Die gestaag stygende gesondheidsversekeringspremies is 'n swaar finansiële las vir baie mense in Switserland.
Volgens 'n persverklaring van die Federale Kantoor vir Openbare Gesondheid (FOPH) sal
hulle in 2026 gemiddeld met 4,4 persent styg.
Om koste-groei op die gebied van verpligte gesondheidsversekering in te perken, voer die Switserse Federale Raad 'n
kostebeheersprogram uit wat gebaseer is op 'n deskundigenverslag.
Dit is bedoel om die las op premiebetalers te verlig.
Na die "Kostebeheerspakket 1" van 2019 het die Switserse Parlement in die lente van 2025 die "Kostebeheerspakket
2" goedgekeur, wat 16 bykomende maatreëls omvat.
In Augustus 2025 het verskeie Switserse media toe ietwat verrassend berig dat die Parlement eensgesind ooreengekom het
dat, as deel van hierdie besluit, die koste van aborsies in Switserland vanaf 2027 ten volle deur
gesondheidsversekeringsmaatskappye gedek sal word.
Tot dusver is "gratis aborsies" slegs beskikbaar in Frankryk, Nederland, Ierland en Denemarke.
Niemand – nie eers die anti-abortusaktiviste in die Parlement nie – het blykbaar
opgemerk wat in die teks van die wet verborge was.
Die vrou moet die jaarlikse eigenris en die statutêre mede-betaling van 10% self betaal.
Die jaarlikse eie risiko is 'n minimum jaarlikse bedrag – vrylik kiesbaar tussen 300 en 2 500
Switserse frank – wat versekerde persone self moet betaal.
Die koste van 'n aborsie – tussen 700 Switserse frank vir 'n mediese aborsie en 1 500 Switserse frank vir
'n chirurgiese aborsie – sal vanaf 2027 ten volle deur gesondheidsversekering gedek moet word.
Na raming moet die algemene publiek 28 miljoen Switserse frank aan nuwe koste dra.
In Switserland kan 'n vrou self besluit of sy 'n aborsie wil hê tot en met die 12de week van swangerskap.
Aborsie is nie strafbaar nie as die betrokke vrou 'n geskrewe versoek indien waarin sy verklaar dat sy in fisiese of
emosionele nood verkeer en advies by 'n dokter ingewin het.
In 'n persverklaring gedateer 1 September 2025 het EDU Switzerland aangekondig dat dit sterk teen
hierdie federale besluit sal wees, en verklaar:
Dit is onbegryplik dat die staat alle koste van 'n aborsie dek, asof dit 'n mediese prosedure van so 'n belang is dat dit spesiale
behandeling verdien, terwyl talle noodsaaklike operasies soos hart- of kankerbewegings soms nie ten volle vergoed word nie.
Op 25 September 2025 het EDU se Nasionale Raadslede Erich Vontobel en Andreas Gafner, saam met ander
mede-ondertekenaars in die Nasionale Raad, 'n mosie ingedien om die verkeerde besluit reg te stel.
'n mosie gelas byvoorbeeld die Federale Raad om 'n spesifieke maatreël te tref.
Hulle eis: "Die Federale Raad word opdrag gegee om die nodige regsgrondslag te skep om te verseker dat bybetalings en
aftrekkings steeds van toepassing bly op aborsies waar die moeder se lewe nie direk deur die
swangerskap om somatiese (fisiese) redes bedreig word nie."
Rede: "As deel van die 'Kostebeheerspakket 2' het Parlement in die lente van 2025 besluit dat gesondheidsversekeringsmaatskappye
alle mediese koste vir swanger vroue vanaf die begin van hul swangerskap moet dek."
Hierdie dekking is ook uitgebrei na wettige aborsies.
Aangesien dit ongelukkig nie deur die betrokke komitees in ag geneem is nie, het die Raad nie
uitdruklik oor hierdie verregaande besluit gedebatteer nie.
Dit beteken dat aborsies vanaf 2027 in Switserland vir die eerste keer heeltemal gratis sal wees.
Baie mense beskou dit as 'n belediging dat hierdie besluit, wat 'n uiters sensitiewe
sosio-politieke kwessie is, sonder parlementêre debat geneem is.
Dit gee die indruk dat 'feite' deur die agterdeur geskep is.
Dit is ook uiters misleidend om besluite as deel van 'n pakket maatreëls om koste te beperk te neem wat 'n
bykomende finansiële las op die openbare sektor sal plaas.
Deur dit te doen, het die Parlement sy politieke verantwoordelikheid verwaarloos en sy geloofwaardigheid beskadig.
In die meeste gevalle is aborsie nie 'n mediese noodsaaklikheid om die lewe van die swanger vrou te beskerm
nie, maar 'n bewuste, heeltemal persoonlike besluit.
Die bekendstelling van volledige dekking van koste wat verband hou met miskrame maak sin.
Egter, deur dekking uit te brei na alle nie-kriminele aborsies, neem die risiko toe dat aborsies – veral dié
wat op kort kennisgewing besluit word – sal bly styg.
Verder dwing die nuwe regulasie alle versekerde persone, ongeag hul persoonlike oortuigings,
om aborsies deur hul premies mede te finansier.
Dit veroorsaak dat baie mense 'n ernstige morele dilemma ervaar.
Die Federale Grondwet waarborg egter vryheid van godsdiens en gewete (Art. 15 FC).
Dit word ernstig beperk deur die verpligte kollektiewe finansiering van aborsies.
Parseument het 'n plig om oor so 'n fundamentele verandering afsonderlik en deursigtig te besluit – en om duidelikheid
te skep oor koste-kwessies in die konteks van swangerskap.
Die vereniging "Marsch fürs Läbe" (Mars vir die Lewe) het ook opgetree en die petisie "Geen verpligte finansiering van aborsies
deur gesondheidsversekeringspremies nie" van stapel gestuur.
Uittreksel uit die teks: "Die verwydering van vrystellings vir aborsies is oneerlik, ideologies en skend ons gewete (...)."
28 miljoen Switserse frank aan nuwe koste sal nou deur gesinne gedra word wat sterk teen sulke finansiering gekant is.
Dit is nie 'n demokratiese of deursigtige wetgewing nie (...)."
Die petisie aan die Federale Vergadering kan deur enigiemand onderteken word, ongeag ouderdom, nasionaliteit of woonplek:
Die vraag ontstaan: Het die Federale Raad sy voornemens in hierdie omvattende pakket van
maatreëls doelbewus verberg om debat te voorkom?
Het hy ideologies gemotiveerde en koste-drywende maatreëls geheimweg in die wet wou inprop?
'n Gesondheidsorgstelsel gebaseer op solidariteit behoort te beskerm teen onvoorsiene en ernstige
mediese koste en ondersteuning te bied in geval van dringende behandeling en komplikasies.
Aborsies kan egter nie as 'n normale mediese diens beskou word nie.
Aborsieorganisasies soos Planned Parenthood en Pro Familia het hul wortels in eugenetika en rassehigiëne.
Dit gaan dikwels nie daaroor om die beste moontlike oplossing vir die swanger vrou en die ongebore kind te vind
nie, maar daaroor om al hoe meer aborsies uit te voer.
So vroeg as 1991 het die mediese tydskrif Ärzteblatt die toenemende vraag na fetale selle vir navorsings- en
mediese doeleindes uitgewys, sowel as die eties twyfelagtige praktyke wat by hul verkryging deur aborsies betrokke is.
Die program "Aborsies – 'n deel van 'n bevolkingsverminderingprogram" (www.kla.tv/27094) wys in
detail wie aborsies sosiaal aanvaarbaar gemaak het en waarom, en hoe dit 'n winsgewende sake-model geword het.