De constant stijgende ziektekostenpremies zijn een zware financiële last voor veel mensen in Zwitserland.
Volgens een persbericht van het Federaal Bureau Volksgezondheid (FOPH) zullen ze in 2026 met gemiddeld 4,4 procent stijgen.
De Zwitserse Federale Raad voert een kostenbeheersingsprogramma uit op basis van een deskundigenrapport om de kostengroei op
het gebied van de verplichte ziekteverzekering te beteugelen.
Het doel is om de last voor premiebetalers te verminderen.
Na het "kostenbeheersingspakket 1" van 2019 heeft het Zwitserse parlement in het voorjaar van 2025 het "kostenbeheersingspakket
2" goedgekeurd, dat 16 verdere maatregelen omvat.
Verschillende Zwitserse media berichtten vervolgens in augustus 2025 verrassend dat, als onderdeel van dit besluit, het Parlement
zonder discussie had gestemd voor het volledig vergoeden van de kosten van abortussen in
Zwitserland door de ziektekostenverzekering vanaf 2027.
"Gratis abortussen" zijn momenteel alleen beschikbaar in Frankrijk, Nederland, Ierland en Denemarken.
Niemand - zelfs niet de anti-abortus campagnevoerders in het parlement - leek te hebben
gemerkt wat er in de tekst van de wet verborgen zat.
Tot nu toe moest de vrouw de jaarlijkse franchise en de wettelijke franchise van 10 % zelf betalen.
Het jaarlijkse eigen risico is een jaarlijks minimumbedrag - vrij te kiezen tussen 300 en 2.500
Zwitserse frank - dat de verzekerde zelf moet betalen.
De kosten van een abortus - tussen CHF 700 voor een medicamenteuze abortus en CHF 1.500 voor een chirurgische abortus - moeten vanaf
2027 volledig worden gedekt door de ziektekostenverzekering.
Naar schatting 28 miljoen CHF aan nieuwe kosten zullen door het grote publiek worden gedragen.
In Zwitserland kan een vrouw zelf beslissen over een abortus tot de 12e week van de zwangerschap.
Abortus is niet strafbaar als de betrokken vrouw zich in een schriftelijk verzoek beroept op een lichamelijke
of psychische noodsituatie en advies krijgt van een arts.
De EDU Zwitserland kondigde in een persbericht van 1 september 2025 aan dat het zich resoluut zou
verzetten tegen dit federale decreet en schreef:
"Het is onbegrijpelijk dat de staat alle kosten van een abortus dekt alsof het een medische ingreep is van zo'n groot belang dat
het een speciale behandeling verdient, terwijl tal van vitale operaties zoals hart- of kankerbehandelingen
in sommige gevallen niet volledig worden vergoed."
Op 25 september 2025 dienden EDU-raadsleden Erich Vontobel en Andreas Gafner en andere medeondertekenaars een motie in
bij de Nationale Raad om de verkeerde beslissing te corrigeren.
Een motie draagt de Bondsraad bijvoorbeeld op om een maatregel te nemen.
Ze eisen: "De Federale Raad wordt geïnstrueerd om de wettelijke voorwaarden te creëren om ervoor te zorgen dat de eigen bijdrage
en het eigen risico behouden blijven voor abortussen waarbij het leven van de moeder niet direct bedreigd wordt
door de zwangerschap om somatische (lichamelijke) redenen."
Reden: "Als onderdeel van het 'kostenbesparingspakket 2' heeft het parlement in het voorjaar van 2025 besloten dat
zorgverzekeraars alle medische kosten voor zwangere vrouwen vanaf het begin van de zwangerschap moeten dekken.
Deze kostendekking werd ook uitgebreid naar niet-strafbare abortussen.
Omdat dit helaas niet werd meegenomen in de relevante commissies, heeft de Raad dit ingrijpende besluit niet expliciet besproken.
Dit betekent dat abortussen vanaf 2027 voor het eerst volledig gratis zullen zijn in Zwitserland.
Veel mensen beschouwen het als een belediging dat deze beslissing, een zeer gevoelige
sociaal-politieke kwestie, zonder parlementair debat is genomen.
Het wekt de indruk dat 'feiten' hier via de achterdeur zijn gecreëerd.
Het is ook zeer misleidend om beslissingen te nemen als onderdeel van een pakket kostenbeperkende maatregelen die
een extra financiële last op de schatkist zullen leggen.
Het Parlement heeft daarmee zijn politieke verantwoordelijkheid verwaarloosd en zijn geloofwaardigheid aangetast.
In de meeste gevallen is een abortus geen medische noodzaak om het leven van een zwangere vrouw te
beschermen, maar een bewuste, zeer persoonlijke beslissing.
Het is zinvol om een volledige kostendekking in te voeren in verband met miskramen.
Maar door de kostendekking uit te breiden naar alle abortussen die niet strafbaar zijn, neemt het risico toe
dat het aantal abortussen - vooral die waartoe op korte termijn wordt besloten - blijft toenemen.
Bovendien dwingt de nieuwe regeling alle verzekerden, ongeacht hun persoonlijke overtuigingen,
om abortussen mee te financieren via hun premies.
Dit brengt veel mensen in een ernstig gewetensconflict.
De federale grondwet garandeert echter vrijheid van geloof en geweten (art. 15 BV).
Dit wordt enorm beperkt door de verplichte collectieve financiering van abortussen.
Het Parlement heeft de plicht om over zo'n fundamentele verandering afzonderlijk en transparant te beslissen
- en om duidelijke voorwaarden te scheppen voor vragen over kosten in de context van zwangerschappen."
De vereniging "March for Life" werd ook actief en lanceerde de petitie "Geen dwang om
abortussen te financieren via ziektekostenpremies".
Fragment uit de tekst: "Het schrappen van abortusfranchises is oneerlijk, ideologisch en schendt ons geweten (...).
28 miljoen frank aan nieuwe kosten worden nu opgelegd aan gezinnen die fel gekant zijn tegen een dergelijke financiering.
Dit is geen democratische of transparante wetgeving (...)"
De petitie aan de Federale Assemblee kan door iedereen worden ondertekend - ongeacht leeftijd, nationaliteit of woonplaats:
De vraag rijst: heeft de Bondsraad in dit omvangrijke pakket maatregelen bewust zijn
zorgen verborgen om een debat te voorkomen?
Wilde hij de ideologisch gemotiveerde en kostenverhogende maatregelen stiekem in de wet opnemen?
Een solidaire gezondheidszorg moet bescherming bieden tegen onvoorziene en ernstige medische kosten en ondersteuning
bieden bij dringende behandelingen en complicaties.
Maar abortussen kunnen niet worden gezien als een normale medische dienst.
Abortusorganisaties zoals "Planned Parenthood" en "Pro Familia" hebben hun wortels in eugenetica en rassenhygiëne.
Het gaat vaak niet om de best mogelijke oplossing voor de zwangere vrouw en het ongeboren kind, maar om meer en meer abortussen.
Al in 1991 wees het Ärzteblatt op de toenemende vraag naar foetale cellen voor onderzoek en geneeskunde en
op het ethisch twijfelachtige gedrag bij het "winnen" van deze cellen door middel van abortussen.
Het programma "Abortussen - onderdeel van een bevolkingsreductieprogramma" (www.kla.tv/27094) laat in
detail zien door wie en waarom abortussen sociaal aanvaardbaar zijn gemaakt en een lucratief businessmodel zijn geworden.