Azken hilabeteotan, Auzitegi Konstituzional Federalerako hiru epaile berri izendatzea
Bundestageko alderdien arteko tira-bira politiko bihurtu da.
Bereziki, honek SPDko hautagai eztabaidagarria zen Brosius-Gersdorf Konstituzio Auzitegi
Federaleko epaile izendatzeari buruzkoa zen.
Uztailean, Inteligentzia Batzordearen hauteskundeetan ere antzeko alderdiko tira-bira izan zen; batzorde horri dagokio Alemaniako
Federal Inteligentzia Zerbitzuaren, Konstituzioaren Babeserako Federal Bulegoaren eta Militar
Kontrainteligentzia Zerbitzuaren lana gainbegiratzea.
Ez AfDko diputatuak, ezta Ezkerreko Alderdiaren lehendakari Heidi Reichinnek ere, ez ziren batzordera hautatuak.
Honek Konstantin von Notz, Alderdi Berdeko parlamentuko taldeko bigarren burua, batzorde
honetan oposizioko diputatu bakarra bihurtu zuen.
Argi dago borroka handia dagoela martxan, botere-postu hauek beren kideen artean soilik betetzea ziurtatzeko.
Hala ere, alderdi politikoen interesek halako eragin handia dutenean halako erabakietan, galdera sortzen da:
zein da Alemaniako botereen banaketaren egoera orokorra?
Horregatik, inoiz baino garrantzitsuagoa da Alemanian legearen nagusitasuna eta botereen banaketa arretaz aztertzea.
Lehenik eta behin, aztertuko dugu nola arautzen den hau gaur egun Alemanian.
Oinarrizko printzipioa da estatu-boterearen banaketa hainbat estatu-organoren artean boterea mugatzeko eta
askatasuna eta berdintasuna bermatzeko helburua duela.
Legebiltzarra dago, Bundestag eta Bundesrat-eko botere legegilea.
Exekutibo adarra, exekutibo boterea, hau da, gobernua maila baxuenera arte, polizia.
Eta epaitegia, epaitegi-boterea, Auzitegi Konstituzional Federalarekin eta Auzitegi Gorenekin.
Komunikabideak laukigarren estatu gisa aipatzen dira modu ez-ofizialean, beste estatuak
kontrolatzeko eginkizuna dutela uste delako.
Bigarrenik, galdera sortzen da: nola eta noren eskutik gauzatzen dira Alemanian botere hauek?
Konstituzioaren Babeserako Bulegoaren presidentea Barne Gaietarako Federal Ministroak izendatzen du,
eta Inteligenzia Batzordea Bundestagek hautatzen du.
Auzitegi Konstituzionalaren erdia Bundestagek hautatzen du eta beste erdia Bundesrat-ek.
Horrela, gaur egun hautatutako politikariek azken batean botere guztiei buruz erabakitzen dute.
Komunikabideek gobernutik, hau da, haiek zaindu beharko lituzketenengandik, urtean 8,5
mila milioi libera inguru jasotzen dituzte.
Garrantzitsua da, halaber, Alemaniako fiskal publikoek jarraibideek lotuta daudela nabarmendzea.
Zehatz-mehatz esanda, honek esan nahi du fiskaltza, exekutiboaren adarra dena, Justizia Ministerioaren –hau da,
epaitegi-adarraren– menpe dagoela, eta hori, egiaz, Oinarrizko Legean jasotako botereen banaketa-printzipioaren kontra doa.
Epaileak ofizialki eta formalki independenteak dira.
Hori da Alemaniako egungo egoera.
Baina orain honako galdera sortzen da:
Zer gertatzen da gainbegiratze-organo hauek ofizialki politikoki zuzena den ikuspegitik desbirtatzen diren
pertsona guztiak gero eta gehiago baztertzen dituztenean?
Honek ezinbestean diktadurara bidean jarriko luke!
Diktadura definizioa gobernu-forma bat da, gobernatzaile bakarra, diktatzailea, edo botere politiko zabala
edo mugagabea duten pertsona-talde batek ezaugarritua.
Hona hemen azkenaldiko zenbait adibide, non pertsona batzuk kargu gorenera igo zituzten edo kargutik
kendu zituzten, euren iritzi politiko desberdinengatik:
1. Stephan Harbarth
2020ko maiatzaren 15ean, Stephan Harbarth Auzitegi Konstituzional Federaleko presidente hautatu zuten Kontseilu Federalak, CDU/CSU,
SPD, FDP eta Alderdi Berdeek ia aho batez emandako babesarekin.
Hau gertatu zen, Harbarth Alemaniako historian inoizko zerga-iruzur handienean – Cum-Ex
zerga-eskandalu deiturikoan – parte hartu bazuen ere.
Iturri desberdinen arabera, bankuek Alemaniako estatuari akzio-transakzio ilegalen bidez
35.000 milioi euroraino iruzur egin zioten.
Lehen fiskal nagusi publiko Anne Brorhilker garaian ikertzaile garrantzitsuena zela uste zen.
Ikerketan oztopo izugarriak aurkitu zituen.
2024ko apirilean, azkenean, fiskal publiko kargua utzi eta Finanzwende herritarren mugimenduan sartu zen.
Bere arrazoiketa: horrek esan nahi du ez dagoela gehiago politika-mugaketaren menpe.
Keixatu zen Alemanian delitu finantzarioa askotan delitu arin gisa hartzen dela.
"Baina denok galtzen ari garen eta azkenean berreskuratu behar ditugun miliardoetaz ari gara", esan zuen Brorhilkerrek.
Finantza sektorea "industria handi eta oso ondo konektatua" da, eta cum-cum transakzioen kontrol eraginkorrak
eta prozesamendu penala saihesteko interesa du. Dirudienez, horrekin ihes egiten ari da.
Brorhilkerrek kritikatu zuen dagokion agintarien "oztopatzaile jarrera" izan zela horren arrazoi nagusia.
Inpresioa sortzen da finantza ministerioak herritarrei baino finantza-lobbyari hurbilago daudela.
2. Hans-Georg Maaßen
2012tik 2018ra Konstituzioaren Babeserako Bulegoaren lehendakari ohiak kritikatu zuen hedabideek 2018ko Chemnitzeko istiloei buruz
egin zuten oreka faltako eta manipulaziozko erreportajearen.
Handik gutxira, Konstituzioaren Babeserako Bulego Federaleko presidente kargutik kendu zuten.
3. Christian Dettmar
Asko eztabaidatutako erabaki batean, Weimarko epaile Christian Dettmarrek, familia-auzitegiko epaile gisa jardunez,
bi eskolatako koronabirusari buruzko arauak kendu zituen.
Bi urteko espetxe-zigor etendua ezarri zioten, kargutik kendu zuten eta pentsioa galdu zuen.
4. Dr Reiner Füllmich
Abokatu Dr. Reiner Füllmich-ek Nurembergeko Bigarren izenez ezaguna izan zen proiektu bat gidatu zuen eta
Koronako Ikerketa Batzordearen sortzaileetako bat izan zen.
Bere batzordeak mundu osoko 150 zientzialari eta aditu inguru elkarrizketatu zituen,
baita Osasun Mundu Erakundeko ex-langileak ere.
Haien aurkikuntzek erakutsi zieten Covid-neurriak eskualdeetako ekonomiak suntsitzeko plan baten lehen urratsak zirela,
biztanleria mundu-mailako hornikuntza-kateetan menpe bihurtzeko, eta neurri horiek biztanleria murriztea eta
Nazio Batuen Erakundearen zuzendaritzapean mundu-gobernu bat ezartzea zutela helburu.
Dr Reiner Füllmich espetxeratuta mantentzen dute.
Hauek ziren adibide batzuk soilik, non iritzi politiko desberdinek kargutik berehalako kaleratzea eragin zuten.
Alemaniako zuzenbide-ikertzaile Dr. Beate Sybille Pfeil, ikertzaile independentea eta Europako Kontseiluko aditua, bere
ikerketak giza eskubideetan, Europako nazionalitate gutxien eskubideetan eta zuzenbide konstituzionalean zentratzen dituena,
Alemaniako egungo egoera juridikoa honela laburbiltzen du:
Badakigu Alemaniako fiskal publikoek ez dutela independentziarik, baizik eta Justizia Ministerio dagokionaren aginduen
menpe daudela, eta horrek, egiazki, Oinarrizko Legean jasotako botereen banaketa-printzipioa urratzen du.
Hau gobernuaren kritikoei egindako errepresio gogorrean paper nagusia jokatuko duela dirudi.
Epaileak formaloki independenteak dira. Hala ere, arazoa hasten da epaileak ere gizakiak direlako eta, jende
gehienaren antzera, askok propagandaren biktima direlako eta, ondorioz, aplikagarri den legea urratzen dutelako.
Beste batzuk beldurtuta daude Weimarko epaile Christian Dettmarri egindako epaimen bezalakoekin.
Susmoa izan daiteke epaitegia buruzagitza-postu jakin batzuetan politikoki izendatzen dela.
Harbarth kasuak hemen asko esaten du.
2020tik aurrera, ezinezkoa da Alemaniako Auzitegi Konstituzional Federalari benetan
Oinarrizko Legearen arabera ebazteko fidatzea.
Honek esan nahi du "arraina burutik behera usaintzen duela". Askok besterik gabe jarraitzen dute.
Horrek ez du esan nahi justizia-sistema huts egiten ari denik edonon, baina huts egiten ari
da une honetan goraipatuta dauden eremuetan.
Baina nor da hemen lege-ikertzaile Dr. Beate Pfeil-ek aipatzen duen usain txarreko buru hau?
Gobernu-forma gisa diktadura batean deskribatzen den bezala, botere politiko zabala edo mugarik gabekoa
duten pertsona-talde bat egon daiteke? Bai, badago!
Gizartearen arlo guztietan infiltratu eta beren interesen arabera kontrolatzen duten sekretu okultuen elkarteen sare globala da.
"Global Threat: High-Level Freemasonry" dokumentalean xehetasunez azaldu denez , masoneriak eragin oso handia du politikan.
Haien erakundeetan, hala nola Munduko Ekonomia Foroan (WEF) edo Bilderberg Taldean, politikako, hedabideetako, negozioetako eta
finantza-eliteko eragilerik eragin handienak ate itxien atzean elkartzen dira, agenda globalak eztabaidatzen
dituzte eta haien ezarpenerako bidea zehazten dute.
Bilera sekretu hauetan munduko finantza-merkatu globalaren nagusi diren BlackRock eta Vanguard
bezalako finantza-erraldoi handienek parte hartzen dute.
Gaur egungo Federaleko Kancelari Friedrich Merz, baita Angela Merkel, Olaf Scholz eta
Annalena Baerbock ere, gonbidatu zituzten.
Friedrich Merzek 2016tik 2020ra arte jardun zuen BlackRock-eko gainbegiratze-batzordean, eta kargua hartu
bezain pronto Alemaniarentzat zor izugarriak hartu zituen.
Gainera, WEFren Young Global Leaders programak gazte politikariak prestatu eta kontratatzea ere badu helburu, eta ondoren politika
arloko goi-mailako karguetara igotzen ditu, haien ekintzak WEFren egitarau eta espirituarekin bat etor daitezen ziurtatzeko .
Dirudienez, eragin honek orain ere ondorio urrunekoak ditu epaitegientzat eta
botereen banaketa osoarentzat – ikus dezakegunez.
Beraz, Alemanian oraindik botereen banaketa dagoen ala ez galderari erantzun garbi batekin "ez" erantzun behar zaio.
Masonen sarea politikaz baliatzen da bere mesedetan, eta politikak, berriz, beste botere batzuk, hala
nola Konstituzioa Babesteko Bulegoa eta Auzitegi Konstituzionala, bere mesedetan erabiltzen ditu.
www.kla.tv/7704
Ondorioa: Ikusle maiteok, dirudienez Alemanian legearen nagusitasuna egoera oso txarrean dago.
Beraz, gero eta gehiago pertsonen betebeharra izan beharko litzateke boterearen gehiegikeriei
adi egotea, agerian uztea eta argira ekartzea.
Kla.TVn edozein unetan lagundu dezakezu!
Funtzionatzen duen demokrazia batek behar ditu ez isilik onartzen dituztenak akats politikoak, baizik
eta aktiboki eta gogor erantzukizuna eskatzen dutenak.
Horrela bakarrik saihestu dezakegu masonen sare batek tiraka dabilen diktadura baten menpe egotea.
Esan ohiko esaerak dioenez: "Demokrazian lo egiten dutenek diktaduran esnatzen dira."
Funtzionatzen duen estatu konstituzionala eta gizarte demokratikoa iritzi-aniztasunean
loratzen dira, ez iritzi-diktaduraren gainean.
Bereziki ez dira egokiak botereen banaketa politikoaren, konstituzio-babesaren,
konstituzio-auzitegiaren eta hedabideen arlo garrantzitsuenetan.