Именувањето на три нови судии во Федералниот уставен суд во последните месеци се претвори во
политичка влечканица меѓу партиите во Бундестагот.
Особено ова се однесуваше на контроверзниот кандидат на СДП, Бросиус-Герсдорф, за судија во Сојузниот уставен суд.
Имаше слична партиска влеча за време на изборот на Комитетот за разузнавање во јули, кој е задолжен за надзор на работата
на Федералната разузнавачка служба, Федералната канцеларија за заштита на Уставот и Воената контраразузнавачка служба.
Ниту пратениците на AfD, ниту претседателката на Левицата, Хајди Рајхнек, не беа избрани во комисијата.
Ова го остави Константин фон Ноц, заменик-лидер на парламентарната група на Зелената партија,
како единствен опозициски пратеник во овој комитет.
Очигледно се води голема битка за да се обезбеди овие позиции на моќ да бидат пополнети само со луѓе од сопствените редови.
Сепак, кога партиските политички интереси имаат толку значително влијание врз одлуки од овој вид, се наметнува прашањето: каква
е вкупната состојба на разделувањето на власта во Германија?
Затоа е поважно од кога било да се погледне подетално владеењето на правото и поделбата на власта во Германија.
Прво, ќе испитаме како ова моментално е регулирано во Германија.
Основниот принцип е дека распределбата на државната власт меѓу неколку државни органи служи за
ограничување на моќта и за заштита на слободата и еднаквоста.
Постои законодавната власт на Бундестагот и Бундесратот.
Извршната власт, извршната моќ, односно владата до најниско ниво, полицијата.
И судството, судската грана, со Федералниот уставен суд и врховните судови.
Медиумите неофицијално се нарекуваат четврта власт, бидејќи се смета дека нивната задача е да ги контролираат другите власти.
Второ, се поставува прашањето: Како и од кого се остваруваат овие овластувања во Германија?
Претседателот на Канцеларијата за заштита на Уставот е именуван од федералниот министер за внатрешни
работи, а Комитетот за разузнавање е избран од Бундестагот.
Половина од Уставниот суд се избира од Бундестагот, а другата половина од Бундесратот.
Така, сегашните избрани политичари на крајот одлучуваат за сите овластувања.
Медиумите добиваат приближно 8,5 милијарди фунти годишно од владата, односно од оние кои треба да ги надгледуваат.
Исто така е важно да се напомене дека јавните обвинители во Германија се обврзани со упатства.
Конкретно, ова значи дека јавното обвинителство, кое е дел од извршната власт, е потчинето на Министерството за правда –
односно на судството – што всушност е во спротивност со принципот на разделување на власта утврден во Основниот закон.
Судиите се официјално независни.
Тоа е моменталната ситуација во Германија.
Но сега се поставува следното прашање:
Што се случува кога овие надзорни тела сè повеќе ги исфрлаат сите луѓе кои отстапуваат од официјално политички коректниот поглед?
Ова неизбежно би резултирало со насочување кон диктатура!
Дефиницијата на диктатура е форма на владеење карактеризирана со еден владетел, диктаторот, или со владејачка
група на поединци со обемна или неограничена политичка моќ.
Еве неколку неодамнешни примери на поединци кои беа или унапредени на високи функции или
отстранети од функција поради различни политички ставови:
1. Стефан Харбарт
На 15 мај 2020 година, Стефан Харбарт беше избран за претседател на Сојузниот уставен суд од страна на Сојузниот совет со речиси
едногласна поддршка од CDU/CSU, SPD, FDP и Зелената партија.
Ова се случи и покрај вмешаноста на Харбарт во најголемата даночна измама во германската
историја – таканаречениот даночен скандал Cum-Ex.
Според различни извори, банките измамиле германската држава за до 35 милијарди евра преку незаконски зделки со акции.
Поранешната виша јавна обвинителка Ен Брорихлкер беше сметана за најважната истражителка во тоа време.
Таа наиде на огромни пречки за време на истрагата.
Во април 2024 година, таа конечно поднесе оставка од својата позиција како јавен обвинител и
се приклучи на граѓанското движење Finanzwende.
Нејзиното образложение: ова значеше дека таа повеќе не е обврзана од политичка воздржаност.
Таа се пожали дека финансискиот криминал премногу често се смета за тривијално прекршување во Германија.
"Но зборуваме за милијарди што сите ги губиме и што конечно мораме да ги вратиме", рече Брорихлкер.
Финансискиот сектор е "голема, многу добро поврзана индустрија" која има личен интерес да спречи ефикасни
контроли и гонење на cum-cum трансакциите. Очигледно, таа успева да избегне одговорност.
Брорихлкер критикуваше дека "опонирачкиот став" на надлежните власти беше главната причина за ова.
Се добива впечаток дека министерствата за финансии се поблиску до финансиското лоби отколку до граѓаните.
2. Ханс-Јорг Маасен
Поранешниот претседател на Канцеларијата за заштита на Уставот од 2012 до 2018 година го критикуваше
недостатокот на баланс во медиумите и манипулативното известување за немирите во Кемниц во 2018 година.
Набргу потоа, тој беше разрешен од својата позиција како претседател на Сојузното биро за заштита на Уставот.
3. Кристијан Детмар
Во многу дискутирана одлука, судијата од Вајмар, Кристијан Детмар, постапувајќи како судија за семејни
спорови, ги укина правилата за коронавирусот во две училишта.
Му беше изречена двегодишна условна затворска казна, беше разрешен од функцијата и ја загуби пензијата.
4. Д-р Рајнер Фулмих
Адвокатот д-р Рајнер Фулмих предводеше проект што стана познат како Вториот Нирнберг и беше
коосновач на Комитетот за истрага на Корона.
Неговиот комитет интервјуираше околу 150 научници и експерти од целиот свет, како и поранешни
вработени во Светската здравствена организација.
Нивните наоди им покажаа дека мерките за Ковид биле првите чекори во план за уништување на регионалните економии со цел да се
направат популациите зависни од глобалните синџири на снабдување, и дека тие биле насочени кон намалување на населението
и воведување светска влада под водство на Обединетите нации.
Д-р Рајнер Фуелмих е притворен.
Ова беа само неколку примери во кои различни политички мислења резултираа со непосредно отстранување од функцијата.
Германската правна научничка д-р Биате Сибиле Фајл, независна истражувачка и експертка на Советот на Европа чии истражувања се
фокусираат на човековите права, правата на националните малцинства во Европа и уставното право, ја
сумира сегашната правна состојба во Германија вака:
"Добро е познато дека јавните обвинители во Германија не се независни, туку се предмет на упатства од соодветното
Министерство за правда, што всушност го крши принципот на разделување на власта утврден во Основната законска норма."
Ова најверојатно ќе игра главна улога во задушувањето на владините критичари.
Судиите се формално независни. Сепак, проблемот започнува со фактот дека судиите се исто така луѓе и, како и
мнозинството луѓе, многумина се жртви на пропаганда и затоа го прекршуваат важечкото законодавство.
Другите се заплашуваат од пресуди како онаа против судијата од Вајмар, Кристијан Детмар.
Може да се претпостави дека судството е политички именувано на одредени раководни позиции.
Случајот Харбарт зборува многу овде.
Од 2020 година, повеќе не е можно да се потпреме на Сојузниот уставен суд дека навистина
ќе пресуди во согласност со Основниот закон.
Ова значи дека "рибата смрди од главата надолу". Многумина едноставно следат.
Тоа не значи дека правосудниот систем секаде пропаѓа, но тој пропаѓа во областите што во моментов се пренапумпуваат.
Но кој е овој смрдлив ум што правната научничка д-р Бите Фајл го споменува овде?
Дали е можно дека, како што се опишува во диктатура како форма на владеење, постои група луѓе кои се карактеризираат со
далекусежна или дури неограничена политичка моќ? Да, постои!
Тоа е глобалната мрежа на окултни тајни друштва кои се инфилтрирале во сите области на
општеството и ги контролираат според своите интереси.
Како што е детално прикажано во документарниот филм "Глобална опасност: Високомасонство" ,
масонството има многу силно влијание врз политиката.
Во нивните организации, како Светскиот економски форум (WEF) или Групата Билерберг, врвни фигури од политиката, медиумите,
бизнисот и финансиската елита се состануваат зад затворени врати, дискутираат за глобалните
агенди и го одредуваат текот на нивното спроведување.
На овие тајни состаноци присуствуваат најголемите финансиски гиганти, како што се БлекРок и
Вангард, кои доминираат на глобалниот финансиски пазар.
Сегашниот федерален канцелар Фридрих Мерц, како и Ангела Меркел, Олаф Шолц и Аналена Баербок, исто така беа поканети.
Фридрих Мерц претходно беше член на надзорниот одбор на БлекРок од 2016 до 2020 година, и веднаш предизвика
огромни долгови за Германија откако ја презеде функцијата.
Понатаму, програмата "Млади глобални лидери" на Светскиот економски форум (WEF) исто така обучува и регрутира млади
политичари кои потоа се унапредуваат на највисоките позиции во политиката со цел да се осигура дека тие
дејствуваат во согласност со агендата и духот на WEF .
Очигледно, ова влијание сега има далекусежни последици за судството и за целото
разделување на власта – како што можеме да видиме.
Затоа, на прашањето дали во Германија сè уште постои разделување на власта, треба да се одговори со јасно "не".
Масонската мрежа ја користи политиката во своја корист, а политиката, пак, ги користи и другите
власти, како што се Канцеларијата за заштита на Уставот и Уставниот суд, во своја корист.
www.kla.tv/7704
Заклучок: Почитувани гледачи, изгледа дека владеењето на правото во Германија е во многу лоша состојба.
Затоа, сè повеќе треба да стане должност на секој поединец да ги набљудува, разоткрива и
изнесува на виделина злоупотребите на моќта.
Можете да помогнете на Kla.TV во секое време!
Функционалната демократија има потреба од луѓе кои не ги толерираат политичките пропусти
молчешкум, туку активно и агресивно бараат одговорност.
Само на овој начин можеме да избегнеме да бидеме управувани од диктатура чии конци се влечени од масонска мрежа.
Како што вели познатата изрека: "Кој спие во демократија, се буди во диктатура."
Функционална уставна држава и демократско општество напредуваат со разновидност на мислења, а не со диктатура на мислења.
Особено не во важните области на разделувањето на власта во политиката, уставното заштитување, уставниот суд и медиумите.