Dina média pangpayunna nu ngaku sorangan, krisis global sok dijelaskeun ka masarakat maké panalungtikan ilmiah.
Naha éta parobahan iklim atawa krisis coronavirus, ungkapanana sok sarua: "Para élmuwan satuju."
Tapi naha éta sabenerna kitu?
Naha élmu teu mekar ku nanya-nanya, ragu-ragu, jeung diskusi ngeunaan rupa-rupa pamadegan?
Richard Feynman, fisikawan Amérika jeung nu meunang Hadiah Nobel, nekenkeun peran utama
ragu dina élmu panganyarna dina taun 1965.
Manéhna nyatakeun yén kayakinan kana kabodoan para ahli téh mangrupa ciri inti dina élmu
pangaweruh, anu nekenkeun pentingna ragu jeung skeptisisme.
Prinsip ieu penting pisan pikeun kamajuan élmiah, sabab ngamungkinkeun patarosan anyar
diajukeun jeung ngalegaan wates pangaweruh.
Feynman negeskeun yén urang teu meunang ngan saukur nyésakeun rohangan pikeun ragu, tapi ogé kudu
sacara aktif ngadorongna supaya bisa ngahontal kamajuan.
Tapi kanyataanna mah béda pisan.
Hans-Joachim Zillmer, pangarang jeung panaliti ngeunaan sajarah bumi ékspérimén, nyaho ieu.
Manéhna pisan teu satuju, nyarios, "Ieu mangrupa pamadegan anu salah anu ilahar dipercaya yén hasil
panalungtikan ilmiah anyar sacara otomatis unggul."
Numutkeun Zillmer, média maénkeun peran konci dina ieu.
Didorong ku kapentingan politik, maranéhna mutuskeun panemuan jeung modél mana anu disebarkeun jeung mana anu henteu.
Sajaba ti éta, téori-téori lami diteken lamun bertentangan jeung pandangan dunya kiwari.
Boh téori-téori lami boh kutipan Zillmer: "Gagasan anyar sacara radikal jeung meureun berharga
henteu meunang dukungan pikeun ngajadikeunana umum."
Ilmuwan Prof. Dr. Christof Kuhbandner téh jalma anu jadi sorotan ketat ti pers arus utama salila krisis coronavirus sabab
manéhna ogé nanyakeun pamadegan para ahli nu disebut-sebut.
Dina paguneman jeung Gunnar Kaiser, manéhna nyatakeun naon anu manéhna tingali minangka inti élmu pangaweruh.
"Salaku élmuwan, kuring dasarna henteu kungsi nyarioskeun kabeneran."
Aya kutipan ti Richard Feynman, fisikawan jeung nu meunang Hadiah Nobel, anu nyarios: "Inti élmu
pangaweruh sabenerna nyaéta nanyakeun ka para ahli."
Jadi nalika kuring mikir sacara ilmiah, tugas kuring nyaéta naroskeun pendapat para ahli jeung ngamajukeun élmu manusa.
Sareng mindeng aya kabingungan ngeunaan peran dina komunikasi élmu di antara sabagian jalma.
Saéstuna, abdi kedah salawasna naros ka diri sorangan: Naha abdi nyarita salaku élmuwan atanapi salaku ahli?
"Salaku élmuwan, anjeun malah boga kawajiban pikeun nanyakeun sagala kabeneran anu dijual ku para ahli."
Éta téh misi sajati élmu pangaweruh.
Sanajan kitu, para élmuwan anu ngalakukeun éta gancang ngarasa akibatna.
Ahli élmu komunikasi Prof. Michael Meyen keur terus diserang ku média arus utama, nu ayeuna geus nyababkeun
anjeunna diasingkeun sacara profésional sacara tuntas.
Dina bukuna anu anyar, Wie ich meine Uni verlor (Kumaha Kuring Leungit Universitas Kuring), Meyen henteu ngan ukur ngajelaskeun
rinci kampanye anu nyababkeun manéhna kaleungitan ampir sagala hal anu nangtukeun dirina salaku élmuwan, tapi ogé
nganalisis latar tukang anu leuwih jero jeung sistemik: restrukturisasi radikal universitas salila 30 taun ka tukang.
Ieu ngeunaan komérsialisasi, konformitas, sieun, jeung politisasi panalungtikan.
Meyen nyerat: "Urang hayang démokrasi, tapi urang milih saha anu diidinan milu."
Fisikawan jeung aktivis iklim Sabine Hossenfelder ayeuna nanyakeun metodologi anu dipaké pikeun ngahubungkeun
sawatara kajadian cuaca ekstrim kana parobahan iklim.
Manéhna nyarios, "Loba élmuwan iklim nu nyaho kumaha cacadna studi-studi nu kaluar ti pusat
atribusikeun cuaca ieu, tapi maranéhna tetep meneng."
"Aya loba élmuwan iklim anu terang pisan yén panalungtikan nu disebut kieu téh teu bisa dipercaya, tapi maranéhna teu
nyarita nanaon sabab éta bakal teu merenah sacara pulitik."
Anke Uhlenwinkel, profesor universitas dina pendidikan géografi jeung ékonomi, nembe nerbitkeun hiji buku:
Anu nyieun masalah kudu angkat – Pangusiran profesor-profesor kritis ti universitas.
Dina wawancara jeung AUF 1, manéhna ngajelaskeun kumaha beuki loba profesor nu kaleungitan pagawéan – lain
kusabab karya akademikna goréng, tapi kusabab maranéhna nanyakeun patarosan nu teu nyaman.
Nu baheula tempat debat bébas, ayeuna jadi lembaga nu pinuh ku sieun, sensor, jeung konformitas pulitik.
Saha waé anu henteu cocog jeung narasi anu lumrah, diabaikan.
Dina paguneman sareng Elsa Mittmannsgruber, manéhna ngabahas panyalahgunaan kakawasaan,
konformitas, jeung panghianatan kana gagasan élmu.
Manehna ogé yakin yén warga ngan bisa ngabentuk pamadegan sorangan lamun maranéhna boga aksés kana sakabéh fakta ilmiah.
"... sarta beuki hadé anjeun nyaho ngeunaan hal-hal anu sabenerna bisa anjeun terang, sarta éta jauh leuwih
seueur tibatan anu biasana dibahas dina ranah publik."
Beuki loba anjeun terang, beuki anjeun tiasa ngabentuk pamadegan sorangan anu cukup beralasan sarta ogé ngabentuk pamadegan umum.
"Sedengkeun élmu sabenerna ngabagi informasi sacara kabuka di jero komunitas élmiah, enya, urang ningali éta dina protokol
RKI, dimana élmu geus dibahas, tapi naon anu dipublikasikeun téh tungtungna jadi hal anu béda pisan, kitu cenah."
Sumuhun, sarta aya sababaraha élmuwan dina krisis coronavirus ieu anu, nurutkeun abdi, sabenerna gaduh hal anu
bermakna pikeun diomongkeun, tapi maranéhna henteu didangu; maranéhna dipinggirkeun, kitu cenah.
Urang ogé ngahontal kasimpulan éta sabab sabagian jalma dina panalungtikan urang pasti kaasup kana kategori éta, sarta lamun
maranéhna kadéngé, sahenteuna bakal aya dua pamadegan, sarta warga bakal bisa mutuskeun
sorangan mana anu pamustunganana leuwih ngayakinkeun.
Lamun éta teu kajadian, lamun urang nyebut, kitu cenah, "turutan élmu" – nu sabenerna mah hiji ungkapan nu
teu ilmiah pisan, sabab "élmu" mah teu ngadikte nanaon.
Ilmu teu nyarita ngeunaan hadé atawa goréng, tapi urang nyarita ngeunaan fakta nu tangtu,
hipotesis, ékspérimén, naon waé nu urang lakukeun.
Anjeun ogé tiasa ngalaksanakeun survéy teras nyarios: Oke, ayeuna ieu jeung éta jeung éta geus kaluar tina éta,
tapi éta henteu salawasna hartosna "alus" jeung "goréng".
Sabalikna, éta ngan nyebutkeun yén perséntase tangtu tina résponden nyarios kieu atawa kitu.
Sareng teras, salaku warga, abdi tiasa ngabentuk pamanggih sorangan nalika abdi parantos pinuh terang, naha abdi nganggap
éta patalékan atanapi abdi nyarios, nya, sadayana rerencangan abdi ogé nyarios hal anu sami,
jadi naon sabenerna anu ngajadikeun anjeun ambek?
Akhirna abdi tiasa mutuskeun éta pikeun diri sorangan.
Tapi lamun kuring teu boga rentang hasil nyata ieu, sarta maranéhna nyebut, "enya, tapi aya hiji hasil ieu jeung urang keur
nuturkeunana," mangka kuring moal bisa deui ngalakukeun éta, sarta masarakat jadi teu bébas sabab
individu teu boga deui kabébasan pikeun nyieun kaputusan.
Dina wawancara, Prof. Anke Uhlenwinkel ogé ngabahas nu disebut pendanaan pihak katilu,
anu dipaké pikeun ngabiayaan panalungtikan.
"Sumuhun, pendanaan pihak katilu téh hal anu kacida pentingna di dieu."
Jadi, sacara umum, éta nyebutkeun naon waé hal "alus" anu dipikahayang, sarta aya ogé sababaraha "buzzwords", kitu
cenah, anu anjeun pasti kudu dilebetkeun dina aplikasi pendanaan pihak katilu ieu supaya boga kasempetan sakali-kali.
Sareng ayeuna ogé aya pendanaan pihak katilu anu geus diiklankeun sarta sacara praktis geus dialokasikeun.
Prof. Dr. Werner Kirstein ogé ngangkat masalah pembiayaan ieu dina AZK ka-14 sarta nyiptakeun istilah "robah iklim politogenik."
"Teras abdi bade uih deui kana kanyataan yén seueur pisan dana nu disayagikeun di dieu,
tangtosna ku EU jeung ku unggal nagara bagian."
Ku kituna, loba élmuwan direkrut pikeun ngembangkeun program iklim jeung ngalaksanakeun
panalungtikan ngeunaan éta supaya meunangkeun dana.
Kanyataanna, abdi sorangan asalna ti hiji universitas, dimana kami ningali yén dana dasar di universitas
teu cukup pikeun ngajalankeun sagala hal kalayan leres.
Jadi, naon anu dilakukeun ku élmuwan?
Manéhna bakal ningali katalog dana EU jeung katalog dana Jerman, sarta nagara-nagara séjén ogé boga katalog anu sarupa.
Sareng ayeuna anjeun ningali, anjeun manggihan hiji topik anu cocog jeung parobahan iklim, teras abdi
nyusun usulan, ngarumuskeun usulan, sareng ngirimkeun usulan éta ka otoritas anu relevan.
Tuluy, pas kecap 'pemanasan global' atawa 'naékna suhu' muncul dina sagala kontéks, duit mimiti ngalir.
Hal anu paling matak panasaran anu kungsi kuring alami nyaéta nalika aya sakelompok ahli biologi, lain ahli iklim pisan –
maranéhna malah teu nyaho naon sabenerna parobahan iklim, pemanasan global, nya, éta mah anjeun bisa
ngartos – tuluy topikna keur para ahli biologi téh: "Paripolah cacing laut nalika suhu naék"!
Kitu jauhna geus maju; masalah éta geus teu relevan deui. Nu utama mah parobahan iklim, teras duitna ngalir.
Sumuhun, teras anjeun ningali para sponsor anu dermawan, jadi sanés ngan EU wungkul anu ngadukung hal-hal
sapertos kitu, kementerian féderal ogé ngadukung aplikasi sapertos kitu sarta panalungtikan ogé aya patalina.
Seueur kolega abdi, janten abdi nyarios ka aranjeunna: "Naon sabenerna nu anjeun lakukeun, naha anjeun
henteu mariksa kabeneran atawa naon nu keur kajadian?"
Enya, urang peryogi artos, artosna kudu ngalir. Kumaha urang bisa hirup lamun teu boga artos?
Sareng teras, tangtosna anjeun tiasa nyewa deui mahasiswa doktoral, anjeun tiasa mésér komputer, anjeun tiasa nanem modal
kana parabot, tanaga kerja, jsb., teras sagalana mimiti ngalir.
Tapi anjeun peryogi dana pikeun éta, sarta sabenerna teu pati penting topik naon anu anjeun
pilih, salami aya patalina jeung pemanasan global.
Éta sedih, tapi memang kitu.
Para élmuwan teu diidinan satuju, sabab élmu pangaweruh mekar tina patalékan, ragu, jeung debat kabuka.
Jelas yén panalungtikan gumantung kana pulitik sarta ku kituna dikawasa ku pulitik ngaliwatan alokasi dana.
Masyarakat ngan saukur nyaho ngeunaan panemuan ilmiah anu dipikahayang sacara politik ngaliwatan média arus utama.
Ieu nempatkeun para élmuwan dina jebakan, sabab reputasi ilmiah maranéhna jeung mindeng panghasilan
maranéhna kaancam lamun maranéhna nyimpang tina sistem ieu.
Ku kituna kami ngajak ka unggal panaliti nu tulus – para élmuwan anu hayang ngalaksanakeun panalungtikan jujur – ulah
ngantep dirina korup, tapi ngangkat sora, nyayogikeun bukti sabalikna, sarta wani nungkulan panganyarna.