Emërimi i tre gjyqtarëve të rinj në Gjykatën Federale Kushtetuese është shndërruar në një tërheqje
politike mes partive në Bundestag në muajt e fundit.
Në veçanti, kjo kishte të bënte me kandidaten kontroverse të SPD-së, Brosius-Gersdorf,
si gjyqtare në Gjykatën Federale Kushtetuese.
Gjatë zgjedhjes së Komitetit të Inteligjencës në korrik pati një tërheqje të ngjashme partiake, i cili ka për detyrë të mbikëqyrë
punën e Shërbimit Federal të Inteligjencës, Zyrës Federale për Mbrojtjen e Kushtetutës dhe Shërbimit Ushtarak të Kundërzbulimit.
As deputetët e AfD-së, as kryetarja e Partisë së Majtë, Heidi Reichinnek, nuk u zgjodhën në komision.
Kjo la Konstantin von Notz, zëvendëskryetarin e grupit parlamentar të Partisë së Gjelbër, si
anëtarin e vetëm të opozitës në këtë komision.
Është e qartë se po zhvillohet një betejë e madhe për t'u siguruar që këto pozita pushteti
të mbushen vetëm me njerëz nga radhët e tyre.
Megjithatë, kur interesat partiake politike kanë një ndikim kaq të rëndësishëm në vendime të këtij lloji, lind pyetja: cili
është gjendja e përgjithshme e ndarjes së pushteteve në Gjermani?
Prandaj është më e rëndësishme se kurrë të hedhim një vështrim më të afërt mbi sundimin e
ligjit dhe ndarjen e pushteteve në Gjermani.
Së pari, do të shqyrtojmë se si kjo rregullohet aktualisht në Gjermani.
Parimi themelor është se ndarja e pushtetit shtetëror midis disa organeve shtetërore ka për qëllim
kufizimin e pushtetit dhe mbrojtjen e lirisë dhe barazisë.
Ekziston legjislatura, fuqia legjislative e Bundestagut dhe Bundesratit.
Degë ekzekutive, pushteti ekzekutiv, domethënë qeveria deri në nivelin më të ulët, policia.
Dhe gjyqësia, pushteti gjyqësor, me Gjykatën Federale Kushtetuese dhe gjykatat e larta.
Media në mënyrë jozyrtare quhet pushteti i katërt, pasi supozohet të ketë detyrën e kontrollimit të pushteteve të tjera.
Së dyti, lind pyetja: Si dhe nga kush përdoren këto pushtete në Gjermani?
Presidenti i Zyrës për Mbrojtjen e Kushtetutës emërohet nga Ministri Federal i Brendshëm, dhe
Komiteti i Inteligjencës zgjidhet nga Bundestagu.
Gjysma e Gjykatës Kushtetuese zgjidhet nga Bundestagu dhe gjysma tjetër nga Bundesrati.
Kështu, politikanët aktualisht të zgjedhur në fund vendosin për të gjitha pushtetet.
Media marrin rreth 8,5 miliardë paund në vit nga qeveria, dmth. nga ata që duhet t'i mbikëqyrin.
Gjithashtu është e rëndësishme të theksohet se prokurorët publikë në Gjermani janë të detyruar t'i zbatojnë udhëzimet.
Në terma konkretë, kjo do të thotë se zyra e prokurorit publik, e cila është pjesë e degës ekzekutive, i nënshtrohet Ministrisë së
Drejtësisë – domethënë gjyqësorit – gjë që në të vërtetë bie në kundërshtim me parimin e ndarjes
së pushteteve të përcaktuar në Ligjin Themelor.
Gjyqtarët janë zyrtarisht të pavarur.
Kjo është situata aktuale në Gjermani.
Por tani lind pyetja e mëposhtme:
Çfarë ndodh kur këto organe mbikëqyrëse gjithnjë e më shumë përjashtojnë të gjithë njerëzit që
devijojnë nga pikëpamja zyrtarisht e saktë politikisht?
Kjo do të çonte pashmangshmërisht në vendosjen e kursit drejt diktaturës!
Definicioni i një diktature është një formë qeverisjeje e karakterizuar nga një sundimtar i vetëm, diktatori, ose nga një
grup sundimtarësh me pushtet politik të gjerë ose të pakufizuar.
Ja disa shembuj të fundit të individëve që u ngritën në detyra të larta ose u hoqën nga
detyra për shkak të opinioneve të ndryshme politike:
1. Stephan Harbarth
Më 15 maj 2020, Stephan Harbarth u zgjodh President i Gjykatës Federale Kushtetuese nga Këshilli Federal me mbështetje
pothuajse unanime nga CDU/CSU, SPD, FDP dhe Partia e Gjelbër.
Kjo ndodhi pavarësisht përfshirjes së Harbarth-it në mashtrimin më të madh tatimor në
historinë gjermane – skandalin e ashtuquajtur Cum-Ex.
Sipas burimeve të ndryshme, bankat mashtruan shtetin gjerman me deri në 35 miliardë euro
përmes marrëveshjeve të paligjshme të aksioneve.
Ish-prokurorja e lartë publike Anne Brorhilker konsiderohej hetuesja më e rëndësishme në atë kohë.
Ajo u përball me pengesa të mëdha gjatë hetimit.
Në prill 2024, ajo më në fund dha dorëheqjen nga pozicioni i saj si prokurore publike dhe
iu bashkua lëvizjes së qytetarëve Finanzwende.
Arsyetimi i saj: kjo do të thotë se ajo nuk është më e lidhur nga vetëpërmbajtja politike.
Ajo u ankua se krimi financiar shpesh konsiderohet si një kundërvajtje e parëndësishme në Gjermani.
"Por ne po flasim për miliarda që të gjithë po na mungojnë dhe që më në fund duhet t'i marrim prapë," tha Brorhilker.
Sektori financiar është një "industri e madhe, shumë e lidhur mirë" që ka interes të drejtpërdrejtë në parandalimin
e kontrolleve efektive dhe ndjekjes penale të transaksioneve cum-cum. Duket se po ia del pa u ndëshkuar.
Brorhilker kritikoi se "qëndrimi pengues" i autoriteteve përkatëse ishte shkaku kryesor i kësaj.
Krijohet përshtypja se ministritë e financave janë më afër lobit financiar sesa qytetarëve.
2. Hans-Georg Maaßen
Ish-presidenti i Zyrës për Mbrojtjen e Kushtetutës nga viti 2012 deri në 2018 kritikoi mungesën e ekuilibrit të mediave dhe
raportimin manipulues mbi trazirat në Chemnitz në vitin 2018.
Pak më vonë, ai u shkarkua nga detyra e tij si President i Zyrës Federale për Mbrojtjen e Kushtetutës.
3. Christian Dettmar
Në një vendim shumë të diskutuar, gjyqtari i Vajmarit Christian Dettmar, duke vepruar si gjyqtar i gjykatës
familjare, hoqi rregullat e koronavirusit në dy shkolla.
Ai u dënua me dy vjet burg me kusht, u shkarkua nga detyra dhe humbi pensionin.
4. Dr Reiner Füllmich
Avokati Dr. Reiner Füllmich udhëhoqi një projekt që u bë i njohur si Nurembergu i Dytë dhe ishte
bashkëthemelues i Komitetit të Hetimit të Koronës.
Komiteti i tij intervistoi rreth 150 shkencëtarë dhe ekspertë nga e gjithë bota, si dhe
ish-punonjës të Organizatës Botërore të Shëndetësisë.
Zbulimet e tyre u treguan se masat e Covid-it ishin hapat e parë në një plan për të shkatërruar ekonomitë rajonale, në mënyrë që
t'i bënin popullatat të varura nga zinxhirët globalë të furnizimit, dhe se ato kishin për qëllim
reduktimin e popullsisë dhe vendosjen e një qeverie botërore nën drejtimin e Kombeve të Bashkuara.
Dr Reiner Füllmich është vendosur në paraburgim.
Këto ishin vetëm disa shembuj në të cilët mendimet politike të ndryshme rezultuan në shkarkim të menjëhershëm nga detyra.
Studiuesja ligjore gjermane Dr. Beate Sybille Pfeil, një hulumtuese e pavarur dhe eksperte e Këshillit të Evropës,
kërkimet e së cilës përqendrohen në të drejtat e njeriut, të drejtat e pakicave kombëtare në Evropë dhe
në të drejtën kushtetuese, përmbledh situatën ligjore aktuale në Gjermani si më poshtë:
"Është e njohur mirë që prokurorët publikë në Gjermani nuk janë të pavarur, por i nënshtrohen udhëzimeve të Ministrisë së
Drejtësisë përkatëse, gjë që në të vërtetë shkel parimin e ndarjes së pushteteve të përcaktuar në Ligjin Themelor."
Kjo ka të ngjarë të luajë një rol të madh në shtypjen e kritikëve të qeverisë.
Gjyqtarët janë formalisht të pavarur. Megjithatë, problemi fillon me faktin se gjyqtarët janë gjithashtu qenie njerëzore,
dhe shumë prej tyre, si shumica e njerëzve, janë viktima të propagandës dhe për pasojë shkelin ligjin në fuqi.
Të tjerët intimidohen nga vendime të tilla si ai kundër gjyqtarit të Vajmarit, Christian Dettmar.
Mund të dyshohet se gjyqësia emërohet politikisht në disa pozita udhëheqëse.
Rasti Harbarth flet shumë këtu.
Që nga viti 2020, nuk është më e mundur të mbështetesh te Gjykata Federale Kushtetuese që të
vendosë me të vërtetë në përputhje me Ligjin Themelor.
Kjo do të thotë se "peshku nuhat keq nga koka poshtë". Shumë thjesht ndjekin.
Kjo nuk do të thotë që sistemi i drejtësisë po dështon kudo, por ai po dështon në fushat që aktualisht po promovohen.
Por kush është ky kokë qelbari për të cilin po flet këtu studiuesja ligjore Dr Beate Pfeil?
A ekziston ndoshta – siç përshkruhet një diktaturë si formë qeverisjeje – një grup njerëzish që karakterizohen nga
pushtet politik i gjerë deri në të pakufizuar? Po, ekziston!
Është rrjeti global i shoqërive sekrete okulte që kanë infiltruar të gjitha fushat e
shoqërisë dhe i kontrollojnë sipas interesave të tyre.
Siç detajohet në dokumentarin "Rreziku Global: Masoneria e Lartë" , Masoneria ka një ndikim shumë të fortë në politikë.
Në organizatat e tyre, si Forumi Ekonomik Botëror (WEF) ose Grupi Bilderberg, figurat kryesore të politikës, medias, biznesit
dhe elitës financiare takohen pas dyerve të mbyllura, diskutojnë agjendat globale dhe përcaktojnë rrugën për zbatimin e tyre.
Në këto takime të fshehta marrin pjesë gjigantët më të mëdhenj financiarë, si BlackRock dhe
Vanguard, të cilët dominojnë tregun financiar global.
Kancelari aktual federal Friedrich Merz, si dhe Angela Merkel, Olaf Scholz dhe Annalena Baerbock, u ftuan gjithashtu.
Friedrich Merz më parë ka shërbyer në bordin mbikëqyrës të BlackRock nga viti 2016 deri në 2020, dhe menjëherë
i shkaktoi Gjermanisë borxhe të mëdha pasi mori detyrën.
Për më tepër, programi Young Global Leaders i Forumit Ekonomik Botëror gjithashtu trajnon dhe rekruton politikanë të rinj, të
cilët më pas ngrihen në pozitat më të larta në politikë me qëllim që të veprojnë në përputhje me
agjendën dhe frymën e Forumit Ekonomik Botëror .
Duket se ky ndikim tani gjithashtu ka pasoja të gjera për gjyqësorin dhe të gjithë
ndarjen e pushteteve – siç mund ta shohim.
Prandaj, pyetjes nëse në Gjermani ende ekziston ndarja e pushteteve duhet t'i përgjigjemi me një 'jo' të qartë.
Rrjeti i masonëve përdor politikën në favor të tij, dhe politika, nga ana e saj, përdor gjithashtu fuqitë e
tjera, si Zyrën për Mbrojtjen e Kushtetutës dhe Gjykatën Kushtetuese, në favor të saj.
www.kla.tv/7704
Përfundim: Të dashur shikues, duket se sundimi i ligjit në Gjermani është në një gjendje shumë të dobët.
Prandaj, duhet gjithnjë e më shumë të bëhet detyrë e çdo individi të vëzhgojë, ekspozojë
dhe nxjerrë në dritë keqpërdorimet e pushtetit.
Ju mund të ndihmoni në Kla.TV në çdo kohë!
Një demokraci funksionale ka nevojë për njerëz që nuk tolerojnë në heshtje gabimet politike, por
aktivisht dhe agresivisht kërkojnë përgjegjësi.
Vetëm në këtë mënyrë mund të shmangim të qeverisemi nga një diktaturë, fijeve të së cilës u tërheq një rrjet masonik.
Siç thotë shprehja e njohur: "Ata që flenë në demokraci, zgjohen në diktaturë."
Një shtet kushtetues funksional dhe një shoqëri demokratike lulëzojnë nga diversiteti
i mendimeve, jo nga diktatura e mendimit.
Veçanërisht jo në fushat e rëndësishme të ndarjes së pushteteve në politikë, mbrojtjes
kushtetuese, gjykatës kushtetuese dhe mediave.