De benoeming van drie nieuwe rechters voor het Federale Constitutionele Hof is de afgelopen maanden ontaard in
een politiek getouwtrek tussen de partijen in de Bondsdag.
In het bijzonder ging het over de controversiële SPD-kandidaat Brosius-Gersdorf als
rechter voor het Federale Constitutionele Hof.
De verkiezing van de Inlichtingencommissie in juli, die toezicht moet houden op het werk van de Federale Inlichtingendienst, het
Federaal Bureau voor de Bescherming van de Grondwet en de Militaire Contraspionagedienst, werd
gekenmerkt door een soortgelijk partijdig getouwtrek.
Noch leden van de AfD noch Linkse Partij voorzitster Heidi Reichinnek werden in de commissie gekozen.
Dit betekende dat alleen de plaatsvervangend leider van de Groene Partij, Konstantin von Notz, als
enige oppositieparlementslid in de commissie overbleef.
Uiteraard is er een grote strijd om ervoor te zorgen dat deze posities van de scheiding der machten
alleen worden bezet door mensen uit hun eigen gelederen.
Maar als partijpolitieke belangen zo'n grote invloed hebben op dergelijke beslissingen, rijst de vraag wat de algemene situatie
is met betrekking tot de scheiding der machten in Duitsland?
Het is daarom belangrijker dan ooit om de rechtsstaat en de scheiding der machten in Duitsland onder de loep te nemen.
De eerste vraag die moet worden beantwoord is hoe dit momenteel in Duitsland is geregeld.
Het basisprincipe is dat de verdeling van staatsmacht over verschillende staatsorganen dient om macht
te beperken en vrijheid en gelijkheid te garanderen.
Er is de wetgevende macht, de wetgevende macht van de Bundestag en de Bundesrat.
De uitvoerende macht, dat wil zeggen de regering tot op het laagste niveau, tot aan de politie toe.
En de rechterlijke macht, met het Federale Constitutionele Hof en de hoogste gerechtshoven.
De media worden onofficieel de vierde macht genoemd, omdat het haar eigenlijke taak is om deze andere machten te controleren.
Ten tweede rijst de vraag: Hoe en door wie worden deze bevoegdheden in Duitsland gebruikt?
De voorzitter van het Bureau voor de bescherming van de grondwet wordt benoemd door de federale minister van Binnenlandse
Zaken en het Inlichtingencomité wordt gekozen door de Bondsdag.
De helft van het Constitutioneel Hof wordt gekozen door de Bondsdag en de andere helft door de Bundesrat.
Dit betekent dat de huidige gekozen politici uiteindelijk beslissen over alle bevoegdheden.
De media ontvangen ongeveer 8,5 miljard per jaar van de federale overheid, dus van
degenen die hen in de gaten zouden moeten houden.
Je moet ook weten dat het openbaar ministerie in Duitsland gebonden is aan instructies.
Concreet betekent dit dat het openbaar ministerie, dat deel uitmaakt van de uitvoerende macht, onder het ministerie van
Justitie valt - dat wil zeggen de rechterlijke macht - wat feitelijk in strijd is met het beginsel
van scheiding der machten in de Duitse grondwet.
De rechters zijn formeel onafhankelijk.
Tot zover de huidige situatie in Duitsland.
Maar nu rijst de volgende vraag:
Wat gebeurt er als deze controleorganen in toenemende mate alle mensen uitroeien die
afwijken van de officiële politiek correcte visie?
Dat zou onvermijdelijk betekenen dat de koers wordt gezet in de richting van een dictatuur!
De definitie van een dictatuur is een vorm van heerschappij die wordt gekenmerkt door individuele heersende
personen, de dictator, of een heersende groep personen met vergaande tot onbeperkte politieke macht.
Hier zijn een paar recente voorbeelden waarin mensen een hoge functie kregen of uit hun functie
werden gezet vanwege afwijkende politieke meningen:
1. Stephan Harbarth
Op 15 mei 2020 werd Stephan Harbarth met bijna unanieme steun van de CDU/CSU, SPD, FDP en de Groenen door de Bundesrat
tot president van het Federale Constitutionele Hof gekozen.
Dit gebeurde ondanks het feit dat Harbarth betrokken was bij de grootste belastingfraude in de Duitse
geschiedenis - het zogenaamde cum-ex belastingschandaal.
Volgens verschillende bronnen hebben banken de Duitse staat tot 35 miljard euro afhandig
gemaakt met behulp van illegale aandelentransacties.
De voormalige hoofdofficier van justitie Anne Brorhilker werd destijds beschouwd als de belangrijkste onderzoeker.
Tijdens het onderzoek werden haar enorme obstakels in de weg gelegd.
In april 2024 nam ze uiteindelijk ontslag als openbaar aanklager en sloot ze zich aan bij de burgerbeweging Finanzwende.
Haar redenering: ze is niet langer gebonden aan politieke terughoudendheid.
Ze klaagde dat financiële criminaliteit in Duitsland te vaak als een onbeduidend vergrijp werd beschouwd.
"Maar het gaat over miljarden die we allemaal missen en die we eindelijk terug moeten krijgen," zei Brorhilker letterlijk.
De financiële sector is een "grote, zeer goed verbonden industrie" die er veel belang bij heeft om
effectieve controles en vervolging van cum-cum transacties te voorkomen. Blijkbaar komen ze ermee weg.
Brorhilker bekritiseerde de "obstructieve houding" van de betrokken autoriteiten.
Men heeft de indruk "dat de ministeries van Financiën dichter bij de financiële lobby staan dan bij de burgers".
2. Hans-Georg Maaßen
De voormalige voorzitter van het Bureau voor de bescherming van de grondwet van 2012 tot 2018 bekritiseerde het
gebrek aan evenwicht en de manipulatieve berichtgeving van de media over de rellen in Chemnitz in 2018.
Korte tijd later werd hij ontslagen als voorzitter van het Bureau voor de Bescherming van de Grondwet.
3e Christian Dettmar
In een veelbesproken beslissing heeft familierechtbank Weimar Christian Dettmar de
coronavirusregels op twee scholen geannuleerd.
Hij kreeg een voorwaardelijke gevangenisstraf van twee jaar, werd uit zijn functie ontheven en verloor zijn pensioen.
4. Dr. Reiner Füllmich
De advocaat Dr. Reiner Füllmich liep voorop in een project dat bekend werd als het tweede Neurenberg en
was medeoprichter van de Corona Onderzoekscommissie.
Zijn commissie ondervroeg ongeveer 150 wetenschappers en experts van over de hele wereld en
voormalige medewerkers van de Wereldgezondheidsorganisatie.
Uit hun bevindingen bleek dat de Covid-maatregelen de eerste stappen waren in een plan om regionale economieën te vernietigen
om de bevolking afhankelijk te maken van wereldwijde toeleveringsketens en dat ze gericht waren op het
terugdringen van de bevolking en het installeren van een wereldregering onder leiding van de Verenigde Naties.
Dr. Reiner Füllmich werd in voorlopige hechtenis genomen.
Dit waren slechts enkele voorbeelden waarin afwijkende politieke meningen leidden tot onmiddellijke verwijdering uit het ambt.
De Duitse rechtsgeleerde Dr Beate Sybille Pfeil, onafhankelijk academicus, deskundige van de Raad van Europa met een
onderzoeksfocus op mensenrechten, rechten van nationale minderheden in Europa, staats- en constitutioneel recht, vat
de huidige juridische situatie in Duitsland als volgt samen:
"Het is algemeen bekend dat openbare aanklagers in Duitsland niet onafhankelijk zijn, maar onderworpen zijn aan instructies van het
verantwoordelijke Ministerie van Justitie, wat feitelijk in strijd is met het principe van scheiding der machten in de basiswet.
Dit zal waarschijnlijk een grote rol spelen in het hardhandig optreden tegen critici van de regering.
De rechters zijn formeel onafhankelijk. Maar het probleem begint met het feit dat rechters ook mensen zijn en velen
van hen, net als de meerderheid van de mensen, slachtoffer zijn van propaganda en daarom de wet overtreden.
Anderen worden geïntimideerd door vonnissen zoals dat tegen de Weimar rechter Christian Dettmar.
Je zou kunnen veronderstellen dat de rechterlijke macht gepolitiseerd is in individuele leidinggevende posities.
De zaak Harbarth spreekt hier boekdelen.
Sinds 2020 kunnen we er niet meer op vertrouwen dat het Federale Constitutionele Hof
daadwerkelijk oordeelt in overeenstemming met de Basiswet.
De vis stinkt uit zijn kop. Velen rennen er gewoon mee weg.
Dit betekent niet dat het rechtssysteem nu overal faalt, maar wel op de gebieden die momenteel 'gehypet' worden."
Maar wie is dat stinkend hoofd waar de rechtsgeleerde Dr. Beate Pfeil het hier over heeft?
Bestaat er mogelijk - zoals beschreven in een dictatuur als een vorm van heerschappij - een groep mensen die gekenmerkt wordt
door vergaande tot onbeperkte politieke macht? Ja, die is er!
Het is het wereldwijde netwerk van occulte geheime genootschappen die alle gebieden van de samenleving
hebben geïnfiltreerd en deze naar hun hand zetten.
Zoals in detail wordt getoond in de documentaire "Weltgefahr: Höchstgrad-Freimaurerei" , heeft de
vrijmetselarij een zeer sterke invloed op de politiek.
In hun organisaties, zoals het World Economic Forum WEF of de Bilderberg Groep, ontmoeten de hoogste geesten uit de politiek,
de media, het bedrijfsleven en de financiële elite elkaar achter gesloten deuren, bespreken wereldwijde
agenda's en bepalen de koers voor de uitvoering ervan.
Deze geheime bijeenkomsten worden bijvoorbeeld bijgewoond door de grootste financiële reuzen zoals BlackRock en
Vanguard, die de wereldwijde financiële markt domineren.
De huidige bondskanselier Friedrich Merz en Angela Merkel, Olaf Scholz en Annalena Baerbock waren ook uitgenodigd.
Friedrich Merz was eerder lid van de Raad van Commissarissen bij BlackRock van 2016 tot 2020, en meteen na
zijn aantreden maakte hij enorme schulden voor Duitsland.
Bovendien traint en ontwikkelt het Young Global Leaders-programma van het WEF ook jonge politici, die vervolgens
worden verheven tot de hoogste politieke posities met als doel ervoor te zorgen dat ze handelen in hun geest .
Blijkbaar heeft deze invloed nu ook verstrekkende gevolgen voor de rechterlijke macht en de
hele scheiding der machten - zoals je kunt zien.
Daarom moet de vraag of er nog steeds een scheiding der machten is in Duitsland met een duidelijk "nee" worden beantwoord.
Het netwerk van vrijmetselaars gebruikt de politiek in hun voordeel en de politiek gebruikt op haar beurt de
andere machten zoals het Bureau ter Bescherming van de Grondwet en het Constitutionele Hof in hun voordeel.
Komt een dergelijk systeem overeen met een functionerende democratie?
Conclusie: Beste kijkers, blijkbaar is het erg slecht gesteld met de rechtsstaat in Duitsland.
Het zou daarom steeds meer de plicht van elk individu moeten worden om machtsmisbruik te
observeren, aan het licht te brengen en openbaar te maken.
Bij Kla.TV kun je altijd helpen!
Een functionerende democratie heeft mensen nodig die ongewenste politieke ontwikkelingen niet stilzwijgend
tolereren, maar actief en proactief verantwoording eisen.
Dit is de enige manier om ervoor te zorgen dat we niet geregeerd worden door een dictatuur waarvan
de draden eindigen in een vrijmetselaarsnetwerk.
Een bekend gezegde luidt immers: "Wie slaapt in een democratie wordt wakker in een dictatuur".
Een functionerende rechtsstaat en een democratische samenleving gedijen op diversiteit van
meningen, niet op de dictatuur van meningen.
Vooral niet op de belangrijke gebieden van de scheiding der machten van politiek,
grondwettelijke bescherming, constitutioneel hof en media.