Ο διορισμός τριών νέων δικαστών στο Ομοσπονδιακό Συνταγματικό Δικαστήριο έχει εκφυλιστεί σε πολιτική διελκυστίνδα
μεταξύ των κομμάτων της Μπούντεσταγκ τους τελευταίους μήνες.
Συγκεκριμένα, επρόκειτο για τον αμφιλεγόμενο υποψήφιο του SPD Brosius-Gersdorf ως δικαστή
για το Ομοσπονδιακό Συνταγματικό Δικαστήριο.
Η εκλογή της Επιτροπής Πληροφοριών τον Ιούλιο, η οποία είναι επιφορτισμένη με την παρακολούθηση του έργου της Ομοσπονδιακής
Υπηρεσίας Πληροφοριών, της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας του Συντάγματος και της Στρατιωτικής Υπηρεσίας Αντικατασκοπείας,
χαρακτηρίστηκε από παρόμοια κομματική διελκυστίνδα.
Στην επιτροπή δεν εξελέγησαν ούτε μέλη του AfD ούτε η πρόεδρος του Κόμματος της Αριστεράς Heidi Reichinnek.
Αυτό σήμαινε ότι μόνο ο αντιπρόεδρος του Κόμματος των Πρασίνων, Konstantin von Notz, παρέμεινε στην
επιτροπή ως ο μοναδικός βουλευτής της αντιπολίτευσης.
Προφανώς γίνεται μεγάλος αγώνας για να διασφαλιστεί ότι αυτές οι θέσεις της διάκρισης των εξουσιών θα καταλαμβάνονται
μόνο από άτομα που προέρχονται από τις δικές τους τάξεις.
Ωστόσο, εάν τα κομματικά πολιτικά συμφέροντα έχουν τόσο μεγάλη επιρροή στις αποφάσεις αυτές, τίθεται το
ερώτημα ποια είναι η συνολική κατάσταση όσον αφορά τη διάκριση των εξουσιών στη Γερμανία;
Επομένως, είναι πιο σημαντικό από ποτέ να εξετάσουμε προσεκτικά το κράτος δικαίου και τη διάκριση των εξουσιών στη Γερμανία.
Το πρώτο ερώτημα που πρέπει να εξεταστεί είναι πώς ρυθμίζεται αυτό σήμερα στη Γερμανία.
Η βασική αρχή είναι ότι η κατανομή της κρατικής εξουσίας σε διάφορα κρατικά όργανα εξυπηρετεί τον σκοπό του περιορισμού της
εξουσίας και της διασφάλισης της ελευθερίας και της ισότητας.
Υπάρχει η νομοθετική εξουσία, η νομοθετική εξουσία της Bundestag και του Bundesrat.
Η εκτελεστική εξουσία, η εκτελεστική εξουσία, δηλαδή η κυβέρνηση μέχρι το χαμηλότερο επίπεδο, μέχρι την αστυνομία.
Και η δικαστική εξουσία, η δικαστική εξουσία, με το Ομοσπονδιακό Συνταγματικό Δικαστήριο και τα ανώτατα δικαστήρια.
Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης αναφέρονται ανεπίσημα ως η τέταρτη εξουσία, καθώς το πραγματικό καθήκον
τους είναι να ελέγχουν αυτές τις άλλες εξουσίες.
Δεύτερον, τίθεται το ερώτημα: Πώς και από ποιον χρησιμοποιούνται αυτές οι εξουσίες στη Γερμανία;
Ο πρόεδρος της Υπηρεσίας Προστασίας του Συντάγματος διορίζεται από τον ομοσπονδιακό υπουργό Εσωτερικών
και η Επιτροπή Πληροφοριών εκλέγεται από το Bundestag.
Το μισό Συνταγματικό Δικαστήριο εκλέγεται από την Bundestag και το άλλο μισό από το Bundesrat.
Αυτό σημαίνει ότι οι εκλεγμένοι σήμερα πολιτικοί αποφασίζουν τελικά για όλες τις εξουσίες.
Τα μέσα ενημέρωσης λαμβάνουν περίπου 8,5 δισεκατομμύρια ετησίως από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση,
δηλαδή από εκείνους που θα έπρεπε να τα παρακολουθούν.
Πρέπει επίσης να γνωρίζετε ότι η εισαγγελία στη Γερμανία δεσμεύεται από οδηγίες.
Συγκεκριμένα, αυτό σημαίνει ότι η εισαγγελία, η οποία αποτελεί μέρος της εκτελεστικής εξουσίας, υπάγεται στο Υπουργείο
Δικαιοσύνης, δηλαδή στη δικαστική εξουσία, γεγονός που αντιβαίνει στην πραγματικότητα στην αρχή της
διάκρισης των εξουσιών του γερμανικού συντάγματος.
Οι δικαστές είναι τυπικά ανεξάρτητοι.
Τόσο πολύ για την τρέχουσα κατάσταση στη Γερμανία.
Τώρα όμως τίθεται το εξής ερώτημα:
Τι θα συμβεί όταν αυτά τα όργανα ελέγχου ξεριζώνουν όλο και περισσότερο όλους τους ανθρώπους που
αποκλίνουν από την επίσημη πολιτικά ορθή άποψη;
Αυτό θα σήμαινε αναπόφευκτα ότι η πορεία θα κατευθυνόταν προς τη δικτατορία!
Ο ορισμός της δικτατορίας είναι μια μορφή διακυβέρνησης που χαρακτηρίζεται από μεμονωμένα κυβερνώντα
πρόσωπα, τον δικτάτορα, ή μια κυβερνώσα ομάδα προσώπων με εκτεταμένη έως απεριόριστη πολιτική εξουσία.
Ακολουθούν μερικά πρόσφατα παραδείγματα στα οποία άνθρωποι είτε αναδείχθηκαν σε υψηλά αξιώματα είτε
απομακρύνθηκαν από αυτά λόγω διαφορετικών πολιτικών απόψεων:
1. Stephan Harbarth
Στις 15 Μαΐου 2020, ο Stephan Harbarth εξελέγη πρόεδρος του Ομοσπονδιακού Συνταγματικού Δικαστηρίου από
το Bundesrat με σχεδόν ομόφωνη ψηφοφορία μεταξύ των κομμάτων CDU/CSU, SPD, FDP και Πρασίνων.
Αυτό συνέβη παρόλο που ο Χάρμπαρθ ήταν αναμεμειγμένος στη μεγαλύτερη φορολογική απάτη στη γερμανική
ιστορία - το λεγόμενο φορολογικό σκάνδαλο cum-ex.
Σύμφωνα με διάφορες πηγές, οι τράπεζες εξαπάτησαν το γερμανικό κράτος με τη βοήθεια παράνομων
συμφωνιών μετοχών με ποσό έως και 35 δισεκατομμύρια ευρώ.
Η πρώην ανώτερη εισαγγελέας Anne Brorhilker θεωρούνταν τότε η σημαντικότερη ερευνήτρια.
Κατά τη διάρκεια της έρευνας της τέθηκαν τεράστια εμπόδια.
Τον Απρίλιο του 2024 παραιτήθηκε τελικά από τη θέση της εισαγγελέως και προσχώρησε στο κίνημα πολιτών Finanzwende.
Το σκεπτικό της: δεν δεσμεύεται πλέον από πολιτικές δεσμεύσεις.
Παραπονέθηκε ότι το οικονομικό έγκλημα θεωρείται πολύ συχνά ασήμαντο αδίκημα στη Γερμανία.
"Αλλά πρόκειται για δισεκατομμύρια που λείπουν από όλους μας και που πρέπει επιτέλους να
τα πάρουμε πίσω", είπε αυτολεξεί ο Brorhilker.
Ο χρηματοπιστωτικός τομέας είναι ένας "μεγάλος, πολύ καλά δικτυωμένος κλάδος", ο οποίος έχει μεγάλο συμφέρον
να αποτρέψει τον αποτελεσματικό έλεγχο και τη δίωξη των αθροιστικών συναλλαγών. Προφανώς τη γλιτώνουν.
Ο Brorhilker επέκρινε την "κωλυσιεργία" των αρμόδιων αρχών.
Έχει κανείς την εντύπωση ότι "τα υπουργεία Οικονομικών είναι πιο κοντά στο οικονομικό λόμπι παρά στους πολίτες".
2. Hans-Georg Maaßen
Ο πρώην πρόεδρος της Υπηρεσίας Προστασίας του Συντάγματος από το 2012 έως το 2018 επέκρινε την έλλειψη
ισορροπίας και τη χειραγωγική κάλυψη των ΜΜΕ σχετικά με τις ταραχές στο Κέμνιτς το 2018.
Λίγο αργότερα, απολύθηκε από τη θέση του Προέδρου του Γραφείου Προστασίας του Συντάγματος.
3ος Christian Dettmar
Σε μια πολυσυζητημένη απόφαση, ο δικαστής του οικογενειακού δικαστηρίου της Βαϊμάρης Christian Dettmar
ακύρωσε τους κανόνες για τον κοροναϊό σε δύο σχολεία.
Του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης δύο ετών με αναστολή, απολύθηκε από το αξίωμά του και έχασε τη σύνταξή του.
4. Dr Reiner Füllmich
Ο δικηγόρος Dr. Reiner Füllmich πρωτοστάτησε σε ένα σχέδιο που έγινε γνωστό ως η δεύτερη Νυρεμβέργη
και ήταν συνιδρυτής της Επιτροπής Ερευνών Corona.
Η επιτροπή του πήρε συνεντεύξεις από περίπου 150 επιστήμονες και εμπειρογνώμονες από όλο τον κόσμο, καθώς και
από πρώην υπαλλήλους του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας.
Τα ευρήματά τους έδειξαν ότι τα μέτρα του Covid ήταν τα πρώτα βήματα ενός σχεδίου καταστροφής των περιφερειακών οικονομιών,
ώστε να εξαρτηθούν οι πληθυσμοί από τις παγκόσμιες αλυσίδες εφοδιασμού, και ότι αποσκοπούσαν στη μείωση του
πληθυσμού και στην εγκαθίδρυση μιας παγκόσμιας κυβέρνησης υπό την καθοδήγηση των Ηνωμένων Εθνών.
Ο Dr Reiner Füllmich τέθηκε υπό κράτηση.
Αυτά ήταν μερικά μόνο παραδείγματα στα οποία οι διαφορετικές πολιτικές απόψεις είχαν ως
αποτέλεσμα την άμεση αποπομπή από το αξίωμα.
Η Γερμανίδα νομικός Dr. Beate Sybille Pfeil, ανεξάρτητη ακαδημαϊκός, εμπειρογνώμονας του Συμβουλίου της Ευρώπης με
ερευνητική εστίαση στα ανθρώπινα δικαιώματα, τα δικαιώματα των εθνικών μειονοτήτων στην Ευρώπη, το κρατικό
και συνταγματικό δίκαιο, συνοψίζει την τρέχουσα νομική κατάσταση στη Γερμανία ως εξής:
"Είναι γνωστό ότι οι εισαγγελείς στη Γερμανία δεν είναι ανεξάρτητοι, αλλά υπόκεινται στις οδηγίες του αρμόδιου
Υπουργείου Δικαιοσύνης, γεγονός που ουσιαστικά παραβιάζει την αρχή της διάκρισης των εξουσιών του βασικού νόμου.
Αυτό είναι πιθανό να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην καταστολή των επικριτών της κυβέρνησης.
Οι δικαστές είναι τυπικά ανεξάρτητοι. Το πρόβλημα όμως ξεκινάει από το γεγονός ότι και οι δικαστές είναι άνθρωποι και
πολλοί από αυτούς, όπως και η πλειοψηφία των ανθρώπων, είναι θύματα προπαγάνδας και ως εκ τούτου παραβιάζουν το νόμο.
Άλλοι εκφοβίζονται από δικαστικές αποφάσεις όπως αυτή κατά του δικαστή της Βαϊμάρης Christian Dettmar.
Θα μπορούσε κανείς να υποθέσει ότι το δικαστικό σώμα είναι πολιτικοποιημένο σε μεμονωμένες ηγετικές θέσεις.
Η υπόθεση Harbarth μιλάει για το θέμα αυτό.
Από το 2020, δεν μπορούμε πλέον να βασιστούμε στο Ομοσπονδιακό Συνταγματικό Δικαστήριο για να
κρίνει πραγματικά σύμφωνα με τον Βασικό Νόμο.
Το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι. Πολλοί απλά τρέχουν με αυτό.
Αυτό δεν σημαίνει ότι το σύστημα δικαιοσύνης αποτυγχάνει παντού, αλλά σημαίνει ότι
αποτυγχάνει στους τομείς που σήμερα "υπερθεματίζονται"".
Ποιο είναι όμως αυτό το βρωμερό κεφάλι για το οποίο μιλάει εδώ η νομικός Δρ Μπεάτε Πφάιλ;
Υπάρχει ενδεχομένως -όπως περιγράφεται στη δικτατορία ως μορφή διακυβέρνησης- μια ομάδα ανθρώπων που χαρακτηρίζεται από
εκτεταμένη έως απεριόριστη πολιτική εξουσία; Ναι, υπάρχει!
Είναι το παγκόσμιο δίκτυο των αποκρυφιστικών μυστικών εταιρειών που έχουν διεισδύσει σε όλους τους τομείς της
κοινωνίας και τους ελέγχουν σύμφωνα με τα συμφέροντά τους.
Όπως φαίνεται λεπτομερώς στο ντοκιμαντέρ "Weltgefahr: Höchstgrad-Freimaurerei" , ο
Τεκτονισμός έχει πολύ ισχυρή επιρροή στην πολιτική.
Στις οργανώσεις τους, όπως το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ WEF ή η Ομάδα Μπίλντερμπεργκ, τα υψηλότερα μυαλά της πολιτικής, των μέσων
ενημέρωσης, των επιχειρήσεων και της οικονομικής ελίτ συναντώνται πίσω από κλειστές πόρτες, συζητούν τις
παγκόσμιες ατζέντες και καθορίζουν την πορεία υλοποίησής τους.
Σε αυτές τις μυστικές συναντήσεις συμμετέχουν, για παράδειγμα, οι μεγαλύτεροι χρηματοπιστωτικοί κολοσσοί, όπως
η BlackRock και η Vanguard, οι οποίες κυριαρχούν στην παγκόσμια χρηματοπιστωτική αγορά.
Ο σημερινός ομοσπονδιακός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς, καθώς και η Άνγκελα Μέρκελ, ο Όλαφ Σολτς και
η Ανναλένα Μπάερμποκ ήταν επίσης προσκεκλημένοι.
Ο Friedrich Merz ήταν προηγουμένως μέλος του Εποπτικού Συμβουλίου της BlackRock από το 2016 έως το 2020, και αμέσως μετά την
ανάληψη της θέσης του, δημιούργησε τεράστια χρέη για τη Γερμανία.
Επιπλέον, το πρόγραμμα Young Global Leaders του WEF εκπαιδεύει και αναπτύσσει επίσης νέους πολιτικούς, οι οποίοι στη
συνέχεια αναδεικνύονται στις υψηλότερες πολιτικές θέσεις με στόχο να διασφαλιστεί ότι ενεργούν σύμφωνα με το πνεύμα τους .
Προφανώς, αυτή η επιρροή έχει τώρα και εκτεταμένες συνέπειες για τη δικαστική εξουσία και ολόκληρο το
διαχωρισμό των εξουσιών - όπως μπορείτε να δείτε.
Επομένως, το ερώτημα αν εξακολουθεί να υπάρχει διάκριση των εξουσιών στη Γερμανία πρέπει να απαντηθεί με ένα ξεκάθαρο "όχι".
Το δίκτυο των μασόνων χρησιμοποιεί την πολιτική προς όφελός του και η πολιτική με τη σειρά της χρησιμοποιεί τις
άλλες εξουσίες, όπως το Γραφείο Προστασίας του Συντάγματος και το Συνταγματικό Δικαστήριο, προς όφελός του.
Ανταποκρίνεται ένα τέτοιο σύστημα σε μια λειτουργική δημοκρατία;
Συμπέρασμα: Αγαπητοί θεατές, προφανώς το κράτος δικαίου στη Γερμανία βρίσκεται σε πολύ κακή κατάσταση.
Συνεπώς, θα πρέπει να γίνεται όλο και περισσότερο καθήκον κάθε ατόμου να παρατηρεί, να
αποκαλύπτει και να δημοσιοποιεί τις καταχρήσεις εξουσίας.
Στο Kla.TV μπορείτε να βοηθήσετε ανά πάσα στιγμή!
Μια λειτουργική δημοκρατία χρειάζεται ανθρώπους που δεν ανέχονται σιωπηλά τις ανεπιθύμητες πολιτικές
εξελίξεις, αλλά απαιτούν ενεργά και προληπτικά τη λογοδοσία.
Αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να διασφαλίσουμε ότι δεν θα κυβερνηθούμε από μια δικτατορία της
οποίας τα νήματα καταλήγουν σε ένα μασονικό δίκτυο.
Εξάλλου, μια γνωστή παροιμία λέει: "Όποιος κοιμάται στη δημοκρατία ξυπνάει στη δικτατορία".
Ένα λειτουργικό συνταγματικό κράτος και μια δημοκρατική κοινωνία ευδοκιμούν στην ποικιλομορφία
των απόψεων και όχι στη δικτατορία των απόψεων.
Ειδικά όχι στους σημαντικούς τομείς της διάκρισης των εξουσιών της πολιτικής, της συνταγματικής προστασίας,
του συνταγματικού δικαστηρίου και των μέσων ενημέρωσης.