ҷо нуқтаҳои ибтидоӣ қарор доранд: дар таълими мардум, аввалан фаҳмидан, ки он
ҷо чӣ рӯй дод, чӣ гуна рӯй дод ва воқеият чист?
Ва Вольфганг Водарг, доктор Вольфганг Водарг, дар оғози ин давраи коронавирус – ки ҳамин тавр ман фаҳмидам, ки дар ин ҷо чизе
нодуруст аст – дар яке аз аввалин видеоҳояш, шояд ҳатто дар видеои аввалаш, гуфт, ки агар воқеан пандемия мебуд, мо дар
кӯчаҳо ҷасадҳои мардумро мебинем. Он гоҳ ҳама мефаҳмиданд...
...ин пандемия аст.
Ин пандемия аст; одамон мефавтанд.
Ва на як пандемияи коғазӣ.
Дуруст. Ва ҳоло, вақте ки мо ба кӯча мебароем, қариб касеро намеёбем, ки ба мо бигӯяд:
Оҳ, ман як шинос дорам, ки аз вируси коронавӣ фавтид. Ин қариб ҳеҷ гоҳ рӯй намедиҳад.
Пас касе нест, зеро мо мебинем, ки синни медиана онҳое, ки аз коронавирус ё бо коронавирус
фавтидаанд, 84 аст – ки ин аз интизори умри мо зиёдтар аст.
Аммо ҳар кас касеро мешиносад, ки аз ваксина зарар дидааст.
Ҳар кас касеро мешиносад, ки аз эмгузаронӣ зарар дидааст – сактаи мағзӣ, сактаи қалбӣ, бемориҳои дил, миокардит, марг ва ғайра.
Яъне, он пандемияи воқеие, ки мо ҳоло аз сар мегузаронем, натиҷаи таъсири паҳлӯии эмгузаронӣ буд.
Ман инро низ дар одамоне мушоҳида кардам, ки онҳо махсусан ғайрианъанавӣ ё интиқодӣ набуданд.
Аммо вақте ки ман имрӯз бо мардум сӯҳбат мекунам – албатта, онҳо камтар инро ошкоро эътироф мекунанд, аммо вақте
ки онҳо дар байни худ сӯҳбат мекунанд, ҳамаашон мегӯянд:
Ман касеро мешиносам, ё худам инро таҷриба кардаам; аз замони гирифтани ин эмгузаронӣ ман бемор ҳастам; ман ҳамеша бемор ҳастам,
ҳамеша мушкилот дорам ва ғайра. Ва ҳамин аст асли масъала.
Ва ҳамин ҷоест, ки мардум бояд... – Ман фикр мекунам, ки ҳамин дарсест, ки мо омӯхтем.
Ва агар чунин порталҳо, ки дар оянда низ истифода хоҳанд шуд, ба онҳо возеҳтар кунанд, ки таъсироти паҳлӯӣ
вуҷуд доранд, пас мардум интиқодӣтар мешаванд ва эҳтимолан бештар мегӯянд «не» ва мегӯянд:
Ман дигар бо ин розӣ намешавам, дигар ин корро бо худ ва баданам такрор намекунам!
Бале, ман мефаҳмам. Хулоса: дар маҷмӯъ, ин асосан дар бораи баланд бардоштани огоҳӣ аст.
Масъала дар бораи саломатии мо нест, балки дар бораи модели тиҷоратӣ барои саноати дорусозӣ аст.
Дар асл, дар паси он як саноати пандемия қарор дорад.
Ширкатҳо ба саломатии мо манфиатдор нестанд; онҳо, аслан, агар ман дуруст фаҳмида бошам, танҳо аз одамони бемор пул мегиранд.
Бале, албатта, мо низ инро медонем.
Ҳатто бо духтурони оддӣ ҳам вақтие, ки духтур бо бемор мегузаронад, нисбатан кӯтоҳ аст.
Ман бовар дорам, ки ин дар асл миёна барои чанд сония аст.
Пас табибон аксар вақт барномаҳои компютериро аз саноати дорусозӣ мегиранд, ки онҳоро истифода мебаранд.
Пас доруе, ки пайдо мешавад, ҳамеша ҳамон аст, ки аз ҷониби истеҳсолкунандаи ин барномаи компютерӣ ё таҷҳизоти
клиникаи духтур маблағгузорӣ ё ҳаммаблағгузорӣ шудааст.
Ҳамааш дар бораи пул аст, албатта дар бораи пул аст.
Ҳама чизе, ки дар соҳаи тиббии мо рух медиҳад, асосан дар бораи пул аст.
Албатта, ман мегӯям, ки тандурустӣ таъсири паҳлӯӣ аст.
Ва ман касе нестам, ки тибби анъанавиро интиқод кунад ё бар зидди он бошад.
Мо ба тибби анъанавӣ ниёз дорем, ва махсусан дар соҳаи ҷарроҳӣ, албатта, доруҳои муосир ва босифати баланд дорем,
ки аз ҷиҳати илмӣ асоснок буда, кори хуб анҷом медиҳанд.
Аммо дар бисёр соҳаҳо ва бисёр мавридҳо, масалан дар онкология, ҳамаи ин чораҳое, ки бар зидди саратон андешида
мешаванд, албатта асосан аз ҷониби бемористонҳо бар дӯш гирифта мешаванд, ки хароҷоти тиббиро мепардозанд.
Ва дар ин ҷо маблағи пул воқеан беақлона зиёд аст.
Ва барои ман комилан мантиқӣ аст, ки бипурсам: чаро ман танҳо дар бораи доруҳое, ки ба баданам меандозам, фикр
мекунам ва дар бораи он, ки чӣ мехӯрам, фикр намекунам?
Зеро истеъмоли шифоҳии моддаҳои ғизоӣ яке аз муҳимтарин чизҳост.
Масалан, ҳамеша баҳс дар бораи витамини D вуҷуд дорад, ки ҳоло рӯз ба рӯз бештар маъмул мешавад.
Ин маънои онро дорад, ки рӯшантар мешавад, ки витамини D ё қабули иловаҳои он барои пешгирии бемориҳо зарур аст.
Аммо витамини D арзон дастрас аст ва аз ин рӯ барои саноати дорусозӣ модели тиҷоратӣ нест.
Ва ҳамин аст, ки бисёре аз дарки одамон, албатта, низ пинҳон нигоҳ дошта мешаванд.
Албатта, саноати тиббӣ як соҳаи ҷаҳонии триллион-фунтӣ аст.
Ва албатта, ниқобҳо тавсия мешаванд, агар шумо хоҳед ниқобҳоро фурӯшед.
Ва, албатта, шумо пас таҳқиқотеро дастгирӣ мекунед, ки мегӯянд ниқоби FFP2, ки дар асл
ниқоби зидди чанг аст, аз вирус муҳофизат мекунад.
Ва, албатта, шумо доруҳои арзонеро, ки дар бозор дастрасанд, истифода намебаред, вақте ки метавонед рушди гаронбаҳоро бо
маблағгузории давлатӣ – ва бидуни ягон масъулият – ба даст оред.
Дар ниҳоят, мо давлат ҳастем; мо барои он бо пули андозамон пардохт мекунем.
Дуруст.
Аммо, чунон ки шумо дар оғоз гуфтед, ҳар кас барои худ масъул аст.
Ва азбаски шумо маро ҳамчун вакил номбар кардед, ман дар ҳақиқат ҳамчун вакил чандон коре карда наметавонам.
Ҳама чизе, ки метавонам бигӯям, ин аст, ки ҳуқуқи башар воқеан ин гуна муносибатро, ин дорувории
маҷбурӣ, терапияи маҷбурӣ ва ғайра манъ мекунад.
Аммо агар судҳо онро ба осонӣ тасдиқ кунанд, чун мо дар ин ҷо дидем, пас, албатта, ин душвор аст.
Ва пас аз он ту танҳо мемонӣ. Ва вақте шубҳа дорӣ, бояд возеҳ «не» бигӯӣ ва бигӯӣ: «Ман бо ин розӣ нестам.»
Тавре ки дар футболкаи шумо навишта шудааст: Озодӣ бо «не» оғоз меёбад. Барои ман ин
маънои онро дорад, ки аввал ҳуқуқи инсон аст.
Ва чизи дигар танҳо пешгирии ҷиноят аст – ман фикр мекунам, ки ин низ тавассути таълим аст, бо омӯзиши
худ, огоҳ кардани худ ва инчунин огоҳ кардани дигарон.
Аъло. Ташаккур барои ин мусоҳиба. Он хеле равшанкунанда буд.
Ба ибораи дигар, зарур нест, ки дар ин бора ин қадар асабонӣ шавед.
Корона моро ҳушдор дод, бедор кард. Ва мо набояд ба ин тамоми оташфишонии пандемия тобеъ шавем.
Дуруст. Ташаккур, ки ба ман иҷозат додед, дар инҷо бошам!