CO2, ки ҳамчун офати замони муосир бадном шудааст, исбот мекунад, ки он хун-у-ҷони эҳёи экологии ҷаҳонӣ мебошад.
Тадқиқотчиён аз Донишгоҳи Малага ва Шӯрои миллии тадқиқотии Испания дар таҳқиқотҳояшон нишон доданд, ки дар
чанд даҳсолаи охир 38 фоизи сатҳи хушкии сайёраи мо афзоиши назарраси растаниҳоро аз сар гузаронидааст.
Беш аз се-чоряк аз ин тағйиротҳо пирӯзии табиат аст:
Ҷангалҳо паҳн мешаванд, даштҳо шукуфон мешаванд, биёбонҳо ақибнишинӣ мекунанд.
Таҳқиқоти NASA соли 2016 нишон дод, ки таъсири нуридиҳии CO2 барои 70 фоизи сабзшавии глобалӣ масъул аст –
дар саросари ҷаҳон пешрафтҳои мусбат мушоҳида мешаванд.
Аммо ин тадқиқот аз ҷониби ВАО-и асосӣ арзандаи хабар дониста намешавад.
Эҳтимолан аз он сабаб, ки ин маънои поёни тиҷорати сердаромади CO2-ро дорад, ки дар рӯзномаи глобалии иқлимӣ
дар Форуми иқтисодии ҷаҳонӣ ва Созмони Милали Муттаҳид ҳамчун воситаи шантаж истифода мешавад.