دی‌اکسید کربن به‌عنوان یک گاز گلخانه‌ای مضر برای اقلیم در نظر گرفته می‌شود و بنابراین باید به‌طور چشمگیری کاهش یابد
– این پیام یکسان در رادیو، تلویزیون و رسانه‌های چاپی است.
دولت فدرال آلمان نیز خود را موظف به انجام این کار می‌داند.
برای دستیابی به اهداف توافق‌نامه اقلیمی پاریس، بنابراین ضروری است که در برخی مناطق ذخیره‌سازی CO₂ در خاک مجاز شود.
از آنجا که آلمان متعهد شده است تا سال ۲۰۴۵ به خنثی‌بودن اقلیمی دست یابد، کابینه اکنون پیش‌نویس لایحه اصلاح
قانون ذخیره‌سازی دی‌اکسید کربن (KSpG) را تصویب کرده است.
این اقدام با هدف امکان‌پذیر ساختن جذب و ذخیره‌سازی دی‌اکسید کربن یا CO₂ در مکان‌هایی است که بیشترین مقدار آن تولید می‌شود، مانند
صنعت سیمان و آهک، در حوزه‌های شیمی پایه و در سوزاندن پسماندها.
برای این منظور، فناوری‌هایی برای جذب، انتقال و ذخیره‌سازی دائمی دی‌اکسید کربن در
سازندهای سنگی ژئولوژیکی عمیق توسعه داده خواهند شد.
بیل گیتس رویکردی کمی متفاوت در پیش می‌گیرد:
او می‌خواهد نه تنها CO₂ تولیدشده در تأسیسات فنی، بلکه CO₂ موجود در هوا را نیز استخراج کند.
برای این منظور، او ۴۰ میلیون دلار در شرکت استارت‌آپی کانادایی «دیپ اسکای» در آلبرتا سرمایه‌گذاری می‌کند.
هدف این است که دی‌اکسید کربن را در مقیاس صنعتی از هوا حذف کرده و سپس آن را در زیر زمین دفن کنند.
برای این کار، هوا مکیده شده و سپس از یک جاذب جامد یا مایع عبور داده می‌شود که CO₂ را
جذب کرده و بدین ترتیب آن را از هوا جدا می‌کند.
این دی‌اکسید کربن فیلترشده سپس توسط مواد شیمیایی جذب شده، از جاذب جدا شده و در ادامه فشرده شده تا به
مایع تبدیل شود که دانشمندان آن را مایع بحرانی می‌نامند.
این مایع خطرناک در نهایت در چاه‌هایی با عمق تقریبی سه کیلومتر ذخیره می‌شود.
معایب:
این روش انرژی زیادی مصرف می‌کند، پرهزینه است و مایع حاصل برای محیط زیست مضر است.
چه کسی می‌تواند و می‌خواهد در چیزی این‌قدر گران، ناپایدار و حتی مضر برای محیط زیست سرمایه‌گذاری کند؟
نگاهی به فهرست اعضای شرکت بریک‌ترو انرژیِ بیل گیتس، که علاقه‌مند به سرمایه‌گذاری در پروژه‌های پرریسک نجات
اقلیم است، ما را یک قدم به حل این معما نزدیک‌تر می‌کند:
علاوه بر گیتس، مایکل بلومبرگ، جورج سوروس، ریچارد برانسون، جک ما، مارک زاکربرگ و دیگران نیز مشتاقند که تأمین مالی
«خیرخواهانه» برای چنین پروژه‌های ظاهراً «پایدار» فراهم کنند.
همان‌طور که قبلاً در چندین برنامهٔ دیگر Kla.TV گزارش شده است، اسامی ذکرشده در واقع نمایانگر اقدامات بشردوستانه نیستند.
مگر اینکه البته کسی ثروت‌اندوزی شخصی آن آقایان مذکور را «خیرخواهانه» بداند.
۱۲۳۴۳۲۱ پیش از بازگشت به سیاست، صدراعظم فدرال فردریش مرس رئیس هیئت نظارت شرکت مدیریت دارایی بلک‌راک در آلمان بود.
بلک‌راک با دارایی‌های تحت مدیریت نجومی به ارزش ۱۲ تریلیون پوند، بزرگ‌ترین مدیر دارایی جهان است.
از این رو، صدراعظم مِرز ارتباطات خوبی در دنیای مالی عالی دارد.
آیا ممکن است ذخیره‌سازی CO₂ که توسط مِرز و دولت فدرال آلمان برنامه‌ریزی شده است، بار دیگر به نفع همکاران سابق او در
بلک‌راک و میلیاردرهایی که در بلک‌راک سهام دارند، تمام شود؟
۱۲۳۴۳۲۱ این واقعیت که اکثریت قاطع موجودات زنده روی این زمین در نتیجهٔ آن در حال ضرر دیدن هستند، در فیلم زیر
به نام «ویرانی بنیان زندگی ما: CO₂» نشان داده می‌شود.
این به‌وضوح نشان می‌دهد که CO₂ به هیچ وجه مضر نیست، بلکه برای زندگی ضروری است!
بنابراین، حذف کیفیت لازم هوا – از طریق حذف CO₂ – حمله‌ای به خودِ زندگی است.
آنچه ظاهراً «خیرخواهانه» به نظر می‌رسد، در واقع برای خدمت به قدرت و سود عده‌ای معدود طراحی شده و با سهمیه‌بندی منابع
حیاتی و منافع عمومی CO₂، بقیه بشریت را به وابستگی می‌کشاند.