Elke jaar word tienduisende kinders in Duitsland deur jeugwelsynkantore in staatsorg geneem.
Volgens die Federale Statistiese Kantoor is dit meer as in enige ander land ter wêreld.
In 2014 is ongeveer 48 000 kinders in sorg geneem; in 2019 het die syfer gestyg tot 50 000,
en teen 2023 het dit reeds gestyg tot 80 000.
Dit beteken dat, in gemiddelde, ongeveer 220 kinders per dag deur die staat van hul gesinne geskei word.
In ongeveer 90% van die gevalle word onvoldoende ouersvaardighede as die rede aangevoer waarom kinders in sorg geneem word.
Jeugwelsynskantore is die beslissende owerheid in hierdie verband, aangesien hulle gemagtig is om tydelike pleegsorgplasings te
reël indien daar 'n akute risiko vir die kind se welsyn bestaan.
Dit is egter ter diskresie van die jeugwelsynskantoor.
Daar is bewyse en dokumentasie wat toon dat baie verwyderings onwettig uitgevoer is en dat vals deskundige menings, soos 'n
beweerde te noue moeder-kindband, baie dikwels uitgereik is.
Duitse prokureur Rainer Bohm het gekla dat byvoorbeeld in 2015 meer as 35 000 kinders deur
jeugwelsynkantore van hul gesinne weggeneem is.
In "slegs" 12 223 gevalle was daar agterdog van mishandeling of misbruik.
Volgens sy verklaring is ongeveer 23 000 kinders, meer as die helfte van die kinders, slegs weens verhoudingsprobleme, siekte,
depressie by een van die ouers, probleme op skool, buitensporige eise ná hul ouers se egskeiding of
rivaliteite tussen broers en susters uit hul gesinne verwyder.
Dit is omstandighede wat tydelik in enige familie kan voorkom.
In wese is geen familie immuun daarvoor om hul kind deur onwettige voogdyskap te verloor nie.
In meer as 90% van die gevalle volg regters die aanbevelings van die kenners.
Dit is nie ongewoon dat hierdie verslae te bevooroordeeld is en aan professionele neutraliteit gebrek het nie.
Gevolglik word voogdyskap dikwels net aan een ouer toegeken, dikwels dié wat die oorhand het.
Die ander ouer daarenteen word sonder enige kans gelaat, gewoonlik in diskrediet gestel en sonder verdere ondersteuning.
Maar die kennersverslae is net die begin van 'n groot besigheid.
'n Duitse instelling ontvang by die jeugwelsynskantoor tot €5 000 per maand vir elke kind.
Gesinne ontvang 'n maandelikse pleegsorgtoelaag van €700 tot €900, afhangend van die kind
se ouderdom, vir die opname van 'n pleegkind.
As die instelling die kind egter byvoorbeeld na 'n pleeggesin in buurland Pole stuur, moet slegs 600 euro per
maand vir die kind se verblyf in daardie gesin betaal word.
Wat met die oorblywende geld gebeur, word dikwels nie nagegaan nie.
Belastingbetalers betaal €4,9 miljard per jaar vir hierdie maatreëls.
Die proses om kinders van hul ouers te verwyder, word dikwels vir jare vertraag en baie dikwels as 'n onherroeplike saak beskou.
Hierdie syfers, data en feite bied reeds 'n insig in 'n kartelagtige stelsel – maar die volgende twee voorbeelde
illustreer wat dit vir die betrokke families en kinders beteken.
Dit is net 'n paar voorbeelde van talle ander gevalle wat in die afgelope jare as hulpkrete aan Kla.TV se aandag gebring is.
Voorbeeld 1: As gevolg van onjuiste deskundige menings is 'n 2-jarige meisie aan haar biologiese vader toegeken.
Die moeder is net toegelaat om met haar dogter per telefoon te praat.
Die kind het baie gehuil tydens die telefoongesprek en het gepraat van "slegte mans" en "au".
Sy het 'n navelbreuk ontwikkel en het haar broek vuil gemaak.
Nadat sy 'n rukkie saam met haar pa deurgebring het, het die meisie opgehou praat.
Die moeder het gevrees dat die kind in pedofiele kringe beland het.
Sy het probeer om haar dogter te bevry, wat daartoe gelei het dat die moeder aangekla
is van poging tot moord op die kind se vader.
Sedertdien is sy al anderhalf jaar in die tronk sonder enige kontak met haar dogter.
Voorbeeld 2: 'n Getroude paartjie met vier kinders het hul pasgebore baba van hulle weggeneem terwyl hulle
nog in die hospitaal was, op die flou gronde dat hulle ongeskikte ouers was, en sonder hulle medewete.
Die ouers mag hul seun slegs vir een uur elke twee weke onder streng toesig sien.
Die moeder mag nie eers haar kind vashou nie, laat staan om dit te borsvoed.
Die moeilikste ding vir die moeder is dat sy tydens die kort besoeke geen emosie mag toon nie, maar sterk moet
bly wanneer die pleegmoeder haarself aan haar kind as hul mammie voorhou en optree asof hulle haar eie is.
Die verhoor in hierdie saak is nou al byna 'n jaar vertraag, sonder enige vooruitsig dat
die biologiese ouers hul kind sal terugkry.
Is jy ook geraak deur onwettige voogdyskap, of ken jy gesinne wat so 'n onreg gely het?
Vetopedia-Inobhutnahme is geskep as 'n platform om slagoffers en getuies die geleentheid te bied om 'n
saak anoniem aan te meld, indien hulle dit verkies.
Vetopedia werp lig op die saak deur sy publikasie en bied 'n oorsig van die werklike omvang
van die onreg danksy julle getuienisverslae.
Volgens internasionale verslae strek hierdie onreg ver buite Duitsland se grense.
Dit geld nie net vir die opname van kinders in sorg nie, maar ook vir mensehandel in kinders.
Hierdie gevalle moet ook aangeteken en sigbaar gemaak word.
Vetopedia-Inobhutnahme is veeltalig, teken nou in! https://vetopedia.org/de/inobhutnahme