Powołanie trzech nowych sędziów do Federalnego Trybunału Konstytucyjnego przerodziło się w ostatnich miesiącach
w polityczną przepychankę między partiami w Bundestagu.
W szczególności dotyczyło to kontrowersyjnego kandydata SPD Brosius-Gersdorf na
sędziego Federalnego Trybunału Konstytucyjnego.
Wybory Komisji Wywiadu w lipcu, której zadaniem jest monitorowanie pracy Federalnej Służby Wywiadu,
Federalnego Urzędu Ochrony Konstytucji i Służby Kontrwywiadu Wojskowego, charakteryzowały się podobną partyzancką walką.
Ani członkowie AfD, ani przewodnicząca Partii Lewicy Heidi Reichinnek nie zostali wybrani do komisji.
Oznaczało to, że tylko zastępca lidera Partii Zielonych, Konstantin von Notz,
pozostał w komisji jako jedyny poseł opozycji.
Oczywiście toczy się wielka walka o to, aby te stanowiska związane z podziałem władzy były
obsadzane wyłącznie przez osoby z ich własnych szeregów.
Jeśli jednak partyjne interesy polityczne mają tak duży wpływ na takie decyzje, pojawia się pytanie, jaka jest
ogólna sytuacja w zakresie podziału władzy w Niemczech?
Dlatego ważniejsze niż kiedykolwiek jest bliższe przyjrzenie się praworządności i podziałowi władzy w Niemczech.
Pierwszym pytaniem, na które należy odpowiedzieć, jest to, w jaki sposób jest to obecnie regulowane w Niemczech.
Podstawową zasadą jest to, że podział władzy państwowej między kilka organów państwowych służy
ograniczeniu władzy i zapewnieniu wolności i równości.
Istnieje władza ustawodawcza, władza ustawodawcza Bundestagu i Bundesratu.
Władza wykonawcza, władza wykonawcza, tj. rząd aż do najniższego szczebla policji.
I sądownictwo, władza sądownicza, z Federalnym Trybunałem Konstytucyjnym i sądami najwyższymi.
Media są nieoficjalnie nazywane czwartą władzą, ponieważ ich faktycznym zadaniem jest kontrolowanie innych władz.
Po drugie, pojawia się pytanie: w jaki sposób i przez kogo te uprawnienia są wykorzystywane w Niemczech?
Prezes Urzędu Ochrony Konstytucji jest mianowany przez Federalnego Ministra Spraw Wewnętrznych, a
Komisja Wywiadu jest wybierana przez Bundestag.
Połowa składu Trybunału Konstytucyjnego jest wybierana przez Bundestag, a druga połowa przez Bundesrat.
Oznacza to, że obecnie wybrani politycy ostatecznie decydują o wszystkich uprawnieniach.
Media otrzymują około 8,5 miliarda rocznie od rządu federalnego, czyli od tych, którzy powinni je obserwować.
Musisz również wiedzieć, że prokuratura w Niemczech jest związana instrukcjami.
Konkretnie oznacza to, że prokuratura, która jest częścią władzy wykonawczej, podlega Ministerstwu Sprawiedliwości -
tj. sądownictwu - co w rzeczywistości jest sprzeczne z zasadą podziału władzy w niemieckiej konstytucji.
Sędziowie są formalnie niezależni.
To tyle, jeśli chodzi o obecną sytuację w Niemczech.
Ale teraz pojawia się następujące pytanie:
Co się stanie, gdy te organy kontrolne będą w coraz większym stopniu eliminować wszystkich ludzi, którzy
odbiegają od oficjalnego politycznie poprawnego poglądu?
Oznaczałoby to nieuchronne obranie kursu na dyktaturę!
Definicja dyktatury to forma rządów, która charakteryzuje się indywidualnymi osobami rządzącymi, dyktatorem lub rządzącą grupą
osób o daleko idącej lub nieograniczonej władzy politycznej.
Oto kilka niedawnych przykładów, w których ludzie zostali wyniesieni na wysokie stanowiska lub usunięci
z urzędu z powodu odmiennych poglądów politycznych:
1. Stephan Harbarth
15 maja 2020 r. Stephan Harbarth został wybrany przez Bundesrat na stanowisko prezesa Federalnego Trybunału
Konstytucyjnego przy niemal jednogłośnym ponadpartyjnym poparciu CDU/CSU, SPD, FDP i Zielonych.
Stało się tak, mimo że Harbarth był zamieszany w największe oszustwo podatkowe w historii
Niemiec - tak zwany skandal podatkowy cum-ex.
Według różnych źródeł, banki oszukały państwo niemieckie na kwotę do 35 miliardów euro
za pomocą nielegalnych transakcji na akcjach.
Była prokurator Anne Brorhilker była uważana za najważniejszego śledczego w tamtym czasie.
Podczas śledztwa na jej drodze stanęły ogromne przeszkody.
W kwietniu 2024 r. ostatecznie zrezygnowała ze stanowiska prokuratora i dołączyła do ruchu obywatelskiego Finanzwende.
Jej uzasadnienie: nie jest już związana politycznymi ograniczeniami.
Skarżyła się, że przestępstwa finansowe są w Niemczech zbyt często traktowane jako błahe wykroczenia.
"Ale chodzi o miliardy, za którymi wszyscy tęsknimy i które musimy w końcu odzyskać" - powiedział dosłownie Brorhilker.
Sektor finansowy to "duża, bardzo dobrze powiązana branża", która ma ogromny interes w zapobieganiu skutecznym kontrolom i
ściganiu transakcji cum-cum. Najwyraźniej uchodzi im to na sucho.
Brorhilker skrytykował "obstrukcyjną postawę" odpowiednich władz.
Można odnieść wrażenie, że "ministerstwa finansów są bliżej lobby finansowego niż obywateli".
2. Hans-Georg Maaßen
Były prezes Urzędu Ochrony Konstytucji w latach 2012-2018 skrytykował brak wyważenia i manipulacyjne
doniesienia mediów na temat zamieszek w Chemnitz w 2018 roku.
Niedługo później został odwołany ze stanowiska prezesa Urzędu Ochrony Konstytucji. .
3. Christian Dettmar
W szeroko dyskutowanej decyzji sędzia sądu rodzinnego w Weimarze Christian Dettmar anulował
zasady dotyczące koronawirusa w dwóch szkołach.
Został skazany na dwa lata więzienia w zawieszeniu, zwolniony z urzędu i stracił emeryturę.
4. dr Reiner Füllmich
Prawnik dr Reiner Füllmich stał na czele projektu, który stał się znany jako druga Norymberga i
był współzałożycielem Komitetu Śledczego Corona.
Jego komisja przeprowadziła wywiady z około 150 naukowcami i ekspertami z całego świata, a także z
byłymi pracownikami Światowej Organizacji Zdrowia.
Ich odkrycia pokazały im, że środki Covid były pierwszymi krokami w planie zniszczenia regionalnych gospodarek w celu uzależnienia
populacji od globalnych łańcuchów dostaw i że miały one na celu zmniejszenie liczby ludności i
ustanowienie rządu światowego pod kierownictwem ONZ.
Dr Reiner Füllmich został zatrzymany w areszcie.
To tylko kilka przykładów, w których odmienne opinie polityczne skutkowały natychmiastowym usunięciem z urzędu.
Niemiecka badaczka prawa dr Beate Sybille Pfeil, niezależny naukowiec, ekspert Rady Europy zajmujący się prawami człowieka,
prawami mniejszości narodowych w Europie, prawem państwowym i konstytucyjnym, podsumowuje obecną
sytuację prawną w Niemczech w następujący sposób:
"Powszechnie wiadomo, że prokuratorzy w Niemczech nie są niezależni, ale podlegają instrukcjom właściwego
Ministerstwa Sprawiedliwości, co w rzeczywistości narusza zasadę podziału władzy zawartą w Ustawie Zasadniczej.
Prawdopodobnie odegra to ważną rolę w rozprawieniu się z krytykami rządu.
Sędziowie są formalnie niezawiśli. Ale problem zaczyna się od tego, że sędziowie to też ludzie i wielu z nich, jak
większość ludzi, pada ofiarą propagandy i dlatego łamie prawo.
Inni są zastraszani wyrokami, takimi jak ten przeciwko weimarskiemu sędziemu Christianowi Dettmarowi.
Można założyć, że sądownictwo jest upolitycznione na poszczególnych stanowiskach kierowniczych.
Sprawa Harbarth mówi wiele.
Od 2020 r. nie możemy już polegać na Federalnym Trybunale Konstytucyjnym, który
faktycznie orzeka zgodnie z Ustawą Zasadniczą.
Ryba śmierdzi od głowy. Wielu po prostu z tym ucieka.
Nie oznacza to, że wymiar sprawiedliwości zawodzi teraz wszędzie, ale w obecnie "hajpowanych" obszarach".
Ale kim jest ta śmierdząca głowa, o której mówi prawniczka dr Beate Pfeil?
Czy może istnieć - jak to określono w dyktaturze jako formie rządów - grupa ludzi, którzy charakteryzują się daleko
idącą lub nieograniczoną władzą polityczną? Tak, istnieje!
Jest to globalna sieć okultystycznych tajnych stowarzyszeń, które przeniknęły do wszystkich obszarów
społeczeństwa i kontrolują je zgodnie ze swoimi interesami.
Jak pokazano szczegółowo w filmie dokumentalnym "Weltgefahr: Höchstgrad-Freimaurerei" ,
masoneria ma bardzo silny wpływ na politykę.
W swoich organizacjach, takich jak Światowe Forum Ekonomiczne WEF lub Grupa Bilderberg, najwyższe umysły w polityce, mediach,
biznesie i elitach finansowych spotykają się za zamkniętymi drzwiami, omawiają globalne
programy i wyznaczają kurs ich realizacji.
W tych tajnych spotkaniach uczestniczą na przykład najwięksi giganci finansowi, tacy jak BlackRock i
Vanguard, którzy dominują na globalnym rynku finansowym.
Zaproszono również obecnego kanclerza federalnego Friedricha Merza, a także Angelę Merkel, Olafa Scholza i Annalenę Baerbock.
Friedrich Merz był wcześniej członkiem rady nadzorczej BlackRock w latach 2016-2020, a zaraz po
objęciu stanowiska zaciągnął ogromne długi dla Niemiec.
Co więcej, program WEF Young Global Leaders również szkoli i rozwija młodych polityków, którzy są następnie
wynoszeni na najwyższe stanowiska polityczne w celu zapewnienia, że działają w swoim duchu .
Najwyraźniej wpływ ten ma teraz również daleko idące konsekwencje dla sądownictwa i całego podziału władzy - jak widać.
Dlatego na pytanie, czy w Niemczech nadal istnieje podział władzy, należy odpowiedzieć jednoznacznie "nie".
Sieć masonów wykorzystuje politykę na swoją korzyść, a polityka z kolei wykorzystuje na swoją korzyść inne władze,
takie jak Urząd Ochrony Konstytucji i Trybunał Konstytucyjny.
Czy taki system odpowiada funkcjonującej demokracji? .
Wniosek: Drodzy widzowie, najwyraźniej praworządność w Niemczech jest w bardzo złym stanie.
Dlatego też obowiązkiem każdego człowieka powinno być obserwowanie, ujawnianie i nagłaśnianie nadużyć władzy.
W Kla.TV możesz pomóc w każdej chwili!
Funkcjonująca demokracja potrzebuje ludzi, którzy nie tolerują w milczeniu niepożądanego rozwoju sytuacji politycznej,
ale aktywnie i proaktywnie domagają się odpowiedzialności.
Jest to jedyny sposób, aby upewnić się, że nie jesteśmy rządzeni przez dyktaturę, której nici kończą się w masońskiej sieci.
W końcu znane powiedzenie mówi: "Kto śpi w demokracji, budzi się w dyktaturze".
Funkcjonujące państwo konstytucyjne i demokratyczne społeczeństwo rozwijają się dzięki
różnorodności opinii, a nie dyktaturze opinii.
Zwłaszcza nie w ważnych obszarach rozdziału władzy politycznej, ochrony konstytucyjnej, Trybunału Konstytucyjnego i mediów.